{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2944160"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2944160","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θαλασσινά θαύματα και απεικονίσεις \"υπέρ των εν θαλάσση καλώς πλεόντων\" στη βυζαντινή εικονογραφία","abstract":"Η αποτύπωση της πίστης του βυζαντινού ναυτιλλομένου σε προστάτες-αγίους στη βυζαντινή εικονογραφία αποδίδεται σε πρώιμα προσκυνηματικά ενθυμήματα( ευλογίες), σε τάματα και εγκόλπια, στη μνημειακή ζωγραφική και σε φορητές εικόνες. Απρόσμενοι θαλάσσιοι κίνδυνοι από αναπάντεχες τρικυμίες και πειρατικές επιδρομές οδήγησαν τους ναυτιλλομένους στην επίκληση βοηθείας προς θαλασσινούς αγίους, πρακτική που αναφέρεται στα Οδοιπορικά των προσκυνητών και στα βυζαντινά λόγια κείμενα. Προσκυνηματικά ενθυμήματα όπως πήλινη ανάγλυφη σφραγίδα του αγίου Φωκά( 6ος-7ος αι.) παρισταμένου ως ναυτικού μαρτυρεί τη λατρεία του ως προστάτη των ναυτιλλομένων ήδη από τον 6ο αιώνα ενώ χάλκινη σφραγίδα του αγίου Ισιδώρου( 6ος αι.) με απεικόνιση πλοιαρίου στο χέρι, δηλώνει τη ναυτική του ιδιότητα. Η μετάβαση της λατρείας του αγίου Φωκά( με διατήρηση της απεικόνισης του στη μνημειακή ζωγραφική) στη λατρεία του αγίου Νικολάου Μύρων της Λυκίας (με συγχώνευση ομώνυμων αγίων Μύρων και Σιών ) επέφερε εικονογραφικές διαφοροποιήσεις στην αποτύπωση του προστάτη των ναυτιλλομένων στη βυζαντινή τέχνη με αντιπροσωπευτικό μοτίβο το θαλασσινό θαύμα απο τον εικονογραφικό κύκλο του Σιωνίτη αγίου. Συχνότερα απεικονίζεται το ταξίδι στην Ιερουσαλήμ με χαρακτηριστικό γνώρισμα της σκηνής την παρουσία δαιμόνων στα κατάρτια του πλοίου.Σε κάποιες περιπτώσεις παρατηρούνται δυτικότροπες επιδράσεις τέχνης. Aπό τον εικονογραφικό κύκλο του αγίου Νικολάου στη μνημειακή ζωγραφική διακρίνονται σκηνές με θαλασσινά θαύματα του αγίου, με πρώιμο παράδειγμα τις τοιχογραφίες στα Μύρα της Λυκίας( 12ος αι.). Κατά τον 13ο αιώνα τα ναυτικά επεισόδια ακολουθούν τεχνοτροπικές τάσεις που μαρτυρούν επιδράσεις από την υψηλή ποιότητα της τέχνης της Πρωτεύουσας. Επίσης εικονογραφούνται σε ναούς από την ευρύτερη Μακεδονία ,στα σερβικά μνημεία, στη Ρουμανία και στη μακρινή Γεωργία κατά τη διάρκεια των παλαιολόγειων χρόνων με κύρια καλλιτεχνικά κέντρα τη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη. Τέλος συναντώνται σε μνημεία του 14ου αιώνα στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη με ενδείξεις δραστηριότητας τοπικών καλλιτεχνικών εργαστηρίων. Παράλληλα το θαλασσινό θαύμα αναπτύχθηκε ως ναυτικό επεισόδιο σε βιογραφικές εικόνες του αγίου Νικολάου στο Σινά ( όπου το πρωιμότερο παράδειγμα, τέλη 12ουαι.), στην Κύπρο, στην Καστοριά, στην Αχρίδα και στην Πάτμο. Στα τέλη του 13ου αιώνα σε βιογραφικές εικόνες της Κύπρου απαντάται ένα πρώιμο παράδειγμα της Ένθρονης Παναγίας των Καρμηλιτών σε θαλασσινό θαύμα και του αγίου Φιλίππου σε ναυτική σκηνή. Η απεικόνιση του θαλασσινού θαύματος του αγίου Φανουρίου σε εικόνα στην Κρήτη (αρχές 15ου αι.) από τον ζωγράφο Άγγελο ( με ιστορικό υπόβαθρο τη μεταφορά της λατρείας του από τη Ρόδο στη μονή Βαλσαμονέρου) διατήρησε τα εικονογραφικά βυζαντινά πρότυπα με επιδράσεις από την τέχνη της δυτικής ζωγραφικής.","abstract_html":"Η αποτύπωση της πίστης του βυζαντινού ναυτιλλομένου σε προστάτες-αγίους στη βυζαντινή εικονογραφία αποδίδεται σε πρώιμα προσκυνηματικά ενθυμήματα( ευλογίες), σε τάματα και εγκόλπια, στη μνημειακή ζωγραφική και σε φορητές εικόνες. Απρόσμενοι θαλάσσιοι κίνδυνοι από αναπάντεχες τρικυμίες και πειρατικές επιδρομές οδήγησαν τους ναυτιλλομένους στην επίκληση βοηθείας προς θαλασσινούς αγίους, πρακτική που αναφέρεται στα Οδοιπορικά των προσκυνητών και στα βυζαντινά λόγια κείμενα. Προσκυνηματικά ενθυμήματα όπως πήλινη ανάγλυφη σφραγίδα του αγίου Φωκά( 6ος-7ος αι.) παρισταμένου ως ναυτικού μαρτυρεί τη λατρεία του ως προστάτη των ναυτιλλομένων ήδη από τον 6ο αιώνα ενώ χάλκινη σφραγίδα του αγίου Ισιδώρου( 6ος αι.) με απεικόνιση πλοιαρίου στο χέρι, δηλώνει τη ναυτική του ιδιότητα. Η μετάβαση της λατρείας του αγίου Φωκά( με διατήρηση της απεικόνισης του στη μνημειακή ζωγραφική) στη λατρεία του αγίου Νικολάου Μύρων της Λυκίας (με συγχώνευση ομώνυμων αγίων Μύρων και Σιών ) επέφερε εικονογραφικές διαφοροποιήσεις στην αποτύπωση του προστάτη των ναυτιλλομένων στη βυζαντινή τέχνη με αντιπροσωπευτικό μοτίβο το θαλασσινό θαύμα απο τον εικονογραφικό κύκλο του Σιωνίτη αγίου. Συχνότερα απεικονίζεται το ταξίδι στην Ιερουσαλήμ με χαρακτηριστικό γνώρισμα της σκηνής την παρουσία δαιμόνων στα κατάρτια του πλοίου.Σε κάποιες περιπτώσεις παρατηρούνται δυτικότροπες επιδράσεις τέχνης. Aπό τον εικονογραφικό κύκλο του αγίου Νικολάου στη μνημειακή ζωγραφική διακρίνονται σκηνές με θαλασσινά θαύματα του αγίου, με πρώιμο παράδειγμα τις τοιχογραφίες στα Μύρα της Λυκίας( 12ος αι.). Κατά τον 13ο αιώνα τα ναυτικά επεισόδια ακολουθούν τεχνοτροπικές τάσεις που μαρτυρούν επιδράσεις από την υψηλή ποιότητα της τέχνης της Πρωτεύουσας. Επίσης εικονογραφούνται σε ναούς από την ευρύτερη Μακεδονία ,στα σερβικά μνημεία, στη Ρουμανία και στη μακρινή Γεωργία κατά τη διάρκεια των παλαιολόγειων χρόνων με κύρια καλλιτεχνικά κέντρα τη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη. Τέλος συναντώνται σε μνημεία του 14ου αιώνα στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη με ενδείξεις δραστηριότητας τοπικών καλλιτεχνικών εργαστηρίων. Παράλληλα το θαλασσινό θαύμα αναπτύχθηκε ως ναυτικό επεισόδιο σε βιογραφικές εικόνες του αγίου Νικολάου στο Σινά ( όπου το πρωιμότερο παράδειγμα, τέλη 12ουαι.), στην Κύπρο, στην Καστοριά, στην Αχρίδα και στην Πάτμο. Στα τέλη του 13ου αιώνα σε βιογραφικές εικόνες της Κύπρου απαντάται ένα πρώιμο παράδειγμα της Ένθρονης Παναγίας των Καρμηλιτών σε θαλασσινό θαύμα και του αγίου Φιλίππου σε ναυτική σκηνή. Η απεικόνιση του θαλασσινού θαύματος του αγίου Φανουρίου σε εικόνα στην Κρήτη (αρχές 15ου αι.) από τον ζωγράφο Άγγελο ( με ιστορικό υπόβαθρο τη μεταφορά της λατρείας του από τη Ρόδο στη μονή Βαλσαμονέρου) διατήρησε τα εικονογραφικά βυζαντινά πρότυπα με επιδράσεις από την τέχνη της δυτικής ζωγραφικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Παππή Άννα","Pappi Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:40Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2944160"],"render_values":[{"text":"uoadl:2944160","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944160","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944160","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2944160","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παππή Άννα","Pappi Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2944160","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944160"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αποτύπωση της πίστης του βυζαντινού ναυτιλλομένου σε προστάτες-αγίους στη βυζαντινή εικονογραφία αποδίδεται σε πρώιμα προσκυνηματικά ενθυμήματα( ευλογίες), σε τάματα και εγκόλπια, στη μνημειακή ζωγραφική και σε φορητές εικόνες. Απρόσμενοι θαλάσσιοι κίνδυνοι από αναπάντεχες τρικυμίες και πειρατικές επιδρομές οδήγησαν τους ναυτιλλομένους στην επίκληση βοηθείας προς θαλασσινούς αγίους, πρακτική που αναφέρεται στα Οδοιπορικά των προσκυνητών και στα βυζαντινά λόγια κείμενα. Προσκυνηματικά ενθυμήματα όπως πήλινη ανάγλυφη σφραγίδα του αγίου Φωκά( 6ος-7ος αι.) παρισταμένου ως ναυτικού μαρτυρεί τη λατρεία του ως προστάτη των ναυτιλλομένων ήδη από τον 6ο αιώνα ενώ χάλκινη σφραγίδα του αγίου Ισιδώρου( 6ος αι.) με απεικόνιση πλοιαρίου στο χέρι, δηλώνει τη ναυτική του ιδιότητα. Η μετάβαση της λατρείας του αγίου Φωκά( με διατήρηση της απεικόνισης του στη μνημειακή ζωγραφική) στη λατρεία του αγίου Νικολάου Μύρων της Λυκίας (με συγχώνευση ομώνυμων αγίων Μύρων και Σιών ) επέφερε εικονογραφικές διαφοροποιήσεις στην αποτύπωση του προστάτη των ναυτιλλομένων στη βυζαντινή τέχνη με αντιπροσωπευτικό μοτίβο το θαλασσινό θαύμα απο τον εικονογραφικό κύκλο του Σιωνίτη αγίου. Συχνότερα απεικονίζεται το ταξίδι στην Ιερουσαλήμ με χαρακτηριστικό γνώρισμα της σκηνής την παρουσία δαιμόνων στα κατάρτια του πλοίου.Σε κάποιες περιπτώσεις παρατηρούνται δυτικότροπες επιδράσεις τέχνης. Aπό τον εικονογραφικό κύκλο του αγίου Νικολάου στη μνημειακή ζωγραφική διακρίνονται σκηνές με θαλασσινά θαύματα του αγίου, με πρώιμο παράδειγμα τις τοιχογραφίες στα Μύρα της Λυκίας( 12ος αι.). Κατά τον 13ο αιώνα τα ναυτικά επεισόδια ακολουθούν τεχνοτροπικές τάσεις που μαρτυρούν επιδράσεις από την υψηλή ποιότητα της τέχνης της Πρωτεύουσας. Επίσης εικονογραφούνται σε ναούς από την ευρύτερη Μακεδονία ,στα σερβικά μνημεία, στη Ρουμανία και στη μακρινή Γεωργία κατά τη διάρκεια των παλαιολόγειων χρόνων με κύρια καλλιτεχνικά κέντρα τη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη. Τέλος συναντώνται σε μνημεία του 14ου αιώνα στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη με ενδείξεις δραστηριότητας τοπικών καλλιτεχνικών εργαστηρίων. Παράλληλα το θαλασσινό θαύμα αναπτύχθηκε ως ναυτικό επεισόδιο σε βιογραφικές εικόνες του αγίου Νικολάου στο Σινά ( όπου το πρωιμότερο παράδειγμα, τέλη 12ουαι.), στην Κύπρο, στην Καστοριά, στην Αχρίδα και στην Πάτμο. Στα τέλη του 13ου αιώνα σε βιογραφικές εικόνες της Κύπρου απαντάται ένα πρώιμο παράδειγμα της Ένθρονης Παναγίας των Καρμηλιτών σε θαλασσινό θαύμα και του αγίου Φιλίππου σε ναυτική σκηνή. Η απεικόνιση του θαλασσινού θαύματος του αγίου Φανουρίου σε εικόνα στην Κρήτη (αρχές 15ου αι.) από τον ζωγράφο Άγγελο ( με ιστορικό υπόβαθρο τη μεταφορά της λατρείας του από τη Ρόδο στη μονή Βαλσαμονέρου) διατήρησε τα εικονογραφικά βυζαντινά πρότυπα με επιδράσεις από την τέχνη της δυτικής ζωγραφικής.","The imprint in byzantine iconography of the byzantine seafarer’s faith in patron saints is revealed in early pilgrim mementoes ( eulogies),amulets and vows, monumental painting and portable icons. Unexpected maritime dangers by sudden storms and fierce pirate raids impelled sailors to appeal to the sea saints for help, a practice also reported in the pilgrims’ journeys and byzantine texts. Pilgrim mementoes like the clay relief seal of Saint Phocas ( 6th-7th cent.) depicted as a sailor testify to his worship as a protector of sailors as early as the 6th century. Also a bronze seal of Saint Isidore (6th century) with a ship in his hand suggest his maritime connection. The transition of the cult of Saint Phocas to the cult of Saint Nicholas of Myron of Lycia (by merging the homonymous saints of Myron and Sion) brought about iconographic alterations to the depiction of the patron saint of the seafarers with the sea miracle deriving from the iconographic circle of the Sionist saint as the most representative motif. Most common is The voyage to Jerusalem characterized by the presence of demons on the masts of the ship. Western art effects are observed in some cases. Scenes with sea miracles from the iconographic circle of Saint Nikolaos in the monumental painting already appear in the 12th century in the frescoes of Myra of Lycia. During the 13th century maritime scenes follow the stylistic trends of the art of the Constantinople. Sea miracles are traced in the churches of wider Macedonia, in Serbian monuments, in Romania and in Georgia during the Paleologan period, the main artistic centers being Thessaloniki and Constantinople. They also appear in the 14th century monuments of Peloponnese and Crete indicating the activity of local art workshops. At the same time, the sea miracle developed as a nautical episode in biographical images of Saint Nicholaos in Sinai (earliest example from the 12th cent.), Cyprus, Kastoria, Ohrid and Patmos. At the end of the 13th century in vita icons from Cyprus an early sea miracle of the Enthroned Virgin Mary of the Carmelites is depicted in the local painting style as well as a naval scene flanking an image of Saint Philip. The depiction of the sea miracle of Saint Fanourios in an icon from Crete ( early 15th cent.) by the painter Angelos- in the historical background of the transfer of his cult from Rhodes to the monastery of Valsamoneron-has preserved the byzantine iconographic archetypes with influences from the art of western painting."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θαλασσινά θαύματα και απεικονίσεις \"υπέρ των εν θαλάσση καλώς πλεόντων\" στη βυζαντινή εικονογραφία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παππή Άννα","Pappi Anna"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η αποτύπωση της πίστης του βυζαντινού ναυτιλλομένου σε προστάτες-αγίους στη βυζαντινή εικονογραφία αποδίδεται σε πρώιμα προσκυνηματικά ενθυμήματα( ευλογίες), σε τάματα και εγκόλπια, στη μνημειακή ζωγραφική και σε φορητές εικόνες. Απρόσμενοι θαλάσσιοι κίνδυνοι από αναπάντεχες τρικυμίες και πειρατικές επιδρομές οδήγησαν τους ναυτιλλομένους στην επίκληση βοηθείας προς θαλασσινούς αγίους, πρακτική που αναφέρεται στα Οδοιπορικά των προσκυνητών και στα βυζαντινά λόγια κείμενα. Προσκυνηματικά ενθυμήματα όπως πήλινη ανάγλυφη σφραγίδα του αγίου Φωκά( 6ος-7ος αι.) παρισταμένου ως ναυτικού μαρτυρεί τη λατρεία του ως προστάτη των ναυτιλλομένων ήδη από τον 6ο αιώνα ενώ χάλκινη σφραγίδα του αγίου Ισιδώρου( 6ος αι.) με απεικόνιση πλοιαρίου στο χέρι, δηλώνει τη ναυτική του ιδιότητα. Η μετάβαση της λατρείας του αγίου Φωκά( με διατήρηση της απεικόνισης του στη μνημειακή ζωγραφική) στη λατρεία του αγίου Νικολάου Μύρων της Λυκίας (με συγχώνευση ομώνυμων αγίων Μύρων και Σιών ) επέφερε εικονογραφικές διαφοροποιήσεις στην αποτύπωση του προστάτη των ναυτιλλομένων στη βυζαντινή τέχνη με αντιπροσωπευτικό μοτίβο το θαλασσινό θαύμα απο τον εικονογραφικό κύκλο του Σιωνίτη αγίου. Συχνότερα απεικονίζεται το ταξίδι στην Ιερουσαλήμ με χαρακτηριστικό γνώρισμα της σκηνής την παρουσία δαιμόνων στα κατάρτια του πλοίου.Σε κάποιες περιπτώσεις παρατηρούνται δυτικότροπες επιδράσεις τέχνης. Aπό τον εικονογραφικό κύκλο του αγίου Νικολάου στη μνημειακή ζωγραφική διακρίνονται σκηνές με θαλασσινά θαύματα του αγίου, με πρώιμο παράδειγμα τις τοιχογραφίες στα Μύρα της Λυκίας( 12ος αι.). Κατά τον 13ο αιώνα τα ναυτικά επεισόδια ακολουθούν τεχνοτροπικές τάσεις που μαρτυρούν επιδράσεις από την υψηλή ποιότητα της τέχνης της Πρωτεύουσας. Επίσης εικονογραφούνται σε ναούς από την ευρύτερη Μακεδονία ,στα σερβικά μνημεία, στη Ρουμανία και στη μακρινή Γεωργία κατά τη διάρκεια των παλαιολόγειων χρόνων με κύρια καλλιτεχνικά κέντρα τη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη. Τέλος συναντώνται σε μνημεία του 14ου αιώνα στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη με ενδείξεις δραστηριότητας τοπικών καλλιτεχνικών εργαστηρίων. Παράλληλα το θαλασσινό θαύμα αναπτύχθηκε ως ναυτικό επεισόδιο σε βιογραφικές εικόνες του αγίου Νικολάου στο Σινά ( όπου το πρωιμότερο παράδειγμα, τέλη 12ουαι.), στην Κύπρο, στην Καστοριά, στην Αχρίδα και στην Πάτμο. Στα τέλη του 13ου αιώνα σε βιογραφικές εικόνες της Κύπρου απαντάται ένα πρώιμο παράδειγμα της Ένθρονης Παναγίας των Καρμηλιτών σε θαλασσινό θαύμα και του αγίου Φιλίππου σε ναυτική σκηνή. Η απεικόνιση του θαλασσινού θαύματος του αγίου Φανουρίου σε εικόνα στην Κρήτη (αρχές 15ου αι.) από τον ζωγράφο Άγγελο ( με ιστορικό υπόβαθρο τη μεταφορά της λατρείας του από τη Ρόδο στη μονή Βαλσαμονέρου) διατήρησε τα εικονογραφικά βυζαντινά πρότυπα με επιδράσεις από την τέχνη της δυτικής ζωγραφικής.","The imprint in byzantine iconography of the byzantine seafarer’s faith in patron saints is revealed in early pilgrim mementoes ( eulogies),amulets and vows, monumental painting and portable icons. Unexpected maritime dangers by sudden storms and fierce pirate raids impelled sailors to appeal to the sea saints for help, a practice also reported in the pilgrims’ journeys and byzantine texts. Pilgrim mementoes like the clay relief seal of Saint Phocas ( 6th-7th cent.) depicted as a sailor testify to his worship as a protector of sailors as early as the 6th century. Also a bronze seal of Saint Isidore (6th century) with a ship in his hand suggest his maritime connection. The transition of the cult of Saint Phocas to the cult of Saint Nicholas of Myron of Lycia (by merging the homonymous saints of Myron and Sion) brought about iconographic alterations to the depiction of the patron saint of the seafarers with the sea miracle deriving from the iconographic circle of the Sionist saint as the most representative motif. Most common is The voyage to Jerusalem characterized by the presence of demons on the masts of the ship. Western art effects are observed in some cases. Scenes with sea miracles from the iconographic circle of Saint Nikolaos in the monumental painting already appear in the 12th century in the frescoes of Myra of Lycia. During the 13th century maritime scenes follow the stylistic trends of the art of the Constantinople. Sea miracles are traced in the churches of wider Macedonia, in Serbian monuments, in Romania and in Georgia during the Paleologan period, the main artistic centers being Thessaloniki and Constantinople. They also appear in the 14th century monuments of Peloponnese and Crete indicating the activity of local art workshops. At the same time, the sea miracle developed as a nautical episode in biographical images of Saint Nicholaos in Sinai (earliest example from the 12th cent.), Cyprus, Kastoria, Ohrid and Patmos. At the end of the 13th century in vita icons from Cyprus an early sea miracle of the Enthroned Virgin Mary of the Carmelites is depicted in the local painting style as well as a naval scene flanking an image of Saint Philip. The depiction of the sea miracle of Saint Fanourios in an icon from Crete ( early 15th cent.) by the painter Angelos- in the historical background of the transfer of his cult from Rhodes to the monastery of Valsamoneron-has preserved the byzantine iconographic archetypes with influences from the art of western painting."],"dc:identifier":["uoadl:2944160","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944160"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Θαλασσινά θαύματα και απεικονίσεις \"υπέρ των εν θαλάσση καλώς πλεόντων\" στη βυζαντινή εικονογραφία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:40Z"}