{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2940195"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2940195","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"HIPEC στον καρκίνο του στομάχου","abstract":"Ο καρκίνος του στομάχου αποτελεί την τρίτη συνηθέστερη κακοήθεια παγκοσμίως και την τρίτη αιτία θανάτου από κακοήθη νόσο και συχνά συνοδεύεται από συγχρονη ή μετάχρονη περιτοναϊκή νόσο. Εμφανίζει δε διαφορετικά επιδημιολογικά χαρακτηριστικά ανάλογα με την περιοχή, τη φυλή και το φύλο και συνδέεται με καλά τεκμηριωμένους παράγοντες κινδύνου. Το στάδιο της νόσου είναι αυτό που καθορίζει την πρόγνωση και τις θεραπευτικές επιλογές. Οι ασθενείς με περιτοναϊκή νόσο από καρκίνο του στομάχου αντιμετωπίζονται παραδοσιακά αποκλειστικά με συστηματική χημειοθεραπεία. Ωστόσο, λόγω των ανατομικών και φυσιολογικών ιδιαιτεροτήτων του περιτοναίου, οι περιτοναϊκές εμφυτεύσεις δεν ανταποκρίνονται καλώς στη συστηματική χημειοθεραπεία. Έτσι, τις τελευταίες δεκαετίες έχει προταθεί μια διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση για επιλεγμένους ασθενείς, η οποία αποτελείται από κυτταρομειωτική χειρουργική και ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση χημειοθεραπείας. Τόσο η κυτταρομειωτική χειρουργική όσο και η ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία διέπονται από συγκεκριμένες αρχές και απαιτούν η καθεμία συγκεκριμένο σχεδασμό. Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να μελετήσει την προσέγγιση αυτή με αφετηρία κλινικές μελέτες που έχουν διεξαχθεί την τελευταία δεκαετία με ιδιαίτερη επικέντρωση στο όφελος που προσφέρει στην επιβίωση ο συνδυασμός κυτταρομείωσης και διεγχειρητικής χορήγησης υπέρθερμης ενδοπεριτοναϊκής χημειοθεραπείας (HIPEC). Φαίνεται ότι ο επιθετικότερος θεραπευτικός σχεδιασμός μπορεί να βελτιώσει την ολική και την ελεύθερη νόσου επιβίωση σε επιλεγμένες ομάδες ασθενών. Βασικούς προγνωστικούς παράγοντες αποτελούν η έκταση της περιτοναϊκής νόσου (PCI score) και η παραμονή υπολλειμματικής νόσου μετά την κυτταρομείωση (CC score). Οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν την πρόγνωση των ασθενών και καθοδηγούν το σχεδιασμό των θεραπευτικών πρωτοκόλλων στις κλινικές μελέτες. Έχουν προταθεί εκτεταμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα αντιμετώπισης της περιτοναϊκής νόσου από γαστρικό καρκίνο, στα οποία εντάσσονται συνδυαστικά η νεοεπικουρική θεραπεία, η κυτταρομείωση, οι διάφορες μορφες ενδοπεριτοναϊκής θεραπείας και η επικουρική χημειοθεραπεία. Οι αναδυόμενες αυτές τεχνικές αποτελούν αντικείμενο εν εξελίξει τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών, όπως είναι η GASTRICHIP, η GASTRIPEC, η DRAGON II και η PERISCOPE II. Η περιτοναϊκή νόσος πρέπει πλέον να αντιμετωπίζεται εξατομικευμένα από πολυτομεακές ομάδες σε εξειδικευμένα κέντρα.","abstract_html":"Ο καρκίνος του στομάχου αποτελεί την τρίτη συνηθέστερη κακοήθεια παγκοσμίως και την τρίτη αιτία θανάτου από κακοήθη νόσο και συχνά συνοδεύεται από συγχρονη ή μετάχρονη περιτοναϊκή νόσο. Εμφανίζει δε διαφορετικά επιδημιολογικά χαρακτηριστικά ανάλογα με την περιοχή, τη φυλή και το φύλο και συνδέεται με καλά τεκμηριωμένους παράγοντες κινδύνου. Το στάδιο της νόσου είναι αυτό που καθορίζει την πρόγνωση και τις θεραπευτικές επιλογές. Οι ασθενείς με περιτοναϊκή νόσο από καρκίνο του στομάχου αντιμετωπίζονται παραδοσιακά αποκλειστικά με συστηματική χημειοθεραπεία. Ωστόσο, λόγω των ανατομικών και φυσιολογικών ιδιαιτεροτήτων του περιτοναίου, οι περιτοναϊκές εμφυτεύσεις δεν ανταποκρίνονται καλώς στη συστηματική χημειοθεραπεία. Έτσι, τις τελευταίες δεκαετίες έχει προταθεί μια διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση για επιλεγμένους ασθενείς, η οποία αποτελείται από κυτταρομειωτική χειρουργική και ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση χημειοθεραπείας. Τόσο η κυτταρομειωτική χειρουργική όσο και η ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία διέπονται από συγκεκριμένες αρχές και απαιτούν η καθεμία συγκεκριμένο σχεδασμό. Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να μελετήσει την προσέγγιση αυτή με αφετηρία κλινικές μελέτες που έχουν διεξαχθεί την τελευταία δεκαετία με ιδιαίτερη επικέντρωση στο όφελος που προσφέρει στην επιβίωση ο συνδυασμός κυτταρομείωσης και διεγχειρητικής χορήγησης υπέρθερμης ενδοπεριτοναϊκής χημειοθεραπείας (HIPEC). Φαίνεται ότι ο επιθετικότερος θεραπευτικός σχεδιασμός μπορεί να βελτιώσει την ολική και την ελεύθερη νόσου επιβίωση σε επιλεγμένες ομάδες ασθενών. Βασικούς προγνωστικούς παράγοντες αποτελούν η έκταση της περιτοναϊκής νόσου (PCI score) και η παραμονή υπολλειμματικής νόσου μετά την κυτταρομείωση (CC score). Οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν την πρόγνωση των ασθενών και καθοδηγούν το σχεδιασμό των θεραπευτικών πρωτοκόλλων στις κλινικές μελέτες. Έχουν προταθεί εκτεταμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα αντιμετώπισης της περιτοναϊκής νόσου από γαστρικό καρκίνο, στα οποία εντάσσονται συνδυαστικά η νεοεπικουρική θεραπεία, η κυτταρομείωση, οι διάφορες μορφες ενδοπεριτοναϊκής θεραπείας και η επικουρική χημειοθεραπεία. Οι αναδυόμενες αυτές τεχνικές αποτελούν αντικείμενο εν εξελίξει τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών, όπως είναι η GASTRICHIP, η GASTRIPEC, η DRAGON II και η PERISCOPE II. Η περιτοναϊκή νόσος πρέπει πλέον να αντιμετωπίζεται εξατομικευμένα από πολυτομεακές ομάδες σε εξειδικευμένα κέντρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κιμπιζή Αθηνά-Δέσποινα","Kimpizi Athina-Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2940195"],"render_values":[{"text":"uoadl:2940195","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940195","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940195","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2940195","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κιμπιζή Αθηνά-Δέσποινα","Kimpizi Athina-Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2940195","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940195"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του στομάχου αποτελεί την τρίτη συνηθέστερη κακοήθεια παγκοσμίως και την τρίτη αιτία θανάτου από κακοήθη νόσο και συχνά συνοδεύεται από συγχρονη ή μετάχρονη περιτοναϊκή νόσο. Εμφανίζει δε διαφορετικά επιδημιολογικά χαρακτηριστικά ανάλογα με την περιοχή, τη φυλή και το φύλο και συνδέεται με καλά τεκμηριωμένους παράγοντες κινδύνου. Το στάδιο της νόσου είναι αυτό που καθορίζει την πρόγνωση και τις θεραπευτικές επιλογές. Οι ασθενείς με περιτοναϊκή νόσο από καρκίνο του στομάχου αντιμετωπίζονται παραδοσιακά αποκλειστικά με συστηματική χημειοθεραπεία. Ωστόσο, λόγω των ανατομικών και φυσιολογικών ιδιαιτεροτήτων του περιτοναίου, οι περιτοναϊκές εμφυτεύσεις δεν ανταποκρίνονται καλώς στη συστηματική χημειοθεραπεία. Έτσι, τις τελευταίες δεκαετίες έχει προταθεί μια διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση για επιλεγμένους ασθενείς, η οποία αποτελείται από κυτταρομειωτική χειρουργική και ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση χημειοθεραπείας. Τόσο η κυτταρομειωτική χειρουργική όσο και η ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία διέπονται από συγκεκριμένες αρχές και απαιτούν η καθεμία συγκεκριμένο σχεδασμό. Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να μελετήσει την προσέγγιση αυτή με αφετηρία κλινικές μελέτες που έχουν διεξαχθεί την τελευταία δεκαετία με ιδιαίτερη επικέντρωση στο όφελος που προσφέρει στην επιβίωση ο συνδυασμός κυτταρομείωσης και διεγχειρητικής χορήγησης υπέρθερμης ενδοπεριτοναϊκής χημειοθεραπείας (HIPEC). Φαίνεται ότι ο επιθετικότερος θεραπευτικός σχεδιασμός μπορεί να βελτιώσει την ολική και την ελεύθερη νόσου επιβίωση σε επιλεγμένες ομάδες ασθενών. Βασικούς προγνωστικούς παράγοντες αποτελούν η έκταση της περιτοναϊκής νόσου (PCI score) και η παραμονή υπολλειμματικής νόσου μετά την κυτταρομείωση (CC score). Οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν την πρόγνωση των ασθενών και καθοδηγούν το σχεδιασμό των θεραπευτικών πρωτοκόλλων στις κλινικές μελέτες. Έχουν προταθεί εκτεταμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα αντιμετώπισης της περιτοναϊκής νόσου από γαστρικό καρκίνο, στα οποία εντάσσονται συνδυαστικά η νεοεπικουρική θεραπεία, η κυτταρομείωση, οι διάφορες μορφες ενδοπεριτοναϊκής θεραπείας και η επικουρική χημειοθεραπεία. Οι αναδυόμενες αυτές τεχνικές αποτελούν αντικείμενο εν εξελίξει τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών, όπως είναι η GASTRICHIP, η GASTRIPEC, η DRAGON II και η PERISCOPE II. Η περιτοναϊκή νόσος πρέπει πλέον να αντιμετωπίζεται εξατομικευμένα από πολυτομεακές ομάδες σε εξειδικευμένα κέντρα.","Gastric cancer constitutes the third most common malignancy worldwide and the third most common cause of death due to malignancy. The incidence of the disease differs depending on the area, the race and the gender. The prognosis as well as the treatment options depend largely on the stage of the disease. Patients with peritoneal carcinomatosis due to gastric cancer were traditionally treated solely with systemic chemotherapy. However, the cancer deposits in the peritoneal cavity do not respond well to systemic chemotherapy. This traces back to the cavity not being readily accessible to the systemically administered chemotherapeutic agents, due to its anatomical and physiological characteristics. Experts proposed during the last few decades a different approach consisting of cytoreductive surgery and intraperitoneal chemotherapy. Both the cytoreductive surgery and the intraperitoneal chemotherapy have their own unique principles and require specific design. The purpose of this study is to contemplate this approach, using the clinical studies conducted in the last decade as a starting point. It especially focuses on the survival benefit of the combination of cytoreductive surgery and intraoperative administration of Hyperthermic Intraperitoneal Chemotherapy (HIPEC). As it seems, this more aggressive therapeutic design may have a positive impact on survival, when considering carefully chosen subgroups of patients. The extent of the peritoneal disesase (PCI score) and the completeness of cytoreduction (CC score) constitute the most important prognostic factors and guide clinical decisions and the design of the treatment protocols. Such protocols for combating peritoneal disease in patients with gastric cancer have been proposed by many experts. They incorporate neoadjuvant chemotherapy, cytoreduction, different forms of intraperitoneal chemotherapy and advuvant therapy. These emerging therapeutic approaches are being investigated in evolving randomized clinical trials, such as GASTRICHIP, GASTRIPEC, DRAGON II and PERISCOPE II trials. Peritoneal disease should be individualized according to the patient characteristics by multidisciplinary teams in specialized centres."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["HIPEC στον καρκίνο του στομάχου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κιμπιζή Αθηνά-Δέσποινα","Kimpizi Athina-Despoina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ο καρκίνος του στομάχου αποτελεί την τρίτη συνηθέστερη κακοήθεια παγκοσμίως και την τρίτη αιτία θανάτου από κακοήθη νόσο και συχνά συνοδεύεται από συγχρονη ή μετάχρονη περιτοναϊκή νόσο. Εμφανίζει δε διαφορετικά επιδημιολογικά χαρακτηριστικά ανάλογα με την περιοχή, τη φυλή και το φύλο και συνδέεται με καλά τεκμηριωμένους παράγοντες κινδύνου. Το στάδιο της νόσου είναι αυτό που καθορίζει την πρόγνωση και τις θεραπευτικές επιλογές. Οι ασθενείς με περιτοναϊκή νόσο από καρκίνο του στομάχου αντιμετωπίζονται παραδοσιακά αποκλειστικά με συστηματική χημειοθεραπεία. Ωστόσο, λόγω των ανατομικών και φυσιολογικών ιδιαιτεροτήτων του περιτοναίου, οι περιτοναϊκές εμφυτεύσεις δεν ανταποκρίνονται καλώς στη συστηματική χημειοθεραπεία. Έτσι, τις τελευταίες δεκαετίες έχει προταθεί μια διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση για επιλεγμένους ασθενείς, η οποία αποτελείται από κυτταρομειωτική χειρουργική και ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση χημειοθεραπείας. Τόσο η κυτταρομειωτική χειρουργική όσο και η ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία διέπονται από συγκεκριμένες αρχές και απαιτούν η καθεμία συγκεκριμένο σχεδασμό. Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να μελετήσει την προσέγγιση αυτή με αφετηρία κλινικές μελέτες που έχουν διεξαχθεί την τελευταία δεκαετία με ιδιαίτερη επικέντρωση στο όφελος που προσφέρει στην επιβίωση ο συνδυασμός κυτταρομείωσης και διεγχειρητικής χορήγησης υπέρθερμης ενδοπεριτοναϊκής χημειοθεραπείας (HIPEC). Φαίνεται ότι ο επιθετικότερος θεραπευτικός σχεδιασμός μπορεί να βελτιώσει την ολική και την ελεύθερη νόσου επιβίωση σε επιλεγμένες ομάδες ασθενών. Βασικούς προγνωστικούς παράγοντες αποτελούν η έκταση της περιτοναϊκής νόσου (PCI score) και η παραμονή υπολλειμματικής νόσου μετά την κυτταρομείωση (CC score). Οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν την πρόγνωση των ασθενών και καθοδηγούν το σχεδιασμό των θεραπευτικών πρωτοκόλλων στις κλινικές μελέτες. Έχουν προταθεί εκτεταμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα αντιμετώπισης της περιτοναϊκής νόσου από γαστρικό καρκίνο, στα οποία εντάσσονται συνδυαστικά η νεοεπικουρική θεραπεία, η κυτταρομείωση, οι διάφορες μορφες ενδοπεριτοναϊκής θεραπείας και η επικουρική χημειοθεραπεία. Οι αναδυόμενες αυτές τεχνικές αποτελούν αντικείμενο εν εξελίξει τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών, όπως είναι η GASTRICHIP, η GASTRIPEC, η DRAGON II και η PERISCOPE II. Η περιτοναϊκή νόσος πρέπει πλέον να αντιμετωπίζεται εξατομικευμένα από πολυτομεακές ομάδες σε εξειδικευμένα κέντρα.","Gastric cancer constitutes the third most common malignancy worldwide and the third most common cause of death due to malignancy. The incidence of the disease differs depending on the area, the race and the gender. The prognosis as well as the treatment options depend largely on the stage of the disease. Patients with peritoneal carcinomatosis due to gastric cancer were traditionally treated solely with systemic chemotherapy. However, the cancer deposits in the peritoneal cavity do not respond well to systemic chemotherapy. This traces back to the cavity not being readily accessible to the systemically administered chemotherapeutic agents, due to its anatomical and physiological characteristics. Experts proposed during the last few decades a different approach consisting of cytoreductive surgery and intraperitoneal chemotherapy. Both the cytoreductive surgery and the intraperitoneal chemotherapy have their own unique principles and require specific design. The purpose of this study is to contemplate this approach, using the clinical studies conducted in the last decade as a starting point. It especially focuses on the survival benefit of the combination of cytoreductive surgery and intraoperative administration of Hyperthermic Intraperitoneal Chemotherapy (HIPEC). As it seems, this more aggressive therapeutic design may have a positive impact on survival, when considering carefully chosen subgroups of patients. The extent of the peritoneal disesase (PCI score) and the completeness of cytoreduction (CC score) constitute the most important prognostic factors and guide clinical decisions and the design of the treatment protocols. Such protocols for combating peritoneal disease in patients with gastric cancer have been proposed by many experts. They incorporate neoadjuvant chemotherapy, cytoreduction, different forms of intraperitoneal chemotherapy and advuvant therapy. These emerging therapeutic approaches are being investigated in evolving randomized clinical trials, such as GASTRICHIP, GASTRIPEC, DRAGON II and PERISCOPE II trials. Peritoneal disease should be individualized according to the patient characteristics by multidisciplinary teams in specialized centres."],"dc:identifier":["uoadl:2940195","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940195"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["HIPEC στον καρκίνο του στομάχου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:29Z"}