{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938894"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2938894","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απάτη σχετική με τις επιχορηγήσεις κατ' άρθρο 386Β νέου ΠΚ: Δογματικά κι ερμηνευτικά ζητήματα","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας συνιστά η εισαγωγή στο αυτοτελές αδίκημα της «απάτης σχετικής με τις επιχορηγήσεις», όπως αυτό εισήχθη στην εθνική έννομη τάξη με το άρθρο 386Β του νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019). Στο πρώτο Κεφάλαιο περιγράφεται η ιστορία θέσπισης της διάταξης, ενώ συγχρόνως εξετάζεται η νομολογιακή μεταχείριση του εγκληματικού φαινομένου υπό το προϊσχύσαν δίκαιο. Στόχος του δεύτερου Κεφαλαίου είναι η ανεύρεση της ratio θέσπισης του αδικήματος. Ως εκ τούτου, γεννάται ο προβληματισμός εάν η νέα ρύθμιση είναι αναγκαία και δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στη θεωρία της ματαίωσης του κοινωνικού σκοπού της παροχής (Zweckverfehlungslehre). Παράλληλα, αναπτύσσονται οι υποστηριζόμενες στη γερμανική θεωρία απόψεις αναφορικά με το προστατευόμενο έννομο αγαθό. Στο τρίτο Κεφάλαιο προσδιορίζεται το είδος του εγκλήματος, ενώ στο τέταρτο αναλύεται η αντικειμενική υπόσταση του νέου άρθρου. Ειδικότερα, επιχειρείται η συγκριτική επισκόπηση της διάταξης με την αντίστοιχη γερμανική (§264 StGB: Subventionsbetrug). Περαιτέρω, οριοθετούνται οι έννοιες της «επιχορήγησης», των «στοιχείων/γεγονότων», αναλύονται οι μορφές τέλεσης της δόλιας απόληψης επιχορηγήσεων (παρ. 1 ά. 386Β ΠΚ) και το κρίσιμο στοιχείο του όρου της ικανοποίησης του αιτήματος. Εν συνεχεία, παρουσιάζεται το αδίκημα της κατάχρησης επιχορήγησης, όπως αυτό προβλέπεται στην παρ. 2 του ά. 386Β ΠΚ. Στο τέλος του εν λόγω Κεφαλαίου διερευνώνται ειδικά ζητήματα συμμετοχής και υπαιτιότητας. Αντικείμενο του πέμπτου κεφαλαίου είναι τα ζητήματα συρροών της νέας διάταξης με το αδίκημα της κοινής απάτης και με την απάτη σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδιαίτερα κρίσιμα είναι τα προβλήματα διαχρονικού δικαίου, όπως αυτά διαμορφώνονται μετά τη θέσπιση του ά. 24 Ν. 4689/2020. Στο τελευταίο Κεφάλαιο γίνεται μια σύντομη αναφορά στα αναφύοντα δικονομικά ζητήματα.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας συνιστά η εισαγωγή στο αυτοτελές αδίκημα της «απάτης σχετικής με τις επιχορηγήσεις», όπως αυτό εισήχθη στην εθνική έννομη τάξη με το άρθρο 386Β του νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019). Στο πρώτο Κεφάλαιο περιγράφεται η ιστορία θέσπισης της διάταξης, ενώ συγχρόνως εξετάζεται η νομολογιακή μεταχείριση του εγκληματικού φαινομένου υπό το προϊσχύσαν δίκαιο. Στόχος του δεύτερου Κεφαλαίου είναι η ανεύρεση της ratio θέσπισης του αδικήματος. Ως εκ τούτου, γεννάται ο προβληματισμός εάν η νέα ρύθμιση είναι αναγκαία και δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στη θεωρία της ματαίωσης του κοινωνικού σκοπού της παροχής (Zweckverfehlungslehre). Παράλληλα, αναπτύσσονται οι υποστηριζόμενες στη γερμανική θεωρία απόψεις αναφορικά με το προστατευόμενο έννομο αγαθό. Στο τρίτο Κεφάλαιο προσδιορίζεται το είδος του εγκλήματος, ενώ στο τέταρτο αναλύεται η αντικειμενική υπόσταση του νέου άρθρου. Ειδικότερα, επιχειρείται η συγκριτική επισκόπηση της διάταξης με την αντίστοιχη γερμανική (§264 StGB: Subventionsbetrug). Περαιτέρω, οριοθετούνται οι έννοιες της «επιχορήγησης», των «στοιχείων/γεγονότων», αναλύονται οι μορφές τέλεσης της δόλιας απόληψης επιχορηγήσεων (παρ. 1 ά. 386Β ΠΚ) και το κρίσιμο στοιχείο του όρου της ικανοποίησης του αιτήματος. Εν συνεχεία, παρουσιάζεται το αδίκημα της κατάχρησης επιχορήγησης, όπως αυτό προβλέπεται στην παρ. 2 του ά. 386Β ΠΚ. Στο τέλος του εν λόγω Κεφαλαίου διερευνώνται ειδικά ζητήματα συμμετοχής και υπαιτιότητας. Αντικείμενο του πέμπτου κεφαλαίου είναι τα ζητήματα συρροών της νέας διάταξης με το αδίκημα της κοινής απάτης και με την απάτη σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδιαίτερα κρίσιμα είναι τα προβλήματα διαχρονικού δικαίου, όπως αυτά διαμορφώνονται μετά τη θέσπιση του ά. 24 Ν. 4689/2020. Στο τελευταίο Κεφάλαιο γίνεται μια σύντομη αναφορά στα αναφύοντα δικονομικά ζητήματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαμπάρας Γεώργιος","Zamparas Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:22Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938894"],"render_values":[{"text":"uoadl:2938894","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938894","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938894","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2938894","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαμπάρας Γεώργιος","Zamparas Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2938894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938894"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας συνιστά η εισαγωγή στο αυτοτελές αδίκημα της «απάτης σχετικής με τις επιχορηγήσεις», όπως αυτό εισήχθη στην εθνική έννομη τάξη με το άρθρο 386Β του νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019). Στο πρώτο Κεφάλαιο περιγράφεται η ιστορία θέσπισης της διάταξης, ενώ συγχρόνως εξετάζεται η νομολογιακή μεταχείριση του εγκληματικού φαινομένου υπό το προϊσχύσαν δίκαιο. Στόχος του δεύτερου Κεφαλαίου είναι η ανεύρεση της ratio θέσπισης του αδικήματος. Ως εκ τούτου, γεννάται ο προβληματισμός εάν η νέα ρύθμιση είναι αναγκαία και δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στη θεωρία της ματαίωσης του κοινωνικού σκοπού της παροχής (Zweckverfehlungslehre). Παράλληλα, αναπτύσσονται οι υποστηριζόμενες στη γερμανική θεωρία απόψεις αναφορικά με το προστατευόμενο έννομο αγαθό. Στο τρίτο Κεφάλαιο προσδιορίζεται το είδος του εγκλήματος, ενώ στο τέταρτο αναλύεται η αντικειμενική υπόσταση του νέου άρθρου. Ειδικότερα, επιχειρείται η συγκριτική επισκόπηση της διάταξης με την αντίστοιχη γερμανική (§264 StGB: Subventionsbetrug). Περαιτέρω, οριοθετούνται οι έννοιες της «επιχορήγησης», των «στοιχείων/γεγονότων», αναλύονται οι μορφές τέλεσης της δόλιας απόληψης επιχορηγήσεων (παρ. 1 ά. 386Β ΠΚ) και το κρίσιμο στοιχείο του όρου της ικανοποίησης του αιτήματος. Εν συνεχεία, παρουσιάζεται το αδίκημα της κατάχρησης επιχορήγησης, όπως αυτό προβλέπεται στην παρ. 2 του ά. 386Β ΠΚ. Στο τέλος του εν λόγω Κεφαλαίου διερευνώνται ειδικά ζητήματα συμμετοχής και υπαιτιότητας. Αντικείμενο του πέμπτου κεφαλαίου είναι τα ζητήματα συρροών της νέας διάταξης με το αδίκημα της κοινής απάτης και με την απάτη σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδιαίτερα κρίσιμα είναι τα προβλήματα διαχρονικού δικαίου, όπως αυτά διαμορφώνονται μετά τη θέσπιση του ά. 24 Ν. 4689/2020. Στο τελευταίο Κεφάλαιο γίνεται μια σύντομη αναφορά στα αναφύοντα δικονομικά ζητήματα.","Diese Masterarbeit bezieht sich auf die selbständige Straftat des Subventionsbetrug nach Art. 386B des neuen grStGB (Gesetz 4619/2019). Das erste Kapitel beschreibt die Entstehungsgeschichte der Vorschrift und untersucht die relevante Rechtsprechung nach vorgültigem Recht. Ziel des zweiten Kapitels ist es, den Zweck der Rechtsvorschrift zu erfinden. Daher stellt sich die Frage, ob die neue Regelung notwendig ist. In diesem Rahmen wird Nachdruck auf die Zweckverfehlungslehre gelegt. Gleichzeitig werden die in der deutschen Literatur unterstützten Ansichten zum geschützten Rechtsgut entwickelt. Im dritten Teil der Arbeit wird das Delikt der Straftat bezeichnet, während im vierten der Tatbestand des Artikels analysiert wird. Insbesondere wird ein vergleichender Überblick über die griechische und deutsche Bestimmung (§ 264 StGB: Subventionsbetrug) vorgestellt. Darüber hinaus werden die Begriffe \"Subvention\", \"Tatsachen\" und \"Angaben\" abgegrenzt. Danach werden die Tathandlungen des betrügerischen Erwerbs von Subventionen analysiert (Art. 386B Abs. 1 grStGB). Zusätzlich wird die Straftat des Missbrauchs von Subventionen gemäß Art. 386B Abs. 2 grStGB dargestellt. Am Ende dieses Kapitels werden spezielle Probleme über die Beteiligung an der Straftat und den Vorsatz untersucht. Das fünfte Kapitel befasst sich mit dem Verhältnis der neuen Vorschrift zum Betrug (Art.386 grStGB) und Betrug mit EU- Mitteln (Art. 24 G.4689/2020). Im letzten Kapitel wird ein kurzer Überblick über einige strafverfahrensrechtliche Βesonderheiten gegeben."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απάτη σχετική με τις επιχορηγήσεις κατ' άρθρο 386Β νέου ΠΚ: Δογματικά κι ερμηνευτικά ζητήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαμπάρας Γεώργιος","Zamparas Georgios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας συνιστά η εισαγωγή στο αυτοτελές αδίκημα της «απάτης σχετικής με τις επιχορηγήσεις», όπως αυτό εισήχθη στην εθνική έννομη τάξη με το άρθρο 386Β του νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019). Στο πρώτο Κεφάλαιο περιγράφεται η ιστορία θέσπισης της διάταξης, ενώ συγχρόνως εξετάζεται η νομολογιακή μεταχείριση του εγκληματικού φαινομένου υπό το προϊσχύσαν δίκαιο. Στόχος του δεύτερου Κεφαλαίου είναι η ανεύρεση της ratio θέσπισης του αδικήματος. Ως εκ τούτου, γεννάται ο προβληματισμός εάν η νέα ρύθμιση είναι αναγκαία και δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στη θεωρία της ματαίωσης του κοινωνικού σκοπού της παροχής (Zweckverfehlungslehre). Παράλληλα, αναπτύσσονται οι υποστηριζόμενες στη γερμανική θεωρία απόψεις αναφορικά με το προστατευόμενο έννομο αγαθό. Στο τρίτο Κεφάλαιο προσδιορίζεται το είδος του εγκλήματος, ενώ στο τέταρτο αναλύεται η αντικειμενική υπόσταση του νέου άρθρου. Ειδικότερα, επιχειρείται η συγκριτική επισκόπηση της διάταξης με την αντίστοιχη γερμανική (§264 StGB: Subventionsbetrug). Περαιτέρω, οριοθετούνται οι έννοιες της «επιχορήγησης», των «στοιχείων/γεγονότων», αναλύονται οι μορφές τέλεσης της δόλιας απόληψης επιχορηγήσεων (παρ. 1 ά. 386Β ΠΚ) και το κρίσιμο στοιχείο του όρου της ικανοποίησης του αιτήματος. Εν συνεχεία, παρουσιάζεται το αδίκημα της κατάχρησης επιχορήγησης, όπως αυτό προβλέπεται στην παρ. 2 του ά. 386Β ΠΚ. Στο τέλος του εν λόγω Κεφαλαίου διερευνώνται ειδικά ζητήματα συμμετοχής και υπαιτιότητας. Αντικείμενο του πέμπτου κεφαλαίου είναι τα ζητήματα συρροών της νέας διάταξης με το αδίκημα της κοινής απάτης και με την απάτη σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδιαίτερα κρίσιμα είναι τα προβλήματα διαχρονικού δικαίου, όπως αυτά διαμορφώνονται μετά τη θέσπιση του ά. 24 Ν. 4689/2020. Στο τελευταίο Κεφάλαιο γίνεται μια σύντομη αναφορά στα αναφύοντα δικονομικά ζητήματα.","Diese Masterarbeit bezieht sich auf die selbständige Straftat des Subventionsbetrug nach Art. 386B des neuen grStGB (Gesetz 4619/2019). Das erste Kapitel beschreibt die Entstehungsgeschichte der Vorschrift und untersucht die relevante Rechtsprechung nach vorgültigem Recht. Ziel des zweiten Kapitels ist es, den Zweck der Rechtsvorschrift zu erfinden. Daher stellt sich die Frage, ob die neue Regelung notwendig ist. In diesem Rahmen wird Nachdruck auf die Zweckverfehlungslehre gelegt. Gleichzeitig werden die in der deutschen Literatur unterstützten Ansichten zum geschützten Rechtsgut entwickelt. Im dritten Teil der Arbeit wird das Delikt der Straftat bezeichnet, während im vierten der Tatbestand des Artikels analysiert wird. Insbesondere wird ein vergleichender Überblick über die griechische und deutsche Bestimmung (§ 264 StGB: Subventionsbetrug) vorgestellt. Darüber hinaus werden die Begriffe \"Subvention\", \"Tatsachen\" und \"Angaben\" abgegrenzt. Danach werden die Tathandlungen des betrügerischen Erwerbs von Subventionen analysiert (Art. 386B Abs. 1 grStGB). Zusätzlich wird die Straftat des Missbrauchs von Subventionen gemäß Art. 386B Abs. 2 grStGB dargestellt. Am Ende dieses Kapitels werden spezielle Probleme über die Beteiligung an der Straftat und den Vorsatz untersucht. Das fünfte Kapitel befasst sich mit dem Verhältnis der neuen Vorschrift zum Betrug (Art.386 grStGB) und Betrug mit EU- Mitteln (Art. 24 G.4689/2020). Im letzten Kapitel wird ein kurzer Überblick über einige strafverfahrensrechtliche Βesonderheiten gegeben."],"dc:identifier":["uoadl:2938894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2938894"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Απάτη σχετική με τις επιχορηγήσεις κατ' άρθρο 386Β νέου ΠΚ: Δογματικά κι ερμηνευτικά ζητήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:22Z"}