{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946535"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946535","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της τροπονίνης I ως προγνωστικού δείκτη θνητότητας στις 30, 60 και 90 ημέρες σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση που εισάγονται στο νοσοκομείο για οποιαδήποτε αιτία πλην καρδιολογικού συμβάματο","abstract":"Εισαγωγή/σκοπός: Σε ασθενείς με ηπατικές παθήσεις, η αξία της τροπονίνης ως δείκτη πρόγνωσης έχει μερικώς μόνο μελετηθεί, στα πεδία της μεταμόσχευσης ήπατος και της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Στην παρούσα εργασία, μελετήσαμε την υψηλής ευαισθησίας τροπονίνη Ι (high sensitive troponin I, hsTnI) σε διαφορετικές ομάδες ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση, χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου και την προγνωστική της αξία για τη βραχυπρόθεσμη θνητότητα. Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν 332 διαδοχικοί ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση {διάμεση ηλικία 57 (51-68) έτη, 68.4% άνδρες} με διάμεσο MELD score 19 (13-25). H αιτία της κίρρωσης ήταν κατάχρηση αιθυλικής αλκοόλης (ΑΚ) στο 55.1%, ιογενείς ηπατίτιδες (ΙΚ) στο 20.2% και άλλα αίτια (ΑΑΚ) στο 24.7%. Οξεία-επί-χρονίας ηπατική ανεπάρκεια (ΟΕΧΗΑ) παρουσίαζαν 29.5%, οξεία ρήξη της αντιρρόπησης (ΟΡΑ) 47.9% και μη αντιρροπούμενη κίρρωση χωρίς οξύ σύμβαμα (ΜΑΚ) 22.6%. Αποτελέσματα: Στο σύνολο των ασθενών, 19% είχαν hsTnI ανώτερη της 99ης εκατοστιαίας θέσης του ανώτερου ορίου αναφοράς που αντιστοιχεί σε 15.6 pg/ml. Η διάμεση τιμή hsTnI ήταν 6.0(2.9-12) pg/ml. Οι τιμές ήταν χαμηλότερες στην ομάδα ΑΚ σε σύγκριση με τις ομάδες ΙΚ (p=0.029) και ΑΑΚ (p=0.023) αλλά δε διέφεραν μεταξύ των 2 τελευταίων (p=0.704). Αναφορικά με την παρουσία και τη βαρύτητα συμβαμάτων οξείας ρήξης αντιρρόπησης, η hsTnI ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ΟΕΧΗΑ σε σύγκριση με την ΟΡΑ (p=0.024) αλλά και τη ΜΑΚ (p=0.008) και παρόμοιες μεταξύ ΟΡΑ και ΜΑΚ (p=0.376). Στην καμπύλη ROC γαι τη θνητότητα 30 ημερών, η τιμή 8.9 pg/ml συσχετίστηκε με τη βέλτιστη πρόβλεψη (c-statistic=0.679, ευαισθησία 58.8%, ειδικότητα 71.8% αρνητική προγνωστική αξία 87%). Η ακρίβεια βελτιώθηκε σημαντικά όταν εξαιρέθηκαν από την ανάλυση ασθενείς με ΑΚ (c-statistic=0.746). Για τις 90-ημέρες, η αξιοπιστία της hsTnI ήταν μειωμένη (c-statistic=0.611). Στο σύνολο, ασθενείς με hsTnI >15.6 pg/ml είχαν σημαντικά πιο μειωμένη επιβίωση στις 30 και 90 ημέρες (log-rank P<0.001 και P<0.001αντιστοίχως). Στην μονοπαραγοντική ανάλυση για τις 30 ημέρες, οι παράγοντες που συσχετίστηκαν με τη θνητότητα ήταν η ολική χολερυθρίνη, η κρεατινίνη, το ΙNR, η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, ο λόγος ουδετερόφιλα/λευκά αιμοσφαίρια αίματος και η hsTnI. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η hsTnI αποτελούσε ανεξάρτητο παράγοντα θνητότητας {Hazard ratio (HR)=1.004, 95% Confidence Interval (95%CI) : 1.001-1.007, P=0.004) όταν συνεκτιμήθηκαν η ηλικία, το φύλο και οι δείκτες φλεγμονώδους απάντησης και βαρύτητας της ηπατικής βλάβης. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση για τις 90 ημέρες, η hsTnI συσχετίστηκε ξανά ανεξάρτητα με τη θνητότητα (HR=1.004, 95%CI: 1.002-1.007, P=0.001). Συμπεράσματα: Σημαντικό ποσοστό ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση παρουσίαζε αυξημένες τιμές υψηλής ευαισθησίας τροπονίνης Ι, η οποία αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος παράγοντας βραχυπρόθεσμης θνητότητας.","abstract_html":"Εισαγωγή/σκοπός: Σε ασθενείς με ηπατικές παθήσεις, η αξία της τροπονίνης ως δείκτη πρόγνωσης έχει μερικώς μόνο μελετηθεί, στα πεδία της μεταμόσχευσης ήπατος και της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Στην παρούσα εργασία, μελετήσαμε την υψηλής ευαισθησίας τροπονίνη Ι (high sensitive troponin I, hsTnI) σε διαφορετικές ομάδες ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση, χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου και την προγνωστική της αξία για τη βραχυπρόθεσμη θνητότητα. Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν 332 διαδοχικοί ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση {διάμεση ηλικία 57 (51-68) έτη, 68.4% άνδρες} με διάμεσο MELD score 19 (13-25). H αιτία της κίρρωσης ήταν κατάχρηση αιθυλικής αλκοόλης (ΑΚ) στο 55.1%, ιογενείς ηπατίτιδες (ΙΚ) στο 20.2% και άλλα αίτια (ΑΑΚ) στο 24.7%. Οξεία-επί-χρονίας ηπατική ανεπάρκεια (ΟΕΧΗΑ) παρουσίαζαν 29.5%, οξεία ρήξη της αντιρρόπησης (ΟΡΑ) 47.9% και μη αντιρροπούμενη κίρρωση χωρίς οξύ σύμβαμα (ΜΑΚ) 22.6%. Αποτελέσματα: Στο σύνολο των ασθενών, 19% είχαν hsTnI ανώτερη της 99ης εκατοστιαίας θέσης του ανώτερου ορίου αναφοράς που αντιστοιχεί σε 15.6 pg/ml. Η διάμεση τιμή hsTnI ήταν 6.0(2.9-12) pg/ml. Οι τιμές ήταν χαμηλότερες στην ομάδα ΑΚ σε σύγκριση με τις ομάδες ΙΚ (p=0.029) και ΑΑΚ (p=0.023) αλλά δε διέφεραν μεταξύ των 2 τελευταίων (p=0.704). Αναφορικά με την παρουσία και τη βαρύτητα συμβαμάτων οξείας ρήξης αντιρρόπησης, η hsTnI ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ΟΕΧΗΑ σε σύγκριση με την ΟΡΑ (p=0.024) αλλά και τη ΜΑΚ (p=0.008) και παρόμοιες μεταξύ ΟΡΑ και ΜΑΚ (p=0.376). Στην καμπύλη ROC γαι τη θνητότητα 30 ημερών, η τιμή 8.9 pg/ml συσχετίστηκε με τη βέλτιστη πρόβλεψη (c-statistic=0.679, ευαισθησία 58.8%, ειδικότητα 71.8% αρνητική προγνωστική αξία 87%). Η ακρίβεια βελτιώθηκε σημαντικά όταν εξαιρέθηκαν από την ανάλυση ασθενείς με ΑΚ (c-statistic=0.746). Για τις 90-ημέρες, η αξιοπιστία της hsTnI ήταν μειωμένη (c-statistic=0.611). Στο σύνολο, ασθενείς με hsTnI &gt;15.6 pg/ml είχαν σημαντικά πιο μειωμένη επιβίωση στις 30 και 90 ημέρες (log-rank P&lt;0.001 και P&lt;0.001αντιστοίχως). Στην μονοπαραγοντική ανάλυση για τις 30 ημέρες, οι παράγοντες που συσχετίστηκαν με τη θνητότητα ήταν η ολική χολερυθρίνη, η κρεατινίνη, το ΙNR, η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, ο λόγος ουδετερόφιλα/λευκά αιμοσφαίρια αίματος και η hsTnI. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η hsTnI αποτελούσε ανεξάρτητο παράγοντα θνητότητας {Hazard ratio (HR)=1.004, 95% Confidence Interval (95%CI) : 1.001-1.007, P=0.004) όταν συνεκτιμήθηκαν η ηλικία, το φύλο και οι δείκτες φλεγμονώδους απάντησης και βαρύτητας της ηπατικής βλάβης. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση για τις 90 ημέρες, η hsTnI συσχετίστηκε ξανά ανεξάρτητα με τη θνητότητα (HR=1.004, 95%CI: 1.002-1.007, P=0.001). Συμπεράσματα: Σημαντικό ποσοστό ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση παρουσίαζε αυξημένες τιμές υψηλής ευαισθησίας τροπονίνης Ι, η οποία αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος παράγοντας βραχυπρόθεσμης θνητότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάνη Ηλιάνα","Mani Iliana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946535"],"render_values":[{"text":"uoadl:2946535","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946535","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946535","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2946535","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάνη Ηλιάνα","Mani Iliana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946535","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946535"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή/σκοπός: Σε ασθενείς με ηπατικές παθήσεις, η αξία της τροπονίνης ως δείκτη πρόγνωσης έχει μερικώς μόνο μελετηθεί, στα πεδία της μεταμόσχευσης ήπατος και της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Στην παρούσα εργασία, μελετήσαμε την υψηλής ευαισθησίας τροπονίνη Ι (high sensitive troponin I, hsTnI) σε διαφορετικές ομάδες ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση, χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου και την προγνωστική της αξία για τη βραχυπρόθεσμη θνητότητα. Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν 332 διαδοχικοί ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση {διάμεση ηλικία 57 (51-68) έτη, 68.4% άνδρες} με διάμεσο MELD score 19 (13-25). H αιτία της κίρρωσης ήταν κατάχρηση αιθυλικής αλκοόλης (ΑΚ) στο 55.1%, ιογενείς ηπατίτιδες (ΙΚ) στο 20.2% και άλλα αίτια (ΑΑΚ) στο 24.7%. Οξεία-επί-χρονίας ηπατική ανεπάρκεια (ΟΕΧΗΑ) παρουσίαζαν 29.5%, οξεία ρήξη της αντιρρόπησης (ΟΡΑ) 47.9% και μη αντιρροπούμενη κίρρωση χωρίς οξύ σύμβαμα (ΜΑΚ) 22.6%. Αποτελέσματα: Στο σύνολο των ασθενών, 19% είχαν hsTnI ανώτερη της 99ης εκατοστιαίας θέσης του ανώτερου ορίου αναφοράς που αντιστοιχεί σε 15.6 pg/ml. Η διάμεση τιμή hsTnI ήταν 6.0(2.9-12) pg/ml. Οι τιμές ήταν χαμηλότερες στην ομάδα ΑΚ σε σύγκριση με τις ομάδες ΙΚ (p=0.029) και ΑΑΚ (p=0.023) αλλά δε διέφεραν μεταξύ των 2 τελευταίων (p=0.704). Αναφορικά με την παρουσία και τη βαρύτητα συμβαμάτων οξείας ρήξης αντιρρόπησης, η hsTnI ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ΟΕΧΗΑ σε σύγκριση με την ΟΡΑ (p=0.024) αλλά και τη ΜΑΚ (p=0.008) και παρόμοιες μεταξύ ΟΡΑ και ΜΑΚ (p=0.376). Στην καμπύλη ROC γαι τη θνητότητα 30 ημερών, η τιμή 8.9 pg/ml συσχετίστηκε με τη βέλτιστη πρόβλεψη (c-statistic=0.679, ευαισθησία 58.8%, ειδικότητα 71.8% αρνητική προγνωστική αξία 87%). Η ακρίβεια βελτιώθηκε σημαντικά όταν εξαιρέθηκαν από την ανάλυση ασθενείς με ΑΚ (c-statistic=0.746). Για τις 90-ημέρες, η αξιοπιστία της hsTnI ήταν μειωμένη (c-statistic=0.611). Στο σύνολο, ασθενείς με hsTnI >15.6 pg/ml είχαν σημαντικά πιο μειωμένη επιβίωση στις 30 και 90 ημέρες (log-rank P<0.001 και P<0.001αντιστοίχως). Στην μονοπαραγοντική ανάλυση για τις 30 ημέρες, οι παράγοντες που συσχετίστηκαν με τη θνητότητα ήταν η ολική χολερυθρίνη, η κρεατινίνη, το ΙNR, η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, ο λόγος ουδετερόφιλα/λευκά αιμοσφαίρια αίματος και η hsTnI. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η hsTnI αποτελούσε ανεξάρτητο παράγοντα θνητότητας {Hazard ratio (HR)=1.004, 95% Confidence Interval (95%CI) : 1.001-1.007, P=0.004) όταν συνεκτιμήθηκαν η ηλικία, το φύλο και οι δείκτες φλεγμονώδους απάντησης και βαρύτητας της ηπατικής βλάβης. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση για τις 90 ημέρες, η hsTnI συσχετίστηκε ξανά ανεξάρτητα με τη θνητότητα (HR=1.004, 95%CI: 1.002-1.007, P=0.001). Συμπεράσματα: Σημαντικό ποσοστό ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση παρουσίαζε αυξημένες τιμές υψηλής ευαισθησίας τροπονίνης Ι, η οποία αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος παράγοντας βραχυπρόθεσμης θνητότητας.","BACKGROUND/AIM: In patients with liver disease, prognostic value of troponin has only partially been studied, particularly in the era of liver transplantation and acute liver failure. In the present study, we accessed high sensitive troponin I (hsTnI) levels in different subgroups of patients with decompensated cirrhosis and no history of cardiovascular disease and its performance as a predictor of short-term mortality. METHODS: We studied 332 consecutive patients with decompensated cirrhosis {median age 57 (51-68) years, 68.4% males} with median MELD score 19 (13-25). Etiology of liver disease was alcohol abuse (ALC) in 55.1%, viral hepatitis (VHC) in 20.2% and other cause of cirrhosis (OCC) in 24.7%. Acute-on-chronic liver failure (ACLF) was diagnosed in 29.5%, acute decompensation (AC) in 47.9% and decompensated cirrhosis without acute event (DC) in 22.6%. RESULTS: In the total cohort, 19% of patients had hsTnI above the 99th percentile upper-reference limit (URL) of 15.6 pg/ml. The median hsTnI was 6.0(2.9-12) pg/ml. Values were lower in ALC compared to VHC (p=0.029) and OCC (p=0.023) and did not differ between the last two groups (p=0.704). In view of presence and severity of decompensating events, hsTnI was higher in ACLF than in AD (p=0.024) and DC (p=0.008) and similar between AD and DC (p=0.376). In receiver operating characteristic (ROC) curve for 30-day mortality, 8.9 pg/ml emerged as the best cut-off value (c-statistic=0.679, sensitivity 58.8%, specificity 71.8% negative predictive value 87%). Performance improved when patients with ALC excluded from the analysis (c-statistic=0.746). For 90-days mortality, the accuracy of hsTnI decreased (c-statistic=0.611). In total, patients with high hsTnI (>15.6 pg/ml) had worse 30- and 90-day survival (log-rank P<0.001 and <0.001, respectively). In Cox univariate analysis for 30-days, factors associated with mortality were total bilirubin, creatinine, INR, C-reactive protein, neutrophil-to white cell ratio (X10) and hsTnI. In multivariate analysis, hsTnI was independently associated with mortality (HR=1.004, 95%CI: 1.001-1.007, P=0.004) when adjusted by age, gender and indicators of severity of liver disease and inflammatory reaction. In multivariate analysis for 90-days mortality, hsTnI emerged again as independent predictor of mortality (HR=1.004, 95%CI: 1.002-1.007, P=0.001). CONCLUSIONS: High levels of high sensitive Troponin I were detected in a significant proportion of patients with decompensated cirrhosis and were independently associated with increased short term mortality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της τροπονίνης I ως προγνωστικού δείκτη θνητότητας στις 30, 60 και 90 ημέρες σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση που εισάγονται στο νοσοκομείο για οποιαδήποτε αιτία πλην καρδιολογικού συμβάματο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάνη Ηλιάνα","Mani Iliana"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή/σκοπός: Σε ασθενείς με ηπατικές παθήσεις, η αξία της τροπονίνης ως δείκτη πρόγνωσης έχει μερικώς μόνο μελετηθεί, στα πεδία της μεταμόσχευσης ήπατος και της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Στην παρούσα εργασία, μελετήσαμε την υψηλής ευαισθησίας τροπονίνη Ι (high sensitive troponin I, hsTnI) σε διαφορετικές ομάδες ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση, χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου και την προγνωστική της αξία για τη βραχυπρόθεσμη θνητότητα. Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν 332 διαδοχικοί ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση {διάμεση ηλικία 57 (51-68) έτη, 68.4% άνδρες} με διάμεσο MELD score 19 (13-25). H αιτία της κίρρωσης ήταν κατάχρηση αιθυλικής αλκοόλης (ΑΚ) στο 55.1%, ιογενείς ηπατίτιδες (ΙΚ) στο 20.2% και άλλα αίτια (ΑΑΚ) στο 24.7%. Οξεία-επί-χρονίας ηπατική ανεπάρκεια (ΟΕΧΗΑ) παρουσίαζαν 29.5%, οξεία ρήξη της αντιρρόπησης (ΟΡΑ) 47.9% και μη αντιρροπούμενη κίρρωση χωρίς οξύ σύμβαμα (ΜΑΚ) 22.6%. Αποτελέσματα: Στο σύνολο των ασθενών, 19% είχαν hsTnI ανώτερη της 99ης εκατοστιαίας θέσης του ανώτερου ορίου αναφοράς που αντιστοιχεί σε 15.6 pg/ml. Η διάμεση τιμή hsTnI ήταν 6.0(2.9-12) pg/ml. Οι τιμές ήταν χαμηλότερες στην ομάδα ΑΚ σε σύγκριση με τις ομάδες ΙΚ (p=0.029) και ΑΑΚ (p=0.023) αλλά δε διέφεραν μεταξύ των 2 τελευταίων (p=0.704). Αναφορικά με την παρουσία και τη βαρύτητα συμβαμάτων οξείας ρήξης αντιρρόπησης, η hsTnI ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ΟΕΧΗΑ σε σύγκριση με την ΟΡΑ (p=0.024) αλλά και τη ΜΑΚ (p=0.008) και παρόμοιες μεταξύ ΟΡΑ και ΜΑΚ (p=0.376). Στην καμπύλη ROC γαι τη θνητότητα 30 ημερών, η τιμή 8.9 pg/ml συσχετίστηκε με τη βέλτιστη πρόβλεψη (c-statistic=0.679, ευαισθησία 58.8%, ειδικότητα 71.8% αρνητική προγνωστική αξία 87%). Η ακρίβεια βελτιώθηκε σημαντικά όταν εξαιρέθηκαν από την ανάλυση ασθενείς με ΑΚ (c-statistic=0.746). Για τις 90-ημέρες, η αξιοπιστία της hsTnI ήταν μειωμένη (c-statistic=0.611). Στο σύνολο, ασθενείς με hsTnI >15.6 pg/ml είχαν σημαντικά πιο μειωμένη επιβίωση στις 30 και 90 ημέρες (log-rank P<0.001 και P<0.001αντιστοίχως). Στην μονοπαραγοντική ανάλυση για τις 30 ημέρες, οι παράγοντες που συσχετίστηκαν με τη θνητότητα ήταν η ολική χολερυθρίνη, η κρεατινίνη, το ΙNR, η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, ο λόγος ουδετερόφιλα/λευκά αιμοσφαίρια αίματος και η hsTnI. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η hsTnI αποτελούσε ανεξάρτητο παράγοντα θνητότητας {Hazard ratio (HR)=1.004, 95% Confidence Interval (95%CI) : 1.001-1.007, P=0.004) όταν συνεκτιμήθηκαν η ηλικία, το φύλο και οι δείκτες φλεγμονώδους απάντησης και βαρύτητας της ηπατικής βλάβης. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση για τις 90 ημέρες, η hsTnI συσχετίστηκε ξανά ανεξάρτητα με τη θνητότητα (HR=1.004, 95%CI: 1.002-1.007, P=0.001). Συμπεράσματα: Σημαντικό ποσοστό ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση παρουσίαζε αυξημένες τιμές υψηλής ευαισθησίας τροπονίνης Ι, η οποία αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος παράγοντας βραχυπρόθεσμης θνητότητας.","BACKGROUND/AIM: In patients with liver disease, prognostic value of troponin has only partially been studied, particularly in the era of liver transplantation and acute liver failure. In the present study, we accessed high sensitive troponin I (hsTnI) levels in different subgroups of patients with decompensated cirrhosis and no history of cardiovascular disease and its performance as a predictor of short-term mortality. METHODS: We studied 332 consecutive patients with decompensated cirrhosis {median age 57 (51-68) years, 68.4% males} with median MELD score 19 (13-25). Etiology of liver disease was alcohol abuse (ALC) in 55.1%, viral hepatitis (VHC) in 20.2% and other cause of cirrhosis (OCC) in 24.7%. Acute-on-chronic liver failure (ACLF) was diagnosed in 29.5%, acute decompensation (AC) in 47.9% and decompensated cirrhosis without acute event (DC) in 22.6%. RESULTS: In the total cohort, 19% of patients had hsTnI above the 99th percentile upper-reference limit (URL) of 15.6 pg/ml. The median hsTnI was 6.0(2.9-12) pg/ml. Values were lower in ALC compared to VHC (p=0.029) and OCC (p=0.023) and did not differ between the last two groups (p=0.704). In view of presence and severity of decompensating events, hsTnI was higher in ACLF than in AD (p=0.024) and DC (p=0.008) and similar between AD and DC (p=0.376). In receiver operating characteristic (ROC) curve for 30-day mortality, 8.9 pg/ml emerged as the best cut-off value (c-statistic=0.679, sensitivity 58.8%, specificity 71.8% negative predictive value 87%). Performance improved when patients with ALC excluded from the analysis (c-statistic=0.746). For 90-days mortality, the accuracy of hsTnI decreased (c-statistic=0.611). In total, patients with high hsTnI (>15.6 pg/ml) had worse 30- and 90-day survival (log-rank P<0.001 and <0.001, respectively). In Cox univariate analysis for 30-days, factors associated with mortality were total bilirubin, creatinine, INR, C-reactive protein, neutrophil-to white cell ratio (X10) and hsTnI. In multivariate analysis, hsTnI was independently associated with mortality (HR=1.004, 95%CI: 1.001-1.007, P=0.004) when adjusted by age, gender and indicators of severity of liver disease and inflammatory reaction. In multivariate analysis for 90-days mortality, hsTnI emerged again as independent predictor of mortality (HR=1.004, 95%CI: 1.002-1.007, P=0.001). CONCLUSIONS: High levels of high sensitive Troponin I were detected in a significant proportion of patients with decompensated cirrhosis and were independently associated with increased short term mortality."],"dc:identifier":["uoadl:2946535","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946535"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση της τροπονίνης I ως προγνωστικού δείκτη θνητότητας στις 30, 60 και 90 ημέρες σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση που εισάγονται στο νοσοκομείο για οποιαδήποτε αιτία πλην καρδιολογικού συμβάματο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:46Z"}