{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2939209"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2939209","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"HIPEC Ca Ορθού","abstract":"Ο κολοορθικός καρκίνος είναι ο τρίτος συνηθέστερος τύπος καρκίνου παγκοσμίως και κατατάσσεται ως η τέταρτη συχνότερη αιτία θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο. Η American Cancer Society (ACS), εκτιμά ότι το 2018 θα εμφανιστούν 97.220 νέα κρούσματα καρκίνου του παχέος εντέρου και 43.030 νέες περιπτώσεις καρκίνου του ορθού; 25.920 περιπτώσεις καρκίνου του ορθού στους άνδρες και 17.110 στις γυναίκες αντίστοιχα. Σύμφωνα με την ACS το 2018 αναμένονται περίπου 50.630 θάνατοι από τον καρκίνου του παχέος εντέρου. Τις τελευταίες δεκαετίες, τα ποσοστά εμφάνισης καθώς και τα ποσοστά θνησιμότητας του κολοορθικού καρκίνου έχουν μειωθεί από 66,3 ανά 100.000 κατοίκους το 1985 σε 45,5 το 2006. Ο ρυθμός μείωσης που επιταχύνθηκε από το 1998 έως το 2006 (3% ετησίως στους άνδρες και 2,2% στις γυναίκες) οφείλεται εν μέρει στην αύξηση της πρόληψης, στην ένταξη ενός προγράμματος συστηματικού ελέγχου επιτρέποντας την πρώιμη ανίχνευση και απομάκρυνση ορθοκολικών πολυπόδων, πριν αυτοί μεταλλαχθούν σε καρκίνο, αλλά και στην εξέλιξη της θεραπείας σε προχωρημένα στάδια. Ένας βασικός παράγοντας αύξησης των ποσοστών αποτυχίας της θεραπείας και κατά συνέπεια αύξησης της θνησιμότητας από τον κολοορθικό καρκίνο είναι η τοπική υποτροπή σε παράπλευρες δομές εντός της πυέλου και η γενικευμένη μετάσταση σε δομές εντός της περιτοναϊκής κοιλότητας όπως για παράδειγμα η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση. Για πολλά χρόνια η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση θεωρούνταν ως τελικού σταδίου νόσος και εκτός κάθε χειρουργικού χειρισμού. Επί του παρόντος η βελτίωση στην χειρουργική τεχνική καθώς και στους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες υπόσχονται να μειώσουν τα ποσοστά τοπικής υποτροπής, μειώνοντας την πιθανότητα εμφάνισης καρκινικών κυττάρων στα σημεία εκτομής των όγκων. Σε αυτή την εργασία θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε την παθολογία του κολοορθικού καρκίνου, τις κατευθυντήριες οδηγίες σε περιπτώσεις περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης και να κάνουμε μια ανασκόπηση στις τελευταίες τεχνικές αντιμετώπισής του όπως η τεχνική κυτταρομειωτικής χειρουργικής σε συνδυασμό με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία.","abstract_html":"Ο κολοορθικός καρκίνος είναι ο τρίτος συνηθέστερος τύπος καρκίνου παγκοσμίως και κατατάσσεται ως η τέταρτη συχνότερη αιτία θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο. Η American Cancer Society (ACS), εκτιμά ότι το 2018 θα εμφανιστούν 97.220 νέα κρούσματα καρκίνου του παχέος εντέρου και 43.030 νέες περιπτώσεις καρκίνου του ορθού; 25.920 περιπτώσεις καρκίνου του ορθού στους άνδρες και 17.110 στις γυναίκες αντίστοιχα. Σύμφωνα με την ACS το 2018 αναμένονται περίπου 50.630 θάνατοι από τον καρκίνου του παχέος εντέρου. Τις τελευταίες δεκαετίες, τα ποσοστά εμφάνισης καθώς και τα ποσοστά θνησιμότητας του κολοορθικού καρκίνου έχουν μειωθεί από 66,3 ανά 100.000 κατοίκους το 1985 σε 45,5 το 2006. Ο ρυθμός μείωσης που επιταχύνθηκε από το 1998 έως το 2006 (3% ετησίως στους άνδρες και 2,2% στις γυναίκες) οφείλεται εν μέρει στην αύξηση της πρόληψης, στην ένταξη ενός προγράμματος συστηματικού ελέγχου επιτρέποντας την πρώιμη ανίχνευση και απομάκρυνση ορθοκολικών πολυπόδων, πριν αυτοί μεταλλαχθούν σε καρκίνο, αλλά και στην εξέλιξη της θεραπείας σε προχωρημένα στάδια. Ένας βασικός παράγοντας αύξησης των ποσοστών αποτυχίας της θεραπείας και κατά συνέπεια αύξησης της θνησιμότητας από τον κολοορθικό καρκίνο είναι η τοπική υποτροπή σε παράπλευρες δομές εντός της πυέλου και η γενικευμένη μετάσταση σε δομές εντός της περιτοναϊκής κοιλότητας όπως για παράδειγμα η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση. Για πολλά χρόνια η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση θεωρούνταν ως τελικού σταδίου νόσος και εκτός κάθε χειρουργικού χειρισμού. Επί του παρόντος η βελτίωση στην χειρουργική τεχνική καθώς και στους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες υπόσχονται να μειώσουν τα ποσοστά τοπικής υποτροπής, μειώνοντας την πιθανότητα εμφάνισης καρκινικών κυττάρων στα σημεία εκτομής των όγκων. Σε αυτή την εργασία θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε την παθολογία του κολοορθικού καρκίνου, τις κατευθυντήριες οδηγίες σε περιπτώσεις περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης και να κάνουμε μια ανασκόπηση στις τελευταίες τεχνικές αντιμετώπισής του όπως η τεχνική κυτταρομειωτικής χειρουργικής σε συνδυασμό με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Φερούσης Λουκάς","Ferousis Loukas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2939209"],"render_values":[{"text":"uoadl:2939209","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2939209","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2939209","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2939209","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φερούσης Λουκάς","Ferousis Loukas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2939209","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2939209"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο κολοορθικός καρκίνος είναι ο τρίτος συνηθέστερος τύπος καρκίνου παγκοσμίως και κατατάσσεται ως η τέταρτη συχνότερη αιτία θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο. Η American Cancer Society (ACS), εκτιμά ότι το 2018 θα εμφανιστούν 97.220 νέα κρούσματα καρκίνου του παχέος εντέρου και 43.030 νέες περιπτώσεις καρκίνου του ορθού; 25.920 περιπτώσεις καρκίνου του ορθού στους άνδρες και 17.110 στις γυναίκες αντίστοιχα. Σύμφωνα με την ACS το 2018 αναμένονται περίπου 50.630 θάνατοι από τον καρκίνου του παχέος εντέρου. Τις τελευταίες δεκαετίες, τα ποσοστά εμφάνισης καθώς και τα ποσοστά θνησιμότητας του κολοορθικού καρκίνου έχουν μειωθεί από 66,3 ανά 100.000 κατοίκους το 1985 σε 45,5 το 2006. Ο ρυθμός μείωσης που επιταχύνθηκε από το 1998 έως το 2006 (3% ετησίως στους άνδρες και 2,2% στις γυναίκες) οφείλεται εν μέρει στην αύξηση της πρόληψης, στην ένταξη ενός προγράμματος συστηματικού ελέγχου επιτρέποντας την πρώιμη ανίχνευση και απομάκρυνση ορθοκολικών πολυπόδων, πριν αυτοί μεταλλαχθούν σε καρκίνο, αλλά και στην εξέλιξη της θεραπείας σε προχωρημένα στάδια. Ένας βασικός παράγοντας αύξησης των ποσοστών αποτυχίας της θεραπείας και κατά συνέπεια αύξησης της θνησιμότητας από τον κολοορθικό καρκίνο είναι η τοπική υποτροπή σε παράπλευρες δομές εντός της πυέλου και η γενικευμένη μετάσταση σε δομές εντός της περιτοναϊκής κοιλότητας όπως για παράδειγμα η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση. Για πολλά χρόνια η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση θεωρούνταν ως τελικού σταδίου νόσος και εκτός κάθε χειρουργικού χειρισμού. Επί του παρόντος η βελτίωση στην χειρουργική τεχνική καθώς και στους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες υπόσχονται να μειώσουν τα ποσοστά τοπικής υποτροπής, μειώνοντας την πιθανότητα εμφάνισης καρκινικών κυττάρων στα σημεία εκτομής των όγκων. Σε αυτή την εργασία θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε την παθολογία του κολοορθικού καρκίνου, τις κατευθυντήριες οδηγίες σε περιπτώσεις περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης και να κάνουμε μια ανασκόπηση στις τελευταίες τεχνικές αντιμετώπισής του όπως η τεχνική κυτταρομειωτικής χειρουργικής σε συνδυασμό με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία.","Globally colorectal cancer is the third most common cancer and ranks as the fourth most common cancer related mortality. The American Cancer Society (ACS) estimates that 97,220 new cases of colon cancer and 43,030 new cases of rectal cancer will occur in 2018; 25,920 cases of rectal cancer are expected in men and 17,110 in women accordingly. Approximately 50,630 deaths from colorectal cancer (ACS combines colon and rectal Ca) are expected to occur in 2018. For both colon and rectal cancer, overall incidence rates, as well as mortality rates, have been decreasing for the last several decades, from 66.3 per 100,000 populations in 1985 to 45.5 in 2006. The rate of decrease accelerated from 1998 to 2006 (to 3% per year in men and 2.2% per year in women), in part because of increased screening, allowing the detection and removal of colorectal polyps before they progress to cancer. In general US population, the lifetime risk of developing a colorectal malignancy is approximately 6%. This decrease is a result of a declining incidence and improvement in both early detection and treatment. However, in contrast to the decline in rectal cancer incidence rates in person’s age of 55 and older, rates of rectal cancer in younger persons have been rising. From 1974 to 2013, in person’s age of 20 to 39 years, and since 1980 in adults age of 30 to 39 years, rectal cancer incidence rates have increased 3.2% per year. In those age of 40 to 54 years, rates have increased by 2.3% annually since the 1990s. Currently, adults born circa 1990 have quadruple the risk of rectal cancer compared with those born circa 1950. The 5-year survival rate, calculated between 1996 and 2004 was 64.4%, which appears to be a significant improvement compared to 1954, when the 5-year survival rate was 50% due to improvements in treatment as well as screening. A major component of treatment failure is cancer dissemination within the abdominal and pelvic structures as a local recurrence of the primary cancer as well as peritoneal metastasis (PM). For many years this manifestation was considered to be a terminal condition with no rational treatment options. Currently, refinements in surgical technique promise to reduce locoregional recurrence by reducing the likelihood of cancer cell implantation at the resection site and procedures that can control the peritoneal metastasis are emerging. Cytoreductive surgery (CRS) and hyperthermic intraperitoneal chemotherapy (HIPEC) used as a combined treatment has been shown to confer long-term survival in a proportion of patients with peritoneal metastasis from colorectal cancer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["HIPEC Ca Ορθού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φερούσης Λουκάς","Ferousis Loukas"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ο κολοορθικός καρκίνος είναι ο τρίτος συνηθέστερος τύπος καρκίνου παγκοσμίως και κατατάσσεται ως η τέταρτη συχνότερη αιτία θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο. Η American Cancer Society (ACS), εκτιμά ότι το 2018 θα εμφανιστούν 97.220 νέα κρούσματα καρκίνου του παχέος εντέρου και 43.030 νέες περιπτώσεις καρκίνου του ορθού; 25.920 περιπτώσεις καρκίνου του ορθού στους άνδρες και 17.110 στις γυναίκες αντίστοιχα. Σύμφωνα με την ACS το 2018 αναμένονται περίπου 50.630 θάνατοι από τον καρκίνου του παχέος εντέρου. Τις τελευταίες δεκαετίες, τα ποσοστά εμφάνισης καθώς και τα ποσοστά θνησιμότητας του κολοορθικού καρκίνου έχουν μειωθεί από 66,3 ανά 100.000 κατοίκους το 1985 σε 45,5 το 2006. Ο ρυθμός μείωσης που επιταχύνθηκε από το 1998 έως το 2006 (3% ετησίως στους άνδρες και 2,2% στις γυναίκες) οφείλεται εν μέρει στην αύξηση της πρόληψης, στην ένταξη ενός προγράμματος συστηματικού ελέγχου επιτρέποντας την πρώιμη ανίχνευση και απομάκρυνση ορθοκολικών πολυπόδων, πριν αυτοί μεταλλαχθούν σε καρκίνο, αλλά και στην εξέλιξη της θεραπείας σε προχωρημένα στάδια. Ένας βασικός παράγοντας αύξησης των ποσοστών αποτυχίας της θεραπείας και κατά συνέπεια αύξησης της θνησιμότητας από τον κολοορθικό καρκίνο είναι η τοπική υποτροπή σε παράπλευρες δομές εντός της πυέλου και η γενικευμένη μετάσταση σε δομές εντός της περιτοναϊκής κοιλότητας όπως για παράδειγμα η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση. Για πολλά χρόνια η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση θεωρούνταν ως τελικού σταδίου νόσος και εκτός κάθε χειρουργικού χειρισμού. Επί του παρόντος η βελτίωση στην χειρουργική τεχνική καθώς και στους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες υπόσχονται να μειώσουν τα ποσοστά τοπικής υποτροπής, μειώνοντας την πιθανότητα εμφάνισης καρκινικών κυττάρων στα σημεία εκτομής των όγκων. Σε αυτή την εργασία θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε την παθολογία του κολοορθικού καρκίνου, τις κατευθυντήριες οδηγίες σε περιπτώσεις περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης και να κάνουμε μια ανασκόπηση στις τελευταίες τεχνικές αντιμετώπισής του όπως η τεχνική κυτταρομειωτικής χειρουργικής σε συνδυασμό με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία.","Globally colorectal cancer is the third most common cancer and ranks as the fourth most common cancer related mortality. The American Cancer Society (ACS) estimates that 97,220 new cases of colon cancer and 43,030 new cases of rectal cancer will occur in 2018; 25,920 cases of rectal cancer are expected in men and 17,110 in women accordingly. Approximately 50,630 deaths from colorectal cancer (ACS combines colon and rectal Ca) are expected to occur in 2018. For both colon and rectal cancer, overall incidence rates, as well as mortality rates, have been decreasing for the last several decades, from 66.3 per 100,000 populations in 1985 to 45.5 in 2006. The rate of decrease accelerated from 1998 to 2006 (to 3% per year in men and 2.2% per year in women), in part because of increased screening, allowing the detection and removal of colorectal polyps before they progress to cancer. In general US population, the lifetime risk of developing a colorectal malignancy is approximately 6%. This decrease is a result of a declining incidence and improvement in both early detection and treatment. However, in contrast to the decline in rectal cancer incidence rates in person’s age of 55 and older, rates of rectal cancer in younger persons have been rising. From 1974 to 2013, in person’s age of 20 to 39 years, and since 1980 in adults age of 30 to 39 years, rectal cancer incidence rates have increased 3.2% per year. In those age of 40 to 54 years, rates have increased by 2.3% annually since the 1990s. Currently, adults born circa 1990 have quadruple the risk of rectal cancer compared with those born circa 1950. The 5-year survival rate, calculated between 1996 and 2004 was 64.4%, which appears to be a significant improvement compared to 1954, when the 5-year survival rate was 50% due to improvements in treatment as well as screening. A major component of treatment failure is cancer dissemination within the abdominal and pelvic structures as a local recurrence of the primary cancer as well as peritoneal metastasis (PM). For many years this manifestation was considered to be a terminal condition with no rational treatment options. Currently, refinements in surgical technique promise to reduce locoregional recurrence by reducing the likelihood of cancer cell implantation at the resection site and procedures that can control the peritoneal metastasis are emerging. Cytoreductive surgery (CRS) and hyperthermic intraperitoneal chemotherapy (HIPEC) used as a combined treatment has been shown to confer long-term survival in a proportion of patients with peritoneal metastasis from colorectal cancer."],"dc:identifier":["uoadl:2939209","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2939209"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["HIPEC Ca Ορθού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:25Z"}