{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2941005"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2941005","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η μεταβολή της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς με επείγουσα υπέρταση στο τμήμα επειγόντων περιστατικών","abstract":"Εισαγωγή: Η επείγουσα υπέρταση (ΕΥ) ορίζεται ως σοβαρή αύξηση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) χωρίς βλάβη οργάνου-στόχου. Υπάρχει ασάφεια στη βιβλιογραφία όσον αφορά στη διαχείριση της επείγουσας-ασυμπτωματικής υπέρτασης στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Στη μελέτη μας επιχειρήσαμε να συγκρίνουμε τη μεταβολή των διαφόρων παραμέτρων της ΑΠ, ανάλογα με κάθε κλινικό χειρισμό (χορήγηση αγωγής ή όχι) και πώς αυτή η μεταβολή εξαρτάται από το κλινικό προφίλ των ασθενών. Μέθοδος και Υλικό: Πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, στην οποία συμμετείχαν 78 ασθενείς που προσήλθαν στο ΤΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής «Σισμανόγλειο» με αναφερόμενη ΕΥ. Κατεγράφη το κλινικό προφίλ των ασθενών και έγιναν επανειλημμένες μετρήσεις της ΑΠ με μεσοδιάστημα 30 λεπτών για 2ώρες ή μέχρι οι ασθενείς να αρνηθούν περαιτέρω μετρήσεις. Από τους ασθενείς που τελικά εξετάστηκαν στο Παθολογικό Ιατρείο ορισμένοι υποβλήθηκαν σε εργαστηριακό έλεγχο και ΗΚΓ και έλαβαν θεραπεία ενώ στους υπόλοιπους δε χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή. Καταγράφηκε η μεταβολή των διαφόρων παραμέτρων της ΑΠ (ΣΑΠ, ΔΑΠ και ΜΑΠ) ανάλογα με κάθε κλινικό χειρισμό (χορήγηση ή όχι αγωγής) και αξιολογήθηκε πώς μεταβάλλονται αυτές με βάση το κλινικό προφίλ των ασθενών. Αποτελέσματα: Η ΑΠ ελαττώθηκε σε όλους τους ασθενείς. Η φαρμακευτική θεραπεία δεν είχε επιπλέον επίδραση στην μέση πτώση της ΣΑΠ (p=0,07) και ΔΑΠ (p=0,13). Στατιστικά σημαντική βρέθηκε η συσχέτιση της ΣΑΠ και της ΔΑΠ με τη χορήγηση αγωγής (p=0,01) και (p<0,001), αντίστοιχα. Επίσης, στατιστική σημαντικότητα παρουσίασε η ΔΑΠ σε σχέση με την ηλικία (p<0,001), το κάπνισμα (p=0,01) και τον αυξημένο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ)>30 (p=0,02). Στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση, παρουσίασε η ΔΑΠ με το ιστορικό ΑΥ (p<0,01) και στεφανιαίας νόσου (ΣΝ) (p=0,01). Το ιστορικό καρκίνου έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στην πτώση της ΑΠ, καθώς παρατηρήθηκε πτώση ΣΑΠ (p=0,007) και ΔΑΠ (p=0,04). Συμπέρασμα: Η ελάττωση αυτή ήταν του ίδιου βαθμού και του ίδιου ρυθμού, για ασθενείς που προσέρχονταν στο ΤΕΠ με ίδιου επιπέδου ΑΠ, ανεξάρτητα αν έλαβαν φαρμακευτική αγωγή ή όχι, γεγονός που υποδηλώνει ότι η χρήση της επιπλέον αγωγής για την θεραπεία των υπερτασικών αιχμών δεν υπερτερεί έναντι της παρακολούθησης. Πλην του ιστορικού κακοήθειας, οι λοιποί υπό εξέταση παράγοντες δεν επέδρασαν τόσο στον βαθμό της πτώσης της ΑΠ όσο και στον ρυθμό αυτής της πτώσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η επείγουσα υπέρταση (ΕΥ) ορίζεται ως σοβαρή αύξηση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) χωρίς βλάβη οργάνου-στόχου. Υπάρχει ασάφεια στη βιβλιογραφία όσον αφορά στη διαχείριση της επείγουσας-ασυμπτωματικής υπέρτασης στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Στη μελέτη μας επιχειρήσαμε να συγκρίνουμε τη μεταβολή των διαφόρων παραμέτρων της ΑΠ, ανάλογα με κάθε κλινικό χειρισμό (χορήγηση αγωγής ή όχι) και πώς αυτή η μεταβολή εξαρτάται από το κλινικό προφίλ των ασθενών. Μέθοδος και Υλικό: Πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, στην οποία συμμετείχαν 78 ασθενείς που προσήλθαν στο ΤΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής «Σισμανόγλειο» με αναφερόμενη ΕΥ. Κατεγράφη το κλινικό προφίλ των ασθενών και έγιναν επανειλημμένες μετρήσεις της ΑΠ με μεσοδιάστημα 30 λεπτών για 2ώρες ή μέχρι οι ασθενείς να αρνηθούν περαιτέρω μετρήσεις. Από τους ασθενείς που τελικά εξετάστηκαν στο Παθολογικό Ιατρείο ορισμένοι υποβλήθηκαν σε εργαστηριακό έλεγχο και ΗΚΓ και έλαβαν θεραπεία ενώ στους υπόλοιπους δε χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή. Καταγράφηκε η μεταβολή των διαφόρων παραμέτρων της ΑΠ (ΣΑΠ, ΔΑΠ και ΜΑΠ) ανάλογα με κάθε κλινικό χειρισμό (χορήγηση ή όχι αγωγής) και αξιολογήθηκε πώς μεταβάλλονται αυτές με βάση το κλινικό προφίλ των ασθενών. Αποτελέσματα: Η ΑΠ ελαττώθηκε σε όλους τους ασθενείς. Η φαρμακευτική θεραπεία δεν είχε επιπλέον επίδραση στην μέση πτώση της ΣΑΠ (p=0,07) και ΔΑΠ (p=0,13). Στατιστικά σημαντική βρέθηκε η συσχέτιση της ΣΑΠ και της ΔΑΠ με τη χορήγηση αγωγής (p=0,01) και (p&lt;0,001), αντίστοιχα. Επίσης, στατιστική σημαντικότητα παρουσίασε η ΔΑΠ σε σχέση με την ηλικία (p&lt;0,001), το κάπνισμα (p=0,01) και τον αυξημένο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ)&gt;30 (p=0,02). Στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση, παρουσίασε η ΔΑΠ με το ιστορικό ΑΥ (p&lt;0,01) και στεφανιαίας νόσου (ΣΝ) (p=0,01). Το ιστορικό καρκίνου έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στην πτώση της ΑΠ, καθώς παρατηρήθηκε πτώση ΣΑΠ (p=0,007) και ΔΑΠ (p=0,04). Συμπέρασμα: Η ελάττωση αυτή ήταν του ίδιου βαθμού και του ίδιου ρυθμού, για ασθενείς που προσέρχονταν στο ΤΕΠ με ίδιου επιπέδου ΑΠ, ανεξάρτητα αν έλαβαν φαρμακευτική αγωγή ή όχι, γεγονός που υποδηλώνει ότι η χρήση της επιπλέον αγωγής για την θεραπεία των υπερτασικών αιχμών δεν υπερτερεί έναντι της παρακολούθησης. Πλην του ιστορικού κακοήθειας, οι λοιποί υπό εξέταση παράγοντες δεν επέδρασαν τόσο στον βαθμό της πτώσης της ΑΠ όσο και στον ρυθμό αυτής της πτώσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κολοκυθά Σταυρούλα","Kolokytha Stavroula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2941005"],"render_values":[{"text":"uoadl:2941005","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2941005","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2941005","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2941005","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κολοκυθά Σταυρούλα","Kolokytha Stavroula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2941005","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2941005"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η επείγουσα υπέρταση (ΕΥ) ορίζεται ως σοβαρή αύξηση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) χωρίς βλάβη οργάνου-στόχου. Υπάρχει ασάφεια στη βιβλιογραφία όσον αφορά στη διαχείριση της επείγουσας-ασυμπτωματικής υπέρτασης στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Στη μελέτη μας επιχειρήσαμε να συγκρίνουμε τη μεταβολή των διαφόρων παραμέτρων της ΑΠ, ανάλογα με κάθε κλινικό χειρισμό (χορήγηση αγωγής ή όχι) και πώς αυτή η μεταβολή εξαρτάται από το κλινικό προφίλ των ασθενών. Μέθοδος και Υλικό: Πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, στην οποία συμμετείχαν 78 ασθενείς που προσήλθαν στο ΤΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής «Σισμανόγλειο» με αναφερόμενη ΕΥ. Κατεγράφη το κλινικό προφίλ των ασθενών και έγιναν επανειλημμένες μετρήσεις της ΑΠ με μεσοδιάστημα 30 λεπτών για 2ώρες ή μέχρι οι ασθενείς να αρνηθούν περαιτέρω μετρήσεις. Από τους ασθενείς που τελικά εξετάστηκαν στο Παθολογικό Ιατρείο ορισμένοι υποβλήθηκαν σε εργαστηριακό έλεγχο και ΗΚΓ και έλαβαν θεραπεία ενώ στους υπόλοιπους δε χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή. Καταγράφηκε η μεταβολή των διαφόρων παραμέτρων της ΑΠ (ΣΑΠ, ΔΑΠ και ΜΑΠ) ανάλογα με κάθε κλινικό χειρισμό (χορήγηση ή όχι αγωγής) και αξιολογήθηκε πώς μεταβάλλονται αυτές με βάση το κλινικό προφίλ των ασθενών. Αποτελέσματα: Η ΑΠ ελαττώθηκε σε όλους τους ασθενείς. Η φαρμακευτική θεραπεία δεν είχε επιπλέον επίδραση στην μέση πτώση της ΣΑΠ (p=0,07) και ΔΑΠ (p=0,13). Στατιστικά σημαντική βρέθηκε η συσχέτιση της ΣΑΠ και της ΔΑΠ με τη χορήγηση αγωγής (p=0,01) και (p<0,001), αντίστοιχα. Επίσης, στατιστική σημαντικότητα παρουσίασε η ΔΑΠ σε σχέση με την ηλικία (p<0,001), το κάπνισμα (p=0,01) και τον αυξημένο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ)>30 (p=0,02). Στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση, παρουσίασε η ΔΑΠ με το ιστορικό ΑΥ (p<0,01) και στεφανιαίας νόσου (ΣΝ) (p=0,01). Το ιστορικό καρκίνου έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στην πτώση της ΑΠ, καθώς παρατηρήθηκε πτώση ΣΑΠ (p=0,007) και ΔΑΠ (p=0,04). Συμπέρασμα: Η ελάττωση αυτή ήταν του ίδιου βαθμού και του ίδιου ρυθμού, για ασθενείς που προσέρχονταν στο ΤΕΠ με ίδιου επιπέδου ΑΠ, ανεξάρτητα αν έλαβαν φαρμακευτική αγωγή ή όχι, γεγονός που υποδηλώνει ότι η χρήση της επιπλέον αγωγής για την θεραπεία των υπερτασικών αιχμών δεν υπερτερεί έναντι της παρακολούθησης. Πλην του ιστορικού κακοήθειας, οι λοιποί υπό εξέταση παράγοντες δεν επέδρασαν τόσο στον βαθμό της πτώσης της ΑΠ όσο και στον ρυθμό αυτής της πτώσης.","Introduction: hypertensive urgency (HU) is defined as severe elevation of blood pressure (BP) without target organ damage. There is ambiguity in the literature regarding the management of severe elevated asymptomatic hypertension in the Emergency Department (ED). In our study, we attempted to compare the change of the various parameters of BP, depending on each clinical management (treatment or not) and how this change depends on the clinical profile of the patients. Material and Method: this was an observational study, in which 78 patients participated who came to ED of “Sismanoglio” General Hospital of Attica with reported HU. The patients' clinical profile was recorded and repeated measurements of BP were performed at 30-min intervals for 2 h or until patients refused further measurements. Some of the patients who were eventually examined at the Internal Medicine Department underwent laboratory tests and electrocardiograms (ECGs) and received treatment while the rest did not receive medication. The change of BP parameters [systolic blood pressure (SBP), diastolic blood pressure (DBP) and mean blood pressure (MBP)] was recorded according to clinical management (drug administration or not) and it was evaluated how this change depends on patients’ clinical profile. Results: BP decreased in all patients. Antihypertensive medication did not have any additional effect on mean decline of SBP (p = 0.07) and DBP (p = 0.13) taking into account the initial BP. Statistically significant was found regarding the correlation between SBP and DBP with antihypertensive treatment [(p= 0.01) and (p<0.001), respectively]. DBP was also statistically significant in relation to age (p <0.001), smoking (p = 0.01) and increased BMI> 30 (p = 0.02). DBP presented a statistically significant negative correlation with history of arterial hypertension (p <0.01) and coronary disease (p = 0.01). The history of cancer has a statistically significant effect on BP decline, as a decrease in SBP (p = 0.007) and DBP (p = 0.04) was observed. Conclusion: The reduction in BP was of the same degree and rate for patients who came to the ED with the same level of BP, regardless of whether they received medication or not, suggesting that the use of additional treatment for hypertension is not superior to monitoring. Apart from the history of malignancy, the other factors under consideration did not affect the degree nor the rate of this decline."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η μεταβολή της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς με επείγουσα υπέρταση στο τμήμα επειγόντων περιστατικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κολοκυθά Σταυρούλα","Kolokytha Stavroula"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η επείγουσα υπέρταση (ΕΥ) ορίζεται ως σοβαρή αύξηση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) χωρίς βλάβη οργάνου-στόχου. Υπάρχει ασάφεια στη βιβλιογραφία όσον αφορά στη διαχείριση της επείγουσας-ασυμπτωματικής υπέρτασης στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Στη μελέτη μας επιχειρήσαμε να συγκρίνουμε τη μεταβολή των διαφόρων παραμέτρων της ΑΠ, ανάλογα με κάθε κλινικό χειρισμό (χορήγηση αγωγής ή όχι) και πώς αυτή η μεταβολή εξαρτάται από το κλινικό προφίλ των ασθενών. Μέθοδος και Υλικό: Πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, στην οποία συμμετείχαν 78 ασθενείς που προσήλθαν στο ΤΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής «Σισμανόγλειο» με αναφερόμενη ΕΥ. Κατεγράφη το κλινικό προφίλ των ασθενών και έγιναν επανειλημμένες μετρήσεις της ΑΠ με μεσοδιάστημα 30 λεπτών για 2ώρες ή μέχρι οι ασθενείς να αρνηθούν περαιτέρω μετρήσεις. Από τους ασθενείς που τελικά εξετάστηκαν στο Παθολογικό Ιατρείο ορισμένοι υποβλήθηκαν σε εργαστηριακό έλεγχο και ΗΚΓ και έλαβαν θεραπεία ενώ στους υπόλοιπους δε χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή. Καταγράφηκε η μεταβολή των διαφόρων παραμέτρων της ΑΠ (ΣΑΠ, ΔΑΠ και ΜΑΠ) ανάλογα με κάθε κλινικό χειρισμό (χορήγηση ή όχι αγωγής) και αξιολογήθηκε πώς μεταβάλλονται αυτές με βάση το κλινικό προφίλ των ασθενών. Αποτελέσματα: Η ΑΠ ελαττώθηκε σε όλους τους ασθενείς. Η φαρμακευτική θεραπεία δεν είχε επιπλέον επίδραση στην μέση πτώση της ΣΑΠ (p=0,07) και ΔΑΠ (p=0,13). Στατιστικά σημαντική βρέθηκε η συσχέτιση της ΣΑΠ και της ΔΑΠ με τη χορήγηση αγωγής (p=0,01) και (p<0,001), αντίστοιχα. Επίσης, στατιστική σημαντικότητα παρουσίασε η ΔΑΠ σε σχέση με την ηλικία (p<0,001), το κάπνισμα (p=0,01) και τον αυξημένο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ)>30 (p=0,02). Στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση, παρουσίασε η ΔΑΠ με το ιστορικό ΑΥ (p<0,01) και στεφανιαίας νόσου (ΣΝ) (p=0,01). Το ιστορικό καρκίνου έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στην πτώση της ΑΠ, καθώς παρατηρήθηκε πτώση ΣΑΠ (p=0,007) και ΔΑΠ (p=0,04). Συμπέρασμα: Η ελάττωση αυτή ήταν του ίδιου βαθμού και του ίδιου ρυθμού, για ασθενείς που προσέρχονταν στο ΤΕΠ με ίδιου επιπέδου ΑΠ, ανεξάρτητα αν έλαβαν φαρμακευτική αγωγή ή όχι, γεγονός που υποδηλώνει ότι η χρήση της επιπλέον αγωγής για την θεραπεία των υπερτασικών αιχμών δεν υπερτερεί έναντι της παρακολούθησης. Πλην του ιστορικού κακοήθειας, οι λοιποί υπό εξέταση παράγοντες δεν επέδρασαν τόσο στον βαθμό της πτώσης της ΑΠ όσο και στον ρυθμό αυτής της πτώσης.","Introduction: hypertensive urgency (HU) is defined as severe elevation of blood pressure (BP) without target organ damage. There is ambiguity in the literature regarding the management of severe elevated asymptomatic hypertension in the Emergency Department (ED). In our study, we attempted to compare the change of the various parameters of BP, depending on each clinical management (treatment or not) and how this change depends on the clinical profile of the patients. Material and Method: this was an observational study, in which 78 patients participated who came to ED of “Sismanoglio” General Hospital of Attica with reported HU. The patients' clinical profile was recorded and repeated measurements of BP were performed at 30-min intervals for 2 h or until patients refused further measurements. Some of the patients who were eventually examined at the Internal Medicine Department underwent laboratory tests and electrocardiograms (ECGs) and received treatment while the rest did not receive medication. The change of BP parameters [systolic blood pressure (SBP), diastolic blood pressure (DBP) and mean blood pressure (MBP)] was recorded according to clinical management (drug administration or not) and it was evaluated how this change depends on patients’ clinical profile. Results: BP decreased in all patients. Antihypertensive medication did not have any additional effect on mean decline of SBP (p = 0.07) and DBP (p = 0.13) taking into account the initial BP. Statistically significant was found regarding the correlation between SBP and DBP with antihypertensive treatment [(p= 0.01) and (p<0.001), respectively]. DBP was also statistically significant in relation to age (p <0.001), smoking (p = 0.01) and increased BMI> 30 (p = 0.02). DBP presented a statistically significant negative correlation with history of arterial hypertension (p <0.01) and coronary disease (p = 0.01). The history of cancer has a statistically significant effect on BP decline, as a decrease in SBP (p = 0.007) and DBP (p = 0.04) was observed. Conclusion: The reduction in BP was of the same degree and rate for patients who came to the ED with the same level of BP, regardless of whether they received medication or not, suggesting that the use of additional treatment for hypertension is not superior to monitoring. Apart from the history of malignancy, the other factors under consideration did not affect the degree nor the rate of this decline."],"dc:identifier":["uoadl:2941005","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2941005"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η μεταβολή της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς με επείγουσα υπέρταση στο τμήμα επειγόντων περιστατικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:31Z"}