{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946337"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946337","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εξέλιξη και χρήση του αρχιτεκτονικού τύπου του θησαυρού. Εξέταση κτηρίων σε τρία μεγάλα ιερά κέντρα της Πελοποννήσου","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζεται η εξέλιξη και χρήση του αρχιτεκτονικού τύπου του θησαυρού. Οι θησαυροί είναι αναθηματικά κτήρια με αποκλειστική χρήση τη φύλαξη πολύτιμων αντικειμένων-αφιερωμάτων, έχοντας κλειστή διαμόρφωση. Η ανωδομή τους, κατασκευασμένη από ακριβά και πολύτιμα υλικά που πολλές φορές προέρχονται από τη γη των αναθετριών πόλεων – κρατών, ακολουθεί συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό ρυθμό και συμπληρώνεται από έναν πλούσια διακοσμημένο θριγκό και στέγη. Για την αποτελεσματικότερη μελέτη των θησαυρών πραγματοποιείται η εξέταση κτηρίων σε τρία μεγάλα ιερά κέντρα της Πελοποννήσου: την Ολυμπία, τη Νεμέα και την Επίδαυρο. Κύριοι στόχοι της εργασίας είναι να αναλυθούν οι λόγοι ίδρυσης, χρήσης και λειτουργίας αυτού του είδους κτηρίων, όπως αναφέρεται στο εισαγωγικό κεφάλαιο. Στο κεφάλαιο 2, μέσα από ορισμούς αρχαίων και σύγχρονων συγγραφέων, μελετάται ο αρχιτεκτονικός τύπος αυτών των κτηρίων, η εξέλιξή τους από οίκους σε θησαυρούς, πως η διαμόρφωση τους εξυπηρετεί τον σκοπός τους και ποια προβλήματα προκύπτουν κατά τη βιβλιογραφική τους εξέταση. Στο κεφάλαιο 3 αναφέρεται η τοποθέτηση και ο τρόπος οργάνωσης των θησαυρών, μέσα στα ιερά όπου εντοπίζονται, με έμφαση σε αυτά που εξετάζονται. Στο κεφάλαιο 4 μελετώνται οι αναφορές της αρχαίας γραμματείας στους θησαυρούς, ταξινομημένες κατά συγγραφέα χρονολογικά. Στόχος είναι να γίνει αντιληπτή η ερμηνεία και η αξία των κτηρίων κατά την αρχαιότητα, μέσα από τη παράθεση αναφορών ή γεγονότων που έλαβαν χώρα σε αυτά, καθώς και πόσο πλούσιο ήταν το περιεχόμενο τους, το οποίο δεν σώζεται σήμερα. Από το κεφάλαιο 5 αρχίζει η ανάλυση των θησαυρών στα ιερά της Πελοποννήσου, με πρώτο το ιερό της Ολυμπίας. Μέσα από την περιγραφή τους γίνεται προσπάθεια ταύτισης, χρονολόγησης, σύνδεσης των θησαυρών με ιστορικά γεγονότα, καθώς και εξέτασης των θεωριών που έχουν διατυπωθεί από μελετητές. Στη συνέχεια, ακολουθεί η περιγραφή των οίκων της Νεμέας για να εξεταστεί το κατά πόσο θα μπορούσαν να φυλάσσουν πολύτιμα αναθήματα στο εσωτερικό τους, λειτουργώντας και ως θησαυροί. Κατόπιν, χρησιμοποιώντας το πρότυπο των τεκμηριωμένων ως θησαυρούς κτισμάτων της Ολυμπίας, εξετάζεται το κατά πόσο πληρούν τα κριτήρια για να καταταχθούν στην κατηγορία των θησαυρών, τα αντίστοιχα κτίσματα της Επιδαύρου που αναφέρονται στη βιβλιογραφία ως «οίκοι – θησαυροί». Η εργασία ολοκληρώνεται με γενικά και ειδικά συμπεράσματα, που αφορούν μεμονωμένα τα κτήρια του κάθε ιερού, αλλά και μία σύγκριση μεταξύ τους. Το κείμενο συμπληρώνεται με εικόνες που δείχνουν την οργάνωση των θησαυρών μέσα στα ιερά και τον πλούσιο διάκοσμό τους.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζεται η εξέλιξη και χρήση του αρχιτεκτονικού τύπου του θησαυρού. Οι θησαυροί είναι αναθηματικά κτήρια με αποκλειστική χρήση τη φύλαξη πολύτιμων αντικειμένων-αφιερωμάτων, έχοντας κλειστή διαμόρφωση. Η ανωδομή τους, κατασκευασμένη από ακριβά και πολύτιμα υλικά που πολλές φορές προέρχονται από τη γη των αναθετριών πόλεων – κρατών, ακολουθεί συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό ρυθμό και συμπληρώνεται από έναν πλούσια διακοσμημένο θριγκό και στέγη. Για την αποτελεσματικότερη μελέτη των θησαυρών πραγματοποιείται η εξέταση κτηρίων σε τρία μεγάλα ιερά κέντρα της Πελοποννήσου: την Ολυμπία, τη Νεμέα και την Επίδαυρο. Κύριοι στόχοι της εργασίας είναι να αναλυθούν οι λόγοι ίδρυσης, χρήσης και λειτουργίας αυτού του είδους κτηρίων, όπως αναφέρεται στο εισαγωγικό κεφάλαιο. Στο κεφάλαιο 2, μέσα από ορισμούς αρχαίων και σύγχρονων συγγραφέων, μελετάται ο αρχιτεκτονικός τύπος αυτών των κτηρίων, η εξέλιξή τους από οίκους σε θησαυρούς, πως η διαμόρφωση τους εξυπηρετεί τον σκοπός τους και ποια προβλήματα προκύπτουν κατά τη βιβλιογραφική τους εξέταση. Στο κεφάλαιο 3 αναφέρεται η τοποθέτηση και ο τρόπος οργάνωσης των θησαυρών, μέσα στα ιερά όπου εντοπίζονται, με έμφαση σε αυτά που εξετάζονται. Στο κεφάλαιο 4 μελετώνται οι αναφορές της αρχαίας γραμματείας στους θησαυρούς, ταξινομημένες κατά συγγραφέα χρονολογικά. Στόχος είναι να γίνει αντιληπτή η ερμηνεία και η αξία των κτηρίων κατά την αρχαιότητα, μέσα από τη παράθεση αναφορών ή γεγονότων που έλαβαν χώρα σε αυτά, καθώς και πόσο πλούσιο ήταν το περιεχόμενο τους, το οποίο δεν σώζεται σήμερα. Από το κεφάλαιο 5 αρχίζει η ανάλυση των θησαυρών στα ιερά της Πελοποννήσου, με πρώτο το ιερό της Ολυμπίας. Μέσα από την περιγραφή τους γίνεται προσπάθεια ταύτισης, χρονολόγησης, σύνδεσης των θησαυρών με ιστορικά γεγονότα, καθώς και εξέτασης των θεωριών που έχουν διατυπωθεί από μελετητές. Στη συνέχεια, ακολουθεί η περιγραφή των οίκων της Νεμέας για να εξεταστεί το κατά πόσο θα μπορούσαν να φυλάσσουν πολύτιμα αναθήματα στο εσωτερικό τους, λειτουργώντας και ως θησαυροί. Κατόπιν, χρησιμοποιώντας το πρότυπο των τεκμηριωμένων ως θησαυρούς κτισμάτων της Ολυμπίας, εξετάζεται το κατά πόσο πληρούν τα κριτήρια για να καταταχθούν στην κατηγορία των θησαυρών, τα αντίστοιχα κτίσματα της Επιδαύρου που αναφέρονται στη βιβλιογραφία ως «οίκοι – θησαυροί». Η εργασία ολοκληρώνεται με γενικά και ειδικά συμπεράσματα, που αφορούν μεμονωμένα τα κτήρια του κάθε ιερού, αλλά και μία σύγκριση μεταξύ τους. Το κείμενο συμπληρώνεται με εικόνες που δείχνουν την οργάνωση των θησαυρών μέσα στα ιερά και τον πλούσιο διάκοσμό τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουλουρίδης Γεώργιος","Koulouridis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:46Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946337"],"render_values":[{"text":"uoadl:2946337","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946337","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946337","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2946337","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουλουρίδης Γεώργιος","Koulouridis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946337","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946337"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζεται η εξέλιξη και χρήση του αρχιτεκτονικού τύπου του θησαυρού. Οι θησαυροί είναι αναθηματικά κτήρια με αποκλειστική χρήση τη φύλαξη πολύτιμων αντικειμένων-αφιερωμάτων, έχοντας κλειστή διαμόρφωση. Η ανωδομή τους, κατασκευασμένη από ακριβά και πολύτιμα υλικά που πολλές φορές προέρχονται από τη γη των αναθετριών πόλεων – κρατών, ακολουθεί συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό ρυθμό και συμπληρώνεται από έναν πλούσια διακοσμημένο θριγκό και στέγη. Για την αποτελεσματικότερη μελέτη των θησαυρών πραγματοποιείται η εξέταση κτηρίων σε τρία μεγάλα ιερά κέντρα της Πελοποννήσου: την Ολυμπία, τη Νεμέα και την Επίδαυρο. Κύριοι στόχοι της εργασίας είναι να αναλυθούν οι λόγοι ίδρυσης, χρήσης και λειτουργίας αυτού του είδους κτηρίων, όπως αναφέρεται στο εισαγωγικό κεφάλαιο. Στο κεφάλαιο 2, μέσα από ορισμούς αρχαίων και σύγχρονων συγγραφέων, μελετάται ο αρχιτεκτονικός τύπος αυτών των κτηρίων, η εξέλιξή τους από οίκους σε θησαυρούς, πως η διαμόρφωση τους εξυπηρετεί τον σκοπός τους και ποια προβλήματα προκύπτουν κατά τη βιβλιογραφική τους εξέταση. Στο κεφάλαιο 3 αναφέρεται η τοποθέτηση και ο τρόπος οργάνωσης των θησαυρών, μέσα στα ιερά όπου εντοπίζονται, με έμφαση σε αυτά που εξετάζονται. Στο κεφάλαιο 4 μελετώνται οι αναφορές της αρχαίας γραμματείας στους θησαυρούς, ταξινομημένες κατά συγγραφέα χρονολογικά. Στόχος είναι να γίνει αντιληπτή η ερμηνεία και η αξία των κτηρίων κατά την αρχαιότητα, μέσα από τη παράθεση αναφορών ή γεγονότων που έλαβαν χώρα σε αυτά, καθώς και πόσο πλούσιο ήταν το περιεχόμενο τους, το οποίο δεν σώζεται σήμερα. Από το κεφάλαιο 5 αρχίζει η ανάλυση των θησαυρών στα ιερά της Πελοποννήσου, με πρώτο το ιερό της Ολυμπίας. Μέσα από την περιγραφή τους γίνεται προσπάθεια ταύτισης, χρονολόγησης, σύνδεσης των θησαυρών με ιστορικά γεγονότα, καθώς και εξέτασης των θεωριών που έχουν διατυπωθεί από μελετητές. Στη συνέχεια, ακολουθεί η περιγραφή των οίκων της Νεμέας για να εξεταστεί το κατά πόσο θα μπορούσαν να φυλάσσουν πολύτιμα αναθήματα στο εσωτερικό τους, λειτουργώντας και ως θησαυροί. Κατόπιν, χρησιμοποιώντας το πρότυπο των τεκμηριωμένων ως θησαυρούς κτισμάτων της Ολυμπίας, εξετάζεται το κατά πόσο πληρούν τα κριτήρια για να καταταχθούν στην κατηγορία των θησαυρών, τα αντίστοιχα κτίσματα της Επιδαύρου που αναφέρονται στη βιβλιογραφία ως «οίκοι – θησαυροί». Η εργασία ολοκληρώνεται με γενικά και ειδικά συμπεράσματα, που αφορούν μεμονωμένα τα κτήρια του κάθε ιερού, αλλά και μία σύγκριση μεταξύ τους. Το κείμενο συμπληρώνεται με εικόνες που δείχνουν την οργάνωση των θησαυρών μέσα στα ιερά και τον πλούσιο διάκοσμό τους.","The present master thesis presents the development and use of the architectural type of treasure. Treasures were votive buildings with exclusive usage of protecting valuable objects-offerings, having closed configuration. Their superstructure is made of expensive and valuable materials which in many cases originate from the land of the contractor – cities, follows a particular architectural rhythm and is completed by a richly decorated entablature and roof. For the most effective research of treasures, the examination of buildings from three big ritual centers of Peloponnese, specifically Olympia, Nemea and Epidaurus, is effected. The main targets of the thesis is to analyze the reason of foundation, use and function of this type of buildings, as it is mentioned in the introductory chapter. In the second chapter, through the definitions of ancient and present writers, the architectural type of these buildings as well as their evolution from ‘oikous’ to treasures is being studied. In addition, the issue of how their configuration serves their purpose and what are the problems emerging from their bibliographic examination is being analysed. In chapter three, the placement and organisation of treasures in the sanctuaries is mentioned, where they are located, with emphasis on the ones that are examined. In chapter four, the references of ancient literature to the treasures are studied, sorted by writer chronologically. The purpose is to make the interpretation and value of these buildings during antiquity understood, through the quote of mentions or incidents that took place in them, as well as to clarify how rich their content was and which of this content is not preserved today. From chapter five the analysis of treasures of Peloponnese begins, with the sanctuary of Olympia being the first one studied. Through their description, an effort is being made to identify, date and connect these treasures to historical incidents, as well as to examine theories that have been expressed by researchers. Consequently, the description of Nemea’s ‘oikous’ follows in order to examine if they were capable to protect valuable offerings in their interior, operating as treasures. Afterwards, by using the proven model of the treasures of Olympia, the corresponding buildings of Epidaurus, that are mentioned in the current bibliography as “oikoi-treasures” are examined so as to determine whether they are qualified for the category of treasures. The thesis is completed with general and specific conclusions concerning the individual buildings of every sanctuary and a comparison among them. Finally, the text provides pictures showing the organisation of the treasures in the sanctuaries and their rich decoration."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εξέλιξη και χρήση του αρχιτεκτονικού τύπου του θησαυρού. Εξέταση κτηρίων σε τρία μεγάλα ιερά κέντρα της Πελοποννήσου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουλουρίδης Γεώργιος","Koulouridis Georgios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζεται η εξέλιξη και χρήση του αρχιτεκτονικού τύπου του θησαυρού. Οι θησαυροί είναι αναθηματικά κτήρια με αποκλειστική χρήση τη φύλαξη πολύτιμων αντικειμένων-αφιερωμάτων, έχοντας κλειστή διαμόρφωση. Η ανωδομή τους, κατασκευασμένη από ακριβά και πολύτιμα υλικά που πολλές φορές προέρχονται από τη γη των αναθετριών πόλεων – κρατών, ακολουθεί συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό ρυθμό και συμπληρώνεται από έναν πλούσια διακοσμημένο θριγκό και στέγη. Για την αποτελεσματικότερη μελέτη των θησαυρών πραγματοποιείται η εξέταση κτηρίων σε τρία μεγάλα ιερά κέντρα της Πελοποννήσου: την Ολυμπία, τη Νεμέα και την Επίδαυρο. Κύριοι στόχοι της εργασίας είναι να αναλυθούν οι λόγοι ίδρυσης, χρήσης και λειτουργίας αυτού του είδους κτηρίων, όπως αναφέρεται στο εισαγωγικό κεφάλαιο. Στο κεφάλαιο 2, μέσα από ορισμούς αρχαίων και σύγχρονων συγγραφέων, μελετάται ο αρχιτεκτονικός τύπος αυτών των κτηρίων, η εξέλιξή τους από οίκους σε θησαυρούς, πως η διαμόρφωση τους εξυπηρετεί τον σκοπός τους και ποια προβλήματα προκύπτουν κατά τη βιβλιογραφική τους εξέταση. Στο κεφάλαιο 3 αναφέρεται η τοποθέτηση και ο τρόπος οργάνωσης των θησαυρών, μέσα στα ιερά όπου εντοπίζονται, με έμφαση σε αυτά που εξετάζονται. Στο κεφάλαιο 4 μελετώνται οι αναφορές της αρχαίας γραμματείας στους θησαυρούς, ταξινομημένες κατά συγγραφέα χρονολογικά. Στόχος είναι να γίνει αντιληπτή η ερμηνεία και η αξία των κτηρίων κατά την αρχαιότητα, μέσα από τη παράθεση αναφορών ή γεγονότων που έλαβαν χώρα σε αυτά, καθώς και πόσο πλούσιο ήταν το περιεχόμενο τους, το οποίο δεν σώζεται σήμερα. Από το κεφάλαιο 5 αρχίζει η ανάλυση των θησαυρών στα ιερά της Πελοποννήσου, με πρώτο το ιερό της Ολυμπίας. Μέσα από την περιγραφή τους γίνεται προσπάθεια ταύτισης, χρονολόγησης, σύνδεσης των θησαυρών με ιστορικά γεγονότα, καθώς και εξέτασης των θεωριών που έχουν διατυπωθεί από μελετητές. Στη συνέχεια, ακολουθεί η περιγραφή των οίκων της Νεμέας για να εξεταστεί το κατά πόσο θα μπορούσαν να φυλάσσουν πολύτιμα αναθήματα στο εσωτερικό τους, λειτουργώντας και ως θησαυροί. Κατόπιν, χρησιμοποιώντας το πρότυπο των τεκμηριωμένων ως θησαυρούς κτισμάτων της Ολυμπίας, εξετάζεται το κατά πόσο πληρούν τα κριτήρια για να καταταχθούν στην κατηγορία των θησαυρών, τα αντίστοιχα κτίσματα της Επιδαύρου που αναφέρονται στη βιβλιογραφία ως «οίκοι – θησαυροί». Η εργασία ολοκληρώνεται με γενικά και ειδικά συμπεράσματα, που αφορούν μεμονωμένα τα κτήρια του κάθε ιερού, αλλά και μία σύγκριση μεταξύ τους. Το κείμενο συμπληρώνεται με εικόνες που δείχνουν την οργάνωση των θησαυρών μέσα στα ιερά και τον πλούσιο διάκοσμό τους.","The present master thesis presents the development and use of the architectural type of treasure. Treasures were votive buildings with exclusive usage of protecting valuable objects-offerings, having closed configuration. Their superstructure is made of expensive and valuable materials which in many cases originate from the land of the contractor – cities, follows a particular architectural rhythm and is completed by a richly decorated entablature and roof. For the most effective research of treasures, the examination of buildings from three big ritual centers of Peloponnese, specifically Olympia, Nemea and Epidaurus, is effected. The main targets of the thesis is to analyze the reason of foundation, use and function of this type of buildings, as it is mentioned in the introductory chapter. In the second chapter, through the definitions of ancient and present writers, the architectural type of these buildings as well as their evolution from ‘oikous’ to treasures is being studied. In addition, the issue of how their configuration serves their purpose and what are the problems emerging from their bibliographic examination is being analysed. In chapter three, the placement and organisation of treasures in the sanctuaries is mentioned, where they are located, with emphasis on the ones that are examined. In chapter four, the references of ancient literature to the treasures are studied, sorted by writer chronologically. The purpose is to make the interpretation and value of these buildings during antiquity understood, through the quote of mentions or incidents that took place in them, as well as to clarify how rich their content was and which of this content is not preserved today. From chapter five the analysis of treasures of Peloponnese begins, with the sanctuary of Olympia being the first one studied. Through their description, an effort is being made to identify, date and connect these treasures to historical incidents, as well as to examine theories that have been expressed by researchers. Consequently, the description of Nemea’s ‘oikous’ follows in order to examine if they were capable to protect valuable offerings in their interior, operating as treasures. Afterwards, by using the proven model of the treasures of Olympia, the corresponding buildings of Epidaurus, that are mentioned in the current bibliography as “oikoi-treasures” are examined so as to determine whether they are qualified for the category of treasures. The thesis is completed with general and specific conclusions concerning the individual buildings of every sanctuary and a comparison among them. Finally, the text provides pictures showing the organisation of the treasures in the sanctuaries and their rich decoration."],"dc:identifier":["uoadl:2946337","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946337"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Εξέλιξη και χρήση του αρχιτεκτονικού τύπου του θησαυρού. Εξέταση κτηρίων σε τρία μεγάλα ιερά κέντρα της Πελοποννήσου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:46Z"}