{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945041"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945041","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στρατηγική Επιχειρήσεων Αεροπυρόσβεσης. Διαχείριση Εναέριων Μέσων από το ΠΣ. Πολυκριτηριακή αξιολόγηση: Κίνδυνοι, αποτελεσματικότητα και προτάσεις για την δράση τους","abstract":"Η προστασία των δασών από το φαινόμενο των πυρκαγιών αποτελεί άμεση προτεραιότητα για όλες τις χώρες του κόσμου έτσι και για την Ελλάδα αλλά και τις άλλες χώρες της Μεσογείου, όπου οι επικρατούσες περιβαλλοντικές συνθήκες ενισχύουν το φαινόμενο , με τον αριθμός τους να παρουσιάζει τεράστια αύξηση και τις συνέπιες τους να προβληματίζουν ακόμη και τις τεχνολογικά αναπτυγμένες και εύρωστες χώρες. Η φύση των δασικών πυρκαγιών, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους ως προς την ένταση και το μέγεθός, άλλα και το γεγονός ότι τα αίτια πρόκλησης τους και οι παράγοντες που επιδρούν στην εξάπλωσή τους παρουσιάζουν αυξημένη πολυπλοκότητα, καθιστούν την πλήρη εξάλειψη του φαινομένου σχεδόν αδύνατη. Για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, η αξιοποίηση των εναερίων μέσων αποτελεί σημαντικό εργαλείο. Η χρήση των εναερίων μέσων για την αντιπυρική προστασία των δασών χρονολογείται από το 1919. Στην αρχή τα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν για τον έγκαιρο εντοπισμό πυρκαγιών. Από το 1930 και μετά, στις ΗΠΑ, Ρωσία, Καναδά και Αυστραλία, άρχισαν να χρησιμοποιούνται για την κατάσβεση των δασικών πυρκαγιών. H αποστολή των εναέριων μέσων πυρόσβεσης είναι η ελάττωση του ύψους των φλογών και της εκλυόμενης θερμότητας ώστε να μπορούν να εργασθούν τα επίγεια τμήματα κοντά στο μέτωπο της πυρκαγιάς, ο περιορισμός πυρκαγιών που ξεσπούν σε απομακρυσμένα σημεία, και η διάσωση προσωπικού το οποίο πιθανώς να έχει εγκλωβιστεί από την πυρκαγιά. Στην Ελλάδα τα διαθέσιμα εναέρια μέσα ιδιοκτησίας της Πολεμικής Αεροπορίας είναι τα αεροσκάφη Canadair CL 415, Canadair CL 215, PZL και GRUMMAN, τα ελικόπτερα ιδιοκτησίας του Πυροσβεστικού Σώματος Super Puma και BK-117, τα μισθωμένα από το Πυροσβεστικό Σώμα εναέρια μέσα δασοπυρόσβεσης, κατά βάση ελικόπτερα, καθώς και τα ελικόπτερα Chinook της Αεροπορίας Στρατού κυρίως για την μεταφορά προσωπικού και μέσων. Με τον νόμο 2612/1998 ¨Ανάθεση της δασοπυρόσβεσης στο Πυροσβεστικό Σώμα και άλλες διατάξεις'' η ευθύνη και ο επιχειρησιακός σχεδιασμός της καταστολής των πυρκαγιών στα δάση και στις δασικές εν γένει εκτάσεις ανατέθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα, το οποίο κατά την διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου αναλαμβάνει τον επιχειρησιακό έλεγχο όλων των διατιθέμενων εναερίων μέσων. Τα εναέρια πυροσβεστικά μέσα που περιγράφονται και συγκρίνονται είναι τα αεροσκάφη Canadair CL 415/ CL 215, Be 200 Beriev, AT 802F Air Tractor, Turbo Thrush Aircraft (S2R-T34, S2RHG, S2R-T660), PZL M-18 Dromader, και τα ελικόπτερα ΜΙ26, Ka-32, ΜΙ-8 και Erickson S-64 E/F Aircrane. Για τον μηχανισμό αεροπυρόσβεσης στην Ελλάδα μπορούμε να πούμε ότι όπως αυτός είναι δομημένος και λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα σε σχέση με τα διατιθέμενα μέσα είναι αρκετά αποτελεσματικός. Βασικά χαρακτηριστικά του που συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση είναι η αυξημένη εμπειρία και εξειδίκευση του προσωπικού που τον στελεχώνει, η αρκετά μεγάλη εμπειρία σε θέματα εκπαίδευσης αλλά και επιχειρησιακά αντικείμενα λήψης αποφάσεων και τακτικής σε κεντρικό επίπεδο. Οι αποτελεσματικές στρατηγικές αεροπυρόσβεσης πρέπει να στηρίζονται στην αναμενόμενη και όχι στην τρέχουσα συμπεριφορά πυρκαγιάς, με έγκαιρη ανάπτυξη, οι ομάδες εδάφους θα χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη της αεροπυρόσβεσης. Μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο, ο σκοπός της διατριβής θα είναι να παρουσιάσει προτάσεις για την καλύτερη διαχείριση των εναερίων μέσων κατά την διάρκεια της αεροπυρόσβεσης, με προτεραιότητα την ασφάλεια των πτήσεων και την αποτελεσματικότητα. Αναλύοντας λοιπόν το θεσμικό πλαίσιο θα γίνει αναφορά στους εμπλεκόμενους φορείς, στα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές τους βάση της υφιστάμενης νομοθεσίας, θα γίνει ανάλυση του φαινομένου των δασικών πυρκαγιών, με έμφαση στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, καθώς επίσης και στους παράγοντες εκείνους που δύναται να επηρεάσουν και να διαφοροποιήσουν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά. Κατόπιν θα ακολουθήσει συνοπτική αναφορά στα αεροπορικά μέσα, αναφορικά με τις δυνατότητες και τους περιορισμούς τους. Εν συνεχεία, θα αναλυθούν οι εθνικά εφαρμοζόμενές στρατηγικές αεροπυρόσβεσης – διαχείρισης εναερίων μέσων, τόσο σε επίπεδο επιχειρησιακού σχεδιασμού-ελέγχου, όσο και σε τακτικό επίπεδο. Τέλος, μετά το πέρας της ανωτέρω πολυκριτηριακής ανάλυσης, θα εξαχθούν συμπεράσματα και θα γίνουν προτάσεις αναφορικά με τον βέλτιστο τρόπο διαχείρισης των εναερίων μέσων, έχοντας ως γνώμονα την ασφάλεια του προσωπικού και των μέσων καθώς και την μεγίστη επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα στις αποστολές αερο-δασοπυρόσβεσης.","abstract_html":"Η προστασία των δασών από το φαινόμενο των πυρκαγιών αποτελεί άμεση προτεραιότητα για όλες τις χώρες του κόσμου έτσι και για την Ελλάδα αλλά και τις άλλες χώρες της Μεσογείου, όπου οι επικρατούσες περιβαλλοντικές συνθήκες ενισχύουν το φαινόμενο , με τον αριθμός τους να παρουσιάζει τεράστια αύξηση και τις συνέπιες τους να προβληματίζουν ακόμη και τις τεχνολογικά αναπτυγμένες και εύρωστες χώρες. Η φύση των δασικών πυρκαγιών, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους ως προς την ένταση και το μέγεθός, άλλα και το γεγονός ότι τα αίτια πρόκλησης τους και οι παράγοντες που επιδρούν στην εξάπλωσή τους παρουσιάζουν αυξημένη πολυπλοκότητα, καθιστούν την πλήρη εξάλειψη του φαινομένου σχεδόν αδύνατη. Για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, η αξιοποίηση των εναερίων μέσων αποτελεί σημαντικό εργαλείο. Η χρήση των εναερίων μέσων για την αντιπυρική προστασία των δασών χρονολογείται από το 1919. Στην αρχή τα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν για τον έγκαιρο εντοπισμό πυρκαγιών. Από το 1930 και μετά, στις ΗΠΑ, Ρωσία, Καναδά και Αυστραλία, άρχισαν να χρησιμοποιούνται για την κατάσβεση των δασικών πυρκαγιών. H αποστολή των εναέριων μέσων πυρόσβεσης είναι η ελάττωση του ύψους των φλογών και της εκλυόμενης θερμότητας ώστε να μπορούν να εργασθούν τα επίγεια τμήματα κοντά στο μέτωπο της πυρκαγιάς, ο περιορισμός πυρκαγιών που ξεσπούν σε απομακρυσμένα σημεία, και η διάσωση προσωπικού το οποίο πιθανώς να έχει εγκλωβιστεί από την πυρκαγιά. Στην Ελλάδα τα διαθέσιμα εναέρια μέσα ιδιοκτησίας της Πολεμικής Αεροπορίας είναι τα αεροσκάφη Canadair CL 415, Canadair CL 215, PZL και GRUMMAN, τα ελικόπτερα ιδιοκτησίας του Πυροσβεστικού Σώματος Super Puma και BK-117, τα μισθωμένα από το Πυροσβεστικό Σώμα εναέρια μέσα δασοπυρόσβεσης, κατά βάση ελικόπτερα, καθώς και τα ελικόπτερα Chinook της Αεροπορίας Στρατού κυρίως για την μεταφορά προσωπικού και μέσων. Με τον νόμο 2612/1998 ¨Ανάθεση της δασοπυρόσβεσης στο Πυροσβεστικό Σώμα και άλλες διατάξεις&#x27;&#x27; η ευθύνη και ο επιχειρησιακός σχεδιασμός της καταστολής των πυρκαγιών στα δάση και στις δασικές εν γένει εκτάσεις ανατέθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα, το οποίο κατά την διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου αναλαμβάνει τον επιχειρησιακό έλεγχο όλων των διατιθέμενων εναερίων μέσων. Τα εναέρια πυροσβεστικά μέσα που περιγράφονται και συγκρίνονται είναι τα αεροσκάφη Canadair CL 415/ CL 215, Be 200 Beriev, AT 802F Air Tractor, Turbo Thrush Aircraft (S2R-T34, S2RHG, S2R-T660), PZL M-18 Dromader, και τα ελικόπτερα ΜΙ26, Ka-32, ΜΙ-8 και Erickson S-64 E/F Aircrane. Για τον μηχανισμό αεροπυρόσβεσης στην Ελλάδα μπορούμε να πούμε ότι όπως αυτός είναι δομημένος και λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα σε σχέση με τα διατιθέμενα μέσα είναι αρκετά αποτελεσματικός. Βασικά χαρακτηριστικά του που συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση είναι η αυξημένη εμπειρία και εξειδίκευση του προσωπικού που τον στελεχώνει, η αρκετά μεγάλη εμπειρία σε θέματα εκπαίδευσης αλλά και επιχειρησιακά αντικείμενα λήψης αποφάσεων και τακτικής σε κεντρικό επίπεδο. Οι αποτελεσματικές στρατηγικές αεροπυρόσβεσης πρέπει να στηρίζονται στην αναμενόμενη και όχι στην τρέχουσα συμπεριφορά πυρκαγιάς, με έγκαιρη ανάπτυξη, οι ομάδες εδάφους θα χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη της αεροπυρόσβεσης. Μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο, ο σκοπός της διατριβής θα είναι να παρουσιάσει προτάσεις για την καλύτερη διαχείριση των εναερίων μέσων κατά την διάρκεια της αεροπυρόσβεσης, με προτεραιότητα την ασφάλεια των πτήσεων και την αποτελεσματικότητα. Αναλύοντας λοιπόν το θεσμικό πλαίσιο θα γίνει αναφορά στους εμπλεκόμενους φορείς, στα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές τους βάση της υφιστάμενης νομοθεσίας, θα γίνει ανάλυση του φαινομένου των δασικών πυρκαγιών, με έμφαση στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, καθώς επίσης και στους παράγοντες εκείνους που δύναται να επηρεάσουν και να διαφοροποιήσουν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά. Κατόπιν θα ακολουθήσει συνοπτική αναφορά στα αεροπορικά μέσα, αναφορικά με τις δυνατότητες και τους περιορισμούς τους. Εν συνεχεία, θα αναλυθούν οι εθνικά εφαρμοζόμενές στρατηγικές αεροπυρόσβεσης – διαχείρισης εναερίων μέσων, τόσο σε επίπεδο επιχειρησιακού σχεδιασμού-ελέγχου, όσο και σε τακτικό επίπεδο. Τέλος, μετά το πέρας της ανωτέρω πολυκριτηριακής ανάλυσης, θα εξαχθούν συμπεράσματα και θα γίνουν προτάσεις αναφορικά με τον βέλτιστο τρόπο διαχείρισης των εναερίων μέσων, έχοντας ως γνώμονα την ασφάλεια του προσωπικού και των μέσων καθώς και την μεγίστη επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα στις αποστολές αερο-δασοπυρόσβεσης.","abstract_has_math":false,"creators":["ΤΣΙΓΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ","ΤΣΙΓΚΑΣ KONSTANTINOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:42Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945041"],"render_values":[{"text":"uoadl:2945041","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945041","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945041","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2945041","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΤΣΙΓΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ","ΤΣΙΓΚΑΣ KONSTANTINOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945041","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945041"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η προστασία των δασών από το φαινόμενο των πυρκαγιών αποτελεί άμεση προτεραιότητα για όλες τις χώρες του κόσμου έτσι και για την Ελλάδα αλλά και τις άλλες χώρες της Μεσογείου, όπου οι επικρατούσες περιβαλλοντικές συνθήκες ενισχύουν το φαινόμενο , με τον αριθμός τους να παρουσιάζει τεράστια αύξηση και τις συνέπιες τους να προβληματίζουν ακόμη και τις τεχνολογικά αναπτυγμένες και εύρωστες χώρες. Η φύση των δασικών πυρκαγιών, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους ως προς την ένταση και το μέγεθός, άλλα και το γεγονός ότι τα αίτια πρόκλησης τους και οι παράγοντες που επιδρούν στην εξάπλωσή τους παρουσιάζουν αυξημένη πολυπλοκότητα, καθιστούν την πλήρη εξάλειψη του φαινομένου σχεδόν αδύνατη. Για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, η αξιοποίηση των εναερίων μέσων αποτελεί σημαντικό εργαλείο. Η χρήση των εναερίων μέσων για την αντιπυρική προστασία των δασών χρονολογείται από το 1919. Στην αρχή τα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν για τον έγκαιρο εντοπισμό πυρκαγιών. Από το 1930 και μετά, στις ΗΠΑ, Ρωσία, Καναδά και Αυστραλία, άρχισαν να χρησιμοποιούνται για την κατάσβεση των δασικών πυρκαγιών. H αποστολή των εναέριων μέσων πυρόσβεσης είναι η ελάττωση του ύψους των φλογών και της εκλυόμενης θερμότητας ώστε να μπορούν να εργασθούν τα επίγεια τμήματα κοντά στο μέτωπο της πυρκαγιάς, ο περιορισμός πυρκαγιών που ξεσπούν σε απομακρυσμένα σημεία, και η διάσωση προσωπικού το οποίο πιθανώς να έχει εγκλωβιστεί από την πυρκαγιά. Στην Ελλάδα τα διαθέσιμα εναέρια μέσα ιδιοκτησίας της Πολεμικής Αεροπορίας είναι τα αεροσκάφη Canadair CL 415, Canadair CL 215, PZL και GRUMMAN, τα ελικόπτερα ιδιοκτησίας του Πυροσβεστικού Σώματος Super Puma και BK-117, τα μισθωμένα από το Πυροσβεστικό Σώμα εναέρια μέσα δασοπυρόσβεσης, κατά βάση ελικόπτερα, καθώς και τα ελικόπτερα Chinook της Αεροπορίας Στρατού κυρίως για την μεταφορά προσωπικού και μέσων. Με τον νόμο 2612/1998 ¨Ανάθεση της δασοπυρόσβεσης στο Πυροσβεστικό Σώμα και άλλες διατάξεις'' η ευθύνη και ο επιχειρησιακός σχεδιασμός της καταστολής των πυρκαγιών στα δάση και στις δασικές εν γένει εκτάσεις ανατέθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα, το οποίο κατά την διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου αναλαμβάνει τον επιχειρησιακό έλεγχο όλων των διατιθέμενων εναερίων μέσων. Τα εναέρια πυροσβεστικά μέσα που περιγράφονται και συγκρίνονται είναι τα αεροσκάφη Canadair CL 415/ CL 215, Be 200 Beriev, AT 802F Air Tractor, Turbo Thrush Aircraft (S2R-T34, S2RHG, S2R-T660), PZL M-18 Dromader, και τα ελικόπτερα ΜΙ26, Ka-32, ΜΙ-8 και Erickson S-64 E/F Aircrane. Για τον μηχανισμό αεροπυρόσβεσης στην Ελλάδα μπορούμε να πούμε ότι όπως αυτός είναι δομημένος και λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα σε σχέση με τα διατιθέμενα μέσα είναι αρκετά αποτελεσματικός. Βασικά χαρακτηριστικά του που συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση είναι η αυξημένη εμπειρία και εξειδίκευση του προσωπικού που τον στελεχώνει, η αρκετά μεγάλη εμπειρία σε θέματα εκπαίδευσης αλλά και επιχειρησιακά αντικείμενα λήψης αποφάσεων και τακτικής σε κεντρικό επίπεδο. Οι αποτελεσματικές στρατηγικές αεροπυρόσβεσης πρέπει να στηρίζονται στην αναμενόμενη και όχι στην τρέχουσα συμπεριφορά πυρκαγιάς, με έγκαιρη ανάπτυξη, οι ομάδες εδάφους θα χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη της αεροπυρόσβεσης. Μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο, ο σκοπός της διατριβής θα είναι να παρουσιάσει προτάσεις για την καλύτερη διαχείριση των εναερίων μέσων κατά την διάρκεια της αεροπυρόσβεσης, με προτεραιότητα την ασφάλεια των πτήσεων και την αποτελεσματικότητα. Αναλύοντας λοιπόν το θεσμικό πλαίσιο θα γίνει αναφορά στους εμπλεκόμενους φορείς, στα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές τους βάση της υφιστάμενης νομοθεσίας, θα γίνει ανάλυση του φαινομένου των δασικών πυρκαγιών, με έμφαση στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, καθώς επίσης και στους παράγοντες εκείνους που δύναται να επηρεάσουν και να διαφοροποιήσουν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά. Κατόπιν θα ακολουθήσει συνοπτική αναφορά στα αεροπορικά μέσα, αναφορικά με τις δυνατότητες και τους περιορισμούς τους. Εν συνεχεία, θα αναλυθούν οι εθνικά εφαρμοζόμενές στρατηγικές αεροπυρόσβεσης – διαχείρισης εναερίων μέσων, τόσο σε επίπεδο επιχειρησιακού σχεδιασμού-ελέγχου, όσο και σε τακτικό επίπεδο. Τέλος, μετά το πέρας της ανωτέρω πολυκριτηριακής ανάλυσης, θα εξαχθούν συμπεράσματα και θα γίνουν προτάσεις αναφορικά με τον βέλτιστο τρόπο διαχείρισης των εναερίων μέσων, έχοντας ως γνώμονα την ασφάλεια του προσωπικού και των μέσων καθώς και την μεγίστη επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα στις αποστολές αερο-δασοπυρόσβεσης.","Protecting forests from the phenomenon of fires is of high priority worldwide, it is even higher for Greece and the rest of the Mediterranean countries, where the prevailing environmental conditions reinforce the phenomenon, Statistics indicate an increase in fire breakouts and their consequences concern even technologically developed and robust countries. The nature of forest fires, their particular characteristics in terms of intensity and size, but also the fact that their causes and factors affecting their spread are highly complex, make the complete elimination of the phenomenon almost impossible. When dealing with fires, the use of air means is an important tool. The use of airborne means for forest fire protection dates back to 1919. In the beginning, aircrafts were used to detect fires in a timely manner. From the 1930s onwards, USA, Russia, Canada and Australia, began to be used to extinguish forest fires. Aerial firefighting mission is to minimize the height of the flames and reduce the released head so that the ground troops can work near the front of the fire, furthermore contributes in fire restriction especially in non-approachable areas, and in fire personnel rescue in case they are trapped in fire. In Greece the available means are the aircraft types Canadair CL 415, Canadair CL 215, PZL and GRUMMAN, ownership of the Air Force the helicopters owned by the Fire Brigade Super Puma and BK-117, leased air means, mostly helicopters by the Fire, as well as the Army Air Force Chinook helicopters mainly for the transport of personnel and other resources. Under the law 2612/1998 “Forest firefighting assignment to the Fire Brigade and other provisions '' the responsibility and the operational planning of the suppression of the fires in the forests and in the forest areas in general was assigned to the Fire Brigade, which during the firefighting period is in charge of using all available air means. The airborne means described and compared within this thesis are Canadair CL 415 / CL 215, Be 200 Beriev, AT 802F Air Tractor, Turbo Thrush Aircraft (S2R-T34, S2RHG, S2R-T660), PZL M-18 Dromader, and MI26, Ka-32, MI-8 and Erickson S-64 E / F Aircrane helicopters. In reference with the extinguishing mechanism in Greece we could say that its structure facilitates bilevel interaction in operations and it is so far actually quite effective. Its main characteristics that contribute in this direction are the increased experience and staff specialization, considerable long experience both in matters of training and decision making and tactics at central level. Effective firefighting strategies must be based on expected rather than current fire behavior. Εarly ground teams deployment , could be used to reinforce airborne firefighting results. In this context, the purpose of the dissertation will present [6] proposals for better airborne management during firefighting, with priority given to flight safety and efficiency. Through institutional framework study, reference will be made to the stakeholders, their duties and responsibilities based on existing legislation, an analysis will be made of the phenomenon of forest fires, with emphasis on their specific characteristics, as well as those factors that may affect to differentiate the above characteristics. This will be followed by a brief overview of the aviation means, regarding their capabilities and limitations. In follow, the nationally implemented air firefighting - airborne management strategies will be analyzed, both at managerial planning-control and tactical level. Finally, after the above multi-criteria analysis, conclusions will be deducted and proposals will be laid on the table in regard with the best way to manage aerial firefighting means taking always into consideration personnel safety as well as the way to achieve maximum operational use."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στρατηγική Επιχειρήσεων Αεροπυρόσβεσης. Διαχείριση Εναέριων Μέσων από το ΠΣ. Πολυκριτηριακή αξιολόγηση: Κίνδυνοι, αποτελεσματικότητα και προτάσεις για την δράση τους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΤΣΙΓΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ","ΤΣΙΓΚΑΣ KONSTANTINOS"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η προστασία των δασών από το φαινόμενο των πυρκαγιών αποτελεί άμεση προτεραιότητα για όλες τις χώρες του κόσμου έτσι και για την Ελλάδα αλλά και τις άλλες χώρες της Μεσογείου, όπου οι επικρατούσες περιβαλλοντικές συνθήκες ενισχύουν το φαινόμενο , με τον αριθμός τους να παρουσιάζει τεράστια αύξηση και τις συνέπιες τους να προβληματίζουν ακόμη και τις τεχνολογικά αναπτυγμένες και εύρωστες χώρες. Η φύση των δασικών πυρκαγιών, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους ως προς την ένταση και το μέγεθός, άλλα και το γεγονός ότι τα αίτια πρόκλησης τους και οι παράγοντες που επιδρούν στην εξάπλωσή τους παρουσιάζουν αυξημένη πολυπλοκότητα, καθιστούν την πλήρη εξάλειψη του φαινομένου σχεδόν αδύνατη. Για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, η αξιοποίηση των εναερίων μέσων αποτελεί σημαντικό εργαλείο. Η χρήση των εναερίων μέσων για την αντιπυρική προστασία των δασών χρονολογείται από το 1919. Στην αρχή τα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν για τον έγκαιρο εντοπισμό πυρκαγιών. Από το 1930 και μετά, στις ΗΠΑ, Ρωσία, Καναδά και Αυστραλία, άρχισαν να χρησιμοποιούνται για την κατάσβεση των δασικών πυρκαγιών. H αποστολή των εναέριων μέσων πυρόσβεσης είναι η ελάττωση του ύψους των φλογών και της εκλυόμενης θερμότητας ώστε να μπορούν να εργασθούν τα επίγεια τμήματα κοντά στο μέτωπο της πυρκαγιάς, ο περιορισμός πυρκαγιών που ξεσπούν σε απομακρυσμένα σημεία, και η διάσωση προσωπικού το οποίο πιθανώς να έχει εγκλωβιστεί από την πυρκαγιά. Στην Ελλάδα τα διαθέσιμα εναέρια μέσα ιδιοκτησίας της Πολεμικής Αεροπορίας είναι τα αεροσκάφη Canadair CL 415, Canadair CL 215, PZL και GRUMMAN, τα ελικόπτερα ιδιοκτησίας του Πυροσβεστικού Σώματος Super Puma και BK-117, τα μισθωμένα από το Πυροσβεστικό Σώμα εναέρια μέσα δασοπυρόσβεσης, κατά βάση ελικόπτερα, καθώς και τα ελικόπτερα Chinook της Αεροπορίας Στρατού κυρίως για την μεταφορά προσωπικού και μέσων. Με τον νόμο 2612/1998 ¨Ανάθεση της δασοπυρόσβεσης στο Πυροσβεστικό Σώμα και άλλες διατάξεις'' η ευθύνη και ο επιχειρησιακός σχεδιασμός της καταστολής των πυρκαγιών στα δάση και στις δασικές εν γένει εκτάσεις ανατέθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα, το οποίο κατά την διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου αναλαμβάνει τον επιχειρησιακό έλεγχο όλων των διατιθέμενων εναερίων μέσων. Τα εναέρια πυροσβεστικά μέσα που περιγράφονται και συγκρίνονται είναι τα αεροσκάφη Canadair CL 415/ CL 215, Be 200 Beriev, AT 802F Air Tractor, Turbo Thrush Aircraft (S2R-T34, S2RHG, S2R-T660), PZL M-18 Dromader, και τα ελικόπτερα ΜΙ26, Ka-32, ΜΙ-8 και Erickson S-64 E/F Aircrane. Για τον μηχανισμό αεροπυρόσβεσης στην Ελλάδα μπορούμε να πούμε ότι όπως αυτός είναι δομημένος και λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα σε σχέση με τα διατιθέμενα μέσα είναι αρκετά αποτελεσματικός. Βασικά χαρακτηριστικά του που συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση είναι η αυξημένη εμπειρία και εξειδίκευση του προσωπικού που τον στελεχώνει, η αρκετά μεγάλη εμπειρία σε θέματα εκπαίδευσης αλλά και επιχειρησιακά αντικείμενα λήψης αποφάσεων και τακτικής σε κεντρικό επίπεδο. Οι αποτελεσματικές στρατηγικές αεροπυρόσβεσης πρέπει να στηρίζονται στην αναμενόμενη και όχι στην τρέχουσα συμπεριφορά πυρκαγιάς, με έγκαιρη ανάπτυξη, οι ομάδες εδάφους θα χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη της αεροπυρόσβεσης. Μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο, ο σκοπός της διατριβής θα είναι να παρουσιάσει προτάσεις για την καλύτερη διαχείριση των εναερίων μέσων κατά την διάρκεια της αεροπυρόσβεσης, με προτεραιότητα την ασφάλεια των πτήσεων και την αποτελεσματικότητα. Αναλύοντας λοιπόν το θεσμικό πλαίσιο θα γίνει αναφορά στους εμπλεκόμενους φορείς, στα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές τους βάση της υφιστάμενης νομοθεσίας, θα γίνει ανάλυση του φαινομένου των δασικών πυρκαγιών, με έμφαση στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, καθώς επίσης και στους παράγοντες εκείνους που δύναται να επηρεάσουν και να διαφοροποιήσουν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά. Κατόπιν θα ακολουθήσει συνοπτική αναφορά στα αεροπορικά μέσα, αναφορικά με τις δυνατότητες και τους περιορισμούς τους. Εν συνεχεία, θα αναλυθούν οι εθνικά εφαρμοζόμενές στρατηγικές αεροπυρόσβεσης – διαχείρισης εναερίων μέσων, τόσο σε επίπεδο επιχειρησιακού σχεδιασμού-ελέγχου, όσο και σε τακτικό επίπεδο. Τέλος, μετά το πέρας της ανωτέρω πολυκριτηριακής ανάλυσης, θα εξαχθούν συμπεράσματα και θα γίνουν προτάσεις αναφορικά με τον βέλτιστο τρόπο διαχείρισης των εναερίων μέσων, έχοντας ως γνώμονα την ασφάλεια του προσωπικού και των μέσων καθώς και την μεγίστη επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα στις αποστολές αερο-δασοπυρόσβεσης.","Protecting forests from the phenomenon of fires is of high priority worldwide, it is even higher for Greece and the rest of the Mediterranean countries, where the prevailing environmental conditions reinforce the phenomenon, Statistics indicate an increase in fire breakouts and their consequences concern even technologically developed and robust countries. The nature of forest fires, their particular characteristics in terms of intensity and size, but also the fact that their causes and factors affecting their spread are highly complex, make the complete elimination of the phenomenon almost impossible. When dealing with fires, the use of air means is an important tool. The use of airborne means for forest fire protection dates back to 1919. In the beginning, aircrafts were used to detect fires in a timely manner. From the 1930s onwards, USA, Russia, Canada and Australia, began to be used to extinguish forest fires. Aerial firefighting mission is to minimize the height of the flames and reduce the released head so that the ground troops can work near the front of the fire, furthermore contributes in fire restriction especially in non-approachable areas, and in fire personnel rescue in case they are trapped in fire. In Greece the available means are the aircraft types Canadair CL 415, Canadair CL 215, PZL and GRUMMAN, ownership of the Air Force the helicopters owned by the Fire Brigade Super Puma and BK-117, leased air means, mostly helicopters by the Fire, as well as the Army Air Force Chinook helicopters mainly for the transport of personnel and other resources. Under the law 2612/1998 “Forest firefighting assignment to the Fire Brigade and other provisions '' the responsibility and the operational planning of the suppression of the fires in the forests and in the forest areas in general was assigned to the Fire Brigade, which during the firefighting period is in charge of using all available air means. The airborne means described and compared within this thesis are Canadair CL 415 / CL 215, Be 200 Beriev, AT 802F Air Tractor, Turbo Thrush Aircraft (S2R-T34, S2RHG, S2R-T660), PZL M-18 Dromader, and MI26, Ka-32, MI-8 and Erickson S-64 E / F Aircrane helicopters. In reference with the extinguishing mechanism in Greece we could say that its structure facilitates bilevel interaction in operations and it is so far actually quite effective. Its main characteristics that contribute in this direction are the increased experience and staff specialization, considerable long experience both in matters of training and decision making and tactics at central level. Effective firefighting strategies must be based on expected rather than current fire behavior. Εarly ground teams deployment , could be used to reinforce airborne firefighting results. In this context, the purpose of the dissertation will present [6] proposals for better airborne management during firefighting, with priority given to flight safety and efficiency. Through institutional framework study, reference will be made to the stakeholders, their duties and responsibilities based on existing legislation, an analysis will be made of the phenomenon of forest fires, with emphasis on their specific characteristics, as well as those factors that may affect to differentiate the above characteristics. This will be followed by a brief overview of the aviation means, regarding their capabilities and limitations. In follow, the nationally implemented air firefighting - airborne management strategies will be analyzed, both at managerial planning-control and tactical level. Finally, after the above multi-criteria analysis, conclusions will be deducted and proposals will be laid on the table in regard with the best way to manage aerial firefighting means taking always into consideration personnel safety as well as the way to achieve maximum operational use."],"dc:identifier":["uoadl:2945041","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945041"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Στρατηγική Επιχειρήσεων Αεροπυρόσβεσης. Διαχείριση Εναέριων Μέσων από το ΠΣ. Πολυκριτηριακή αξιολόγηση: Κίνδυνοι, αποτελεσματικότητα και προτάσεις για την δράση τους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:42Z"}