{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2941912"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2941912","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναδρομική μελέτη των θυρεοειδοπαθειών στον ελληνικό πληθυσμό, ως αποτέλεσμα ανοσοθεραπείας","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Τα σημεία ελέγχου του ανοσολογικού συστήματος είναι μικρά μόρια στην επιφάνεια των ανοσοκυττάρων που εμπλέκονται στη ρύθμιση της ανοσολογι-κής απάντησης. Οι αναστολείς σημείων ανοσολογικού ελέγχου (ICPis) είναι αντι-σώματα, τα οποία στοχεύουν συγκεκριμένα σημεία ανοσολογικού ελέγχου, όπως είναι η πρωτεΐνη-4 η σχετιζόμενη με τα κυτταροτοξικά Τ-λεμφοκύτταρα (CTLA-4) και η πρωτείνη-1 προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου (PD-1). Το αποτέλε-σμα της δράσης τους έγκειται στην ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων και στην αντι-νεοπλασματική δραστηριότητα. Ανοίγεται έτσι μια νέα εποχή στην θεραπεία του καρκίνου. Η αγωγή με ICPis παρουσιάζει σημαντικές ανεπιθύμητες δράσεις. Οι εν-δοκρινοπάθειες, όπως η θυρεοειδική δυσλειτουργία, η υποφυσίτιδα, η πρωτοπαθής επινεφριδική ανεπάρκεια και ο ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, είναι μερικές από τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της ανοσοθεραπείας με ICPis. ΥΛΙΚΟ ΜΕΛΕΤΗΣ : Η μελέτη αυτή είναι αναδρομική μελέτη ασθενών (n=31) με κακοήθεια, θεραπευομένων με ICPis στο Ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου ΓΝΑ «Αλεξάνδρα» την περίοδο 2019-2020, που παραπέμφθηκαν για ενδοκρινο-λογική εκτίμηση λόγω υποψίας θυρεοειδίτιδας σχετιζόμενης με ανοσοθεραπεία (irT).Οι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία χωρίς καμία μεταβολή της μετά την έναρξη αγωγής με ανοσοθεραπεία, η δεύτερη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία που παρουσίασαν δια-ταραχές κατά τη διάρκεια της αγωγής με ανοσοθεραπεία ή μέχρι και ένα χρόνο με-τά το πέρας της και τέλος , η τρίτη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με προυπάρχουσα διαταραχή, στους οποίους επιδεινώθηκε η θυρεοειδοπάθειά τους στο ίδιο χρονικό διάστημα. ΣΚΟΠΟΣ : Πρωτογενές καταληκτικό σημείο είναι η περιγραφή της εξέλιξης των διαταραχών της θυρεοειδικής λειτουργίας (υποθυρεοειδισμού και υπερθυρεοειδι-σμού) και η θεραπευτική προσέγγιση με σκοπό τη μετάβαση σε ευθυρεοειδισμό. Δευτερογενές καταληκτικό σημείο είναι η διερεύνηση της βέλτιστης θεραπευτικής προσέγγισης με στόχο τη μείωση των επιπλοκών, ιδιαίτερα στην περίπτωση της κα-ταστροφικής θυρεοειδίτιδας καθώς δεν υπάρχουν σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ : Από τους 31 ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη οι 26 ασθενείς είχαν φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία προ ανοσοθεραπείας. Από αυτούς, οι 13 διατήρησαν φυσιολογική τη θυρεοειδική τους λειτουργία. Επτά ασθε-νείς παρουσίασαν καταστροφική θυρεοειδίτιδα, εκ των οποίων οι έξι έλαβαν β-αναστολείς ως αγωγή και ένας έλαβε αγωγή με κορτικοστεροειδή. Οι υπόλοιποι έξι ασθενείς παρουσίασαν υποθυρεοειδισμό για τον οποίον έλαβαν θεραπεία υποκατά-στασης με θυροξίνη. Από τους 5 ασθενείς που είχαν ήδη διαταραγμένη θυρεοειδι-κή λειτουργία προ ανοσοθεραπείας, ο ένας ασθενής είχε νόσο Graves, για την ο-ποία ελάμβανε αντιθυρεοειδική αγωγή με μεθιμαζόλη, και παρουσίασε καταστρο-φική θυρεοειδίτιδα για την οποία έλαβε συνδυαστική αγωγή με μεθιμαζόλη και κορτικοστεροειδή. Οι υπόλοιποι 4 παρουσίαζαν προυπάρχοντα υποθυρεοειδισμό. Από αυτούς, ο ένας παρουσίασε βελτιστοποίηση και ρύθμιση της θυρεοειδικής λειτουργίας μετά την χορήγηση θυροξίνης και η ανοσοθεραπεία δεν επιβάρυνε την θυρεοειδοπάθεια, οι δυο παρουσίασαν επιδείνωση της θυρεοειδικής λειτουργίας, παρόλο που οι ασθενείς ελάμβαναν θυροξίνη, ενώ ο τελευταίος παρουσίασε κατα-στροφική θυρεοειδίτιδα και έλαβε b-blockers. Tέλος, υπήρξε μετάβαση σε ευθυρε-οειδισμό σε όλους τους ασθενείς, μετά την αγωγή που ακολούθησαν. Αξίζει να ση-μειωθεί ότι σε όλους τους ασθενείς που εμφάνισαν διαταραχή της θυρεοειδικής τους λειτουργίας, παρουσιάστηκε αύξηση των anti-TG και anti-TPO, σε κανέναν όμως δεν αυξήθηκαν τα TRAbs. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : 1) Η ανοσοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει καταστροφική θυρεοειδίτιδα και κατ’ επέκταση υποθυρεοειδισμό και να επηρεάσει άμεσα την λει-τουργία του θυρεοειδούς ακόμα και σε άτομα που παρουσιάζουν φυσιολογική θυ-ρεοειδική λειτουργία πριν την ανοσοθεραπεία, 2) μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά υπάρχουσα θυρεοειδοπάθεια, 3) μπορεί να προκαλέσει αύξηση του τίτλου των anti-TG και anti-TPO, όχι όμως των Trabs και 4) είναι απαραίτητος ο ενδελεχής έλεγ-χος της λειτουργίας του θυρεοειδούς τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά το πέρας της ανοσοθεραπείας.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Τα σημεία ελέγχου του ανοσολογικού συστήματος είναι μικρά μόρια στην επιφάνεια των ανοσοκυττάρων που εμπλέκονται στη ρύθμιση της ανοσολογι-κής απάντησης. Οι αναστολείς σημείων ανοσολογικού ελέγχου (ICPis) είναι αντι-σώματα, τα οποία στοχεύουν συγκεκριμένα σημεία ανοσολογικού ελέγχου, όπως είναι η πρωτεΐνη-4 η σχετιζόμενη με τα κυτταροτοξικά Τ-λεμφοκύτταρα (CTLA-4) και η πρωτείνη-1 προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου (PD-1). Το αποτέλε-σμα της δράσης τους έγκειται στην ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων και στην αντι-νεοπλασματική δραστηριότητα. Ανοίγεται έτσι μια νέα εποχή στην θεραπεία του καρκίνου. Η αγωγή με ICPis παρουσιάζει σημαντικές ανεπιθύμητες δράσεις. Οι εν-δοκρινοπάθειες, όπως η θυρεοειδική δυσλειτουργία, η υποφυσίτιδα, η πρωτοπαθής επινεφριδική ανεπάρκεια και ο ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, είναι μερικές από τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της ανοσοθεραπείας με ICPis. ΥΛΙΚΟ ΜΕΛΕΤΗΣ : Η μελέτη αυτή είναι αναδρομική μελέτη ασθενών (n=31) με κακοήθεια, θεραπευομένων με ICPis στο Ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου ΓΝΑ «Αλεξάνδρα» την περίοδο 2019-2020, που παραπέμφθηκαν για ενδοκρινο-λογική εκτίμηση λόγω υποψίας θυρεοειδίτιδας σχετιζόμενης με ανοσοθεραπεία (irT).Οι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία χωρίς καμία μεταβολή της μετά την έναρξη αγωγής με ανοσοθεραπεία, η δεύτερη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία που παρουσίασαν δια-ταραχές κατά τη διάρκεια της αγωγής με ανοσοθεραπεία ή μέχρι και ένα χρόνο με-τά το πέρας της και τέλος , η τρίτη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με προυπάρχουσα διαταραχή, στους οποίους επιδεινώθηκε η θυρεοειδοπάθειά τους στο ίδιο χρονικό διάστημα. ΣΚΟΠΟΣ : Πρωτογενές καταληκτικό σημείο είναι η περιγραφή της εξέλιξης των διαταραχών της θυρεοειδικής λειτουργίας (υποθυρεοειδισμού και υπερθυρεοειδι-σμού) και η θεραπευτική προσέγγιση με σκοπό τη μετάβαση σε ευθυρεοειδισμό. Δευτερογενές καταληκτικό σημείο είναι η διερεύνηση της βέλτιστης θεραπευτικής προσέγγισης με στόχο τη μείωση των επιπλοκών, ιδιαίτερα στην περίπτωση της κα-ταστροφικής θυρεοειδίτιδας καθώς δεν υπάρχουν σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ : Από τους 31 ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη οι 26 ασθενείς είχαν φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία προ ανοσοθεραπείας. Από αυτούς, οι 13 διατήρησαν φυσιολογική τη θυρεοειδική τους λειτουργία. Επτά ασθε-νείς παρουσίασαν καταστροφική θυρεοειδίτιδα, εκ των οποίων οι έξι έλαβαν β-αναστολείς ως αγωγή και ένας έλαβε αγωγή με κορτικοστεροειδή. Οι υπόλοιποι έξι ασθενείς παρουσίασαν υποθυρεοειδισμό για τον οποίον έλαβαν θεραπεία υποκατά-στασης με θυροξίνη. Από τους 5 ασθενείς που είχαν ήδη διαταραγμένη θυρεοειδι-κή λειτουργία προ ανοσοθεραπείας, ο ένας ασθενής είχε νόσο Graves, για την ο-ποία ελάμβανε αντιθυρεοειδική αγωγή με μεθιμαζόλη, και παρουσίασε καταστρο-φική θυρεοειδίτιδα για την οποία έλαβε συνδυαστική αγωγή με μεθιμαζόλη και κορτικοστεροειδή. Οι υπόλοιποι 4 παρουσίαζαν προυπάρχοντα υποθυρεοειδισμό. Από αυτούς, ο ένας παρουσίασε βελτιστοποίηση και ρύθμιση της θυρεοειδικής λειτουργίας μετά την χορήγηση θυροξίνης και η ανοσοθεραπεία δεν επιβάρυνε την θυρεοειδοπάθεια, οι δυο παρουσίασαν επιδείνωση της θυρεοειδικής λειτουργίας, παρόλο που οι ασθενείς ελάμβαναν θυροξίνη, ενώ ο τελευταίος παρουσίασε κατα-στροφική θυρεοειδίτιδα και έλαβε b-blockers. Tέλος, υπήρξε μετάβαση σε ευθυρε-οειδισμό σε όλους τους ασθενείς, μετά την αγωγή που ακολούθησαν. Αξίζει να ση-μειωθεί ότι σε όλους τους ασθενείς που εμφάνισαν διαταραχή της θυρεοειδικής τους λειτουργίας, παρουσιάστηκε αύξηση των anti-TG και anti-TPO, σε κανέναν όμως δεν αυξήθηκαν τα TRAbs. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : 1) Η ανοσοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει καταστροφική θυρεοειδίτιδα και κατ’ επέκταση υποθυρεοειδισμό και να επηρεάσει άμεσα την λει-τουργία του θυρεοειδούς ακόμα και σε άτομα που παρουσιάζουν φυσιολογική θυ-ρεοειδική λειτουργία πριν την ανοσοθεραπεία, 2) μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά υπάρχουσα θυρεοειδοπάθεια, 3) μπορεί να προκαλέσει αύξηση του τίτλου των anti-TG και anti-TPO, όχι όμως των Trabs και 4) είναι απαραίτητος ο ενδελεχής έλεγ-χος της λειτουργίας του θυρεοειδούς τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά το πέρας της ανοσοθεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοντού Παρασκευή","Kontou Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2941912"],"render_values":[{"text":"uoadl:2941912","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2941912","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2941912","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2941912","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοντού Παρασκευή","Kontou Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2941912","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2941912"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Τα σημεία ελέγχου του ανοσολογικού συστήματος είναι μικρά μόρια στην επιφάνεια των ανοσοκυττάρων που εμπλέκονται στη ρύθμιση της ανοσολογι-κής απάντησης. Οι αναστολείς σημείων ανοσολογικού ελέγχου (ICPis) είναι αντι-σώματα, τα οποία στοχεύουν συγκεκριμένα σημεία ανοσολογικού ελέγχου, όπως είναι η πρωτεΐνη-4 η σχετιζόμενη με τα κυτταροτοξικά Τ-λεμφοκύτταρα (CTLA-4) και η πρωτείνη-1 προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου (PD-1). Το αποτέλε-σμα της δράσης τους έγκειται στην ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων και στην αντι-νεοπλασματική δραστηριότητα. Ανοίγεται έτσι μια νέα εποχή στην θεραπεία του καρκίνου. Η αγωγή με ICPis παρουσιάζει σημαντικές ανεπιθύμητες δράσεις. Οι εν-δοκρινοπάθειες, όπως η θυρεοειδική δυσλειτουργία, η υποφυσίτιδα, η πρωτοπαθής επινεφριδική ανεπάρκεια και ο ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, είναι μερικές από τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της ανοσοθεραπείας με ICPis. ΥΛΙΚΟ ΜΕΛΕΤΗΣ : Η μελέτη αυτή είναι αναδρομική μελέτη ασθενών (n=31) με κακοήθεια, θεραπευομένων με ICPis στο Ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου ΓΝΑ «Αλεξάνδρα» την περίοδο 2019-2020, που παραπέμφθηκαν για ενδοκρινο-λογική εκτίμηση λόγω υποψίας θυρεοειδίτιδας σχετιζόμενης με ανοσοθεραπεία (irT).Οι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία χωρίς καμία μεταβολή της μετά την έναρξη αγωγής με ανοσοθεραπεία, η δεύτερη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία που παρουσίασαν δια-ταραχές κατά τη διάρκεια της αγωγής με ανοσοθεραπεία ή μέχρι και ένα χρόνο με-τά το πέρας της και τέλος , η τρίτη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με προυπάρχουσα διαταραχή, στους οποίους επιδεινώθηκε η θυρεοειδοπάθειά τους στο ίδιο χρονικό διάστημα. ΣΚΟΠΟΣ : Πρωτογενές καταληκτικό σημείο είναι η περιγραφή της εξέλιξης των διαταραχών της θυρεοειδικής λειτουργίας (υποθυρεοειδισμού και υπερθυρεοειδι-σμού) και η θεραπευτική προσέγγιση με σκοπό τη μετάβαση σε ευθυρεοειδισμό. Δευτερογενές καταληκτικό σημείο είναι η διερεύνηση της βέλτιστης θεραπευτικής προσέγγισης με στόχο τη μείωση των επιπλοκών, ιδιαίτερα στην περίπτωση της κα-ταστροφικής θυρεοειδίτιδας καθώς δεν υπάρχουν σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ : Από τους 31 ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη οι 26 ασθενείς είχαν φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία προ ανοσοθεραπείας. Από αυτούς, οι 13 διατήρησαν φυσιολογική τη θυρεοειδική τους λειτουργία. Επτά ασθε-νείς παρουσίασαν καταστροφική θυρεοειδίτιδα, εκ των οποίων οι έξι έλαβαν β-αναστολείς ως αγωγή και ένας έλαβε αγωγή με κορτικοστεροειδή. Οι υπόλοιποι έξι ασθενείς παρουσίασαν υποθυρεοειδισμό για τον οποίον έλαβαν θεραπεία υποκατά-στασης με θυροξίνη. Από τους 5 ασθενείς που είχαν ήδη διαταραγμένη θυρεοειδι-κή λειτουργία προ ανοσοθεραπείας, ο ένας ασθενής είχε νόσο Graves, για την ο-ποία ελάμβανε αντιθυρεοειδική αγωγή με μεθιμαζόλη, και παρουσίασε καταστρο-φική θυρεοειδίτιδα για την οποία έλαβε συνδυαστική αγωγή με μεθιμαζόλη και κορτικοστεροειδή. Οι υπόλοιποι 4 παρουσίαζαν προυπάρχοντα υποθυρεοειδισμό. Από αυτούς, ο ένας παρουσίασε βελτιστοποίηση και ρύθμιση της θυρεοειδικής λειτουργίας μετά την χορήγηση θυροξίνης και η ανοσοθεραπεία δεν επιβάρυνε την θυρεοειδοπάθεια, οι δυο παρουσίασαν επιδείνωση της θυρεοειδικής λειτουργίας, παρόλο που οι ασθενείς ελάμβαναν θυροξίνη, ενώ ο τελευταίος παρουσίασε κατα-στροφική θυρεοειδίτιδα και έλαβε b-blockers. Tέλος, υπήρξε μετάβαση σε ευθυρε-οειδισμό σε όλους τους ασθενείς, μετά την αγωγή που ακολούθησαν. Αξίζει να ση-μειωθεί ότι σε όλους τους ασθενείς που εμφάνισαν διαταραχή της θυρεοειδικής τους λειτουργίας, παρουσιάστηκε αύξηση των anti-TG και anti-TPO, σε κανέναν όμως δεν αυξήθηκαν τα TRAbs. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : 1) Η ανοσοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει καταστροφική θυρεοειδίτιδα και κατ’ επέκταση υποθυρεοειδισμό και να επηρεάσει άμεσα την λει-τουργία του θυρεοειδούς ακόμα και σε άτομα που παρουσιάζουν φυσιολογική θυ-ρεοειδική λειτουργία πριν την ανοσοθεραπεία, 2) μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά υπάρχουσα θυρεοειδοπάθεια, 3) μπορεί να προκαλέσει αύξηση του τίτλου των anti-TG και anti-TPO, όχι όμως των Trabs και 4) είναι απαραίτητος ο ενδελεχής έλεγ-χος της λειτουργίας του θυρεοειδούς τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά το πέρας της ανοσοθεραπείας.","Introduction: ICPi therapy causes immune-related adverse events. Εndocrinopa-thies, such as: hypophysitis, thyroid dysfunction, insulin-deficient diabetes melli-tus, and primary adrenal insufficiency are the most common endocrine side effects. The aim of this study was to describe the progress of thyroidopathies after ICPi therapy and their treatment, as there are not any guidelines. Methods: This study is a retrospective study and took place between 2019-2020 at Oncological department of «ALEXANDRA» hospital. The study group consisted of 31 patients, who had solid organ cancer. The sample size was divided into three categories : patients who were euthyroid before and after the ICPi therapy, those who developed thyroid dysfunction after therapy and those who had thyroidopa-thy and got worsened. Results: Out of 31 patients, 26 had normal thyroid function before ICPi therapy. Out of those 26, 13 were euthyroid after therapy, seven developed destructive thy-roiditis. From those seven, six patients received b-blockers and 1 only received therapy with corticosteroids. The rest 6 had hypothyroidism and received replace-ment therapy with thyroxine. Out of 5 patients who had disturbed thyroid function before ICPi therapy, one patient who suffered Graves disease and received methi-mazole, showed destructive thyroiditis and received combined therapy with methi-mazole and corticosteroids. The rest 4 patients showed pre-existing hypothyroid-ism. Out of 4, one patient showed improvement in his thyroid function, two pa-tients got worse despite the thyroxine therapy and one patient showed destructive thyroiditis and received b-blockers. All of them became eythyroid after therapy. Besides, all patients who showed thyroid abnormality, had elevated titles of anti-TG and anti-TPO, but no one of TRAbs. Conclusions: ICPi therapy can cause destructive thyroiditis and hypothyroidism, even in euthyroid patients before therapy. ICPi therapy can deteriorate significantly existing thyroid disease. Furthermore, can be associated with elevated title of anti-TG and anti-TPO, but no TRAbs. In conclusion, it is necessary to check thyroid function before, during and after ICPi therapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναδρομική μελέτη των θυρεοειδοπαθειών στον ελληνικό πληθυσμό, ως αποτέλεσμα ανοσοθεραπείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοντού Παρασκευή","Kontou Paraskevi"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Τα σημεία ελέγχου του ανοσολογικού συστήματος είναι μικρά μόρια στην επιφάνεια των ανοσοκυττάρων που εμπλέκονται στη ρύθμιση της ανοσολογι-κής απάντησης. Οι αναστολείς σημείων ανοσολογικού ελέγχου (ICPis) είναι αντι-σώματα, τα οποία στοχεύουν συγκεκριμένα σημεία ανοσολογικού ελέγχου, όπως είναι η πρωτεΐνη-4 η σχετιζόμενη με τα κυτταροτοξικά Τ-λεμφοκύτταρα (CTLA-4) και η πρωτείνη-1 προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου (PD-1). Το αποτέλε-σμα της δράσης τους έγκειται στην ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων και στην αντι-νεοπλασματική δραστηριότητα. Ανοίγεται έτσι μια νέα εποχή στην θεραπεία του καρκίνου. Η αγωγή με ICPis παρουσιάζει σημαντικές ανεπιθύμητες δράσεις. Οι εν-δοκρινοπάθειες, όπως η θυρεοειδική δυσλειτουργία, η υποφυσίτιδα, η πρωτοπαθής επινεφριδική ανεπάρκεια και ο ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, είναι μερικές από τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της ανοσοθεραπείας με ICPis. ΥΛΙΚΟ ΜΕΛΕΤΗΣ : Η μελέτη αυτή είναι αναδρομική μελέτη ασθενών (n=31) με κακοήθεια, θεραπευομένων με ICPis στο Ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου ΓΝΑ «Αλεξάνδρα» την περίοδο 2019-2020, που παραπέμφθηκαν για ενδοκρινο-λογική εκτίμηση λόγω υποψίας θυρεοειδίτιδας σχετιζόμενης με ανοσοθεραπεία (irT).Οι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία χωρίς καμία μεταβολή της μετά την έναρξη αγωγής με ανοσοθεραπεία, η δεύτερη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία που παρουσίασαν δια-ταραχές κατά τη διάρκεια της αγωγής με ανοσοθεραπεία ή μέχρι και ένα χρόνο με-τά το πέρας της και τέλος , η τρίτη ομάδα περιέλαβε ασθενείς με προυπάρχουσα διαταραχή, στους οποίους επιδεινώθηκε η θυρεοειδοπάθειά τους στο ίδιο χρονικό διάστημα. ΣΚΟΠΟΣ : Πρωτογενές καταληκτικό σημείο είναι η περιγραφή της εξέλιξης των διαταραχών της θυρεοειδικής λειτουργίας (υποθυρεοειδισμού και υπερθυρεοειδι-σμού) και η θεραπευτική προσέγγιση με σκοπό τη μετάβαση σε ευθυρεοειδισμό. Δευτερογενές καταληκτικό σημείο είναι η διερεύνηση της βέλτιστης θεραπευτικής προσέγγισης με στόχο τη μείωση των επιπλοκών, ιδιαίτερα στην περίπτωση της κα-ταστροφικής θυρεοειδίτιδας καθώς δεν υπάρχουν σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ : Από τους 31 ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη οι 26 ασθενείς είχαν φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία προ ανοσοθεραπείας. Από αυτούς, οι 13 διατήρησαν φυσιολογική τη θυρεοειδική τους λειτουργία. Επτά ασθε-νείς παρουσίασαν καταστροφική θυρεοειδίτιδα, εκ των οποίων οι έξι έλαβαν β-αναστολείς ως αγωγή και ένας έλαβε αγωγή με κορτικοστεροειδή. Οι υπόλοιποι έξι ασθενείς παρουσίασαν υποθυρεοειδισμό για τον οποίον έλαβαν θεραπεία υποκατά-στασης με θυροξίνη. Από τους 5 ασθενείς που είχαν ήδη διαταραγμένη θυρεοειδι-κή λειτουργία προ ανοσοθεραπείας, ο ένας ασθενής είχε νόσο Graves, για την ο-ποία ελάμβανε αντιθυρεοειδική αγωγή με μεθιμαζόλη, και παρουσίασε καταστρο-φική θυρεοειδίτιδα για την οποία έλαβε συνδυαστική αγωγή με μεθιμαζόλη και κορτικοστεροειδή. Οι υπόλοιποι 4 παρουσίαζαν προυπάρχοντα υποθυρεοειδισμό. Από αυτούς, ο ένας παρουσίασε βελτιστοποίηση και ρύθμιση της θυρεοειδικής λειτουργίας μετά την χορήγηση θυροξίνης και η ανοσοθεραπεία δεν επιβάρυνε την θυρεοειδοπάθεια, οι δυο παρουσίασαν επιδείνωση της θυρεοειδικής λειτουργίας, παρόλο που οι ασθενείς ελάμβαναν θυροξίνη, ενώ ο τελευταίος παρουσίασε κατα-στροφική θυρεοειδίτιδα και έλαβε b-blockers. Tέλος, υπήρξε μετάβαση σε ευθυρε-οειδισμό σε όλους τους ασθενείς, μετά την αγωγή που ακολούθησαν. Αξίζει να ση-μειωθεί ότι σε όλους τους ασθενείς που εμφάνισαν διαταραχή της θυρεοειδικής τους λειτουργίας, παρουσιάστηκε αύξηση των anti-TG και anti-TPO, σε κανέναν όμως δεν αυξήθηκαν τα TRAbs. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : 1) Η ανοσοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει καταστροφική θυρεοειδίτιδα και κατ’ επέκταση υποθυρεοειδισμό και να επηρεάσει άμεσα την λει-τουργία του θυρεοειδούς ακόμα και σε άτομα που παρουσιάζουν φυσιολογική θυ-ρεοειδική λειτουργία πριν την ανοσοθεραπεία, 2) μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά υπάρχουσα θυρεοειδοπάθεια, 3) μπορεί να προκαλέσει αύξηση του τίτλου των anti-TG και anti-TPO, όχι όμως των Trabs και 4) είναι απαραίτητος ο ενδελεχής έλεγ-χος της λειτουργίας του θυρεοειδούς τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά το πέρας της ανοσοθεραπείας.","Introduction: ICPi therapy causes immune-related adverse events. Εndocrinopa-thies, such as: hypophysitis, thyroid dysfunction, insulin-deficient diabetes melli-tus, and primary adrenal insufficiency are the most common endocrine side effects. The aim of this study was to describe the progress of thyroidopathies after ICPi therapy and their treatment, as there are not any guidelines. Methods: This study is a retrospective study and took place between 2019-2020 at Oncological department of «ALEXANDRA» hospital. The study group consisted of 31 patients, who had solid organ cancer. The sample size was divided into three categories : patients who were euthyroid before and after the ICPi therapy, those who developed thyroid dysfunction after therapy and those who had thyroidopa-thy and got worsened. Results: Out of 31 patients, 26 had normal thyroid function before ICPi therapy. Out of those 26, 13 were euthyroid after therapy, seven developed destructive thy-roiditis. From those seven, six patients received b-blockers and 1 only received therapy with corticosteroids. The rest 6 had hypothyroidism and received replace-ment therapy with thyroxine. Out of 5 patients who had disturbed thyroid function before ICPi therapy, one patient who suffered Graves disease and received methi-mazole, showed destructive thyroiditis and received combined therapy with methi-mazole and corticosteroids. The rest 4 patients showed pre-existing hypothyroid-ism. Out of 4, one patient showed improvement in his thyroid function, two pa-tients got worse despite the thyroxine therapy and one patient showed destructive thyroiditis and received b-blockers. All of them became eythyroid after therapy. Besides, all patients who showed thyroid abnormality, had elevated titles of anti-TG and anti-TPO, but no one of TRAbs. Conclusions: ICPi therapy can cause destructive thyroiditis and hypothyroidism, even in euthyroid patients before therapy. ICPi therapy can deteriorate significantly existing thyroid disease. Furthermore, can be associated with elevated title of anti-TG and anti-TPO, but no TRAbs. In conclusion, it is necessary to check thyroid function before, during and after ICPi therapy."],"dc:identifier":["uoadl:2941912","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2941912"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αναδρομική μελέτη των θυρεοειδοπαθειών στον ελληνικό πληθυσμό, ως αποτέλεσμα ανοσοθεραπείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:31Z"}