{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2944849"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2944849","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμμετοχή νηπίου με αυτισμό σε οργανωμένα παιχνίδια στο νηπιαγωγείο γενικής εκπαίδευσης: απόψεις και πρακτικές των εμπλεκόμενων εκπαιδευτικών","abstract":"Η παρούσα έρευνα παρουσιάζει μια προσπάθεια να διερευνηθεί η προοπτική των οργανωμένων παιχνιδιών στην ενταξιακή εκπαίδευση με στόχο την ισότιμη συμμετοχή ενός αυτιστικού μαθητή στο ημερήσιο πρόγραμμα του νηπιαγωγείου της γειτονιάς του. Θεωρητική αφετηρία της εργασίας αποτελούν οι σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις, που αναγνωρίζουν την αξία του παιχνιδιού ως μια κοινωνική πρακτική κατά την οποία τα παιδιά εκδηλώνουν ενδιαφέροντα, κίνητρα και συναισθήματα μέσα σε ένα πλαίσιο με νόημα για αυτά προάγοντας την ολόπλευρη ανάπτυξή τους. Για τα παιδιά με αυτισμό, εστιάζοντας στον διαφορετικό χαρακτήρα παιχνιδιού τους, που συνήθως στηρίζεται στο έλλειμμα της αναπηρίας, το παιχνίδι χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως εργαλείο αξιολόγησης, διάγνωσης και θεραπείας. Πληθώρα ερευνών έχουν διεξαχθεί και ψυχο-εκπαιδευτικά και θεραπευτικά προγράμματα και παρεμβάσεις έχουν σχεδιαστεί με στόχο τη διδασκαλία δεξιοτήτων παιχνιδιού σε αυτιστικά παιδιά. Επιπροσθέτως, το κενό ανάμεσα στη θεωρία και την πρακτική αντιμετώπιση του αυτισμού στο φυσικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, όπως για παράδειγμα το νηπιαγωγείο, αποτελεί πρόκληση για τη διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών και των πρακτικών που ακολουθούν με στόχο την πραγματική ένταξη των αυτιστικών μαθητών. Η διερεύνηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη αξία όταν εστιάζει στα οργανωμένα παιχνίδια, που συνήθως συνδέονται με τη στοχευμένη μάθηση και την άμεση εμπλοκή των εκπαιδευτικών. Μπορούν τα οργανωμένα παιχνίδια να αποτελέσουν το πλαίσιο που θα δημιουργήσει διαφορετικές εμπειρίες παιχνιδιού και θα εξασφαλίσει το κίνητρο και τη συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή; Η ύπαρξη σχετικής βιβλιογραφίας είναι πολύ περιορισμένη καθώς δεν έχει μελετηθεί η συμμετοχή αυτιστικών μαθητών/τριών σε οργανωμένα παιχνίδια στο νηπιαγωγείο. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεδομένα η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα ενταξιακό νηπιαγωγείο σε προάστιο της Αθήνας και αφορά στη διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με την ενταξιακή εκπαίδευση και το ρόλο του παιχνιδιού μέσα στο ημερήσιο πρόγραμμα του. Συγκεκριμένα, στοχεύει στη μελέτη της συμμετοχής ενός νηπίου με αυτισμό μέσα από την παρατήρηση παιχνιδιών, που οργανώθηκαν από την νηπιαγωγό του βασικού προγράμματος του νηπιαγωγείου και στη διερεύνηση αν αυτά οργανώθηκαν σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν περισσότερες εμπειρίες παιχνιδιού μέσα σε ένα περιβάλλον, όπου η αξία του παιχνιδιού αντανακλάται σε διαφοροποιημένες πρακτικές και η διαφορετικότητα χαιρετίζεται θετικά υπό το βλέμμα της ενταξιακής φιλοσοφίας. Πραγματοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις με τις εμπλεκόμενες εκπαιδευτικούς και δύο φάσεις παρατήρησης: στην πρώτη καταγράφηκε το φυσικό και το ανθρώπινο πλαίσιο και οι μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, Στην δεύτερη καταγράφηκαν τα οργανωμένα παιχνίδια και η συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή σε αυτά, η οποία μετρήθηκε ποιοτικά στις παρακάτω παραμέτρους: αλληλεπίδραση με εκπαιδευτικούς, αλληλεπίδραση με συμπαίκτες, συμπεριφορά, συναισθηματική εμπλοκή, κατανόηση κανόνων και καθοδήγηση. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με ποιοτική ανάλυση περιεχομένου. Από την ανάλυση προέκυψε ότι οι αντιλήψεις των εμπλεκομένων εκπαιδευτικών για την ένταξη των ανάπηρων μαθητών/τριών στα σχολεία γενικής εκπαίδευσης σε συνδυασμό με τις αντιλήψεις τους για το παιχνίδι και το ρόλο του στην εκπαιδευτική διαδικασία προσδιορίζουν τη θέση που το παιχνίδι έχει στο νηπιαγωγείο (ελεύθερο και οργανωμένο) και νοηματοδοτούν τη συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή σε αυτό . Ως προς τα οργανωμένα παιχνίδια, ο σχεδιασμός, η οργάνωση και η υλοποίηση 35 διαφορετικών παιχνιδιών κατά τη διάρκεια των παρατηρήσεων στο βασικό πρόγραμμα του νηπιαγωγείου αποτυπώνει τις πεποιθήσεις της νηπιαγωγού του βασικού προγράμματος για το ρόλο του οργανωμένου παιχνιδιού ως το πλαίσιο που υποστηρίζει και ενδυναμώνει τις σχέσεις και τις αλληλεπιδράσεις των μαθητών/τριών μεταξύ τους και αναδεικνύει τον πολύπλευρο ρόλο του παιχνιδιού υπό το πρίσμα της ενταξιακής εκπαίδευσης. Οι πρακτικές των εκπαιδευτικών για την ενίσχυση της συμμετοχής του αυτιστικού μαθητή στα οργανωμένα παιχνίδια πηγάζουν από τις αντιλήψεις τους για τους παράγοντες που την ενισχύουν ή την εμποδίζουν . Τα ευρήματα αυτά συζητιούνται και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα οργανωμένα παιχνίδια μπορούν να αποτελέσουν το πλαίσιο υποστήριξης της ένταξης του αυτιστικού μαθητή στο σχολικό περιβάλλον. Τα χαρακτηριστικά των παιχνιδιών, που εστιάζουν στην κίνηση, τη μουσική και το χορό, προκάλεσαν την περιέργεια και το ενδιαφέρον του, το οποίο υπήρξε το εσωτερικό κίνητρο που αύξανε το βαθμό συγκέντρωσης της προσοχής του και ενεργοποιούσε την εμπλοκή του σε αυτά. Παράλληλα, τα οργανωμένα παιχνίδια έδωσαν ένα κίνητρο για θετικές στάσεις αποδοχής αναγνωρίζοντας τις διαφορετικές οπτικές των παικτών και ως εκ τούτου υποστήριξαν και ενίσχυσαν τη συμμετοχή όλων των παιδιών. Η αξιοποίηση των ενδιαφερόντων και προτιμήσεων του αυτιστικού μαθητή στο σχεδιασμό του εκπαιδευτικού προγράμματος αντανακλά τη σημασία του ρόλου των εκπαιδευτικών στην προσπάθεια μετασχηματισμού της σχολικής κουλτούρας υπέρ της ένταξης όλων των μαθητών στα σχολεία της γειτονιάς τους.","abstract_html":"Η παρούσα έρευνα παρουσιάζει μια προσπάθεια να διερευνηθεί η προοπτική των οργανωμένων παιχνιδιών στην ενταξιακή εκπαίδευση με στόχο την ισότιμη συμμετοχή ενός αυτιστικού μαθητή στο ημερήσιο πρόγραμμα του νηπιαγωγείου της γειτονιάς του. Θεωρητική αφετηρία της εργασίας αποτελούν οι σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις, που αναγνωρίζουν την αξία του παιχνιδιού ως μια κοινωνική πρακτική κατά την οποία τα παιδιά εκδηλώνουν ενδιαφέροντα, κίνητρα και συναισθήματα μέσα σε ένα πλαίσιο με νόημα για αυτά προάγοντας την ολόπλευρη ανάπτυξή τους. Για τα παιδιά με αυτισμό, εστιάζοντας στον διαφορετικό χαρακτήρα παιχνιδιού τους, που συνήθως στηρίζεται στο έλλειμμα της αναπηρίας, το παιχνίδι χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως εργαλείο αξιολόγησης, διάγνωσης και θεραπείας. Πληθώρα ερευνών έχουν διεξαχθεί και ψυχο-εκπαιδευτικά και θεραπευτικά προγράμματα και παρεμβάσεις έχουν σχεδιαστεί με στόχο τη διδασκαλία δεξιοτήτων παιχνιδιού σε αυτιστικά παιδιά. Επιπροσθέτως, το κενό ανάμεσα στη θεωρία και την πρακτική αντιμετώπιση του αυτισμού στο φυσικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, όπως για παράδειγμα το νηπιαγωγείο, αποτελεί πρόκληση για τη διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών και των πρακτικών που ακολουθούν με στόχο την πραγματική ένταξη των αυτιστικών μαθητών. Η διερεύνηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη αξία όταν εστιάζει στα οργανωμένα παιχνίδια, που συνήθως συνδέονται με τη στοχευμένη μάθηση και την άμεση εμπλοκή των εκπαιδευτικών. Μπορούν τα οργανωμένα παιχνίδια να αποτελέσουν το πλαίσιο που θα δημιουργήσει διαφορετικές εμπειρίες παιχνιδιού και θα εξασφαλίσει το κίνητρο και τη συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή; Η ύπαρξη σχετικής βιβλιογραφίας είναι πολύ περιορισμένη καθώς δεν έχει μελετηθεί η συμμετοχή αυτιστικών μαθητών/τριών σε οργανωμένα παιχνίδια στο νηπιαγωγείο. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεδομένα η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα ενταξιακό νηπιαγωγείο σε προάστιο της Αθήνας και αφορά στη διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με την ενταξιακή εκπαίδευση και το ρόλο του παιχνιδιού μέσα στο ημερήσιο πρόγραμμα του. Συγκεκριμένα, στοχεύει στη μελέτη της συμμετοχής ενός νηπίου με αυτισμό μέσα από την παρατήρηση παιχνιδιών, που οργανώθηκαν από την νηπιαγωγό του βασικού προγράμματος του νηπιαγωγείου και στη διερεύνηση αν αυτά οργανώθηκαν σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν περισσότερες εμπειρίες παιχνιδιού μέσα σε ένα περιβάλλον, όπου η αξία του παιχνιδιού αντανακλάται σε διαφοροποιημένες πρακτικές και η διαφορετικότητα χαιρετίζεται θετικά υπό το βλέμμα της ενταξιακής φιλοσοφίας. Πραγματοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις με τις εμπλεκόμενες εκπαιδευτικούς και δύο φάσεις παρατήρησης: στην πρώτη καταγράφηκε το φυσικό και το ανθρώπινο πλαίσιο και οι μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, Στην δεύτερη καταγράφηκαν τα οργανωμένα παιχνίδια και η συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή σε αυτά, η οποία μετρήθηκε ποιοτικά στις παρακάτω παραμέτρους: αλληλεπίδραση με εκπαιδευτικούς, αλληλεπίδραση με συμπαίκτες, συμπεριφορά, συναισθηματική εμπλοκή, κατανόηση κανόνων και καθοδήγηση. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με ποιοτική ανάλυση περιεχομένου. Από την ανάλυση προέκυψε ότι οι αντιλήψεις των εμπλεκομένων εκπαιδευτικών για την ένταξη των ανάπηρων μαθητών/τριών στα σχολεία γενικής εκπαίδευσης σε συνδυασμό με τις αντιλήψεις τους για το παιχνίδι και το ρόλο του στην εκπαιδευτική διαδικασία προσδιορίζουν τη θέση που το παιχνίδι έχει στο νηπιαγωγείο (ελεύθερο και οργανωμένο) και νοηματοδοτούν τη συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή σε αυτό . Ως προς τα οργανωμένα παιχνίδια, ο σχεδιασμός, η οργάνωση και η υλοποίηση 35 διαφορετικών παιχνιδιών κατά τη διάρκεια των παρατηρήσεων στο βασικό πρόγραμμα του νηπιαγωγείου αποτυπώνει τις πεποιθήσεις της νηπιαγωγού του βασικού προγράμματος για το ρόλο του οργανωμένου παιχνιδιού ως το πλαίσιο που υποστηρίζει και ενδυναμώνει τις σχέσεις και τις αλληλεπιδράσεις των μαθητών/τριών μεταξύ τους και αναδεικνύει τον πολύπλευρο ρόλο του παιχνιδιού υπό το πρίσμα της ενταξιακής εκπαίδευσης. Οι πρακτικές των εκπαιδευτικών για την ενίσχυση της συμμετοχής του αυτιστικού μαθητή στα οργανωμένα παιχνίδια πηγάζουν από τις αντιλήψεις τους για τους παράγοντες που την ενισχύουν ή την εμποδίζουν . Τα ευρήματα αυτά συζητιούνται και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα οργανωμένα παιχνίδια μπορούν να αποτελέσουν το πλαίσιο υποστήριξης της ένταξης του αυτιστικού μαθητή στο σχολικό περιβάλλον. Τα χαρακτηριστικά των παιχνιδιών, που εστιάζουν στην κίνηση, τη μουσική και το χορό, προκάλεσαν την περιέργεια και το ενδιαφέρον του, το οποίο υπήρξε το εσωτερικό κίνητρο που αύξανε το βαθμό συγκέντρωσης της προσοχής του και ενεργοποιούσε την εμπλοκή του σε αυτά. Παράλληλα, τα οργανωμένα παιχνίδια έδωσαν ένα κίνητρο για θετικές στάσεις αποδοχής αναγνωρίζοντας τις διαφορετικές οπτικές των παικτών και ως εκ τούτου υποστήριξαν και ενίσχυσαν τη συμμετοχή όλων των παιδιών. Η αξιοποίηση των ενδιαφερόντων και προτιμήσεων του αυτιστικού μαθητή στο σχεδιασμό του εκπαιδευτικού προγράμματος αντανακλά τη σημασία του ρόλου των εκπαιδευτικών στην προσπάθεια μετασχηματισμού της σχολικής κουλτούρας υπέρ της ένταξης όλων των μαθητών στα σχολεία της γειτονιάς τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Rodolphou Antonia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:40Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2944849"],"render_values":[{"text":"uoadl:2944849","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944849","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944849","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2944849","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Rodolphou Antonia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2944849","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944849"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα έρευνα παρουσιάζει μια προσπάθεια να διερευνηθεί η προοπτική των οργανωμένων παιχνιδιών στην ενταξιακή εκπαίδευση με στόχο την ισότιμη συμμετοχή ενός αυτιστικού μαθητή στο ημερήσιο πρόγραμμα του νηπιαγωγείου της γειτονιάς του. Θεωρητική αφετηρία της εργασίας αποτελούν οι σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις, που αναγνωρίζουν την αξία του παιχνιδιού ως μια κοινωνική πρακτική κατά την οποία τα παιδιά εκδηλώνουν ενδιαφέροντα, κίνητρα και συναισθήματα μέσα σε ένα πλαίσιο με νόημα για αυτά προάγοντας την ολόπλευρη ανάπτυξή τους. Για τα παιδιά με αυτισμό, εστιάζοντας στον διαφορετικό χαρακτήρα παιχνιδιού τους, που συνήθως στηρίζεται στο έλλειμμα της αναπηρίας, το παιχνίδι χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως εργαλείο αξιολόγησης, διάγνωσης και θεραπείας. Πληθώρα ερευνών έχουν διεξαχθεί και ψυχο-εκπαιδευτικά και θεραπευτικά προγράμματα και παρεμβάσεις έχουν σχεδιαστεί με στόχο τη διδασκαλία δεξιοτήτων παιχνιδιού σε αυτιστικά παιδιά. Επιπροσθέτως, το κενό ανάμεσα στη θεωρία και την πρακτική αντιμετώπιση του αυτισμού στο φυσικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, όπως για παράδειγμα το νηπιαγωγείο, αποτελεί πρόκληση για τη διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών και των πρακτικών που ακολουθούν με στόχο την πραγματική ένταξη των αυτιστικών μαθητών. Η διερεύνηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη αξία όταν εστιάζει στα οργανωμένα παιχνίδια, που συνήθως συνδέονται με τη στοχευμένη μάθηση και την άμεση εμπλοκή των εκπαιδευτικών. Μπορούν τα οργανωμένα παιχνίδια να αποτελέσουν το πλαίσιο που θα δημιουργήσει διαφορετικές εμπειρίες παιχνιδιού και θα εξασφαλίσει το κίνητρο και τη συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή; Η ύπαρξη σχετικής βιβλιογραφίας είναι πολύ περιορισμένη καθώς δεν έχει μελετηθεί η συμμετοχή αυτιστικών μαθητών/τριών σε οργανωμένα παιχνίδια στο νηπιαγωγείο. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεδομένα η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα ενταξιακό νηπιαγωγείο σε προάστιο της Αθήνας και αφορά στη διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με την ενταξιακή εκπαίδευση και το ρόλο του παιχνιδιού μέσα στο ημερήσιο πρόγραμμα του. Συγκεκριμένα, στοχεύει στη μελέτη της συμμετοχής ενός νηπίου με αυτισμό μέσα από την παρατήρηση παιχνιδιών, που οργανώθηκαν από την νηπιαγωγό του βασικού προγράμματος του νηπιαγωγείου και στη διερεύνηση αν αυτά οργανώθηκαν σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν περισσότερες εμπειρίες παιχνιδιού μέσα σε ένα περιβάλλον, όπου η αξία του παιχνιδιού αντανακλάται σε διαφοροποιημένες πρακτικές και η διαφορετικότητα χαιρετίζεται θετικά υπό το βλέμμα της ενταξιακής φιλοσοφίας. Πραγματοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις με τις εμπλεκόμενες εκπαιδευτικούς και δύο φάσεις παρατήρησης: στην πρώτη καταγράφηκε το φυσικό και το ανθρώπινο πλαίσιο και οι μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, Στην δεύτερη καταγράφηκαν τα οργανωμένα παιχνίδια και η συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή σε αυτά, η οποία μετρήθηκε ποιοτικά στις παρακάτω παραμέτρους: αλληλεπίδραση με εκπαιδευτικούς, αλληλεπίδραση με συμπαίκτες, συμπεριφορά, συναισθηματική εμπλοκή, κατανόηση κανόνων και καθοδήγηση. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με ποιοτική ανάλυση περιεχομένου. Από την ανάλυση προέκυψε ότι οι αντιλήψεις των εμπλεκομένων εκπαιδευτικών για την ένταξη των ανάπηρων μαθητών/τριών στα σχολεία γενικής εκπαίδευσης σε συνδυασμό με τις αντιλήψεις τους για το παιχνίδι και το ρόλο του στην εκπαιδευτική διαδικασία προσδιορίζουν τη θέση που το παιχνίδι έχει στο νηπιαγωγείο (ελεύθερο και οργανωμένο) και νοηματοδοτούν τη συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή σε αυτό . Ως προς τα οργανωμένα παιχνίδια, ο σχεδιασμός, η οργάνωση και η υλοποίηση 35 διαφορετικών παιχνιδιών κατά τη διάρκεια των παρατηρήσεων στο βασικό πρόγραμμα του νηπιαγωγείου αποτυπώνει τις πεποιθήσεις της νηπιαγωγού του βασικού προγράμματος για το ρόλο του οργανωμένου παιχνιδιού ως το πλαίσιο που υποστηρίζει και ενδυναμώνει τις σχέσεις και τις αλληλεπιδράσεις των μαθητών/τριών μεταξύ τους και αναδεικνύει τον πολύπλευρο ρόλο του παιχνιδιού υπό το πρίσμα της ενταξιακής εκπαίδευσης. Οι πρακτικές των εκπαιδευτικών για την ενίσχυση της συμμετοχής του αυτιστικού μαθητή στα οργανωμένα παιχνίδια πηγάζουν από τις αντιλήψεις τους για τους παράγοντες που την ενισχύουν ή την εμποδίζουν . Τα ευρήματα αυτά συζητιούνται και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα οργανωμένα παιχνίδια μπορούν να αποτελέσουν το πλαίσιο υποστήριξης της ένταξης του αυτιστικού μαθητή στο σχολικό περιβάλλον. Τα χαρακτηριστικά των παιχνιδιών, που εστιάζουν στην κίνηση, τη μουσική και το χορό, προκάλεσαν την περιέργεια και το ενδιαφέρον του, το οποίο υπήρξε το εσωτερικό κίνητρο που αύξανε το βαθμό συγκέντρωσης της προσοχής του και ενεργοποιούσε την εμπλοκή του σε αυτά. Παράλληλα, τα οργανωμένα παιχνίδια έδωσαν ένα κίνητρο για θετικές στάσεις αποδοχής αναγνωρίζοντας τις διαφορετικές οπτικές των παικτών και ως εκ τούτου υποστήριξαν και ενίσχυσαν τη συμμετοχή όλων των παιδιών. Η αξιοποίηση των ενδιαφερόντων και προτιμήσεων του αυτιστικού μαθητή στο σχεδιασμό του εκπαιδευτικού προγράμματος αντανακλά τη σημασία του ρόλου των εκπαιδευτικών στην προσπάθεια μετασχηματισμού της σχολικής κουλτούρας υπέρ της ένταξης όλων των μαθητών στα σχολεία της γειτονιάς τους.","The present study is an attempt to look into the perspective of guided play as a means to inclusive education and the equal participation of an autistic student in the daily programme of his neighbourhood kindergarten. The theoretical starting point is the contemporary pedagogical conceptions which recognize play as social practice of children’s’ interests, preferences and emotions situated in a meaningful frame which fosters their holistic development. As far as autistic children are concerned, due to their different way of play which is based on their disability deficiency, play has been used as a means of assessment, diagnosis and treatment. A plethora of studies have been conducted and psycho-educational and therapeutical interventions have been implemented on the basis of teaching play skill in autistic children. Additionally, the research-to-practice gap in the field of autism spectrum disease in natural settings like kindergarten is a challenge to further investigate teachers’ attitudes and their practices towards autistic children’s inclusion. The research has a special value when it comes to guided play since this kind of play is usually connected with purposeful learning and teachers’ direct involvement. Can guided play be the framework to provide different play experiences and ensure an autistic student’s motive and participation? The existing relevant bibliography is limited regarding the research of autistic children’s participation in guided play in kindergarten. Taking into consideration the above mentioned facts the present study took place in an inclusive kindergarten school on the suburbs of Athens and focuses both on teachers’ attitudes towards inclusive education and the role of play throughout the daily school programme. It specifically focuses on a number of guided play situations organized by the teacher of the basic programme. It also aims to find out whether they were conducted in order to provide more play experiences in a setting where differentiated practices reflect the value of play and the difference is valued through inclusion. Semi-structured interviews were carried out with the teachers involved and two phases of observations were used. The first one recorded the natural and human context and the in-between interactions. The second one depicted the guided play situations and the autistic student’s participation measured qualitatively in the following parameters: interactions with teachers, interactions with co-players, behaviour, emotional involvement, rules comprehension and guidance. Data were analysed by qualitative content analysis, which showed that teachers’ attitudes towards disabled students’ inclusion in mainstream schools combined with their perceptions of the role of play in the educational procedure have an impact on the way they situate play (free and guided) in kindergarten and the way they define the autistic student’s participation in it. As far as guided play is concerned, the planning, organizing and carrying-out of 35 guided play incidents observed during the basic morning programme reflects the teacher’s perceptions of the role of guided play as the framework which supports and strengthens students’ interactions. At the same time it points out the multifaceted role of play through inclusive education. Teachers’ practices to enhance the autistic student’s participation in guided play derive from their perceptions of the factors which reinforce or frustrate his participation. The findings of this study are being discussed and point to the conclusion that guided play can be the framework to support the autistic student’s inclusion in the school setting. The characteristics of guided play such as movement, music and dance attracted his curiosity and interest, which became the internal motive to increase his joint attention and enabled his involvement. Moreover, guided play gave an additional motivation for positive attitudes towards acceptance as it recognized the variety of different players’ viewpoints and as a result it supported and enhanced all students’ participation. Taking into consideration the autistic student’s interests and preferences during the planning of the educational programme reflects the importance of teachers’ role in the effort to reform school culture towards including all students in their neighbourhood school."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμμετοχή νηπίου με αυτισμό σε οργανωμένα παιχνίδια στο νηπιαγωγείο γενικής εκπαίδευσης: απόψεις και πρακτικές των εμπλεκόμενων εκπαιδευτικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Rodolphou Antonia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η παρούσα έρευνα παρουσιάζει μια προσπάθεια να διερευνηθεί η προοπτική των οργανωμένων παιχνιδιών στην ενταξιακή εκπαίδευση με στόχο την ισότιμη συμμετοχή ενός αυτιστικού μαθητή στο ημερήσιο πρόγραμμα του νηπιαγωγείου της γειτονιάς του. Θεωρητική αφετηρία της εργασίας αποτελούν οι σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις, που αναγνωρίζουν την αξία του παιχνιδιού ως μια κοινωνική πρακτική κατά την οποία τα παιδιά εκδηλώνουν ενδιαφέροντα, κίνητρα και συναισθήματα μέσα σε ένα πλαίσιο με νόημα για αυτά προάγοντας την ολόπλευρη ανάπτυξή τους. Για τα παιδιά με αυτισμό, εστιάζοντας στον διαφορετικό χαρακτήρα παιχνιδιού τους, που συνήθως στηρίζεται στο έλλειμμα της αναπηρίας, το παιχνίδι χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως εργαλείο αξιολόγησης, διάγνωσης και θεραπείας. Πληθώρα ερευνών έχουν διεξαχθεί και ψυχο-εκπαιδευτικά και θεραπευτικά προγράμματα και παρεμβάσεις έχουν σχεδιαστεί με στόχο τη διδασκαλία δεξιοτήτων παιχνιδιού σε αυτιστικά παιδιά. Επιπροσθέτως, το κενό ανάμεσα στη θεωρία και την πρακτική αντιμετώπιση του αυτισμού στο φυσικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, όπως για παράδειγμα το νηπιαγωγείο, αποτελεί πρόκληση για τη διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών και των πρακτικών που ακολουθούν με στόχο την πραγματική ένταξη των αυτιστικών μαθητών. Η διερεύνηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη αξία όταν εστιάζει στα οργανωμένα παιχνίδια, που συνήθως συνδέονται με τη στοχευμένη μάθηση και την άμεση εμπλοκή των εκπαιδευτικών. Μπορούν τα οργανωμένα παιχνίδια να αποτελέσουν το πλαίσιο που θα δημιουργήσει διαφορετικές εμπειρίες παιχνιδιού και θα εξασφαλίσει το κίνητρο και τη συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή; Η ύπαρξη σχετικής βιβλιογραφίας είναι πολύ περιορισμένη καθώς δεν έχει μελετηθεί η συμμετοχή αυτιστικών μαθητών/τριών σε οργανωμένα παιχνίδια στο νηπιαγωγείο. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεδομένα η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα ενταξιακό νηπιαγωγείο σε προάστιο της Αθήνας και αφορά στη διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με την ενταξιακή εκπαίδευση και το ρόλο του παιχνιδιού μέσα στο ημερήσιο πρόγραμμα του. Συγκεκριμένα, στοχεύει στη μελέτη της συμμετοχής ενός νηπίου με αυτισμό μέσα από την παρατήρηση παιχνιδιών, που οργανώθηκαν από την νηπιαγωγό του βασικού προγράμματος του νηπιαγωγείου και στη διερεύνηση αν αυτά οργανώθηκαν σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν περισσότερες εμπειρίες παιχνιδιού μέσα σε ένα περιβάλλον, όπου η αξία του παιχνιδιού αντανακλάται σε διαφοροποιημένες πρακτικές και η διαφορετικότητα χαιρετίζεται θετικά υπό το βλέμμα της ενταξιακής φιλοσοφίας. Πραγματοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις με τις εμπλεκόμενες εκπαιδευτικούς και δύο φάσεις παρατήρησης: στην πρώτη καταγράφηκε το φυσικό και το ανθρώπινο πλαίσιο και οι μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, Στην δεύτερη καταγράφηκαν τα οργανωμένα παιχνίδια και η συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή σε αυτά, η οποία μετρήθηκε ποιοτικά στις παρακάτω παραμέτρους: αλληλεπίδραση με εκπαιδευτικούς, αλληλεπίδραση με συμπαίκτες, συμπεριφορά, συναισθηματική εμπλοκή, κατανόηση κανόνων και καθοδήγηση. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με ποιοτική ανάλυση περιεχομένου. Από την ανάλυση προέκυψε ότι οι αντιλήψεις των εμπλεκομένων εκπαιδευτικών για την ένταξη των ανάπηρων μαθητών/τριών στα σχολεία γενικής εκπαίδευσης σε συνδυασμό με τις αντιλήψεις τους για το παιχνίδι και το ρόλο του στην εκπαιδευτική διαδικασία προσδιορίζουν τη θέση που το παιχνίδι έχει στο νηπιαγωγείο (ελεύθερο και οργανωμένο) και νοηματοδοτούν τη συμμετοχή του αυτιστικού μαθητή σε αυτό . Ως προς τα οργανωμένα παιχνίδια, ο σχεδιασμός, η οργάνωση και η υλοποίηση 35 διαφορετικών παιχνιδιών κατά τη διάρκεια των παρατηρήσεων στο βασικό πρόγραμμα του νηπιαγωγείου αποτυπώνει τις πεποιθήσεις της νηπιαγωγού του βασικού προγράμματος για το ρόλο του οργανωμένου παιχνιδιού ως το πλαίσιο που υποστηρίζει και ενδυναμώνει τις σχέσεις και τις αλληλεπιδράσεις των μαθητών/τριών μεταξύ τους και αναδεικνύει τον πολύπλευρο ρόλο του παιχνιδιού υπό το πρίσμα της ενταξιακής εκπαίδευσης. Οι πρακτικές των εκπαιδευτικών για την ενίσχυση της συμμετοχής του αυτιστικού μαθητή στα οργανωμένα παιχνίδια πηγάζουν από τις αντιλήψεις τους για τους παράγοντες που την ενισχύουν ή την εμποδίζουν . Τα ευρήματα αυτά συζητιούνται και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα οργανωμένα παιχνίδια μπορούν να αποτελέσουν το πλαίσιο υποστήριξης της ένταξης του αυτιστικού μαθητή στο σχολικό περιβάλλον. Τα χαρακτηριστικά των παιχνιδιών, που εστιάζουν στην κίνηση, τη μουσική και το χορό, προκάλεσαν την περιέργεια και το ενδιαφέρον του, το οποίο υπήρξε το εσωτερικό κίνητρο που αύξανε το βαθμό συγκέντρωσης της προσοχής του και ενεργοποιούσε την εμπλοκή του σε αυτά. Παράλληλα, τα οργανωμένα παιχνίδια έδωσαν ένα κίνητρο για θετικές στάσεις αποδοχής αναγνωρίζοντας τις διαφορετικές οπτικές των παικτών και ως εκ τούτου υποστήριξαν και ενίσχυσαν τη συμμετοχή όλων των παιδιών. Η αξιοποίηση των ενδιαφερόντων και προτιμήσεων του αυτιστικού μαθητή στο σχεδιασμό του εκπαιδευτικού προγράμματος αντανακλά τη σημασία του ρόλου των εκπαιδευτικών στην προσπάθεια μετασχηματισμού της σχολικής κουλτούρας υπέρ της ένταξης όλων των μαθητών στα σχολεία της γειτονιάς τους.","The present study is an attempt to look into the perspective of guided play as a means to inclusive education and the equal participation of an autistic student in the daily programme of his neighbourhood kindergarten. The theoretical starting point is the contemporary pedagogical conceptions which recognize play as social practice of children’s’ interests, preferences and emotions situated in a meaningful frame which fosters their holistic development. As far as autistic children are concerned, due to their different way of play which is based on their disability deficiency, play has been used as a means of assessment, diagnosis and treatment. A plethora of studies have been conducted and psycho-educational and therapeutical interventions have been implemented on the basis of teaching play skill in autistic children. Additionally, the research-to-practice gap in the field of autism spectrum disease in natural settings like kindergarten is a challenge to further investigate teachers’ attitudes and their practices towards autistic children’s inclusion. The research has a special value when it comes to guided play since this kind of play is usually connected with purposeful learning and teachers’ direct involvement. Can guided play be the framework to provide different play experiences and ensure an autistic student’s motive and participation? The existing relevant bibliography is limited regarding the research of autistic children’s participation in guided play in kindergarten. Taking into consideration the above mentioned facts the present study took place in an inclusive kindergarten school on the suburbs of Athens and focuses both on teachers’ attitudes towards inclusive education and the role of play throughout the daily school programme. It specifically focuses on a number of guided play situations organized by the teacher of the basic programme. It also aims to find out whether they were conducted in order to provide more play experiences in a setting where differentiated practices reflect the value of play and the difference is valued through inclusion. Semi-structured interviews were carried out with the teachers involved and two phases of observations were used. The first one recorded the natural and human context and the in-between interactions. The second one depicted the guided play situations and the autistic student’s participation measured qualitatively in the following parameters: interactions with teachers, interactions with co-players, behaviour, emotional involvement, rules comprehension and guidance. Data were analysed by qualitative content analysis, which showed that teachers’ attitudes towards disabled students’ inclusion in mainstream schools combined with their perceptions of the role of play in the educational procedure have an impact on the way they situate play (free and guided) in kindergarten and the way they define the autistic student’s participation in it. As far as guided play is concerned, the planning, organizing and carrying-out of 35 guided play incidents observed during the basic morning programme reflects the teacher’s perceptions of the role of guided play as the framework which supports and strengthens students’ interactions. At the same time it points out the multifaceted role of play through inclusive education. Teachers’ practices to enhance the autistic student’s participation in guided play derive from their perceptions of the factors which reinforce or frustrate his participation. The findings of this study are being discussed and point to the conclusion that guided play can be the framework to support the autistic student’s inclusion in the school setting. The characteristics of guided play such as movement, music and dance attracted his curiosity and interest, which became the internal motive to increase his joint attention and enabled his involvement. Moreover, guided play gave an additional motivation for positive attitudes towards acceptance as it recognized the variety of different players’ viewpoints and as a result it supported and enhanced all students’ participation. Taking into consideration the autistic student’s interests and preferences during the planning of the educational programme reflects the importance of teachers’ role in the effort to reform school culture towards including all students in their neighbourhood school."],"dc:identifier":["uoadl:2944849","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2944849"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η συμμετοχή νηπίου με αυτισμό σε οργανωμένα παιχνίδια στο νηπιαγωγείο γενικής εκπαίδευσης: απόψεις και πρακτικές των εμπλεκόμενων εκπαιδευτικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:40Z"}