{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945098"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945098","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"O ρόλος του τύπου προσκόλλησης στο στρες και οι επιπτώσεις στην υγεία","abstract":"Το στρες είναι ένα πολυεπίπεδο φαινόμενο με σημαντικό αντίκτυπο στην σωματική και την ψυχική υγεία. Σε κάθε στάδιο της ζωής του ανθρώπου, τα χαρακτηριστικά των σχέσεων - δεσμών που συνάπτει με τους άλλους επηρεάζουν το στρες. Το γνωσιακό , συναισθηματικό ,συμπεριφορικό και νευροβιολογικό υπόβαθρο του στρες ,αποτελεί αντικείμενο εντατικής έρευνας. Οι επιπτώσεις του στρες ,στην ανθρώπινη υγεία ,καθιστούν αναγκαία την εύρεση αποτελεσματικών θεραπευτικών προσεγγίσεων. Η ενσυνειδητότητα (mindfulness), ως θεραπευτική πρακτική αλλά και ως τρόπος ζωής που επιδιώκει την αυτεπίγνωση, εμφανίζεται ως αντιστάθμισμα του αντιλαμβανόμενου στρες. Η παρούσα μελέτη αποτελεί συγχρονική έρευνα βασισμένη σε σταθμισμένα ερωτηματολόγια. Διερευνούμε τον τύπο προσκόλλησης δείγματος 211 ατόμων, το αντιλαμβανόμενο άγχος και το επίπεδο ενσυνειδητότητας τους σε συνάφεια με τις αναφερόμενες σωματικές ή/και ψυχικές νόσους τους. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων κατατάσσεται στον αγχώδη ή αποφευκτικό τύπο δεσμού. Το 80% των συμμετεχόντων αναφέρει ότι πάσχει από κάποιο σωματικό ή ψυχικό νόσημα με προεξάρχοντα το μυοσκελετικό άλγος, την κεφαλαλγία και τα αυτοάνοσα νοσήματα. Τροποποιήσιμοι και μη τροποποιήσιμοι παράγοντες (φύλο, ηλικία, εκπαίδευση, εργασία κ.α.) συμβάλλουν στο αντιλαμβανόμενο άγχος και στην διαμόρφωση του τύπου δεσμού. Συμμετέχοντες με υψηλό επίπεδο ενσυνειδητότητας αναπτύσσουν αποτελεσματικότερες στρατηγικές αντιμετώπισης του άγχους και φαίνεται να είναι πιο υγιείς. Η μελέτη μας αναδεικνύει τάσεις και όχι αιτιολογικές συσχετίσεις. Φαίνεται ότι ο αγχώδης ή αποφευκτικός τύπος δεσμού είναι διαδεδομένος σε άτομα μέσου προς υψηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Η Ενσυνειδητότητα αναδεικνύεται ως αποτελεσματικό εργαλείο καταπολέμησης του στρες και πιθανώς των ψυχοσωματικών συνεπειών του. Περαιτέρω έρευνα μπορεί να εστιάσει στην αξιολόγηση παρέμβασης με βάση την Ενσυνειδητότητα ή στην μελέτη των πιθανών αιτιακών σχέσεων.","abstract_html":"Το στρες είναι ένα πολυεπίπεδο φαινόμενο με σημαντικό αντίκτυπο στην σωματική και την ψυχική υγεία. Σε κάθε στάδιο της ζωής του ανθρώπου, τα χαρακτηριστικά των σχέσεων - δεσμών που συνάπτει με τους άλλους επηρεάζουν το στρες. Το γνωσιακό , συναισθηματικό ,συμπεριφορικό και νευροβιολογικό υπόβαθρο του στρες ,αποτελεί αντικείμενο εντατικής έρευνας. Οι επιπτώσεις του στρες ,στην ανθρώπινη υγεία ,καθιστούν αναγκαία την εύρεση αποτελεσματικών θεραπευτικών προσεγγίσεων. Η ενσυνειδητότητα (mindfulness), ως θεραπευτική πρακτική αλλά και ως τρόπος ζωής που επιδιώκει την αυτεπίγνωση, εμφανίζεται ως αντιστάθμισμα του αντιλαμβανόμενου στρες. Η παρούσα μελέτη αποτελεί συγχρονική έρευνα βασισμένη σε σταθμισμένα ερωτηματολόγια. Διερευνούμε τον τύπο προσκόλλησης δείγματος 211 ατόμων, το αντιλαμβανόμενο άγχος και το επίπεδο ενσυνειδητότητας τους σε συνάφεια με τις αναφερόμενες σωματικές ή/και ψυχικές νόσους τους. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων κατατάσσεται στον αγχώδη ή αποφευκτικό τύπο δεσμού. Το 80% των συμμετεχόντων αναφέρει ότι πάσχει από κάποιο σωματικό ή ψυχικό νόσημα με προεξάρχοντα το μυοσκελετικό άλγος, την κεφαλαλγία και τα αυτοάνοσα νοσήματα. Τροποποιήσιμοι και μη τροποποιήσιμοι παράγοντες (φύλο, ηλικία, εκπαίδευση, εργασία κ.α.) συμβάλλουν στο αντιλαμβανόμενο άγχος και στην διαμόρφωση του τύπου δεσμού. Συμμετέχοντες με υψηλό επίπεδο ενσυνειδητότητας αναπτύσσουν αποτελεσματικότερες στρατηγικές αντιμετώπισης του άγχους και φαίνεται να είναι πιο υγιείς. Η μελέτη μας αναδεικνύει τάσεις και όχι αιτιολογικές συσχετίσεις. Φαίνεται ότι ο αγχώδης ή αποφευκτικός τύπος δεσμού είναι διαδεδομένος σε άτομα μέσου προς υψηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Η Ενσυνειδητότητα αναδεικνύεται ως αποτελεσματικό εργαλείο καταπολέμησης του στρες και πιθανώς των ψυχοσωματικών συνεπειών του. Περαιτέρω έρευνα μπορεί να εστιάσει στην αξιολόγηση παρέμβασης με βάση την Ενσυνειδητότητα ή στην μελέτη των πιθανών αιτιακών σχέσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπετεινάκη Δέσποινα","Beteinaki Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945098"],"render_values":[{"text":"uoadl:2945098","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945098","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945098","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2945098","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπετεινάκη Δέσποινα","Beteinaki Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945098","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945098"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το στρες είναι ένα πολυεπίπεδο φαινόμενο με σημαντικό αντίκτυπο στην σωματική και την ψυχική υγεία. Σε κάθε στάδιο της ζωής του ανθρώπου, τα χαρακτηριστικά των σχέσεων - δεσμών που συνάπτει με τους άλλους επηρεάζουν το στρες. Το γνωσιακό , συναισθηματικό ,συμπεριφορικό και νευροβιολογικό υπόβαθρο του στρες ,αποτελεί αντικείμενο εντατικής έρευνας. Οι επιπτώσεις του στρες ,στην ανθρώπινη υγεία ,καθιστούν αναγκαία την εύρεση αποτελεσματικών θεραπευτικών προσεγγίσεων. Η ενσυνειδητότητα (mindfulness), ως θεραπευτική πρακτική αλλά και ως τρόπος ζωής που επιδιώκει την αυτεπίγνωση, εμφανίζεται ως αντιστάθμισμα του αντιλαμβανόμενου στρες. Η παρούσα μελέτη αποτελεί συγχρονική έρευνα βασισμένη σε σταθμισμένα ερωτηματολόγια. Διερευνούμε τον τύπο προσκόλλησης δείγματος 211 ατόμων, το αντιλαμβανόμενο άγχος και το επίπεδο ενσυνειδητότητας τους σε συνάφεια με τις αναφερόμενες σωματικές ή/και ψυχικές νόσους τους. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων κατατάσσεται στον αγχώδη ή αποφευκτικό τύπο δεσμού. Το 80% των συμμετεχόντων αναφέρει ότι πάσχει από κάποιο σωματικό ή ψυχικό νόσημα με προεξάρχοντα το μυοσκελετικό άλγος, την κεφαλαλγία και τα αυτοάνοσα νοσήματα. Τροποποιήσιμοι και μη τροποποιήσιμοι παράγοντες (φύλο, ηλικία, εκπαίδευση, εργασία κ.α.) συμβάλλουν στο αντιλαμβανόμενο άγχος και στην διαμόρφωση του τύπου δεσμού. Συμμετέχοντες με υψηλό επίπεδο ενσυνειδητότητας αναπτύσσουν αποτελεσματικότερες στρατηγικές αντιμετώπισης του άγχους και φαίνεται να είναι πιο υγιείς. Η μελέτη μας αναδεικνύει τάσεις και όχι αιτιολογικές συσχετίσεις. Φαίνεται ότι ο αγχώδης ή αποφευκτικός τύπος δεσμού είναι διαδεδομένος σε άτομα μέσου προς υψηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Η Ενσυνειδητότητα αναδεικνύεται ως αποτελεσματικό εργαλείο καταπολέμησης του στρες και πιθανώς των ψυχοσωματικών συνεπειών του. Περαιτέρω έρευνα μπορεί να εστιάσει στην αξιολόγηση παρέμβασης με βάση την Ενσυνειδητότητα ή στην μελέτη των πιθανών αιτιακών σχέσεων.","This study investigates attachment, perceived stress and mindfulness in a group of 211 Greek individuals. Avoidance or anxiety patterns of attachment seem to be linked with a high level of perceived stress, which potentially contributes to the pathogenesis of chronic conditions including musculoskeletal pain, headache, autoimmune diseases and fertility disorders. High level of mindfulness appear as an effective strategy against stress with a positive impact on the lives of the study’s participants. Although several modifiable and non-modifiable factors including gender, age, family and profession are also involved in the interplay of attachment, stress, physical and mental health and mindfulness, mindfulness appears as an encouraging psychotherapeutic modelity and as a modus vivendi and ought to be further investigated in a biopsychosocial contex."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["O ρόλος του τύπου προσκόλλησης στο στρες και οι επιπτώσεις στην υγεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπετεινάκη Δέσποινα","Beteinaki Despoina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Το στρες είναι ένα πολυεπίπεδο φαινόμενο με σημαντικό αντίκτυπο στην σωματική και την ψυχική υγεία. Σε κάθε στάδιο της ζωής του ανθρώπου, τα χαρακτηριστικά των σχέσεων - δεσμών που συνάπτει με τους άλλους επηρεάζουν το στρες. Το γνωσιακό , συναισθηματικό ,συμπεριφορικό και νευροβιολογικό υπόβαθρο του στρες ,αποτελεί αντικείμενο εντατικής έρευνας. Οι επιπτώσεις του στρες ,στην ανθρώπινη υγεία ,καθιστούν αναγκαία την εύρεση αποτελεσματικών θεραπευτικών προσεγγίσεων. Η ενσυνειδητότητα (mindfulness), ως θεραπευτική πρακτική αλλά και ως τρόπος ζωής που επιδιώκει την αυτεπίγνωση, εμφανίζεται ως αντιστάθμισμα του αντιλαμβανόμενου στρες. Η παρούσα μελέτη αποτελεί συγχρονική έρευνα βασισμένη σε σταθμισμένα ερωτηματολόγια. Διερευνούμε τον τύπο προσκόλλησης δείγματος 211 ατόμων, το αντιλαμβανόμενο άγχος και το επίπεδο ενσυνειδητότητας τους σε συνάφεια με τις αναφερόμενες σωματικές ή/και ψυχικές νόσους τους. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων κατατάσσεται στον αγχώδη ή αποφευκτικό τύπο δεσμού. Το 80% των συμμετεχόντων αναφέρει ότι πάσχει από κάποιο σωματικό ή ψυχικό νόσημα με προεξάρχοντα το μυοσκελετικό άλγος, την κεφαλαλγία και τα αυτοάνοσα νοσήματα. Τροποποιήσιμοι και μη τροποποιήσιμοι παράγοντες (φύλο, ηλικία, εκπαίδευση, εργασία κ.α.) συμβάλλουν στο αντιλαμβανόμενο άγχος και στην διαμόρφωση του τύπου δεσμού. Συμμετέχοντες με υψηλό επίπεδο ενσυνειδητότητας αναπτύσσουν αποτελεσματικότερες στρατηγικές αντιμετώπισης του άγχους και φαίνεται να είναι πιο υγιείς. Η μελέτη μας αναδεικνύει τάσεις και όχι αιτιολογικές συσχετίσεις. Φαίνεται ότι ο αγχώδης ή αποφευκτικός τύπος δεσμού είναι διαδεδομένος σε άτομα μέσου προς υψηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Η Ενσυνειδητότητα αναδεικνύεται ως αποτελεσματικό εργαλείο καταπολέμησης του στρες και πιθανώς των ψυχοσωματικών συνεπειών του. Περαιτέρω έρευνα μπορεί να εστιάσει στην αξιολόγηση παρέμβασης με βάση την Ενσυνειδητότητα ή στην μελέτη των πιθανών αιτιακών σχέσεων.","This study investigates attachment, perceived stress and mindfulness in a group of 211 Greek individuals. Avoidance or anxiety patterns of attachment seem to be linked with a high level of perceived stress, which potentially contributes to the pathogenesis of chronic conditions including musculoskeletal pain, headache, autoimmune diseases and fertility disorders. High level of mindfulness appear as an effective strategy against stress with a positive impact on the lives of the study’s participants. Although several modifiable and non-modifiable factors including gender, age, family and profession are also involved in the interplay of attachment, stress, physical and mental health and mindfulness, mindfulness appears as an encouraging psychotherapeutic modelity and as a modus vivendi and ought to be further investigated in a biopsychosocial contex."],"dc:identifier":["uoadl:2945098","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945098"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["O ρόλος του τύπου προσκόλλησης στο στρες και οι επιπτώσεις στην υγεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:42Z"}