{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2944776"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2944776","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Περιγεννητικές επιπλοκές μετά από in vitro γονιμοποίηση","abstract":"Στη σημερινή εποχή, η υπογονιμότητα επηρεάζει ένα ποσοστό της τάξης του 8-12% του πληθυσμού. Υπάρχουν ποικίλοι αιτιολογικοί παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για την αδυναμία φυσιολογικής σύλληψης σε υπογόνιμο ζευγάρια, καθώς επίσης πληθώρα τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που έχουν αναπτυχθεί παγκοσμίως με σκοπό την αντιμετώπιση της. Τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά τη γέννηση του πρώτου νεογνού με τη χρήση της μεθόδου της κλασικής εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF) το 1978, έχει διενεργηθεί μεγάλος αριθμός ερευνών σχετικά με τον κίνδυνο εμφάνισης μαιευτικών καθώς και περιγεννητικών επιπλοκών. Με τον τρόπο αυτό, οι τεχνικές που προαναφέρθηκαν έχουν συσχετιστεί με εμφάνιση υπερτασικών διαταραχών καθώς και σακχαρώδη διαβήτη κύησης στις γυναίκες, πολύδυμες κυήσεις, πρόωρο τοκετό, αλλά και χαμηλό βάρος γέννησης νεογνών. Επιπλέον, μελέτες αναδεικνύουν πως νεογνά που προέρχονται από εξωσωματική γονιμοποίηση εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό όχι μόνο συγγενείς ανωμαλίες ή διαταραχές αποτύπωσης, αλλά επίσης νευροαναπτυξιακές διαταραχές, ακόμη και συγκεκριμένους τύπους καρκίνου. Αδιαμφισβήτητα, οι μέθοδοι της εξωσωματικής γονιμοποίησης έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια. Γίνεται, επομένως, εμφανές πως δεν έχουν ακόμη πλήρως αποσαφηνιστεί οι πιθανές επιπλοκές αυτών στα νεογνά σε μακροχρόνιο επίπεδο. Δεδομένου πως τα ζευγάρια που καταφεύγουν στις μεθόδους αυτές με σκοπό την απόκτηση απογόνων ολοένα αυξάνονται, μεγαλύτερος αριθμός ερευνών είναι ουσιώδους σημασίας να διενεργηθεί, προκειμένου να γίνει κατανοητή η δυνητική επίδραση τους τόσο στην υγεία της μητέρας, όσο και σε αυτή των νεογνών.","abstract_html":"Στη σημερινή εποχή, η υπογονιμότητα επηρεάζει ένα ποσοστό της τάξης του 8-12% του πληθυσμού. Υπάρχουν ποικίλοι αιτιολογικοί παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για την αδυναμία φυσιολογικής σύλληψης σε υπογόνιμο ζευγάρια, καθώς επίσης πληθώρα τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που έχουν αναπτυχθεί παγκοσμίως με σκοπό την αντιμετώπιση της. Τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά τη γέννηση του πρώτου νεογνού με τη χρήση της μεθόδου της κλασικής εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF) το 1978, έχει διενεργηθεί μεγάλος αριθμός ερευνών σχετικά με τον κίνδυνο εμφάνισης μαιευτικών καθώς και περιγεννητικών επιπλοκών. Με τον τρόπο αυτό, οι τεχνικές που προαναφέρθηκαν έχουν συσχετιστεί με εμφάνιση υπερτασικών διαταραχών καθώς και σακχαρώδη διαβήτη κύησης στις γυναίκες, πολύδυμες κυήσεις, πρόωρο τοκετό, αλλά και χαμηλό βάρος γέννησης νεογνών. Επιπλέον, μελέτες αναδεικνύουν πως νεογνά που προέρχονται από εξωσωματική γονιμοποίηση εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό όχι μόνο συγγενείς ανωμαλίες ή διαταραχές αποτύπωσης, αλλά επίσης νευροαναπτυξιακές διαταραχές, ακόμη και συγκεκριμένους τύπους καρκίνου. Αδιαμφισβήτητα, οι μέθοδοι της εξωσωματικής γονιμοποίησης έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια. Γίνεται, επομένως, εμφανές πως δεν έχουν ακόμη πλήρως αποσαφηνιστεί οι πιθανές επιπλοκές αυτών στα νεογνά σε μακροχρόνιο επίπεδο. Δεδομένου πως τα ζευγάρια που καταφεύγουν στις μεθόδους αυτές με σκοπό την απόκτηση απογόνων ολοένα αυξάνονται, μεγαλύτερος αριθμός ερευνών είναι ουσιώδους σημασίας να διενεργηθεί, προκειμένου να γίνει κατανοητή η δυνητική επίδραση τους τόσο στην υγεία της μητέρας, όσο και σε αυτή των νεογνών.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδάτου Κωνσταντίνα","Papadatou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:40Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2944776"],"render_values":[{"text":"uoadl:2944776","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944776","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944776","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2944776","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδάτου Κωνσταντίνα","Papadatou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2944776","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944776"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη σημερινή εποχή, η υπογονιμότητα επηρεάζει ένα ποσοστό της τάξης του 8-12% του πληθυσμού. Υπάρχουν ποικίλοι αιτιολογικοί παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για την αδυναμία φυσιολογικής σύλληψης σε υπογόνιμο ζευγάρια, καθώς επίσης πληθώρα τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που έχουν αναπτυχθεί παγκοσμίως με σκοπό την αντιμετώπιση της. Τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά τη γέννηση του πρώτου νεογνού με τη χρήση της μεθόδου της κλασικής εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF) το 1978, έχει διενεργηθεί μεγάλος αριθμός ερευνών σχετικά με τον κίνδυνο εμφάνισης μαιευτικών καθώς και περιγεννητικών επιπλοκών. Με τον τρόπο αυτό, οι τεχνικές που προαναφέρθηκαν έχουν συσχετιστεί με εμφάνιση υπερτασικών διαταραχών καθώς και σακχαρώδη διαβήτη κύησης στις γυναίκες, πολύδυμες κυήσεις, πρόωρο τοκετό, αλλά και χαμηλό βάρος γέννησης νεογνών. Επιπλέον, μελέτες αναδεικνύουν πως νεογνά που προέρχονται από εξωσωματική γονιμοποίηση εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό όχι μόνο συγγενείς ανωμαλίες ή διαταραχές αποτύπωσης, αλλά επίσης νευροαναπτυξιακές διαταραχές, ακόμη και συγκεκριμένους τύπους καρκίνου. Αδιαμφισβήτητα, οι μέθοδοι της εξωσωματικής γονιμοποίησης έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια. Γίνεται, επομένως, εμφανές πως δεν έχουν ακόμη πλήρως αποσαφηνιστεί οι πιθανές επιπλοκές αυτών στα νεογνά σε μακροχρόνιο επίπεδο. Δεδομένου πως τα ζευγάρια που καταφεύγουν στις μεθόδους αυτές με σκοπό την απόκτηση απογόνων ολοένα αυξάνονται, μεγαλύτερος αριθμός ερευνών είναι ουσιώδους σημασίας να διενεργηθεί, προκειμένου να γίνει κατανοητή η δυνητική επίδραση τους τόσο στην υγεία της μητέρας, όσο και σε αυτή των νεογνών.","Nowadays, infertility affects approximately 8-12% of the population. Μultiple causative factors are leading to the failure of subfertile couples to achieve a normal pregnancy, as well as various types of assisted reproductive techniques that have developed globally in order to confront infertility. Over the past few years, especially after the birth of the world’s first baby to be conceived by In Vitro Fertilization (IVF) in 1978, numerous studies have been conducted concerning the risk of obstetric and perinatal complications. Consequently, the above-mentioned techniques have been associated with the presentation of hypertensive disorders and gestational diabetes mellitus in women, multiple pregnancy, preterm birth and low birth weight. Furthermore, studies indicate that infants born from assisted reproductive technologies appear to suffer much more frequently not only by congenital or epigenetic abnormalities, but also by neurodevelopmental disorders and specific types of cancer. Indisputably, artificial fertilization methods still continue growing worldwide with new medical technologies’ evolvement. It becomes, therefore, evident that the possible long-term, adverse neonatal outcomes have not been completely clarified yet. Taking into consideration that the number of the couples that undergo fertility treatments is constantly rising, more research is of vital importance so that their potential impact of such exposure on maternal and neonatal health can be understood."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Περιγεννητικές επιπλοκές μετά από in vitro γονιμοποίηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδάτου Κωνσταντίνα","Papadatou Konstantina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Στη σημερινή εποχή, η υπογονιμότητα επηρεάζει ένα ποσοστό της τάξης του 8-12% του πληθυσμού. Υπάρχουν ποικίλοι αιτιολογικοί παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για την αδυναμία φυσιολογικής σύλληψης σε υπογόνιμο ζευγάρια, καθώς επίσης πληθώρα τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που έχουν αναπτυχθεί παγκοσμίως με σκοπό την αντιμετώπιση της. Τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά τη γέννηση του πρώτου νεογνού με τη χρήση της μεθόδου της κλασικής εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF) το 1978, έχει διενεργηθεί μεγάλος αριθμός ερευνών σχετικά με τον κίνδυνο εμφάνισης μαιευτικών καθώς και περιγεννητικών επιπλοκών. Με τον τρόπο αυτό, οι τεχνικές που προαναφέρθηκαν έχουν συσχετιστεί με εμφάνιση υπερτασικών διαταραχών καθώς και σακχαρώδη διαβήτη κύησης στις γυναίκες, πολύδυμες κυήσεις, πρόωρο τοκετό, αλλά και χαμηλό βάρος γέννησης νεογνών. Επιπλέον, μελέτες αναδεικνύουν πως νεογνά που προέρχονται από εξωσωματική γονιμοποίηση εμφανίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό όχι μόνο συγγενείς ανωμαλίες ή διαταραχές αποτύπωσης, αλλά επίσης νευροαναπτυξιακές διαταραχές, ακόμη και συγκεκριμένους τύπους καρκίνου. Αδιαμφισβήτητα, οι μέθοδοι της εξωσωματικής γονιμοποίησης έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια. Γίνεται, επομένως, εμφανές πως δεν έχουν ακόμη πλήρως αποσαφηνιστεί οι πιθανές επιπλοκές αυτών στα νεογνά σε μακροχρόνιο επίπεδο. Δεδομένου πως τα ζευγάρια που καταφεύγουν στις μεθόδους αυτές με σκοπό την απόκτηση απογόνων ολοένα αυξάνονται, μεγαλύτερος αριθμός ερευνών είναι ουσιώδους σημασίας να διενεργηθεί, προκειμένου να γίνει κατανοητή η δυνητική επίδραση τους τόσο στην υγεία της μητέρας, όσο και σε αυτή των νεογνών.","Nowadays, infertility affects approximately 8-12% of the population. Μultiple causative factors are leading to the failure of subfertile couples to achieve a normal pregnancy, as well as various types of assisted reproductive techniques that have developed globally in order to confront infertility. Over the past few years, especially after the birth of the world’s first baby to be conceived by In Vitro Fertilization (IVF) in 1978, numerous studies have been conducted concerning the risk of obstetric and perinatal complications. Consequently, the above-mentioned techniques have been associated with the presentation of hypertensive disorders and gestational diabetes mellitus in women, multiple pregnancy, preterm birth and low birth weight. Furthermore, studies indicate that infants born from assisted reproductive technologies appear to suffer much more frequently not only by congenital or epigenetic abnormalities, but also by neurodevelopmental disorders and specific types of cancer. Indisputably, artificial fertilization methods still continue growing worldwide with new medical technologies’ evolvement. It becomes, therefore, evident that the possible long-term, adverse neonatal outcomes have not been completely clarified yet. Taking into consideration that the number of the couples that undergo fertility treatments is constantly rising, more research is of vital importance so that their potential impact of such exposure on maternal and neonatal health can be understood."],"dc:identifier":["uoadl:2944776","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944776"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Περιγεννητικές επιπλοκές μετά από in vitro γονιμοποίηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:40Z"}