{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943079"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943079","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχοπαθολογία και ποιότητα ζωής εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων που παρακολουθούν προγράμματα υποκατάστασης βουπρενορφίνης","abstract":"Εισαγωγή: Η ψυχιατρική συννοσηρότητα είναι σύνηθες φαινόμενο στον πληθυσμό των χρηστών ουσιών. Η ύπαρξη ψυχιατρικής διάγνωσης, εκτός από την διαταραχή χρήσης ουσιών, φαίνεται να είναι επιβαρυντικός παράγοντας της ποιότητας ζωής των εξαρτημένων ατόμων. Οι δείκτες ποιότητας ζωής χρησιμοποιούνται στην κλινική έρευνα για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας υγειονομικών παρεμβάσεων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ποιότητας ζωής εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων, που παρακολουθούν πρόγραμμα υποκατάστασης βουπρενορφίνης καθώς και η συσχέτιση της ποιότητας ζωής με την ψυχοπαθολογία. Μεθοδολογία: Στην μελέτη συμμετείχαν 97 άτομα (89 άνδρες και 8 γυναίκες), θεραπευόμενοι της Μονάδας Ολοκληρωμένης Θεραπείας της Εξάρτησης (ΜΟΘΕ) Άγιος Σάββας του Ο.ΚΑ.ΝΑ. Το χορηγούμενο υποκατάστατο είναι η βουπρενορφίνη. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής (SF-36), το ερωτηματολόγιο ικανοποίησης βασικών ψυχολογικών αναγκών (BPNS) και το ερωτηματολόγιο έκφρασης συναισθημάτων (DDI). Επιπλέον για τους σκοπούς της παρούσας μελέτης ο ψυχίατρος της μονάδας κατέγραψε την ψυχιατρική διάγνωση των ασθενών με συννοσηρότητα. Αποτελέσματα: Οι εξαρτημένοι του προγράμματος που δεν είχαν διπλή διάγνωση, έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, ζωτικότητα (ενέργεια/κούραση), ψυχική υγεία, κοινωνική λειτουργικότητα, αυτονομία, επάρκεια (ανάγκη του να νιώθεις ικανός και αποτελεσματικός). Επίσης βρέθηκε, οι γυναίκες να έχουν καλύτερη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας τους σε σχέση με τους άνδρες. Η έρευνα μας έδειξε ότι οι έχοντες μόρφωση άνω της υποχρεωτικής έχουν πιο καλή ποιότητα ζωής, ζωτικότητα και αντίδραση σε ψυχικό και σωματικό πόνο σε σχέση με ερωτηθέντες χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου. Επιπλέον φαίνεται οι άτεκνοι να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής σε σχέση με τους συμμετέχοντες γονείς. Το ίδιο παρατηρείται (υψηλότερες – θετικότερες βαθμολογίες έχουν οι άτεκνοι) για το συναισθηματικό ρόλο και το σωματικό πόνο. Επίσης, βρέθηκε ότι αυτοί που δεν έχουν παιδιά έχουν μεγαλύτερη ευχαρίστηση και σχετίζεσθαι (ανάγκη να σχετίζονται με άλλους ανθρώπους) σε σχέση με τους συμμετέχοντες γονείς. Η παρούσα έρευνα έδειξε ότι οι άστεγοι έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής ως προς τους δείκτες ζωτικότητας και ψυχικής υγείας, χειρότερη αυτονομία και επάρκεια και δυσκολεύονται να ικανοποιήσουν βασικές ψυχολογικές ανάγκες. Οι εργαζόμενοι έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, σωματική λειτουργικότητα, ζωτικότητα, ψυχική υγεία, κοινωνική λειτουργικότητα, γενική υγεία, ικανοποίηση βασικών ψυχολογικών αναγκών, επάρκεια και σχετίζεσθαι σε σχέση με τους ανέργους. Επίσης, βρέθηκε ότι οι έχοντες ασφαλιστικής κάλυψης έχουν καλύτερο επίπεδο γενικής υγείας σε σχέση με τους συμμετέχοντες που δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη, όπως και οι συμμετέχοντες που λαμβάνουν κάποιο επίδομα έχουν καλύτερη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας τους σε σχέση με αυτούς που δεν λαμβάνουν. Τέλος όσον αφορά την ηλικία, βρέθηκε συσχέτιση (αρνητική) μόνο με τη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας, δηλαδή όσο αυξανόταν η ηλικία στα άτομα τόσο αναφερόταν επιδείνωση στην κατάσταση της υγείας τους. Συμπεράσματα: Οι χρήστες με ψυχιατρική συννοσηρότητα εμφανίζουν χειρότερη ποιότητα ζωής, ιδιαίτερα όσον αφορά την διάσταση της ζωτικότητας, ψυχική υγείας, κοινωνικής λειτουργικότητας, αυτονομίας και επάρκειας. Διάφοροι κοινωνικο-οικονομικοί παράγοντες όπως η ανεργία, η έλλειψη στέγης και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής των εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων στα προγράμματα υποκατάστασης βουπρενορφίνης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ψυχιατρική συννοσηρότητα είναι σύνηθες φαινόμενο στον πληθυσμό των χρηστών ουσιών. Η ύπαρξη ψυχιατρικής διάγνωσης, εκτός από την διαταραχή χρήσης ουσιών, φαίνεται να είναι επιβαρυντικός παράγοντας της ποιότητας ζωής των εξαρτημένων ατόμων. Οι δείκτες ποιότητας ζωής χρησιμοποιούνται στην κλινική έρευνα για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας υγειονομικών παρεμβάσεων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ποιότητας ζωής εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων, που παρακολουθούν πρόγραμμα υποκατάστασης βουπρενορφίνης καθώς και η συσχέτιση της ποιότητας ζωής με την ψυχοπαθολογία. Μεθοδολογία: Στην μελέτη συμμετείχαν 97 άτομα (89 άνδρες και 8 γυναίκες), θεραπευόμενοι της Μονάδας Ολοκληρωμένης Θεραπείας της Εξάρτησης (ΜΟΘΕ) Άγιος Σάββας του Ο.ΚΑ.ΝΑ. Το χορηγούμενο υποκατάστατο είναι η βουπρενορφίνη. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής (SF-36), το ερωτηματολόγιο ικανοποίησης βασικών ψυχολογικών αναγκών (BPNS) και το ερωτηματολόγιο έκφρασης συναισθημάτων (DDI). Επιπλέον για τους σκοπούς της παρούσας μελέτης ο ψυχίατρος της μονάδας κατέγραψε την ψυχιατρική διάγνωση των ασθενών με συννοσηρότητα. Αποτελέσματα: Οι εξαρτημένοι του προγράμματος που δεν είχαν διπλή διάγνωση, έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, ζωτικότητα (ενέργεια/κούραση), ψυχική υγεία, κοινωνική λειτουργικότητα, αυτονομία, επάρκεια (ανάγκη του να νιώθεις ικανός και αποτελεσματικός). Επίσης βρέθηκε, οι γυναίκες να έχουν καλύτερη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας τους σε σχέση με τους άνδρες. Η έρευνα μας έδειξε ότι οι έχοντες μόρφωση άνω της υποχρεωτικής έχουν πιο καλή ποιότητα ζωής, ζωτικότητα και αντίδραση σε ψυχικό και σωματικό πόνο σε σχέση με ερωτηθέντες χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου. Επιπλέον φαίνεται οι άτεκνοι να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής σε σχέση με τους συμμετέχοντες γονείς. Το ίδιο παρατηρείται (υψηλότερες – θετικότερες βαθμολογίες έχουν οι άτεκνοι) για το συναισθηματικό ρόλο και το σωματικό πόνο. Επίσης, βρέθηκε ότι αυτοί που δεν έχουν παιδιά έχουν μεγαλύτερη ευχαρίστηση και σχετίζεσθαι (ανάγκη να σχετίζονται με άλλους ανθρώπους) σε σχέση με τους συμμετέχοντες γονείς. Η παρούσα έρευνα έδειξε ότι οι άστεγοι έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής ως προς τους δείκτες ζωτικότητας και ψυχικής υγείας, χειρότερη αυτονομία και επάρκεια και δυσκολεύονται να ικανοποιήσουν βασικές ψυχολογικές ανάγκες. Οι εργαζόμενοι έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, σωματική λειτουργικότητα, ζωτικότητα, ψυχική υγεία, κοινωνική λειτουργικότητα, γενική υγεία, ικανοποίηση βασικών ψυχολογικών αναγκών, επάρκεια και σχετίζεσθαι σε σχέση με τους ανέργους. Επίσης, βρέθηκε ότι οι έχοντες ασφαλιστικής κάλυψης έχουν καλύτερο επίπεδο γενικής υγείας σε σχέση με τους συμμετέχοντες που δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη, όπως και οι συμμετέχοντες που λαμβάνουν κάποιο επίδομα έχουν καλύτερη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας τους σε σχέση με αυτούς που δεν λαμβάνουν. Τέλος όσον αφορά την ηλικία, βρέθηκε συσχέτιση (αρνητική) μόνο με τη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας, δηλαδή όσο αυξανόταν η ηλικία στα άτομα τόσο αναφερόταν επιδείνωση στην κατάσταση της υγείας τους. Συμπεράσματα: Οι χρήστες με ψυχιατρική συννοσηρότητα εμφανίζουν χειρότερη ποιότητα ζωής, ιδιαίτερα όσον αφορά την διάσταση της ζωτικότητας, ψυχική υγείας, κοινωνικής λειτουργικότητας, αυτονομίας και επάρκειας. Διάφοροι κοινωνικο-οικονομικοί παράγοντες όπως η ανεργία, η έλλειψη στέγης και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής των εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων στα προγράμματα υποκατάστασης βουπρενορφίνης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπούρας-Ροντογιάννης Αλέξανδρος","Bouras-Rontogiannis Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943079"],"render_values":[{"text":"uoadl:2943079","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943079","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943079","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2943079","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπούρας-Ροντογιάννης Αλέξανδρος","Bouras-Rontogiannis Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943079","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943079"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ψυχιατρική συννοσηρότητα είναι σύνηθες φαινόμενο στον πληθυσμό των χρηστών ουσιών. Η ύπαρξη ψυχιατρικής διάγνωσης, εκτός από την διαταραχή χρήσης ουσιών, φαίνεται να είναι επιβαρυντικός παράγοντας της ποιότητας ζωής των εξαρτημένων ατόμων. Οι δείκτες ποιότητας ζωής χρησιμοποιούνται στην κλινική έρευνα για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας υγειονομικών παρεμβάσεων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ποιότητας ζωής εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων, που παρακολουθούν πρόγραμμα υποκατάστασης βουπρενορφίνης καθώς και η συσχέτιση της ποιότητας ζωής με την ψυχοπαθολογία. Μεθοδολογία: Στην μελέτη συμμετείχαν 97 άτομα (89 άνδρες και 8 γυναίκες), θεραπευόμενοι της Μονάδας Ολοκληρωμένης Θεραπείας της Εξάρτησης (ΜΟΘΕ) Άγιος Σάββας του Ο.ΚΑ.ΝΑ. Το χορηγούμενο υποκατάστατο είναι η βουπρενορφίνη. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής (SF-36), το ερωτηματολόγιο ικανοποίησης βασικών ψυχολογικών αναγκών (BPNS) και το ερωτηματολόγιο έκφρασης συναισθημάτων (DDI). Επιπλέον για τους σκοπούς της παρούσας μελέτης ο ψυχίατρος της μονάδας κατέγραψε την ψυχιατρική διάγνωση των ασθενών με συννοσηρότητα. Αποτελέσματα: Οι εξαρτημένοι του προγράμματος που δεν είχαν διπλή διάγνωση, έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, ζωτικότητα (ενέργεια/κούραση), ψυχική υγεία, κοινωνική λειτουργικότητα, αυτονομία, επάρκεια (ανάγκη του να νιώθεις ικανός και αποτελεσματικός). Επίσης βρέθηκε, οι γυναίκες να έχουν καλύτερη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας τους σε σχέση με τους άνδρες. Η έρευνα μας έδειξε ότι οι έχοντες μόρφωση άνω της υποχρεωτικής έχουν πιο καλή ποιότητα ζωής, ζωτικότητα και αντίδραση σε ψυχικό και σωματικό πόνο σε σχέση με ερωτηθέντες χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου. Επιπλέον φαίνεται οι άτεκνοι να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής σε σχέση με τους συμμετέχοντες γονείς. Το ίδιο παρατηρείται (υψηλότερες – θετικότερες βαθμολογίες έχουν οι άτεκνοι) για το συναισθηματικό ρόλο και το σωματικό πόνο. Επίσης, βρέθηκε ότι αυτοί που δεν έχουν παιδιά έχουν μεγαλύτερη ευχαρίστηση και σχετίζεσθαι (ανάγκη να σχετίζονται με άλλους ανθρώπους) σε σχέση με τους συμμετέχοντες γονείς. Η παρούσα έρευνα έδειξε ότι οι άστεγοι έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής ως προς τους δείκτες ζωτικότητας και ψυχικής υγείας, χειρότερη αυτονομία και επάρκεια και δυσκολεύονται να ικανοποιήσουν βασικές ψυχολογικές ανάγκες. Οι εργαζόμενοι έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, σωματική λειτουργικότητα, ζωτικότητα, ψυχική υγεία, κοινωνική λειτουργικότητα, γενική υγεία, ικανοποίηση βασικών ψυχολογικών αναγκών, επάρκεια και σχετίζεσθαι σε σχέση με τους ανέργους. Επίσης, βρέθηκε ότι οι έχοντες ασφαλιστικής κάλυψης έχουν καλύτερο επίπεδο γενικής υγείας σε σχέση με τους συμμετέχοντες που δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη, όπως και οι συμμετέχοντες που λαμβάνουν κάποιο επίδομα έχουν καλύτερη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας τους σε σχέση με αυτούς που δεν λαμβάνουν. Τέλος όσον αφορά την ηλικία, βρέθηκε συσχέτιση (αρνητική) μόνο με τη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας, δηλαδή όσο αυξανόταν η ηλικία στα άτομα τόσο αναφερόταν επιδείνωση στην κατάσταση της υγείας τους. Συμπεράσματα: Οι χρήστες με ψυχιατρική συννοσηρότητα εμφανίζουν χειρότερη ποιότητα ζωής, ιδιαίτερα όσον αφορά την διάσταση της ζωτικότητας, ψυχική υγείας, κοινωνικής λειτουργικότητας, αυτονομίας και επάρκειας. Διάφοροι κοινωνικο-οικονομικοί παράγοντες όπως η ανεργία, η έλλειψη στέγης και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής των εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων στα προγράμματα υποκατάστασης βουπρενορφίνης.","Introduction: Psychiatric comorbidity is a common phenomenon in the substance abuse population. The existence of a psychiatric diagnosis, in addition to substance use disorder, seems to be an aggravating factor in the quality of life of addicts. Quality of life indicators are used in clinical research to evaluate the effectiveness of health interventions. The purpose of this study is to assess the quality of life of heroin-dependent individuals attending a buprenorphine substitution program and to correlate quality of life with psychopathology. Methods: The study involved 97 people (89 men and 8 women), patients of the Integrated Treatment Unit of Addiction (ITUA) Agios Savvas of OKANA. The administered substitute is buprenorphine. Participants completed the quality of life assessment questionnaire (SF-36), the Basic Psychological Needs Scale (BPNS), and the Distress Disclosure Index (DDI). In addition, for the purposes of the present study, the psychiatrist recorded the psychiatric diagnosis of patients with comorbidity. Results: Program addicts who did not have a double diagnosis have a better quality of life, vitality (energy/fatigue), mental health, social functionality, autonomy, competence (need to feel capable and effective). It was also found that women have a better change in their state of health than men. Our study showed that those who are educated above the compulsory level have a better quality of life, vitality and reaction to mental and physical pain compared to respondents with a lower educational level. In addition, the childless seem to have a better quality of life compared to the participating parents. The same is observed (higher – more positive scores the childless have) for the emotional role and the physical pain. It was also found that those who do not have children have more pleasure and relatedness (need to relate to other people) than the participating parents. The present study showed that the homeless have worse quality of life in terms of indicators of vitality and mental health, worse autonomy and competence and find it difficult to satisfy basic psychological needs. Employees have better quality of life, physical functionality, vitality, mental health, social functionality, general health, satisfaction of basic psychological needs, competence and relatedness than the unemployed. It was also found that those who have insurance coverage have higher level of general health compared to participants who do not have insurance coverage, as well as participants who receive an allowance have a better change in their state of health than those who do not. Finally, in terms of age, a correlation (negative) was found only with the change in health status, ie as the age increased in the individuals, so much deterioration was reported in their health status. Conclusions: Users with psychiatric comorbidity show worse quality of life, especially in terms of vitality, mental health, social function, autonomy and competence. Various socio-economic factors such as unemployment, homelessness and low educational level affect the quality of life of heroin-dependent individuals in buprenorphine substitution programs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχοπαθολογία και ποιότητα ζωής εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων που παρακολουθούν προγράμματα υποκατάστασης βουπρενορφίνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπούρας-Ροντογιάννης Αλέξανδρος","Bouras-Rontogiannis Alexandros"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ψυχιατρική συννοσηρότητα είναι σύνηθες φαινόμενο στον πληθυσμό των χρηστών ουσιών. Η ύπαρξη ψυχιατρικής διάγνωσης, εκτός από την διαταραχή χρήσης ουσιών, φαίνεται να είναι επιβαρυντικός παράγοντας της ποιότητας ζωής των εξαρτημένων ατόμων. Οι δείκτες ποιότητας ζωής χρησιμοποιούνται στην κλινική έρευνα για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας υγειονομικών παρεμβάσεων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ποιότητας ζωής εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων, που παρακολουθούν πρόγραμμα υποκατάστασης βουπρενορφίνης καθώς και η συσχέτιση της ποιότητας ζωής με την ψυχοπαθολογία. Μεθοδολογία: Στην μελέτη συμμετείχαν 97 άτομα (89 άνδρες και 8 γυναίκες), θεραπευόμενοι της Μονάδας Ολοκληρωμένης Θεραπείας της Εξάρτησης (ΜΟΘΕ) Άγιος Σάββας του Ο.ΚΑ.ΝΑ. Το χορηγούμενο υποκατάστατο είναι η βουπρενορφίνη. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής (SF-36), το ερωτηματολόγιο ικανοποίησης βασικών ψυχολογικών αναγκών (BPNS) και το ερωτηματολόγιο έκφρασης συναισθημάτων (DDI). Επιπλέον για τους σκοπούς της παρούσας μελέτης ο ψυχίατρος της μονάδας κατέγραψε την ψυχιατρική διάγνωση των ασθενών με συννοσηρότητα. Αποτελέσματα: Οι εξαρτημένοι του προγράμματος που δεν είχαν διπλή διάγνωση, έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, ζωτικότητα (ενέργεια/κούραση), ψυχική υγεία, κοινωνική λειτουργικότητα, αυτονομία, επάρκεια (ανάγκη του να νιώθεις ικανός και αποτελεσματικός). Επίσης βρέθηκε, οι γυναίκες να έχουν καλύτερη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας τους σε σχέση με τους άνδρες. Η έρευνα μας έδειξε ότι οι έχοντες μόρφωση άνω της υποχρεωτικής έχουν πιο καλή ποιότητα ζωής, ζωτικότητα και αντίδραση σε ψυχικό και σωματικό πόνο σε σχέση με ερωτηθέντες χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου. Επιπλέον φαίνεται οι άτεκνοι να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής σε σχέση με τους συμμετέχοντες γονείς. Το ίδιο παρατηρείται (υψηλότερες – θετικότερες βαθμολογίες έχουν οι άτεκνοι) για το συναισθηματικό ρόλο και το σωματικό πόνο. Επίσης, βρέθηκε ότι αυτοί που δεν έχουν παιδιά έχουν μεγαλύτερη ευχαρίστηση και σχετίζεσθαι (ανάγκη να σχετίζονται με άλλους ανθρώπους) σε σχέση με τους συμμετέχοντες γονείς. Η παρούσα έρευνα έδειξε ότι οι άστεγοι έχουν χειρότερη ποιότητα ζωής ως προς τους δείκτες ζωτικότητας και ψυχικής υγείας, χειρότερη αυτονομία και επάρκεια και δυσκολεύονται να ικανοποιήσουν βασικές ψυχολογικές ανάγκες. Οι εργαζόμενοι έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, σωματική λειτουργικότητα, ζωτικότητα, ψυχική υγεία, κοινωνική λειτουργικότητα, γενική υγεία, ικανοποίηση βασικών ψυχολογικών αναγκών, επάρκεια και σχετίζεσθαι σε σχέση με τους ανέργους. Επίσης, βρέθηκε ότι οι έχοντες ασφαλιστικής κάλυψης έχουν καλύτερο επίπεδο γενικής υγείας σε σχέση με τους συμμετέχοντες που δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη, όπως και οι συμμετέχοντες που λαμβάνουν κάποιο επίδομα έχουν καλύτερη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας τους σε σχέση με αυτούς που δεν λαμβάνουν. Τέλος όσον αφορά την ηλικία, βρέθηκε συσχέτιση (αρνητική) μόνο με τη μεταβολή στην κατάσταση της υγείας, δηλαδή όσο αυξανόταν η ηλικία στα άτομα τόσο αναφερόταν επιδείνωση στην κατάσταση της υγείας τους. Συμπεράσματα: Οι χρήστες με ψυχιατρική συννοσηρότητα εμφανίζουν χειρότερη ποιότητα ζωής, ιδιαίτερα όσον αφορά την διάσταση της ζωτικότητας, ψυχική υγείας, κοινωνικής λειτουργικότητας, αυτονομίας και επάρκειας. Διάφοροι κοινωνικο-οικονομικοί παράγοντες όπως η ανεργία, η έλλειψη στέγης και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής των εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων στα προγράμματα υποκατάστασης βουπρενορφίνης.","Introduction: Psychiatric comorbidity is a common phenomenon in the substance abuse population. The existence of a psychiatric diagnosis, in addition to substance use disorder, seems to be an aggravating factor in the quality of life of addicts. Quality of life indicators are used in clinical research to evaluate the effectiveness of health interventions. The purpose of this study is to assess the quality of life of heroin-dependent individuals attending a buprenorphine substitution program and to correlate quality of life with psychopathology. Methods: The study involved 97 people (89 men and 8 women), patients of the Integrated Treatment Unit of Addiction (ITUA) Agios Savvas of OKANA. The administered substitute is buprenorphine. Participants completed the quality of life assessment questionnaire (SF-36), the Basic Psychological Needs Scale (BPNS), and the Distress Disclosure Index (DDI). In addition, for the purposes of the present study, the psychiatrist recorded the psychiatric diagnosis of patients with comorbidity. Results: Program addicts who did not have a double diagnosis have a better quality of life, vitality (energy/fatigue), mental health, social functionality, autonomy, competence (need to feel capable and effective). It was also found that women have a better change in their state of health than men. Our study showed that those who are educated above the compulsory level have a better quality of life, vitality and reaction to mental and physical pain compared to respondents with a lower educational level. In addition, the childless seem to have a better quality of life compared to the participating parents. The same is observed (higher – more positive scores the childless have) for the emotional role and the physical pain. It was also found that those who do not have children have more pleasure and relatedness (need to relate to other people) than the participating parents. The present study showed that the homeless have worse quality of life in terms of indicators of vitality and mental health, worse autonomy and competence and find it difficult to satisfy basic psychological needs. Employees have better quality of life, physical functionality, vitality, mental health, social functionality, general health, satisfaction of basic psychological needs, competence and relatedness than the unemployed. It was also found that those who have insurance coverage have higher level of general health compared to participants who do not have insurance coverage, as well as participants who receive an allowance have a better change in their state of health than those who do not. Finally, in terms of age, a correlation (negative) was found only with the change in health status, ie as the age increased in the individuals, so much deterioration was reported in their health status. Conclusions: Users with psychiatric comorbidity show worse quality of life, especially in terms of vitality, mental health, social function, autonomy and competence. Various socio-economic factors such as unemployment, homelessness and low educational level affect the quality of life of heroin-dependent individuals in buprenorphine substitution programs."],"dc:identifier":["uoadl:2943079","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943079"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ψυχοπαθολογία και ποιότητα ζωής εξαρτημένων από την ηρωίνη ατόμων που παρακολουθούν προγράμματα υποκατάστασης βουπρενορφίνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:34Z"}