{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2942696"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2942696","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενσωματώνοντας τη μείωση του κινδύνου καταστροφών στο χωρικό σχεδιασμό και στη στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση","abstract":"Οι καταστροφές συνιστούν κρίσιμη απειλή για την ανάπτυξη αλλά και η ανάπτυξη με τον τρόπο που επιτελείται μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα επίπεδα διακινδύνευσης, ενεργοποιώντας έναν συνεχώς επεκτεινόμενο «κύκλο ανατροφοδότησης» μεταξύ των κινδύνων καταστροφών και των επιπτώσεων τους. Προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο οι επιπτώσεις αυτές να αποτελέσουν τροχοπέδη για την κοινωνική ευημερία, απαιτείται ο επαναπροσδιορισμός του τρόπου αντιμετώπισης του κινδύνου καταστροφών. Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαία η υιοθέτηση μιας αναπτυξιακής προσέγγισης στη μείωση του κινδύνου καταστροφών (ΜΚΚ) και μιας προσέγγισης της ΜΚΚ στην αναπτυξιακή διαδικασία. Ο χωρικός σχεδιασμός, λαμβάνοντας υπόψιν την πληροφορία της διακινδύνευσης και της διαχείρισης της στην διακυβέρνηση, στα στάδια και σε όλες τις κλίμακες εφαρμογής του, μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο για την πρόληψη νέων και την μείωση των υφιστάμενων κινδύνων καταστροφών, καθώς και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των κοινωνιών. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι να προσδιορίσει το είδος και τον τρόπο ενσωμάτωσης της σχετικής πληροφορίας στο χωρικό σχεδιασμό και στη στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση (ΣΠΕ), για την διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσεγγίσεων της ανάπτυξης. Επιχειρώντας να προσδιορίσει το επίπεδο νομικής και θεσμικής καθιέρωσης της διαδικασίας στην Ελλάδα, για να αξιολογήσει τις ευκαιρίες και προκλήσεις που δημιουργούνται προς την κατεύθυνση αυτή, εξετάζει, σε ένα δεύτερο επίπεδο, τον βαθμό πρόβλεψης της ενσωμάτωσης της ΜΚΚ στην πρόσφατα εγκεκριμένη χωροταξική και πολεοδομική νομοθεσία (N. 4759/2020 ΦΕΚ 245/Α/9-12-2020) και συνοχής της με την Εθνική Στρατηγική για την ΜΚΚ. Παράλληλα λαμβάνοντας υπόψιν τα βασικά χαρακτηριστικά του εθνικού Συστήματος Χωρικού Σχεδιασμού και την υποχρέωση των προγραμμάτων και σχεδίων να υπόκεινται σε ΣΠΕ, εξετάζει την δυνατότητα της ΣΠΕ να προωθεί και να διευκολύνει την συγκεκριμένη διαδικασία. Έτσι η παρούσα εργασία στηριζόμενη στην σχετική βιβλιογραφία, παραθέτει τις «ενημερωμένες» μεθοδολογίες για τον χωρικό σχεδιασμό και την ΣΠΕ. Επιπλέον, καταλήγει στο ότι το νέο πλαίσιο χωρικού σχεδιασμού στην Ελλάδα (Ν. 4759/2020) δημιουργεί σημαντικές προοπτικές και ευκαιρίες διαμόρφωσης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων για την ΜΚΚ, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και την προώθηση της βιώσιμης και ανθεκτικής ανάπτυξης. Τέλος, υποστηρίζει ότι η ΣΠΕ λόγω της αξίας της και του ευνοϊκού περιβάλλοντος που δημιουργεί, μπορεί να διασφαλίσει ένα υψηλότερο επίπεδο ενσωμάτωσης της ΜΚΚ στο χωρικό σχεδιασμό, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα και την αποδοχή των τελικών αποφάσεων του.","abstract_html":"Οι καταστροφές συνιστούν κρίσιμη απειλή για την ανάπτυξη αλλά και η ανάπτυξη με τον τρόπο που επιτελείται μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα επίπεδα διακινδύνευσης, ενεργοποιώντας έναν συνεχώς επεκτεινόμενο «κύκλο ανατροφοδότησης» μεταξύ των κινδύνων καταστροφών και των επιπτώσεων τους. Προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο οι επιπτώσεις αυτές να αποτελέσουν τροχοπέδη για την κοινωνική ευημερία, απαιτείται ο επαναπροσδιορισμός του τρόπου αντιμετώπισης του κινδύνου καταστροφών. Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαία η υιοθέτηση μιας αναπτυξιακής προσέγγισης στη μείωση του κινδύνου καταστροφών (ΜΚΚ) και μιας προσέγγισης της ΜΚΚ στην αναπτυξιακή διαδικασία. Ο χωρικός σχεδιασμός, λαμβάνοντας υπόψιν την πληροφορία της διακινδύνευσης και της διαχείρισης της στην διακυβέρνηση, στα στάδια και σε όλες τις κλίμακες εφαρμογής του, μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο για την πρόληψη νέων και την μείωση των υφιστάμενων κινδύνων καταστροφών, καθώς και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των κοινωνιών. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι να προσδιορίσει το είδος και τον τρόπο ενσωμάτωσης της σχετικής πληροφορίας στο χωρικό σχεδιασμό και στη στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση (ΣΠΕ), για την διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσεγγίσεων της ανάπτυξης. Επιχειρώντας να προσδιορίσει το επίπεδο νομικής και θεσμικής καθιέρωσης της διαδικασίας στην Ελλάδα, για να αξιολογήσει τις ευκαιρίες και προκλήσεις που δημιουργούνται προς την κατεύθυνση αυτή, εξετάζει, σε ένα δεύτερο επίπεδο, τον βαθμό πρόβλεψης της ενσωμάτωσης της ΜΚΚ στην πρόσφατα εγκεκριμένη χωροταξική και πολεοδομική νομοθεσία (N. 4759/2020 ΦΕΚ 245/Α/9-12-2020) και συνοχής της με την Εθνική Στρατηγική για την ΜΚΚ. Παράλληλα λαμβάνοντας υπόψιν τα βασικά χαρακτηριστικά του εθνικού Συστήματος Χωρικού Σχεδιασμού και την υποχρέωση των προγραμμάτων και σχεδίων να υπόκεινται σε ΣΠΕ, εξετάζει την δυνατότητα της ΣΠΕ να προωθεί και να διευκολύνει την συγκεκριμένη διαδικασία. Έτσι η παρούσα εργασία στηριζόμενη στην σχετική βιβλιογραφία, παραθέτει τις «ενημερωμένες» μεθοδολογίες για τον χωρικό σχεδιασμό και την ΣΠΕ. Επιπλέον, καταλήγει στο ότι το νέο πλαίσιο χωρικού σχεδιασμού στην Ελλάδα (Ν. 4759/2020) δημιουργεί σημαντικές προοπτικές και ευκαιρίες διαμόρφωσης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων για την ΜΚΚ, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και την προώθηση της βιώσιμης και ανθεκτικής ανάπτυξης. Τέλος, υποστηρίζει ότι η ΣΠΕ λόγω της αξίας της και του ευνοϊκού περιβάλλοντος που δημιουργεί, μπορεί να διασφαλίσει ένα υψηλότερο επίπεδο ενσωμάτωσης της ΜΚΚ στο χωρικό σχεδιασμό, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα και την αποδοχή των τελικών αποφάσεων του.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραπαναγιωτίδου Πολυξένη","Karapanagiotidou Polyxeni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:33Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2942696"],"render_values":[{"text":"uoadl:2942696","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942696","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942696","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2942696","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραπαναγιωτίδου Πολυξένη","Karapanagiotidou Polyxeni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2942696","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942696"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι καταστροφές συνιστούν κρίσιμη απειλή για την ανάπτυξη αλλά και η ανάπτυξη με τον τρόπο που επιτελείται μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα επίπεδα διακινδύνευσης, ενεργοποιώντας έναν συνεχώς επεκτεινόμενο «κύκλο ανατροφοδότησης» μεταξύ των κινδύνων καταστροφών και των επιπτώσεων τους. Προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο οι επιπτώσεις αυτές να αποτελέσουν τροχοπέδη για την κοινωνική ευημερία, απαιτείται ο επαναπροσδιορισμός του τρόπου αντιμετώπισης του κινδύνου καταστροφών. Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαία η υιοθέτηση μιας αναπτυξιακής προσέγγισης στη μείωση του κινδύνου καταστροφών (ΜΚΚ) και μιας προσέγγισης της ΜΚΚ στην αναπτυξιακή διαδικασία. Ο χωρικός σχεδιασμός, λαμβάνοντας υπόψιν την πληροφορία της διακινδύνευσης και της διαχείρισης της στην διακυβέρνηση, στα στάδια και σε όλες τις κλίμακες εφαρμογής του, μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο για την πρόληψη νέων και την μείωση των υφιστάμενων κινδύνων καταστροφών, καθώς και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των κοινωνιών. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι να προσδιορίσει το είδος και τον τρόπο ενσωμάτωσης της σχετικής πληροφορίας στο χωρικό σχεδιασμό και στη στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση (ΣΠΕ), για την διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσεγγίσεων της ανάπτυξης. Επιχειρώντας να προσδιορίσει το επίπεδο νομικής και θεσμικής καθιέρωσης της διαδικασίας στην Ελλάδα, για να αξιολογήσει τις ευκαιρίες και προκλήσεις που δημιουργούνται προς την κατεύθυνση αυτή, εξετάζει, σε ένα δεύτερο επίπεδο, τον βαθμό πρόβλεψης της ενσωμάτωσης της ΜΚΚ στην πρόσφατα εγκεκριμένη χωροταξική και πολεοδομική νομοθεσία (N. 4759/2020 ΦΕΚ 245/Α/9-12-2020) και συνοχής της με την Εθνική Στρατηγική για την ΜΚΚ. Παράλληλα λαμβάνοντας υπόψιν τα βασικά χαρακτηριστικά του εθνικού Συστήματος Χωρικού Σχεδιασμού και την υποχρέωση των προγραμμάτων και σχεδίων να υπόκεινται σε ΣΠΕ, εξετάζει την δυνατότητα της ΣΠΕ να προωθεί και να διευκολύνει την συγκεκριμένη διαδικασία. Έτσι η παρούσα εργασία στηριζόμενη στην σχετική βιβλιογραφία, παραθέτει τις «ενημερωμένες» μεθοδολογίες για τον χωρικό σχεδιασμό και την ΣΠΕ. Επιπλέον, καταλήγει στο ότι το νέο πλαίσιο χωρικού σχεδιασμού στην Ελλάδα (Ν. 4759/2020) δημιουργεί σημαντικές προοπτικές και ευκαιρίες διαμόρφωσης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων για την ΜΚΚ, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και την προώθηση της βιώσιμης και ανθεκτικής ανάπτυξης. Τέλος, υποστηρίζει ότι η ΣΠΕ λόγω της αξίας της και του ευνοϊκού περιβάλλοντος που δημιουργεί, μπορεί να διασφαλίσει ένα υψηλότερο επίπεδο ενσωμάτωσης της ΜΚΚ στο χωρικό σχεδιασμό, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα και την αποδοχή των τελικών αποφάσεων του.","Disasters pose a critical threat to development and development can significantly increase risk levels, triggering a continuously expanding negative «feedback» loop between disaster risks and their cascading consequences. In order to prevent these consequences from compromising sustainability, a redefinition of how to deal with disaster risks is essential. In this context, it is necessary to ensure a development perspective to disaster risk reduction (DRR) and a DRR perspective to development. Spatial planning by mainstreaming risk information and management in governance, all phases and scales of its implementation, can prevent new and reduce existing disaster risks and strengthen community resilience. Τhe present master thesis aims to determine the type and how to incorporate and integrate risk information into spatial planning and Strategic Environmental Assessment (SEA) that formulate integrated approaches to development. In an attempt to define the level of legal and institutional establishment of the process in Greece, it then examines the extent to which DRR has been mainstreamed into recently approved regional and urban legislation (Law 4759/2020- Gov. Gaz. 245/A/9-12-2020) and its coherence with National DRR Strategy. Simultaneously, taking into account the basic characteristics of national Spatial Planning System and the obligation of programs and plans to be subject to SEA, it explores the possibility of SEA to promote and facilitate this process. Thus the present master thesis, based on relevant literature, presents the risk-informed methodologies for spatial planning and SEA. In addition, it concludes that the new spatial planning framework in Greece (Law 4759/2020) creates significant prospects and opportunities to form comprehensive approaches to DRR, climate change adaptation and sustainable and resilient development. Finally, it argues that SEA due its value and the favorable environment that creates, can ensure a higher level of DRR mainstreaming into spatial planning, increasing its effectiveness and the acceptance of its final decisions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενσωματώνοντας τη μείωση του κινδύνου καταστροφών στο χωρικό σχεδιασμό και στη στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραπαναγιωτίδου Πολυξένη","Karapanagiotidou Polyxeni"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Οι καταστροφές συνιστούν κρίσιμη απειλή για την ανάπτυξη αλλά και η ανάπτυξη με τον τρόπο που επιτελείται μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα επίπεδα διακινδύνευσης, ενεργοποιώντας έναν συνεχώς επεκτεινόμενο «κύκλο ανατροφοδότησης» μεταξύ των κινδύνων καταστροφών και των επιπτώσεων τους. Προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο οι επιπτώσεις αυτές να αποτελέσουν τροχοπέδη για την κοινωνική ευημερία, απαιτείται ο επαναπροσδιορισμός του τρόπου αντιμετώπισης του κινδύνου καταστροφών. Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαία η υιοθέτηση μιας αναπτυξιακής προσέγγισης στη μείωση του κινδύνου καταστροφών (ΜΚΚ) και μιας προσέγγισης της ΜΚΚ στην αναπτυξιακή διαδικασία. Ο χωρικός σχεδιασμός, λαμβάνοντας υπόψιν την πληροφορία της διακινδύνευσης και της διαχείρισης της στην διακυβέρνηση, στα στάδια και σε όλες τις κλίμακες εφαρμογής του, μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο για την πρόληψη νέων και την μείωση των υφιστάμενων κινδύνων καταστροφών, καθώς και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των κοινωνιών. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι να προσδιορίσει το είδος και τον τρόπο ενσωμάτωσης της σχετικής πληροφορίας στο χωρικό σχεδιασμό και στη στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση (ΣΠΕ), για την διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσεγγίσεων της ανάπτυξης. Επιχειρώντας να προσδιορίσει το επίπεδο νομικής και θεσμικής καθιέρωσης της διαδικασίας στην Ελλάδα, για να αξιολογήσει τις ευκαιρίες και προκλήσεις που δημιουργούνται προς την κατεύθυνση αυτή, εξετάζει, σε ένα δεύτερο επίπεδο, τον βαθμό πρόβλεψης της ενσωμάτωσης της ΜΚΚ στην πρόσφατα εγκεκριμένη χωροταξική και πολεοδομική νομοθεσία (N. 4759/2020 ΦΕΚ 245/Α/9-12-2020) και συνοχής της με την Εθνική Στρατηγική για την ΜΚΚ. Παράλληλα λαμβάνοντας υπόψιν τα βασικά χαρακτηριστικά του εθνικού Συστήματος Χωρικού Σχεδιασμού και την υποχρέωση των προγραμμάτων και σχεδίων να υπόκεινται σε ΣΠΕ, εξετάζει την δυνατότητα της ΣΠΕ να προωθεί και να διευκολύνει την συγκεκριμένη διαδικασία. Έτσι η παρούσα εργασία στηριζόμενη στην σχετική βιβλιογραφία, παραθέτει τις «ενημερωμένες» μεθοδολογίες για τον χωρικό σχεδιασμό και την ΣΠΕ. Επιπλέον, καταλήγει στο ότι το νέο πλαίσιο χωρικού σχεδιασμού στην Ελλάδα (Ν. 4759/2020) δημιουργεί σημαντικές προοπτικές και ευκαιρίες διαμόρφωσης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων για την ΜΚΚ, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και την προώθηση της βιώσιμης και ανθεκτικής ανάπτυξης. Τέλος, υποστηρίζει ότι η ΣΠΕ λόγω της αξίας της και του ευνοϊκού περιβάλλοντος που δημιουργεί, μπορεί να διασφαλίσει ένα υψηλότερο επίπεδο ενσωμάτωσης της ΜΚΚ στο χωρικό σχεδιασμό, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα και την αποδοχή των τελικών αποφάσεων του.","Disasters pose a critical threat to development and development can significantly increase risk levels, triggering a continuously expanding negative «feedback» loop between disaster risks and their cascading consequences. In order to prevent these consequences from compromising sustainability, a redefinition of how to deal with disaster risks is essential. In this context, it is necessary to ensure a development perspective to disaster risk reduction (DRR) and a DRR perspective to development. Spatial planning by mainstreaming risk information and management in governance, all phases and scales of its implementation, can prevent new and reduce existing disaster risks and strengthen community resilience. Τhe present master thesis aims to determine the type and how to incorporate and integrate risk information into spatial planning and Strategic Environmental Assessment (SEA) that formulate integrated approaches to development. In an attempt to define the level of legal and institutional establishment of the process in Greece, it then examines the extent to which DRR has been mainstreamed into recently approved regional and urban legislation (Law 4759/2020- Gov. Gaz. 245/A/9-12-2020) and its coherence with National DRR Strategy. Simultaneously, taking into account the basic characteristics of national Spatial Planning System and the obligation of programs and plans to be subject to SEA, it explores the possibility of SEA to promote and facilitate this process. Thus the present master thesis, based on relevant literature, presents the risk-informed methodologies for spatial planning and SEA. In addition, it concludes that the new spatial planning framework in Greece (Law 4759/2020) creates significant prospects and opportunities to form comprehensive approaches to DRR, climate change adaptation and sustainable and resilient development. Finally, it argues that SEA due its value and the favorable environment that creates, can ensure a higher level of DRR mainstreaming into spatial planning, increasing its effectiveness and the acceptance of its final decisions."],"dc:identifier":["uoadl:2942696","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942696"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ενσωματώνοντας τη μείωση του κινδύνου καταστροφών στο χωρικό σχεδιασμό και στη στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:33Z"}