{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2940434"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2940434","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο Ευρωπαϊκός και ο νέος Εθνικός μηχανισμός πολιτικής προστασίας και η παρουσία τους στις παγκόσμιες κρίσεις και καταστροφές. Η συμβολή των εθελοντικών οργανώσεων στη δράση και την οργάνωση των δύο αυτών μηχανισμών.","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία, αρχικά αναφέρθηκε η προσπάθεια που γίνεται παγκόσμια για τη διαχείριση των καταστροφών. Έπειτα επιχειρήθηκε η ανάλυση και ο σχολιασμός των δύο μηχανισμών πολιτικής προστασίας, του νέου Εθνικού και του Ευρωπαϊκού. Έγινε επίσης προσπάθεια να απαντηθεί ένα βασικό ερώτημα: «πώς διάφορες εθελοντικές οργανώσεις έχουν ενταχθεί στους μηχανισμούς αυτούς , καθώς και σε μηχανισμούς κάποιων κρατών- μελών». Η στρατηγική της Ευρώπης στη διαχείριση κινδύνων συνοψίζεται στον καθορισμό των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών, στην παρουσία της Ευρώπης σε διεθνές επίπεδο, και στην αποτελεσματική συνεργασία των ανθρωπιστικών και αναπτυξιακών φορέων εντός της Ένωσης. Μέσω συντονιστικών οργάνων, χρηματοδοτήσεων και συνεργασιών μεταξύ των κρατών-μελών, ενισχύει επίσης την ετοιμότητα σε περίπτωση κρίσεων και καταστροφών καθώς και την αποτελεσματικότητα και την ταχεία αντίδραση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Συμβούλιο των Υπουργών, λαμβάνουν μια σειρά αποφάσεων και θεσπίζουν νόμους, μεταξύ άλλων, και για την εξωτερική πολιτική της Ευρώπης που, κατά κύριο λόγο, βασίζεται και στην στήριξη της ένωσης σε τρίτες χώρες σε περίπτωση καταστροφής. Εξετάστηκε επίσης ο μηχανισμός rescEU, που είναι ουσιαστικά ο αναθεωρημένος Ευρωπαϊκός μηχανισμός πολιτικής προστασίας, και οι ικανότητές του, που άλλες διατίθενται εθελοντικά από τα κράτη – μέλη (Κ-Μ) της Ένωσης και άλλες ανήκουν στο μηχανισμό, καθώς επίσης και η προσφορά βοήθειας που παρέχει σε άλλες χώρες. Στη συνέχεια, αναλύθηκε ο νέος Ελληνικός νόμος της πολιτικής προστασίας. Περιγράφθηκαν τα μέρη, τα κεφάλαια και τα άρθρα, που αφορούν, τις αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ), την ένταξη των εθελοντικών οργανώσεων στον κανονισμό, και τις υπηρεσίες του Πυροσβεστικού Σώματος. Αναπτύχθηκαν οι δράσεις των συντονιστικών οργάνων της ΓΓΠΠ, τα στάδια ετοιμότητας, οι αρμοδιότητες καθώς και η οργάνωση και ο συντονισμός τους. Στο τελευταίο κεφάλαιο, επιχειρήθηκε να αναπτυχθεί ο ρόλος των εθελοντικών οργανώσεων στη διαχείριση καταστροφών και ο τρόπος ένταξής τους στον Ευρωπαϊκό και τον νέο Εθνικό κανονισμό, καθώς και σε μηχανισμούς κάποιων κρατών μελών. Τονίστηκε η σημασία του εθελοντισμού σε περιπτώσεις διαχείρισης κρίσεων, η συμμετοχή στις ανάγκες που δημιουργούνται μετά από μια καταστροφή, όπως επείγουσα στέγαση, και σχολιάστηκαν τρεις εθελοντικές οργανώσεις με έντονη διεθνή δράση, που είναι οι Γιατροί χωρίς σύνορα, ο ερυθρός σταυρός και η unicef. Συμπερασματικά, στην παρούσα εργασία αναλύθηκε μέσω σχολαστικής έρευνας, η σημασία της Ευρωπαϊκής αλλά και της παγκόσμιας συνεργασίας για την αντιμετώπιση των καταστροφών. Γιατί οι καταστροφές δεν γνωρίζουν σύνορα. Όλα τα κράτη οφείλουν να συνεργάζονται με σκοπό τη διαχείριση κινδύνου αλλά και την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος πριν και μετά από μια καταστροφή.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία, αρχικά αναφέρθηκε η προσπάθεια που γίνεται παγκόσμια για τη διαχείριση των καταστροφών. Έπειτα επιχειρήθηκε η ανάλυση και ο σχολιασμός των δύο μηχανισμών πολιτικής προστασίας, του νέου Εθνικού και του Ευρωπαϊκού. Έγινε επίσης προσπάθεια να απαντηθεί ένα βασικό ερώτημα: «πώς διάφορες εθελοντικές οργανώσεις έχουν ενταχθεί στους μηχανισμούς αυτούς , καθώς και σε μηχανισμούς κάποιων κρατών- μελών». Η στρατηγική της Ευρώπης στη διαχείριση κινδύνων συνοψίζεται στον καθορισμό των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών, στην παρουσία της Ευρώπης σε διεθνές επίπεδο, και στην αποτελεσματική συνεργασία των ανθρωπιστικών και αναπτυξιακών φορέων εντός της Ένωσης. Μέσω συντονιστικών οργάνων, χρηματοδοτήσεων και συνεργασιών μεταξύ των κρατών-μελών, ενισχύει επίσης την ετοιμότητα σε περίπτωση κρίσεων και καταστροφών καθώς και την αποτελεσματικότητα και την ταχεία αντίδραση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Συμβούλιο των Υπουργών, λαμβάνουν μια σειρά αποφάσεων και θεσπίζουν νόμους, μεταξύ άλλων, και για την εξωτερική πολιτική της Ευρώπης που, κατά κύριο λόγο, βασίζεται και στην στήριξη της ένωσης σε τρίτες χώρες σε περίπτωση καταστροφής. Εξετάστηκε επίσης ο μηχανισμός rescEU, που είναι ουσιαστικά ο αναθεωρημένος Ευρωπαϊκός μηχανισμός πολιτικής προστασίας, και οι ικανότητές του, που άλλες διατίθενται εθελοντικά από τα κράτη – μέλη (Κ-Μ) της Ένωσης και άλλες ανήκουν στο μηχανισμό, καθώς επίσης και η προσφορά βοήθειας που παρέχει σε άλλες χώρες. Στη συνέχεια, αναλύθηκε ο νέος Ελληνικός νόμος της πολιτικής προστασίας. Περιγράφθηκαν τα μέρη, τα κεφάλαια και τα άρθρα, που αφορούν, τις αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ), την ένταξη των εθελοντικών οργανώσεων στον κανονισμό, και τις υπηρεσίες του Πυροσβεστικού Σώματος. Αναπτύχθηκαν οι δράσεις των συντονιστικών οργάνων της ΓΓΠΠ, τα στάδια ετοιμότητας, οι αρμοδιότητες καθώς και η οργάνωση και ο συντονισμός τους. Στο τελευταίο κεφάλαιο, επιχειρήθηκε να αναπτυχθεί ο ρόλος των εθελοντικών οργανώσεων στη διαχείριση καταστροφών και ο τρόπος ένταξής τους στον Ευρωπαϊκό και τον νέο Εθνικό κανονισμό, καθώς και σε μηχανισμούς κάποιων κρατών μελών. Τονίστηκε η σημασία του εθελοντισμού σε περιπτώσεις διαχείρισης κρίσεων, η συμμετοχή στις ανάγκες που δημιουργούνται μετά από μια καταστροφή, όπως επείγουσα στέγαση, και σχολιάστηκαν τρεις εθελοντικές οργανώσεις με έντονη διεθνή δράση, που είναι οι Γιατροί χωρίς σύνορα, ο ερυθρός σταυρός και η unicef. Συμπερασματικά, στην παρούσα εργασία αναλύθηκε μέσω σχολαστικής έρευνας, η σημασία της Ευρωπαϊκής αλλά και της παγκόσμιας συνεργασίας για την αντιμετώπιση των καταστροφών. Γιατί οι καταστροφές δεν γνωρίζουν σύνορα. Όλα τα κράτη οφείλουν να συνεργάζονται με σκοπό τη διαχείριση κινδύνου αλλά και την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος πριν και μετά από μια καταστροφή.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακρή Άννα-Μαρία","Makri Anna-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:29Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2940434"],"render_values":[{"text":"uoadl:2940434","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940434","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940434","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2940434","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακρή Άννα-Μαρία","Makri Anna-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2940434","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940434"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία, αρχικά αναφέρθηκε η προσπάθεια που γίνεται παγκόσμια για τη διαχείριση των καταστροφών. Έπειτα επιχειρήθηκε η ανάλυση και ο σχολιασμός των δύο μηχανισμών πολιτικής προστασίας, του νέου Εθνικού και του Ευρωπαϊκού. Έγινε επίσης προσπάθεια να απαντηθεί ένα βασικό ερώτημα: «πώς διάφορες εθελοντικές οργανώσεις έχουν ενταχθεί στους μηχανισμούς αυτούς , καθώς και σε μηχανισμούς κάποιων κρατών- μελών». Η στρατηγική της Ευρώπης στη διαχείριση κινδύνων συνοψίζεται στον καθορισμό των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών, στην παρουσία της Ευρώπης σε διεθνές επίπεδο, και στην αποτελεσματική συνεργασία των ανθρωπιστικών και αναπτυξιακών φορέων εντός της Ένωσης. Μέσω συντονιστικών οργάνων, χρηματοδοτήσεων και συνεργασιών μεταξύ των κρατών-μελών, ενισχύει επίσης την ετοιμότητα σε περίπτωση κρίσεων και καταστροφών καθώς και την αποτελεσματικότητα και την ταχεία αντίδραση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Συμβούλιο των Υπουργών, λαμβάνουν μια σειρά αποφάσεων και θεσπίζουν νόμους, μεταξύ άλλων, και για την εξωτερική πολιτική της Ευρώπης που, κατά κύριο λόγο, βασίζεται και στην στήριξη της ένωσης σε τρίτες χώρες σε περίπτωση καταστροφής. Εξετάστηκε επίσης ο μηχανισμός rescEU, που είναι ουσιαστικά ο αναθεωρημένος Ευρωπαϊκός μηχανισμός πολιτικής προστασίας, και οι ικανότητές του, που άλλες διατίθενται εθελοντικά από τα κράτη – μέλη (Κ-Μ) της Ένωσης και άλλες ανήκουν στο μηχανισμό, καθώς επίσης και η προσφορά βοήθειας που παρέχει σε άλλες χώρες. Στη συνέχεια, αναλύθηκε ο νέος Ελληνικός νόμος της πολιτικής προστασίας. Περιγράφθηκαν τα μέρη, τα κεφάλαια και τα άρθρα, που αφορούν, τις αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ), την ένταξη των εθελοντικών οργανώσεων στον κανονισμό, και τις υπηρεσίες του Πυροσβεστικού Σώματος. Αναπτύχθηκαν οι δράσεις των συντονιστικών οργάνων της ΓΓΠΠ, τα στάδια ετοιμότητας, οι αρμοδιότητες καθώς και η οργάνωση και ο συντονισμός τους. Στο τελευταίο κεφάλαιο, επιχειρήθηκε να αναπτυχθεί ο ρόλος των εθελοντικών οργανώσεων στη διαχείριση καταστροφών και ο τρόπος ένταξής τους στον Ευρωπαϊκό και τον νέο Εθνικό κανονισμό, καθώς και σε μηχανισμούς κάποιων κρατών μελών. Τονίστηκε η σημασία του εθελοντισμού σε περιπτώσεις διαχείρισης κρίσεων, η συμμετοχή στις ανάγκες που δημιουργούνται μετά από μια καταστροφή, όπως επείγουσα στέγαση, και σχολιάστηκαν τρεις εθελοντικές οργανώσεις με έντονη διεθνή δράση, που είναι οι Γιατροί χωρίς σύνορα, ο ερυθρός σταυρός και η unicef. Συμπερασματικά, στην παρούσα εργασία αναλύθηκε μέσω σχολαστικής έρευνας, η σημασία της Ευρωπαϊκής αλλά και της παγκόσμιας συνεργασίας για την αντιμετώπιση των καταστροφών. Γιατί οι καταστροφές δεν γνωρίζουν σύνορα. Όλα τα κράτη οφείλουν να συνεργάζονται με σκοπό τη διαχείριση κινδύνου αλλά και την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος πριν και μετά από μια καταστροφή.","In this dissertation, the global effort to manage disasters was first mentioned. An attempt was then made to analyze and comment on the two civil protection mechanisms, the new National and the European. An attempt was also made to answer a key question: \"how various voluntary organizations have joined these mechanisms, as well as mechanisms of some Member States. Europe 's risk management strategy is summarized in defining the responsibilities of the Member States, Europe' s international presence, and effective cooperation between humanitarian and development actors within the Union. Through coordination bodies, funding and cooperation between Member States, it also enhances crisis and disaster preparedness as well as efficiency and rapid response. The European Parliament, the European Council and the Council of Ministers take a number of decisions and adopt laws, inter alia, on Europe's foreign policy, which are mainly based on the union's support for third countries in the event of a disaster. The rescEU mechanism, which is essentially the revised European Civil Protection Mechanism, and its capabilities, some of which are voluntarily available from the Member States (MS) and some of which belong to the mechanism, were also examined, as well as the aid to other countries. Then, the New Greek civil protection law was analyzed. The parts, chapters and articles concerning the responsibilities of the General Secretariat for Civil Protection (GSPA), the inclusion of voluntary organizations in the regulation, and the services of the Fire Brigade were described. The actions of the coordinating bodies of the GSPA, the readiness stages, the responsibilities as well as their organization and coordination were developed. In the last chapter, an attempt was made to develop the role of voluntary organizations in disaster management and how to integrate them into the European and the new National Regulation, as well as into the mechanisms of some Member States. The importance of volunteering in crisis management, participation in the needs created after a disaster, such as emergency housing, was emphasized, and three volunteer organizations with strong international action, Doctors without Borders, Red Cross and unicef, were commented. In conclusion, in the present work, the importance of European and global cooperation in dealing with disasters was analyzed through meticulous research. Because disasters have no borders. All states must work together to manage risk but also to protect human life and the environment before and after a disaster."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο Ευρωπαϊκός και ο νέος Εθνικός μηχανισμός πολιτικής προστασίας και η παρουσία τους στις παγκόσμιες κρίσεις και καταστροφές. Η συμβολή των εθελοντικών οργανώσεων στη δράση και την οργάνωση των δύο αυτών μηχανισμών."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακρή Άννα-Μαρία","Makri Anna-Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία, αρχικά αναφέρθηκε η προσπάθεια που γίνεται παγκόσμια για τη διαχείριση των καταστροφών. Έπειτα επιχειρήθηκε η ανάλυση και ο σχολιασμός των δύο μηχανισμών πολιτικής προστασίας, του νέου Εθνικού και του Ευρωπαϊκού. Έγινε επίσης προσπάθεια να απαντηθεί ένα βασικό ερώτημα: «πώς διάφορες εθελοντικές οργανώσεις έχουν ενταχθεί στους μηχανισμούς αυτούς , καθώς και σε μηχανισμούς κάποιων κρατών- μελών». Η στρατηγική της Ευρώπης στη διαχείριση κινδύνων συνοψίζεται στον καθορισμό των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών, στην παρουσία της Ευρώπης σε διεθνές επίπεδο, και στην αποτελεσματική συνεργασία των ανθρωπιστικών και αναπτυξιακών φορέων εντός της Ένωσης. Μέσω συντονιστικών οργάνων, χρηματοδοτήσεων και συνεργασιών μεταξύ των κρατών-μελών, ενισχύει επίσης την ετοιμότητα σε περίπτωση κρίσεων και καταστροφών καθώς και την αποτελεσματικότητα και την ταχεία αντίδραση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Συμβούλιο των Υπουργών, λαμβάνουν μια σειρά αποφάσεων και θεσπίζουν νόμους, μεταξύ άλλων, και για την εξωτερική πολιτική της Ευρώπης που, κατά κύριο λόγο, βασίζεται και στην στήριξη της ένωσης σε τρίτες χώρες σε περίπτωση καταστροφής. Εξετάστηκε επίσης ο μηχανισμός rescEU, που είναι ουσιαστικά ο αναθεωρημένος Ευρωπαϊκός μηχανισμός πολιτικής προστασίας, και οι ικανότητές του, που άλλες διατίθενται εθελοντικά από τα κράτη – μέλη (Κ-Μ) της Ένωσης και άλλες ανήκουν στο μηχανισμό, καθώς επίσης και η προσφορά βοήθειας που παρέχει σε άλλες χώρες. Στη συνέχεια, αναλύθηκε ο νέος Ελληνικός νόμος της πολιτικής προστασίας. Περιγράφθηκαν τα μέρη, τα κεφάλαια και τα άρθρα, που αφορούν, τις αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ), την ένταξη των εθελοντικών οργανώσεων στον κανονισμό, και τις υπηρεσίες του Πυροσβεστικού Σώματος. Αναπτύχθηκαν οι δράσεις των συντονιστικών οργάνων της ΓΓΠΠ, τα στάδια ετοιμότητας, οι αρμοδιότητες καθώς και η οργάνωση και ο συντονισμός τους. Στο τελευταίο κεφάλαιο, επιχειρήθηκε να αναπτυχθεί ο ρόλος των εθελοντικών οργανώσεων στη διαχείριση καταστροφών και ο τρόπος ένταξής τους στον Ευρωπαϊκό και τον νέο Εθνικό κανονισμό, καθώς και σε μηχανισμούς κάποιων κρατών μελών. Τονίστηκε η σημασία του εθελοντισμού σε περιπτώσεις διαχείρισης κρίσεων, η συμμετοχή στις ανάγκες που δημιουργούνται μετά από μια καταστροφή, όπως επείγουσα στέγαση, και σχολιάστηκαν τρεις εθελοντικές οργανώσεις με έντονη διεθνή δράση, που είναι οι Γιατροί χωρίς σύνορα, ο ερυθρός σταυρός και η unicef. Συμπερασματικά, στην παρούσα εργασία αναλύθηκε μέσω σχολαστικής έρευνας, η σημασία της Ευρωπαϊκής αλλά και της παγκόσμιας συνεργασίας για την αντιμετώπιση των καταστροφών. Γιατί οι καταστροφές δεν γνωρίζουν σύνορα. Όλα τα κράτη οφείλουν να συνεργάζονται με σκοπό τη διαχείριση κινδύνου αλλά και την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος πριν και μετά από μια καταστροφή.","In this dissertation, the global effort to manage disasters was first mentioned. An attempt was then made to analyze and comment on the two civil protection mechanisms, the new National and the European. An attempt was also made to answer a key question: \"how various voluntary organizations have joined these mechanisms, as well as mechanisms of some Member States. Europe 's risk management strategy is summarized in defining the responsibilities of the Member States, Europe' s international presence, and effective cooperation between humanitarian and development actors within the Union. Through coordination bodies, funding and cooperation between Member States, it also enhances crisis and disaster preparedness as well as efficiency and rapid response. The European Parliament, the European Council and the Council of Ministers take a number of decisions and adopt laws, inter alia, on Europe's foreign policy, which are mainly based on the union's support for third countries in the event of a disaster. The rescEU mechanism, which is essentially the revised European Civil Protection Mechanism, and its capabilities, some of which are voluntarily available from the Member States (MS) and some of which belong to the mechanism, were also examined, as well as the aid to other countries. Then, the New Greek civil protection law was analyzed. The parts, chapters and articles concerning the responsibilities of the General Secretariat for Civil Protection (GSPA), the inclusion of voluntary organizations in the regulation, and the services of the Fire Brigade were described. The actions of the coordinating bodies of the GSPA, the readiness stages, the responsibilities as well as their organization and coordination were developed. In the last chapter, an attempt was made to develop the role of voluntary organizations in disaster management and how to integrate them into the European and the new National Regulation, as well as into the mechanisms of some Member States. The importance of volunteering in crisis management, participation in the needs created after a disaster, such as emergency housing, was emphasized, and three volunteer organizations with strong international action, Doctors without Borders, Red Cross and unicef, were commented. In conclusion, in the present work, the importance of European and global cooperation in dealing with disasters was analyzed through meticulous research. Because disasters have no borders. All states must work together to manage risk but also to protect human life and the environment before and after a disaster."],"dc:identifier":["uoadl:2940434","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940434"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ο Ευρωπαϊκός και ο νέος Εθνικός μηχανισμός πολιτικής προστασίας και η παρουσία τους στις παγκόσμιες κρίσεις και καταστροφές. Η συμβολή των εθελοντικών οργανώσεων στη δράση και την οργάνωση των δύο αυτών μηχανισμών."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:29Z"}