{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943521"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943521","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εντερικός μικροβιόκοσμος σε σχέση με τον καρκίνο παχέος εντέρου και τη διατροφή","abstract":"Η εμφάνιση νέων περιστατικών καρκίνου του παχέος εντέρου φαίνεται να διαγράφει ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια. Η νεοπλασματική αυτή εντόπιση αποτελεί τη δεύτερη και τρίτη συχνότερα καταγραφόμενη νόσο παγκοσμίως, σε γυναίκες και άνδρες αντίστοιχα. Τα αίτια ανάπτυξης εντερικής νεοπλασίας ανάγονται σε διάφορους παράγοντες, γενετικούς και επιγενετικούς (π.χ. διατροφή, ρύποι, ακτινοβολία). Η σύγχρονη ερευνητική κοινότητα προτείνει ότι η εντερική δυσβίωση, η διαταραχή δηλαδή της φυσιολογικής σύστασης του εντερικού μικροβιοκόσμου, εμπλέκεται στην εξέλιξη της νεοπλασματικής διαδικασίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η αξιολόγηση της συσχέτισης του εντερικού μικροβιοκόσμου με την ανάπτυξη καρκινογένεσης στο παχύ έντερο και με την ανταπόκριση στις αντικαρκινικές θεραπείες, αποσκοπώντας σε πιθανά ευρήματα που θα λειτουργήσουν θετικά ως προς την βελτιστοποίηση των ογκολογικών θεραπειών, τη μείωση της τοξικότητας αυτών και την εύρεση πιθανών κλινικών βιοδεικτών, ωφέλιμων για πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση καρκίνου στο παχύ έντερο. Πραγματοποιείται ανασκόπηση των υπαρχουσών μελετών αναφορικά με μεμονωμένα βακτήρια και με σύνολο βακτηριακών κοινοτήτων που έχουν ογκογόνο δυναμικό. Αξιολογείται η επίδραση των μικροοργανισμών, όπως και διαφόρων διατροφικών προτύπων και διατροφικών παρεμβάσεων (προβιοτικών, πρεβιοτικών, συμβιοτικών) στην αποτελεσματικότητα των υπαρχουσών αντικαρκινικών θεραπειών και της συνοδής συμπτωματολογίας αυτών. Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση για διαφορετικών ειδών μελέτες, στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE, για τη τελευταία δεκαετία. Συνολικά, από τις μελέτες που αφορούν την εντερική δυσβίωση ως παράγοντα κινδύνου για ανάπτυξη καρκινογένεσης, προκύπτουν διάφοροι μηχανισμοί, δίχως κάποιος από αυτούς να υπερτερεί έναντι του άλλου. Σημαντικό χαρακτηριστικό αποτέλεσε η ετερογένεια, ως προς τη μεθοδολογία των μελετών, όπως α) είδος παρεμβάσεων, β) συχγυτικοί παράγοντες, γ) διάρκεια παρακολούθησης. Συμπερασματικά, αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η αφθονία συγκεκριμένων ειδών βακτηρίων προδιαθέτει σε αυξημένο κίνδυνο εντερικής ογκογένεσης, το καθένα με διαφορετικό μηχανισμό δράσης. Μερικοί ερευνητές δεν δέχτηκαν αυτή τη σκέψη και περιέγραψαν ότι οι βακτηριακές κοινότητες συνολικά, στο πλαίσιο εντερικής δυσβίωσης, είναι αυτές που έχουν ικανό ογκογόνο χαρακτήρα, και όχι μεμονωμένα βακτήρια. Κι οι δυο απόψεις μπορούν να επηρεάσουν εξίσου ως προς την εξαγωγή ενός συνολικά αποδεκτού συμπεράσματος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε επίσης και η επίδραση του εντερικού μικροβιοκόσμου στην ανταπόκριση στις σύγχρονες αντικαρκινικές θεραπείες. Η εντερική δυσβίωση φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανταπόκριση στην χημειοθεραπεία, την ανοσοθεραπεία και το χειρουργείο, όπως επίσης και να αποτελεί ικανή συνθήκη αύξησης της τοξικότητας/ επιβλαβών επιπτώσεων από τις εν λόγω θεραπείες. Επιπρόσθετα διερευνήθηκε ο ρόλος της δίαιτας στη διαμόρφωση του εντερικού μικροβιοκόσμου και κατ’ επέκταση στον κίνδυνο εντερικής καρκινογένεσης, τόσο μεμονωμένα αναφορικά με τα μακροθρεπτικά όπως για παράδειγμα το λίπος, ομάδων τροφών (π.χ. κρέατος) , όσο και συνολικά ως πρότυπα διατροφής, για παράδειγμα δυτικού τύπου, μεσογειακού τύπου διατροφή. Στην βιβλιογραφία υπάρχουν διαθέσιμες έρευνες οι οποίες αξιολογούν την πιθανή ικανότητα των προ-, πρε- βιοτικών και συμβιοτικών, να αναστέλλουν την ογκογένεση ή να μειώνουν την τοξικότητα που σχετίζεται με τις αντικαρκινικές θεραπείες, ενώ μικρός αριθμός μελετών έχει αξιολογήσει το δυναμικό αυτών στην ενίσχυση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας. Συνεπώς, η μέθοδος στόχευσης του εντερικού μικροβιοκόσμου φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενη όσον αφορά την αύξηση της αποτελεσματικότητας των αντικαρκινικών θεραπειών και την μείωση της τοξικότητας τους. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει ακόμα εδραιωθεί διότι η ερευνητική κοινότητα έχει ολοκληρώσει κατά βάση προκλινικές μελέτες σε ζωικά πρότυπα με έκτοπους όγκους και τα οποία έχουν υποβληθεί σε διαδικασίες ανοσολογικής επεξεργασίας πριν από τη μεταφορά τους στον νέο ξενιστή. Αυτά τα μοντέλα δεν αντικατοπτρίζουν επαρκώς τις συνεχώς μεταβαλλόμενες αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στο ανοσολογικό σύστημα και τον όγκο κατά τη διάρκεια διαδικασιών εξάλειψης του καρκίνου, στα στάδια ισορροπίας και διαφυγής. Για μια βαθύτερη κατανόηση των υποκείμενων μοριακών μηχανισμών, πιθανώς θα χρειαστούν εξανθρωπισμένα ζωικά μοντέλα ή μοντέλα αυθόρμητης ογκογένεσης.","abstract_html":"Η εμφάνιση νέων περιστατικών καρκίνου του παχέος εντέρου φαίνεται να διαγράφει ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια. Η νεοπλασματική αυτή εντόπιση αποτελεί τη δεύτερη και τρίτη συχνότερα καταγραφόμενη νόσο παγκοσμίως, σε γυναίκες και άνδρες αντίστοιχα. Τα αίτια ανάπτυξης εντερικής νεοπλασίας ανάγονται σε διάφορους παράγοντες, γενετικούς και επιγενετικούς (π.χ. διατροφή, ρύποι, ακτινοβολία). Η σύγχρονη ερευνητική κοινότητα προτείνει ότι η εντερική δυσβίωση, η διαταραχή δηλαδή της φυσιολογικής σύστασης του εντερικού μικροβιοκόσμου, εμπλέκεται στην εξέλιξη της νεοπλασματικής διαδικασίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η αξιολόγηση της συσχέτισης του εντερικού μικροβιοκόσμου με την ανάπτυξη καρκινογένεσης στο παχύ έντερο και με την ανταπόκριση στις αντικαρκινικές θεραπείες, αποσκοπώντας σε πιθανά ευρήματα που θα λειτουργήσουν θετικά ως προς την βελτιστοποίηση των ογκολογικών θεραπειών, τη μείωση της τοξικότητας αυτών και την εύρεση πιθανών κλινικών βιοδεικτών, ωφέλιμων για πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση καρκίνου στο παχύ έντερο. Πραγματοποιείται ανασκόπηση των υπαρχουσών μελετών αναφορικά με μεμονωμένα βακτήρια και με σύνολο βακτηριακών κοινοτήτων που έχουν ογκογόνο δυναμικό. Αξιολογείται η επίδραση των μικροοργανισμών, όπως και διαφόρων διατροφικών προτύπων και διατροφικών παρεμβάσεων (προβιοτικών, πρεβιοτικών, συμβιοτικών) στην αποτελεσματικότητα των υπαρχουσών αντικαρκινικών θεραπειών και της συνοδής συμπτωματολογίας αυτών. Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση για διαφορετικών ειδών μελέτες, στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE, για τη τελευταία δεκαετία. Συνολικά, από τις μελέτες που αφορούν την εντερική δυσβίωση ως παράγοντα κινδύνου για ανάπτυξη καρκινογένεσης, προκύπτουν διάφοροι μηχανισμοί, δίχως κάποιος από αυτούς να υπερτερεί έναντι του άλλου. Σημαντικό χαρακτηριστικό αποτέλεσε η ετερογένεια, ως προς τη μεθοδολογία των μελετών, όπως α) είδος παρεμβάσεων, β) συχγυτικοί παράγοντες, γ) διάρκεια παρακολούθησης. Συμπερασματικά, αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η αφθονία συγκεκριμένων ειδών βακτηρίων προδιαθέτει σε αυξημένο κίνδυνο εντερικής ογκογένεσης, το καθένα με διαφορετικό μηχανισμό δράσης. Μερικοί ερευνητές δεν δέχτηκαν αυτή τη σκέψη και περιέγραψαν ότι οι βακτηριακές κοινότητες συνολικά, στο πλαίσιο εντερικής δυσβίωσης, είναι αυτές που έχουν ικανό ογκογόνο χαρακτήρα, και όχι μεμονωμένα βακτήρια. Κι οι δυο απόψεις μπορούν να επηρεάσουν εξίσου ως προς την εξαγωγή ενός συνολικά αποδεκτού συμπεράσματος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε επίσης και η επίδραση του εντερικού μικροβιοκόσμου στην ανταπόκριση στις σύγχρονες αντικαρκινικές θεραπείες. Η εντερική δυσβίωση φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανταπόκριση στην χημειοθεραπεία, την ανοσοθεραπεία και το χειρουργείο, όπως επίσης και να αποτελεί ικανή συνθήκη αύξησης της τοξικότητας/ επιβλαβών επιπτώσεων από τις εν λόγω θεραπείες. Επιπρόσθετα διερευνήθηκε ο ρόλος της δίαιτας στη διαμόρφωση του εντερικού μικροβιοκόσμου και κατ’ επέκταση στον κίνδυνο εντερικής καρκινογένεσης, τόσο μεμονωμένα αναφορικά με τα μακροθρεπτικά όπως για παράδειγμα το λίπος, ομάδων τροφών (π.χ. κρέατος) , όσο και συνολικά ως πρότυπα διατροφής, για παράδειγμα δυτικού τύπου, μεσογειακού τύπου διατροφή. Στην βιβλιογραφία υπάρχουν διαθέσιμες έρευνες οι οποίες αξιολογούν την πιθανή ικανότητα των προ-, πρε- βιοτικών και συμβιοτικών, να αναστέλλουν την ογκογένεση ή να μειώνουν την τοξικότητα που σχετίζεται με τις αντικαρκινικές θεραπείες, ενώ μικρός αριθμός μελετών έχει αξιολογήσει το δυναμικό αυτών στην ενίσχυση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας. Συνεπώς, η μέθοδος στόχευσης του εντερικού μικροβιοκόσμου φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενη όσον αφορά την αύξηση της αποτελεσματικότητας των αντικαρκινικών θεραπειών και την μείωση της τοξικότητας τους. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει ακόμα εδραιωθεί διότι η ερευνητική κοινότητα έχει ολοκληρώσει κατά βάση προκλινικές μελέτες σε ζωικά πρότυπα με έκτοπους όγκους και τα οποία έχουν υποβληθεί σε διαδικασίες ανοσολογικής επεξεργασίας πριν από τη μεταφορά τους στον νέο ξενιστή. Αυτά τα μοντέλα δεν αντικατοπτρίζουν επαρκώς τις συνεχώς μεταβαλλόμενες αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στο ανοσολογικό σύστημα και τον όγκο κατά τη διάρκεια διαδικασιών εξάλειψης του καρκίνου, στα στάδια ισορροπίας και διαφυγής. Για μια βαθύτερη κατανόηση των υποκείμενων μοριακών μηχανισμών, πιθανώς θα χρειαστούν εξανθρωπισμένα ζωικά μοντέλα ή μοντέλα αυθόρμητης ογκογένεσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρανίκκη Ευαγγελία","Karanikki Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943521"],"render_values":[{"text":"uoadl:2943521","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943521","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943521","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2943521","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρανίκκη Ευαγγελία","Karanikki Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943521","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943521"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εμφάνιση νέων περιστατικών καρκίνου του παχέος εντέρου φαίνεται να διαγράφει ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια. Η νεοπλασματική αυτή εντόπιση αποτελεί τη δεύτερη και τρίτη συχνότερα καταγραφόμενη νόσο παγκοσμίως, σε γυναίκες και άνδρες αντίστοιχα. Τα αίτια ανάπτυξης εντερικής νεοπλασίας ανάγονται σε διάφορους παράγοντες, γενετικούς και επιγενετικούς (π.χ. διατροφή, ρύποι, ακτινοβολία). Η σύγχρονη ερευνητική κοινότητα προτείνει ότι η εντερική δυσβίωση, η διαταραχή δηλαδή της φυσιολογικής σύστασης του εντερικού μικροβιοκόσμου, εμπλέκεται στην εξέλιξη της νεοπλασματικής διαδικασίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η αξιολόγηση της συσχέτισης του εντερικού μικροβιοκόσμου με την ανάπτυξη καρκινογένεσης στο παχύ έντερο και με την ανταπόκριση στις αντικαρκινικές θεραπείες, αποσκοπώντας σε πιθανά ευρήματα που θα λειτουργήσουν θετικά ως προς την βελτιστοποίηση των ογκολογικών θεραπειών, τη μείωση της τοξικότητας αυτών και την εύρεση πιθανών κλινικών βιοδεικτών, ωφέλιμων για πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση καρκίνου στο παχύ έντερο. Πραγματοποιείται ανασκόπηση των υπαρχουσών μελετών αναφορικά με μεμονωμένα βακτήρια και με σύνολο βακτηριακών κοινοτήτων που έχουν ογκογόνο δυναμικό. Αξιολογείται η επίδραση των μικροοργανισμών, όπως και διαφόρων διατροφικών προτύπων και διατροφικών παρεμβάσεων (προβιοτικών, πρεβιοτικών, συμβιοτικών) στην αποτελεσματικότητα των υπαρχουσών αντικαρκινικών θεραπειών και της συνοδής συμπτωματολογίας αυτών. Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση για διαφορετικών ειδών μελέτες, στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE, για τη τελευταία δεκαετία. Συνολικά, από τις μελέτες που αφορούν την εντερική δυσβίωση ως παράγοντα κινδύνου για ανάπτυξη καρκινογένεσης, προκύπτουν διάφοροι μηχανισμοί, δίχως κάποιος από αυτούς να υπερτερεί έναντι του άλλου. Σημαντικό χαρακτηριστικό αποτέλεσε η ετερογένεια, ως προς τη μεθοδολογία των μελετών, όπως α) είδος παρεμβάσεων, β) συχγυτικοί παράγοντες, γ) διάρκεια παρακολούθησης. Συμπερασματικά, αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η αφθονία συγκεκριμένων ειδών βακτηρίων προδιαθέτει σε αυξημένο κίνδυνο εντερικής ογκογένεσης, το καθένα με διαφορετικό μηχανισμό δράσης. Μερικοί ερευνητές δεν δέχτηκαν αυτή τη σκέψη και περιέγραψαν ότι οι βακτηριακές κοινότητες συνολικά, στο πλαίσιο εντερικής δυσβίωσης, είναι αυτές που έχουν ικανό ογκογόνο χαρακτήρα, και όχι μεμονωμένα βακτήρια. Κι οι δυο απόψεις μπορούν να επηρεάσουν εξίσου ως προς την εξαγωγή ενός συνολικά αποδεκτού συμπεράσματος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε επίσης και η επίδραση του εντερικού μικροβιοκόσμου στην ανταπόκριση στις σύγχρονες αντικαρκινικές θεραπείες. Η εντερική δυσβίωση φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανταπόκριση στην χημειοθεραπεία, την ανοσοθεραπεία και το χειρουργείο, όπως επίσης και να αποτελεί ικανή συνθήκη αύξησης της τοξικότητας/ επιβλαβών επιπτώσεων από τις εν λόγω θεραπείες. Επιπρόσθετα διερευνήθηκε ο ρόλος της δίαιτας στη διαμόρφωση του εντερικού μικροβιοκόσμου και κατ’ επέκταση στον κίνδυνο εντερικής καρκινογένεσης, τόσο μεμονωμένα αναφορικά με τα μακροθρεπτικά όπως για παράδειγμα το λίπος, ομάδων τροφών (π.χ. κρέατος) , όσο και συνολικά ως πρότυπα διατροφής, για παράδειγμα δυτικού τύπου, μεσογειακού τύπου διατροφή. Στην βιβλιογραφία υπάρχουν διαθέσιμες έρευνες οι οποίες αξιολογούν την πιθανή ικανότητα των προ-, πρε- βιοτικών και συμβιοτικών, να αναστέλλουν την ογκογένεση ή να μειώνουν την τοξικότητα που σχετίζεται με τις αντικαρκινικές θεραπείες, ενώ μικρός αριθμός μελετών έχει αξιολογήσει το δυναμικό αυτών στην ενίσχυση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας. Συνεπώς, η μέθοδος στόχευσης του εντερικού μικροβιοκόσμου φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενη όσον αφορά την αύξηση της αποτελεσματικότητας των αντικαρκινικών θεραπειών και την μείωση της τοξικότητας τους. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει ακόμα εδραιωθεί διότι η ερευνητική κοινότητα έχει ολοκληρώσει κατά βάση προκλινικές μελέτες σε ζωικά πρότυπα με έκτοπους όγκους και τα οποία έχουν υποβληθεί σε διαδικασίες ανοσολογικής επεξεργασίας πριν από τη μεταφορά τους στον νέο ξενιστή. Αυτά τα μοντέλα δεν αντικατοπτρίζουν επαρκώς τις συνεχώς μεταβαλλόμενες αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στο ανοσολογικό σύστημα και τον όγκο κατά τη διάρκεια διαδικασιών εξάλειψης του καρκίνου, στα στάδια ισορροπίας και διαφυγής. Για μια βαθύτερη κατανόηση των υποκείμενων μοριακών μηχανισμών, πιθανώς θα χρειαστούν εξανθρωπισμένα ζωικά μοντέλα ή μοντέλα αυθόρμητης ογκογένεσης.","The emergence of new cases of colon cancer seems to have risen in recent years. This type of cancer is known as the second and third most frequently recorded disease worldwide in women and men respectively. The causes of the development of intestinal neoplasms are due to various factors, genetic and epigenetic (eg diet, pollutants, radiation). The modern research community suggests that intestinal dysbiosis, i.e the disturbance of the normal composition of the intestinal microbiome, is involved in the development of the neoplastic process. The aim of this study was to evaluate the association of the intestinal microbiome with the development of carcinogenesis in the large intestine and in response to anti-cancer therapies, aiming at possible findings that will have a positive impact on optimizing oncological therapies, and finding possible clinical biomarkers, useful for early detection and diagnosis of colon cancer. Existing studies on individual bacteria and a set of bacterial communities with oncogenic potential are reviewed. Also, the effect of microorganisms, as well as various dietary patterns and dietary interventions (probiotics, prebiotics, symbiotics) are evaluated, as well as, the effectiveness of existing anti-cancer therapies and their accompanying symptoms. Extensive research for different types of studies in the PubMed / MEDLINE database over the last decade, has been done. Overall, studies of intestinal dysbiosis as a risk factor for the development of carcinogenesis reveal various mechanisms, without one of them being superior to the other. An important feature was the heterogeneity, in terms of the methodology of the studies, such as a) type of interventions, b) confounding factors, c) duration of follow-up. In conclusion, several studies have shown that the abundance of specific species of bacteria predisposes to an increased risk of intestinal oncogenesis, each with a different mechanism of action. Some researchers did not accept this idea and thus, they argued that the bacterial communities as a whole, in the context of intestinal dysbiosis, are those that have a strong oncogenic dynamic and not individual bacteria. Both views can be equally influential in drawing a generally accepted conclusion. In the present dissertation, the effect of the intestinal microbiome in response to the contemporary anti-cancer therapies was also studied. Intestinal dysbiosis appears to play an important role in the response to chemotherapy, immunotherapy, and surgery, as well as being a potential condition for increasing the toxicity / adverse effects of these treatments. In addition, the role of diet in the formation of the intestinal microbiome and consequently in the risk of intestinal carcinogenesis was investigated, both individually with regard to macronutrients such as fat, food groups (eg meat), and as a whole dietary pattern for example western type, mediterranean type diet. According to peer research literature, it seems that the potential ability of pro-, prebiotic and symbiotic in order to inhibit oncogenesis or reduce the toxicity associated with anticancer therapies, have been evaluated. Moreover, a small number of studies have evaluated their potential to enhance therapeutic efficiency. Therefore, the method of targeting the intestinal microbiome seems to be very promising in terms of increasing the effectiveness of anti-cancer therapies and reducing their toxicity. However, it has not yet been well-documented and stated, due to the fact that the research community, has largely completed preclinical studies in animal models with ectopic tumors that have undergone immunoprocessing procedures prior to transfer to the new host. These models do not adequately reflect the ever-changing interactions between the immune system and the tumor during cancer elimination processes, in the equilibrium and escape stages. New insights in the underlying molecular mechanisms, humanized animal models or models of spontaneous oncogenesis will probably be needed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εντερικός μικροβιόκοσμος σε σχέση με τον καρκίνο παχέος εντέρου και τη διατροφή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρανίκκη Ευαγγελία","Karanikki Evangelia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η εμφάνιση νέων περιστατικών καρκίνου του παχέος εντέρου φαίνεται να διαγράφει ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια. Η νεοπλασματική αυτή εντόπιση αποτελεί τη δεύτερη και τρίτη συχνότερα καταγραφόμενη νόσο παγκοσμίως, σε γυναίκες και άνδρες αντίστοιχα. Τα αίτια ανάπτυξης εντερικής νεοπλασίας ανάγονται σε διάφορους παράγοντες, γενετικούς και επιγενετικούς (π.χ. διατροφή, ρύποι, ακτινοβολία). Η σύγχρονη ερευνητική κοινότητα προτείνει ότι η εντερική δυσβίωση, η διαταραχή δηλαδή της φυσιολογικής σύστασης του εντερικού μικροβιοκόσμου, εμπλέκεται στην εξέλιξη της νεοπλασματικής διαδικασίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η αξιολόγηση της συσχέτισης του εντερικού μικροβιοκόσμου με την ανάπτυξη καρκινογένεσης στο παχύ έντερο και με την ανταπόκριση στις αντικαρκινικές θεραπείες, αποσκοπώντας σε πιθανά ευρήματα που θα λειτουργήσουν θετικά ως προς την βελτιστοποίηση των ογκολογικών θεραπειών, τη μείωση της τοξικότητας αυτών και την εύρεση πιθανών κλινικών βιοδεικτών, ωφέλιμων για πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση καρκίνου στο παχύ έντερο. Πραγματοποιείται ανασκόπηση των υπαρχουσών μελετών αναφορικά με μεμονωμένα βακτήρια και με σύνολο βακτηριακών κοινοτήτων που έχουν ογκογόνο δυναμικό. Αξιολογείται η επίδραση των μικροοργανισμών, όπως και διαφόρων διατροφικών προτύπων και διατροφικών παρεμβάσεων (προβιοτικών, πρεβιοτικών, συμβιοτικών) στην αποτελεσματικότητα των υπαρχουσών αντικαρκινικών θεραπειών και της συνοδής συμπτωματολογίας αυτών. Πραγματοποιήθηκε εκτενής αναζήτηση για διαφορετικών ειδών μελέτες, στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE, για τη τελευταία δεκαετία. Συνολικά, από τις μελέτες που αφορούν την εντερική δυσβίωση ως παράγοντα κινδύνου για ανάπτυξη καρκινογένεσης, προκύπτουν διάφοροι μηχανισμοί, δίχως κάποιος από αυτούς να υπερτερεί έναντι του άλλου. Σημαντικό χαρακτηριστικό αποτέλεσε η ετερογένεια, ως προς τη μεθοδολογία των μελετών, όπως α) είδος παρεμβάσεων, β) συχγυτικοί παράγοντες, γ) διάρκεια παρακολούθησης. Συμπερασματικά, αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η αφθονία συγκεκριμένων ειδών βακτηρίων προδιαθέτει σε αυξημένο κίνδυνο εντερικής ογκογένεσης, το καθένα με διαφορετικό μηχανισμό δράσης. Μερικοί ερευνητές δεν δέχτηκαν αυτή τη σκέψη και περιέγραψαν ότι οι βακτηριακές κοινότητες συνολικά, στο πλαίσιο εντερικής δυσβίωσης, είναι αυτές που έχουν ικανό ογκογόνο χαρακτήρα, και όχι μεμονωμένα βακτήρια. Κι οι δυο απόψεις μπορούν να επηρεάσουν εξίσου ως προς την εξαγωγή ενός συνολικά αποδεκτού συμπεράσματος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε επίσης και η επίδραση του εντερικού μικροβιοκόσμου στην ανταπόκριση στις σύγχρονες αντικαρκινικές θεραπείες. Η εντερική δυσβίωση φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανταπόκριση στην χημειοθεραπεία, την ανοσοθεραπεία και το χειρουργείο, όπως επίσης και να αποτελεί ικανή συνθήκη αύξησης της τοξικότητας/ επιβλαβών επιπτώσεων από τις εν λόγω θεραπείες. Επιπρόσθετα διερευνήθηκε ο ρόλος της δίαιτας στη διαμόρφωση του εντερικού μικροβιοκόσμου και κατ’ επέκταση στον κίνδυνο εντερικής καρκινογένεσης, τόσο μεμονωμένα αναφορικά με τα μακροθρεπτικά όπως για παράδειγμα το λίπος, ομάδων τροφών (π.χ. κρέατος) , όσο και συνολικά ως πρότυπα διατροφής, για παράδειγμα δυτικού τύπου, μεσογειακού τύπου διατροφή. Στην βιβλιογραφία υπάρχουν διαθέσιμες έρευνες οι οποίες αξιολογούν την πιθανή ικανότητα των προ-, πρε- βιοτικών και συμβιοτικών, να αναστέλλουν την ογκογένεση ή να μειώνουν την τοξικότητα που σχετίζεται με τις αντικαρκινικές θεραπείες, ενώ μικρός αριθμός μελετών έχει αξιολογήσει το δυναμικό αυτών στην ενίσχυση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας. Συνεπώς, η μέθοδος στόχευσης του εντερικού μικροβιοκόσμου φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενη όσον αφορά την αύξηση της αποτελεσματικότητας των αντικαρκινικών θεραπειών και την μείωση της τοξικότητας τους. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει ακόμα εδραιωθεί διότι η ερευνητική κοινότητα έχει ολοκληρώσει κατά βάση προκλινικές μελέτες σε ζωικά πρότυπα με έκτοπους όγκους και τα οποία έχουν υποβληθεί σε διαδικασίες ανοσολογικής επεξεργασίας πριν από τη μεταφορά τους στον νέο ξενιστή. Αυτά τα μοντέλα δεν αντικατοπτρίζουν επαρκώς τις συνεχώς μεταβαλλόμενες αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στο ανοσολογικό σύστημα και τον όγκο κατά τη διάρκεια διαδικασιών εξάλειψης του καρκίνου, στα στάδια ισορροπίας και διαφυγής. Για μια βαθύτερη κατανόηση των υποκείμενων μοριακών μηχανισμών, πιθανώς θα χρειαστούν εξανθρωπισμένα ζωικά μοντέλα ή μοντέλα αυθόρμητης ογκογένεσης.","The emergence of new cases of colon cancer seems to have risen in recent years. This type of cancer is known as the second and third most frequently recorded disease worldwide in women and men respectively. The causes of the development of intestinal neoplasms are due to various factors, genetic and epigenetic (eg diet, pollutants, radiation). The modern research community suggests that intestinal dysbiosis, i.e the disturbance of the normal composition of the intestinal microbiome, is involved in the development of the neoplastic process. The aim of this study was to evaluate the association of the intestinal microbiome with the development of carcinogenesis in the large intestine and in response to anti-cancer therapies, aiming at possible findings that will have a positive impact on optimizing oncological therapies, and finding possible clinical biomarkers, useful for early detection and diagnosis of colon cancer. Existing studies on individual bacteria and a set of bacterial communities with oncogenic potential are reviewed. Also, the effect of microorganisms, as well as various dietary patterns and dietary interventions (probiotics, prebiotics, symbiotics) are evaluated, as well as, the effectiveness of existing anti-cancer therapies and their accompanying symptoms. Extensive research for different types of studies in the PubMed / MEDLINE database over the last decade, has been done. Overall, studies of intestinal dysbiosis as a risk factor for the development of carcinogenesis reveal various mechanisms, without one of them being superior to the other. An important feature was the heterogeneity, in terms of the methodology of the studies, such as a) type of interventions, b) confounding factors, c) duration of follow-up. In conclusion, several studies have shown that the abundance of specific species of bacteria predisposes to an increased risk of intestinal oncogenesis, each with a different mechanism of action. Some researchers did not accept this idea and thus, they argued that the bacterial communities as a whole, in the context of intestinal dysbiosis, are those that have a strong oncogenic dynamic and not individual bacteria. Both views can be equally influential in drawing a generally accepted conclusion. In the present dissertation, the effect of the intestinal microbiome in response to the contemporary anti-cancer therapies was also studied. Intestinal dysbiosis appears to play an important role in the response to chemotherapy, immunotherapy, and surgery, as well as being a potential condition for increasing the toxicity / adverse effects of these treatments. In addition, the role of diet in the formation of the intestinal microbiome and consequently in the risk of intestinal carcinogenesis was investigated, both individually with regard to macronutrients such as fat, food groups (eg meat), and as a whole dietary pattern for example western type, mediterranean type diet. According to peer research literature, it seems that the potential ability of pro-, prebiotic and symbiotic in order to inhibit oncogenesis or reduce the toxicity associated with anticancer therapies, have been evaluated. Moreover, a small number of studies have evaluated their potential to enhance therapeutic efficiency. Therefore, the method of targeting the intestinal microbiome seems to be very promising in terms of increasing the effectiveness of anti-cancer therapies and reducing their toxicity. However, it has not yet been well-documented and stated, due to the fact that the research community, has largely completed preclinical studies in animal models with ectopic tumors that have undergone immunoprocessing procedures prior to transfer to the new host. These models do not adequately reflect the ever-changing interactions between the immune system and the tumor during cancer elimination processes, in the equilibrium and escape stages. New insights in the underlying molecular mechanisms, humanized animal models or models of spontaneous oncogenesis will probably be needed."],"dc:identifier":["uoadl:2943521","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943521"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εντερικός μικροβιόκοσμος σε σχέση με τον καρκίνο παχέος εντέρου και τη διατροφή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:36Z"}