{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2942613"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2942613","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Χρήση Αποτυπωτικών Υλικών και Μεθόδων Αποτύπωσης για Ακίνητες Αποκαταστάσεις στη Σύγχρονη Οδοντιατρική Κλινική Πράξη","abstract":"Εισαγωγή: Η ταχεία εξέλιξη των αποτυπωτικών υλικών, με τις διαφορετικές συστάσεις και τεχνικές για την ανάμειξή τους, των δισκαρίων αποτύπωσης αλλά και των τεχνικών για την απώθηση των ούλων πριν την τελική αποτύπωση των δοντιών και των εμφυτευμάτων, καθώς και η εισαγωγή νέων μεθόδων ψηφιακής αποτύπωσης, οδηγούν στην ανάγκη για προσεκτικότερη επιλογή από τον οδοντίατρο, ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό κλινικό αποτέλεσμα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να εξεταστούν και να αναλυθούν οι τεχνικές, τα υλικά και τα εξαρτήματα που επιλέγουν οι οδοντίατροι που ανήκουν στον Οδοντιατρικό Σύλλογο Πειραιά, για την αποτύπωση σε ακίνητες αποκαταστάσεις τόσο επί δοντιών, όσο και επί εμφυτευμάτων. Ακόμη, να διερευνηθούν τα κριτήρια με βάση τα οποία γίνεται η επιλογή των υλικών, καθώς επίσης και οι τεχνικές και τα υλικά που προτιμούν οι οδοντίατροι για την απώθηση των ούλων πριν την αποτύπωση. Υλικά και Μέθοδος: Σχεδιάστηκε ένα εμπιστευτικό ερωτηματολόγιο με 23 ερωτήσεις σε πλατφόρμα του διαδικτύου και ο ηλεκτρονικός του σύνδεσμος εστάλη με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στα 1100 εγγεγραμμένα μέλη του Οδοντιατρικού Συλλόγου Πειραιά, μαζί με μια ενημερωτική φόρμα για το είδος της έρευνας και τον τρόπο αξιοποίησης των δεδομένων. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με το πακέτο στατιστικού λογισμικού Stata version 15.1 (Stata Corp, TX USA). Αποτελέσματα και Συμπεράσματα: Από τους 375 οδοντιάτρους που ανταποκρίθηκαν στην έρευνα, 300 ερωτηματολόγια προχώρησαν για τελική ανάλυση. Οι συχνότερες απαντήσεις σχετικά με τα υλικά αποτύπωσης για τη συμβατική τελική αποτύπωση σε φυσικά δόντια ήταν η σιλικόνη προσθήκης (61%), ο συνδυασμός σιλικόνης προσθήκης και σιλικόνης συμπύκνωσης (14%) και η σιλικόνη συμπύκνωσης (12%). Για τα εμφυτεύματα, οι συχνότερες απαντήσεις ήταν η σιλικόνη προσθήκης (38.3%), ο συνδυασμός σιλικόνης προσθήκης και πολυαιθέρα (15%) και ο πολυαιθέρας (13%).Για την αποτύπωση σε δόντια, τα μεταλλικά δισκάρια ολικού τόξου ήταν τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα (αποκλειστικά σε ποσοστό 28% και 56% σε συνδυασμό με άλλου τύπου) ακολουθούμενα από τα αντίστοιχα πλαστικά (αποκλειστικά σε ποσοστό 8% και 37% σε συνδυασμό με άλλου τύπου). Αντίθετα στα εμφυτεύματα κυριαρχούσαν τα ατομικά δισκάρια (αποκλειστικά σε ποσοστό 23% και 42% σε συνδυασμό με άλλου τύπου) ακολουθούμενα από τα πλαστικά ολικού τόξου (αποκλειστικά σε ποσοστό 20% και 39% σε συνδυασμό με άλλου τύπου). Το 95% των οδοντιάτρων απάντησε πως εφαρμόζει κάποια μέθοδο για απώθηση των ούλων. Η κύρια τεχνική που επιλέχθηκε ήταν η χρήση νήματος απώθησης, ενώ οι χειρουργικές, εναλλακτικές μέθοδοι προτιμήθηκαν από πολύ μικρότερο αριθμό οδοντιάτρων. Η χρήση νήματος απώθησης, για την πλειοψηφία των οδοντιάτρων συνδυάστηκε συχνά με αιμοστατικό παράγοντα, με το 22% να δηλώνει πως το εφαρμόζει σε όλες τις κλινικές περιπτώσεις. Το ποσοστό χρήσης της ψηφιακής αποτύπωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στην ηλικιακή ομάδα των 30-40 ετών, ενώ δε διέφερε μεταξύ ανδρών και γυναικών. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συχνότερη χρήση του ατομικού δισκαρίου για την αποτύπωση σε δόντια για όσους είχαν κάνει μετεκπαίδευση. Το ίδιο βρέθηκε και για τη χρήση ατομικού δισκαρίου στην αποτύπωση εμφυτευμάτων. Τέλος, η ετερόχρονη διπλή μείξη γινόταν περισσότερο δημοφιλής όσο αυξάνονταν τα έτη εργασίας ενώ το αντίθετο συνέβαινε με την ταυτόχρονη διπλή μείξη.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ταχεία εξέλιξη των αποτυπωτικών υλικών, με τις διαφορετικές συστάσεις και τεχνικές για την ανάμειξή τους, των δισκαρίων αποτύπωσης αλλά και των τεχνικών για την απώθηση των ούλων πριν την τελική αποτύπωση των δοντιών και των εμφυτευμάτων, καθώς και η εισαγωγή νέων μεθόδων ψηφιακής αποτύπωσης, οδηγούν στην ανάγκη για προσεκτικότερη επιλογή από τον οδοντίατρο, ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό κλινικό αποτέλεσμα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να εξεταστούν και να αναλυθούν οι τεχνικές, τα υλικά και τα εξαρτήματα που επιλέγουν οι οδοντίατροι που ανήκουν στον Οδοντιατρικό Σύλλογο Πειραιά, για την αποτύπωση σε ακίνητες αποκαταστάσεις τόσο επί δοντιών, όσο και επί εμφυτευμάτων. Ακόμη, να διερευνηθούν τα κριτήρια με βάση τα οποία γίνεται η επιλογή των υλικών, καθώς επίσης και οι τεχνικές και τα υλικά που προτιμούν οι οδοντίατροι για την απώθηση των ούλων πριν την αποτύπωση. Υλικά και Μέθοδος: Σχεδιάστηκε ένα εμπιστευτικό ερωτηματολόγιο με 23 ερωτήσεις σε πλατφόρμα του διαδικτύου και ο ηλεκτρονικός του σύνδεσμος εστάλη με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στα 1100 εγγεγραμμένα μέλη του Οδοντιατρικού Συλλόγου Πειραιά, μαζί με μια ενημερωτική φόρμα για το είδος της έρευνας και τον τρόπο αξιοποίησης των δεδομένων. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με το πακέτο στατιστικού λογισμικού Stata version 15.1 (Stata Corp, TX USA). Αποτελέσματα και Συμπεράσματα: Από τους 375 οδοντιάτρους που ανταποκρίθηκαν στην έρευνα, 300 ερωτηματολόγια προχώρησαν για τελική ανάλυση. Οι συχνότερες απαντήσεις σχετικά με τα υλικά αποτύπωσης για τη συμβατική τελική αποτύπωση σε φυσικά δόντια ήταν η σιλικόνη προσθήκης (61%), ο συνδυασμός σιλικόνης προσθήκης και σιλικόνης συμπύκνωσης (14%) και η σιλικόνη συμπύκνωσης (12%). Για τα εμφυτεύματα, οι συχνότερες απαντήσεις ήταν η σιλικόνη προσθήκης (38.3%), ο συνδυασμός σιλικόνης προσθήκης και πολυαιθέρα (15%) και ο πολυαιθέρας (13%).Για την αποτύπωση σε δόντια, τα μεταλλικά δισκάρια ολικού τόξου ήταν τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα (αποκλειστικά σε ποσοστό 28% και 56% σε συνδυασμό με άλλου τύπου) ακολουθούμενα από τα αντίστοιχα πλαστικά (αποκλειστικά σε ποσοστό 8% και 37% σε συνδυασμό με άλλου τύπου). Αντίθετα στα εμφυτεύματα κυριαρχούσαν τα ατομικά δισκάρια (αποκλειστικά σε ποσοστό 23% και 42% σε συνδυασμό με άλλου τύπου) ακολουθούμενα από τα πλαστικά ολικού τόξου (αποκλειστικά σε ποσοστό 20% και 39% σε συνδυασμό με άλλου τύπου). Το 95% των οδοντιάτρων απάντησε πως εφαρμόζει κάποια μέθοδο για απώθηση των ούλων. Η κύρια τεχνική που επιλέχθηκε ήταν η χρήση νήματος απώθησης, ενώ οι χειρουργικές, εναλλακτικές μέθοδοι προτιμήθηκαν από πολύ μικρότερο αριθμό οδοντιάτρων. Η χρήση νήματος απώθησης, για την πλειοψηφία των οδοντιάτρων συνδυάστηκε συχνά με αιμοστατικό παράγοντα, με το 22% να δηλώνει πως το εφαρμόζει σε όλες τις κλινικές περιπτώσεις. Το ποσοστό χρήσης της ψηφιακής αποτύπωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στην ηλικιακή ομάδα των 30-40 ετών, ενώ δε διέφερε μεταξύ ανδρών και γυναικών. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συχνότερη χρήση του ατομικού δισκαρίου για την αποτύπωση σε δόντια για όσους είχαν κάνει μετεκπαίδευση. Το ίδιο βρέθηκε και για τη χρήση ατομικού δισκαρίου στην αποτύπωση εμφυτευμάτων. Τέλος, η ετερόχρονη διπλή μείξη γινόταν περισσότερο δημοφιλής όσο αυξάνονταν τα έτη εργασίας ενώ το αντίθετο συνέβαινε με την ταυτόχρονη διπλή μείξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλαντζοπούλου Γεωργία","Kalantzopoulou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2942613"],"render_values":[{"text":"uoadl:2942613","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942613","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942613","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2942613","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλαντζοπούλου Γεωργία","Kalantzopoulou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2942613","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942613"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ταχεία εξέλιξη των αποτυπωτικών υλικών, με τις διαφορετικές συστάσεις και τεχνικές για την ανάμειξή τους, των δισκαρίων αποτύπωσης αλλά και των τεχνικών για την απώθηση των ούλων πριν την τελική αποτύπωση των δοντιών και των εμφυτευμάτων, καθώς και η εισαγωγή νέων μεθόδων ψηφιακής αποτύπωσης, οδηγούν στην ανάγκη για προσεκτικότερη επιλογή από τον οδοντίατρο, ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό κλινικό αποτέλεσμα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να εξεταστούν και να αναλυθούν οι τεχνικές, τα υλικά και τα εξαρτήματα που επιλέγουν οι οδοντίατροι που ανήκουν στον Οδοντιατρικό Σύλλογο Πειραιά, για την αποτύπωση σε ακίνητες αποκαταστάσεις τόσο επί δοντιών, όσο και επί εμφυτευμάτων. Ακόμη, να διερευνηθούν τα κριτήρια με βάση τα οποία γίνεται η επιλογή των υλικών, καθώς επίσης και οι τεχνικές και τα υλικά που προτιμούν οι οδοντίατροι για την απώθηση των ούλων πριν την αποτύπωση. Υλικά και Μέθοδος: Σχεδιάστηκε ένα εμπιστευτικό ερωτηματολόγιο με 23 ερωτήσεις σε πλατφόρμα του διαδικτύου και ο ηλεκτρονικός του σύνδεσμος εστάλη με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στα 1100 εγγεγραμμένα μέλη του Οδοντιατρικού Συλλόγου Πειραιά, μαζί με μια ενημερωτική φόρμα για το είδος της έρευνας και τον τρόπο αξιοποίησης των δεδομένων. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με το πακέτο στατιστικού λογισμικού Stata version 15.1 (Stata Corp, TX USA). Αποτελέσματα και Συμπεράσματα: Από τους 375 οδοντιάτρους που ανταποκρίθηκαν στην έρευνα, 300 ερωτηματολόγια προχώρησαν για τελική ανάλυση. Οι συχνότερες απαντήσεις σχετικά με τα υλικά αποτύπωσης για τη συμβατική τελική αποτύπωση σε φυσικά δόντια ήταν η σιλικόνη προσθήκης (61%), ο συνδυασμός σιλικόνης προσθήκης και σιλικόνης συμπύκνωσης (14%) και η σιλικόνη συμπύκνωσης (12%). Για τα εμφυτεύματα, οι συχνότερες απαντήσεις ήταν η σιλικόνη προσθήκης (38.3%), ο συνδυασμός σιλικόνης προσθήκης και πολυαιθέρα (15%) και ο πολυαιθέρας (13%).Για την αποτύπωση σε δόντια, τα μεταλλικά δισκάρια ολικού τόξου ήταν τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα (αποκλειστικά σε ποσοστό 28% και 56% σε συνδυασμό με άλλου τύπου) ακολουθούμενα από τα αντίστοιχα πλαστικά (αποκλειστικά σε ποσοστό 8% και 37% σε συνδυασμό με άλλου τύπου). Αντίθετα στα εμφυτεύματα κυριαρχούσαν τα ατομικά δισκάρια (αποκλειστικά σε ποσοστό 23% και 42% σε συνδυασμό με άλλου τύπου) ακολουθούμενα από τα πλαστικά ολικού τόξου (αποκλειστικά σε ποσοστό 20% και 39% σε συνδυασμό με άλλου τύπου). Το 95% των οδοντιάτρων απάντησε πως εφαρμόζει κάποια μέθοδο για απώθηση των ούλων. Η κύρια τεχνική που επιλέχθηκε ήταν η χρήση νήματος απώθησης, ενώ οι χειρουργικές, εναλλακτικές μέθοδοι προτιμήθηκαν από πολύ μικρότερο αριθμό οδοντιάτρων. Η χρήση νήματος απώθησης, για την πλειοψηφία των οδοντιάτρων συνδυάστηκε συχνά με αιμοστατικό παράγοντα, με το 22% να δηλώνει πως το εφαρμόζει σε όλες τις κλινικές περιπτώσεις. Το ποσοστό χρήσης της ψηφιακής αποτύπωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στην ηλικιακή ομάδα των 30-40 ετών, ενώ δε διέφερε μεταξύ ανδρών και γυναικών. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συχνότερη χρήση του ατομικού δισκαρίου για την αποτύπωση σε δόντια για όσους είχαν κάνει μετεκπαίδευση. Το ίδιο βρέθηκε και για τη χρήση ατομικού δισκαρίου στην αποτύπωση εμφυτευμάτων. Τέλος, η ετερόχρονη διπλή μείξη γινόταν περισσότερο δημοφιλής όσο αυξάνονταν τα έτη εργασίας ενώ το αντίθετο συνέβαινε με την ταυτόχρονη διπλή μείξη.","Purpose: The final impression of teeth and implants for fixed prosthodontics includes a variety of different techniques, materials and methods. The purpose of this survey is to determine which impression and gingival displacements techniques and materials are used by the dentists/members of the Dental Association of Piraeus, Greece. Also, to present the criteria for their choices and possible associations with their personal characteristics. Materials and Methods: A confidential questionnaire with 23 questions was delivered via email to 1100 dentists/ members of the Dental Association of Piraeus. An informative form about the type of the survey was delivered also. The statistical analysis was performed with the statistical software Stata version 15.1 (Stata Corp, TX USA). Results and Conclusions: A total number of 300 questionnaires were selected and delivered for the final analysis. The most frequent answers regarding the impression materials for the analog final impression of natural teeth were the addition polyvinylsiloxane (61%), the combination of polyvinylsiloxane and condensation silicone (14%) and the condensation silicone, as single choice (12%). For implant impressions, the main answers were the addition silicone (38,3%), the combination of addition silicone and polyether (15%) and the polyether alone (13%). For teeth impression, the metal full arch trays were the most frequently used (alone at 28% and combined with others at 56%), followed by the plastic full arch trays (as single choice at 8% and combined with other types at 37%). For implant impression, on the other hand, the basic choice were the custom trays (as single choice at 23% and combined with other types at 42%), followed by the plastic full arch trays (alone at 20% and combined at 39%). A percentage of 95% of dentists answered that they use a method for gingival displacement and the main technique preferred was the retraction cord, whether the alternative, surgical methods were preferred by a small number of respondents. For the majority of dentists, the use of retraction cord was combined with an hemostatic agent, with the 22% of respondents answering that they choose it at every clinical case. The use of digital impression was statistically important more frequent at the age group of 30- 40, while no differences were found between men and women. A statistically important correlation was found between the use of custom tray and continuous education, for final impression of both natural teeth and implants. Finally, the double stage technique was found to be more popular as the years of practicing were increased, whether the opposite was found with the single stage technique of impression."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Χρήση Αποτυπωτικών Υλικών και Μεθόδων Αποτύπωσης για Ακίνητες Αποκαταστάσεις στη Σύγχρονη Οδοντιατρική Κλινική Πράξη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλαντζοπούλου Γεωργία","Kalantzopoulou Georgia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ταχεία εξέλιξη των αποτυπωτικών υλικών, με τις διαφορετικές συστάσεις και τεχνικές για την ανάμειξή τους, των δισκαρίων αποτύπωσης αλλά και των τεχνικών για την απώθηση των ούλων πριν την τελική αποτύπωση των δοντιών και των εμφυτευμάτων, καθώς και η εισαγωγή νέων μεθόδων ψηφιακής αποτύπωσης, οδηγούν στην ανάγκη για προσεκτικότερη επιλογή από τον οδοντίατρο, ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό κλινικό αποτέλεσμα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να εξεταστούν και να αναλυθούν οι τεχνικές, τα υλικά και τα εξαρτήματα που επιλέγουν οι οδοντίατροι που ανήκουν στον Οδοντιατρικό Σύλλογο Πειραιά, για την αποτύπωση σε ακίνητες αποκαταστάσεις τόσο επί δοντιών, όσο και επί εμφυτευμάτων. Ακόμη, να διερευνηθούν τα κριτήρια με βάση τα οποία γίνεται η επιλογή των υλικών, καθώς επίσης και οι τεχνικές και τα υλικά που προτιμούν οι οδοντίατροι για την απώθηση των ούλων πριν την αποτύπωση. Υλικά και Μέθοδος: Σχεδιάστηκε ένα εμπιστευτικό ερωτηματολόγιο με 23 ερωτήσεις σε πλατφόρμα του διαδικτύου και ο ηλεκτρονικός του σύνδεσμος εστάλη με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στα 1100 εγγεγραμμένα μέλη του Οδοντιατρικού Συλλόγου Πειραιά, μαζί με μια ενημερωτική φόρμα για το είδος της έρευνας και τον τρόπο αξιοποίησης των δεδομένων. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με το πακέτο στατιστικού λογισμικού Stata version 15.1 (Stata Corp, TX USA). Αποτελέσματα και Συμπεράσματα: Από τους 375 οδοντιάτρους που ανταποκρίθηκαν στην έρευνα, 300 ερωτηματολόγια προχώρησαν για τελική ανάλυση. Οι συχνότερες απαντήσεις σχετικά με τα υλικά αποτύπωσης για τη συμβατική τελική αποτύπωση σε φυσικά δόντια ήταν η σιλικόνη προσθήκης (61%), ο συνδυασμός σιλικόνης προσθήκης και σιλικόνης συμπύκνωσης (14%) και η σιλικόνη συμπύκνωσης (12%). Για τα εμφυτεύματα, οι συχνότερες απαντήσεις ήταν η σιλικόνη προσθήκης (38.3%), ο συνδυασμός σιλικόνης προσθήκης και πολυαιθέρα (15%) και ο πολυαιθέρας (13%).Για την αποτύπωση σε δόντια, τα μεταλλικά δισκάρια ολικού τόξου ήταν τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα (αποκλειστικά σε ποσοστό 28% και 56% σε συνδυασμό με άλλου τύπου) ακολουθούμενα από τα αντίστοιχα πλαστικά (αποκλειστικά σε ποσοστό 8% και 37% σε συνδυασμό με άλλου τύπου). Αντίθετα στα εμφυτεύματα κυριαρχούσαν τα ατομικά δισκάρια (αποκλειστικά σε ποσοστό 23% και 42% σε συνδυασμό με άλλου τύπου) ακολουθούμενα από τα πλαστικά ολικού τόξου (αποκλειστικά σε ποσοστό 20% και 39% σε συνδυασμό με άλλου τύπου). Το 95% των οδοντιάτρων απάντησε πως εφαρμόζει κάποια μέθοδο για απώθηση των ούλων. Η κύρια τεχνική που επιλέχθηκε ήταν η χρήση νήματος απώθησης, ενώ οι χειρουργικές, εναλλακτικές μέθοδοι προτιμήθηκαν από πολύ μικρότερο αριθμό οδοντιάτρων. Η χρήση νήματος απώθησης, για την πλειοψηφία των οδοντιάτρων συνδυάστηκε συχνά με αιμοστατικό παράγοντα, με το 22% να δηλώνει πως το εφαρμόζει σε όλες τις κλινικές περιπτώσεις. Το ποσοστό χρήσης της ψηφιακής αποτύπωσης ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο στην ηλικιακή ομάδα των 30-40 ετών, ενώ δε διέφερε μεταξύ ανδρών και γυναικών. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συχνότερη χρήση του ατομικού δισκαρίου για την αποτύπωση σε δόντια για όσους είχαν κάνει μετεκπαίδευση. Το ίδιο βρέθηκε και για τη χρήση ατομικού δισκαρίου στην αποτύπωση εμφυτευμάτων. Τέλος, η ετερόχρονη διπλή μείξη γινόταν περισσότερο δημοφιλής όσο αυξάνονταν τα έτη εργασίας ενώ το αντίθετο συνέβαινε με την ταυτόχρονη διπλή μείξη.","Purpose: The final impression of teeth and implants for fixed prosthodontics includes a variety of different techniques, materials and methods. The purpose of this survey is to determine which impression and gingival displacements techniques and materials are used by the dentists/members of the Dental Association of Piraeus, Greece. Also, to present the criteria for their choices and possible associations with their personal characteristics. Materials and Methods: A confidential questionnaire with 23 questions was delivered via email to 1100 dentists/ members of the Dental Association of Piraeus. An informative form about the type of the survey was delivered also. The statistical analysis was performed with the statistical software Stata version 15.1 (Stata Corp, TX USA). Results and Conclusions: A total number of 300 questionnaires were selected and delivered for the final analysis. The most frequent answers regarding the impression materials for the analog final impression of natural teeth were the addition polyvinylsiloxane (61%), the combination of polyvinylsiloxane and condensation silicone (14%) and the condensation silicone, as single choice (12%). For implant impressions, the main answers were the addition silicone (38,3%), the combination of addition silicone and polyether (15%) and the polyether alone (13%). For teeth impression, the metal full arch trays were the most frequently used (alone at 28% and combined with others at 56%), followed by the plastic full arch trays (as single choice at 8% and combined with other types at 37%). For implant impression, on the other hand, the basic choice were the custom trays (as single choice at 23% and combined with other types at 42%), followed by the plastic full arch trays (alone at 20% and combined at 39%). A percentage of 95% of dentists answered that they use a method for gingival displacement and the main technique preferred was the retraction cord, whether the alternative, surgical methods were preferred by a small number of respondents. For the majority of dentists, the use of retraction cord was combined with an hemostatic agent, with the 22% of respondents answering that they choose it at every clinical case. The use of digital impression was statistically important more frequent at the age group of 30- 40, while no differences were found between men and women. A statistically important correlation was found between the use of custom tray and continuous education, for final impression of both natural teeth and implants. Finally, the double stage technique was found to be more popular as the years of practicing were increased, whether the opposite was found with the single stage technique of impression."],"dc:identifier":["uoadl:2942613","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942613"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η Χρήση Αποτυπωτικών Υλικών και Μεθόδων Αποτύπωσης για Ακίνητες Αποκαταστάσεις στη Σύγχρονη Οδοντιατρική Κλινική Πράξη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:33Z"}