{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943006"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943006","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τρόπος εισαγωγής, αιτία εισαγωγής, μέσος χρόνος νοσηλείας καθώς και διάγνωση εξόδου των ψυχογηριατρικών ασθενών στο Ψ.Ν.Α Δρομοκαΐτειο και στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αττικόν για το έτος 2019.","abstract":"Περίληψη Εισαγωγή : Η ηλικιακή ομάδα των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω συνεχώς αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ανάγκη για σωστή διαχείριση και αντιμετώπιση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά οδήγησε στην δημιουργία της ψυχογηριατρικής. Στην Ελλάδα, οι δομές που διαθέτουν κλίνες για άτομα τρίτης ηλικίας που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές είναι περιορισμένες. Η άνοια, οι ψυχωτικές διαταραχές, οι συναισθηματικές διαταραχές, οι διαταραχές κατάχρησης ουσιών, οι αγχώδεις διαταραχές, οι διαταραχές προσωπικότητας και η αυτοκτονίκοτητα είναι οι πιο συχνές διαταραχές που μπορούν να οδηγήσουν σε αναγκαστική νοσηλεία. Η νομοθεσία και τα ποσοστά της ακούσιας νοσηλείας διαφέρουν μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην Ελλάδα, η ακούσια νοσηλεία ορίζεται από το νόμο 2071/92. Η ακούσια νοσηλείας μπορεί να οδηγήσει σε καταπάτηση των δικαιωμάτων και της ελευθερίας τους ασθενούς, σε μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας, αυξάνει τον κίνδυνο επανασειγωγής, επηρεάζει την σχέση του ασθενούς με το οικογενειακό περιβάλλον και τον θεράποντα ιατρό, αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονικότητας και συμβάλει στην μείωση λειτουργικότητας. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς που νοσηλεύονται ακουσίως, δεν διαφέρουν σημαντικά ως προς την ψυχοπαθολογία με τους ασθενείς που νοσηλεύονται εκουσίως, ενώ παρατηρούνται διαφορές ως προς την συμμόρφωση με την αγωγή. Ενώ, σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες για την διάρκεια νοσηλείας είναι η διαγνωστική κατηγορία, η μεγαλύτερες ηλικίες, η σωματική και ψυχιατρική συννοσηρότητα η παρουσία φροντιστή, οι φαρμακευτικές παρενέργειες και οι πτώσεις κατά την διάρκεια της νοσηλείας. Σκοπός : Η παρούσα έρευνα έχει ως σκοπό να διερευνήσει, για την χρονική περίοδο ενός έτους, όλες τις εισαγωγές των ασθενών ηλικίας 65 ετών και άνω, σε δύο νοσοκομεία του νομού αττικής που διαθέτουν κλίνες για την συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα. Έτσι ώστε να διερευνηθούν οι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε ακούσια νοσηλεία και κατά συνέπεια μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας. Μεθοδολογία : πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε 321 ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω , που νοσηλεύτηκαν στο τμήμα Γεμέλειο του ΨΝΑ Δρομοκαΐτειου και στην ψυχιατρική κλινική του ΠΓΝΑ Αττικόν, με την διαδικασία της ακούσιας ή εκούσιας νοσηλείας για το έτος 2019. Έγινε καταγραφή της διαγνωστικής κατηγορίας στην οποία ανήκαν, η διάρκεια νοσηλείας, η ύπαρξη αυτοκτονικού ιδεασμού και η ύπαρξη ψυχιατρικής συννοσηρότητας. Για την ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν τα 2x2 Pearson chi-square test, 2x5 Pearson chi-square test και η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση : α) για την συσχέτιση φύλου και τρόπου εισαγωγής, β) για την συσχέτιση μεταξύ διαγνωστικής κατηγορίας και τρόπου εισαγωγής, γ) για την συσχέτιση μεταξύ νοσοκομείου εισαγωγής και τρόπου εισαγωγής, δ) για την διερεύνηση του τρόπου νοσηλείας ως των ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα για την διάρκεια νοσηλείας, σε σχέση με την ηλικία, το φύλο, το νοσοκομείο, την παρουσία αυτοκτονικού ιδεασμού, την ψυχιατρική συννοσηρότητα , την διαγνωστική κατηγορία κατά ICD-10. Αποτελέσματα : από τους 298 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στο ΨΝΑ Δρομοκαϊτειο το 61,7% νοσηλεύτηκε με την διαδικασία της ακουσίας νοσηλείας, ενώ από το σύνολο των 23 ασθενών που νοσηλεύτηκαν στο ΠΓΝΑ Αττικόν, το 26,1% νοσηλεύτηκε ακουσίως. Ακόμη τα αποτελέσματα έδειξαν, πως δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ του τρόπου εισαγωγής και του φύλου. Από τους 111 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία κατά ICD-10 σχιζοφρένεια, σχιζότυπη και παραληρητική διαταραχή το 72,1% νοσηλεύτηκε ακουσία. Επίσης, από τους 104 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία των οργανικών διαταραχών το 71,2% νοσηλεύτηκε ακουσίως. Αντίθετα από 84 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία των συναισθηματικών διαταραχών το 64,3% νοσηλεύτηκε εκουσίως. Οι ασθενείς που νοσηλεύτηκαν ακούσια η μέση διάρκεια νοσηλείας του ήταν 53,41 (SD=111,01) ημέρες, ενώ οι ασθενείς που νοσηλεύτηκαν εκουσίως η μέση διάρκεια νοσηλείας τους ήταν 27,50 (SD=60,7) ημέρες. Τέλος ο τρόπος νοσηλείας, βρέθηκε ο σημαντικότερος προγνωστικός παράγοντας για την διάρκεια νοσηλείας των ψυχογηριατρικών ασθενών σε σχέση με το φύλο, την ηλικία, την διαγνωστική κατηγορία, το νοσοκομείο, την παρουσία αυτοκτονικού ιδεασμού, την ψυχιατρική συννοσηρότητα. Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματα που βρέθηκαν στην παρούσα έρευνα, συμβαδίζουν με τις περισσότερες υποθέσεις που διερευνήθηκαν καθώς και με την βιβλιογραφία για την αναγκαστική νοσηλεία. Ενώ η υπόθεση που διερευνούσε την σχέση μεταξύ του φύλου και τρόπου εισαγωγής απορρίφθηκε. Διαφαίνεται σημαντική η διερεύνηση των παραγόντων που μπορούν να οδηγήσουν σε ακούσια νοσηλεία στην συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα, όπως επίσης και τα αποτελέσματα μιας αναγκαστικής νοσηλείας σε αυτούς τους ασθενείς.","abstract_html":"Περίληψη Εισαγωγή : Η ηλικιακή ομάδα των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω συνεχώς αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ανάγκη για σωστή διαχείριση και αντιμετώπιση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά οδήγησε στην δημιουργία της ψυχογηριατρικής. Στην Ελλάδα, οι δομές που διαθέτουν κλίνες για άτομα τρίτης ηλικίας που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές είναι περιορισμένες. Η άνοια, οι ψυχωτικές διαταραχές, οι συναισθηματικές διαταραχές, οι διαταραχές κατάχρησης ουσιών, οι αγχώδεις διαταραχές, οι διαταραχές προσωπικότητας και η αυτοκτονίκοτητα είναι οι πιο συχνές διαταραχές που μπορούν να οδηγήσουν σε αναγκαστική νοσηλεία. Η νομοθεσία και τα ποσοστά της ακούσιας νοσηλείας διαφέρουν μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην Ελλάδα, η ακούσια νοσηλεία ορίζεται από το νόμο 2071/92. Η ακούσια νοσηλείας μπορεί να οδηγήσει σε καταπάτηση των δικαιωμάτων και της ελευθερίας τους ασθενούς, σε μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας, αυξάνει τον κίνδυνο επανασειγωγής, επηρεάζει την σχέση του ασθενούς με το οικογενειακό περιβάλλον και τον θεράποντα ιατρό, αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονικότητας και συμβάλει στην μείωση λειτουργικότητας. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς που νοσηλεύονται ακουσίως, δεν διαφέρουν σημαντικά ως προς την ψυχοπαθολογία με τους ασθενείς που νοσηλεύονται εκουσίως, ενώ παρατηρούνται διαφορές ως προς την συμμόρφωση με την αγωγή. Ενώ, σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες για την διάρκεια νοσηλείας είναι η διαγνωστική κατηγορία, η μεγαλύτερες ηλικίες, η σωματική και ψυχιατρική συννοσηρότητα η παρουσία φροντιστή, οι φαρμακευτικές παρενέργειες και οι πτώσεις κατά την διάρκεια της νοσηλείας. Σκοπός : Η παρούσα έρευνα έχει ως σκοπό να διερευνήσει, για την χρονική περίοδο ενός έτους, όλες τις εισαγωγές των ασθενών ηλικίας 65 ετών και άνω, σε δύο νοσοκομεία του νομού αττικής που διαθέτουν κλίνες για την συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα. Έτσι ώστε να διερευνηθούν οι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε ακούσια νοσηλεία και κατά συνέπεια μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας. Μεθοδολογία : πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε 321 ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω , που νοσηλεύτηκαν στο τμήμα Γεμέλειο του ΨΝΑ Δρομοκαΐτειου και στην ψυχιατρική κλινική του ΠΓΝΑ Αττικόν, με την διαδικασία της ακούσιας ή εκούσιας νοσηλείας για το έτος 2019. Έγινε καταγραφή της διαγνωστικής κατηγορίας στην οποία ανήκαν, η διάρκεια νοσηλείας, η ύπαρξη αυτοκτονικού ιδεασμού και η ύπαρξη ψυχιατρικής συννοσηρότητας. Για την ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν τα 2x2 Pearson chi-square test, 2x5 Pearson chi-square test και η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση : α) για την συσχέτιση φύλου και τρόπου εισαγωγής, β) για την συσχέτιση μεταξύ διαγνωστικής κατηγορίας και τρόπου εισαγωγής, γ) για την συσχέτιση μεταξύ νοσοκομείου εισαγωγής και τρόπου εισαγωγής, δ) για την διερεύνηση του τρόπου νοσηλείας ως των ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα για την διάρκεια νοσηλείας, σε σχέση με την ηλικία, το φύλο, το νοσοκομείο, την παρουσία αυτοκτονικού ιδεασμού, την ψυχιατρική συννοσηρότητα , την διαγνωστική κατηγορία κατά ICD-10. Αποτελέσματα : από τους 298 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στο ΨΝΑ Δρομοκαϊτειο το 61,7% νοσηλεύτηκε με την διαδικασία της ακουσίας νοσηλείας, ενώ από το σύνολο των 23 ασθενών που νοσηλεύτηκαν στο ΠΓΝΑ Αττικόν, το 26,1% νοσηλεύτηκε ακουσίως. Ακόμη τα αποτελέσματα έδειξαν, πως δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ του τρόπου εισαγωγής και του φύλου. Από τους 111 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία κατά ICD-10 σχιζοφρένεια, σχιζότυπη και παραληρητική διαταραχή το 72,1% νοσηλεύτηκε ακουσία. Επίσης, από τους 104 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία των οργανικών διαταραχών το 71,2% νοσηλεύτηκε ακουσίως. Αντίθετα από 84 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία των συναισθηματικών διαταραχών το 64,3% νοσηλεύτηκε εκουσίως. Οι ασθενείς που νοσηλεύτηκαν ακούσια η μέση διάρκεια νοσηλείας του ήταν 53,41 (SD=111,01) ημέρες, ενώ οι ασθενείς που νοσηλεύτηκαν εκουσίως η μέση διάρκεια νοσηλείας τους ήταν 27,50 (SD=60,7) ημέρες. Τέλος ο τρόπος νοσηλείας, βρέθηκε ο σημαντικότερος προγνωστικός παράγοντας για την διάρκεια νοσηλείας των ψυχογηριατρικών ασθενών σε σχέση με το φύλο, την ηλικία, την διαγνωστική κατηγορία, το νοσοκομείο, την παρουσία αυτοκτονικού ιδεασμού, την ψυχιατρική συννοσηρότητα. Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματα που βρέθηκαν στην παρούσα έρευνα, συμβαδίζουν με τις περισσότερες υποθέσεις που διερευνήθηκαν καθώς και με την βιβλιογραφία για την αναγκαστική νοσηλεία. Ενώ η υπόθεση που διερευνούσε την σχέση μεταξύ του φύλου και τρόπου εισαγωγής απορρίφθηκε. Διαφαίνεται σημαντική η διερεύνηση των παραγόντων που μπορούν να οδηγήσουν σε ακούσια νοσηλεία στην συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα, όπως επίσης και τα αποτελέσματα μιας αναγκαστικής νοσηλείας σε αυτούς τους ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Πετσούλη Αγάπη","Petsouli Agapi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943006"],"render_values":[{"text":"uoadl:2943006","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943006","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943006","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2943006","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πετσούλη Αγάπη","Petsouli Agapi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943006","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943006"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Εισαγωγή : Η ηλικιακή ομάδα των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω συνεχώς αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ανάγκη για σωστή διαχείριση και αντιμετώπιση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά οδήγησε στην δημιουργία της ψυχογηριατρικής. Στην Ελλάδα, οι δομές που διαθέτουν κλίνες για άτομα τρίτης ηλικίας που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές είναι περιορισμένες. Η άνοια, οι ψυχωτικές διαταραχές, οι συναισθηματικές διαταραχές, οι διαταραχές κατάχρησης ουσιών, οι αγχώδεις διαταραχές, οι διαταραχές προσωπικότητας και η αυτοκτονίκοτητα είναι οι πιο συχνές διαταραχές που μπορούν να οδηγήσουν σε αναγκαστική νοσηλεία. Η νομοθεσία και τα ποσοστά της ακούσιας νοσηλείας διαφέρουν μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην Ελλάδα, η ακούσια νοσηλεία ορίζεται από το νόμο 2071/92. Η ακούσια νοσηλείας μπορεί να οδηγήσει σε καταπάτηση των δικαιωμάτων και της ελευθερίας τους ασθενούς, σε μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας, αυξάνει τον κίνδυνο επανασειγωγής, επηρεάζει την σχέση του ασθενούς με το οικογενειακό περιβάλλον και τον θεράποντα ιατρό, αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονικότητας και συμβάλει στην μείωση λειτουργικότητας. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς που νοσηλεύονται ακουσίως, δεν διαφέρουν σημαντικά ως προς την ψυχοπαθολογία με τους ασθενείς που νοσηλεύονται εκουσίως, ενώ παρατηρούνται διαφορές ως προς την συμμόρφωση με την αγωγή. Ενώ, σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες για την διάρκεια νοσηλείας είναι η διαγνωστική κατηγορία, η μεγαλύτερες ηλικίες, η σωματική και ψυχιατρική συννοσηρότητα η παρουσία φροντιστή, οι φαρμακευτικές παρενέργειες και οι πτώσεις κατά την διάρκεια της νοσηλείας. Σκοπός : Η παρούσα έρευνα έχει ως σκοπό να διερευνήσει, για την χρονική περίοδο ενός έτους, όλες τις εισαγωγές των ασθενών ηλικίας 65 ετών και άνω, σε δύο νοσοκομεία του νομού αττικής που διαθέτουν κλίνες για την συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα. Έτσι ώστε να διερευνηθούν οι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε ακούσια νοσηλεία και κατά συνέπεια μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας. Μεθοδολογία : πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε 321 ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω , που νοσηλεύτηκαν στο τμήμα Γεμέλειο του ΨΝΑ Δρομοκαΐτειου και στην ψυχιατρική κλινική του ΠΓΝΑ Αττικόν, με την διαδικασία της ακούσιας ή εκούσιας νοσηλείας για το έτος 2019. Έγινε καταγραφή της διαγνωστικής κατηγορίας στην οποία ανήκαν, η διάρκεια νοσηλείας, η ύπαρξη αυτοκτονικού ιδεασμού και η ύπαρξη ψυχιατρικής συννοσηρότητας. Για την ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν τα 2x2 Pearson chi-square test, 2x5 Pearson chi-square test και η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση : α) για την συσχέτιση φύλου και τρόπου εισαγωγής, β) για την συσχέτιση μεταξύ διαγνωστικής κατηγορίας και τρόπου εισαγωγής, γ) για την συσχέτιση μεταξύ νοσοκομείου εισαγωγής και τρόπου εισαγωγής, δ) για την διερεύνηση του τρόπου νοσηλείας ως των ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα για την διάρκεια νοσηλείας, σε σχέση με την ηλικία, το φύλο, το νοσοκομείο, την παρουσία αυτοκτονικού ιδεασμού, την ψυχιατρική συννοσηρότητα , την διαγνωστική κατηγορία κατά ICD-10. Αποτελέσματα : από τους 298 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στο ΨΝΑ Δρομοκαϊτειο το 61,7% νοσηλεύτηκε με την διαδικασία της ακουσίας νοσηλείας, ενώ από το σύνολο των 23 ασθενών που νοσηλεύτηκαν στο ΠΓΝΑ Αττικόν, το 26,1% νοσηλεύτηκε ακουσίως. Ακόμη τα αποτελέσματα έδειξαν, πως δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ του τρόπου εισαγωγής και του φύλου. Από τους 111 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία κατά ICD-10 σχιζοφρένεια, σχιζότυπη και παραληρητική διαταραχή το 72,1% νοσηλεύτηκε ακουσία. Επίσης, από τους 104 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία των οργανικών διαταραχών το 71,2% νοσηλεύτηκε ακουσίως. Αντίθετα από 84 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία των συναισθηματικών διαταραχών το 64,3% νοσηλεύτηκε εκουσίως. Οι ασθενείς που νοσηλεύτηκαν ακούσια η μέση διάρκεια νοσηλείας του ήταν 53,41 (SD=111,01) ημέρες, ενώ οι ασθενείς που νοσηλεύτηκαν εκουσίως η μέση διάρκεια νοσηλείας τους ήταν 27,50 (SD=60,7) ημέρες. Τέλος ο τρόπος νοσηλείας, βρέθηκε ο σημαντικότερος προγνωστικός παράγοντας για την διάρκεια νοσηλείας των ψυχογηριατρικών ασθενών σε σχέση με το φύλο, την ηλικία, την διαγνωστική κατηγορία, το νοσοκομείο, την παρουσία αυτοκτονικού ιδεασμού, την ψυχιατρική συννοσηρότητα. Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματα που βρέθηκαν στην παρούσα έρευνα, συμβαδίζουν με τις περισσότερες υποθέσεις που διερευνήθηκαν καθώς και με την βιβλιογραφία για την αναγκαστική νοσηλεία. Ενώ η υπόθεση που διερευνούσε την σχέση μεταξύ του φύλου και τρόπου εισαγωγής απορρίφθηκε. Διαφαίνεται σημαντική η διερεύνηση των παραγόντων που μπορούν να οδηγήσουν σε ακούσια νοσηλεία στην συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα, όπως επίσης και τα αποτελέσματα μιας αναγκαστικής νοσηλείας σε αυτούς τους ασθενείς.","Introduction: the age group of people that are 65 years old and over is constantly growing worldwide. The need for proper management and treatment of the mental health problems that these individuals face has led to the creation of psychiatric geriatrics. In Greece, the infrastructure with beds for the elderly that suffer from mental disorders is limited. Dementia, psychotic disorders, emotional disorders, substance abuse disorders, anxiety disorders, personality disorders and suicidal ideation are the most common disorders that can lead to compulsory hospitalization. The legislation and the rates of involuntary hospitalization vary between European Union countries. In Greece, involuntary admission is defined by law 2071/92. Involuntary admission can lead to a violation of the patient’s rights and freedom, in a longer hospital stay, increases the risk of re-admission, affects the patient’s relationship with the family environment and the treating physician, increases the risk of suicide and contributes to reduced functionality. In addition, patients who are hospitalized involuntary do not differ significantly in psychopathology from patients who are hospitalized voluntarily , but there are differences in compliance with treatment. Important prognostic factors for the duration of hospitalization are the diagnostic category, the older ages, the physical and psychiatric comorbidity, the presence of a caregiver, the drug side effects and the falls during hospitalization. Scope: the purpose of this research is to investigate, for a period of one year, all the admissions of patients aged 65 and over, in two hospitals in the prefecture of Attica that admit patients of this age group. Thus, the factors that can lead to involuntary hospitalization and consequently longer hospitalization time can be investigated. Methodology: a retrospective study was performed on 321 patients aged 65 and over, who were hospitalized with the procedure of involuntary or voluntary admission for the year 2019. In the Gemelio department of Attica’s psychiatric hospital, named dromokaitio and in the psychiatric clinic of University General Hospital Attikon. The diagnostic category to which the patients belonged, the duration of hospitalization, the existence of suicidal ideation and the existence of psychiatric comorbidity were recorded. As part of the analysis, the 2x2 Pearson chi-square test, the 2x5 Pearson chi-square test and the multiple linear regression were used: a) for the correlation between sex and method of admission, b) for the correlation between diagnostic category and method of admission, c) for the correlation between hospital admission and method of admission, d) to investigate the method of admission as the strongest prognostic factor for the duration of hospitalization, in relation to age, gender, hospital, the presence of suicidal ideation, psychiatric comorbidity and diagnostic category according to ICD-10. Results: out of the 298 patients who were treated at Dromokaitio, 61.7% were treated by the involuntary hospitalization procedure, while out of the total of 23 patients treated at Attikon, 26.1% were treated involuntary. The results also showed that there is no statistically significant relationship between the method of admission and the gender. Out of the 111 patients in the ICD-10 diagnostic category for schizophrenia, schizotypal and delusional disorder, 72.1% were hospitalizes involuntary. Moreover, out of the 104 patients who belonged to the diagnostic category of organic disorders, 71.2% were involuntarily hospitalized. In contrast, 84 patients who belonged to the diagnostic category of emotional disorders, 64.3% were voluntarily hospitalized. Patients who were involuntarily hospitalized had o mean length of stay 53.41 days (SD= 111.01), while patients who were voluntarily hospitalized had an average of 27.50 days (SD= 60.7). Finally, the method of hospitalization was found to be the most important prognostic factor for the duration of hospitalization of psychiatric geriatric patients in relation to gender, age diagnostic category, hospital, the presence of suicidal ideation and psychiatric comorbidity. Conclusion: the results found in the present study are in line with most of the cases investigated as well as with the literature about involuntary admission. However, the hypothesis which investigates the relationship between sex and the method of hospitalization was rejected. Last but not least, the investigation of the factors that can lead to involuntary admission in this age group, as well as the results of involuntary hospitalization in these patients is important."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τρόπος εισαγωγής, αιτία εισαγωγής, μέσος χρόνος νοσηλείας καθώς και διάγνωση εξόδου των ψυχογηριατρικών ασθενών στο Ψ.Ν.Α Δρομοκαΐτειο και στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αττικόν για το έτος 2019."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πετσούλη Αγάπη","Petsouli Agapi"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Περίληψη Εισαγωγή : Η ηλικιακή ομάδα των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω συνεχώς αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ανάγκη για σωστή διαχείριση και αντιμετώπιση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά οδήγησε στην δημιουργία της ψυχογηριατρικής. Στην Ελλάδα, οι δομές που διαθέτουν κλίνες για άτομα τρίτης ηλικίας που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές είναι περιορισμένες. Η άνοια, οι ψυχωτικές διαταραχές, οι συναισθηματικές διαταραχές, οι διαταραχές κατάχρησης ουσιών, οι αγχώδεις διαταραχές, οι διαταραχές προσωπικότητας και η αυτοκτονίκοτητα είναι οι πιο συχνές διαταραχές που μπορούν να οδηγήσουν σε αναγκαστική νοσηλεία. Η νομοθεσία και τα ποσοστά της ακούσιας νοσηλείας διαφέρουν μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην Ελλάδα, η ακούσια νοσηλεία ορίζεται από το νόμο 2071/92. Η ακούσια νοσηλείας μπορεί να οδηγήσει σε καταπάτηση των δικαιωμάτων και της ελευθερίας τους ασθενούς, σε μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας, αυξάνει τον κίνδυνο επανασειγωγής, επηρεάζει την σχέση του ασθενούς με το οικογενειακό περιβάλλον και τον θεράποντα ιατρό, αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονικότητας και συμβάλει στην μείωση λειτουργικότητας. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς που νοσηλεύονται ακουσίως, δεν διαφέρουν σημαντικά ως προς την ψυχοπαθολογία με τους ασθενείς που νοσηλεύονται εκουσίως, ενώ παρατηρούνται διαφορές ως προς την συμμόρφωση με την αγωγή. Ενώ, σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες για την διάρκεια νοσηλείας είναι η διαγνωστική κατηγορία, η μεγαλύτερες ηλικίες, η σωματική και ψυχιατρική συννοσηρότητα η παρουσία φροντιστή, οι φαρμακευτικές παρενέργειες και οι πτώσεις κατά την διάρκεια της νοσηλείας. Σκοπός : Η παρούσα έρευνα έχει ως σκοπό να διερευνήσει, για την χρονική περίοδο ενός έτους, όλες τις εισαγωγές των ασθενών ηλικίας 65 ετών και άνω, σε δύο νοσοκομεία του νομού αττικής που διαθέτουν κλίνες για την συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα. Έτσι ώστε να διερευνηθούν οι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε ακούσια νοσηλεία και κατά συνέπεια μεγαλύτερο χρόνο νοσηλείας. Μεθοδολογία : πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε 321 ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω , που νοσηλεύτηκαν στο τμήμα Γεμέλειο του ΨΝΑ Δρομοκαΐτειου και στην ψυχιατρική κλινική του ΠΓΝΑ Αττικόν, με την διαδικασία της ακούσιας ή εκούσιας νοσηλείας για το έτος 2019. Έγινε καταγραφή της διαγνωστικής κατηγορίας στην οποία ανήκαν, η διάρκεια νοσηλείας, η ύπαρξη αυτοκτονικού ιδεασμού και η ύπαρξη ψυχιατρικής συννοσηρότητας. Για την ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν τα 2x2 Pearson chi-square test, 2x5 Pearson chi-square test και η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση : α) για την συσχέτιση φύλου και τρόπου εισαγωγής, β) για την συσχέτιση μεταξύ διαγνωστικής κατηγορίας και τρόπου εισαγωγής, γ) για την συσχέτιση μεταξύ νοσοκομείου εισαγωγής και τρόπου εισαγωγής, δ) για την διερεύνηση του τρόπου νοσηλείας ως των ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα για την διάρκεια νοσηλείας, σε σχέση με την ηλικία, το φύλο, το νοσοκομείο, την παρουσία αυτοκτονικού ιδεασμού, την ψυχιατρική συννοσηρότητα , την διαγνωστική κατηγορία κατά ICD-10. Αποτελέσματα : από τους 298 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στο ΨΝΑ Δρομοκαϊτειο το 61,7% νοσηλεύτηκε με την διαδικασία της ακουσίας νοσηλείας, ενώ από το σύνολο των 23 ασθενών που νοσηλεύτηκαν στο ΠΓΝΑ Αττικόν, το 26,1% νοσηλεύτηκε ακουσίως. Ακόμη τα αποτελέσματα έδειξαν, πως δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ του τρόπου εισαγωγής και του φύλου. Από τους 111 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία κατά ICD-10 σχιζοφρένεια, σχιζότυπη και παραληρητική διαταραχή το 72,1% νοσηλεύτηκε ακουσία. Επίσης, από τους 104 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία των οργανικών διαταραχών το 71,2% νοσηλεύτηκε ακουσίως. Αντίθετα από 84 ασθενείς που ανήκαν στην διαγνωστική κατηγορία των συναισθηματικών διαταραχών το 64,3% νοσηλεύτηκε εκουσίως. Οι ασθενείς που νοσηλεύτηκαν ακούσια η μέση διάρκεια νοσηλείας του ήταν 53,41 (SD=111,01) ημέρες, ενώ οι ασθενείς που νοσηλεύτηκαν εκουσίως η μέση διάρκεια νοσηλείας τους ήταν 27,50 (SD=60,7) ημέρες. Τέλος ο τρόπος νοσηλείας, βρέθηκε ο σημαντικότερος προγνωστικός παράγοντας για την διάρκεια νοσηλείας των ψυχογηριατρικών ασθενών σε σχέση με το φύλο, την ηλικία, την διαγνωστική κατηγορία, το νοσοκομείο, την παρουσία αυτοκτονικού ιδεασμού, την ψυχιατρική συννοσηρότητα. Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματα που βρέθηκαν στην παρούσα έρευνα, συμβαδίζουν με τις περισσότερες υποθέσεις που διερευνήθηκαν καθώς και με την βιβλιογραφία για την αναγκαστική νοσηλεία. Ενώ η υπόθεση που διερευνούσε την σχέση μεταξύ του φύλου και τρόπου εισαγωγής απορρίφθηκε. Διαφαίνεται σημαντική η διερεύνηση των παραγόντων που μπορούν να οδηγήσουν σε ακούσια νοσηλεία στην συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα, όπως επίσης και τα αποτελέσματα μιας αναγκαστικής νοσηλείας σε αυτούς τους ασθενείς.","Introduction: the age group of people that are 65 years old and over is constantly growing worldwide. The need for proper management and treatment of the mental health problems that these individuals face has led to the creation of psychiatric geriatrics. In Greece, the infrastructure with beds for the elderly that suffer from mental disorders is limited. Dementia, psychotic disorders, emotional disorders, substance abuse disorders, anxiety disorders, personality disorders and suicidal ideation are the most common disorders that can lead to compulsory hospitalization. The legislation and the rates of involuntary hospitalization vary between European Union countries. In Greece, involuntary admission is defined by law 2071/92. Involuntary admission can lead to a violation of the patient’s rights and freedom, in a longer hospital stay, increases the risk of re-admission, affects the patient’s relationship with the family environment and the treating physician, increases the risk of suicide and contributes to reduced functionality. In addition, patients who are hospitalized involuntary do not differ significantly in psychopathology from patients who are hospitalized voluntarily , but there are differences in compliance with treatment. Important prognostic factors for the duration of hospitalization are the diagnostic category, the older ages, the physical and psychiatric comorbidity, the presence of a caregiver, the drug side effects and the falls during hospitalization. Scope: the purpose of this research is to investigate, for a period of one year, all the admissions of patients aged 65 and over, in two hospitals in the prefecture of Attica that admit patients of this age group. Thus, the factors that can lead to involuntary hospitalization and consequently longer hospitalization time can be investigated. Methodology: a retrospective study was performed on 321 patients aged 65 and over, who were hospitalized with the procedure of involuntary or voluntary admission for the year 2019. In the Gemelio department of Attica’s psychiatric hospital, named dromokaitio and in the psychiatric clinic of University General Hospital Attikon. The diagnostic category to which the patients belonged, the duration of hospitalization, the existence of suicidal ideation and the existence of psychiatric comorbidity were recorded. As part of the analysis, the 2x2 Pearson chi-square test, the 2x5 Pearson chi-square test and the multiple linear regression were used: a) for the correlation between sex and method of admission, b) for the correlation between diagnostic category and method of admission, c) for the correlation between hospital admission and method of admission, d) to investigate the method of admission as the strongest prognostic factor for the duration of hospitalization, in relation to age, gender, hospital, the presence of suicidal ideation, psychiatric comorbidity and diagnostic category according to ICD-10. Results: out of the 298 patients who were treated at Dromokaitio, 61.7% were treated by the involuntary hospitalization procedure, while out of the total of 23 patients treated at Attikon, 26.1% were treated involuntary. The results also showed that there is no statistically significant relationship between the method of admission and the gender. Out of the 111 patients in the ICD-10 diagnostic category for schizophrenia, schizotypal and delusional disorder, 72.1% were hospitalizes involuntary. Moreover, out of the 104 patients who belonged to the diagnostic category of organic disorders, 71.2% were involuntarily hospitalized. In contrast, 84 patients who belonged to the diagnostic category of emotional disorders, 64.3% were voluntarily hospitalized. Patients who were involuntarily hospitalized had o mean length of stay 53.41 days (SD= 111.01), while patients who were voluntarily hospitalized had an average of 27.50 days (SD= 60.7). Finally, the method of hospitalization was found to be the most important prognostic factor for the duration of hospitalization of psychiatric geriatric patients in relation to gender, age diagnostic category, hospital, the presence of suicidal ideation and psychiatric comorbidity. Conclusion: the results found in the present study are in line with most of the cases investigated as well as with the literature about involuntary admission. However, the hypothesis which investigates the relationship between sex and the method of hospitalization was rejected. Last but not least, the investigation of the factors that can lead to involuntary admission in this age group, as well as the results of involuntary hospitalization in these patients is important."],"dc:identifier":["uoadl:2943006","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943006"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τρόπος εισαγωγής, αιτία εισαγωγής, μέσος χρόνος νοσηλείας καθώς και διάγνωση εξόδου των ψυχογηριατρικών ασθενών στο Ψ.Ν.Α Δρομοκαΐτειο και στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αττικόν για το έτος 2019."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:34Z"}