{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2940573"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2940573","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η βελτιστοποίηση του Σχεδίου Πολιτικής Προστασίας «Ξενοκράτης» για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών στην Ελλάδα, με την ενσωμάτωση των διεθνών προτύπων ISO 31000:2018 περί Διαχείρισης Κινδύνων και ISO 22301:2012 περί Επιχειρησιακής Συνέχειας","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία συγκριτική μελέτη, στην οποία αναλύεται το Γενικό Σχέδιο της Πολιτικής Προστασίας με την ονομασία «Ξενοκράτης», καθώς και τα διεθνή πρότυπα ISO 31000:2018, περί Διαχείρισης Κινδύνων, και ISO 22301:2012, περί Επιχειρησιακής Συνέχειας. Το Γενικό Σχέδιο «Ξενοκράτης» έχει συνταχθεί από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και εκπονήθηκε για να τυποποιήσει τις διαδικασίες εμπλοκής των αρμόδιων φορέων στα διάφορα στάδια μίας καταστροφής. Συνεπώς, το πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στο πρωτόκολλο ενεργειών που έχει δημιουργηθεί για την πρόληψη μιας καταστροφής, την μείωση της τρωτότητας της κοινωνίας έναντι αυτής, την αποτελεσματική και άμεση αντιμετώπισή της και, τέλος, την αποκατάσταση της κοινωνίας μετά από αυτήν. Επιπλέον αναφέρονται οι αρμόδιοι φορείς που εμπλέκονται στα προαναφερόμενα στάδια, οι σχέσεις συνεργασίας και εξάρτησης, οι τρόποι με τους οποίους επικοινωνούν και, τέλος, η διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων σε καταστροφικά γεγονότα. Εν συνεχεία, στο δεύτερο κεφάλαιο, γίνεται ανάλυση του διεθνούς προτύπου ISO 31000:2018, που αφορά στη Διαχείριση των Κινδύνων. Κάθε οργανισμός (ή επιχείρηση) καλείται να διαχειριστεί τους κινδύνους που απειλούν την ομαλή του λειτουργία. Το ISO 31000:2018 θέτει τις Αρχές που καλείται να κατακτήσει ο οργανισμός, μέσα από ένα ειδικά διαμορφωμένο Πλαίσιο ενεργειών προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τα χαρακτηριστικά του οργανισμού, εφαρμόζοντας τις Διαδικασίες που θα εξασφαλίσουν του επιθυμητό αποτέλεσμα και την επίτευξη των στόχων του. Ακολούθως, στο τρίτο κεφάλαιο, αναλύεται το διεθνές πρότυπο ISO 22301:2012 περί Επιχειρησιακής Συνέχειας. Αυτόνομο, αλλά σχετικό με το ISO 31000:2018, πραγματεύεται την ταυτοποίηση των κινδύνων που απειλούν με κατάρρευση τον οργανισμό και αναφέρεται στην ανάληψη μέτρων για τον περιορισμό των επιπτώσεων από καταστροφικά γεγονότα μέσω του Συστήματος Διαχείρισης της Επιχειρησιακής Συνέχειας (BCMS). Στόχος είναι να εφαρμοστεί η διαχείριση των κινδύνων σε τέτοιο βαθμό, ώστε το κόστος από την πυροδότηση των κινδύνων να είναι αποδεκτό και να επιτρέπει την επιβίωση του οργανισμού μέσα στην κοινωνία. Αυτό το διεθνές πρότυπο αναφέρεται στην ανάπτυξη κριτηρίων για την αξιολόγηση των κινδύνων και των επιπτώσεών τους, καθώς επίσης θέτει τα όρια πέρα από τα οποία η επικινδυνότητα θεωρείται απαγορευτική, διότι είναι πιθανό να μη μπορεί να ανακάμψει. Έπεται το τέταρτο κεφάλαιο, στο οποίο γίνεται μία περιεκτική αναφορά στα συστήματα Πολιτικής Προστασίας που έχουν αναπτυχθεί από τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Το πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο, εκθέτει πώς θα μπορούσε η εφαρμογή των ISO 31000:2018 και ISO 22301:2012 να βελτιώσει το Γενικό Σχέδιο της Γ.Γ.Π.Π. με την κωδική ονομασία «Ξενοκράτης».","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία συγκριτική μελέτη, στην οποία αναλύεται το Γενικό Σχέδιο της Πολιτικής Προστασίας με την ονομασία «Ξενοκράτης», καθώς και τα διεθνή πρότυπα ISO 31000:2018, περί Διαχείρισης Κινδύνων, και ISO 22301:2012, περί Επιχειρησιακής Συνέχειας. Το Γενικό Σχέδιο «Ξενοκράτης» έχει συνταχθεί από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και εκπονήθηκε για να τυποποιήσει τις διαδικασίες εμπλοκής των αρμόδιων φορέων στα διάφορα στάδια μίας καταστροφής. Συνεπώς, το πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στο πρωτόκολλο ενεργειών που έχει δημιουργηθεί για την πρόληψη μιας καταστροφής, την μείωση της τρωτότητας της κοινωνίας έναντι αυτής, την αποτελεσματική και άμεση αντιμετώπισή της και, τέλος, την αποκατάσταση της κοινωνίας μετά από αυτήν. Επιπλέον αναφέρονται οι αρμόδιοι φορείς που εμπλέκονται στα προαναφερόμενα στάδια, οι σχέσεις συνεργασίας και εξάρτησης, οι τρόποι με τους οποίους επικοινωνούν και, τέλος, η διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων σε καταστροφικά γεγονότα. Εν συνεχεία, στο δεύτερο κεφάλαιο, γίνεται ανάλυση του διεθνούς προτύπου ISO 31000:2018, που αφορά στη Διαχείριση των Κινδύνων. Κάθε οργανισμός (ή επιχείρηση) καλείται να διαχειριστεί τους κινδύνους που απειλούν την ομαλή του λειτουργία. Το ISO 31000:2018 θέτει τις Αρχές που καλείται να κατακτήσει ο οργανισμός, μέσα από ένα ειδικά διαμορφωμένο Πλαίσιο ενεργειών προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τα χαρακτηριστικά του οργανισμού, εφαρμόζοντας τις Διαδικασίες που θα εξασφαλίσουν του επιθυμητό αποτέλεσμα και την επίτευξη των στόχων του. Ακολούθως, στο τρίτο κεφάλαιο, αναλύεται το διεθνές πρότυπο ISO 22301:2012 περί Επιχειρησιακής Συνέχειας. Αυτόνομο, αλλά σχετικό με το ISO 31000:2018, πραγματεύεται την ταυτοποίηση των κινδύνων που απειλούν με κατάρρευση τον οργανισμό και αναφέρεται στην ανάληψη μέτρων για τον περιορισμό των επιπτώσεων από καταστροφικά γεγονότα μέσω του Συστήματος Διαχείρισης της Επιχειρησιακής Συνέχειας (BCMS). Στόχος είναι να εφαρμοστεί η διαχείριση των κινδύνων σε τέτοιο βαθμό, ώστε το κόστος από την πυροδότηση των κινδύνων να είναι αποδεκτό και να επιτρέπει την επιβίωση του οργανισμού μέσα στην κοινωνία. Αυτό το διεθνές πρότυπο αναφέρεται στην ανάπτυξη κριτηρίων για την αξιολόγηση των κινδύνων και των επιπτώσεών τους, καθώς επίσης θέτει τα όρια πέρα από τα οποία η επικινδυνότητα θεωρείται απαγορευτική, διότι είναι πιθανό να μη μπορεί να ανακάμψει. Έπεται το τέταρτο κεφάλαιο, στο οποίο γίνεται μία περιεκτική αναφορά στα συστήματα Πολιτικής Προστασίας που έχουν αναπτυχθεί από τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Το πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο, εκθέτει πώς θα μπορούσε η εφαρμογή των ISO 31000:2018 και ISO 22301:2012 να βελτιώσει το Γενικό Σχέδιο της Γ.Γ.Π.Π. με την κωδική ονομασία «Ξενοκράτης».","abstract_has_math":false,"creators":["Ευθυμίου Κωνσταντίνα","Efthymiou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:31Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2940573"],"render_values":[{"text":"uoadl:2940573","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940573","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940573","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2940573","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ευθυμίου Κωνσταντίνα","Efthymiou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2940573","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940573"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία συγκριτική μελέτη, στην οποία αναλύεται το Γενικό Σχέδιο της Πολιτικής Προστασίας με την ονομασία «Ξενοκράτης», καθώς και τα διεθνή πρότυπα ISO 31000:2018, περί Διαχείρισης Κινδύνων, και ISO 22301:2012, περί Επιχειρησιακής Συνέχειας. Το Γενικό Σχέδιο «Ξενοκράτης» έχει συνταχθεί από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και εκπονήθηκε για να τυποποιήσει τις διαδικασίες εμπλοκής των αρμόδιων φορέων στα διάφορα στάδια μίας καταστροφής. Συνεπώς, το πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στο πρωτόκολλο ενεργειών που έχει δημιουργηθεί για την πρόληψη μιας καταστροφής, την μείωση της τρωτότητας της κοινωνίας έναντι αυτής, την αποτελεσματική και άμεση αντιμετώπισή της και, τέλος, την αποκατάσταση της κοινωνίας μετά από αυτήν. Επιπλέον αναφέρονται οι αρμόδιοι φορείς που εμπλέκονται στα προαναφερόμενα στάδια, οι σχέσεις συνεργασίας και εξάρτησης, οι τρόποι με τους οποίους επικοινωνούν και, τέλος, η διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων σε καταστροφικά γεγονότα. Εν συνεχεία, στο δεύτερο κεφάλαιο, γίνεται ανάλυση του διεθνούς προτύπου ISO 31000:2018, που αφορά στη Διαχείριση των Κινδύνων. Κάθε οργανισμός (ή επιχείρηση) καλείται να διαχειριστεί τους κινδύνους που απειλούν την ομαλή του λειτουργία. Το ISO 31000:2018 θέτει τις Αρχές που καλείται να κατακτήσει ο οργανισμός, μέσα από ένα ειδικά διαμορφωμένο Πλαίσιο ενεργειών προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τα χαρακτηριστικά του οργανισμού, εφαρμόζοντας τις Διαδικασίες που θα εξασφαλίσουν του επιθυμητό αποτέλεσμα και την επίτευξη των στόχων του. Ακολούθως, στο τρίτο κεφάλαιο, αναλύεται το διεθνές πρότυπο ISO 22301:2012 περί Επιχειρησιακής Συνέχειας. Αυτόνομο, αλλά σχετικό με το ISO 31000:2018, πραγματεύεται την ταυτοποίηση των κινδύνων που απειλούν με κατάρρευση τον οργανισμό και αναφέρεται στην ανάληψη μέτρων για τον περιορισμό των επιπτώσεων από καταστροφικά γεγονότα μέσω του Συστήματος Διαχείρισης της Επιχειρησιακής Συνέχειας (BCMS). Στόχος είναι να εφαρμοστεί η διαχείριση των κινδύνων σε τέτοιο βαθμό, ώστε το κόστος από την πυροδότηση των κινδύνων να είναι αποδεκτό και να επιτρέπει την επιβίωση του οργανισμού μέσα στην κοινωνία. Αυτό το διεθνές πρότυπο αναφέρεται στην ανάπτυξη κριτηρίων για την αξιολόγηση των κινδύνων και των επιπτώσεών τους, καθώς επίσης θέτει τα όρια πέρα από τα οποία η επικινδυνότητα θεωρείται απαγορευτική, διότι είναι πιθανό να μη μπορεί να ανακάμψει. Έπεται το τέταρτο κεφάλαιο, στο οποίο γίνεται μία περιεκτική αναφορά στα συστήματα Πολιτικής Προστασίας που έχουν αναπτυχθεί από τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Το πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο, εκθέτει πώς θα μπορούσε η εφαρμογή των ISO 31000:2018 και ISO 22301:2012 να βελτιώσει το Γενικό Σχέδιο της Γ.Γ.Π.Π. με την κωδική ονομασία «Ξενοκράτης».","This thesis is a comparative study, which analyzes the General Plan of Civil Protection under the name \"XENOKRATIS\", as well as the international standards ISO 31000: 2018 on Risk Management and ISO 22301: 2012 on Business Continuity The General Plan \"XENOKRATIS\" has been prepared by the General Secretariat for Civil Protection and has been written to standardize the procedures for the involvement of the competent bodies in the various stages of a disaster. Thus, the first chapter refers to the protocol of actions that has been created to prevent a catastrophe and to reduce the vulnerability of society. It also refers to the effective and immediate response against the disaster and the restoration of society after it. In addition, the competent bodies involved in the above-mentioned stages, the relations of cooperation and dependence, the ways in which they communicate and finally, the decision-making process during the operations in catastrophic events are mentioned. Then, in the second chapter, the international standard ISO 31000: 2018, which concerns Risk Management, is analyzed. Every organization (or business) is called upon to manage the risks that threaten its smooth operation. ISO 31000: 2018 sets the Principles that the organization is called to conquer, through a framework specifically tailored to the needs and characteristics of the organization, applying the Procedures that will ensure the desired results and the achievement of its objectives. The third chapter analyzes the international standard ISO 22301: 2012 on Business Continuity. It is related to ISO 31000: 2018, however it deals with the identification of the risks, from which the organization is possible to collapse, and refers to the measures taken to reduce the effects of catastrophic events through the Business Continuity Management System (BCMS). The aim is to implement risk management to such an extent that the cost of the effects of each risk is acceptable and allows the organization to survive in the society. This international standard refers to the development of criteria for the assessment of risks and their effects, as well as sets the limits beyond which it cannot be endangered, because it may not be able to recover. The fourth chapter exposes the Civil Protection systems developed by the USA, Japan, the United Kingdom, Germany, France, Italy and Spain. To the last but not least chapter five, it is exposed a view of how the application of ISO 31000: 2018 and ISO 22301: 2012 could improve the General Plan of Civil Protection with the code name \"XENOKRATIS\"."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η βελτιστοποίηση του Σχεδίου Πολιτικής Προστασίας «Ξενοκράτης» για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών στην Ελλάδα, με την ενσωμάτωση των διεθνών προτύπων ISO 31000:2018 περί Διαχείρισης Κινδύνων και ISO 22301:2012 περί Επιχειρησιακής Συνέχειας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ευθυμίου Κωνσταντίνα","Efthymiou Konstantina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία συγκριτική μελέτη, στην οποία αναλύεται το Γενικό Σχέδιο της Πολιτικής Προστασίας με την ονομασία «Ξενοκράτης», καθώς και τα διεθνή πρότυπα ISO 31000:2018, περί Διαχείρισης Κινδύνων, και ISO 22301:2012, περί Επιχειρησιακής Συνέχειας. Το Γενικό Σχέδιο «Ξενοκράτης» έχει συνταχθεί από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και εκπονήθηκε για να τυποποιήσει τις διαδικασίες εμπλοκής των αρμόδιων φορέων στα διάφορα στάδια μίας καταστροφής. Συνεπώς, το πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στο πρωτόκολλο ενεργειών που έχει δημιουργηθεί για την πρόληψη μιας καταστροφής, την μείωση της τρωτότητας της κοινωνίας έναντι αυτής, την αποτελεσματική και άμεση αντιμετώπισή της και, τέλος, την αποκατάσταση της κοινωνίας μετά από αυτήν. Επιπλέον αναφέρονται οι αρμόδιοι φορείς που εμπλέκονται στα προαναφερόμενα στάδια, οι σχέσεις συνεργασίας και εξάρτησης, οι τρόποι με τους οποίους επικοινωνούν και, τέλος, η διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων σε καταστροφικά γεγονότα. Εν συνεχεία, στο δεύτερο κεφάλαιο, γίνεται ανάλυση του διεθνούς προτύπου ISO 31000:2018, που αφορά στη Διαχείριση των Κινδύνων. Κάθε οργανισμός (ή επιχείρηση) καλείται να διαχειριστεί τους κινδύνους που απειλούν την ομαλή του λειτουργία. Το ISO 31000:2018 θέτει τις Αρχές που καλείται να κατακτήσει ο οργανισμός, μέσα από ένα ειδικά διαμορφωμένο Πλαίσιο ενεργειών προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τα χαρακτηριστικά του οργανισμού, εφαρμόζοντας τις Διαδικασίες που θα εξασφαλίσουν του επιθυμητό αποτέλεσμα και την επίτευξη των στόχων του. Ακολούθως, στο τρίτο κεφάλαιο, αναλύεται το διεθνές πρότυπο ISO 22301:2012 περί Επιχειρησιακής Συνέχειας. Αυτόνομο, αλλά σχετικό με το ISO 31000:2018, πραγματεύεται την ταυτοποίηση των κινδύνων που απειλούν με κατάρρευση τον οργανισμό και αναφέρεται στην ανάληψη μέτρων για τον περιορισμό των επιπτώσεων από καταστροφικά γεγονότα μέσω του Συστήματος Διαχείρισης της Επιχειρησιακής Συνέχειας (BCMS). Στόχος είναι να εφαρμοστεί η διαχείριση των κινδύνων σε τέτοιο βαθμό, ώστε το κόστος από την πυροδότηση των κινδύνων να είναι αποδεκτό και να επιτρέπει την επιβίωση του οργανισμού μέσα στην κοινωνία. Αυτό το διεθνές πρότυπο αναφέρεται στην ανάπτυξη κριτηρίων για την αξιολόγηση των κινδύνων και των επιπτώσεών τους, καθώς επίσης θέτει τα όρια πέρα από τα οποία η επικινδυνότητα θεωρείται απαγορευτική, διότι είναι πιθανό να μη μπορεί να ανακάμψει. Έπεται το τέταρτο κεφάλαιο, στο οποίο γίνεται μία περιεκτική αναφορά στα συστήματα Πολιτικής Προστασίας που έχουν αναπτυχθεί από τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Το πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο, εκθέτει πώς θα μπορούσε η εφαρμογή των ISO 31000:2018 και ISO 22301:2012 να βελτιώσει το Γενικό Σχέδιο της Γ.Γ.Π.Π. με την κωδική ονομασία «Ξενοκράτης».","This thesis is a comparative study, which analyzes the General Plan of Civil Protection under the name \"XENOKRATIS\", as well as the international standards ISO 31000: 2018 on Risk Management and ISO 22301: 2012 on Business Continuity The General Plan \"XENOKRATIS\" has been prepared by the General Secretariat for Civil Protection and has been written to standardize the procedures for the involvement of the competent bodies in the various stages of a disaster. Thus, the first chapter refers to the protocol of actions that has been created to prevent a catastrophe and to reduce the vulnerability of society. It also refers to the effective and immediate response against the disaster and the restoration of society after it. In addition, the competent bodies involved in the above-mentioned stages, the relations of cooperation and dependence, the ways in which they communicate and finally, the decision-making process during the operations in catastrophic events are mentioned. Then, in the second chapter, the international standard ISO 31000: 2018, which concerns Risk Management, is analyzed. Every organization (or business) is called upon to manage the risks that threaten its smooth operation. ISO 31000: 2018 sets the Principles that the organization is called to conquer, through a framework specifically tailored to the needs and characteristics of the organization, applying the Procedures that will ensure the desired results and the achievement of its objectives. The third chapter analyzes the international standard ISO 22301: 2012 on Business Continuity. It is related to ISO 31000: 2018, however it deals with the identification of the risks, from which the organization is possible to collapse, and refers to the measures taken to reduce the effects of catastrophic events through the Business Continuity Management System (BCMS). The aim is to implement risk management to such an extent that the cost of the effects of each risk is acceptable and allows the organization to survive in the society. This international standard refers to the development of criteria for the assessment of risks and their effects, as well as sets the limits beyond which it cannot be endangered, because it may not be able to recover. The fourth chapter exposes the Civil Protection systems developed by the USA, Japan, the United Kingdom, Germany, France, Italy and Spain. To the last but not least chapter five, it is exposed a view of how the application of ISO 31000: 2018 and ISO 22301: 2012 could improve the General Plan of Civil Protection with the code name \"XENOKRATIS\"."],"dc:identifier":["uoadl:2940573","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940573"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η βελτιστοποίηση του Σχεδίου Πολιτικής Προστασίας «Ξενοκράτης» για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών στην Ελλάδα, με την ενσωμάτωση των διεθνών προτύπων ISO 31000:2018 περί Διαχείρισης Κινδύνων και ISO 22301:2012 περί Επιχειρησιακής Συνέχειας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:31Z"}