{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943934"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2943934","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναδρομική μελέτη της προγνωστικής αξίας των ιστολογικών ευρημάτων της βιοψίας ήπατος σε ασθενείς με μεσογειακή αναιμία","abstract":"Ιστορικό: Η ηπατίτιδα C και η χρόνια υπερφόρτωση σιδήρου είναι οι κύριες αιτίες της ηπατικής νόσου, που εκδηλώνεται ως προχωρημένη ίνωση, κίρρωση ή/και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα(ΗΚΚ). Η ‘goldstandard’ μέθοδος για την αξιολόγηση της ηπατικής βλάβης είναι η βιοψία ήπατος. Σκοπός: Αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της βιοψίας ήπατος στη μακροχρόνια νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών με μεσογειακή αναιμία. Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη σε ασθενείς με μεταγγισιοεξαρτώμενη(TDT)ή μη μεταγγισιοεξαρτώμενη(NTDT) β-θαλασσαιμία, που υποβλήθηκαν σε βιοψία ήπατος το 1992-2005 και παρακολουθήθηκαν έως 31/12/2020.Ηπατικά συμβάματα ορίστηκαν ως κίρρωση ήπατος, HΚΚ ή θάνατος από ηπατικά αίτια. Αποτελέσματα: 87 ασθενείς υποβλήθηκαν σε βιοψία ήπατος σε ηλικία 21,8±6,1έτη και παρακολουθήθηκαν για 19,4έτη. Παρατηρήθηκαν 14(16,1%) συμβάματα:7 ΗΚΚ, 4 κίρρωση και 3 θάνατοι. Σε ηλικία 50ετών, το ΕFS ήταν 75%, ενώ 25% των ασθενών εμφάνισε ηπατική νόσο 24,4 χρόνια μετά τη βιοψία.Υψηλά επίπεδα φερριτίνης κατά την ημερομηνία της βιοψίας σχετίζονται με υψηλή σιδήρωσηήπατος (p=0.0003). Η υψηλή σιδήρωση ενέχει μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης ηπατικής νόσου σε σύγκριση με τη χαμηλή, (HR 3,00, p=0,05), σταθμισμένο για την ηλικία(aHR2,9,p=0,07). Αύξηση της φερριτίνης κατά 50μg/L,αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ηπατικής νόσου(aHR 1,02, p=0,03).Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ανάπτυξης ηπατικής νόσου με το φύλο, την ηπατίτιδα C και το βαθμό της ίνωσης, p=0,2,p=0,3 και p=0,2,αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η εμφάνιση ηπατικής νόσου τείνει να αυξάνεται μετά την 4η δεκαετία της ζωής, ενώ τα αυξημένα επίπεδα φερριτίνης και σιδήρωσηςαποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου.Ο βαθμός ηπατικής ίνωσης δεν φαίνεται να σχετίζεται στην εμφάνιση συμβαμάτων και ενδεχομένως να οφείλεται σε σταθεροποίηση ή/και αναστροφή της ίνωσης που επιτυγχάνεται με τις τρέχουσες θεραπείες αποσιδήρωσης.","abstract_html":"Ιστορικό: Η ηπατίτιδα C και η χρόνια υπερφόρτωση σιδήρου είναι οι κύριες αιτίες της ηπατικής νόσου, που εκδηλώνεται ως προχωρημένη ίνωση, κίρρωση ή/και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα(ΗΚΚ). Η ‘goldstandard’ μέθοδος για την αξιολόγηση της ηπατικής βλάβης είναι η βιοψία ήπατος. Σκοπός: Αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της βιοψίας ήπατος στη μακροχρόνια νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών με μεσογειακή αναιμία. Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη σε ασθενείς με μεταγγισιοεξαρτώμενη(TDT)ή μη μεταγγισιοεξαρτώμενη(NTDT) β-θαλασσαιμία, που υποβλήθηκαν σε βιοψία ήπατος το 1992-2005 και παρακολουθήθηκαν έως 31/12/2020.Ηπατικά συμβάματα ορίστηκαν ως κίρρωση ήπατος, HΚΚ ή θάνατος από ηπατικά αίτια. Αποτελέσματα: 87 ασθενείς υποβλήθηκαν σε βιοψία ήπατος σε ηλικία 21,8±6,1έτη και παρακολουθήθηκαν για 19,4έτη. Παρατηρήθηκαν 14(16,1%) συμβάματα:7 ΗΚΚ, 4 κίρρωση και 3 θάνατοι. Σε ηλικία 50ετών, το ΕFS ήταν 75%, ενώ 25% των ασθενών εμφάνισε ηπατική νόσο 24,4 χρόνια μετά τη βιοψία.Υψηλά επίπεδα φερριτίνης κατά την ημερομηνία της βιοψίας σχετίζονται με υψηλή σιδήρωσηήπατος (p=0.0003). Η υψηλή σιδήρωση ενέχει μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης ηπατικής νόσου σε σύγκριση με τη χαμηλή, (HR 3,00, p=0,05), σταθμισμένο για την ηλικία(aHR2,9,p=0,07). Αύξηση της φερριτίνης κατά 50μg/L,αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ηπατικής νόσου(aHR 1,02, p=0,03).Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ανάπτυξης ηπατικής νόσου με το φύλο, την ηπατίτιδα C και το βαθμό της ίνωσης, p=0,2,p=0,3 και p=0,2,αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η εμφάνιση ηπατικής νόσου τείνει να αυξάνεται μετά την 4η δεκαετία της ζωής, ενώ τα αυξημένα επίπεδα φερριτίνης και σιδήρωσηςαποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου.Ο βαθμός ηπατικής ίνωσης δεν φαίνεται να σχετίζεται στην εμφάνιση συμβαμάτων και ενδεχομένως να οφείλεται σε σταθεροποίηση ή/και αναστροφή της ίνωσης που επιτυγχάνεται με τις τρέχουσες θεραπείες αποσιδήρωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουμάση Κωνσταντίνα","Koumasi Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943934"],"render_values":[{"text":"uoadl:2943934","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943934","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943934","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2943934","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουμάση Κωνσταντίνα","Koumasi Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2943934","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943934"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ιστορικό: Η ηπατίτιδα C και η χρόνια υπερφόρτωση σιδήρου είναι οι κύριες αιτίες της ηπατικής νόσου, που εκδηλώνεται ως προχωρημένη ίνωση, κίρρωση ή/και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα(ΗΚΚ). Η ‘goldstandard’ μέθοδος για την αξιολόγηση της ηπατικής βλάβης είναι η βιοψία ήπατος. Σκοπός: Αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της βιοψίας ήπατος στη μακροχρόνια νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών με μεσογειακή αναιμία. Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη σε ασθενείς με μεταγγισιοεξαρτώμενη(TDT)ή μη μεταγγισιοεξαρτώμενη(NTDT) β-θαλασσαιμία, που υποβλήθηκαν σε βιοψία ήπατος το 1992-2005 και παρακολουθήθηκαν έως 31/12/2020.Ηπατικά συμβάματα ορίστηκαν ως κίρρωση ήπατος, HΚΚ ή θάνατος από ηπατικά αίτια. Αποτελέσματα: 87 ασθενείς υποβλήθηκαν σε βιοψία ήπατος σε ηλικία 21,8±6,1έτη και παρακολουθήθηκαν για 19,4έτη. Παρατηρήθηκαν 14(16,1%) συμβάματα:7 ΗΚΚ, 4 κίρρωση και 3 θάνατοι. Σε ηλικία 50ετών, το ΕFS ήταν 75%, ενώ 25% των ασθενών εμφάνισε ηπατική νόσο 24,4 χρόνια μετά τη βιοψία.Υψηλά επίπεδα φερριτίνης κατά την ημερομηνία της βιοψίας σχετίζονται με υψηλή σιδήρωσηήπατος (p=0.0003). Η υψηλή σιδήρωση ενέχει μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης ηπατικής νόσου σε σύγκριση με τη χαμηλή, (HR 3,00, p=0,05), σταθμισμένο για την ηλικία(aHR2,9,p=0,07). Αύξηση της φερριτίνης κατά 50μg/L,αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ηπατικής νόσου(aHR 1,02, p=0,03).Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ανάπτυξης ηπατικής νόσου με το φύλο, την ηπατίτιδα C και το βαθμό της ίνωσης, p=0,2,p=0,3 και p=0,2,αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η εμφάνιση ηπατικής νόσου τείνει να αυξάνεται μετά την 4η δεκαετία της ζωής, ενώ τα αυξημένα επίπεδα φερριτίνης και σιδήρωσηςαποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου.Ο βαθμός ηπατικής ίνωσης δεν φαίνεται να σχετίζεται στην εμφάνιση συμβαμάτων και ενδεχομένως να οφείλεται σε σταθεροποίηση ή/και αναστροφή της ίνωσης που επιτυγχάνεται με τις τρέχουσες θεραπείες αποσιδήρωσης.","Background: Hepatitis C and chronic iron overload are the main causes of liver disease, presenting as advanced fibrosis, cirrhosis, and/or hepatocellular carcinoma(HCC). The ‘gold standard’ method for assessing liver damage is liver biopsy. Purpose: Evaluation of the prognostic value of liver biopsy in long-term morbidity and mortality of patients with β-Thalassemia. Method: Retrospective analysis in a group of Transfusion-Dependent(TDT) or Non-Transfusion-Dependent (NTDT) β-Thalassemia patients, who had undergone liver biopsy from 1992 to 2005, and were followed till 31/12/2020. Hepatic events were defined as liver cirrhosis, HCC, or death due to liver disease. Results:87 patients had undergone liver biopsy at the age of 21.8 ± 6.1 years and were monitored for 19.4 years. We identified 14(16.1%) events;7 HCC,4 liver cirrhosis, and 3 deaths from liver-related causes. At 50 years of age, EFS was 75%, while 25% of patients developed liver disease in 24.4 years after the date of biopsy. High ferritin levels are associated with high siderosis levels(p=0.0003).High siderosis carries a greater risk for developing liver disease compared to low siderosis,(HR 3.00,p=0.05),HR adjusted for age(aHR 2.9,p=0.07).An increase of 50 μg/L in serum ferritin level is associated with an increased risk of developing liver disease(aHR 1.02,p=0.03). No statistically significant correlation was found between the development of liver disease and sex, hepatitis C and the degree of fibrosis, p=0.2,p=0.3, and p=0.2, respectively. Conclusions: The occurrence of liver disease is increasing after the 4th decade of life. High ferritin and siderosis levels may be significant risk factors. Degree of liver fibrosis does not seem to be related to progression, which may be due to stabilization and/or reversal of fibrosis achieved with current chelation therapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναδρομική μελέτη της προγνωστικής αξίας των ιστολογικών ευρημάτων της βιοψίας ήπατος σε ασθενείς με μεσογειακή αναιμία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουμάση Κωνσταντίνα","Koumasi Konstantina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ιστορικό: Η ηπατίτιδα C και η χρόνια υπερφόρτωση σιδήρου είναι οι κύριες αιτίες της ηπατικής νόσου, που εκδηλώνεται ως προχωρημένη ίνωση, κίρρωση ή/και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα(ΗΚΚ). Η ‘goldstandard’ μέθοδος για την αξιολόγηση της ηπατικής βλάβης είναι η βιοψία ήπατος. Σκοπός: Αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της βιοψίας ήπατος στη μακροχρόνια νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών με μεσογειακή αναιμία. Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη σε ασθενείς με μεταγγισιοεξαρτώμενη(TDT)ή μη μεταγγισιοεξαρτώμενη(NTDT) β-θαλασσαιμία, που υποβλήθηκαν σε βιοψία ήπατος το 1992-2005 και παρακολουθήθηκαν έως 31/12/2020.Ηπατικά συμβάματα ορίστηκαν ως κίρρωση ήπατος, HΚΚ ή θάνατος από ηπατικά αίτια. Αποτελέσματα: 87 ασθενείς υποβλήθηκαν σε βιοψία ήπατος σε ηλικία 21,8±6,1έτη και παρακολουθήθηκαν για 19,4έτη. Παρατηρήθηκαν 14(16,1%) συμβάματα:7 ΗΚΚ, 4 κίρρωση και 3 θάνατοι. Σε ηλικία 50ετών, το ΕFS ήταν 75%, ενώ 25% των ασθενών εμφάνισε ηπατική νόσο 24,4 χρόνια μετά τη βιοψία.Υψηλά επίπεδα φερριτίνης κατά την ημερομηνία της βιοψίας σχετίζονται με υψηλή σιδήρωσηήπατος (p=0.0003). Η υψηλή σιδήρωση ενέχει μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης ηπατικής νόσου σε σύγκριση με τη χαμηλή, (HR 3,00, p=0,05), σταθμισμένο για την ηλικία(aHR2,9,p=0,07). Αύξηση της φερριτίνης κατά 50μg/L,αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ηπατικής νόσου(aHR 1,02, p=0,03).Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ανάπτυξης ηπατικής νόσου με το φύλο, την ηπατίτιδα C και το βαθμό της ίνωσης, p=0,2,p=0,3 και p=0,2,αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η εμφάνιση ηπατικής νόσου τείνει να αυξάνεται μετά την 4η δεκαετία της ζωής, ενώ τα αυξημένα επίπεδα φερριτίνης και σιδήρωσηςαποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου.Ο βαθμός ηπατικής ίνωσης δεν φαίνεται να σχετίζεται στην εμφάνιση συμβαμάτων και ενδεχομένως να οφείλεται σε σταθεροποίηση ή/και αναστροφή της ίνωσης που επιτυγχάνεται με τις τρέχουσες θεραπείες αποσιδήρωσης.","Background: Hepatitis C and chronic iron overload are the main causes of liver disease, presenting as advanced fibrosis, cirrhosis, and/or hepatocellular carcinoma(HCC). The ‘gold standard’ method for assessing liver damage is liver biopsy. Purpose: Evaluation of the prognostic value of liver biopsy in long-term morbidity and mortality of patients with β-Thalassemia. Method: Retrospective analysis in a group of Transfusion-Dependent(TDT) or Non-Transfusion-Dependent (NTDT) β-Thalassemia patients, who had undergone liver biopsy from 1992 to 2005, and were followed till 31/12/2020. Hepatic events were defined as liver cirrhosis, HCC, or death due to liver disease. Results:87 patients had undergone liver biopsy at the age of 21.8 ± 6.1 years and were monitored for 19.4 years. We identified 14(16.1%) events;7 HCC,4 liver cirrhosis, and 3 deaths from liver-related causes. At 50 years of age, EFS was 75%, while 25% of patients developed liver disease in 24.4 years after the date of biopsy. High ferritin levels are associated with high siderosis levels(p=0.0003).High siderosis carries a greater risk for developing liver disease compared to low siderosis,(HR 3.00,p=0.05),HR adjusted for age(aHR 2.9,p=0.07).An increase of 50 μg/L in serum ferritin level is associated with an increased risk of developing liver disease(aHR 1.02,p=0.03). No statistically significant correlation was found between the development of liver disease and sex, hepatitis C and the degree of fibrosis, p=0.2,p=0.3, and p=0.2, respectively. Conclusions: The occurrence of liver disease is increasing after the 4th decade of life. High ferritin and siderosis levels may be significant risk factors. Degree of liver fibrosis does not seem to be related to progression, which may be due to stabilization and/or reversal of fibrosis achieved with current chelation therapy."],"dc:identifier":["uoadl:2943934","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2943934"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αναδρομική μελέτη της προγνωστικής αξίας των ιστολογικών ευρημάτων της βιοψίας ήπατος σε ασθενείς με μεσογειακή αναιμία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:38Z"}