{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946423"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946423","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το γυναικείο εικονιστικό άγαλμα του Μουσείου Επιδαύρου με Αρ. Ευρ. 555. Παρατηρήσεις στον τύπο της \"Δεόμενης\"","abstract":"Αντικείμενο μελέτης της παρούσας Μεταπτυχιακής Διπλωματικής Εργασίας είναι το γυναικείο τιμητικό άγαλμα του Μουσείου Επιδαύρου με αριθμό ευρετηρίου 555. Πρόκειται για ένα άγαλμα ρωμαϊκών χρόνων που διακρίνεται για την υψηλή ποιότητα του. Ο χαρακτηρισμός του ως τιμητικού προκύπτει από την παρουσία των calcei muliebres, των κατ’ εξοχήν υποδημάτων των θνητών γυναικών κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Η παρουσία τους είναι καθοριστική, εφόσον διαφορετικά θα ήταν ανοικτό το ενδεχόμενο να απεικονίζεται μια θεότητα. Σε πρώτο επίπεδο η εργασία ασχολείται με την αναλυτική περιγραφή του αγάλματος και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του. Βασικό ζητούμενο είναι η χρονολόγηση του αγάλματος, που αποδεικνύεται ιδιαίτερα προβληματική εξαιτίας των αντιφατικών χαρακτηριστικών του. Σε δεύτερο επίπεδο δίνεται ιδιαίτερο βάρος στην εξέταση της τυπολογίας του αγάλματος, που αποτελεί μια μοναδική παραλλαγή του αγαλματικού τύπου «Formia». Το άγαλμα της Επιδαύρου υπήρξε η αφορμή για την μελέτη του ευρύτερου αγαλματικού τύπου των δεόμενων γυναικών, στον οποίο μαζί με τον τύπο «Formia» συγκαταλέγεται και ο τύπος «Λούβρου – Otricoli». Σκοπός της μελέτης αυτών των δύο τύπων είναι να αναδειχθούν οι ομοιότητες και οι διαφορές από την παραλλαγή της Επιδαύρου. Για τον λόγο αυτό εξετάζονται επίσης οι παραλλαγές και οι αναπλάσεις των δύο τύπων. Επιπλέον ζητούμενο της παρούσας εργασίας είναι η αποσύνδεση του τύπου των δεόμενων γυναικών από τον συγγενικό τύπο των σπενδουσών, που συχνά συγχέονται εξαιτίας της εικονογραφικής συνάφειας τους. Για την παρακολούθηση της εξέλιξης των τύπων των δεόμενων και των σπενδουσών γυναικών επιχειρείται τέλος η ανίχνευση προδρομικών στοιχείων τους στη γλυπτική των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων.","abstract_html":"Αντικείμενο μελέτης της παρούσας Μεταπτυχιακής Διπλωματικής Εργασίας είναι το γυναικείο τιμητικό άγαλμα του Μουσείου Επιδαύρου με αριθμό ευρετηρίου 555. Πρόκειται για ένα άγαλμα ρωμαϊκών χρόνων που διακρίνεται για την υψηλή ποιότητα του. Ο χαρακτηρισμός του ως τιμητικού προκύπτει από την παρουσία των calcei muliebres, των κατ’ εξοχήν υποδημάτων των θνητών γυναικών κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Η παρουσία τους είναι καθοριστική, εφόσον διαφορετικά θα ήταν ανοικτό το ενδεχόμενο να απεικονίζεται μια θεότητα. Σε πρώτο επίπεδο η εργασία ασχολείται με την αναλυτική περιγραφή του αγάλματος και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του. Βασικό ζητούμενο είναι η χρονολόγηση του αγάλματος, που αποδεικνύεται ιδιαίτερα προβληματική εξαιτίας των αντιφατικών χαρακτηριστικών του. Σε δεύτερο επίπεδο δίνεται ιδιαίτερο βάρος στην εξέταση της τυπολογίας του αγάλματος, που αποτελεί μια μοναδική παραλλαγή του αγαλματικού τύπου «Formia». Το άγαλμα της Επιδαύρου υπήρξε η αφορμή για την μελέτη του ευρύτερου αγαλματικού τύπου των δεόμενων γυναικών, στον οποίο μαζί με τον τύπο «Formia» συγκαταλέγεται και ο τύπος «Λούβρου – Otricoli». Σκοπός της μελέτης αυτών των δύο τύπων είναι να αναδειχθούν οι ομοιότητες και οι διαφορές από την παραλλαγή της Επιδαύρου. Για τον λόγο αυτό εξετάζονται επίσης οι παραλλαγές και οι αναπλάσεις των δύο τύπων. Επιπλέον ζητούμενο της παρούσας εργασίας είναι η αποσύνδεση του τύπου των δεόμενων γυναικών από τον συγγενικό τύπο των σπενδουσών, που συχνά συγχέονται εξαιτίας της εικονογραφικής συνάφειας τους. Για την παρακολούθηση της εξέλιξης των τύπων των δεόμενων και των σπενδουσών γυναικών επιχειρείται τέλος η ανίχνευση προδρομικών στοιχείων τους στη γλυπτική των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανιού Μαρία","Maniou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:46Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946423"],"render_values":[{"text":"uoadl:2946423","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946423","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946423","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2946423","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανιού Μαρία","Maniou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946423","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946423"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο μελέτης της παρούσας Μεταπτυχιακής Διπλωματικής Εργασίας είναι το γυναικείο τιμητικό άγαλμα του Μουσείου Επιδαύρου με αριθμό ευρετηρίου 555. Πρόκειται για ένα άγαλμα ρωμαϊκών χρόνων που διακρίνεται για την υψηλή ποιότητα του. Ο χαρακτηρισμός του ως τιμητικού προκύπτει από την παρουσία των calcei muliebres, των κατ’ εξοχήν υποδημάτων των θνητών γυναικών κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Η παρουσία τους είναι καθοριστική, εφόσον διαφορετικά θα ήταν ανοικτό το ενδεχόμενο να απεικονίζεται μια θεότητα. Σε πρώτο επίπεδο η εργασία ασχολείται με την αναλυτική περιγραφή του αγάλματος και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του. Βασικό ζητούμενο είναι η χρονολόγηση του αγάλματος, που αποδεικνύεται ιδιαίτερα προβληματική εξαιτίας των αντιφατικών χαρακτηριστικών του. Σε δεύτερο επίπεδο δίνεται ιδιαίτερο βάρος στην εξέταση της τυπολογίας του αγάλματος, που αποτελεί μια μοναδική παραλλαγή του αγαλματικού τύπου «Formia». Το άγαλμα της Επιδαύρου υπήρξε η αφορμή για την μελέτη του ευρύτερου αγαλματικού τύπου των δεόμενων γυναικών, στον οποίο μαζί με τον τύπο «Formia» συγκαταλέγεται και ο τύπος «Λούβρου – Otricoli». Σκοπός της μελέτης αυτών των δύο τύπων είναι να αναδειχθούν οι ομοιότητες και οι διαφορές από την παραλλαγή της Επιδαύρου. Για τον λόγο αυτό εξετάζονται επίσης οι παραλλαγές και οι αναπλάσεις των δύο τύπων. Επιπλέον ζητούμενο της παρούσας εργασίας είναι η αποσύνδεση του τύπου των δεόμενων γυναικών από τον συγγενικό τύπο των σπενδουσών, που συχνά συγχέονται εξαιτίας της εικονογραφικής συνάφειας τους. Για την παρακολούθηση της εξέλιξης των τύπων των δεόμενων και των σπενδουσών γυναικών επιχειρείται τέλος η ανίχνευση προδρομικών στοιχείων τους στη γλυπτική των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων.","The subject of study in this dissertation is the female honorific statue of the Museum of Epidaurus with inventory number 555. It is a roman statue of high quality. The calcei muliebres which are the quintessential roman shoes of mortal women, indicate that this statue is honorific. Their presence is decisive of that fact as, otherwise, it might be feasible that the statue depict a goddess. First of all this paper contains a detailed description of the statue and its technical characteristics. Dating the statue is an intricate issue, because of its contradictory features. On a deeper level this study shall especially examine and analyze the statue’s typology, which represents a unique variation of the “Formia” type. The statue in question has inspired further research into the type of praying women, which includes not only the “Formia” but also the “Louvre – Otricoli” type. The cause of studying both is to compare and contrast them to the variation of Epidaurus. Hence the variations and developments of these types are also examined. In addition, this paper aims to effectively disconnect the type of praying women (“orantes”) from that of women whom are presented as worshippers (“adorantes”), the two types tend to get confused for one another. In conclusion in order to follow the evolution of the “orantes” and “adorantes” it is attempted to detect the presence of any forerunners of theirs in Classical and Hellenistic sculpture."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το γυναικείο εικονιστικό άγαλμα του Μουσείου Επιδαύρου με Αρ. Ευρ. 555. Παρατηρήσεις στον τύπο της \"Δεόμενης\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανιού Μαρία","Maniou Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Αντικείμενο μελέτης της παρούσας Μεταπτυχιακής Διπλωματικής Εργασίας είναι το γυναικείο τιμητικό άγαλμα του Μουσείου Επιδαύρου με αριθμό ευρετηρίου 555. Πρόκειται για ένα άγαλμα ρωμαϊκών χρόνων που διακρίνεται για την υψηλή ποιότητα του. Ο χαρακτηρισμός του ως τιμητικού προκύπτει από την παρουσία των calcei muliebres, των κατ’ εξοχήν υποδημάτων των θνητών γυναικών κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Η παρουσία τους είναι καθοριστική, εφόσον διαφορετικά θα ήταν ανοικτό το ενδεχόμενο να απεικονίζεται μια θεότητα. Σε πρώτο επίπεδο η εργασία ασχολείται με την αναλυτική περιγραφή του αγάλματος και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του. Βασικό ζητούμενο είναι η χρονολόγηση του αγάλματος, που αποδεικνύεται ιδιαίτερα προβληματική εξαιτίας των αντιφατικών χαρακτηριστικών του. Σε δεύτερο επίπεδο δίνεται ιδιαίτερο βάρος στην εξέταση της τυπολογίας του αγάλματος, που αποτελεί μια μοναδική παραλλαγή του αγαλματικού τύπου «Formia». Το άγαλμα της Επιδαύρου υπήρξε η αφορμή για την μελέτη του ευρύτερου αγαλματικού τύπου των δεόμενων γυναικών, στον οποίο μαζί με τον τύπο «Formia» συγκαταλέγεται και ο τύπος «Λούβρου – Otricoli». Σκοπός της μελέτης αυτών των δύο τύπων είναι να αναδειχθούν οι ομοιότητες και οι διαφορές από την παραλλαγή της Επιδαύρου. Για τον λόγο αυτό εξετάζονται επίσης οι παραλλαγές και οι αναπλάσεις των δύο τύπων. Επιπλέον ζητούμενο της παρούσας εργασίας είναι η αποσύνδεση του τύπου των δεόμενων γυναικών από τον συγγενικό τύπο των σπενδουσών, που συχνά συγχέονται εξαιτίας της εικονογραφικής συνάφειας τους. Για την παρακολούθηση της εξέλιξης των τύπων των δεόμενων και των σπενδουσών γυναικών επιχειρείται τέλος η ανίχνευση προδρομικών στοιχείων τους στη γλυπτική των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων.","The subject of study in this dissertation is the female honorific statue of the Museum of Epidaurus with inventory number 555. It is a roman statue of high quality. The calcei muliebres which are the quintessential roman shoes of mortal women, indicate that this statue is honorific. Their presence is decisive of that fact as, otherwise, it might be feasible that the statue depict a goddess. First of all this paper contains a detailed description of the statue and its technical characteristics. Dating the statue is an intricate issue, because of its contradictory features. On a deeper level this study shall especially examine and analyze the statue’s typology, which represents a unique variation of the “Formia” type. The statue in question has inspired further research into the type of praying women, which includes not only the “Formia” but also the “Louvre – Otricoli” type. The cause of studying both is to compare and contrast them to the variation of Epidaurus. Hence the variations and developments of these types are also examined. In addition, this paper aims to effectively disconnect the type of praying women (“orantes”) from that of women whom are presented as worshippers (“adorantes”), the two types tend to get confused for one another. In conclusion in order to follow the evolution of the “orantes” and “adorantes” it is attempted to detect the presence of any forerunners of theirs in Classical and Hellenistic sculpture."],"dc:identifier":["uoadl:2946423","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946423"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Το γυναικείο εικονιστικό άγαλμα του Μουσείου Επιδαύρου με Αρ. Ευρ. 555. Παρατηρήσεις στον τύπο της \"Δεόμενης\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:46Z"}