{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2942989"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2942989","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσωπογραφία και δίκτυα μέσα από το corpus των επιστολών του Μιχαήλ Χωνιάτη (ca. 1176-a. 1204).","abstract":"Η ανάλυση ιστορικών κοινωνικών δικτύων υπόσχεται την ανάδειξη νέων προβληματικών και συμπερασμάτων μέσω της μελέτης μεμονωμένων προσώπων και μικρών ομάδων, τα οποία όταν αναχθούν σε γενικότερο πλαίσιο μπορούν να οδηγήσουν σε νέες εξηγήσεις για τα ιστορικά γεγονότα. Έχει παρατηρηθεί ότι ο 12ος αιώνας προσφέρει πολλές προοπτικές ανάλυσης δικτύων λόγω της παγίωσης και διάδοσης ορισμένων κοινωνικών πρακτικών. Επιπλέον, τα επιστολογραφικά corpora έχουν χαρακτηριστεί ως καταλληλότερη πηγή για την εφαρμογή αυτής της μεθοδολογίας. Έτσι, το επιστολογραφικό έργο του Μιχαήλ Χωνιάτη αποτελεί μία σχετικά ασφαλή αφετηρία για τη μελέτη των δικτύων της εποχής του, όχι μόνο λόγω της πρακτικής και χρονολογικής του έκτασης, αλλά και λόγω των πολυάριθμων επώνυμων παραληπτών του. Η προσωπογραφική μελέτη των παραληπτών και των αναφερόμενων προσώπων των επιστολών του Μιχαήλ είναι το πρώτο βήμα για την ανάλυση του δικτύου του. Με βάση τα δεδομένα που προκύπτουν από αυτή τη διαδικασία, αναδεικνύονται και επανεξετάζονται δύο νέες θεματικές. Η πρώτη από αυτές είναι η εξερεύνηση του πολιτικού και κοινωνικού παρασκηνίου που οδήγησε μία συγκεκριμένη ομάδα λογίων στην ανάληψη επαρχιακών μητροπόλεων από τη βασιλεία του Μανουήλ Α’ Κομνηνού. Τα κοινά χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν οι περισσότεροι γνωστοί μητροπολίτες του δεύτερου μισού του 12ου αιώνα δεν ήταν αποτέλεσμα συμπτώσεων ή συγκυριών, αλλά εκούσιο παράγωγο της ιδεολογίας των λογίων επί Μανουήλ Α’ Κομνηνού. Η αντίληψη που είχαν για το ρόλο τους και το έργο που επέδειξαν ταυτίζεται με τις απόψεις του Μανουήλ Α’ και τις πρακτικές του για την αναβάθμιση των επαρχιών. Συνεπώς, φαίνεται ότι από τα μέσα του 12ου αιώνα οι μητροπολίτες ήταν για το κράτος μια εύκολη και ανέξοδη λύση για την αναβάθμιση των επαρχιακών πόλεων και την διατήρηση της αυτοκρατορικής εξουσίας σε αυτές. Η δεύτερη θεματική είναι η παιδεία, η οποία προκύπτει ως βασικό κοινό χαρακτηριστικό των μελών του δικτύου. Οι επιστολές του Μιχαήλ Χωνιάτη προσφέρουν το θεμέλιο για τη μελέτη κοινωνικών προτύπων που συνυπήρχαν κάτω από το πέπλο της λεγόμενης πατριαρχικής σχολής. Μέσα από την ανάλυση του δικτύου, αναδεικνύεται ο καταλυτικός ρόλος της παιδείας στη διοίκηση και την Εκκλησία κατά το β’ μισό του 12ου αιώνα. Οι λόγιοι ήταν κοντά στους αυτοκράτορες, ως ρήτορες, ως υπάλληλοι αλλά και ως σύμβουλοι, είχαν ισχυρές συνδέσεις με την αριστοκρατία, είτε ανήκαν σε αυτή είτε όχι, απέκτησαν την ισχύ να προωθούν κοντινά τους πρόσωπα σε υψηλά αξιώματα και γνώρισαν επαγγελματική επιτυχία τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στις επαρχίες. Οι σχέσεις που αναπτύσσονταν κατά τη διάρκεια της μαθητείας φαίνεται ότι αποτέλεσαν το αντίπαλο δέος του αυτοκρατορικού νεποτισμού της εποχής. Τέλος, μέσω της ανάλυσης του δικτύου του Μιχαήλ Χωνιάτη, επιτυγχάνεται μια μικρή συμβολή στην κάλυψη του προσωπογραφικού κενού των τελευταίων δεκαετιών του 12ου αιώνα.","abstract_html":"Η ανάλυση ιστορικών κοινωνικών δικτύων υπόσχεται την ανάδειξη νέων προβληματικών και συμπερασμάτων μέσω της μελέτης μεμονωμένων προσώπων και μικρών ομάδων, τα οποία όταν αναχθούν σε γενικότερο πλαίσιο μπορούν να οδηγήσουν σε νέες εξηγήσεις για τα ιστορικά γεγονότα. Έχει παρατηρηθεί ότι ο 12ος αιώνας προσφέρει πολλές προοπτικές ανάλυσης δικτύων λόγω της παγίωσης και διάδοσης ορισμένων κοινωνικών πρακτικών. Επιπλέον, τα επιστολογραφικά corpora έχουν χαρακτηριστεί ως καταλληλότερη πηγή για την εφαρμογή αυτής της μεθοδολογίας. Έτσι, το επιστολογραφικό έργο του Μιχαήλ Χωνιάτη αποτελεί μία σχετικά ασφαλή αφετηρία για τη μελέτη των δικτύων της εποχής του, όχι μόνο λόγω της πρακτικής και χρονολογικής του έκτασης, αλλά και λόγω των πολυάριθμων επώνυμων παραληπτών του. Η προσωπογραφική μελέτη των παραληπτών και των αναφερόμενων προσώπων των επιστολών του Μιχαήλ είναι το πρώτο βήμα για την ανάλυση του δικτύου του. Με βάση τα δεδομένα που προκύπτουν από αυτή τη διαδικασία, αναδεικνύονται και επανεξετάζονται δύο νέες θεματικές. Η πρώτη από αυτές είναι η εξερεύνηση του πολιτικού και κοινωνικού παρασκηνίου που οδήγησε μία συγκεκριμένη ομάδα λογίων στην ανάληψη επαρχιακών μητροπόλεων από τη βασιλεία του Μανουήλ Α’ Κομνηνού. Τα κοινά χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν οι περισσότεροι γνωστοί μητροπολίτες του δεύτερου μισού του 12ου αιώνα δεν ήταν αποτέλεσμα συμπτώσεων ή συγκυριών, αλλά εκούσιο παράγωγο της ιδεολογίας των λογίων επί Μανουήλ Α’ Κομνηνού. Η αντίληψη που είχαν για το ρόλο τους και το έργο που επέδειξαν ταυτίζεται με τις απόψεις του Μανουήλ Α’ και τις πρακτικές του για την αναβάθμιση των επαρχιών. Συνεπώς, φαίνεται ότι από τα μέσα του 12ου αιώνα οι μητροπολίτες ήταν για το κράτος μια εύκολη και ανέξοδη λύση για την αναβάθμιση των επαρχιακών πόλεων και την διατήρηση της αυτοκρατορικής εξουσίας σε αυτές. Η δεύτερη θεματική είναι η παιδεία, η οποία προκύπτει ως βασικό κοινό χαρακτηριστικό των μελών του δικτύου. Οι επιστολές του Μιχαήλ Χωνιάτη προσφέρουν το θεμέλιο για τη μελέτη κοινωνικών προτύπων που συνυπήρχαν κάτω από το πέπλο της λεγόμενης πατριαρχικής σχολής. Μέσα από την ανάλυση του δικτύου, αναδεικνύεται ο καταλυτικός ρόλος της παιδείας στη διοίκηση και την Εκκλησία κατά το β’ μισό του 12ου αιώνα. Οι λόγιοι ήταν κοντά στους αυτοκράτορες, ως ρήτορες, ως υπάλληλοι αλλά και ως σύμβουλοι, είχαν ισχυρές συνδέσεις με την αριστοκρατία, είτε ανήκαν σε αυτή είτε όχι, απέκτησαν την ισχύ να προωθούν κοντινά τους πρόσωπα σε υψηλά αξιώματα και γνώρισαν επαγγελματική επιτυχία τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στις επαρχίες. Οι σχέσεις που αναπτύσσονταν κατά τη διάρκεια της μαθητείας φαίνεται ότι αποτέλεσαν το αντίπαλο δέος του αυτοκρατορικού νεποτισμού της εποχής. Τέλος, μέσω της ανάλυσης του δικτύου του Μιχαήλ Χωνιάτη, επιτυγχάνεται μια μικρή συμβολή στην κάλυψη του προσωπογραφικού κενού των τελευταίων δεκαετιών του 12ου αιώνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Βλάχου Ολγα","Vlahou Οlga"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:34Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2942989"],"render_values":[{"text":"uoadl:2942989","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942989","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942989","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2942989","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βλάχου Ολγα","Vlahou Οlga"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2942989","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942989"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανάλυση ιστορικών κοινωνικών δικτύων υπόσχεται την ανάδειξη νέων προβληματικών και συμπερασμάτων μέσω της μελέτης μεμονωμένων προσώπων και μικρών ομάδων, τα οποία όταν αναχθούν σε γενικότερο πλαίσιο μπορούν να οδηγήσουν σε νέες εξηγήσεις για τα ιστορικά γεγονότα. Έχει παρατηρηθεί ότι ο 12ος αιώνας προσφέρει πολλές προοπτικές ανάλυσης δικτύων λόγω της παγίωσης και διάδοσης ορισμένων κοινωνικών πρακτικών. Επιπλέον, τα επιστολογραφικά corpora έχουν χαρακτηριστεί ως καταλληλότερη πηγή για την εφαρμογή αυτής της μεθοδολογίας. Έτσι, το επιστολογραφικό έργο του Μιχαήλ Χωνιάτη αποτελεί μία σχετικά ασφαλή αφετηρία για τη μελέτη των δικτύων της εποχής του, όχι μόνο λόγω της πρακτικής και χρονολογικής του έκτασης, αλλά και λόγω των πολυάριθμων επώνυμων παραληπτών του. Η προσωπογραφική μελέτη των παραληπτών και των αναφερόμενων προσώπων των επιστολών του Μιχαήλ είναι το πρώτο βήμα για την ανάλυση του δικτύου του. Με βάση τα δεδομένα που προκύπτουν από αυτή τη διαδικασία, αναδεικνύονται και επανεξετάζονται δύο νέες θεματικές. Η πρώτη από αυτές είναι η εξερεύνηση του πολιτικού και κοινωνικού παρασκηνίου που οδήγησε μία συγκεκριμένη ομάδα λογίων στην ανάληψη επαρχιακών μητροπόλεων από τη βασιλεία του Μανουήλ Α’ Κομνηνού. Τα κοινά χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν οι περισσότεροι γνωστοί μητροπολίτες του δεύτερου μισού του 12ου αιώνα δεν ήταν αποτέλεσμα συμπτώσεων ή συγκυριών, αλλά εκούσιο παράγωγο της ιδεολογίας των λογίων επί Μανουήλ Α’ Κομνηνού. Η αντίληψη που είχαν για το ρόλο τους και το έργο που επέδειξαν ταυτίζεται με τις απόψεις του Μανουήλ Α’ και τις πρακτικές του για την αναβάθμιση των επαρχιών. Συνεπώς, φαίνεται ότι από τα μέσα του 12ου αιώνα οι μητροπολίτες ήταν για το κράτος μια εύκολη και ανέξοδη λύση για την αναβάθμιση των επαρχιακών πόλεων και την διατήρηση της αυτοκρατορικής εξουσίας σε αυτές. Η δεύτερη θεματική είναι η παιδεία, η οποία προκύπτει ως βασικό κοινό χαρακτηριστικό των μελών του δικτύου. Οι επιστολές του Μιχαήλ Χωνιάτη προσφέρουν το θεμέλιο για τη μελέτη κοινωνικών προτύπων που συνυπήρχαν κάτω από το πέπλο της λεγόμενης πατριαρχικής σχολής. Μέσα από την ανάλυση του δικτύου, αναδεικνύεται ο καταλυτικός ρόλος της παιδείας στη διοίκηση και την Εκκλησία κατά το β’ μισό του 12ου αιώνα. Οι λόγιοι ήταν κοντά στους αυτοκράτορες, ως ρήτορες, ως υπάλληλοι αλλά και ως σύμβουλοι, είχαν ισχυρές συνδέσεις με την αριστοκρατία, είτε ανήκαν σε αυτή είτε όχι, απέκτησαν την ισχύ να προωθούν κοντινά τους πρόσωπα σε υψηλά αξιώματα και γνώρισαν επαγγελματική επιτυχία τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στις επαρχίες. Οι σχέσεις που αναπτύσσονταν κατά τη διάρκεια της μαθητείας φαίνεται ότι αποτέλεσαν το αντίπαλο δέος του αυτοκρατορικού νεποτισμού της εποχής. Τέλος, μέσω της ανάλυσης του δικτύου του Μιχαήλ Χωνιάτη, επιτυγχάνεται μια μικρή συμβολή στην κάλυψη του προσωπογραφικού κενού των τελευταίων δεκαετιών του 12ου αιώνα.","The analysis of historical social networks promises the emergence of new problems and conclusions through the study of individuals and small groups, which, when reduced to a more general context, might cast new light on historical events. It has been observed that the 12th century offers many perspectives on network analysis due to the consolidation and dissemination of certain social practices. In addition, letter collections have been characterized as the most appropriate source for the application of this methodology. Thus, Michael Choniates’ correspondence is a relatively safe starting point for the study of the networks of his time, not only because of its practical and chronological extent, but also because of its numerous eponymous recipients. The prosopographical study of his recipients and the persons mentioned in his letters is the first step for the analysis of his network. Based on the data resulting from this process, two new issues can be highlighted and re-examined. The first subject area is the exploration of the political and social background that had led a certain group of scholars to take over provincial metropolises since Manuel I Comnenus’ reign. The common features shared among most of the well-known metropolitans of the second half of the 12th century were not the result of coincidences or conjunctures, but a voluntary derivative of the intellectuals’ ideology of the time. Their own perception of their role and the work they demonstrated are identical with Manuel’s views and practices of upgrading the provinces. Therefore, it seems that from the middle of the 12th century the metropolitans were for the state an easy and inexpensive solution of developing provincial cities and maintaining the imperial power over them. The second area of study is paideia, which emerges as the most prominent common feature among the members of the network. Michael Choniates’ letters lay the foundation for the study of social models that coexisted under the veil of the patriarchal school of Constantinople. Through the analysis of this network, the catalytic role of education in the administration and the Church during the second half of the 12th century is highlighted. The intellectuals worked beside the emperors -as orators, as officials but also as advisers-, had strong connections with the aristocracy -whether they belonged to it or not-, gained the power to promote people close to them in high positions and enjoyed professional success both in the capital and in the provinces. The relationships that had been developed during the pupilage seem to have been the rival against the imperial nepotism of the time. Finally, through the analysis of Michael Choniates’ network, there has been achieved a small contribution to filling in the prosopographical gap of the 12th century’s last decades."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσωπογραφία και δίκτυα μέσα από το corpus των επιστολών του Μιχαήλ Χωνιάτη (ca. 1176-a. 1204)."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βλάχου Ολγα","Vlahou Οlga"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η ανάλυση ιστορικών κοινωνικών δικτύων υπόσχεται την ανάδειξη νέων προβληματικών και συμπερασμάτων μέσω της μελέτης μεμονωμένων προσώπων και μικρών ομάδων, τα οποία όταν αναχθούν σε γενικότερο πλαίσιο μπορούν να οδηγήσουν σε νέες εξηγήσεις για τα ιστορικά γεγονότα. Έχει παρατηρηθεί ότι ο 12ος αιώνας προσφέρει πολλές προοπτικές ανάλυσης δικτύων λόγω της παγίωσης και διάδοσης ορισμένων κοινωνικών πρακτικών. Επιπλέον, τα επιστολογραφικά corpora έχουν χαρακτηριστεί ως καταλληλότερη πηγή για την εφαρμογή αυτής της μεθοδολογίας. Έτσι, το επιστολογραφικό έργο του Μιχαήλ Χωνιάτη αποτελεί μία σχετικά ασφαλή αφετηρία για τη μελέτη των δικτύων της εποχής του, όχι μόνο λόγω της πρακτικής και χρονολογικής του έκτασης, αλλά και λόγω των πολυάριθμων επώνυμων παραληπτών του. Η προσωπογραφική μελέτη των παραληπτών και των αναφερόμενων προσώπων των επιστολών του Μιχαήλ είναι το πρώτο βήμα για την ανάλυση του δικτύου του. Με βάση τα δεδομένα που προκύπτουν από αυτή τη διαδικασία, αναδεικνύονται και επανεξετάζονται δύο νέες θεματικές. Η πρώτη από αυτές είναι η εξερεύνηση του πολιτικού και κοινωνικού παρασκηνίου που οδήγησε μία συγκεκριμένη ομάδα λογίων στην ανάληψη επαρχιακών μητροπόλεων από τη βασιλεία του Μανουήλ Α’ Κομνηνού. Τα κοινά χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν οι περισσότεροι γνωστοί μητροπολίτες του δεύτερου μισού του 12ου αιώνα δεν ήταν αποτέλεσμα συμπτώσεων ή συγκυριών, αλλά εκούσιο παράγωγο της ιδεολογίας των λογίων επί Μανουήλ Α’ Κομνηνού. Η αντίληψη που είχαν για το ρόλο τους και το έργο που επέδειξαν ταυτίζεται με τις απόψεις του Μανουήλ Α’ και τις πρακτικές του για την αναβάθμιση των επαρχιών. Συνεπώς, φαίνεται ότι από τα μέσα του 12ου αιώνα οι μητροπολίτες ήταν για το κράτος μια εύκολη και ανέξοδη λύση για την αναβάθμιση των επαρχιακών πόλεων και την διατήρηση της αυτοκρατορικής εξουσίας σε αυτές. Η δεύτερη θεματική είναι η παιδεία, η οποία προκύπτει ως βασικό κοινό χαρακτηριστικό των μελών του δικτύου. Οι επιστολές του Μιχαήλ Χωνιάτη προσφέρουν το θεμέλιο για τη μελέτη κοινωνικών προτύπων που συνυπήρχαν κάτω από το πέπλο της λεγόμενης πατριαρχικής σχολής. Μέσα από την ανάλυση του δικτύου, αναδεικνύεται ο καταλυτικός ρόλος της παιδείας στη διοίκηση και την Εκκλησία κατά το β’ μισό του 12ου αιώνα. Οι λόγιοι ήταν κοντά στους αυτοκράτορες, ως ρήτορες, ως υπάλληλοι αλλά και ως σύμβουλοι, είχαν ισχυρές συνδέσεις με την αριστοκρατία, είτε ανήκαν σε αυτή είτε όχι, απέκτησαν την ισχύ να προωθούν κοντινά τους πρόσωπα σε υψηλά αξιώματα και γνώρισαν επαγγελματική επιτυχία τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στις επαρχίες. Οι σχέσεις που αναπτύσσονταν κατά τη διάρκεια της μαθητείας φαίνεται ότι αποτέλεσαν το αντίπαλο δέος του αυτοκρατορικού νεποτισμού της εποχής. Τέλος, μέσω της ανάλυσης του δικτύου του Μιχαήλ Χωνιάτη, επιτυγχάνεται μια μικρή συμβολή στην κάλυψη του προσωπογραφικού κενού των τελευταίων δεκαετιών του 12ου αιώνα.","The analysis of historical social networks promises the emergence of new problems and conclusions through the study of individuals and small groups, which, when reduced to a more general context, might cast new light on historical events. It has been observed that the 12th century offers many perspectives on network analysis due to the consolidation and dissemination of certain social practices. In addition, letter collections have been characterized as the most appropriate source for the application of this methodology. Thus, Michael Choniates’ correspondence is a relatively safe starting point for the study of the networks of his time, not only because of its practical and chronological extent, but also because of its numerous eponymous recipients. The prosopographical study of his recipients and the persons mentioned in his letters is the first step for the analysis of his network. Based on the data resulting from this process, two new issues can be highlighted and re-examined. The first subject area is the exploration of the political and social background that had led a certain group of scholars to take over provincial metropolises since Manuel I Comnenus’ reign. The common features shared among most of the well-known metropolitans of the second half of the 12th century were not the result of coincidences or conjunctures, but a voluntary derivative of the intellectuals’ ideology of the time. Their own perception of their role and the work they demonstrated are identical with Manuel’s views and practices of upgrading the provinces. Therefore, it seems that from the middle of the 12th century the metropolitans were for the state an easy and inexpensive solution of developing provincial cities and maintaining the imperial power over them. The second area of study is paideia, which emerges as the most prominent common feature among the members of the network. Michael Choniates’ letters lay the foundation for the study of social models that coexisted under the veil of the patriarchal school of Constantinople. Through the analysis of this network, the catalytic role of education in the administration and the Church during the second half of the 12th century is highlighted. The intellectuals worked beside the emperors -as orators, as officials but also as advisers-, had strong connections with the aristocracy -whether they belonged to it or not-, gained the power to promote people close to them in high positions and enjoyed professional success both in the capital and in the provinces. The relationships that had been developed during the pupilage seem to have been the rival against the imperial nepotism of the time. Finally, through the analysis of Michael Choniates’ network, there has been achieved a small contribution to filling in the prosopographical gap of the 12th century’s last decades."],"dc:identifier":["uoadl:2942989","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2942989"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Προσωπογραφία και δίκτυα μέσα από το corpus των επιστολών του Μιχαήλ Χωνιάτη (ca. 1176-a. 1204)."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:34Z"}