{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943340"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943340","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση της ακρίβειας αποτύπωσης εμφυτευμάτων με συμβατική και ψηφιακή τεχνική σε ολική νωδότητα.","abstract":"Εισαγωγή Η χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων αποτελεί πλέον μία τεκμηριωμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση νωδών ασθενών. Η μακροπρόθεσμη επιτυχία και επιβίωση μίας επιεμφυτευματικής πρόσθεσης χωρίς βιολογικές και τεχνικές επιπλοκές, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την όσο το δυνατόν πιο παθητική εφαρμογή αυτής στα στηρικτικά εμφυτεύματα. Για την επίτευξη μίας παθητικής εφαρμογής το πρώτο βήμα είναι η λήψη ενός πιστού αποτυπώματος, που να αντιγράφει με ακρίβεια τη θέση των εμφυτευμάτων. Πολλές διαφορετικές τεχνικές και υλικά έχουν χρησιμοποιηθεί για τη λήψη αποτυπώματος από εμφυτεύματα ολικού τόξου, χωρίς να υπάρχει μέχρι σήμερα μία κοινώς αποδεκτή άποψη για το ποια μέθοδος υπερτερεί και παρέχει αποτυπώματα με τη μεγαλύτερη ακρίβεια και επαναληψιμότητα. Σκοπός Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της ακρίβειας αποτύπωσης εμφυτευμάτων, παράλληλων αλλά και με κλίση, σε ολικά νωδή κάτω γνάθο. Οι μέθοδοι αποτύπωσης που συγκρίθηκαν ήταν η συμβατική αποτύπωση με δύο διαφορετικά υλικά, σιλικόνη προσθήκης και πολυαιθέρα, και η ψηφιακή αποτύπωση με δύο διαφορετικές συσκευές ενδοστοματικής σάρωσης. Υλικά και Μέθοδος Κατασκευάστηκε ένα εκμαγείο αναφοράς νωδής κάτω γνάθου με 4 εμφυτεύματα εσωτερικού εξαγώνου, τοποθετημένα σε θέσεις κυνοδόντων και πρώτων γομφίων. Τα δύο πρόσθια εμφυτεύματα ήταν παράλληλα τοποθετημένα, ενώ τα δύο οπίσθια με 15ο γλωσσική και 15ο άπω κλίση αντίστοιχα. Τα συμβατικά αποτυπώματα λήφθηκαν με τη χρήση δύο ατομικών δισκαρίων από φωτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη, με την τεχνική του ανοιχτού δισκαρίου και ασύνδετους άξονες αποτύπωσης. Χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά υλικά αποτύπωσης, μία σιλικόνη αθροιστικού τύπου και ένας πολυαιθέρας, σε μέση ρευστότητα και μονοφασική σύσταση. Η έγχυση της γύψου έγινε σε μήτρα σιλικόνης, για την εξασφάλιση ομοιόμορφου σχήματος και διαστάσεων μεταξύ των εκμαγείων. Για τα ψηφιακά αποτυπώματα χρησιμοποιήθηκαν μεταλλικά εξαρτήματα σάρωσης και δύο διαφορετικές συσκευές ενδοστοματικής σάρωσης. Συνολικά λήφθηκαν 10 αποτυπώματα από καθεμία από τις 4 συγκρινόμενες ομάδες. Τα γύψινα εκμαγεία που είχαν προκύψει από συμβατική αποτύπωση, όπως και το εκμαγείο αναφοράς, ψηφιοποιήθηκαν με τη χρήση εργαστηριακού σαρωτή αναφοράς υψηλής ακρίβειας. Τα STL αρχεία από τη σάρωση των εκμαγείων και από τα ψηφιακά αποτυπώματα εισήχθησαν σε λογισμικό αλληλεπίθεσης, όπου πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε συγκρινόμενα ζεύγη. Υπολογίστηκαν οι τρισδιάστατες αποκλίσεις, οι μετατοπίσεις και οι γωνιακές αποκλίσεις μεταξύ των εξαρτημάτων σάρωσης στα ψηφιακά αρχεία. Για τη μέτρηση της ορθότητας κάθε αρχείο από κάθε πειραματική ομάδα συγκρίθηκε με το ψηφιακό αρχείο αναφοράς, ενώ για τη μέτρηση της πιστότητας τα αρχεία της κάθε πειραματικής ομάδας συγκρίθηκαν μεταξύ τους. Επιπλέον, μετρήθηκε η αξιοπιστία σάρωσης των ενδοστοματικών σαρωτών σε σχέση με τον εργαστηριακό σαρωτή αναφοράς. Αποτελέσματα και Συμπεράσματα Για την επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το IBM-SPSS 26. Τα δεδομένα υποβλήθηκαν σε έλεγχο κανονικότητας και στη συνέχεια, σε Ανάλυση Διακύμανσης (ANOVA one-way με Levene’s test ως προς τη χρήση LSD ή Tamhane για Post-hoc έλεγχο). Το γενικό ελάχιστο επιθυμητό επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας καθορίστηκε σε p=0.05. Οι τρεις παράμετροι που αναλύθηκαν ήταν η ορθότητα, η πιστότητα και η αξιοπιστία σάρωσης. Από τη συνολική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και με βάση τους περιορισμούς που τέθηκαν στην παρούσα διπλωματική εργασία, προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: Η ακρίβεια αποτύπωσης εμφυτευμάτων σε νωδή κάτω γνάθο επηρεάστηκε τόσο από τη χρησιμοποιούμενη τεχνική αποτύπωσης (συμβατική ή ψηφιακή), όσο και από το χρησιμοποιούμενο αποτυπωτικό υλικό (σιλικόνη ή πολυαιθέρας) και το χρησιμοποιούμενο ενδοστοματικό σαρωτή (Trios ή Heron). 1. Ως προς την ορθότητα της αποτύπωσης (trueness), η σιλικόνη παρουσίασε τη μεγαλύτερη ακρίβεια αποτύπωσης με τις χαμηλότερες τιμές αποκλίσεων, ακολουθούμενη από τον πολυαιθέρα και το Trios, χωρίς όμως οι διαφορές μεταξύ των τριών αυτών ομάδων να είναι στην πλειοψηφία τους στατιστικά σημαντικές. Το Heron παρουσίασε κατώτερα αποτελέσματα ορθότητας σε στατιστικά σημαντικό βαθμό σε όλες τις μετρήσεις σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες. 2. Στις επιμέρους μετρήσεις, οι μετρήσεις αποκλίσεων αποστάσεων εμφάνισαν γενικά μικρότερες τιμές σε σχέση με τις μετρήσεις αποκλίσεων γωνιών. Η σιλικόνη εμφάνισε ακριβέστερα αποτελέσματα όσον αφορά στις μετρήσεις αποστάσεων, στην πλειοψηφία τους. Στις μετρήσεις γωνιών δεν υπερτερούσε σταθερά κάποιο υλικό ή σαρωτής έναντι των υπολοίπων. 3. Ως προς την πιστότητα της αποτύπωσης (precision) η συμβατική αποτύπωση με σιλικόνη ή με πολυαιθέρα υπερτερούσε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό έναντι της ψηφιακής αποτύπωσης με οποιονδήποτε από τους δύο σαρωτές. Μεταξύ σιλικόνης και πολυαιθέρα δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά. 4. Ως προς την αξιοπιστία σάρωσης (scanning reliability), η απόκλιση των εμφυτευμάτων μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την αξιοπιστία του σαρωτή.","abstract_html":"Εισαγωγή Η χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων αποτελεί πλέον μία τεκμηριωμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση νωδών ασθενών. Η μακροπρόθεσμη επιτυχία και επιβίωση μίας επιεμφυτευματικής πρόσθεσης χωρίς βιολογικές και τεχνικές επιπλοκές, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την όσο το δυνατόν πιο παθητική εφαρμογή αυτής στα στηρικτικά εμφυτεύματα. Για την επίτευξη μίας παθητικής εφαρμογής το πρώτο βήμα είναι η λήψη ενός πιστού αποτυπώματος, που να αντιγράφει με ακρίβεια τη θέση των εμφυτευμάτων. Πολλές διαφορετικές τεχνικές και υλικά έχουν χρησιμοποιηθεί για τη λήψη αποτυπώματος από εμφυτεύματα ολικού τόξου, χωρίς να υπάρχει μέχρι σήμερα μία κοινώς αποδεκτή άποψη για το ποια μέθοδος υπερτερεί και παρέχει αποτυπώματα με τη μεγαλύτερη ακρίβεια και επαναληψιμότητα. Σκοπός Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της ακρίβειας αποτύπωσης εμφυτευμάτων, παράλληλων αλλά και με κλίση, σε ολικά νωδή κάτω γνάθο. Οι μέθοδοι αποτύπωσης που συγκρίθηκαν ήταν η συμβατική αποτύπωση με δύο διαφορετικά υλικά, σιλικόνη προσθήκης και πολυαιθέρα, και η ψηφιακή αποτύπωση με δύο διαφορετικές συσκευές ενδοστοματικής σάρωσης. Υλικά και Μέθοδος Κατασκευάστηκε ένα εκμαγείο αναφοράς νωδής κάτω γνάθου με 4 εμφυτεύματα εσωτερικού εξαγώνου, τοποθετημένα σε θέσεις κυνοδόντων και πρώτων γομφίων. Τα δύο πρόσθια εμφυτεύματα ήταν παράλληλα τοποθετημένα, ενώ τα δύο οπίσθια με 15ο γλωσσική και 15ο άπω κλίση αντίστοιχα. Τα συμβατικά αποτυπώματα λήφθηκαν με τη χρήση δύο ατομικών δισκαρίων από φωτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη, με την τεχνική του ανοιχτού δισκαρίου και ασύνδετους άξονες αποτύπωσης. Χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά υλικά αποτύπωσης, μία σιλικόνη αθροιστικού τύπου και ένας πολυαιθέρας, σε μέση ρευστότητα και μονοφασική σύσταση. Η έγχυση της γύψου έγινε σε μήτρα σιλικόνης, για την εξασφάλιση ομοιόμορφου σχήματος και διαστάσεων μεταξύ των εκμαγείων. Για τα ψηφιακά αποτυπώματα χρησιμοποιήθηκαν μεταλλικά εξαρτήματα σάρωσης και δύο διαφορετικές συσκευές ενδοστοματικής σάρωσης. Συνολικά λήφθηκαν 10 αποτυπώματα από καθεμία από τις 4 συγκρινόμενες ομάδες. Τα γύψινα εκμαγεία που είχαν προκύψει από συμβατική αποτύπωση, όπως και το εκμαγείο αναφοράς, ψηφιοποιήθηκαν με τη χρήση εργαστηριακού σαρωτή αναφοράς υψηλής ακρίβειας. Τα STL αρχεία από τη σάρωση των εκμαγείων και από τα ψηφιακά αποτυπώματα εισήχθησαν σε λογισμικό αλληλεπίθεσης, όπου πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε συγκρινόμενα ζεύγη. Υπολογίστηκαν οι τρισδιάστατες αποκλίσεις, οι μετατοπίσεις και οι γωνιακές αποκλίσεις μεταξύ των εξαρτημάτων σάρωσης στα ψηφιακά αρχεία. Για τη μέτρηση της ορθότητας κάθε αρχείο από κάθε πειραματική ομάδα συγκρίθηκε με το ψηφιακό αρχείο αναφοράς, ενώ για τη μέτρηση της πιστότητας τα αρχεία της κάθε πειραματικής ομάδας συγκρίθηκαν μεταξύ τους. Επιπλέον, μετρήθηκε η αξιοπιστία σάρωσης των ενδοστοματικών σαρωτών σε σχέση με τον εργαστηριακό σαρωτή αναφοράς. Αποτελέσματα και Συμπεράσματα Για την επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το IBM-SPSS 26. Τα δεδομένα υποβλήθηκαν σε έλεγχο κανονικότητας και στη συνέχεια, σε Ανάλυση Διακύμανσης (ANOVA one-way με Levene’s test ως προς τη χρήση LSD ή Tamhane για Post-hoc έλεγχο). Το γενικό ελάχιστο επιθυμητό επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας καθορίστηκε σε p=0.05. Οι τρεις παράμετροι που αναλύθηκαν ήταν η ορθότητα, η πιστότητα και η αξιοπιστία σάρωσης. Από τη συνολική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και με βάση τους περιορισμούς που τέθηκαν στην παρούσα διπλωματική εργασία, προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: Η ακρίβεια αποτύπωσης εμφυτευμάτων σε νωδή κάτω γνάθο επηρεάστηκε τόσο από τη χρησιμοποιούμενη τεχνική αποτύπωσης (συμβατική ή ψηφιακή), όσο και από το χρησιμοποιούμενο αποτυπωτικό υλικό (σιλικόνη ή πολυαιθέρας) και το χρησιμοποιούμενο ενδοστοματικό σαρωτή (Trios ή Heron). 1. Ως προς την ορθότητα της αποτύπωσης (trueness), η σιλικόνη παρουσίασε τη μεγαλύτερη ακρίβεια αποτύπωσης με τις χαμηλότερες τιμές αποκλίσεων, ακολουθούμενη από τον πολυαιθέρα και το Trios, χωρίς όμως οι διαφορές μεταξύ των τριών αυτών ομάδων να είναι στην πλειοψηφία τους στατιστικά σημαντικές. Το Heron παρουσίασε κατώτερα αποτελέσματα ορθότητας σε στατιστικά σημαντικό βαθμό σε όλες τις μετρήσεις σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες. 2. Στις επιμέρους μετρήσεις, οι μετρήσεις αποκλίσεων αποστάσεων εμφάνισαν γενικά μικρότερες τιμές σε σχέση με τις μετρήσεις αποκλίσεων γωνιών. Η σιλικόνη εμφάνισε ακριβέστερα αποτελέσματα όσον αφορά στις μετρήσεις αποστάσεων, στην πλειοψηφία τους. Στις μετρήσεις γωνιών δεν υπερτερούσε σταθερά κάποιο υλικό ή σαρωτής έναντι των υπολοίπων. 3. Ως προς την πιστότητα της αποτύπωσης (precision) η συμβατική αποτύπωση με σιλικόνη ή με πολυαιθέρα υπερτερούσε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό έναντι της ψηφιακής αποτύπωσης με οποιονδήποτε από τους δύο σαρωτές. Μεταξύ σιλικόνης και πολυαιθέρα δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά. 4. Ως προς την αξιοπιστία σάρωσης (scanning reliability), η απόκλιση των εμφυτευμάτων μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την αξιοπιστία του σαρωτή.","abstract_has_math":false,"creators":["Παλάντζα Ειρήνη","Palantza Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:42:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943340"],"render_values":[{"text":"uoadl:2943340","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943340","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943340","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2943340","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παλάντζα Ειρήνη","Palantza Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943340","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943340"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων αποτελεί πλέον μία τεκμηριωμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση νωδών ασθενών. Η μακροπρόθεσμη επιτυχία και επιβίωση μίας επιεμφυτευματικής πρόσθεσης χωρίς βιολογικές και τεχνικές επιπλοκές, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την όσο το δυνατόν πιο παθητική εφαρμογή αυτής στα στηρικτικά εμφυτεύματα. Για την επίτευξη μίας παθητικής εφαρμογής το πρώτο βήμα είναι η λήψη ενός πιστού αποτυπώματος, που να αντιγράφει με ακρίβεια τη θέση των εμφυτευμάτων. Πολλές διαφορετικές τεχνικές και υλικά έχουν χρησιμοποιηθεί για τη λήψη αποτυπώματος από εμφυτεύματα ολικού τόξου, χωρίς να υπάρχει μέχρι σήμερα μία κοινώς αποδεκτή άποψη για το ποια μέθοδος υπερτερεί και παρέχει αποτυπώματα με τη μεγαλύτερη ακρίβεια και επαναληψιμότητα. Σκοπός Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της ακρίβειας αποτύπωσης εμφυτευμάτων, παράλληλων αλλά και με κλίση, σε ολικά νωδή κάτω γνάθο. Οι μέθοδοι αποτύπωσης που συγκρίθηκαν ήταν η συμβατική αποτύπωση με δύο διαφορετικά υλικά, σιλικόνη προσθήκης και πολυαιθέρα, και η ψηφιακή αποτύπωση με δύο διαφορετικές συσκευές ενδοστοματικής σάρωσης. Υλικά και Μέθοδος Κατασκευάστηκε ένα εκμαγείο αναφοράς νωδής κάτω γνάθου με 4 εμφυτεύματα εσωτερικού εξαγώνου, τοποθετημένα σε θέσεις κυνοδόντων και πρώτων γομφίων. Τα δύο πρόσθια εμφυτεύματα ήταν παράλληλα τοποθετημένα, ενώ τα δύο οπίσθια με 15ο γλωσσική και 15ο άπω κλίση αντίστοιχα. Τα συμβατικά αποτυπώματα λήφθηκαν με τη χρήση δύο ατομικών δισκαρίων από φωτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη, με την τεχνική του ανοιχτού δισκαρίου και ασύνδετους άξονες αποτύπωσης. Χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά υλικά αποτύπωσης, μία σιλικόνη αθροιστικού τύπου και ένας πολυαιθέρας, σε μέση ρευστότητα και μονοφασική σύσταση. Η έγχυση της γύψου έγινε σε μήτρα σιλικόνης, για την εξασφάλιση ομοιόμορφου σχήματος και διαστάσεων μεταξύ των εκμαγείων. Για τα ψηφιακά αποτυπώματα χρησιμοποιήθηκαν μεταλλικά εξαρτήματα σάρωσης και δύο διαφορετικές συσκευές ενδοστοματικής σάρωσης. Συνολικά λήφθηκαν 10 αποτυπώματα από καθεμία από τις 4 συγκρινόμενες ομάδες. Τα γύψινα εκμαγεία που είχαν προκύψει από συμβατική αποτύπωση, όπως και το εκμαγείο αναφοράς, ψηφιοποιήθηκαν με τη χρήση εργαστηριακού σαρωτή αναφοράς υψηλής ακρίβειας. Τα STL αρχεία από τη σάρωση των εκμαγείων και από τα ψηφιακά αποτυπώματα εισήχθησαν σε λογισμικό αλληλεπίθεσης, όπου πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε συγκρινόμενα ζεύγη. Υπολογίστηκαν οι τρισδιάστατες αποκλίσεις, οι μετατοπίσεις και οι γωνιακές αποκλίσεις μεταξύ των εξαρτημάτων σάρωσης στα ψηφιακά αρχεία. Για τη μέτρηση της ορθότητας κάθε αρχείο από κάθε πειραματική ομάδα συγκρίθηκε με το ψηφιακό αρχείο αναφοράς, ενώ για τη μέτρηση της πιστότητας τα αρχεία της κάθε πειραματικής ομάδας συγκρίθηκαν μεταξύ τους. Επιπλέον, μετρήθηκε η αξιοπιστία σάρωσης των ενδοστοματικών σαρωτών σε σχέση με τον εργαστηριακό σαρωτή αναφοράς. Αποτελέσματα και Συμπεράσματα Για την επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το IBM-SPSS 26. Τα δεδομένα υποβλήθηκαν σε έλεγχο κανονικότητας και στη συνέχεια, σε Ανάλυση Διακύμανσης (ANOVA one-way με Levene’s test ως προς τη χρήση LSD ή Tamhane για Post-hoc έλεγχο). Το γενικό ελάχιστο επιθυμητό επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας καθορίστηκε σε p=0.05. Οι τρεις παράμετροι που αναλύθηκαν ήταν η ορθότητα, η πιστότητα και η αξιοπιστία σάρωσης. Από τη συνολική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και με βάση τους περιορισμούς που τέθηκαν στην παρούσα διπλωματική εργασία, προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: Η ακρίβεια αποτύπωσης εμφυτευμάτων σε νωδή κάτω γνάθο επηρεάστηκε τόσο από τη χρησιμοποιούμενη τεχνική αποτύπωσης (συμβατική ή ψηφιακή), όσο και από το χρησιμοποιούμενο αποτυπωτικό υλικό (σιλικόνη ή πολυαιθέρας) και το χρησιμοποιούμενο ενδοστοματικό σαρωτή (Trios ή Heron). 1. Ως προς την ορθότητα της αποτύπωσης (trueness), η σιλικόνη παρουσίασε τη μεγαλύτερη ακρίβεια αποτύπωσης με τις χαμηλότερες τιμές αποκλίσεων, ακολουθούμενη από τον πολυαιθέρα και το Trios, χωρίς όμως οι διαφορές μεταξύ των τριών αυτών ομάδων να είναι στην πλειοψηφία τους στατιστικά σημαντικές. Το Heron παρουσίασε κατώτερα αποτελέσματα ορθότητας σε στατιστικά σημαντικό βαθμό σε όλες τις μετρήσεις σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες. 2. Στις επιμέρους μετρήσεις, οι μετρήσεις αποκλίσεων αποστάσεων εμφάνισαν γενικά μικρότερες τιμές σε σχέση με τις μετρήσεις αποκλίσεων γωνιών. Η σιλικόνη εμφάνισε ακριβέστερα αποτελέσματα όσον αφορά στις μετρήσεις αποστάσεων, στην πλειοψηφία τους. Στις μετρήσεις γωνιών δεν υπερτερούσε σταθερά κάποιο υλικό ή σαρωτής έναντι των υπολοίπων. 3. Ως προς την πιστότητα της αποτύπωσης (precision) η συμβατική αποτύπωση με σιλικόνη ή με πολυαιθέρα υπερτερούσε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό έναντι της ψηφιακής αποτύπωσης με οποιονδήποτε από τους δύο σαρωτές. Μεταξύ σιλικόνης και πολυαιθέρα δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά. 4. Ως προς την αξιοπιστία σάρωσης (scanning reliability), η απόκλιση των εμφυτευμάτων μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την αξιοπιστία του σαρωτή.","Introduction The use of osseointegrated implants consists a well-documented and frequently used treatment modality for the rehabilitation of edentulous patients. The passive fit of prosthodontic frameworks is critical to achieve long-term survival and success, free of mechanical and biological complications in multiple implant rehabilitations. An accurate implant impression is an integral prerequisite for obtaining a precise master cast, which is the key for the fabrication of an accurately fitting prosthesis. There are various implant impression techniques and materials that have been utilized for full-mouth implant impression, though to date there is no commonly accepted method for the production of accurate and repeatable implant impressions. Aim The aim of the present study was to compare the accuracy (i.e., precision and trueness) of full-arch conventional implant impressions using two different materials (silicone and polyether) to that of full-arch digital implant impressions produced from two different digital intraoral impression systems. Materials and Methods A master model was fabricated representing an edentulous mandible with 4 implants with internal hexagon connection placed at the sites of canines and first molars. The two anterior implants were parallel to the residual ridge, while the two posterior implants had an angulation of 15o to the distal and 15o to the lingual respectively. For the conventional impression groups, two custom trays were fabricated from light-curing acrylic resin. The technique applied was the open-tray impression technique with non-splinted impression copings. Two different impression materials were utilized, an additive silicone and a polyether, at monophase medium body consistencies. A silicone would was used for pouring of the dental stone at universal shape and dimensions. The digital impressions were obtained with the use of two different intraoral scanners, after the connection of titanium scan bodies. A total of 10 impressions were produced for each of the 4 experimental groups. The conventional models as well as the master model were digitized with the use of a high-resolution laboratory reference scanner and the STL files were extracted. The STL files of the models and of the intraoral impressions were imported in powerful superimposition software, for the conduction of measurements in pairs of files. The software calculated the 3D deviations, as well as the linear and angular displacements among scan bodies at the digital files. For trueness measurements every STL file of each experimental group was superimposed to the digital master model, while for precision measurements all the STL files of each experimental group were superimposed to each other. Additionally, the scanning reliability of the two intraoral scanners in comparison with the reference scanner was estimated. Results and Conclusions IBM-SPSS 26 was used for data processing. The data were subjected to a regularity test and then to a Variance Analysis (ANOVA one-way with Levene’s test for the use of LSD or Tamhane for Post-hoc testing). The general minimum desired level of statistical significance was set at p = 0.05. The three different parameters that were analyzed included trueness, precision and scanning reliability. Within the limitations of this study, it can be concluded that: The accuracy of full mouth mandibular implant impressions was influenced by both the impression technique used (conventional vs. digital) and the impression material used (silicone vs. polyether) or the intraoral scanner used (Trios vs. Heron). 1. In terms of trueness, silicone had the highest impression accuracy with the lowest deviation values, followed by polyether and Trios, but the differences between these three groups were not statistically significant in the majority. Heron showed statistically lower accuracy results in all measurements compared to the other groups. 2. In the detailed measurements, the distance deviation measurements generally showed lower values than the angle deviation measurements. Silicone showed more accurate results in distance measurements, in the majority of them. In the angle measurements, no material or scanner was consistently superior to the rest. 3. In terms of precision, conventional impressions with the use of silicone or polyether were statistically significantly superior to digital impressions with either scanner. Silicone and polyether showed no statistically significant difference between each other. 4. In terms of scanning reliability, the deviation of the implants can adversely affect the reliability of the scanner."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση της ακρίβειας αποτύπωσης εμφυτευμάτων με συμβατική και ψηφιακή τεχνική σε ολική νωδότητα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παλάντζα Ειρήνη","Palantza Eirini"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή Η χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων αποτελεί πλέον μία τεκμηριωμένη και συχνά χρησιμοποιούμενη θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση νωδών ασθενών. Η μακροπρόθεσμη επιτυχία και επιβίωση μίας επιεμφυτευματικής πρόσθεσης χωρίς βιολογικές και τεχνικές επιπλοκές, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την όσο το δυνατόν πιο παθητική εφαρμογή αυτής στα στηρικτικά εμφυτεύματα. Για την επίτευξη μίας παθητικής εφαρμογής το πρώτο βήμα είναι η λήψη ενός πιστού αποτυπώματος, που να αντιγράφει με ακρίβεια τη θέση των εμφυτευμάτων. Πολλές διαφορετικές τεχνικές και υλικά έχουν χρησιμοποιηθεί για τη λήψη αποτυπώματος από εμφυτεύματα ολικού τόξου, χωρίς να υπάρχει μέχρι σήμερα μία κοινώς αποδεκτή άποψη για το ποια μέθοδος υπερτερεί και παρέχει αποτυπώματα με τη μεγαλύτερη ακρίβεια και επαναληψιμότητα. Σκοπός Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της ακρίβειας αποτύπωσης εμφυτευμάτων, παράλληλων αλλά και με κλίση, σε ολικά νωδή κάτω γνάθο. Οι μέθοδοι αποτύπωσης που συγκρίθηκαν ήταν η συμβατική αποτύπωση με δύο διαφορετικά υλικά, σιλικόνη προσθήκης και πολυαιθέρα, και η ψηφιακή αποτύπωση με δύο διαφορετικές συσκευές ενδοστοματικής σάρωσης. Υλικά και Μέθοδος Κατασκευάστηκε ένα εκμαγείο αναφοράς νωδής κάτω γνάθου με 4 εμφυτεύματα εσωτερικού εξαγώνου, τοποθετημένα σε θέσεις κυνοδόντων και πρώτων γομφίων. Τα δύο πρόσθια εμφυτεύματα ήταν παράλληλα τοποθετημένα, ενώ τα δύο οπίσθια με 15ο γλωσσική και 15ο άπω κλίση αντίστοιχα. Τα συμβατικά αποτυπώματα λήφθηκαν με τη χρήση δύο ατομικών δισκαρίων από φωτοπολυμεριζόμενη ακρυλική ρητίνη, με την τεχνική του ανοιχτού δισκαρίου και ασύνδετους άξονες αποτύπωσης. Χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά υλικά αποτύπωσης, μία σιλικόνη αθροιστικού τύπου και ένας πολυαιθέρας, σε μέση ρευστότητα και μονοφασική σύσταση. Η έγχυση της γύψου έγινε σε μήτρα σιλικόνης, για την εξασφάλιση ομοιόμορφου σχήματος και διαστάσεων μεταξύ των εκμαγείων. Για τα ψηφιακά αποτυπώματα χρησιμοποιήθηκαν μεταλλικά εξαρτήματα σάρωσης και δύο διαφορετικές συσκευές ενδοστοματικής σάρωσης. Συνολικά λήφθηκαν 10 αποτυπώματα από καθεμία από τις 4 συγκρινόμενες ομάδες. Τα γύψινα εκμαγεία που είχαν προκύψει από συμβατική αποτύπωση, όπως και το εκμαγείο αναφοράς, ψηφιοποιήθηκαν με τη χρήση εργαστηριακού σαρωτή αναφοράς υψηλής ακρίβειας. Τα STL αρχεία από τη σάρωση των εκμαγείων και από τα ψηφιακά αποτυπώματα εισήχθησαν σε λογισμικό αλληλεπίθεσης, όπου πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε συγκρινόμενα ζεύγη. Υπολογίστηκαν οι τρισδιάστατες αποκλίσεις, οι μετατοπίσεις και οι γωνιακές αποκλίσεις μεταξύ των εξαρτημάτων σάρωσης στα ψηφιακά αρχεία. Για τη μέτρηση της ορθότητας κάθε αρχείο από κάθε πειραματική ομάδα συγκρίθηκε με το ψηφιακό αρχείο αναφοράς, ενώ για τη μέτρηση της πιστότητας τα αρχεία της κάθε πειραματικής ομάδας συγκρίθηκαν μεταξύ τους. Επιπλέον, μετρήθηκε η αξιοπιστία σάρωσης των ενδοστοματικών σαρωτών σε σχέση με τον εργαστηριακό σαρωτή αναφοράς. Αποτελέσματα και Συμπεράσματα Για την επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το IBM-SPSS 26. Τα δεδομένα υποβλήθηκαν σε έλεγχο κανονικότητας και στη συνέχεια, σε Ανάλυση Διακύμανσης (ANOVA one-way με Levene’s test ως προς τη χρήση LSD ή Tamhane για Post-hoc έλεγχο). Το γενικό ελάχιστο επιθυμητό επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας καθορίστηκε σε p=0.05. Οι τρεις παράμετροι που αναλύθηκαν ήταν η ορθότητα, η πιστότητα και η αξιοπιστία σάρωσης. Από τη συνολική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και με βάση τους περιορισμούς που τέθηκαν στην παρούσα διπλωματική εργασία, προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: Η ακρίβεια αποτύπωσης εμφυτευμάτων σε νωδή κάτω γνάθο επηρεάστηκε τόσο από τη χρησιμοποιούμενη τεχνική αποτύπωσης (συμβατική ή ψηφιακή), όσο και από το χρησιμοποιούμενο αποτυπωτικό υλικό (σιλικόνη ή πολυαιθέρας) και το χρησιμοποιούμενο ενδοστοματικό σαρωτή (Trios ή Heron). 1. Ως προς την ορθότητα της αποτύπωσης (trueness), η σιλικόνη παρουσίασε τη μεγαλύτερη ακρίβεια αποτύπωσης με τις χαμηλότερες τιμές αποκλίσεων, ακολουθούμενη από τον πολυαιθέρα και το Trios, χωρίς όμως οι διαφορές μεταξύ των τριών αυτών ομάδων να είναι στην πλειοψηφία τους στατιστικά σημαντικές. Το Heron παρουσίασε κατώτερα αποτελέσματα ορθότητας σε στατιστικά σημαντικό βαθμό σε όλες τις μετρήσεις σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες. 2. Στις επιμέρους μετρήσεις, οι μετρήσεις αποκλίσεων αποστάσεων εμφάνισαν γενικά μικρότερες τιμές σε σχέση με τις μετρήσεις αποκλίσεων γωνιών. Η σιλικόνη εμφάνισε ακριβέστερα αποτελέσματα όσον αφορά στις μετρήσεις αποστάσεων, στην πλειοψηφία τους. Στις μετρήσεις γωνιών δεν υπερτερούσε σταθερά κάποιο υλικό ή σαρωτής έναντι των υπολοίπων. 3. Ως προς την πιστότητα της αποτύπωσης (precision) η συμβατική αποτύπωση με σιλικόνη ή με πολυαιθέρα υπερτερούσε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό έναντι της ψηφιακής αποτύπωσης με οποιονδήποτε από τους δύο σαρωτές. Μεταξύ σιλικόνης και πολυαιθέρα δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά. 4. Ως προς την αξιοπιστία σάρωσης (scanning reliability), η απόκλιση των εμφυτευμάτων μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την αξιοπιστία του σαρωτή.","Introduction The use of osseointegrated implants consists a well-documented and frequently used treatment modality for the rehabilitation of edentulous patients. The passive fit of prosthodontic frameworks is critical to achieve long-term survival and success, free of mechanical and biological complications in multiple implant rehabilitations. An accurate implant impression is an integral prerequisite for obtaining a precise master cast, which is the key for the fabrication of an accurately fitting prosthesis. There are various implant impression techniques and materials that have been utilized for full-mouth implant impression, though to date there is no commonly accepted method for the production of accurate and repeatable implant impressions. Aim The aim of the present study was to compare the accuracy (i.e., precision and trueness) of full-arch conventional implant impressions using two different materials (silicone and polyether) to that of full-arch digital implant impressions produced from two different digital intraoral impression systems. Materials and Methods A master model was fabricated representing an edentulous mandible with 4 implants with internal hexagon connection placed at the sites of canines and first molars. The two anterior implants were parallel to the residual ridge, while the two posterior implants had an angulation of 15o to the distal and 15o to the lingual respectively. For the conventional impression groups, two custom trays were fabricated from light-curing acrylic resin. The technique applied was the open-tray impression technique with non-splinted impression copings. Two different impression materials were utilized, an additive silicone and a polyether, at monophase medium body consistencies. A silicone would was used for pouring of the dental stone at universal shape and dimensions. The digital impressions were obtained with the use of two different intraoral scanners, after the connection of titanium scan bodies. A total of 10 impressions were produced for each of the 4 experimental groups. The conventional models as well as the master model were digitized with the use of a high-resolution laboratory reference scanner and the STL files were extracted. The STL files of the models and of the intraoral impressions were imported in powerful superimposition software, for the conduction of measurements in pairs of files. The software calculated the 3D deviations, as well as the linear and angular displacements among scan bodies at the digital files. For trueness measurements every STL file of each experimental group was superimposed to the digital master model, while for precision measurements all the STL files of each experimental group were superimposed to each other. Additionally, the scanning reliability of the two intraoral scanners in comparison with the reference scanner was estimated. Results and Conclusions IBM-SPSS 26 was used for data processing. The data were subjected to a regularity test and then to a Variance Analysis (ANOVA one-way with Levene’s test for the use of LSD or Tamhane for Post-hoc testing). The general minimum desired level of statistical significance was set at p = 0.05. The three different parameters that were analyzed included trueness, precision and scanning reliability. Within the limitations of this study, it can be concluded that: The accuracy of full mouth mandibular implant impressions was influenced by both the impression technique used (conventional vs. digital) and the impression material used (silicone vs. polyether) or the intraoral scanner used (Trios vs. Heron). 1. In terms of trueness, silicone had the highest impression accuracy with the lowest deviation values, followed by polyether and Trios, but the differences between these three groups were not statistically significant in the majority. Heron showed statistically lower accuracy results in all measurements compared to the other groups. 2. In the detailed measurements, the distance deviation measurements generally showed lower values than the angle deviation measurements. Silicone showed more accurate results in distance measurements, in the majority of them. In the angle measurements, no material or scanner was consistently superior to the rest. 3. In terms of precision, conventional impressions with the use of silicone or polyether were statistically significantly superior to digital impressions with either scanner. Silicone and polyether showed no statistically significant difference between each other. 4. In terms of scanning reliability, the deviation of the implants can adversely affect the reliability of the scanner."],"dc:identifier":["uoadl:2943340","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943340"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση της ακρίβειας αποτύπωσης εμφυτευμάτων με συμβατική και ψηφιακή τεχνική σε ολική νωδότητα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:36Z"}