{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2942703"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2942703","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο Ιωάννης Φαϊτάκις (1926-2012) και η συμβολή του στα ελληνικά υφάσματα τέχνης","abstract":"Ο όρος «ταπισερί» προέρχεται από τη γαλλική λέξη «tapisserie» και μπορεί να αποδοθεί στην ελληνική γλώσσα ως «τοιχοτάπητας», «υφαντός ιστορημένος τάπητας» ή «υφαντό εμπέτασμα». Κατά τον Γιάννη Φαϊτάκι, η ταπισερί δεν είναι παρά ένα «ύφασμα τέχνης», μια ζωγραφική με κλωστές και ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που το έργο του στήριξαν διαπρεπείς ζωγράφοι της εποχής προσφέροντας αφιλοκερδώς τα σχέδια τους (Σπύρος Βασιλείου, Γιάννης Μόραλης, Νίκος Νικολάου, Γιάννης Τσαρούχης, Νικολής Χατζηκυριάκος-Γκίκας). Ο Φαϊτάκις γεννήθηκε το 1926 και πέθανε το 2012 στην Νεάπολη του Αγίου Νικολάου της Κρήτης. Ξεκίνησε σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τις οποίες δεν ολοκλήρωσε και έπειτα έως το 1956 παρακολουθούσε μαθήματα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών δίπλα στον Γιάννη Μόραλη και στον Γιάννη Τσαρούχη. Το 1960, με έξοδα της Βασιλικής Πρόνοιας και ύστερα από παρότρυνση του Γιάννη Τσαρούχη και της Ρένας Ανδρεάδη, μετέβη στη Γαλλία για ειδικές σπουδές στο Manufacture Nationale de Gobelins και στην École de Tapisseries d’Aubusson. Το 1961, με την επιστροφή του από τη Γαλλία, ιδρύθηκε το πρώτο και το μοναδικό ελληνικό εργαστήριο ταπισερί υπό την αιγίδα της Βασιλικής Πρόνοιας, στην οδό Παπαδιαμαντοπούλου 16, στα Ιλίσια. Εκεί φρόντισε να μάθει «στα κορίτσια του», που αποτελούσαν «χρυσάφι για την Ελλάδα», είχαν «θεϊκά χέρια» και «ήταν από τις καλύτερες τεχνίτριες στον κόσμο», όπως έλεγε χαρακτηριστικά, όλα τα μυστικά της τεχνικής. Οι επιρροές του προκύπτουν από την ελληνική παράδοση και από την ελληνική αρχαιότητα, από τη βυζαντινή ζωγραφική, αλλά και από τα σύγχρονά του ευρωπαϊκά καλλιτεχνικά ρεύματα, με τα οποία ήρθε σε επαφή κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Γαλλία. Η εξέχουσας σημασίας εικαστική και εκπαιδευτική κληρονομιά που άφησε ήταν αφανής για πολλά χρόνια.","abstract_html":"Ο όρος «ταπισερί» προέρχεται από τη γαλλική λέξη «tapisserie» και μπορεί να αποδοθεί στην ελληνική γλώσσα ως «τοιχοτάπητας», «υφαντός ιστορημένος τάπητας» ή «υφαντό εμπέτασμα». Κατά τον Γιάννη Φαϊτάκι, η ταπισερί δεν είναι παρά ένα «ύφασμα τέχνης», μια ζωγραφική με κλωστές και ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που το έργο του στήριξαν διαπρεπείς ζωγράφοι της εποχής προσφέροντας αφιλοκερδώς τα σχέδια τους (Σπύρος Βασιλείου, Γιάννης Μόραλης, Νίκος Νικολάου, Γιάννης Τσαρούχης, Νικολής Χατζηκυριάκος-Γκίκας). Ο Φαϊτάκις γεννήθηκε το 1926 και πέθανε το 2012 στην Νεάπολη του Αγίου Νικολάου της Κρήτης. Ξεκίνησε σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τις οποίες δεν ολοκλήρωσε και έπειτα έως το 1956 παρακολουθούσε μαθήματα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών δίπλα στον Γιάννη Μόραλη και στον Γιάννη Τσαρούχη. Το 1960, με έξοδα της Βασιλικής Πρόνοιας και ύστερα από παρότρυνση του Γιάννη Τσαρούχη και της Ρένας Ανδρεάδη, μετέβη στη Γαλλία για ειδικές σπουδές στο Manufacture Nationale de Gobelins και στην École de Tapisseries d’Aubusson. Το 1961, με την επιστροφή του από τη Γαλλία, ιδρύθηκε το πρώτο και το μοναδικό ελληνικό εργαστήριο ταπισερί υπό την αιγίδα της Βασιλικής Πρόνοιας, στην οδό Παπαδιαμαντοπούλου 16, στα Ιλίσια. Εκεί φρόντισε να μάθει «στα κορίτσια του», που αποτελούσαν «χρυσάφι για την Ελλάδα», είχαν «θεϊκά χέρια» και «ήταν από τις καλύτερες τεχνίτριες στον κόσμο», όπως έλεγε χαρακτηριστικά, όλα τα μυστικά της τεχνικής. Οι επιρροές του προκύπτουν από την ελληνική παράδοση και από την ελληνική αρχαιότητα, από τη βυζαντινή ζωγραφική, αλλά και από τα σύγχρονά του ευρωπαϊκά καλλιτεχνικά ρεύματα, με τα οποία ήρθε σε επαφή κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Γαλλία. Η εξέχουσας σημασίας εικαστική και εκπαιδευτική κληρονομιά που άφησε ήταν αφανής για πολλά χρόνια.","abstract_has_math":false,"creators":["Μητσιώνη Ναταλία","Mitsioni Natalia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:33Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2942703"],"render_values":[{"text":"uoadl:2942703","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942703","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942703","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2942703","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μητσιώνη Ναταλία","Mitsioni Natalia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2942703","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942703"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο όρος «ταπισερί» προέρχεται από τη γαλλική λέξη «tapisserie» και μπορεί να αποδοθεί στην ελληνική γλώσσα ως «τοιχοτάπητας», «υφαντός ιστορημένος τάπητας» ή «υφαντό εμπέτασμα». Κατά τον Γιάννη Φαϊτάκι, η ταπισερί δεν είναι παρά ένα «ύφασμα τέχνης», μια ζωγραφική με κλωστές και ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που το έργο του στήριξαν διαπρεπείς ζωγράφοι της εποχής προσφέροντας αφιλοκερδώς τα σχέδια τους (Σπύρος Βασιλείου, Γιάννης Μόραλης, Νίκος Νικολάου, Γιάννης Τσαρούχης, Νικολής Χατζηκυριάκος-Γκίκας). Ο Φαϊτάκις γεννήθηκε το 1926 και πέθανε το 2012 στην Νεάπολη του Αγίου Νικολάου της Κρήτης. Ξεκίνησε σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τις οποίες δεν ολοκλήρωσε και έπειτα έως το 1956 παρακολουθούσε μαθήματα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών δίπλα στον Γιάννη Μόραλη και στον Γιάννη Τσαρούχη. Το 1960, με έξοδα της Βασιλικής Πρόνοιας και ύστερα από παρότρυνση του Γιάννη Τσαρούχη και της Ρένας Ανδρεάδη, μετέβη στη Γαλλία για ειδικές σπουδές στο Manufacture Nationale de Gobelins και στην École de Tapisseries d’Aubusson. Το 1961, με την επιστροφή του από τη Γαλλία, ιδρύθηκε το πρώτο και το μοναδικό ελληνικό εργαστήριο ταπισερί υπό την αιγίδα της Βασιλικής Πρόνοιας, στην οδό Παπαδιαμαντοπούλου 16, στα Ιλίσια. Εκεί φρόντισε να μάθει «στα κορίτσια του», που αποτελούσαν «χρυσάφι για την Ελλάδα», είχαν «θεϊκά χέρια» και «ήταν από τις καλύτερες τεχνίτριες στον κόσμο», όπως έλεγε χαρακτηριστικά, όλα τα μυστικά της τεχνικής. Οι επιρροές του προκύπτουν από την ελληνική παράδοση και από την ελληνική αρχαιότητα, από τη βυζαντινή ζωγραφική, αλλά και από τα σύγχρονά του ευρωπαϊκά καλλιτεχνικά ρεύματα, με τα οποία ήρθε σε επαφή κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Γαλλία. Η εξέχουσας σημασίας εικαστική και εκπαιδευτική κληρονομιά που άφησε ήταν αφανής για πολλά χρόνια.","The term “tapestry” derives from the French word “tapisserie”. According to Ioannis Faitakis, tapestry is simply “textile art”, a form of painting using threads. This explains perhaps why his work was supported by prominent painters of his time, who offered him their designs for free. Faitakis was born in 1926 and died in 2012 in the town of Neapolis, in Agios Nikolaos, Crete. Having dropped out of the Athens Law School, he attended courses at the School of Fine Arts until 1956, studying next to Yannis Moralis and Yannis Tsarouchis. In 1960, at the encouragement of Tsarouchis and Rena Andreadis, he moved to Paris financed by the Royal Welfare Fund to attend specialized courses at the Manufacture Nationale de Gobelins and the École de Tapisseries d’Aubusson. The first and only tapestry workshop in Greece opened after his return to the country in 1961, under the auspices of the Royal Welfare Fund. The workshop was located at 16 Papadiamantopoulou St., in Ilisia. There, he went about teaching the secrets of the trade to “his girls”, who were “pure gold for Greece”, had “divine hands”, and “were among the best artisans in the world”. He was inspired by the greek tradition, the byzantine art and the European art of the 20th century. He was unknown for many years."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο Ιωάννης Φαϊτάκις (1926-2012) και η συμβολή του στα ελληνικά υφάσματα τέχνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μητσιώνη Ναταλία","Mitsioni Natalia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ο όρος «ταπισερί» προέρχεται από τη γαλλική λέξη «tapisserie» και μπορεί να αποδοθεί στην ελληνική γλώσσα ως «τοιχοτάπητας», «υφαντός ιστορημένος τάπητας» ή «υφαντό εμπέτασμα». Κατά τον Γιάννη Φαϊτάκι, η ταπισερί δεν είναι παρά ένα «ύφασμα τέχνης», μια ζωγραφική με κλωστές και ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που το έργο του στήριξαν διαπρεπείς ζωγράφοι της εποχής προσφέροντας αφιλοκερδώς τα σχέδια τους (Σπύρος Βασιλείου, Γιάννης Μόραλης, Νίκος Νικολάου, Γιάννης Τσαρούχης, Νικολής Χατζηκυριάκος-Γκίκας). Ο Φαϊτάκις γεννήθηκε το 1926 και πέθανε το 2012 στην Νεάπολη του Αγίου Νικολάου της Κρήτης. Ξεκίνησε σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τις οποίες δεν ολοκλήρωσε και έπειτα έως το 1956 παρακολουθούσε μαθήματα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών δίπλα στον Γιάννη Μόραλη και στον Γιάννη Τσαρούχη. Το 1960, με έξοδα της Βασιλικής Πρόνοιας και ύστερα από παρότρυνση του Γιάννη Τσαρούχη και της Ρένας Ανδρεάδη, μετέβη στη Γαλλία για ειδικές σπουδές στο Manufacture Nationale de Gobelins και στην École de Tapisseries d’Aubusson. Το 1961, με την επιστροφή του από τη Γαλλία, ιδρύθηκε το πρώτο και το μοναδικό ελληνικό εργαστήριο ταπισερί υπό την αιγίδα της Βασιλικής Πρόνοιας, στην οδό Παπαδιαμαντοπούλου 16, στα Ιλίσια. Εκεί φρόντισε να μάθει «στα κορίτσια του», που αποτελούσαν «χρυσάφι για την Ελλάδα», είχαν «θεϊκά χέρια» και «ήταν από τις καλύτερες τεχνίτριες στον κόσμο», όπως έλεγε χαρακτηριστικά, όλα τα μυστικά της τεχνικής. Οι επιρροές του προκύπτουν από την ελληνική παράδοση και από την ελληνική αρχαιότητα, από τη βυζαντινή ζωγραφική, αλλά και από τα σύγχρονά του ευρωπαϊκά καλλιτεχνικά ρεύματα, με τα οποία ήρθε σε επαφή κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Γαλλία. Η εξέχουσας σημασίας εικαστική και εκπαιδευτική κληρονομιά που άφησε ήταν αφανής για πολλά χρόνια.","The term “tapestry” derives from the French word “tapisserie”. According to Ioannis Faitakis, tapestry is simply “textile art”, a form of painting using threads. This explains perhaps why his work was supported by prominent painters of his time, who offered him their designs for free. Faitakis was born in 1926 and died in 2012 in the town of Neapolis, in Agios Nikolaos, Crete. Having dropped out of the Athens Law School, he attended courses at the School of Fine Arts until 1956, studying next to Yannis Moralis and Yannis Tsarouchis. In 1960, at the encouragement of Tsarouchis and Rena Andreadis, he moved to Paris financed by the Royal Welfare Fund to attend specialized courses at the Manufacture Nationale de Gobelins and the École de Tapisseries d’Aubusson. The first and only tapestry workshop in Greece opened after his return to the country in 1961, under the auspices of the Royal Welfare Fund. The workshop was located at 16 Papadiamantopoulou St., in Ilisia. There, he went about teaching the secrets of the trade to “his girls”, who were “pure gold for Greece”, had “divine hands”, and “were among the best artisans in the world”. He was inspired by the greek tradition, the byzantine art and the European art of the 20th century. He was unknown for many years."],"dc:identifier":["uoadl:2942703","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942703"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Ο Ιωάννης Φαϊτάκις (1926-2012) και η συμβολή του στα ελληνικά υφάσματα τέχνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:33Z"}