{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946130"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946130","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"3D ανατομικά δεδομένα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε σύγκλειση μεσοκολπικής επικοινωνίας","abstract":"Εισαγωγή: Στους ασθενείς που υπόκεινται σε διαδερμική σύγκλειση δευτερογενούς μεσοκολπικού ελλείμματος, η απόφαση επιλογής για τη συσκευή σύγκλεισης βασίζεται στις μετρήσεις της τρισδιάστατης διοισοφάγειας υπερηχογραφίας, καθώς και στις δισδιάστατες μετρήσεις της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εκτιμήσει εάν σε ασθενείς με το σημείο “halo”, το οποίο ορίζεται ως αυξημένο πάχος ιστού στα άκρα των rims του μεσοκολπικού ελλείμματος, υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των τρισδιάστατων μετρήσεων και των δισδιάστατων μετρήσεων του εκπτυσσόμενου μπαλονιού, με σκοπό την αποφυγή χρήσης της μεθόδου του μπαλονιού. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 40 διαδοχικοί ασθενείς, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε σύγκλειση μονήρους, χωρίς σύμπλοκη ανατομία μεσοκολπικού ελλείμματος. Τα δεδομένα από τις δισδιάστατες και τρισδιάστατες μετρήσεις μελετήθηκαν αφότου είχε τελειώσει η διαδικασία σύγκλεισης. Για τον υπολογισμό της περιφέρειας στις τρισδιάστατες μετρήσεις, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της πλανιμέτρησης. Οι ασθενείς διαιρέθηκαν σύμφωνα με την παρουσία ή όχι του σημείου “halo” και εκτιμήθηκε η συσχέτιση μεταξύ της διαμέτρου από τις τρισδιάστατες μετρήσεις και της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού. Αποτελέσματα: Υψηλότερη συσχέτιση και χαμηλότερη μέση απόλυτη διαφορά μεταξύ των τρισδιάστατων μετρήσεων και της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού βρέθηκε σε ασθενείς με το σημείο “halo”, p=0,038. Επίσης, σε ασθενείς με το σημείο “halo”, η μέση διαφορά διαμέτρου ήταν μη σημαντική, p=0,182 . Αντίθετα, στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε στη μέση διαφορά διαμέτρου σε ασθενείς χωρίς το σημείο “halo”, p<0,001. Σημαντική διαφορά βρέθηκε επίσης κατά τη σύγκριση της μέσης διαφοράς διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού στις δύο ομάδες ασθενών, p<0,001. Συμπέρασμα: Η μέτρηση του μεγέθους του μεσοκολπικού ελλείμματος με τρισδιάστατη υπερηχοκαρδιογραφία, είναι ακριβής σε ασθενείς με σημείο “halo” και συσχετίζεται καλά με τη μέθοδο χρήσης μπαλονιού. Αυτή η μελέτη δικαιολογεί περαιτέρω έρευνα σχετικά με την αξιοπιστία της τρισδιάστατης απεικόνισης για την επιλογή του μεγέθους της συσκευής σύγκλεισης του ελλείμματος με σκοπό να αποφευχθεί η χρήση του μπαλονιού, να μειωθεί ο χρόνος διαδικασίας και ως εκ τούτου να απλοποιηθεί η διαδικασία.","abstract_html":"Εισαγωγή: Στους ασθενείς που υπόκεινται σε διαδερμική σύγκλειση δευτερογενούς μεσοκολπικού ελλείμματος, η απόφαση επιλογής για τη συσκευή σύγκλεισης βασίζεται στις μετρήσεις της τρισδιάστατης διοισοφάγειας υπερηχογραφίας, καθώς και στις δισδιάστατες μετρήσεις της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εκτιμήσει εάν σε ασθενείς με το σημείο “halo”, το οποίο ορίζεται ως αυξημένο πάχος ιστού στα άκρα των rims του μεσοκολπικού ελλείμματος, υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των τρισδιάστατων μετρήσεων και των δισδιάστατων μετρήσεων του εκπτυσσόμενου μπαλονιού, με σκοπό την αποφυγή χρήσης της μεθόδου του μπαλονιού. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 40 διαδοχικοί ασθενείς, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε σύγκλειση μονήρους, χωρίς σύμπλοκη ανατομία μεσοκολπικού ελλείμματος. Τα δεδομένα από τις δισδιάστατες και τρισδιάστατες μετρήσεις μελετήθηκαν αφότου είχε τελειώσει η διαδικασία σύγκλεισης. Για τον υπολογισμό της περιφέρειας στις τρισδιάστατες μετρήσεις, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της πλανιμέτρησης. Οι ασθενείς διαιρέθηκαν σύμφωνα με την παρουσία ή όχι του σημείου “halo” και εκτιμήθηκε η συσχέτιση μεταξύ της διαμέτρου από τις τρισδιάστατες μετρήσεις και της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού. Αποτελέσματα: Υψηλότερη συσχέτιση και χαμηλότερη μέση απόλυτη διαφορά μεταξύ των τρισδιάστατων μετρήσεων και της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού βρέθηκε σε ασθενείς με το σημείο “halo”, p=0,038. Επίσης, σε ασθενείς με το σημείο “halo”, η μέση διαφορά διαμέτρου ήταν μη σημαντική, p=0,182 . Αντίθετα, στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε στη μέση διαφορά διαμέτρου σε ασθενείς χωρίς το σημείο “halo”, p&lt;0,001. Σημαντική διαφορά βρέθηκε επίσης κατά τη σύγκριση της μέσης διαφοράς διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού στις δύο ομάδες ασθενών, p&lt;0,001. Συμπέρασμα: Η μέτρηση του μεγέθους του μεσοκολπικού ελλείμματος με τρισδιάστατη υπερηχοκαρδιογραφία, είναι ακριβής σε ασθενείς με σημείο “halo” και συσχετίζεται καλά με τη μέθοδο χρήσης μπαλονιού. Αυτή η μελέτη δικαιολογεί περαιτέρω έρευνα σχετικά με την αξιοπιστία της τρισδιάστατης απεικόνισης για την επιλογή του μεγέθους της συσκευής σύγκλεισης του ελλείμματος με σκοπό να αποφευχθεί η χρήση του μπαλονιού, να μειωθεί ο χρόνος διαδικασίας και ως εκ τούτου να απλοποιηθεί η διαδικασία.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστόλου Ιφιγένεια","Apostolou Ifigeneia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946130"],"render_values":[{"text":"uoadl:2946130","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946130","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946130","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2946130","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστόλου Ιφιγένεια","Apostolou Ifigeneia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946130","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946130"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Στους ασθενείς που υπόκεινται σε διαδερμική σύγκλειση δευτερογενούς μεσοκολπικού ελλείμματος, η απόφαση επιλογής για τη συσκευή σύγκλεισης βασίζεται στις μετρήσεις της τρισδιάστατης διοισοφάγειας υπερηχογραφίας, καθώς και στις δισδιάστατες μετρήσεις της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εκτιμήσει εάν σε ασθενείς με το σημείο “halo”, το οποίο ορίζεται ως αυξημένο πάχος ιστού στα άκρα των rims του μεσοκολπικού ελλείμματος, υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των τρισδιάστατων μετρήσεων και των δισδιάστατων μετρήσεων του εκπτυσσόμενου μπαλονιού, με σκοπό την αποφυγή χρήσης της μεθόδου του μπαλονιού. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 40 διαδοχικοί ασθενείς, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε σύγκλειση μονήρους, χωρίς σύμπλοκη ανατομία μεσοκολπικού ελλείμματος. Τα δεδομένα από τις δισδιάστατες και τρισδιάστατες μετρήσεις μελετήθηκαν αφότου είχε τελειώσει η διαδικασία σύγκλεισης. Για τον υπολογισμό της περιφέρειας στις τρισδιάστατες μετρήσεις, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της πλανιμέτρησης. Οι ασθενείς διαιρέθηκαν σύμφωνα με την παρουσία ή όχι του σημείου “halo” και εκτιμήθηκε η συσχέτιση μεταξύ της διαμέτρου από τις τρισδιάστατες μετρήσεις και της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού. Αποτελέσματα: Υψηλότερη συσχέτιση και χαμηλότερη μέση απόλυτη διαφορά μεταξύ των τρισδιάστατων μετρήσεων και της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού βρέθηκε σε ασθενείς με το σημείο “halo”, p=0,038. Επίσης, σε ασθενείς με το σημείο “halo”, η μέση διαφορά διαμέτρου ήταν μη σημαντική, p=0,182 . Αντίθετα, στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε στη μέση διαφορά διαμέτρου σε ασθενείς χωρίς το σημείο “halo”, p<0,001. Σημαντική διαφορά βρέθηκε επίσης κατά τη σύγκριση της μέσης διαφοράς διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού στις δύο ομάδες ασθενών, p<0,001. Συμπέρασμα: Η μέτρηση του μεγέθους του μεσοκολπικού ελλείμματος με τρισδιάστατη υπερηχοκαρδιογραφία, είναι ακριβής σε ασθενείς με σημείο “halo” και συσχετίζεται καλά με τη μέθοδο χρήσης μπαλονιού. Αυτή η μελέτη δικαιολογεί περαιτέρω έρευνα σχετικά με την αξιοπιστία της τρισδιάστατης απεικόνισης για την επιλογή του μεγέθους της συσκευής σύγκλεισης του ελλείμματος με σκοπό να αποφευχθεί η χρήση του μπαλονιού, να μειωθεί ο χρόνος διαδικασίας και ως εκ τούτου να απλοποιηθεί η διαδικασία.","Introduction: In patients undergoing percutaneous closure of secundum atrial septal defect, the device selection is decided based on three-dimensional transesophageal echocardiography (3D TEE) measurements and two-dimensional balloon stretched diameter measurements; more importantly balloon sizing. Purpose: The purpose of the study was to assess whether in patients with “halo-sign”, defined as increased tissue thickness at the edge of the ASD rims, there is an agreement between 3D TEE and 2D balloon stretched diameter aiming to avoidance of balloon sizing. Material and Methods:Forty consecutive patients who underwent closure of a single, without complex anatomy ASD were included. 3D and 2D TEE datasets were acquired and analyzed 24 offline. Planimetry was used to calculate circumference derived diameter of ASD from 3D datasets. Patients were classified according to the presence of the “halo sign” and the agreement between circumference derived diameter and balloon stretched diameter was examined. Results: Higher correlation and lower median absolute difference between 3D TEE measurements and 2D stretched balloon diameter was found in patients with “halo sign”, p=0,0038. In patients with the “halo sign” mean diameter difference was non-significant, p=0,0182. On the contrary, statistically significant difference was found in patients without the “halo sign”, p<0,001. Significant difference was also found when comparing mean difference in the two patient groups, p<0,001. Conclusion: ASD sizing by 3D echocardiography, is accurate in patients with halo sign and it correlates well with the balloon sizing method. This study justifies further investigation concerning the reliability of 3D imaging for the selection of the ASD device size with a view to avoid balloon sizing, decrease procedural time and thus simplify the procedure."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["3D ανατομικά δεδομένα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε σύγκλειση μεσοκολπικής επικοινωνίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστόλου Ιφιγένεια","Apostolou Ifigeneia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Στους ασθενείς που υπόκεινται σε διαδερμική σύγκλειση δευτερογενούς μεσοκολπικού ελλείμματος, η απόφαση επιλογής για τη συσκευή σύγκλεισης βασίζεται στις μετρήσεις της τρισδιάστατης διοισοφάγειας υπερηχογραφίας, καθώς και στις δισδιάστατες μετρήσεις της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εκτιμήσει εάν σε ασθενείς με το σημείο “halo”, το οποίο ορίζεται ως αυξημένο πάχος ιστού στα άκρα των rims του μεσοκολπικού ελλείμματος, υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των τρισδιάστατων μετρήσεων και των δισδιάστατων μετρήσεων του εκπτυσσόμενου μπαλονιού, με σκοπό την αποφυγή χρήσης της μεθόδου του μπαλονιού. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 40 διαδοχικοί ασθενείς, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε σύγκλειση μονήρους, χωρίς σύμπλοκη ανατομία μεσοκολπικού ελλείμματος. Τα δεδομένα από τις δισδιάστατες και τρισδιάστατες μετρήσεις μελετήθηκαν αφότου είχε τελειώσει η διαδικασία σύγκλεισης. Για τον υπολογισμό της περιφέρειας στις τρισδιάστατες μετρήσεις, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της πλανιμέτρησης. Οι ασθενείς διαιρέθηκαν σύμφωνα με την παρουσία ή όχι του σημείου “halo” και εκτιμήθηκε η συσχέτιση μεταξύ της διαμέτρου από τις τρισδιάστατες μετρήσεις και της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού. Αποτελέσματα: Υψηλότερη συσχέτιση και χαμηλότερη μέση απόλυτη διαφορά μεταξύ των τρισδιάστατων μετρήσεων και της διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού βρέθηκε σε ασθενείς με το σημείο “halo”, p=0,038. Επίσης, σε ασθενείς με το σημείο “halo”, η μέση διαφορά διαμέτρου ήταν μη σημαντική, p=0,182 . Αντίθετα, στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε στη μέση διαφορά διαμέτρου σε ασθενείς χωρίς το σημείο “halo”, p<0,001. Σημαντική διαφορά βρέθηκε επίσης κατά τη σύγκριση της μέσης διαφοράς διαμέτρου του εκπτυσσόμενου μπαλονιού στις δύο ομάδες ασθενών, p<0,001. Συμπέρασμα: Η μέτρηση του μεγέθους του μεσοκολπικού ελλείμματος με τρισδιάστατη υπερηχοκαρδιογραφία, είναι ακριβής σε ασθενείς με σημείο “halo” και συσχετίζεται καλά με τη μέθοδο χρήσης μπαλονιού. Αυτή η μελέτη δικαιολογεί περαιτέρω έρευνα σχετικά με την αξιοπιστία της τρισδιάστατης απεικόνισης για την επιλογή του μεγέθους της συσκευής σύγκλεισης του ελλείμματος με σκοπό να αποφευχθεί η χρήση του μπαλονιού, να μειωθεί ο χρόνος διαδικασίας και ως εκ τούτου να απλοποιηθεί η διαδικασία.","Introduction: In patients undergoing percutaneous closure of secundum atrial septal defect, the device selection is decided based on three-dimensional transesophageal echocardiography (3D TEE) measurements and two-dimensional balloon stretched diameter measurements; more importantly balloon sizing. Purpose: The purpose of the study was to assess whether in patients with “halo-sign”, defined as increased tissue thickness at the edge of the ASD rims, there is an agreement between 3D TEE and 2D balloon stretched diameter aiming to avoidance of balloon sizing. Material and Methods:Forty consecutive patients who underwent closure of a single, without complex anatomy ASD were included. 3D and 2D TEE datasets were acquired and analyzed 24 offline. Planimetry was used to calculate circumference derived diameter of ASD from 3D datasets. Patients were classified according to the presence of the “halo sign” and the agreement between circumference derived diameter and balloon stretched diameter was examined. Results: Higher correlation and lower median absolute difference between 3D TEE measurements and 2D stretched balloon diameter was found in patients with “halo sign”, p=0,0038. In patients with the “halo sign” mean diameter difference was non-significant, p=0,0182. On the contrary, statistically significant difference was found in patients without the “halo sign”, p<0,001. Significant difference was also found when comparing mean difference in the two patient groups, p<0,001. Conclusion: ASD sizing by 3D echocardiography, is accurate in patients with halo sign and it correlates well with the balloon sizing method. This study justifies further investigation concerning the reliability of 3D imaging for the selection of the ASD device size with a view to avoid balloon sizing, decrease procedural time and thus simplify the procedure."],"dc:identifier":["uoadl:2946130","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946130"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["3D ανατομικά δεδομένα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε σύγκλειση μεσοκολπικής επικοινωνίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:46Z"}