{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945560"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2945560","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ποιητική των τραγουδιών του Νίκου Γκάτσου","abstract":"Ο Νίκος Γκάτσος καθιερώθηκε ως υπερρεαλιστής ποιητής με την έκδοση της Αμοργού (1943). Κατόπιν, οι κριτικοί και οι ιστορικοί της λογοτεχνίας θεώρησαν ότι σιώπησε ποιητικά, καθώς στράφηκε αποκλειστικά στη μετάφραση και τη στιχουργία. Ο Γκάτσος, όμως, διοχέτευσε τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του τόσο στις μεταφράσεις όσο και στα τραγούδια του, με τα οποία αποκλειστικά ασχολείται αυτή η εργασία. Ως άριστος γνώστης αλλά και χειριστής των επιρροών της νέας ελληνικής ποίησης, το στιχουργικό του έργο συνδυάζει υπερρεαλιστικά γνωρίσματα, στοιχεία του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού, ενώ χρησιμοποιεί δημιουργικά και τις προσωπικές του επιρροές από το έργο άλλων ελλήνων ποιητών. Μέσα από την υπερρεαλιστική αντίληψη για το όνειρο, που είναι φανερή στο σύνολο των τραγουδιών του, και από τη χρήση συμβόλων που συνδυάζουν όλες τις παραπάνω επιρροές στα τραγούδια του, φαίνεται πως οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου αποτελούν ένα οργανικό κομμάτι της ποιητικής του δουλειάς και δεν δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό του ως «ο ποιητής του ενός ποιήματος».","abstract_html":"Ο Νίκος Γκάτσος καθιερώθηκε ως υπερρεαλιστής ποιητής με την έκδοση της Αμοργού (1943). Κατόπιν, οι κριτικοί και οι ιστορικοί της λογοτεχνίας θεώρησαν ότι σιώπησε ποιητικά, καθώς στράφηκε αποκλειστικά στη μετάφραση και τη στιχουργία. Ο Γκάτσος, όμως, διοχέτευσε τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του τόσο στις μεταφράσεις όσο και στα τραγούδια του, με τα οποία αποκλειστικά ασχολείται αυτή η εργασία. Ως άριστος γνώστης αλλά και χειριστής των επιρροών της νέας ελληνικής ποίησης, το στιχουργικό του έργο συνδυάζει υπερρεαλιστικά γνωρίσματα, στοιχεία του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού, ενώ χρησιμοποιεί δημιουργικά και τις προσωπικές του επιρροές από το έργο άλλων ελλήνων ποιητών. Μέσα από την υπερρεαλιστική αντίληψη για το όνειρο, που είναι φανερή στο σύνολο των τραγουδιών του, και από τη χρήση συμβόλων που συνδυάζουν όλες τις παραπάνω επιρροές στα τραγούδια του, φαίνεται πως οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου αποτελούν ένα οργανικό κομμάτι της ποιητικής του δουλειάς και δεν δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό του ως «ο ποιητής του ενός ποιήματος».","abstract_has_math":false,"creators":["Αρδίττη Νεφέλη","Arditti Nefeli"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:44Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945560"],"render_values":[{"text":"uoadl:2945560","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945560","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945560","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2945560","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρδίττη Νεφέλη","Arditti Nefeli"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2945560","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945560"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Νίκος Γκάτσος καθιερώθηκε ως υπερρεαλιστής ποιητής με την έκδοση της Αμοργού (1943). Κατόπιν, οι κριτικοί και οι ιστορικοί της λογοτεχνίας θεώρησαν ότι σιώπησε ποιητικά, καθώς στράφηκε αποκλειστικά στη μετάφραση και τη στιχουργία. Ο Γκάτσος, όμως, διοχέτευσε τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του τόσο στις μεταφράσεις όσο και στα τραγούδια του, με τα οποία αποκλειστικά ασχολείται αυτή η εργασία. Ως άριστος γνώστης αλλά και χειριστής των επιρροών της νέας ελληνικής ποίησης, το στιχουργικό του έργο συνδυάζει υπερρεαλιστικά γνωρίσματα, στοιχεία του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού, ενώ χρησιμοποιεί δημιουργικά και τις προσωπικές του επιρροές από το έργο άλλων ελλήνων ποιητών. Μέσα από την υπερρεαλιστική αντίληψη για το όνειρο, που είναι φανερή στο σύνολο των τραγουδιών του, και από τη χρήση συμβόλων που συνδυάζουν όλες τις παραπάνω επιρροές στα τραγούδια του, φαίνεται πως οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου αποτελούν ένα οργανικό κομμάτι της ποιητικής του δουλειάς και δεν δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό του ως «ο ποιητής του ενός ποιήματος».","Nikos Gatsos was established as a Greek surrealist poet when he published in Athens the poem Amorgos (1943). However, as he turned exclusively to the fields of translation and lyrics’ writing, literary critics and historians considered him to be poetically silent until the end of his life. Gatsos, although, channeled the characteristics of his poetry into both his translations and his songs, with which this thesis deals exclusively. As an excellent connoisseur and manipulator of the influences of modern Greek poetry, his lyrical work combines surreal features, elements of the Greek folk song and he also handles creatively his personal influences from other Greek poets. The surrealistic conception of the dream, which is evident in the whole of his songs, and the use of symbols that combine all of the above influences, make enough evidence to prove that Nikos Gatsos' songs should be considered an organic part of his poetry and that the characterization of him being \"the poet of just one poem\" should not be considered as legit."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ποιητική των τραγουδιών του Νίκου Γκάτσου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρδίττη Νεφέλη","Arditti Nefeli"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ο Νίκος Γκάτσος καθιερώθηκε ως υπερρεαλιστής ποιητής με την έκδοση της Αμοργού (1943). Κατόπιν, οι κριτικοί και οι ιστορικοί της λογοτεχνίας θεώρησαν ότι σιώπησε ποιητικά, καθώς στράφηκε αποκλειστικά στη μετάφραση και τη στιχουργία. Ο Γκάτσος, όμως, διοχέτευσε τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του τόσο στις μεταφράσεις όσο και στα τραγούδια του, με τα οποία αποκλειστικά ασχολείται αυτή η εργασία. Ως άριστος γνώστης αλλά και χειριστής των επιρροών της νέας ελληνικής ποίησης, το στιχουργικό του έργο συνδυάζει υπερρεαλιστικά γνωρίσματα, στοιχεία του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού, ενώ χρησιμοποιεί δημιουργικά και τις προσωπικές του επιρροές από το έργο άλλων ελλήνων ποιητών. Μέσα από την υπερρεαλιστική αντίληψη για το όνειρο, που είναι φανερή στο σύνολο των τραγουδιών του, και από τη χρήση συμβόλων που συνδυάζουν όλες τις παραπάνω επιρροές στα τραγούδια του, φαίνεται πως οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου αποτελούν ένα οργανικό κομμάτι της ποιητικής του δουλειάς και δεν δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό του ως «ο ποιητής του ενός ποιήματος».","Nikos Gatsos was established as a Greek surrealist poet when he published in Athens the poem Amorgos (1943). However, as he turned exclusively to the fields of translation and lyrics’ writing, literary critics and historians considered him to be poetically silent until the end of his life. Gatsos, although, channeled the characteristics of his poetry into both his translations and his songs, with which this thesis deals exclusively. As an excellent connoisseur and manipulator of the influences of modern Greek poetry, his lyrical work combines surreal features, elements of the Greek folk song and he also handles creatively his personal influences from other Greek poets. The surrealistic conception of the dream, which is evident in the whole of his songs, and the use of symbols that combine all of the above influences, make enough evidence to prove that Nikos Gatsos' songs should be considered an organic part of his poetry and that the characterization of him being \"the poet of just one poem\" should not be considered as legit."],"dc:identifier":["uoadl:2945560","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2945560"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η ποιητική των τραγουδιών του Νίκου Γκάτσου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:44Z"}