{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946417"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946417","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υδροθεραπεία σε ασθενείς με καρδιαγγειακά κοσήματα - Μια συστηματική ανασκόπηση","abstract":"ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση μελετά την επίδραση της υδροθεραπείας σε ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα, αξιολογώντας τα αποτελέσματα της άσκησης, σε παραμέτρους που σχετίζονται με τη λειτουργία της καρδιάς, τη λειτουργική ικανότητα και τη δύναμη των ασθενών, οι οποίοι συντελούν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Έγινε αναζήτηση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων κλινικών μελετών στη βάση δεδομένων Pubmed, με περιορισμό ως προς τη χρονική περίοδο και με λέξεις κλειδιά τις hydrotherapy, aquatic therapy, aquatic exercise, aquatic training, aquatic physiotherapy, aquatic rehabilitation, water based exercise, cardiac disease, heart disease. Οι μελέτες αξιολογήθηκαν ως προς τη μεθοδολογική τους ποιότητα με την κλίμακα PEDro. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι μελέτες οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια ήταν 9, από τις οποίες οι 4 αξιολογήθηκαν ως υψηλής ποιότητας και οι 6 ως μέτριας. Η άσκηση στο νερό φάνηκε να έχει θετική επίδραση στις παραμέτρους αξιολόγησης των ασθενών (καρδιακή συχνότητα, αρτηριακή πίεση, πρόσληψη οξυγόνου, δύναμη, λειτουργική ικανότητα, ποιότητα ζωής), καθώς η αερόβια άσκηση μέτριας έντασης στο νερό, αλλά και ο συνδυασμός αερόβιας άσκησης στο νερό και εκτός νερού, βελτίωσε το κλινικό προφίλ τους. Σημαντικός παράγοντας για την βελτίωση των ασθενών φάνηκε να είναι η χρονική περίοδος του προγράμματος, καθώς οι προσαρμογές του οργανισμού είναι σχετικές με τη συχνότητα παρακολούθησης του πρωτοκόλλου άσκησης, αφού είναι σημαντικό για τη διατήρηση της απόδοσης. Η χρονική περίοδος των παρεμβάσεων κυμαινόταν από 3-24 εβδομάδες. Οι παρεμβάσεις στο νερό λάμβαναν χώρα σε θερμαινόμενη πισίνα, οι βαθμοί της οποίας κυμαίνονταν από 30οC-34οC. Η διάρκεια των παρεμβάσεων ήταν από 40 έως 60 λεπτά άσκησης. Η ένταση της άσκησης ήταν χαμηλή έως μέτρια αερόβια άσκηση. Η ρύθμιση της έντασης καθοριζόταν με βάση τη καρδιακή συχνότητα, το αερόβιο κατώφλι και με τη κλίμακα υποκειμενικής αντίληψης του κάματου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η υδροθεραπεία μπορεί να βελτιώσει παραμέτρους όπως καρδιαγγειακούς/αιμοδυναμικούς δείκτες, τη λειτουργική ικανότητα, τη δύναμη και τη ποιότητα ζωής των ασθενών με καρδιαγγειακά νοσήματα. Αυτή η μέθοδος μπορεί να αποτελέσει μία εναλλακτική μορφή άσκησης, καθώς βρέθηκε ότι προκαλεί παρόμοιες αποκρίσεις με ένα ήδη τεκμηριωμένο είδος άσκησης, αυτό εκτός νερού. Η εντατική άσκηση είναι πιθανό να επιδρά στον περιορισμό της εξέλιξης της νόσου. Αποδεικνύεται ότι η άσκηση στο νερό είναι μια αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδος κατάλληλη, για τη μείωση της αρτηριακής σκληρίας, της καρδιακής συχνότητας, τη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας, της αντοχής, της λειτουργικής ικανότητας και της μυϊκής δύναμης σε ασθενείς με καρδιοπάθειες. Μπορεί να αποτελέσει ένα νέο είδος άσκησης, μέσω πρόληψης και θεραπείας ασθενειών.","abstract_html":"ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση μελετά την επίδραση της υδροθεραπείας σε ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα, αξιολογώντας τα αποτελέσματα της άσκησης, σε παραμέτρους που σχετίζονται με τη λειτουργία της καρδιάς, τη λειτουργική ικανότητα και τη δύναμη των ασθενών, οι οποίοι συντελούν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Έγινε αναζήτηση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων κλινικών μελετών στη βάση δεδομένων Pubmed, με περιορισμό ως προς τη χρονική περίοδο και με λέξεις κλειδιά τις hydrotherapy, aquatic therapy, aquatic exercise, aquatic training, aquatic physiotherapy, aquatic rehabilitation, water based exercise, cardiac disease, heart disease. Οι μελέτες αξιολογήθηκαν ως προς τη μεθοδολογική τους ποιότητα με την κλίμακα PEDro. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι μελέτες οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια ήταν 9, από τις οποίες οι 4 αξιολογήθηκαν ως υψηλής ποιότητας και οι 6 ως μέτριας. Η άσκηση στο νερό φάνηκε να έχει θετική επίδραση στις παραμέτρους αξιολόγησης των ασθενών (καρδιακή συχνότητα, αρτηριακή πίεση, πρόσληψη οξυγόνου, δύναμη, λειτουργική ικανότητα, ποιότητα ζωής), καθώς η αερόβια άσκηση μέτριας έντασης στο νερό, αλλά και ο συνδυασμός αερόβιας άσκησης στο νερό και εκτός νερού, βελτίωσε το κλινικό προφίλ τους. Σημαντικός παράγοντας για την βελτίωση των ασθενών φάνηκε να είναι η χρονική περίοδος του προγράμματος, καθώς οι προσαρμογές του οργανισμού είναι σχετικές με τη συχνότητα παρακολούθησης του πρωτοκόλλου άσκησης, αφού είναι σημαντικό για τη διατήρηση της απόδοσης. Η χρονική περίοδος των παρεμβάσεων κυμαινόταν από 3-24 εβδομάδες. Οι παρεμβάσεις στο νερό λάμβαναν χώρα σε θερμαινόμενη πισίνα, οι βαθμοί της οποίας κυμαίνονταν από 30οC-34οC. Η διάρκεια των παρεμβάσεων ήταν από 40 έως 60 λεπτά άσκησης. Η ένταση της άσκησης ήταν χαμηλή έως μέτρια αερόβια άσκηση. Η ρύθμιση της έντασης καθοριζόταν με βάση τη καρδιακή συχνότητα, το αερόβιο κατώφλι και με τη κλίμακα υποκειμενικής αντίληψης του κάματου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η υδροθεραπεία μπορεί να βελτιώσει παραμέτρους όπως καρδιαγγειακούς/αιμοδυναμικούς δείκτες, τη λειτουργική ικανότητα, τη δύναμη και τη ποιότητα ζωής των ασθενών με καρδιαγγειακά νοσήματα. Αυτή η μέθοδος μπορεί να αποτελέσει μία εναλλακτική μορφή άσκησης, καθώς βρέθηκε ότι προκαλεί παρόμοιες αποκρίσεις με ένα ήδη τεκμηριωμένο είδος άσκησης, αυτό εκτός νερού. Η εντατική άσκηση είναι πιθανό να επιδρά στον περιορισμό της εξέλιξης της νόσου. Αποδεικνύεται ότι η άσκηση στο νερό είναι μια αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδος κατάλληλη, για τη μείωση της αρτηριακής σκληρίας, της καρδιακής συχνότητας, τη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας, της αντοχής, της λειτουργικής ικανότητας και της μυϊκής δύναμης σε ασθενείς με καρδιοπάθειες. Μπορεί να αποτελέσει ένα νέο είδος άσκησης, μέσω πρόληψης και θεραπείας ασθενειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ευαγγελίδου Φλώρα-Δέσποινα","Evaggelidou Flora-Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946417"],"render_values":[{"text":"uoadl:2946417","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946417","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946417","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2946417","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ευαγγελίδου Φλώρα-Δέσποινα","Evaggelidou Flora-Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946417","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946417"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση μελετά την επίδραση της υδροθεραπείας σε ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα, αξιολογώντας τα αποτελέσματα της άσκησης, σε παραμέτρους που σχετίζονται με τη λειτουργία της καρδιάς, τη λειτουργική ικανότητα και τη δύναμη των ασθενών, οι οποίοι συντελούν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Έγινε αναζήτηση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων κλινικών μελετών στη βάση δεδομένων Pubmed, με περιορισμό ως προς τη χρονική περίοδο και με λέξεις κλειδιά τις hydrotherapy, aquatic therapy, aquatic exercise, aquatic training, aquatic physiotherapy, aquatic rehabilitation, water based exercise, cardiac disease, heart disease. Οι μελέτες αξιολογήθηκαν ως προς τη μεθοδολογική τους ποιότητα με την κλίμακα PEDro. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι μελέτες οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια ήταν 9, από τις οποίες οι 4 αξιολογήθηκαν ως υψηλής ποιότητας και οι 6 ως μέτριας. Η άσκηση στο νερό φάνηκε να έχει θετική επίδραση στις παραμέτρους αξιολόγησης των ασθενών (καρδιακή συχνότητα, αρτηριακή πίεση, πρόσληψη οξυγόνου, δύναμη, λειτουργική ικανότητα, ποιότητα ζωής), καθώς η αερόβια άσκηση μέτριας έντασης στο νερό, αλλά και ο συνδυασμός αερόβιας άσκησης στο νερό και εκτός νερού, βελτίωσε το κλινικό προφίλ τους. Σημαντικός παράγοντας για την βελτίωση των ασθενών φάνηκε να είναι η χρονική περίοδος του προγράμματος, καθώς οι προσαρμογές του οργανισμού είναι σχετικές με τη συχνότητα παρακολούθησης του πρωτοκόλλου άσκησης, αφού είναι σημαντικό για τη διατήρηση της απόδοσης. Η χρονική περίοδος των παρεμβάσεων κυμαινόταν από 3-24 εβδομάδες. Οι παρεμβάσεις στο νερό λάμβαναν χώρα σε θερμαινόμενη πισίνα, οι βαθμοί της οποίας κυμαίνονταν από 30οC-34οC. Η διάρκεια των παρεμβάσεων ήταν από 40 έως 60 λεπτά άσκησης. Η ένταση της άσκησης ήταν χαμηλή έως μέτρια αερόβια άσκηση. Η ρύθμιση της έντασης καθοριζόταν με βάση τη καρδιακή συχνότητα, το αερόβιο κατώφλι και με τη κλίμακα υποκειμενικής αντίληψης του κάματου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η υδροθεραπεία μπορεί να βελτιώσει παραμέτρους όπως καρδιαγγειακούς/αιμοδυναμικούς δείκτες, τη λειτουργική ικανότητα, τη δύναμη και τη ποιότητα ζωής των ασθενών με καρδιαγγειακά νοσήματα. Αυτή η μέθοδος μπορεί να αποτελέσει μία εναλλακτική μορφή άσκησης, καθώς βρέθηκε ότι προκαλεί παρόμοιες αποκρίσεις με ένα ήδη τεκμηριωμένο είδος άσκησης, αυτό εκτός νερού. Η εντατική άσκηση είναι πιθανό να επιδρά στον περιορισμό της εξέλιξης της νόσου. Αποδεικνύεται ότι η άσκηση στο νερό είναι μια αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδος κατάλληλη, για τη μείωση της αρτηριακής σκληρίας, της καρδιακής συχνότητας, τη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας, της αντοχής, της λειτουργικής ικανότητας και της μυϊκής δύναμης σε ασθενείς με καρδιοπάθειες. Μπορεί να αποτελέσει ένα νέο είδος άσκησης, μέσω πρόληψης και θεραπείας ασθενειών.","BACKGROUND-OBJECTIVE: The systematic review studies the effect of exercise hydrotherapy in these patients with cardiovascular disease, evaluating the results of exercise in parameters related to heart function, functional capacity and strength of patients, which contribute to the eventual improvement their quality of life. METHODS: Randomized controlled clinical trials were searched in the Pubmed database, with time period limitation and keywords hydrotherapy, aquatic therapy, aquatic exercise, aquatic training, aquatic physiotherapy, aquatic rehabilitation, water based exercise, cardiac disease, heart disease. The studies were evaluated for their methodological quality using the PEDro scale. RESULTS: The studies that met the criteria were 9, with 4 of them rated as high quality and 5 as moderate quality. Aquatic exercise seemed to have a positive effect on patient evaluation parameters (heart rate, blood pressure, VO2, strength, functional capacity, quality of life), as well as moderate-intensity aerobic aquatic exercise, but also the combination of aerobic aquatic and land exercise with resistances, improved their clinical profile. An important factor for the improvement of patients seemed to be the duration of the program, as the body's adjustments are related to the frequency of monitoring the exercise protocol, which is necessary to maintain performance. The time period of the interventions ranged from 3-24 weeks. Interventions in the water took place in a heated pool, the temperature of which ranged from 30οC-34οC. The interventions consisted of exercise lasting between 40 and 60 minutes. Exercise intensity was low to moderate aerobic exercise. Intensity regulation was determined by the heart rate, the aerobic threshold, and the degree of subjective perception of fatigue. CONCLUSIONS: Hydrotherapy and exercise in water can improve parameters such as cardiovascular / hemodynamic parameters, functional capacity, strength and quality of life in patients with cardiovascular disease. This method can be an alternative form of exercise, as it has been found to elicit similar responses to an already documented type of exercise, that on land. Intense exercise is likely to limit the progression of the disease. Exercise in water is proving to be an effective treatment method suitable for reducing arterial stiffness, heart rate, improving cardio respiratory capacity, endurance, functional capacity and muscle strength in patients with heart disease. It can be a new type of exercise, treatment and prevention of diseases."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υδροθεραπεία σε ασθενείς με καρδιαγγειακά κοσήματα - Μια συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ευαγγελίδου Φλώρα-Δέσποινα","Evaggelidou Flora-Despoina"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση μελετά την επίδραση της υδροθεραπείας σε ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα, αξιολογώντας τα αποτελέσματα της άσκησης, σε παραμέτρους που σχετίζονται με τη λειτουργία της καρδιάς, τη λειτουργική ικανότητα και τη δύναμη των ασθενών, οι οποίοι συντελούν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Έγινε αναζήτηση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων κλινικών μελετών στη βάση δεδομένων Pubmed, με περιορισμό ως προς τη χρονική περίοδο και με λέξεις κλειδιά τις hydrotherapy, aquatic therapy, aquatic exercise, aquatic training, aquatic physiotherapy, aquatic rehabilitation, water based exercise, cardiac disease, heart disease. Οι μελέτες αξιολογήθηκαν ως προς τη μεθοδολογική τους ποιότητα με την κλίμακα PEDro. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι μελέτες οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια ήταν 9, από τις οποίες οι 4 αξιολογήθηκαν ως υψηλής ποιότητας και οι 6 ως μέτριας. Η άσκηση στο νερό φάνηκε να έχει θετική επίδραση στις παραμέτρους αξιολόγησης των ασθενών (καρδιακή συχνότητα, αρτηριακή πίεση, πρόσληψη οξυγόνου, δύναμη, λειτουργική ικανότητα, ποιότητα ζωής), καθώς η αερόβια άσκηση μέτριας έντασης στο νερό, αλλά και ο συνδυασμός αερόβιας άσκησης στο νερό και εκτός νερού, βελτίωσε το κλινικό προφίλ τους. Σημαντικός παράγοντας για την βελτίωση των ασθενών φάνηκε να είναι η χρονική περίοδος του προγράμματος, καθώς οι προσαρμογές του οργανισμού είναι σχετικές με τη συχνότητα παρακολούθησης του πρωτοκόλλου άσκησης, αφού είναι σημαντικό για τη διατήρηση της απόδοσης. Η χρονική περίοδος των παρεμβάσεων κυμαινόταν από 3-24 εβδομάδες. Οι παρεμβάσεις στο νερό λάμβαναν χώρα σε θερμαινόμενη πισίνα, οι βαθμοί της οποίας κυμαίνονταν από 30οC-34οC. Η διάρκεια των παρεμβάσεων ήταν από 40 έως 60 λεπτά άσκησης. Η ένταση της άσκησης ήταν χαμηλή έως μέτρια αερόβια άσκηση. Η ρύθμιση της έντασης καθοριζόταν με βάση τη καρδιακή συχνότητα, το αερόβιο κατώφλι και με τη κλίμακα υποκειμενικής αντίληψης του κάματου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η υδροθεραπεία μπορεί να βελτιώσει παραμέτρους όπως καρδιαγγειακούς/αιμοδυναμικούς δείκτες, τη λειτουργική ικανότητα, τη δύναμη και τη ποιότητα ζωής των ασθενών με καρδιαγγειακά νοσήματα. Αυτή η μέθοδος μπορεί να αποτελέσει μία εναλλακτική μορφή άσκησης, καθώς βρέθηκε ότι προκαλεί παρόμοιες αποκρίσεις με ένα ήδη τεκμηριωμένο είδος άσκησης, αυτό εκτός νερού. Η εντατική άσκηση είναι πιθανό να επιδρά στον περιορισμό της εξέλιξης της νόσου. Αποδεικνύεται ότι η άσκηση στο νερό είναι μια αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδος κατάλληλη, για τη μείωση της αρτηριακής σκληρίας, της καρδιακής συχνότητας, τη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας, της αντοχής, της λειτουργικής ικανότητας και της μυϊκής δύναμης σε ασθενείς με καρδιοπάθειες. Μπορεί να αποτελέσει ένα νέο είδος άσκησης, μέσω πρόληψης και θεραπείας ασθενειών.","BACKGROUND-OBJECTIVE: The systematic review studies the effect of exercise hydrotherapy in these patients with cardiovascular disease, evaluating the results of exercise in parameters related to heart function, functional capacity and strength of patients, which contribute to the eventual improvement their quality of life. METHODS: Randomized controlled clinical trials were searched in the Pubmed database, with time period limitation and keywords hydrotherapy, aquatic therapy, aquatic exercise, aquatic training, aquatic physiotherapy, aquatic rehabilitation, water based exercise, cardiac disease, heart disease. The studies were evaluated for their methodological quality using the PEDro scale. RESULTS: The studies that met the criteria were 9, with 4 of them rated as high quality and 5 as moderate quality. Aquatic exercise seemed to have a positive effect on patient evaluation parameters (heart rate, blood pressure, VO2, strength, functional capacity, quality of life), as well as moderate-intensity aerobic aquatic exercise, but also the combination of aerobic aquatic and land exercise with resistances, improved their clinical profile. An important factor for the improvement of patients seemed to be the duration of the program, as the body's adjustments are related to the frequency of monitoring the exercise protocol, which is necessary to maintain performance. The time period of the interventions ranged from 3-24 weeks. Interventions in the water took place in a heated pool, the temperature of which ranged from 30οC-34οC. The interventions consisted of exercise lasting between 40 and 60 minutes. Exercise intensity was low to moderate aerobic exercise. Intensity regulation was determined by the heart rate, the aerobic threshold, and the degree of subjective perception of fatigue. CONCLUSIONS: Hydrotherapy and exercise in water can improve parameters such as cardiovascular / hemodynamic parameters, functional capacity, strength and quality of life in patients with cardiovascular disease. This method can be an alternative form of exercise, as it has been found to elicit similar responses to an already documented type of exercise, that on land. Intense exercise is likely to limit the progression of the disease. Exercise in water is proving to be an effective treatment method suitable for reducing arterial stiffness, heart rate, improving cardio respiratory capacity, endurance, functional capacity and muscle strength in patients with heart disease. It can be a new type of exercise, treatment and prevention of diseases."],"dc:identifier":["uoadl:2946417","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946417"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υδροθεραπεία σε ασθενείς με καρδιαγγειακά κοσήματα - Μια συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:46Z"}