{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2939087"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2939087","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Impoliteness and Emotions: Anger, Sadness and Fear Aroused by Violations of 'Face' and 'Sociality Rights' among Greeks","abstract":"Έρευνες στον τομέα της γλωσσικής αγένειας έχουν δείξει ότι η προσβολή ενδέχεται να έχει συναισθηματικό αντίκτυπο στον αποδέκτη (Culpeper et al. 2014, μεταξύ άλλων). Η παροιμία «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει μα κόκαλα τσακίζει» είναι ενδεικτική της αντίληψης των χρηστών της γλώσσας ότι η προσβλητική λεκτική συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει στην πρόκληση αρνητικών συναισθημάτων. Η παρούσα έρευνα εξετάζει τη συσχέτιση αγένειας και συναισθημάτων στο ελληνικό κοινωνικό πλαίσιο. Πιο συγκεκριμένα, στοχεύει στο να ανακαλύψει τα είδη προσβολής που προκαλούνται μεταξύ Ελλήνων (παραβίαση των διαφορετικών τύπων ‘προσώπου’ ή των ‘δικαιωμάτων κοινωνικότητας’) και τα συναισθήματα που προκαλούν (θυμός, λύπη ή φόβος). Η διερεύνηση του ενδεχομένου παρουσίας διαπολιτισμικών διαφορών μεταξύ των Άγγλων (Culpeper 2011: 43–65) και Ελλήνων πληροφορητών είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Επιπλέον, η έρευνα εξετάζει το βαθμό στον οποίο παράγοντες σχετικοί με το γενικό πλαίσιο της προσβολής θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα προκληθέντα στους αποδέκτες συναισθήματα. Έχοντας ως αναλυτικό πλαίσιο το μοντέλο διαχείρισης αρμονικών σχέσεων της Spencer-Oatey (2002, 2005, 2008), ανέλυσα ποσοτικά και ποιοτικά τις απαντήσεις σε 100 ερωτηματολόγια. Στόχος μου ήταν να ανακαλύψω τον επικρατέστερο τύπο προσβολής, τη βαρύτητά της, καθώς και τον βαθμό στον οποίο οι πληροφορητές/τριες μου την αξιολόγησαν σκόπιμη. Ακολουθώντας τις ίδιες μεθόδους, εξέτασα τα συναισθήματα που προκλήθηκαν από την προσβολή, τους εξωτερικούς παράγοντες που ενδέχεται να επηρέασαν την ένταση αλλά και φύση του συναισθήματος, καθώς και τις αντιδράσεις των αποδεκτών της προσβλητικής συμπεριφοράς. Η ανάλυση των δεδομένων μου έδειξε ότι παραβιάσεις του προσώπου γενικότερα –κι αυτού που σχετίζεται με το ποιόν του ατόμου (quality face) ειδικότερα– υπερίσχυσαν. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν ότι το συνηθέστερο συναίσθημα των αποδεκτών της αγενούς συμπεριφοράς ήταν ο θυμός, ακολουθούμενο από ανάμεικτα συναισθήματα θυμού και λύπης. Φαίνεται να υπάρχει σημαντική διαπολιτισμική διαφοροποίηση μεταξύ Ελλήνων κι Άγγλων, καθώς ο Culpeper (2011: 62–65) ανακάλυψε ισχυρή επικράτηση της λύπης, για κάθε τύπο προσβολής. Επίσης, η ανάλυση έδειξε ότι εξωτερικοί παράγοντες, όπως το περιβάλλον, η παρουσία άλλων συμμετεχόντων, η σχέση με το άτομο που προκάλεσε την προσβολή και ο βαθμός υποτιθέμενης σκοπιμότητας και βαρύτητας της προσβολής θα μπορούσαν δυνητικά να επηρεάσουν την ένταση και ποιότητα του συναισθήματος. Ελπίζω η παρούσα έρευνα να συμβάλλει σημαντικά στο διεπιστημονικό τομέα της μελέτης της γλωσσικής αγένειας και των συναισθημάτων στο ελληνικό κοινωνικό πλαίσιο και να τονίσει το ρόλο των συναισθημάτων στην έρευνα της ευγένειας και της αγένειας.","abstract_html":"Έρευνες στον τομέα της γλωσσικής αγένειας έχουν δείξει ότι η προσβολή ενδέχεται να έχει συναισθηματικό αντίκτυπο στον αποδέκτη (Culpeper et al. 2014, μεταξύ άλλων). Η παροιμία «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει μα κόκαλα τσακίζει» είναι ενδεικτική της αντίληψης των χρηστών της γλώσσας ότι η προσβλητική λεκτική συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει στην πρόκληση αρνητικών συναισθημάτων. Η παρούσα έρευνα εξετάζει τη συσχέτιση αγένειας και συναισθημάτων στο ελληνικό κοινωνικό πλαίσιο. Πιο συγκεκριμένα, στοχεύει στο να ανακαλύψει τα είδη προσβολής που προκαλούνται μεταξύ Ελλήνων (παραβίαση των διαφορετικών τύπων ‘προσώπου’ ή των ‘δικαιωμάτων κοινωνικότητας’) και τα συναισθήματα που προκαλούν (θυμός, λύπη ή φόβος). Η διερεύνηση του ενδεχομένου παρουσίας διαπολιτισμικών διαφορών μεταξύ των Άγγλων (Culpeper 2011: 43–65) και Ελλήνων πληροφορητών είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Επιπλέον, η έρευνα εξετάζει το βαθμό στον οποίο παράγοντες σχετικοί με το γενικό πλαίσιο της προσβολής θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα προκληθέντα στους αποδέκτες συναισθήματα. Έχοντας ως αναλυτικό πλαίσιο το μοντέλο διαχείρισης αρμονικών σχέσεων της Spencer-Oatey (2002, 2005, 2008), ανέλυσα ποσοτικά και ποιοτικά τις απαντήσεις σε 100 ερωτηματολόγια. Στόχος μου ήταν να ανακαλύψω τον επικρατέστερο τύπο προσβολής, τη βαρύτητά της, καθώς και τον βαθμό στον οποίο οι πληροφορητές/τριες μου την αξιολόγησαν σκόπιμη. Ακολουθώντας τις ίδιες μεθόδους, εξέτασα τα συναισθήματα που προκλήθηκαν από την προσβολή, τους εξωτερικούς παράγοντες που ενδέχεται να επηρέασαν την ένταση αλλά και φύση του συναισθήματος, καθώς και τις αντιδράσεις των αποδεκτών της προσβλητικής συμπεριφοράς. Η ανάλυση των δεδομένων μου έδειξε ότι παραβιάσεις του προσώπου γενικότερα –κι αυτού που σχετίζεται με το ποιόν του ατόμου (quality face) ειδικότερα– υπερίσχυσαν. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν ότι το συνηθέστερο συναίσθημα των αποδεκτών της αγενούς συμπεριφοράς ήταν ο θυμός, ακολουθούμενο από ανάμεικτα συναισθήματα θυμού και λύπης. Φαίνεται να υπάρχει σημαντική διαπολιτισμική διαφοροποίηση μεταξύ Ελλήνων κι Άγγλων, καθώς ο Culpeper (2011: 62–65) ανακάλυψε ισχυρή επικράτηση της λύπης, για κάθε τύπο προσβολής. Επίσης, η ανάλυση έδειξε ότι εξωτερικοί παράγοντες, όπως το περιβάλλον, η παρουσία άλλων συμμετεχόντων, η σχέση με το άτομο που προκάλεσε την προσβολή και ο βαθμός υποτιθέμενης σκοπιμότητας και βαρύτητας της προσβολής θα μπορούσαν δυνητικά να επηρεάσουν την ένταση και ποιότητα του συναισθήματος. Ελπίζω η παρούσα έρευνα να συμβάλλει σημαντικά στο διεπιστημονικό τομέα της μελέτης της γλωσσικής αγένειας και των συναισθημάτων στο ελληνικό κοινωνικό πλαίσιο και να τονίσει το ρόλο των συναισθημάτων στην έρευνα της ευγένειας και της αγένειας.","abstract_has_math":false,"creators":["Δασκαλάκης Κωνσταντίνος","Daskalakis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:22Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2939087"],"render_values":[{"text":"uoadl:2939087","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2939087","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2939087","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2939087","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δασκαλάκης Κωνσταντίνος","Daskalakis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2939087","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2939087"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Έρευνες στον τομέα της γλωσσικής αγένειας έχουν δείξει ότι η προσβολή ενδέχεται να έχει συναισθηματικό αντίκτυπο στον αποδέκτη (Culpeper et al. 2014, μεταξύ άλλων). Η παροιμία «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει μα κόκαλα τσακίζει» είναι ενδεικτική της αντίληψης των χρηστών της γλώσσας ότι η προσβλητική λεκτική συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει στην πρόκληση αρνητικών συναισθημάτων. Η παρούσα έρευνα εξετάζει τη συσχέτιση αγένειας και συναισθημάτων στο ελληνικό κοινωνικό πλαίσιο. Πιο συγκεκριμένα, στοχεύει στο να ανακαλύψει τα είδη προσβολής που προκαλούνται μεταξύ Ελλήνων (παραβίαση των διαφορετικών τύπων ‘προσώπου’ ή των ‘δικαιωμάτων κοινωνικότητας’) και τα συναισθήματα που προκαλούν (θυμός, λύπη ή φόβος). Η διερεύνηση του ενδεχομένου παρουσίας διαπολιτισμικών διαφορών μεταξύ των Άγγλων (Culpeper 2011: 43–65) και Ελλήνων πληροφορητών είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Επιπλέον, η έρευνα εξετάζει το βαθμό στον οποίο παράγοντες σχετικοί με το γενικό πλαίσιο της προσβολής θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα προκληθέντα στους αποδέκτες συναισθήματα. Έχοντας ως αναλυτικό πλαίσιο το μοντέλο διαχείρισης αρμονικών σχέσεων της Spencer-Oatey (2002, 2005, 2008), ανέλυσα ποσοτικά και ποιοτικά τις απαντήσεις σε 100 ερωτηματολόγια. Στόχος μου ήταν να ανακαλύψω τον επικρατέστερο τύπο προσβολής, τη βαρύτητά της, καθώς και τον βαθμό στον οποίο οι πληροφορητές/τριες μου την αξιολόγησαν σκόπιμη. Ακολουθώντας τις ίδιες μεθόδους, εξέτασα τα συναισθήματα που προκλήθηκαν από την προσβολή, τους εξωτερικούς παράγοντες που ενδέχεται να επηρέασαν την ένταση αλλά και φύση του συναισθήματος, καθώς και τις αντιδράσεις των αποδεκτών της προσβλητικής συμπεριφοράς. Η ανάλυση των δεδομένων μου έδειξε ότι παραβιάσεις του προσώπου γενικότερα –κι αυτού που σχετίζεται με το ποιόν του ατόμου (quality face) ειδικότερα– υπερίσχυσαν. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν ότι το συνηθέστερο συναίσθημα των αποδεκτών της αγενούς συμπεριφοράς ήταν ο θυμός, ακολουθούμενο από ανάμεικτα συναισθήματα θυμού και λύπης. Φαίνεται να υπάρχει σημαντική διαπολιτισμική διαφοροποίηση μεταξύ Ελλήνων κι Άγγλων, καθώς ο Culpeper (2011: 62–65) ανακάλυψε ισχυρή επικράτηση της λύπης, για κάθε τύπο προσβολής. Επίσης, η ανάλυση έδειξε ότι εξωτερικοί παράγοντες, όπως το περιβάλλον, η παρουσία άλλων συμμετεχόντων, η σχέση με το άτομο που προκάλεσε την προσβολή και ο βαθμός υποτιθέμενης σκοπιμότητας και βαρύτητας της προσβολής θα μπορούσαν δυνητικά να επηρεάσουν την ένταση και ποιότητα του συναισθήματος. Ελπίζω η παρούσα έρευνα να συμβάλλει σημαντικά στο διεπιστημονικό τομέα της μελέτης της γλωσσικής αγένειας και των συναισθημάτων στο ελληνικό κοινωνικό πλαίσιο και να τονίσει το ρόλο των συναισθημάτων στην έρευνα της ευγένειας και της αγένειας.","Research on linguistic impoliteness has shown that offence can have emotional consequences for the target (Culpeper et al. 2014, among others). The popular Greek proverb \"η γλώσσα κόκαλα δεν έχει μα κόκαλα τσακίζει\" (lit. the tongue has no bones but bones it crushes) is indicative of the lay language users’ understanding that offensive verbal behaviour may lead to the arousal of negatively valenced emotions. The present study examines the interrelationship and interdependence of impoliteness and emotions in the Greek cultural context. More specifically, it sets out to explore the types of offence caused among Greeks (violation of types of ‘face’ or ‘sociality rights’) and the emotions they evoke (anger, sadness or fear). It will also explore the possibility of cross-cultural variation between Culpeper’s (2011: 43–65) English and my Greek data set. Additionally, the study examines the extent to which contextual factors can affect the targets’ emotional reactions. Informed by Spencer-Oatey’s (2002, 2005, 2008) ‘Rapport Management’ model, I qualitatively and quantitatively analysed 100 questionnaire responses, to capture the most prevalent type of offence, as well as my informants’ perceptions regarding the gravity and intentionality of the impolite communicative act. Following the same method of analysis, I examined the emotions evoked by the offence, the contextual factors which may have affected the intensity or nature of the reported emotions, as well as the targets’ reactions to the reported impoliteness event. The analysis revealed that violations of quality face –and face in general– dominated my data set. Additionally, the results of the data analysis suggest that the most prevalent emotion aroused by impoliteness among Greeks is that of anger, followed by mixed emotions of anger and sadness. It appears that there is significant cross-cultural variation between the Greek and English, as Culpeper (2011: 62–65) found a strong prevalence of sadness for all types of offence. Moreover, the analysis showed that contextual factors, such as the setting, the presence of other participants, the relationship with the offender, and the perceived intentionality and gravity of the offence, can potentially affect the intensity and quality of the emotion. It is hoped that the present study will contribute to the interdisciplinary area of linguistic impoliteness and emotions in the Greek context and also highlight the role of emotions in im/politeness research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Impoliteness and Emotions: Anger, Sadness and Fear Aroused by Violations of 'Face' and 'Sociality Rights' among Greeks"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δασκαλάκης Κωνσταντίνος","Daskalakis Konstantinos"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Έρευνες στον τομέα της γλωσσικής αγένειας έχουν δείξει ότι η προσβολή ενδέχεται να έχει συναισθηματικό αντίκτυπο στον αποδέκτη (Culpeper et al. 2014, μεταξύ άλλων). Η παροιμία «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει μα κόκαλα τσακίζει» είναι ενδεικτική της αντίληψης των χρηστών της γλώσσας ότι η προσβλητική λεκτική συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει στην πρόκληση αρνητικών συναισθημάτων. Η παρούσα έρευνα εξετάζει τη συσχέτιση αγένειας και συναισθημάτων στο ελληνικό κοινωνικό πλαίσιο. Πιο συγκεκριμένα, στοχεύει στο να ανακαλύψει τα είδη προσβολής που προκαλούνται μεταξύ Ελλήνων (παραβίαση των διαφορετικών τύπων ‘προσώπου’ ή των ‘δικαιωμάτων κοινωνικότητας’) και τα συναισθήματα που προκαλούν (θυμός, λύπη ή φόβος). Η διερεύνηση του ενδεχομένου παρουσίας διαπολιτισμικών διαφορών μεταξύ των Άγγλων (Culpeper 2011: 43–65) και Ελλήνων πληροφορητών είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Επιπλέον, η έρευνα εξετάζει το βαθμό στον οποίο παράγοντες σχετικοί με το γενικό πλαίσιο της προσβολής θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα προκληθέντα στους αποδέκτες συναισθήματα. Έχοντας ως αναλυτικό πλαίσιο το μοντέλο διαχείρισης αρμονικών σχέσεων της Spencer-Oatey (2002, 2005, 2008), ανέλυσα ποσοτικά και ποιοτικά τις απαντήσεις σε 100 ερωτηματολόγια. Στόχος μου ήταν να ανακαλύψω τον επικρατέστερο τύπο προσβολής, τη βαρύτητά της, καθώς και τον βαθμό στον οποίο οι πληροφορητές/τριες μου την αξιολόγησαν σκόπιμη. Ακολουθώντας τις ίδιες μεθόδους, εξέτασα τα συναισθήματα που προκλήθηκαν από την προσβολή, τους εξωτερικούς παράγοντες που ενδέχεται να επηρέασαν την ένταση αλλά και φύση του συναισθήματος, καθώς και τις αντιδράσεις των αποδεκτών της προσβλητικής συμπεριφοράς. Η ανάλυση των δεδομένων μου έδειξε ότι παραβιάσεις του προσώπου γενικότερα –κι αυτού που σχετίζεται με το ποιόν του ατόμου (quality face) ειδικότερα– υπερίσχυσαν. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν ότι το συνηθέστερο συναίσθημα των αποδεκτών της αγενούς συμπεριφοράς ήταν ο θυμός, ακολουθούμενο από ανάμεικτα συναισθήματα θυμού και λύπης. Φαίνεται να υπάρχει σημαντική διαπολιτισμική διαφοροποίηση μεταξύ Ελλήνων κι Άγγλων, καθώς ο Culpeper (2011: 62–65) ανακάλυψε ισχυρή επικράτηση της λύπης, για κάθε τύπο προσβολής. Επίσης, η ανάλυση έδειξε ότι εξωτερικοί παράγοντες, όπως το περιβάλλον, η παρουσία άλλων συμμετεχόντων, η σχέση με το άτομο που προκάλεσε την προσβολή και ο βαθμός υποτιθέμενης σκοπιμότητας και βαρύτητας της προσβολής θα μπορούσαν δυνητικά να επηρεάσουν την ένταση και ποιότητα του συναισθήματος. Ελπίζω η παρούσα έρευνα να συμβάλλει σημαντικά στο διεπιστημονικό τομέα της μελέτης της γλωσσικής αγένειας και των συναισθημάτων στο ελληνικό κοινωνικό πλαίσιο και να τονίσει το ρόλο των συναισθημάτων στην έρευνα της ευγένειας και της αγένειας.","Research on linguistic impoliteness has shown that offence can have emotional consequences for the target (Culpeper et al. 2014, among others). The popular Greek proverb \"η γλώσσα κόκαλα δεν έχει μα κόκαλα τσακίζει\" (lit. the tongue has no bones but bones it crushes) is indicative of the lay language users’ understanding that offensive verbal behaviour may lead to the arousal of negatively valenced emotions. The present study examines the interrelationship and interdependence of impoliteness and emotions in the Greek cultural context. More specifically, it sets out to explore the types of offence caused among Greeks (violation of types of ‘face’ or ‘sociality rights’) and the emotions they evoke (anger, sadness or fear). It will also explore the possibility of cross-cultural variation between Culpeper’s (2011: 43–65) English and my Greek data set. Additionally, the study examines the extent to which contextual factors can affect the targets’ emotional reactions. Informed by Spencer-Oatey’s (2002, 2005, 2008) ‘Rapport Management’ model, I qualitatively and quantitatively analysed 100 questionnaire responses, to capture the most prevalent type of offence, as well as my informants’ perceptions regarding the gravity and intentionality of the impolite communicative act. Following the same method of analysis, I examined the emotions evoked by the offence, the contextual factors which may have affected the intensity or nature of the reported emotions, as well as the targets’ reactions to the reported impoliteness event. The analysis revealed that violations of quality face –and face in general– dominated my data set. Additionally, the results of the data analysis suggest that the most prevalent emotion aroused by impoliteness among Greeks is that of anger, followed by mixed emotions of anger and sadness. It appears that there is significant cross-cultural variation between the Greek and English, as Culpeper (2011: 62–65) found a strong prevalence of sadness for all types of offence. Moreover, the analysis showed that contextual factors, such as the setting, the presence of other participants, the relationship with the offender, and the perceived intentionality and gravity of the offence, can potentially affect the intensity and quality of the emotion. It is hoped that the present study will contribute to the interdisciplinary area of linguistic impoliteness and emotions in the Greek context and also highlight the role of emotions in im/politeness research."],"dc:identifier":["uoadl:2939087","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2939087"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Impoliteness and Emotions: Anger, Sadness and Fear Aroused by Violations of 'Face' and 'Sociality Rights' among Greeks"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:22Z"}