{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945418"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945418","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"THE SEPARATE AND SYNERGISTIC EFFECTS OF AMPAR ANTAGONISTS ON THE TRANSITION OF CORTICAL NETWORKS TO EPILEPTIFORM ACTIVITY","abstract":"Οι περιπτώσεις των φαρμακοανθεκτικών κρίσεων και κατ’ επέκταση της επιληψίας είναι σημαντικά υψηλή στα παιδιά, αλλά η υποκείμενη αιτιολογία για την ανθεκτικότητα τους στην αντιεπιληπτική θεραπεία παραμένει αόριστη. Πρωταρχικοί συντελεστές στην εγγενή ευαισθησία των επιληπτικών κρίσεων του ανώριμου εγκεφάλου είναι οι υποδοχείς ΑΜΡΑ, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ιδανικούς στόχους για την ανάπτυξη νέων αντιεπιληπτικών φαρμάκων για τις περιπτώσεις ανθεκτικών παιδιατρικών συνδρόμων. Συγκεκριμένα, το δεκανοϊκό οξύ, ένα κύριο συστατικό της κετογονικής δίαιτας τριγλυκεριδίων μεσαίας αλυσίδας και το perampanel, ένα πρόσφατα εγκεκριμένο αντισπασμωδικό, έχουν αποδειχθεί ότι παρέχουν ισχυρή ανεξάρτητη καθώς και συνεργιστική αντιεπιληπτική δράση μέσω αναστολής των υποδοχέων ΑΜΡΑ. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη γνωστό εάν αυτές οι ενώσεις μπλοκάρουν τους υποδοχείς ΑΜΡΑ συνολικά στον εγκέφαλο και κατά τη διάρκεια των κρίσιμων αναπτυξιακών μεταβάσεων. Εδώ, παρουσιάζουμε ένα ex vivo μοντέλο ενδογενούς δραστηριότητας νεοφλοιώδους δικτύου σε φέτες εγκεφάλου ποντικιών πριν και μετά τον απογαλακτισμό τους, ώστε να διερευνήσουμε την επίδραση των αναπτυξιακών αλλαγών στη δημιουργία και την εξάπλωση επιληπτικών κρίσεων, καθώς και τη φαρμακοευαισθησία της παροξυσμικής δραστηριότητας σε αυτούς τους φαρμακολογικούς παράγοντες. Τα δεδομένα μας υποστήριξαν την ύπαρξη συγκεκριμένων ηλικιακών μοτίβων επιληπτικής δραστηριότητας στις αναπτυξιακές μεταβάσεις από την πρώιμη έως την παιδική ηλικία. Το δεκανοϊκό οξύ εμφάνισε υψηλότερη δράση σε σύγκριση με το perampanel, το οποία απέτυχε να τερματίσει τις επαγόμενες από 0-Mg2 + επιληπτικές κρίσεις σε κλινικά σχετικές συγκεντρώσεις. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η ανάπτυξη ανθεκτικότητας σε ορισμένα φάρμακα μπορεί να είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό του ανώριμου ιστού ή συγκεκριμένων εγκεφαλικών δικτύων.","abstract_html":"Οι περιπτώσεις των φαρμακοανθεκτικών κρίσεων και κατ’ επέκταση της επιληψίας είναι σημαντικά υψηλή στα παιδιά, αλλά η υποκείμενη αιτιολογία για την ανθεκτικότητα τους στην αντιεπιληπτική θεραπεία παραμένει αόριστη. Πρωταρχικοί συντελεστές στην εγγενή ευαισθησία των επιληπτικών κρίσεων του ανώριμου εγκεφάλου είναι οι υποδοχείς ΑΜΡΑ, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ιδανικούς στόχους για την ανάπτυξη νέων αντιεπιληπτικών φαρμάκων για τις περιπτώσεις ανθεκτικών παιδιατρικών συνδρόμων. Συγκεκριμένα, το δεκανοϊκό οξύ, ένα κύριο συστατικό της κετογονικής δίαιτας τριγλυκεριδίων μεσαίας αλυσίδας και το perampanel, ένα πρόσφατα εγκεκριμένο αντισπασμωδικό, έχουν αποδειχθεί ότι παρέχουν ισχυρή ανεξάρτητη καθώς και συνεργιστική αντιεπιληπτική δράση μέσω αναστολής των υποδοχέων ΑΜΡΑ. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη γνωστό εάν αυτές οι ενώσεις μπλοκάρουν τους υποδοχείς ΑΜΡΑ συνολικά στον εγκέφαλο και κατά τη διάρκεια των κρίσιμων αναπτυξιακών μεταβάσεων. Εδώ, παρουσιάζουμε ένα ex vivo μοντέλο ενδογενούς δραστηριότητας νεοφλοιώδους δικτύου σε φέτες εγκεφάλου ποντικιών πριν και μετά τον απογαλακτισμό τους, ώστε να διερευνήσουμε την επίδραση των αναπτυξιακών αλλαγών στη δημιουργία και την εξάπλωση επιληπτικών κρίσεων, καθώς και τη φαρμακοευαισθησία της παροξυσμικής δραστηριότητας σε αυτούς τους φαρμακολογικούς παράγοντες. Τα δεδομένα μας υποστήριξαν την ύπαρξη συγκεκριμένων ηλικιακών μοτίβων επιληπτικής δραστηριότητας στις αναπτυξιακές μεταβάσεις από την πρώιμη έως την παιδική ηλικία. Το δεκανοϊκό οξύ εμφάνισε υψηλότερη δράση σε σύγκριση με το perampanel, το οποία απέτυχε να τερματίσει τις επαγόμενες από 0-Mg2 + επιληπτικές κρίσεις σε κλινικά σχετικές συγκεντρώσεις. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η ανάπτυξη ανθεκτικότητας σε ορισμένα φάρμακα μπορεί να είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό του ανώριμου ιστού ή συγκεκριμένων εγκεφαλικών δικτύων.","abstract_has_math":false,"creators":["Δουλούδη Μαριλίνα","Douloudi Marilina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:44Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945418"],"render_values":[{"text":"uoadl:2945418","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945418","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945418","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2945418","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δουλούδη Μαριλίνα","Douloudi Marilina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945418","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945418"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι περιπτώσεις των φαρμακοανθεκτικών κρίσεων και κατ’ επέκταση της επιληψίας είναι σημαντικά υψηλή στα παιδιά, αλλά η υποκείμενη αιτιολογία για την ανθεκτικότητα τους στην αντιεπιληπτική θεραπεία παραμένει αόριστη. Πρωταρχικοί συντελεστές στην εγγενή ευαισθησία των επιληπτικών κρίσεων του ανώριμου εγκεφάλου είναι οι υποδοχείς ΑΜΡΑ, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ιδανικούς στόχους για την ανάπτυξη νέων αντιεπιληπτικών φαρμάκων για τις περιπτώσεις ανθεκτικών παιδιατρικών συνδρόμων. Συγκεκριμένα, το δεκανοϊκό οξύ, ένα κύριο συστατικό της κετογονικής δίαιτας τριγλυκεριδίων μεσαίας αλυσίδας και το perampanel, ένα πρόσφατα εγκεκριμένο αντισπασμωδικό, έχουν αποδειχθεί ότι παρέχουν ισχυρή ανεξάρτητη καθώς και συνεργιστική αντιεπιληπτική δράση μέσω αναστολής των υποδοχέων ΑΜΡΑ. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη γνωστό εάν αυτές οι ενώσεις μπλοκάρουν τους υποδοχείς ΑΜΡΑ συνολικά στον εγκέφαλο και κατά τη διάρκεια των κρίσιμων αναπτυξιακών μεταβάσεων. Εδώ, παρουσιάζουμε ένα ex vivo μοντέλο ενδογενούς δραστηριότητας νεοφλοιώδους δικτύου σε φέτες εγκεφάλου ποντικιών πριν και μετά τον απογαλακτισμό τους, ώστε να διερευνήσουμε την επίδραση των αναπτυξιακών αλλαγών στη δημιουργία και την εξάπλωση επιληπτικών κρίσεων, καθώς και τη φαρμακοευαισθησία της παροξυσμικής δραστηριότητας σε αυτούς τους φαρμακολογικούς παράγοντες. Τα δεδομένα μας υποστήριξαν την ύπαρξη συγκεκριμένων ηλικιακών μοτίβων επιληπτικής δραστηριότητας στις αναπτυξιακές μεταβάσεις από την πρώιμη έως την παιδική ηλικία. Το δεκανοϊκό οξύ εμφάνισε υψηλότερη δράση σε σύγκριση με το perampanel, το οποία απέτυχε να τερματίσει τις επαγόμενες από 0-Mg2 + επιληπτικές κρίσεις σε κλινικά σχετικές συγκεντρώσεις. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η ανάπτυξη ανθεκτικότητας σε ορισμένα φάρμακα μπορεί να είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό του ανώριμου ιστού ή συγκεκριμένων εγκεφαλικών δικτύων.","The incidence of drug-resistant seizures and epilepsy is considerably high in children, but the underlying etiology for their refractoriness to antiepileptic treatment remains elusive. As primary contributors to the inherent seizure susceptiveness of the immature brain, AMPA receptors represent unique targets for the development of novel antiepileptic drugs for intractable pediatric syndromes. Specifically, decanoic acid, a main constituent of the medium chain triglyceride ketogenic diet, and perampanel, a recently approved anticonvulsant, has been shown to provide strong separate and synergistic antiseizure action through sufficient AMPA receptor inhibition. However, it is unknown yet whether these compounds block AMPA receptors globally across the brain and during critical developmental transitions. Here, we present an ex vivo model of endogenous neocortical network activity from brain slice preparations of pre- and post-wining mice to explore the impact of developmental changes on seizure generation and spread, as well as on the pharmacosensitivity of paroxysmal activity to these two pharmacological agents. Our data supported the existence of age-specific patterns of epileptiform activity in the developmental transitions from early to late childhood. Decanoic acid displayed a higher potency compared to perampanel, which failed to terminate 0-Mg2+ induced epileptiform discharges at clinically relevant concentrations. These results denote that the development of resistance to certain drugs may be an intrinsic characteristic of immature tissue or specific brain networks."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["THE SEPARATE AND SYNERGISTIC EFFECTS OF AMPAR ANTAGONISTS ON THE TRANSITION OF CORTICAL NETWORKS TO EPILEPTIFORM ACTIVITY"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δουλούδη Μαριλίνα","Douloudi Marilina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Οι περιπτώσεις των φαρμακοανθεκτικών κρίσεων και κατ’ επέκταση της επιληψίας είναι σημαντικά υψηλή στα παιδιά, αλλά η υποκείμενη αιτιολογία για την ανθεκτικότητα τους στην αντιεπιληπτική θεραπεία παραμένει αόριστη. Πρωταρχικοί συντελεστές στην εγγενή ευαισθησία των επιληπτικών κρίσεων του ανώριμου εγκεφάλου είναι οι υποδοχείς ΑΜΡΑ, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ιδανικούς στόχους για την ανάπτυξη νέων αντιεπιληπτικών φαρμάκων για τις περιπτώσεις ανθεκτικών παιδιατρικών συνδρόμων. Συγκεκριμένα, το δεκανοϊκό οξύ, ένα κύριο συστατικό της κετογονικής δίαιτας τριγλυκεριδίων μεσαίας αλυσίδας και το perampanel, ένα πρόσφατα εγκεκριμένο αντισπασμωδικό, έχουν αποδειχθεί ότι παρέχουν ισχυρή ανεξάρτητη καθώς και συνεργιστική αντιεπιληπτική δράση μέσω αναστολής των υποδοχέων ΑΜΡΑ. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη γνωστό εάν αυτές οι ενώσεις μπλοκάρουν τους υποδοχείς ΑΜΡΑ συνολικά στον εγκέφαλο και κατά τη διάρκεια των κρίσιμων αναπτυξιακών μεταβάσεων. Εδώ, παρουσιάζουμε ένα ex vivo μοντέλο ενδογενούς δραστηριότητας νεοφλοιώδους δικτύου σε φέτες εγκεφάλου ποντικιών πριν και μετά τον απογαλακτισμό τους, ώστε να διερευνήσουμε την επίδραση των αναπτυξιακών αλλαγών στη δημιουργία και την εξάπλωση επιληπτικών κρίσεων, καθώς και τη φαρμακοευαισθησία της παροξυσμικής δραστηριότητας σε αυτούς τους φαρμακολογικούς παράγοντες. Τα δεδομένα μας υποστήριξαν την ύπαρξη συγκεκριμένων ηλικιακών μοτίβων επιληπτικής δραστηριότητας στις αναπτυξιακές μεταβάσεις από την πρώιμη έως την παιδική ηλικία. Το δεκανοϊκό οξύ εμφάνισε υψηλότερη δράση σε σύγκριση με το perampanel, το οποία απέτυχε να τερματίσει τις επαγόμενες από 0-Mg2 + επιληπτικές κρίσεις σε κλινικά σχετικές συγκεντρώσεις. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η ανάπτυξη ανθεκτικότητας σε ορισμένα φάρμακα μπορεί να είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό του ανώριμου ιστού ή συγκεκριμένων εγκεφαλικών δικτύων.","The incidence of drug-resistant seizures and epilepsy is considerably high in children, but the underlying etiology for their refractoriness to antiepileptic treatment remains elusive. As primary contributors to the inherent seizure susceptiveness of the immature brain, AMPA receptors represent unique targets for the development of novel antiepileptic drugs for intractable pediatric syndromes. Specifically, decanoic acid, a main constituent of the medium chain triglyceride ketogenic diet, and perampanel, a recently approved anticonvulsant, has been shown to provide strong separate and synergistic antiseizure action through sufficient AMPA receptor inhibition. However, it is unknown yet whether these compounds block AMPA receptors globally across the brain and during critical developmental transitions. Here, we present an ex vivo model of endogenous neocortical network activity from brain slice preparations of pre- and post-wining mice to explore the impact of developmental changes on seizure generation and spread, as well as on the pharmacosensitivity of paroxysmal activity to these two pharmacological agents. Our data supported the existence of age-specific patterns of epileptiform activity in the developmental transitions from early to late childhood. Decanoic acid displayed a higher potency compared to perampanel, which failed to terminate 0-Mg2+ induced epileptiform discharges at clinically relevant concentrations. These results denote that the development of resistance to certain drugs may be an intrinsic characteristic of immature tissue or specific brain networks."],"dc:identifier":["uoadl:2945418","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945418"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["THE SEPARATE AND SYNERGISTIC EFFECTS OF AMPAR ANTAGONISTS ON THE TRANSITION OF CORTICAL NETWORKS TO EPILEPTIFORM ACTIVITY"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:44Z"}