{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2940614"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2940614","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες Τρωτότητας σε Καταστροφές. Επισκόπηση και Παραδείγματα","abstract":"Η αυξανόμενη συχνότητα και ένταση των φυσικών κινδύνων, όπως των δασικών πυρκαγιών, και οι αιφνίδιες και απρόβλεπτες απειλητικές καταστάσεις, οι οποίες προκαλούν ολέθριες επιπτώσεις, είναι αναγνωρισμένες σε παγκόσμιο επίπεδο. Το μέγεθος των επιπτώσεων δεν εξαρτάται μόνο από τη σφοδρότητα των κινδύνων, αλλά και από την έκθεση και τρωτότητα των πληττόμενων πληθυσμών και υποδομών. Η τρωτότητα δηλώνει τα χαρακτηριστικά εκείνα που καθορίζονται από φυσικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, οι οποίοι αυξάνουν την ευπάθεια ενός ατόμου, μιας κοινότητας ή κοινωνίας και των περιουσιακών στοιχείων ή συστημάτων στις επιπτώσεις των κινδύνων. Τα διαφορετικά επίπεδα τρωτότητας εξηγούν γιατί κάποια μη ακραία γεγονότα ενδέχεται να οδηγήσουν σε ακραίες επιπτώσεις και καταστροφές, ενώ κάποια ακραία γεγονότα ενδέχεται να μην οδηγήσουν. Σε ακραίους κινδύνους, οι χώρες χαμηλού και χαμηλότερου εισοδήματος βιώνουν πολύ μεγαλύτερες απώλειες σε σύγκριση με τις χώρες υψηλότερου εισοδήματος. Η έρευνα στην τρωτότητα υποστηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα διεπιστημονικών θεωριών, οι οποίες βασίζονται σε επιστημολογίες των φυσικών και κοινωνικών επιστημών. Το πρώτο σημαντικό βήμα για την αποτελεσματική μείωση της διακινδύνευσης από καταστροφές είναι η αξιολόγηση της τρωτότητας σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Όταν οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων και ο πληθυσμός γνωρίζουν τους παράγοντες που καθορίζουν την τρωτότητα μιας κοινότητας, δύνανται να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν κανονισμούς και προγράμματα ευαισθητοποίησης για την ανάπτυξη ανθεκτικότητας. Τα τελευταία χρόνια εκδηλώθηκαν παγκόσμια πρωτοφανείς δασικές πυρκαγιές με εκτεταμένες υλικές, περιβαλλοντικές και ανθρώπινες απώλειες, ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής. Από τον κίνδυνο των δασικών πυρκαγιών, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι πυρκαγιές που συμβαίνουν στις ζώνες μίξης δασών-οικισμών, επειδή διαθέτουν μεγάλη έκταση εύφλεκτης βλάστησης, πολυάριθμες δομές και άφθονες πηγές ανάφλεξης. Στη μελέτη αυτή, διερευνούμε τους παράγοντες τρωτότητας σε ζώνες μίξης δασών-οικισμών και παρουσιάζουμε τα επιστημονικά δεδομένα της πυρκαγιάς στις περιοχές της Ανατολικής Αττικής, καθώς και τα στατιστικά στοιχεία της αυθαίρετης δόμησης στον οικισμό Μάτι. Επίσης, παρουσιάζουμε το ειδικό πολεοδομικό σχέδιο για τις πυρόπληκτες περιοχές της Ανατολικής Αττικής, το οποίο θα αποτελέσει πρότυπο χωρικής οργάνωσης για περιοχές με αντίστοιχα χαρακτηριστικά στοιχεία και παράγοντες τρωτότητας, καθιστώντας τες περισσότερο ανθεκτικές σε φυσικές καταστροφές.","abstract_html":"Η αυξανόμενη συχνότητα και ένταση των φυσικών κινδύνων, όπως των δασικών πυρκαγιών, και οι αιφνίδιες και απρόβλεπτες απειλητικές καταστάσεις, οι οποίες προκαλούν ολέθριες επιπτώσεις, είναι αναγνωρισμένες σε παγκόσμιο επίπεδο. Το μέγεθος των επιπτώσεων δεν εξαρτάται μόνο από τη σφοδρότητα των κινδύνων, αλλά και από την έκθεση και τρωτότητα των πληττόμενων πληθυσμών και υποδομών. Η τρωτότητα δηλώνει τα χαρακτηριστικά εκείνα που καθορίζονται από φυσικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, οι οποίοι αυξάνουν την ευπάθεια ενός ατόμου, μιας κοινότητας ή κοινωνίας και των περιουσιακών στοιχείων ή συστημάτων στις επιπτώσεις των κινδύνων. Τα διαφορετικά επίπεδα τρωτότητας εξηγούν γιατί κάποια μη ακραία γεγονότα ενδέχεται να οδηγήσουν σε ακραίες επιπτώσεις και καταστροφές, ενώ κάποια ακραία γεγονότα ενδέχεται να μην οδηγήσουν. Σε ακραίους κινδύνους, οι χώρες χαμηλού και χαμηλότερου εισοδήματος βιώνουν πολύ μεγαλύτερες απώλειες σε σύγκριση με τις χώρες υψηλότερου εισοδήματος. Η έρευνα στην τρωτότητα υποστηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα διεπιστημονικών θεωριών, οι οποίες βασίζονται σε επιστημολογίες των φυσικών και κοινωνικών επιστημών. Το πρώτο σημαντικό βήμα για την αποτελεσματική μείωση της διακινδύνευσης από καταστροφές είναι η αξιολόγηση της τρωτότητας σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Όταν οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων και ο πληθυσμός γνωρίζουν τους παράγοντες που καθορίζουν την τρωτότητα μιας κοινότητας, δύνανται να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν κανονισμούς και προγράμματα ευαισθητοποίησης για την ανάπτυξη ανθεκτικότητας. Τα τελευταία χρόνια εκδηλώθηκαν παγκόσμια πρωτοφανείς δασικές πυρκαγιές με εκτεταμένες υλικές, περιβαλλοντικές και ανθρώπινες απώλειες, ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής. Από τον κίνδυνο των δασικών πυρκαγιών, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι πυρκαγιές που συμβαίνουν στις ζώνες μίξης δασών-οικισμών, επειδή διαθέτουν μεγάλη έκταση εύφλεκτης βλάστησης, πολυάριθμες δομές και άφθονες πηγές ανάφλεξης. Στη μελέτη αυτή, διερευνούμε τους παράγοντες τρωτότητας σε ζώνες μίξης δασών-οικισμών και παρουσιάζουμε τα επιστημονικά δεδομένα της πυρκαγιάς στις περιοχές της Ανατολικής Αττικής, καθώς και τα στατιστικά στοιχεία της αυθαίρετης δόμησης στον οικισμό Μάτι. Επίσης, παρουσιάζουμε το ειδικό πολεοδομικό σχέδιο για τις πυρόπληκτες περιοχές της Ανατολικής Αττικής, το οποίο θα αποτελέσει πρότυπο χωρικής οργάνωσης για περιοχές με αντίστοιχα χαρακτηριστικά στοιχεία και παράγοντες τρωτότητας, καθιστώντας τες περισσότερο ανθεκτικές σε φυσικές καταστροφές.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκιάτας Αριστείδης","Gkiatas Aristeidis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:31Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2940614"],"render_values":[{"text":"uoadl:2940614","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940614","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940614","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2940614","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκιάτας Αριστείδης","Gkiatas Aristeidis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2940614","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940614"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αυξανόμενη συχνότητα και ένταση των φυσικών κινδύνων, όπως των δασικών πυρκαγιών, και οι αιφνίδιες και απρόβλεπτες απειλητικές καταστάσεις, οι οποίες προκαλούν ολέθριες επιπτώσεις, είναι αναγνωρισμένες σε παγκόσμιο επίπεδο. Το μέγεθος των επιπτώσεων δεν εξαρτάται μόνο από τη σφοδρότητα των κινδύνων, αλλά και από την έκθεση και τρωτότητα των πληττόμενων πληθυσμών και υποδομών. Η τρωτότητα δηλώνει τα χαρακτηριστικά εκείνα που καθορίζονται από φυσικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, οι οποίοι αυξάνουν την ευπάθεια ενός ατόμου, μιας κοινότητας ή κοινωνίας και των περιουσιακών στοιχείων ή συστημάτων στις επιπτώσεις των κινδύνων. Τα διαφορετικά επίπεδα τρωτότητας εξηγούν γιατί κάποια μη ακραία γεγονότα ενδέχεται να οδηγήσουν σε ακραίες επιπτώσεις και καταστροφές, ενώ κάποια ακραία γεγονότα ενδέχεται να μην οδηγήσουν. Σε ακραίους κινδύνους, οι χώρες χαμηλού και χαμηλότερου εισοδήματος βιώνουν πολύ μεγαλύτερες απώλειες σε σύγκριση με τις χώρες υψηλότερου εισοδήματος. Η έρευνα στην τρωτότητα υποστηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα διεπιστημονικών θεωριών, οι οποίες βασίζονται σε επιστημολογίες των φυσικών και κοινωνικών επιστημών. Το πρώτο σημαντικό βήμα για την αποτελεσματική μείωση της διακινδύνευσης από καταστροφές είναι η αξιολόγηση της τρωτότητας σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Όταν οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων και ο πληθυσμός γνωρίζουν τους παράγοντες που καθορίζουν την τρωτότητα μιας κοινότητας, δύνανται να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν κανονισμούς και προγράμματα ευαισθητοποίησης για την ανάπτυξη ανθεκτικότητας. Τα τελευταία χρόνια εκδηλώθηκαν παγκόσμια πρωτοφανείς δασικές πυρκαγιές με εκτεταμένες υλικές, περιβαλλοντικές και ανθρώπινες απώλειες, ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής. Από τον κίνδυνο των δασικών πυρκαγιών, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι πυρκαγιές που συμβαίνουν στις ζώνες μίξης δασών-οικισμών, επειδή διαθέτουν μεγάλη έκταση εύφλεκτης βλάστησης, πολυάριθμες δομές και άφθονες πηγές ανάφλεξης. Στη μελέτη αυτή, διερευνούμε τους παράγοντες τρωτότητας σε ζώνες μίξης δασών-οικισμών και παρουσιάζουμε τα επιστημονικά δεδομένα της πυρκαγιάς στις περιοχές της Ανατολικής Αττικής, καθώς και τα στατιστικά στοιχεία της αυθαίρετης δόμησης στον οικισμό Μάτι. Επίσης, παρουσιάζουμε το ειδικό πολεοδομικό σχέδιο για τις πυρόπληκτες περιοχές της Ανατολικής Αττικής, το οποίο θα αποτελέσει πρότυπο χωρικής οργάνωσης για περιοχές με αντίστοιχα χαρακτηριστικά στοιχεία και παράγοντες τρωτότητας, καθιστώντας τες περισσότερο ανθεκτικές σε φυσικές καταστροφές.","It is widely known that natural hazards, such as wildfires and related emergencies are increasing in frequency and intensity over time. Their impacts can be sudden and unpredictable, and this could lead to devastating outcomes. Their levels of adverse effects are not solely driven by hazard severity, but also, the vulnerability factors of affected populations and their infrastructures. Vulnerability refers to those physical, social, economic and environmental elements that affect the susceptibility of individuals and communities, as well as their assets and systems. The different levels of vulnerability provide information and explain why non-extreme events can sometimes lead to fatal impacts, while some extreme events don’t. During hazard conditions, low and lower income countries experience greater losses compared to high income countries. A wide spectrum of cross-disciplinary theories of both natural and social science aspects underpin vulnerability. Assessing vulnerability at all levels, including local, regional and national is an important step for effective disaster risk reduction. Resilience planning involving regulations, and awareness programs should be designed and implemented by both emergency professionals and affected populations in order to provide sustainable outcomes longer-term. Over the recent years, extreme wildfires have been occurring all around the world as the result of climate change. Wildfires can easily upgrade to wildland-urban interface (WUI) fire events, if they develop in areas of comprise extensive flammable vegetation, numerous structures, and ample ignition sources. In this study, we investigate WUI vulnerability factors and present scientific evidence, as well as arbitrary building statistics of the Mati case in Eastern Attica, Greece. We also present the spatial urban planning of Eastern Attica, aiming to highlight our case as an exemplar of spatial modeling for regions of similar characteristics and vulnerability factors. Importantly, produced findings inform of how WUI fire-prone areas can become more resilient to natural disasters."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες Τρωτότητας σε Καταστροφές. Επισκόπηση και Παραδείγματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκιάτας Αριστείδης","Gkiatas Aristeidis"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η αυξανόμενη συχνότητα και ένταση των φυσικών κινδύνων, όπως των δασικών πυρκαγιών, και οι αιφνίδιες και απρόβλεπτες απειλητικές καταστάσεις, οι οποίες προκαλούν ολέθριες επιπτώσεις, είναι αναγνωρισμένες σε παγκόσμιο επίπεδο. Το μέγεθος των επιπτώσεων δεν εξαρτάται μόνο από τη σφοδρότητα των κινδύνων, αλλά και από την έκθεση και τρωτότητα των πληττόμενων πληθυσμών και υποδομών. Η τρωτότητα δηλώνει τα χαρακτηριστικά εκείνα που καθορίζονται από φυσικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, οι οποίοι αυξάνουν την ευπάθεια ενός ατόμου, μιας κοινότητας ή κοινωνίας και των περιουσιακών στοιχείων ή συστημάτων στις επιπτώσεις των κινδύνων. Τα διαφορετικά επίπεδα τρωτότητας εξηγούν γιατί κάποια μη ακραία γεγονότα ενδέχεται να οδηγήσουν σε ακραίες επιπτώσεις και καταστροφές, ενώ κάποια ακραία γεγονότα ενδέχεται να μην οδηγήσουν. Σε ακραίους κινδύνους, οι χώρες χαμηλού και χαμηλότερου εισοδήματος βιώνουν πολύ μεγαλύτερες απώλειες σε σύγκριση με τις χώρες υψηλότερου εισοδήματος. Η έρευνα στην τρωτότητα υποστηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα διεπιστημονικών θεωριών, οι οποίες βασίζονται σε επιστημολογίες των φυσικών και κοινωνικών επιστημών. Το πρώτο σημαντικό βήμα για την αποτελεσματική μείωση της διακινδύνευσης από καταστροφές είναι η αξιολόγηση της τρωτότητας σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Όταν οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων και ο πληθυσμός γνωρίζουν τους παράγοντες που καθορίζουν την τρωτότητα μιας κοινότητας, δύνανται να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν κανονισμούς και προγράμματα ευαισθητοποίησης για την ανάπτυξη ανθεκτικότητας. Τα τελευταία χρόνια εκδηλώθηκαν παγκόσμια πρωτοφανείς δασικές πυρκαγιές με εκτεταμένες υλικές, περιβαλλοντικές και ανθρώπινες απώλειες, ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής. Από τον κίνδυνο των δασικών πυρκαγιών, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι πυρκαγιές που συμβαίνουν στις ζώνες μίξης δασών-οικισμών, επειδή διαθέτουν μεγάλη έκταση εύφλεκτης βλάστησης, πολυάριθμες δομές και άφθονες πηγές ανάφλεξης. Στη μελέτη αυτή, διερευνούμε τους παράγοντες τρωτότητας σε ζώνες μίξης δασών-οικισμών και παρουσιάζουμε τα επιστημονικά δεδομένα της πυρκαγιάς στις περιοχές της Ανατολικής Αττικής, καθώς και τα στατιστικά στοιχεία της αυθαίρετης δόμησης στον οικισμό Μάτι. Επίσης, παρουσιάζουμε το ειδικό πολεοδομικό σχέδιο για τις πυρόπληκτες περιοχές της Ανατολικής Αττικής, το οποίο θα αποτελέσει πρότυπο χωρικής οργάνωσης για περιοχές με αντίστοιχα χαρακτηριστικά στοιχεία και παράγοντες τρωτότητας, καθιστώντας τες περισσότερο ανθεκτικές σε φυσικές καταστροφές.","It is widely known that natural hazards, such as wildfires and related emergencies are increasing in frequency and intensity over time. Their impacts can be sudden and unpredictable, and this could lead to devastating outcomes. Their levels of adverse effects are not solely driven by hazard severity, but also, the vulnerability factors of affected populations and their infrastructures. Vulnerability refers to those physical, social, economic and environmental elements that affect the susceptibility of individuals and communities, as well as their assets and systems. The different levels of vulnerability provide information and explain why non-extreme events can sometimes lead to fatal impacts, while some extreme events don’t. During hazard conditions, low and lower income countries experience greater losses compared to high income countries. A wide spectrum of cross-disciplinary theories of both natural and social science aspects underpin vulnerability. Assessing vulnerability at all levels, including local, regional and national is an important step for effective disaster risk reduction. Resilience planning involving regulations, and awareness programs should be designed and implemented by both emergency professionals and affected populations in order to provide sustainable outcomes longer-term. Over the recent years, extreme wildfires have been occurring all around the world as the result of climate change. Wildfires can easily upgrade to wildland-urban interface (WUI) fire events, if they develop in areas of comprise extensive flammable vegetation, numerous structures, and ample ignition sources. In this study, we investigate WUI vulnerability factors and present scientific evidence, as well as arbitrary building statistics of the Mati case in Eastern Attica, Greece. We also present the spatial urban planning of Eastern Attica, aiming to highlight our case as an exemplar of spatial modeling for regions of similar characteristics and vulnerability factors. Importantly, produced findings inform of how WUI fire-prone areas can become more resilient to natural disasters."],"dc:identifier":["uoadl:2940614","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2940614"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Παράγοντες Τρωτότητας σε Καταστροφές. Επισκόπηση και Παραδείγματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:31Z"}