{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945111"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945111","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Έκβαση ασθενών με οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου που υπεβλήθησαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) αποτελεί ένα καίριο ζήτημα για τη σύγχρονη κοινωνία, εξαιτίας των διαστάσεων που μπορεί να πάρει εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και με συνέπεια. Η αγγειοπλαστική αποτελεί την πρώτη θεραπεία εκλογής, καθώς εάν διενεργηθεί στον απαιτούμενο χρόνο κατορθώνει να μειώσει δραματικά τα ποσοστά θνητότητας και νοσηρότητας. Ωστόσο η έκβαση των ασθενών με ΟΕΜ που υπεβλήθησαν σε αγγειοπλαστική είναι ένα ερώτημα που πάντα ενδιαφέρει την ιατρική επιστήμη και πρέπει να διερευνηθεί. ΣΚΟΠΟΣ της συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνηθεί και να αξιολογηθεί η έκβαση των ασθενών με έμφραγμα του μυοκαρδίου που έχουν υποβληθεί σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Τα κριτήρια επιλογής των μελετών αποτέλεσαν, τυχαιοποιημένες μελέτες, κοορτής, προοπτικές, παρατήρησης, αναδρομικές καθώς και μελέτες που αφορούσαν πληθυσμό που έχει υποστεί ΟΕΜ και υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση συμπεριελήφθησαν 10 μελέτες. Σε 2 μελέτες, η πρωτογενής αγγειοπλαστική παρουσίασε καλύτερα αποτελέσματα από την θρομβόλυση ως θεραπεία εκλογής με χαμηλότερα ποσοστά θνητότητας καθώς και εγκεφαλικών αγγειακών συμβαμάτων. Σε 4 από τις 10 μελέτες εκτιμήθηκε η βραχυχρόνια και μακροχρόνια έκβαση των ασθενών με ΟΕΜ μετά από πρωτογενή αγγειοπλαστική, οι οποίες έδειξαν καλύτερη έκβαση σε διάστημα 30 ημερών έως και τρία χρόνια αργότερα. Στις υπόλοιπες τέσσερις μελέτες διερευνήθηκε η ενδονοσοκομειακή θνητότητα, ως προς το χρόνο έναρξης της PPCI εκ των οποίων σε δυο από αυτές εκτιμήθηκε και η σχέση της ενδονοσοκομειακής θνητότητας με το ωράριο λειτουργίας του αιμοδυναμικού εργαστηρίου. Σχεδόν σε όλες τις μελέτες η έκβαση των ασθενών που έλαβαν έγκαιρα πρωτογενή αγγειοπλαστική έδειξε χαμηλότερα ποσοστά καρδιογενούς καταπληξίας, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας και θνητότητας ενώ μόνο σε μία η θνητότητα δεν μεταβλήθηκε μεταξύ των ασθενών. Ο ορισμός της «έγκαιρης έναρξης» της PPCI σε κάθε μελέτη ήταν διαφορετικός και κυμαίνονταν από 60 λεπτά μέχρι και 12 ώρες. Μία μελέτη έδειξε ότι η έγκαιρη έναρξη PPCI έχει ευεργετικά αποτελέσματα σε ασθενείς κάτω των 65 ετών. Επίσης τα οφέλη της φαίνεται να ισχύουν και σε ασθενείς που μεταφέρονται από ένα νοσοκομείο μακρινής απόστασης όπου δεν υπάρχει αιμοδυναμικό τμήμα σε άλλο, με σκοπό να διενεργηθεί η αγγειοπλαστική . ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η πρωτογενής αγγειοπλαστική επιτυγχάνει υψηλότερα ποσοστά βατότητας του αποφραγμένου αγγείου, παρουσιάζει χαμηλότερα ποσοστά υποτροπιάζουσας ισχαιμίας, μείωση καρδιοαγγειακών συμβαμάτων και μείωση της θνητότητας. Η έγκαιρη έναρξη πρωτογενούς αγγειοπλαστικής φαίνεται ότι βελτιώνει ιδιαίτερα την βραχυπρόθεσμη και μακροχρόνια έκβαση των ασθενών με STEMI.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) αποτελεί ένα καίριο ζήτημα για τη σύγχρονη κοινωνία, εξαιτίας των διαστάσεων που μπορεί να πάρει εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και με συνέπεια. Η αγγειοπλαστική αποτελεί την πρώτη θεραπεία εκλογής, καθώς εάν διενεργηθεί στον απαιτούμενο χρόνο κατορθώνει να μειώσει δραματικά τα ποσοστά θνητότητας και νοσηρότητας. Ωστόσο η έκβαση των ασθενών με ΟΕΜ που υπεβλήθησαν σε αγγειοπλαστική είναι ένα ερώτημα που πάντα ενδιαφέρει την ιατρική επιστήμη και πρέπει να διερευνηθεί. ΣΚΟΠΟΣ της συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνηθεί και να αξιολογηθεί η έκβαση των ασθενών με έμφραγμα του μυοκαρδίου που έχουν υποβληθεί σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Τα κριτήρια επιλογής των μελετών αποτέλεσαν, τυχαιοποιημένες μελέτες, κοορτής, προοπτικές, παρατήρησης, αναδρομικές καθώς και μελέτες που αφορούσαν πληθυσμό που έχει υποστεί ΟΕΜ και υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση συμπεριελήφθησαν 10 μελέτες. Σε 2 μελέτες, η πρωτογενής αγγειοπλαστική παρουσίασε καλύτερα αποτελέσματα από την θρομβόλυση ως θεραπεία εκλογής με χαμηλότερα ποσοστά θνητότητας καθώς και εγκεφαλικών αγγειακών συμβαμάτων. Σε 4 από τις 10 μελέτες εκτιμήθηκε η βραχυχρόνια και μακροχρόνια έκβαση των ασθενών με ΟΕΜ μετά από πρωτογενή αγγειοπλαστική, οι οποίες έδειξαν καλύτερη έκβαση σε διάστημα 30 ημερών έως και τρία χρόνια αργότερα. Στις υπόλοιπες τέσσερις μελέτες διερευνήθηκε η ενδονοσοκομειακή θνητότητα, ως προς το χρόνο έναρξης της PPCI εκ των οποίων σε δυο από αυτές εκτιμήθηκε και η σχέση της ενδονοσοκομειακής θνητότητας με το ωράριο λειτουργίας του αιμοδυναμικού εργαστηρίου. Σχεδόν σε όλες τις μελέτες η έκβαση των ασθενών που έλαβαν έγκαιρα πρωτογενή αγγειοπλαστική έδειξε χαμηλότερα ποσοστά καρδιογενούς καταπληξίας, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας και θνητότητας ενώ μόνο σε μία η θνητότητα δεν μεταβλήθηκε μεταξύ των ασθενών. Ο ορισμός της «έγκαιρης έναρξης» της PPCI σε κάθε μελέτη ήταν διαφορετικός και κυμαίνονταν από 60 λεπτά μέχρι και 12 ώρες. Μία μελέτη έδειξε ότι η έγκαιρη έναρξη PPCI έχει ευεργετικά αποτελέσματα σε ασθενείς κάτω των 65 ετών. Επίσης τα οφέλη της φαίνεται να ισχύουν και σε ασθενείς που μεταφέρονται από ένα νοσοκομείο μακρινής απόστασης όπου δεν υπάρχει αιμοδυναμικό τμήμα σε άλλο, με σκοπό να διενεργηθεί η αγγειοπλαστική . ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η πρωτογενής αγγειοπλαστική επιτυγχάνει υψηλότερα ποσοστά βατότητας του αποφραγμένου αγγείου, παρουσιάζει χαμηλότερα ποσοστά υποτροπιάζουσας ισχαιμίας, μείωση καρδιοαγγειακών συμβαμάτων και μείωση της θνητότητας. Η έγκαιρη έναρξη πρωτογενούς αγγειοπλαστικής φαίνεται ότι βελτιώνει ιδιαίτερα την βραχυπρόθεσμη και μακροχρόνια έκβαση των ασθενών με STEMI.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπότση Αλκέτα","Botsi Alketa"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945111"],"render_values":[{"text":"uoadl:2945111","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945111","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945111","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2945111","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπότση Αλκέτα","Botsi Alketa"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945111"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) αποτελεί ένα καίριο ζήτημα για τη σύγχρονη κοινωνία, εξαιτίας των διαστάσεων που μπορεί να πάρει εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και με συνέπεια. Η αγγειοπλαστική αποτελεί την πρώτη θεραπεία εκλογής, καθώς εάν διενεργηθεί στον απαιτούμενο χρόνο κατορθώνει να μειώσει δραματικά τα ποσοστά θνητότητας και νοσηρότητας. Ωστόσο η έκβαση των ασθενών με ΟΕΜ που υπεβλήθησαν σε αγγειοπλαστική είναι ένα ερώτημα που πάντα ενδιαφέρει την ιατρική επιστήμη και πρέπει να διερευνηθεί. ΣΚΟΠΟΣ της συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνηθεί και να αξιολογηθεί η έκβαση των ασθενών με έμφραγμα του μυοκαρδίου που έχουν υποβληθεί σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Τα κριτήρια επιλογής των μελετών αποτέλεσαν, τυχαιοποιημένες μελέτες, κοορτής, προοπτικές, παρατήρησης, αναδρομικές καθώς και μελέτες που αφορούσαν πληθυσμό που έχει υποστεί ΟΕΜ και υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση συμπεριελήφθησαν 10 μελέτες. Σε 2 μελέτες, η πρωτογενής αγγειοπλαστική παρουσίασε καλύτερα αποτελέσματα από την θρομβόλυση ως θεραπεία εκλογής με χαμηλότερα ποσοστά θνητότητας καθώς και εγκεφαλικών αγγειακών συμβαμάτων. Σε 4 από τις 10 μελέτες εκτιμήθηκε η βραχυχρόνια και μακροχρόνια έκβαση των ασθενών με ΟΕΜ μετά από πρωτογενή αγγειοπλαστική, οι οποίες έδειξαν καλύτερη έκβαση σε διάστημα 30 ημερών έως και τρία χρόνια αργότερα. Στις υπόλοιπες τέσσερις μελέτες διερευνήθηκε η ενδονοσοκομειακή θνητότητα, ως προς το χρόνο έναρξης της PPCI εκ των οποίων σε δυο από αυτές εκτιμήθηκε και η σχέση της ενδονοσοκομειακής θνητότητας με το ωράριο λειτουργίας του αιμοδυναμικού εργαστηρίου. Σχεδόν σε όλες τις μελέτες η έκβαση των ασθενών που έλαβαν έγκαιρα πρωτογενή αγγειοπλαστική έδειξε χαμηλότερα ποσοστά καρδιογενούς καταπληξίας, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας και θνητότητας ενώ μόνο σε μία η θνητότητα δεν μεταβλήθηκε μεταξύ των ασθενών. Ο ορισμός της «έγκαιρης έναρξης» της PPCI σε κάθε μελέτη ήταν διαφορετικός και κυμαίνονταν από 60 λεπτά μέχρι και 12 ώρες. Μία μελέτη έδειξε ότι η έγκαιρη έναρξη PPCI έχει ευεργετικά αποτελέσματα σε ασθενείς κάτω των 65 ετών. Επίσης τα οφέλη της φαίνεται να ισχύουν και σε ασθενείς που μεταφέρονται από ένα νοσοκομείο μακρινής απόστασης όπου δεν υπάρχει αιμοδυναμικό τμήμα σε άλλο, με σκοπό να διενεργηθεί η αγγειοπλαστική . ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η πρωτογενής αγγειοπλαστική επιτυγχάνει υψηλότερα ποσοστά βατότητας του αποφραγμένου αγγείου, παρουσιάζει χαμηλότερα ποσοστά υποτροπιάζουσας ισχαιμίας, μείωση καρδιοαγγειακών συμβαμάτων και μείωση της θνητότητας. Η έγκαιρη έναρξη πρωτογενούς αγγειοπλαστικής φαίνεται ότι βελτιώνει ιδιαίτερα την βραχυπρόθεσμη και μακροχρόνια έκβαση των ασθενών με STEMI.","INTRODUCTION Acute Myocardial Infarction (AMI) is a key issue for modern society, due to the scale it can take if not treated promptly and consistently. Angioplasty is the treatment of choice, if performed in the required time, it manages to dramatically reduce mortality and morbidity rates. The outcome of patients with AMI who have undergone angioplasty however is an issue that always interests medical science and should be farther researched. THE PURPOSE of the systematic review was to research and evaluate the outcome of patients with myocardial infarction who have undergone primary angioplasty. MATERIAL AND METHOD The method used was the research of Greek and international bibliography, in the PubMed and Google Scholar databases. The selection criteria of the studies were randomized, cohort, prospective, observational and retrospective studies, concerning patients that have undergone AMI, and have undergone angioplasty. RESULTS 10 studies were included in this systematic review. In 2 of those studies, primary angioplasty showed better outcomes than thrombolysis as a treatment of choice with lower mortality rates, as well as fewer cerebral vascular events. An assessment is made from 4 of those studies for the short- and long-term outcome of AMI patients after primary angioplasty, that showed better outcomes in a period of 30 days to 3 years. In the last 4 studies inpatient mortality was researched in terms of the start time of PPCI, while in two of those the relationship of inpatient mortality with the opening hours of the hemodynamic laboratory was assessed. In most of the studies, the outcome of patients receiving in time primary angioplasty, showed lower rates of cardiogenic shock, congestive heart failure and mortality rates, while in just one study mortality rates did not change. The definition of \"early onset\" of PPCI in each study is different and ranges from 60 minutes to up to 12 hours. One study showed that early onset PPCI has beneficial effects in patients under 65 years of age. These benefits also seem to apply to patients transferred from one remote hospital where there is no hemodynamic department to another, in order to perform angioplasty. CONCLUSIONS Primary angioplasty achieves higher patency rates of occluded vessel, has lower rates of recurrent ischemia, reduction of cardiovascular events and reducing mortality rates. The in time perform of primary angioplasty seems to improve significantly the short-term and long-term outcome of patients with STEMI."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Έκβαση ασθενών με οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου που υπεβλήθησαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπότση Αλκέτα","Botsi Alketa"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) αποτελεί ένα καίριο ζήτημα για τη σύγχρονη κοινωνία, εξαιτίας των διαστάσεων που μπορεί να πάρει εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και με συνέπεια. Η αγγειοπλαστική αποτελεί την πρώτη θεραπεία εκλογής, καθώς εάν διενεργηθεί στον απαιτούμενο χρόνο κατορθώνει να μειώσει δραματικά τα ποσοστά θνητότητας και νοσηρότητας. Ωστόσο η έκβαση των ασθενών με ΟΕΜ που υπεβλήθησαν σε αγγειοπλαστική είναι ένα ερώτημα που πάντα ενδιαφέρει την ιατρική επιστήμη και πρέπει να διερευνηθεί. ΣΚΟΠΟΣ της συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνηθεί και να αξιολογηθεί η έκβαση των ασθενών με έμφραγμα του μυοκαρδίου που έχουν υποβληθεί σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η αναζήτηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar. Τα κριτήρια επιλογής των μελετών αποτέλεσαν, τυχαιοποιημένες μελέτες, κοορτής, προοπτικές, παρατήρησης, αναδρομικές καθώς και μελέτες που αφορούσαν πληθυσμό που έχει υποστεί ΟΕΜ και υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση συμπεριελήφθησαν 10 μελέτες. Σε 2 μελέτες, η πρωτογενής αγγειοπλαστική παρουσίασε καλύτερα αποτελέσματα από την θρομβόλυση ως θεραπεία εκλογής με χαμηλότερα ποσοστά θνητότητας καθώς και εγκεφαλικών αγγειακών συμβαμάτων. Σε 4 από τις 10 μελέτες εκτιμήθηκε η βραχυχρόνια και μακροχρόνια έκβαση των ασθενών με ΟΕΜ μετά από πρωτογενή αγγειοπλαστική, οι οποίες έδειξαν καλύτερη έκβαση σε διάστημα 30 ημερών έως και τρία χρόνια αργότερα. Στις υπόλοιπες τέσσερις μελέτες διερευνήθηκε η ενδονοσοκομειακή θνητότητα, ως προς το χρόνο έναρξης της PPCI εκ των οποίων σε δυο από αυτές εκτιμήθηκε και η σχέση της ενδονοσοκομειακής θνητότητας με το ωράριο λειτουργίας του αιμοδυναμικού εργαστηρίου. Σχεδόν σε όλες τις μελέτες η έκβαση των ασθενών που έλαβαν έγκαιρα πρωτογενή αγγειοπλαστική έδειξε χαμηλότερα ποσοστά καρδιογενούς καταπληξίας, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας και θνητότητας ενώ μόνο σε μία η θνητότητα δεν μεταβλήθηκε μεταξύ των ασθενών. Ο ορισμός της «έγκαιρης έναρξης» της PPCI σε κάθε μελέτη ήταν διαφορετικός και κυμαίνονταν από 60 λεπτά μέχρι και 12 ώρες. Μία μελέτη έδειξε ότι η έγκαιρη έναρξη PPCI έχει ευεργετικά αποτελέσματα σε ασθενείς κάτω των 65 ετών. Επίσης τα οφέλη της φαίνεται να ισχύουν και σε ασθενείς που μεταφέρονται από ένα νοσοκομείο μακρινής απόστασης όπου δεν υπάρχει αιμοδυναμικό τμήμα σε άλλο, με σκοπό να διενεργηθεί η αγγειοπλαστική . ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η πρωτογενής αγγειοπλαστική επιτυγχάνει υψηλότερα ποσοστά βατότητας του αποφραγμένου αγγείου, παρουσιάζει χαμηλότερα ποσοστά υποτροπιάζουσας ισχαιμίας, μείωση καρδιοαγγειακών συμβαμάτων και μείωση της θνητότητας. Η έγκαιρη έναρξη πρωτογενούς αγγειοπλαστικής φαίνεται ότι βελτιώνει ιδιαίτερα την βραχυπρόθεσμη και μακροχρόνια έκβαση των ασθενών με STEMI.","INTRODUCTION Acute Myocardial Infarction (AMI) is a key issue for modern society, due to the scale it can take if not treated promptly and consistently. Angioplasty is the treatment of choice, if performed in the required time, it manages to dramatically reduce mortality and morbidity rates. The outcome of patients with AMI who have undergone angioplasty however is an issue that always interests medical science and should be farther researched. THE PURPOSE of the systematic review was to research and evaluate the outcome of patients with myocardial infarction who have undergone primary angioplasty. MATERIAL AND METHOD The method used was the research of Greek and international bibliography, in the PubMed and Google Scholar databases. The selection criteria of the studies were randomized, cohort, prospective, observational and retrospective studies, concerning patients that have undergone AMI, and have undergone angioplasty. RESULTS 10 studies were included in this systematic review. In 2 of those studies, primary angioplasty showed better outcomes than thrombolysis as a treatment of choice with lower mortality rates, as well as fewer cerebral vascular events. An assessment is made from 4 of those studies for the short- and long-term outcome of AMI patients after primary angioplasty, that showed better outcomes in a period of 30 days to 3 years. In the last 4 studies inpatient mortality was researched in terms of the start time of PPCI, while in two of those the relationship of inpatient mortality with the opening hours of the hemodynamic laboratory was assessed. In most of the studies, the outcome of patients receiving in time primary angioplasty, showed lower rates of cardiogenic shock, congestive heart failure and mortality rates, while in just one study mortality rates did not change. The definition of \"early onset\" of PPCI in each study is different and ranges from 60 minutes to up to 12 hours. One study showed that early onset PPCI has beneficial effects in patients under 65 years of age. These benefits also seem to apply to patients transferred from one remote hospital where there is no hemodynamic department to another, in order to perform angioplasty. CONCLUSIONS Primary angioplasty achieves higher patency rates of occluded vessel, has lower rates of recurrent ischemia, reduction of cardiovascular events and reducing mortality rates. The in time perform of primary angioplasty seems to improve significantly the short-term and long-term outcome of patients with STEMI."],"dc:identifier":["uoadl:2945111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945111"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Έκβαση ασθενών με οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου που υπεβλήθησαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:42Z"}