{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943909"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943909","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μηχανισμοί ανάπτυξης κλειστού ενοποιημένου νοσηλίου στα κέντρα αποκατάστασης στην Ελλάδα","abstract":"Το ελληνικό σύστημα υγείας, διαχρονικά, αναπτύχθηκε σε ένα μεικτό σύστημα υγείας δημόσιου χαρακτήρα, ωστόσο με αρκετές ιδιαιτερότητες που του προξένησαν παθογένειες που προσπαθεί ακόμη να ξεπεράσει. Ένα από τα δομικά του προβλήματα αποτελεί η χρηματοδότηση των υπηρεσιών του, υπό την έννοια ενός τρισυπόστατου μεικτού συστήματος αποζημίωσης που αφορά την ποσοστιαία συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού, της κοινωνικής ασφάλισης, και του ιδιωτικού τομέα. Το ενδιαφέρον εστιάζεται με την εισαγωγή των Κλειστών Ελληνικών Νοσηλίων, (ΚΕΝ), ως μία εκ των προτέρων προοπτική, «prospective», μέθοδο αποζημίωσης νοσοκομείων κατά την αναδιάρθρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, (ΕΣΎ), στην Ελλάδα του 2012, προσπάθεια που αποσκοπούσε, αφενός μεν, στην ακριβέστερη τιμολόγηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αφετέρου δε, στη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας. Υπό αυτήν την έννοια, ο στόχος της παρούσας εργασίας είναι διττός˙ να διερευνηθούν μηχανισμοί και κριτήρια χρηματοδότησης υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα από την εισαγωγή των ΚΕΝ έως σήμερα, και κατ’ επέκταση, να εξακριβωθεί εάν και κατά πόσο οι τρέχουσες μέθοδοι αποζημίωσης ανταποκρίνονται επαρκώς στο πραγματικό κόστος νοσηλείας των Κέντρων Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης. Επομένως, η μεθοδολογική προσέγγιση της παρούσης εργασίας θα κινηθεί αρχικά αναδρομικά, μέσα από ένα ευρύ θεωρητικό πεδίο γνώσης που έχει ήδη αποκτηθεί για παρόμοιους με τα ελληνικά ΚΕΝ μηχανισμούς σύγχρονων μορφών προοπτικής χρηματοδότησης. Ο στόχος εστιάζεται σε μεθόδους αποζημίωσης εκ των οποίων οι παραγωγοί υγείας αποζημιώνονται από ασφαλιστικούς φορείς, «εκ των προτέρων», για πακέτα περίθαλψης, «contracts», τα οποία αξιολογούνται βάσει νοσοκομειακής απόδοσης, «effectiveness», και κλινικής αποτελεσματικότητας, «efficiency». Επί της ουσίας, πρόκειται για αποζημίωση προβλέψιμου κόστους που προκύπτει σε σχέση με τις παραπάνω επιδόσεις ενός νοσοκομείου, «payment according to the performance», και αντανακλά ένα προκαθορισμένο επίπεδο χρήσης πόρων. Κατ’ αυτήν την έννοια, έχει αναπτυχθεί ένα ευρύτατα παγκοσμίως αποδεκτό μοντέλο αποζημίωσης δομημένο σε ομοιογενείς Διαγνωστικές Κατηγορίες, «Diagnostic Related Groups», (DRGs), των οποίων ο πυρήνας της φιλοσοφίας των μηχανισμών τους έγκειται στο συνδυασμό αναγκών και σύνθεσης ασθενών με παρόμοιες παθήσεις σε σχέση με την παραγωγική και λειτουργική δραστηριότητα των νοσοκομείων. Μέσα από την βιβλιογραφική ανασκόπηση, τη διεθνή εμπειρία και τις έως σήμερα συγκριτικές μελέτες άλλων κυρίως ευρωπαϊκών κρατών σε θέματα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης, θα διερευνηθεί κατά πόσο η παρούσα τιμολόγηση των ΚΕΝ σε θέματα αποκατάστασης και αποθεραπείας, που σε άλλες κλινικές παθήσεις μπορεί να έχει συμβάλει στη μείωση της Μέσης Διάρκειας Νοσηλείας, (ΜΔΝ), και επομένως, στη μείωση του κόστους ανά θεραπεία, επαρκεί με τον τρόπο που κοστολογείται έως σήμερα. Συνεκτιμώντας τις υπάρχουσες δυσκολίες για την εφαρμογή ενός ολιστικού μοντέλου προσέγγισης νοσηλείας ασθενών με κινητικά προβλήματα, (ΑμεΑ), και λαμβανομένου υπόψη των ιδιομορφιών των ατομικών τους χαρακτηριστικών, και των ιδιαιτεροτήτων των ατομικών τους αναγκών, σε σχέση με τις τυχόν συν υπάρχουσες παθήσεις και επιπλοκές, θα προταθούν εργαλεία πιο συνεπούς και τεκμηριωμένης κοστολόγησης νόσων και ιατρικών πράξεων φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης. Συμπερασματικά, το παρών εγχείρημα αποσκοπεί στο να διερευνήσει μέσα από την έως τώρα αντληθείσα γνώση, πιο θα μπορούσε να είναι, ανάλογα με τον τύπο, δημόσιο ή ιδιωτικό, και τον ειδικό σκοπό του κάθε κέντρου αποκατάστασης, το πιο βέλτιστο χρηματοδοτικό μείγμα παρεμβάσεων που δυνητικά θα μπορούσαν να ανταποκριθούν περισσότερο στις ανάγκες των ασθενών αλλά και στην αποδοτικότερη χρήση των μονάδων φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης.","abstract_html":"Το ελληνικό σύστημα υγείας, διαχρονικά, αναπτύχθηκε σε ένα μεικτό σύστημα υγείας δημόσιου χαρακτήρα, ωστόσο με αρκετές ιδιαιτερότητες που του προξένησαν παθογένειες που προσπαθεί ακόμη να ξεπεράσει. Ένα από τα δομικά του προβλήματα αποτελεί η χρηματοδότηση των υπηρεσιών του, υπό την έννοια ενός τρισυπόστατου μεικτού συστήματος αποζημίωσης που αφορά την ποσοστιαία συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού, της κοινωνικής ασφάλισης, και του ιδιωτικού τομέα. Το ενδιαφέρον εστιάζεται με την εισαγωγή των Κλειστών Ελληνικών Νοσηλίων, (ΚΕΝ), ως μία εκ των προτέρων προοπτική, «prospective», μέθοδο αποζημίωσης νοσοκομείων κατά την αναδιάρθρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, (ΕΣΎ), στην Ελλάδα του 2012, προσπάθεια που αποσκοπούσε, αφενός μεν, στην ακριβέστερη τιμολόγηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αφετέρου δε, στη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας. Υπό αυτήν την έννοια, ο στόχος της παρούσας εργασίας είναι διττός˙ να διερευνηθούν μηχανισμοί και κριτήρια χρηματοδότησης υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα από την εισαγωγή των ΚΕΝ έως σήμερα, και κατ’ επέκταση, να εξακριβωθεί εάν και κατά πόσο οι τρέχουσες μέθοδοι αποζημίωσης ανταποκρίνονται επαρκώς στο πραγματικό κόστος νοσηλείας των Κέντρων Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης. Επομένως, η μεθοδολογική προσέγγιση της παρούσης εργασίας θα κινηθεί αρχικά αναδρομικά, μέσα από ένα ευρύ θεωρητικό πεδίο γνώσης που έχει ήδη αποκτηθεί για παρόμοιους με τα ελληνικά ΚΕΝ μηχανισμούς σύγχρονων μορφών προοπτικής χρηματοδότησης. Ο στόχος εστιάζεται σε μεθόδους αποζημίωσης εκ των οποίων οι παραγωγοί υγείας αποζημιώνονται από ασφαλιστικούς φορείς, «εκ των προτέρων», για πακέτα περίθαλψης, «contracts», τα οποία αξιολογούνται βάσει νοσοκομειακής απόδοσης, «effectiveness», και κλινικής αποτελεσματικότητας, «efficiency». Επί της ουσίας, πρόκειται για αποζημίωση προβλέψιμου κόστους που προκύπτει σε σχέση με τις παραπάνω επιδόσεις ενός νοσοκομείου, «payment according to the performance», και αντανακλά ένα προκαθορισμένο επίπεδο χρήσης πόρων. Κατ’ αυτήν την έννοια, έχει αναπτυχθεί ένα ευρύτατα παγκοσμίως αποδεκτό μοντέλο αποζημίωσης δομημένο σε ομοιογενείς Διαγνωστικές Κατηγορίες, «Diagnostic Related Groups», (DRGs), των οποίων ο πυρήνας της φιλοσοφίας των μηχανισμών τους έγκειται στο συνδυασμό αναγκών και σύνθεσης ασθενών με παρόμοιες παθήσεις σε σχέση με την παραγωγική και λειτουργική δραστηριότητα των νοσοκομείων. Μέσα από την βιβλιογραφική ανασκόπηση, τη διεθνή εμπειρία και τις έως σήμερα συγκριτικές μελέτες άλλων κυρίως ευρωπαϊκών κρατών σε θέματα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης, θα διερευνηθεί κατά πόσο η παρούσα τιμολόγηση των ΚΕΝ σε θέματα αποκατάστασης και αποθεραπείας, που σε άλλες κλινικές παθήσεις μπορεί να έχει συμβάλει στη μείωση της Μέσης Διάρκειας Νοσηλείας, (ΜΔΝ), και επομένως, στη μείωση του κόστους ανά θεραπεία, επαρκεί με τον τρόπο που κοστολογείται έως σήμερα. Συνεκτιμώντας τις υπάρχουσες δυσκολίες για την εφαρμογή ενός ολιστικού μοντέλου προσέγγισης νοσηλείας ασθενών με κινητικά προβλήματα, (ΑμεΑ), και λαμβανομένου υπόψη των ιδιομορφιών των ατομικών τους χαρακτηριστικών, και των ιδιαιτεροτήτων των ατομικών τους αναγκών, σε σχέση με τις τυχόν συν υπάρχουσες παθήσεις και επιπλοκές, θα προταθούν εργαλεία πιο συνεπούς και τεκμηριωμένης κοστολόγησης νόσων και ιατρικών πράξεων φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης. Συμπερασματικά, το παρών εγχείρημα αποσκοπεί στο να διερευνήσει μέσα από την έως τώρα αντληθείσα γνώση, πιο θα μπορούσε να είναι, ανάλογα με τον τύπο, δημόσιο ή ιδιωτικό, και τον ειδικό σκοπό του κάθε κέντρου αποκατάστασης, το πιο βέλτιστο χρηματοδοτικό μείγμα παρεμβάσεων που δυνητικά θα μπορούσαν να ανταποκριθούν περισσότερο στις ανάγκες των ασθενών αλλά και στην αποδοτικότερη χρήση των μονάδων φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικηφόρος Γεώργιος","Nikiforos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943909"],"render_values":[{"text":"uoadl:2943909","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943909","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943909","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2943909","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικηφόρος Γεώργιος","Nikiforos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943909","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943909"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ελληνικό σύστημα υγείας, διαχρονικά, αναπτύχθηκε σε ένα μεικτό σύστημα υγείας δημόσιου χαρακτήρα, ωστόσο με αρκετές ιδιαιτερότητες που του προξένησαν παθογένειες που προσπαθεί ακόμη να ξεπεράσει. Ένα από τα δομικά του προβλήματα αποτελεί η χρηματοδότηση των υπηρεσιών του, υπό την έννοια ενός τρισυπόστατου μεικτού συστήματος αποζημίωσης που αφορά την ποσοστιαία συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού, της κοινωνικής ασφάλισης, και του ιδιωτικού τομέα. Το ενδιαφέρον εστιάζεται με την εισαγωγή των Κλειστών Ελληνικών Νοσηλίων, (ΚΕΝ), ως μία εκ των προτέρων προοπτική, «prospective», μέθοδο αποζημίωσης νοσοκομείων κατά την αναδιάρθρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, (ΕΣΎ), στην Ελλάδα του 2012, προσπάθεια που αποσκοπούσε, αφενός μεν, στην ακριβέστερη τιμολόγηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αφετέρου δε, στη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας. Υπό αυτήν την έννοια, ο στόχος της παρούσας εργασίας είναι διττός˙ να διερευνηθούν μηχανισμοί και κριτήρια χρηματοδότησης υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα από την εισαγωγή των ΚΕΝ έως σήμερα, και κατ’ επέκταση, να εξακριβωθεί εάν και κατά πόσο οι τρέχουσες μέθοδοι αποζημίωσης ανταποκρίνονται επαρκώς στο πραγματικό κόστος νοσηλείας των Κέντρων Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης. Επομένως, η μεθοδολογική προσέγγιση της παρούσης εργασίας θα κινηθεί αρχικά αναδρομικά, μέσα από ένα ευρύ θεωρητικό πεδίο γνώσης που έχει ήδη αποκτηθεί για παρόμοιους με τα ελληνικά ΚΕΝ μηχανισμούς σύγχρονων μορφών προοπτικής χρηματοδότησης. Ο στόχος εστιάζεται σε μεθόδους αποζημίωσης εκ των οποίων οι παραγωγοί υγείας αποζημιώνονται από ασφαλιστικούς φορείς, «εκ των προτέρων», για πακέτα περίθαλψης, «contracts», τα οποία αξιολογούνται βάσει νοσοκομειακής απόδοσης, «effectiveness», και κλινικής αποτελεσματικότητας, «efficiency». Επί της ουσίας, πρόκειται για αποζημίωση προβλέψιμου κόστους που προκύπτει σε σχέση με τις παραπάνω επιδόσεις ενός νοσοκομείου, «payment according to the performance», και αντανακλά ένα προκαθορισμένο επίπεδο χρήσης πόρων. Κατ’ αυτήν την έννοια, έχει αναπτυχθεί ένα ευρύτατα παγκοσμίως αποδεκτό μοντέλο αποζημίωσης δομημένο σε ομοιογενείς Διαγνωστικές Κατηγορίες, «Diagnostic Related Groups», (DRGs), των οποίων ο πυρήνας της φιλοσοφίας των μηχανισμών τους έγκειται στο συνδυασμό αναγκών και σύνθεσης ασθενών με παρόμοιες παθήσεις σε σχέση με την παραγωγική και λειτουργική δραστηριότητα των νοσοκομείων. Μέσα από την βιβλιογραφική ανασκόπηση, τη διεθνή εμπειρία και τις έως σήμερα συγκριτικές μελέτες άλλων κυρίως ευρωπαϊκών κρατών σε θέματα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης, θα διερευνηθεί κατά πόσο η παρούσα τιμολόγηση των ΚΕΝ σε θέματα αποκατάστασης και αποθεραπείας, που σε άλλες κλινικές παθήσεις μπορεί να έχει συμβάλει στη μείωση της Μέσης Διάρκειας Νοσηλείας, (ΜΔΝ), και επομένως, στη μείωση του κόστους ανά θεραπεία, επαρκεί με τον τρόπο που κοστολογείται έως σήμερα. Συνεκτιμώντας τις υπάρχουσες δυσκολίες για την εφαρμογή ενός ολιστικού μοντέλου προσέγγισης νοσηλείας ασθενών με κινητικά προβλήματα, (ΑμεΑ), και λαμβανομένου υπόψη των ιδιομορφιών των ατομικών τους χαρακτηριστικών, και των ιδιαιτεροτήτων των ατομικών τους αναγκών, σε σχέση με τις τυχόν συν υπάρχουσες παθήσεις και επιπλοκές, θα προταθούν εργαλεία πιο συνεπούς και τεκμηριωμένης κοστολόγησης νόσων και ιατρικών πράξεων φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης. Συμπερασματικά, το παρών εγχείρημα αποσκοπεί στο να διερευνήσει μέσα από την έως τώρα αντληθείσα γνώση, πιο θα μπορούσε να είναι, ανάλογα με τον τύπο, δημόσιο ή ιδιωτικό, και τον ειδικό σκοπό του κάθε κέντρου αποκατάστασης, το πιο βέλτιστο χρηματοδοτικό μείγμα παρεμβάσεων που δυνητικά θα μπορούσαν να ανταποκριθούν περισσότερο στις ανάγκες των ασθενών αλλά και στην αποδοτικότερη χρήση των μονάδων φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης.","The Greek health system, over time, has developed into a mixed public health system, however with several peculiarities that caused it pathogens that it is still trying to overcome. One of its structural problems is the financing of its services, in the sense of a three-pronged mixed compensation system involving the percentage contribution of the state budget, the social security, and the private sector. The interest is focused on the introduction of Closed Greek Hospitals Costs, (KEN), as an ex ante perspective, \"prospective\", method of compensation of hospitals during the restructuring of the National Health System, (NHS), in Greece in 2012, an effort aimed at, on the one hand, in the more accurate pricing of the medical care, and on the other hand, in the improvement of the quality of the provided care. In this sense, the aim of the present work is twofold˙ to investigate the mechanisms and criteria for the financing of health services in Greece from the introduction of KEN until today, and consequently, to determine whether and to what extent the current methods of compensation adequately meet the real costs of hospitalization of the Physical Medicine and Rehabilitation Centers. Therefore, the methodological approach of this working will initially move retroactively, through a wide theoretical field of knowledge that has already been developed for similar to Greek KEN mechanisms of current forms of perspective funding. The focus is on compensation methods from which health care providers are reimbursed by insurance companies “in advance” for healthcare packages/contracts, which are evaluated on the basis of hospital performance, (effectiveness), and clinical efficiency. In essence, this is a predictable cost compensation that arises in relation to the above performance of a hospital, \"payment according to performance\", and reflects a predetermined level of resource use. In this sense, a widely accepted model of compensation has been developed, structured by homogeneous Diagnostic Related Groups (DRGs), whose core philosophy lies in combining the needs and composition of patients with similar diseases in relation to the productive and functional activity of hospitals. Through the literature review, the international experience and the comparative studies of other mainly European countries so far, in matters of Physical Medicine and Rehabilitation, it will be investigated whether the current pricing of KEN, in matter of rehabilitation and recovery, which in other clinical diseases may have contributed in reducing the Medium Length of Hospitalization, in other words, Length Of Stay, and therefore, in reducing the cost of treatment, is sufficient in the way it is costed to date. Considering the existing difficulties for the implementation of a holistic model of approach to the care of patients with mobility problems, and taking into account the distinguished traits, and the particularities of their individual needs, in relation to the coexisting diseases and complications, more consistent and documented costing tools for diseases and medical practices of physical medicine and rehabilitation will be proposed. In conclusion, the present project aims to explore through the knowledge gained so far, what would be, depending on the type, public or private, and the specific purpose of each rehabilitation unit, the most optimal reimbursement mix of interventions that could potentially better meet the needs of patients, but also, the more efficient use of physical medicine and rehabilitation units."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μηχανισμοί ανάπτυξης κλειστού ενοποιημένου νοσηλίου στα κέντρα αποκατάστασης στην Ελλάδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικηφόρος Γεώργιος","Nikiforos Georgios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το ελληνικό σύστημα υγείας, διαχρονικά, αναπτύχθηκε σε ένα μεικτό σύστημα υγείας δημόσιου χαρακτήρα, ωστόσο με αρκετές ιδιαιτερότητες που του προξένησαν παθογένειες που προσπαθεί ακόμη να ξεπεράσει. Ένα από τα δομικά του προβλήματα αποτελεί η χρηματοδότηση των υπηρεσιών του, υπό την έννοια ενός τρισυπόστατου μεικτού συστήματος αποζημίωσης που αφορά την ποσοστιαία συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού, της κοινωνικής ασφάλισης, και του ιδιωτικού τομέα. Το ενδιαφέρον εστιάζεται με την εισαγωγή των Κλειστών Ελληνικών Νοσηλίων, (ΚΕΝ), ως μία εκ των προτέρων προοπτική, «prospective», μέθοδο αποζημίωσης νοσοκομείων κατά την αναδιάρθρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, (ΕΣΎ), στην Ελλάδα του 2012, προσπάθεια που αποσκοπούσε, αφενός μεν, στην ακριβέστερη τιμολόγηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αφετέρου δε, στη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας. Υπό αυτήν την έννοια, ο στόχος της παρούσας εργασίας είναι διττός˙ να διερευνηθούν μηχανισμοί και κριτήρια χρηματοδότησης υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα από την εισαγωγή των ΚΕΝ έως σήμερα, και κατ’ επέκταση, να εξακριβωθεί εάν και κατά πόσο οι τρέχουσες μέθοδοι αποζημίωσης ανταποκρίνονται επαρκώς στο πραγματικό κόστος νοσηλείας των Κέντρων Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης. Επομένως, η μεθοδολογική προσέγγιση της παρούσης εργασίας θα κινηθεί αρχικά αναδρομικά, μέσα από ένα ευρύ θεωρητικό πεδίο γνώσης που έχει ήδη αποκτηθεί για παρόμοιους με τα ελληνικά ΚΕΝ μηχανισμούς σύγχρονων μορφών προοπτικής χρηματοδότησης. Ο στόχος εστιάζεται σε μεθόδους αποζημίωσης εκ των οποίων οι παραγωγοί υγείας αποζημιώνονται από ασφαλιστικούς φορείς, «εκ των προτέρων», για πακέτα περίθαλψης, «contracts», τα οποία αξιολογούνται βάσει νοσοκομειακής απόδοσης, «effectiveness», και κλινικής αποτελεσματικότητας, «efficiency». Επί της ουσίας, πρόκειται για αποζημίωση προβλέψιμου κόστους που προκύπτει σε σχέση με τις παραπάνω επιδόσεις ενός νοσοκομείου, «payment according to the performance», και αντανακλά ένα προκαθορισμένο επίπεδο χρήσης πόρων. Κατ’ αυτήν την έννοια, έχει αναπτυχθεί ένα ευρύτατα παγκοσμίως αποδεκτό μοντέλο αποζημίωσης δομημένο σε ομοιογενείς Διαγνωστικές Κατηγορίες, «Diagnostic Related Groups», (DRGs), των οποίων ο πυρήνας της φιλοσοφίας των μηχανισμών τους έγκειται στο συνδυασμό αναγκών και σύνθεσης ασθενών με παρόμοιες παθήσεις σε σχέση με την παραγωγική και λειτουργική δραστηριότητα των νοσοκομείων. Μέσα από την βιβλιογραφική ανασκόπηση, τη διεθνή εμπειρία και τις έως σήμερα συγκριτικές μελέτες άλλων κυρίως ευρωπαϊκών κρατών σε θέματα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης, θα διερευνηθεί κατά πόσο η παρούσα τιμολόγηση των ΚΕΝ σε θέματα αποκατάστασης και αποθεραπείας, που σε άλλες κλινικές παθήσεις μπορεί να έχει συμβάλει στη μείωση της Μέσης Διάρκειας Νοσηλείας, (ΜΔΝ), και επομένως, στη μείωση του κόστους ανά θεραπεία, επαρκεί με τον τρόπο που κοστολογείται έως σήμερα. Συνεκτιμώντας τις υπάρχουσες δυσκολίες για την εφαρμογή ενός ολιστικού μοντέλου προσέγγισης νοσηλείας ασθενών με κινητικά προβλήματα, (ΑμεΑ), και λαμβανομένου υπόψη των ιδιομορφιών των ατομικών τους χαρακτηριστικών, και των ιδιαιτεροτήτων των ατομικών τους αναγκών, σε σχέση με τις τυχόν συν υπάρχουσες παθήσεις και επιπλοκές, θα προταθούν εργαλεία πιο συνεπούς και τεκμηριωμένης κοστολόγησης νόσων και ιατρικών πράξεων φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης. Συμπερασματικά, το παρών εγχείρημα αποσκοπεί στο να διερευνήσει μέσα από την έως τώρα αντληθείσα γνώση, πιο θα μπορούσε να είναι, ανάλογα με τον τύπο, δημόσιο ή ιδιωτικό, και τον ειδικό σκοπό του κάθε κέντρου αποκατάστασης, το πιο βέλτιστο χρηματοδοτικό μείγμα παρεμβάσεων που δυνητικά θα μπορούσαν να ανταποκριθούν περισσότερο στις ανάγκες των ασθενών αλλά και στην αποδοτικότερη χρήση των μονάδων φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης.","The Greek health system, over time, has developed into a mixed public health system, however with several peculiarities that caused it pathogens that it is still trying to overcome. One of its structural problems is the financing of its services, in the sense of a three-pronged mixed compensation system involving the percentage contribution of the state budget, the social security, and the private sector. The interest is focused on the introduction of Closed Greek Hospitals Costs, (KEN), as an ex ante perspective, \"prospective\", method of compensation of hospitals during the restructuring of the National Health System, (NHS), in Greece in 2012, an effort aimed at, on the one hand, in the more accurate pricing of the medical care, and on the other hand, in the improvement of the quality of the provided care. In this sense, the aim of the present work is twofold˙ to investigate the mechanisms and criteria for the financing of health services in Greece from the introduction of KEN until today, and consequently, to determine whether and to what extent the current methods of compensation adequately meet the real costs of hospitalization of the Physical Medicine and Rehabilitation Centers. Therefore, the methodological approach of this working will initially move retroactively, through a wide theoretical field of knowledge that has already been developed for similar to Greek KEN mechanisms of current forms of perspective funding. The focus is on compensation methods from which health care providers are reimbursed by insurance companies “in advance” for healthcare packages/contracts, which are evaluated on the basis of hospital performance, (effectiveness), and clinical efficiency. In essence, this is a predictable cost compensation that arises in relation to the above performance of a hospital, \"payment according to performance\", and reflects a predetermined level of resource use. In this sense, a widely accepted model of compensation has been developed, structured by homogeneous Diagnostic Related Groups (DRGs), whose core philosophy lies in combining the needs and composition of patients with similar diseases in relation to the productive and functional activity of hospitals. Through the literature review, the international experience and the comparative studies of other mainly European countries so far, in matters of Physical Medicine and Rehabilitation, it will be investigated whether the current pricing of KEN, in matter of rehabilitation and recovery, which in other clinical diseases may have contributed in reducing the Medium Length of Hospitalization, in other words, Length Of Stay, and therefore, in reducing the cost of treatment, is sufficient in the way it is costed to date. Considering the existing difficulties for the implementation of a holistic model of approach to the care of patients with mobility problems, and taking into account the distinguished traits, and the particularities of their individual needs, in relation to the coexisting diseases and complications, more consistent and documented costing tools for diseases and medical practices of physical medicine and rehabilitation will be proposed. In conclusion, the present project aims to explore through the knowledge gained so far, what would be, depending on the type, public or private, and the specific purpose of each rehabilitation unit, the most optimal reimbursement mix of interventions that could potentially better meet the needs of patients, but also, the more efficient use of physical medicine and rehabilitation units."],"dc:identifier":["uoadl:2943909","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943909"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μηχανισμοί ανάπτυξης κλειστού ενοποιημένου νοσηλίου στα κέντρα αποκατάστασης στην Ελλάδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:38Z"}