{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945254"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945254","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H σχέση του σχολικού εκφοβισμού με τα συναισθηματικά προβλήματα, τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και την κοινωνική υποστήριξη στην εφηβική ηλικία: Μία συγχρονική μελέτη","abstract":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα πολυδιάστατο κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο έχει αναδειχθεί σε μείζων ανησυχητικό ζήτημα λόγω της αρνητικής επίδρασης που έχει στην ψυχική υγεία και στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των εφήβων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συγχρονικής μελέτης είναι η συσχέτιση των συναισθηματικών δυσκολιών, της χρήσης ουσιών και της κοινωνικής υποστήριξης με τον σχολικό εκφοβισμό σε ελληνικό μαθητικό πληθυσμό γυμνασίου. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της διαπολιτισμικής διακρατικής σχολικής μελέτης «Eurasian Child Mental Health Study (EACMHS)», η οποία αφορούσε την ψυχοκοινωνική ευεξία των εφήβων. Συνολικά 1581 (737 αγόρια, 844 κορίτσια, ΜΟ ηλικίας 13,1 ετών) έφηβοι συμμετείχαν στην έρευνα. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν το «Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (SDQ)» και το ερωτηματολόγιο «Εμπειρίες εκφοβισμού και ηλεκτρονικού εκφοβισμού». Επιπλέον, συμπληρώθηκαν ερωτήσεις αυτοαναφοράς σχετικά με την χρήση ουσιών και την κοινωνική υποστήριξη. Αποτελέσματα: Oι έφηβοι που είχαν εμπλακεί σε περιστατικά εκφοβισμού σαν θύματα, θύτες και θύτες/θύματα είχαν περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα και περισσότερες πιθανότητες να προβούν σε χρήση ουσιών σε σχέση με τους μη εμπλεκόμενους εφήβους (p <0,001 και p<0,001 αντίστοιχα). Τα θύματα και οι θύτες-θύματα είχαν περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα και οι θύτες και οι θύτες-θύματα είχαν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν χρήση ουσιών (p<0,001 για όλες τις συγκρίσεις). Τα θύματα ζητούν κοινωνική υποστήριξη κυρίως από συγγενείς σε σχέση με τους μη εμπλεκόμενους εφήβους (OR = 2,57; 95% CI, 1,62 - 4,09; P =0,05). Τέλος, δεν υπήρξαν διαφορές μεταξύ αγοριών και κοριτσιών θυμάτων που ζητούν κοινωνική υποστήριξη και βοήθεια. Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας διαπιστώνεται ότι ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα αρνητικό φαινόμενο για τους εφήβους και επομένως κρίνεται αναγκαία η έγκαιρη ανίχνευση και καταπολέμηση του στα σχολεία, μέσω ψυχοκοινωνικών προγραμμάτων πρόληψης και παρέμβασης.","abstract_html":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα πολυδιάστατο κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο έχει αναδειχθεί σε μείζων ανησυχητικό ζήτημα λόγω της αρνητικής επίδρασης που έχει στην ψυχική υγεία και στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των εφήβων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συγχρονικής μελέτης είναι η συσχέτιση των συναισθηματικών δυσκολιών, της χρήσης ουσιών και της κοινωνικής υποστήριξης με τον σχολικό εκφοβισμό σε ελληνικό μαθητικό πληθυσμό γυμνασίου. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της διαπολιτισμικής διακρατικής σχολικής μελέτης «Eurasian Child Mental Health Study (EACMHS)», η οποία αφορούσε την ψυχοκοινωνική ευεξία των εφήβων. Συνολικά 1581 (737 αγόρια, 844 κορίτσια, ΜΟ ηλικίας 13,1 ετών) έφηβοι συμμετείχαν στην έρευνα. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν το «Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (SDQ)» και το ερωτηματολόγιο «Εμπειρίες εκφοβισμού και ηλεκτρονικού εκφοβισμού». Επιπλέον, συμπληρώθηκαν ερωτήσεις αυτοαναφοράς σχετικά με την χρήση ουσιών και την κοινωνική υποστήριξη. Αποτελέσματα: Oι έφηβοι που είχαν εμπλακεί σε περιστατικά εκφοβισμού σαν θύματα, θύτες και θύτες/θύματα είχαν περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα και περισσότερες πιθανότητες να προβούν σε χρήση ουσιών σε σχέση με τους μη εμπλεκόμενους εφήβους (p &lt;0,001 και p&lt;0,001 αντίστοιχα). Τα θύματα και οι θύτες-θύματα είχαν περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα και οι θύτες και οι θύτες-θύματα είχαν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν χρήση ουσιών (p&lt;0,001 για όλες τις συγκρίσεις). Τα θύματα ζητούν κοινωνική υποστήριξη κυρίως από συγγενείς σε σχέση με τους μη εμπλεκόμενους εφήβους (OR = 2,57; 95% CI, 1,62 - 4,09; P =0,05). Τέλος, δεν υπήρξαν διαφορές μεταξύ αγοριών και κοριτσιών θυμάτων που ζητούν κοινωνική υποστήριξη και βοήθεια. Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας διαπιστώνεται ότι ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα αρνητικό φαινόμενο για τους εφήβους και επομένως κρίνεται αναγκαία η έγκαιρη ανίχνευση και καταπολέμηση του στα σχολεία, μέσω ψυχοκοινωνικών προγραμμάτων πρόληψης και παρέμβασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπέλλου Βασιλική","Bellou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945254"],"render_values":[{"text":"uoadl:2945254","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945254","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945254","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2945254","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπέλλου Βασιλική","Bellou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945254","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945254"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα πολυδιάστατο κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο έχει αναδειχθεί σε μείζων ανησυχητικό ζήτημα λόγω της αρνητικής επίδρασης που έχει στην ψυχική υγεία και στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των εφήβων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συγχρονικής μελέτης είναι η συσχέτιση των συναισθηματικών δυσκολιών, της χρήσης ουσιών και της κοινωνικής υποστήριξης με τον σχολικό εκφοβισμό σε ελληνικό μαθητικό πληθυσμό γυμνασίου. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της διαπολιτισμικής διακρατικής σχολικής μελέτης «Eurasian Child Mental Health Study (EACMHS)», η οποία αφορούσε την ψυχοκοινωνική ευεξία των εφήβων. Συνολικά 1581 (737 αγόρια, 844 κορίτσια, ΜΟ ηλικίας 13,1 ετών) έφηβοι συμμετείχαν στην έρευνα. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν το «Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (SDQ)» και το ερωτηματολόγιο «Εμπειρίες εκφοβισμού και ηλεκτρονικού εκφοβισμού». Επιπλέον, συμπληρώθηκαν ερωτήσεις αυτοαναφοράς σχετικά με την χρήση ουσιών και την κοινωνική υποστήριξη. Αποτελέσματα: Oι έφηβοι που είχαν εμπλακεί σε περιστατικά εκφοβισμού σαν θύματα, θύτες και θύτες/θύματα είχαν περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα και περισσότερες πιθανότητες να προβούν σε χρήση ουσιών σε σχέση με τους μη εμπλεκόμενους εφήβους (p <0,001 και p<0,001 αντίστοιχα). Τα θύματα και οι θύτες-θύματα είχαν περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα και οι θύτες και οι θύτες-θύματα είχαν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν χρήση ουσιών (p<0,001 για όλες τις συγκρίσεις). Τα θύματα ζητούν κοινωνική υποστήριξη κυρίως από συγγενείς σε σχέση με τους μη εμπλεκόμενους εφήβους (OR = 2,57; 95% CI, 1,62 - 4,09; P =0,05). Τέλος, δεν υπήρξαν διαφορές μεταξύ αγοριών και κοριτσιών θυμάτων που ζητούν κοινωνική υποστήριξη και βοήθεια. Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας διαπιστώνεται ότι ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα αρνητικό φαινόμενο για τους εφήβους και επομένως κρίνεται αναγκαία η έγκαιρη ανίχνευση και καταπολέμηση του στα σχολεία, μέσω ψυχοκοινωνικών προγραμμάτων πρόληψης και παρέμβασης.","Background: School bullying is a multidimensional social phenomenon, which has become a major concern due to its negative impact on the mental health and psychosocial development of adolescents. Αim: The aim of this cross-sectional study is to correlate the emotional difficulties, the use of substances and the social support with school bullying in a Greek high school population. Methods: The research was carried out in the framework of the intercultural transnational school study “Eurasian Child Mental Health Study (EACMUS)” which concerned the psychosocial well-being of adolescents. A total of 1581 teenagers (737 boys, 844 girls, mean=13.1 years of age) participated in the survey. For the data collection, were used the “Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ)” and the questionnaire \"Experiences of bullying and cyber bullying\". In addition, self-report questions on substance use and social support were completed. Results: The findings showed that adolescents who were involved in school bullying as victims, bullies and bullies-victims were more likely to have emotional problems and also were more likely to use substances than non-involved adolescents (p <0.001 and p <0.001 respectively). Victims and bullies-victims had more emotional problems (OR =1,31 & 1,19; 95% CI, 1,2-1,43 & 1,02-1,39) and bullies and bullies-victims were more likely to use substances (OR=3,11 & 3,23; 95% CI, 1,88-5,16 & 2,04-5,11)· (p <0.001 for all comparisons). Victims are more likely to seek social support from relatives than non-involved adolescents (especially from parents) (OR= 2,57; 95% CI, 1,62-4,09; P=0,05). Finally, there were no differences between victim’s boys and girls seeking social support. Conclusions: In conclusion, the results of the present study show that school bullying is a negative phenomenon for adolescents and therefore it is necessary to detect and combat it early in schools, through especially designed psychosocial prevention programs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H σχέση του σχολικού εκφοβισμού με τα συναισθηματικά προβλήματα, τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και την κοινωνική υποστήριξη στην εφηβική ηλικία: Μία συγχρονική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπέλλου Βασιλική","Bellou Vasiliki"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα πολυδιάστατο κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο έχει αναδειχθεί σε μείζων ανησυχητικό ζήτημα λόγω της αρνητικής επίδρασης που έχει στην ψυχική υγεία και στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των εφήβων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συγχρονικής μελέτης είναι η συσχέτιση των συναισθηματικών δυσκολιών, της χρήσης ουσιών και της κοινωνικής υποστήριξης με τον σχολικό εκφοβισμό σε ελληνικό μαθητικό πληθυσμό γυμνασίου. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της διαπολιτισμικής διακρατικής σχολικής μελέτης «Eurasian Child Mental Health Study (EACMHS)», η οποία αφορούσε την ψυχοκοινωνική ευεξία των εφήβων. Συνολικά 1581 (737 αγόρια, 844 κορίτσια, ΜΟ ηλικίας 13,1 ετών) έφηβοι συμμετείχαν στην έρευνα. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν το «Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (SDQ)» και το ερωτηματολόγιο «Εμπειρίες εκφοβισμού και ηλεκτρονικού εκφοβισμού». Επιπλέον, συμπληρώθηκαν ερωτήσεις αυτοαναφοράς σχετικά με την χρήση ουσιών και την κοινωνική υποστήριξη. Αποτελέσματα: Oι έφηβοι που είχαν εμπλακεί σε περιστατικά εκφοβισμού σαν θύματα, θύτες και θύτες/θύματα είχαν περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα και περισσότερες πιθανότητες να προβούν σε χρήση ουσιών σε σχέση με τους μη εμπλεκόμενους εφήβους (p <0,001 και p<0,001 αντίστοιχα). Τα θύματα και οι θύτες-θύματα είχαν περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα και οι θύτες και οι θύτες-θύματα είχαν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν χρήση ουσιών (p<0,001 για όλες τις συγκρίσεις). Τα θύματα ζητούν κοινωνική υποστήριξη κυρίως από συγγενείς σε σχέση με τους μη εμπλεκόμενους εφήβους (OR = 2,57; 95% CI, 1,62 - 4,09; P =0,05). Τέλος, δεν υπήρξαν διαφορές μεταξύ αγοριών και κοριτσιών θυμάτων που ζητούν κοινωνική υποστήριξη και βοήθεια. Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας διαπιστώνεται ότι ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα αρνητικό φαινόμενο για τους εφήβους και επομένως κρίνεται αναγκαία η έγκαιρη ανίχνευση και καταπολέμηση του στα σχολεία, μέσω ψυχοκοινωνικών προγραμμάτων πρόληψης και παρέμβασης.","Background: School bullying is a multidimensional social phenomenon, which has become a major concern due to its negative impact on the mental health and psychosocial development of adolescents. Αim: The aim of this cross-sectional study is to correlate the emotional difficulties, the use of substances and the social support with school bullying in a Greek high school population. Methods: The research was carried out in the framework of the intercultural transnational school study “Eurasian Child Mental Health Study (EACMUS)” which concerned the psychosocial well-being of adolescents. A total of 1581 teenagers (737 boys, 844 girls, mean=13.1 years of age) participated in the survey. For the data collection, were used the “Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ)” and the questionnaire \"Experiences of bullying and cyber bullying\". In addition, self-report questions on substance use and social support were completed. Results: The findings showed that adolescents who were involved in school bullying as victims, bullies and bullies-victims were more likely to have emotional problems and also were more likely to use substances than non-involved adolescents (p <0.001 and p <0.001 respectively). Victims and bullies-victims had more emotional problems (OR =1,31 & 1,19; 95% CI, 1,2-1,43 & 1,02-1,39) and bullies and bullies-victims were more likely to use substances (OR=3,11 & 3,23; 95% CI, 1,88-5,16 & 2,04-5,11)· (p <0.001 for all comparisons). Victims are more likely to seek social support from relatives than non-involved adolescents (especially from parents) (OR= 2,57; 95% CI, 1,62-4,09; P=0,05). Finally, there were no differences between victim’s boys and girls seeking social support. Conclusions: In conclusion, the results of the present study show that school bullying is a negative phenomenon for adolescents and therefore it is necessary to detect and combat it early in schools, through especially designed psychosocial prevention programs."],"dc:identifier":["uoadl:2945254","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945254"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["H σχέση του σχολικού εκφοβισμού με τα συναισθηματικά προβλήματα, τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και την κοινωνική υποστήριξη στην εφηβική ηλικία: Μία συγχρονική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:42Z"}