{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946829"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2946829","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μέθοδοι αντικειμενικής μέτρησης των εμβοών","abstract":"Εισαγωγή Ως εμβοές ορίζεται η αντίληψη ήχου ενώ απουσιάζει εξωτερική πηγή ήχου. Ταξινομούνται ανάλογα με την προέλευσή τους σε υποκειμενικές και προερχόμενες από σωματική λειτουργία και έχουν ελάχιστη διάρκεια και συχνότητα 5 λεπτά και 2 φορές την εβδομάδα αντίστοιχα. Θέμα αυτής της εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση μεθόδων αντικειμενικής μέτρησης αυτού του ιδιαίτερα συχνού πλην όμως δυσδιάγνωστου συμπτώματος. Στη σημερινή κλινική πράξη εφαρμόζονται μόνο υποκειμενικές μέθοδοι μέτρησης εμβοών όπως τα σταθμισμένα ερωτηματολόγια καθώς και οι ψυχοακουστικές μετρήσεις (loudness matching, pitch matching, minimum masking level, residual inhibition). Αυτές οι μέθοδοι λόγω της φύσης τους αποτυγχάνουν συχνά να περιγράψουν την πραγματική διάσταση του φαινομένου των εμβοών. Διαφαίνεται λοιπόν η ανάγκη ανεύρεσης κάποιου αντικειμενικού τρόπου εκτίμησης των εμβοών. Μεθοδολογία Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας έχοντας ως βάση το MEDLINE (1971 – 2021). Κατόπιν αναζήτησης με συγκεκριμένους όρους κλειδιά (objective evaluation, objective measur*, tinnitus, startle reflex, gap-prepulse inhibition, human), διαλογή των άρθρων και απόρριψη των μη σχετικών, στην εργασία συμπεριελήφθησαν 25 άρθρα τα οποία μελετήθηκαν, ταξινομήθηκαν και συστηματοποιήθηκαν ως προς τις μεθόδους και το περιεχόμενό τους σε τρεις γενικές κατηγορίες: 1. Startle reflex 2. Βιοδείκτες ανιχνεύσιμοι στο αίμα 3. Ηλεκτροφυσιολογικές μέθοδοι, ωτοακουστικές εκπομπές, απεικονιστικές και λοιπές μέθοδοι. Αποτελέσματα Η ανασκόπηση ανέδειξε 5 άρθρα τα οποία αναφέρονται στο αντανακλαστικό του αιφνιδιασμού. Συγκρίνονται οι μέθοδοι καταγραφής του (ακούσιο βλεφάρισμα και οπίσθιος ωτιαίος μυς). Αναφέρθηκε η ανεπάρκεια της αναγνώρισης των κενών ως προ-ερέθισμα αλλά και το εντονότερο αντανακλαστικό αιφνιδιασμού που συμβαίνει στα άτομα με εμβοές. Παρουσιάστηκαν ψυχοακουστικές δοκιμασίες ανίχνευσης κενών που καταρρίπτουν την υπόθεση πλήρωσης των κενών από τις εμβοές με ειδικότητα ανά συχνότητα. Αναφέρθηκαν επίσης η επίδραση των διαβαθμίσεων του θορύβου παρασκηνίου (η αύξηση προκαλεί ισχυρότερη καταστολή) καθώς και του τρόπου παρουσίασης των κενών (η μονόπλευρη παρουσίαση είναι καταλληλότερη). Άλλα 13 άρθρα αφορούσαν την καταγραφή ακουστικών προκλητών δυναμικών και κυρίως των φλοιικών δυναμικών (ALR). Σε αυτά επισημάνθηκε η καταστολή του ALR κατά την εφαρμογή του προτύπου gap prepulse καθώς και η διαφορά στο συγχρονισμό των κυμάτων ανάλογα με την αντιρρόπηση των εμβοών. Το acoustic change complex χαρακτηριστικά παρουσιάζει μειωμένη καταγραφή ως απόκριση σε ερεθίσματα καθαρών τόνων υψηλής συχνότητας, Το P300 παρουσιάζει αυξημένους λανθάνοντες χρόνους και το Ν1 αύξηση του μεγέθους του στις εμβοές. Συζητήθηκαν το βέλτιστο διάστημα μεταξύ προ-ερεθίσματος και παλμού και αναφέρθηκε και ο ρόλος της ηλικίας καθώς και το πρωτόκολλο για τις μέγιστες επαναλήψεις για τη λήψη αξιόπιστων συμπερασμάτων. Διαφαίνεται επιπλέον ότι η παρουσία εμβοών προκαλεί ανεπαρκή καταγραφή των κενών. Επίσης αναφέρθηκαν ανωμαλίες σχετιζόμενες με εμβοές στα Middle latency response καθώς και στα ABR. Τα προκλητά μαγνητικά πεδία έδωσαν διφορούμενα αποτελέσματα. Καταστολές στις μετρήσεις ωτοακουστικών εκπομπών παρουσία λευκού θορύβου ετερόπλευρα συσχετίστηκαν με εμβοές. Τέλος βρέθηκαν μελέτες που συσχετίζουν τις εμβοές με υψηλά επίπεδα εγκεφαλικού νευροτροφικού παράγοντα καθώς και άλλων κυτταροκινών ( TNFa, IL6 κ.α.) Συζήτηση Το ακουστικό αντανακλαστικό του αιφνιδιασμού είναι η αντίδραση σε ένα μη αναμενόμενο ερέθισμα και καταγράφεται στους ανθρώπους ως βλεφάρισμα ή σύσπαση του οπισθίου ωτιαίου μυός. Το αντανακλαστικό αυτό μπορεί να υποστεί κάποια καταστολή από κάποιου είδους προ-ερέθισμα. Το κενό ως προ-ερέθισμα μελετάται στην πλειοψηφία της παρούσας ανασκόπησης. Το Gap-induced Inhibition of the Acoustic Startle (GPIAS) όπως αναφέρεται αποτελεί ένα πρότυπο εισαγωγής ενός κενού που παρεμβάλλεται εντός θορύβου το οποίο προηγείται του κυρίου ερεθίσματος που προκαλεί τον αιφνιδιασμό. Η παρουσία εμβοών φαίνεται να δημιουργεί ένα μειονέκτημα στην καταστολή αυτού του αντανακλαστικού η οποία στην αρχή αποδόθηκε στο ότι οι εμβοές γεμίζουν τα κενά το οποίο ωστόσο καταρρίφθηκε και αποδόθηκε σε ανωμαλίες στο επίπεδο του φλοιού. Μεταβολές παρατηρούνται και στα ακουστικά προκλητά δυναμικά και ιδιαιτέρως τα φλοιικά. Όσον αφορά τα τελευταία κάποια ευρήματα έχουν συνδεθεί με τις εμβοές (μεγάλοι λανθάνοντες χρόνοι του P300, μείωση του ACC, αύξηση του κύματος Ν1) Ο ωτοακουστικές εκπομπές και η συσχέτιση τους με το ελαιοκοχλιακό δεμάτιο παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην ανίχνευση των εμβοών. Οι σχετιζόμενοι με καταστάσεις stress εγκεφαλικός νευροτροφικός παράγοντας καθώς και άλλες κυτοκίνες θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο βιοδεικτών για τις εμβοές. Συμπεράσματα Η παρούσα ανασκόπηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κάποια κοινώς αποδεκτή και ελεγμένη από πολυκεντρικές μελέτες αντικειμενική μέθοδος μέτρησης εμβοών. Αναδείχθηκαν ωστόσο αρκετές μέθοδοι οι οποίες αποτελούν έρεισμα για περαιτέρω μελέτες πάνω στο αντικείμενο με σκοπό την απάντηση του ερευνητικού ερωτήματος.","abstract_html":"Εισαγωγή Ως εμβοές ορίζεται η αντίληψη ήχου ενώ απουσιάζει εξωτερική πηγή ήχου. Ταξινομούνται ανάλογα με την προέλευσή τους σε υποκειμενικές και προερχόμενες από σωματική λειτουργία και έχουν ελάχιστη διάρκεια και συχνότητα 5 λεπτά και 2 φορές την εβδομάδα αντίστοιχα. Θέμα αυτής της εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση μεθόδων αντικειμενικής μέτρησης αυτού του ιδιαίτερα συχνού πλην όμως δυσδιάγνωστου συμπτώματος. Στη σημερινή κλινική πράξη εφαρμόζονται μόνο υποκειμενικές μέθοδοι μέτρησης εμβοών όπως τα σταθμισμένα ερωτηματολόγια καθώς και οι ψυχοακουστικές μετρήσεις (loudness matching, pitch matching, minimum masking level, residual inhibition). Αυτές οι μέθοδοι λόγω της φύσης τους αποτυγχάνουν συχνά να περιγράψουν την πραγματική διάσταση του φαινομένου των εμβοών. Διαφαίνεται λοιπόν η ανάγκη ανεύρεσης κάποιου αντικειμενικού τρόπου εκτίμησης των εμβοών. Μεθοδολογία Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας έχοντας ως βάση το MEDLINE (1971 – 2021). Κατόπιν αναζήτησης με συγκεκριμένους όρους κλειδιά (objective evaluation, objective measur*, tinnitus, startle reflex, gap-prepulse inhibition, human), διαλογή των άρθρων και απόρριψη των μη σχετικών, στην εργασία συμπεριελήφθησαν 25 άρθρα τα οποία μελετήθηκαν, ταξινομήθηκαν και συστηματοποιήθηκαν ως προς τις μεθόδους και το περιεχόμενό τους σε τρεις γενικές κατηγορίες: 1. Startle reflex 2. Βιοδείκτες ανιχνεύσιμοι στο αίμα 3. Ηλεκτροφυσιολογικές μέθοδοι, ωτοακουστικές εκπομπές, απεικονιστικές και λοιπές μέθοδοι. Αποτελέσματα Η ανασκόπηση ανέδειξε 5 άρθρα τα οποία αναφέρονται στο αντανακλαστικό του αιφνιδιασμού. Συγκρίνονται οι μέθοδοι καταγραφής του (ακούσιο βλεφάρισμα και οπίσθιος ωτιαίος μυς). Αναφέρθηκε η ανεπάρκεια της αναγνώρισης των κενών ως προ-ερέθισμα αλλά και το εντονότερο αντανακλαστικό αιφνιδιασμού που συμβαίνει στα άτομα με εμβοές. Παρουσιάστηκαν ψυχοακουστικές δοκιμασίες ανίχνευσης κενών που καταρρίπτουν την υπόθεση πλήρωσης των κενών από τις εμβοές με ειδικότητα ανά συχνότητα. Αναφέρθηκαν επίσης η επίδραση των διαβαθμίσεων του θορύβου παρασκηνίου (η αύξηση προκαλεί ισχυρότερη καταστολή) καθώς και του τρόπου παρουσίασης των κενών (η μονόπλευρη παρουσίαση είναι καταλληλότερη). Άλλα 13 άρθρα αφορούσαν την καταγραφή ακουστικών προκλητών δυναμικών και κυρίως των φλοιικών δυναμικών (ALR). Σε αυτά επισημάνθηκε η καταστολή του ALR κατά την εφαρμογή του προτύπου gap prepulse καθώς και η διαφορά στο συγχρονισμό των κυμάτων ανάλογα με την αντιρρόπηση των εμβοών. Το acoustic change complex χαρακτηριστικά παρουσιάζει μειωμένη καταγραφή ως απόκριση σε ερεθίσματα καθαρών τόνων υψηλής συχνότητας, Το P300 παρουσιάζει αυξημένους λανθάνοντες χρόνους και το Ν1 αύξηση του μεγέθους του στις εμβοές. Συζητήθηκαν το βέλτιστο διάστημα μεταξύ προ-ερεθίσματος και παλμού και αναφέρθηκε και ο ρόλος της ηλικίας καθώς και το πρωτόκολλο για τις μέγιστες επαναλήψεις για τη λήψη αξιόπιστων συμπερασμάτων. Διαφαίνεται επιπλέον ότι η παρουσία εμβοών προκαλεί ανεπαρκή καταγραφή των κενών. Επίσης αναφέρθηκαν ανωμαλίες σχετιζόμενες με εμβοές στα Middle latency response καθώς και στα ABR. Τα προκλητά μαγνητικά πεδία έδωσαν διφορούμενα αποτελέσματα. Καταστολές στις μετρήσεις ωτοακουστικών εκπομπών παρουσία λευκού θορύβου ετερόπλευρα συσχετίστηκαν με εμβοές. Τέλος βρέθηκαν μελέτες που συσχετίζουν τις εμβοές με υψηλά επίπεδα εγκεφαλικού νευροτροφικού παράγοντα καθώς και άλλων κυτταροκινών ( TNFa, IL6 κ.α.) Συζήτηση Το ακουστικό αντανακλαστικό του αιφνιδιασμού είναι η αντίδραση σε ένα μη αναμενόμενο ερέθισμα και καταγράφεται στους ανθρώπους ως βλεφάρισμα ή σύσπαση του οπισθίου ωτιαίου μυός. Το αντανακλαστικό αυτό μπορεί να υποστεί κάποια καταστολή από κάποιου είδους προ-ερέθισμα. Το κενό ως προ-ερέθισμα μελετάται στην πλειοψηφία της παρούσας ανασκόπησης. Το Gap-induced Inhibition of the Acoustic Startle (GPIAS) όπως αναφέρεται αποτελεί ένα πρότυπο εισαγωγής ενός κενού που παρεμβάλλεται εντός θορύβου το οποίο προηγείται του κυρίου ερεθίσματος που προκαλεί τον αιφνιδιασμό. Η παρουσία εμβοών φαίνεται να δημιουργεί ένα μειονέκτημα στην καταστολή αυτού του αντανακλαστικού η οποία στην αρχή αποδόθηκε στο ότι οι εμβοές γεμίζουν τα κενά το οποίο ωστόσο καταρρίφθηκε και αποδόθηκε σε ανωμαλίες στο επίπεδο του φλοιού. Μεταβολές παρατηρούνται και στα ακουστικά προκλητά δυναμικά και ιδιαιτέρως τα φλοιικά. Όσον αφορά τα τελευταία κάποια ευρήματα έχουν συνδεθεί με τις εμβοές (μεγάλοι λανθάνοντες χρόνοι του P300, μείωση του ACC, αύξηση του κύματος Ν1) Ο ωτοακουστικές εκπομπές και η συσχέτιση τους με το ελαιοκοχλιακό δεμάτιο παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην ανίχνευση των εμβοών. Οι σχετιζόμενοι με καταστάσεις stress εγκεφαλικός νευροτροφικός παράγοντας καθώς και άλλες κυτοκίνες θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο βιοδεικτών για τις εμβοές. Συμπεράσματα Η παρούσα ανασκόπηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κάποια κοινώς αποδεκτή και ελεγμένη από πολυκεντρικές μελέτες αντικειμενική μέθοδος μέτρησης εμβοών. Αναδείχθηκαν ωστόσο αρκετές μέθοδοι οι οποίες αποτελούν έρεισμα για περαιτέρω μελέτες πάνω στο αντικείμενο με σκοπό την απάντηση του ερευνητικού ερωτήματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηδάκης Ιωάννης","Chatzidakis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:42:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946829"],"render_values":[{"text":"uoadl:2946829","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946829","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946829","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2946829","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηδάκης Ιωάννης","Chatzidakis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2946829","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946829"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Ως εμβοές ορίζεται η αντίληψη ήχου ενώ απουσιάζει εξωτερική πηγή ήχου. Ταξινομούνται ανάλογα με την προέλευσή τους σε υποκειμενικές και προερχόμενες από σωματική λειτουργία και έχουν ελάχιστη διάρκεια και συχνότητα 5 λεπτά και 2 φορές την εβδομάδα αντίστοιχα. Θέμα αυτής της εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση μεθόδων αντικειμενικής μέτρησης αυτού του ιδιαίτερα συχνού πλην όμως δυσδιάγνωστου συμπτώματος. Στη σημερινή κλινική πράξη εφαρμόζονται μόνο υποκειμενικές μέθοδοι μέτρησης εμβοών όπως τα σταθμισμένα ερωτηματολόγια καθώς και οι ψυχοακουστικές μετρήσεις (loudness matching, pitch matching, minimum masking level, residual inhibition). Αυτές οι μέθοδοι λόγω της φύσης τους αποτυγχάνουν συχνά να περιγράψουν την πραγματική διάσταση του φαινομένου των εμβοών. Διαφαίνεται λοιπόν η ανάγκη ανεύρεσης κάποιου αντικειμενικού τρόπου εκτίμησης των εμβοών. Μεθοδολογία Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας έχοντας ως βάση το MEDLINE (1971 – 2021). Κατόπιν αναζήτησης με συγκεκριμένους όρους κλειδιά (objective evaluation, objective measur*, tinnitus, startle reflex, gap-prepulse inhibition, human), διαλογή των άρθρων και απόρριψη των μη σχετικών, στην εργασία συμπεριελήφθησαν 25 άρθρα τα οποία μελετήθηκαν, ταξινομήθηκαν και συστηματοποιήθηκαν ως προς τις μεθόδους και το περιεχόμενό τους σε τρεις γενικές κατηγορίες: 1. Startle reflex 2. Βιοδείκτες ανιχνεύσιμοι στο αίμα 3. Ηλεκτροφυσιολογικές μέθοδοι, ωτοακουστικές εκπομπές, απεικονιστικές και λοιπές μέθοδοι. Αποτελέσματα Η ανασκόπηση ανέδειξε 5 άρθρα τα οποία αναφέρονται στο αντανακλαστικό του αιφνιδιασμού. Συγκρίνονται οι μέθοδοι καταγραφής του (ακούσιο βλεφάρισμα και οπίσθιος ωτιαίος μυς). Αναφέρθηκε η ανεπάρκεια της αναγνώρισης των κενών ως προ-ερέθισμα αλλά και το εντονότερο αντανακλαστικό αιφνιδιασμού που συμβαίνει στα άτομα με εμβοές. Παρουσιάστηκαν ψυχοακουστικές δοκιμασίες ανίχνευσης κενών που καταρρίπτουν την υπόθεση πλήρωσης των κενών από τις εμβοές με ειδικότητα ανά συχνότητα. Αναφέρθηκαν επίσης η επίδραση των διαβαθμίσεων του θορύβου παρασκηνίου (η αύξηση προκαλεί ισχυρότερη καταστολή) καθώς και του τρόπου παρουσίασης των κενών (η μονόπλευρη παρουσίαση είναι καταλληλότερη). Άλλα 13 άρθρα αφορούσαν την καταγραφή ακουστικών προκλητών δυναμικών και κυρίως των φλοιικών δυναμικών (ALR). Σε αυτά επισημάνθηκε η καταστολή του ALR κατά την εφαρμογή του προτύπου gap prepulse καθώς και η διαφορά στο συγχρονισμό των κυμάτων ανάλογα με την αντιρρόπηση των εμβοών. Το acoustic change complex χαρακτηριστικά παρουσιάζει μειωμένη καταγραφή ως απόκριση σε ερεθίσματα καθαρών τόνων υψηλής συχνότητας, Το P300 παρουσιάζει αυξημένους λανθάνοντες χρόνους και το Ν1 αύξηση του μεγέθους του στις εμβοές. Συζητήθηκαν το βέλτιστο διάστημα μεταξύ προ-ερεθίσματος και παλμού και αναφέρθηκε και ο ρόλος της ηλικίας καθώς και το πρωτόκολλο για τις μέγιστες επαναλήψεις για τη λήψη αξιόπιστων συμπερασμάτων. Διαφαίνεται επιπλέον ότι η παρουσία εμβοών προκαλεί ανεπαρκή καταγραφή των κενών. Επίσης αναφέρθηκαν ανωμαλίες σχετιζόμενες με εμβοές στα Middle latency response καθώς και στα ABR. Τα προκλητά μαγνητικά πεδία έδωσαν διφορούμενα αποτελέσματα. Καταστολές στις μετρήσεις ωτοακουστικών εκπομπών παρουσία λευκού θορύβου ετερόπλευρα συσχετίστηκαν με εμβοές. Τέλος βρέθηκαν μελέτες που συσχετίζουν τις εμβοές με υψηλά επίπεδα εγκεφαλικού νευροτροφικού παράγοντα καθώς και άλλων κυτταροκινών ( TNFa, IL6 κ.α.) Συζήτηση Το ακουστικό αντανακλαστικό του αιφνιδιασμού είναι η αντίδραση σε ένα μη αναμενόμενο ερέθισμα και καταγράφεται στους ανθρώπους ως βλεφάρισμα ή σύσπαση του οπισθίου ωτιαίου μυός. Το αντανακλαστικό αυτό μπορεί να υποστεί κάποια καταστολή από κάποιου είδους προ-ερέθισμα. Το κενό ως προ-ερέθισμα μελετάται στην πλειοψηφία της παρούσας ανασκόπησης. Το Gap-induced Inhibition of the Acoustic Startle (GPIAS) όπως αναφέρεται αποτελεί ένα πρότυπο εισαγωγής ενός κενού που παρεμβάλλεται εντός θορύβου το οποίο προηγείται του κυρίου ερεθίσματος που προκαλεί τον αιφνιδιασμό. Η παρουσία εμβοών φαίνεται να δημιουργεί ένα μειονέκτημα στην καταστολή αυτού του αντανακλαστικού η οποία στην αρχή αποδόθηκε στο ότι οι εμβοές γεμίζουν τα κενά το οποίο ωστόσο καταρρίφθηκε και αποδόθηκε σε ανωμαλίες στο επίπεδο του φλοιού. Μεταβολές παρατηρούνται και στα ακουστικά προκλητά δυναμικά και ιδιαιτέρως τα φλοιικά. Όσον αφορά τα τελευταία κάποια ευρήματα έχουν συνδεθεί με τις εμβοές (μεγάλοι λανθάνοντες χρόνοι του P300, μείωση του ACC, αύξηση του κύματος Ν1) Ο ωτοακουστικές εκπομπές και η συσχέτιση τους με το ελαιοκοχλιακό δεμάτιο παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην ανίχνευση των εμβοών. Οι σχετιζόμενοι με καταστάσεις stress εγκεφαλικός νευροτροφικός παράγοντας καθώς και άλλες κυτοκίνες θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο βιοδεικτών για τις εμβοές. Συμπεράσματα Η παρούσα ανασκόπηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κάποια κοινώς αποδεκτή και ελεγμένη από πολυκεντρικές μελέτες αντικειμενική μέθοδος μέτρησης εμβοών. Αναδείχθηκαν ωστόσο αρκετές μέθοδοι οι οποίες αποτελούν έρεισμα για περαιτέρω μελέτες πάνω στο αντικείμενο με σκοπό την απάντηση του ερευνητικού ερωτήματος.","Introduction Tinnitus is defined as the perception of sound while an external sound source is absent. It is classified according to its origin into subjective and derived from physical function and have a minimum duration and frequency of 5 minutes and 2 times a week respectively. The purpose of this work is a literature review of methods of objective measurement of this very common but not frequentlydiagnosed symptom. In the current clinical practice, only subjective methods of measuring tinnitus are applied, such as weighted questionnaires as well as psychoacoustic measurements (loudness matching, pitch matching, minimum masking level, residual inhibition). Due to their nature, these methods often fail to describe the true dimension of the tinnitus phenomenon. The need of an objective way of assessing tinnitus is therefore apparent. Methodology In the present work an attempt was made to systematically review the literature based on MEDLINE (1971 - 2021). After searching with specific key terms (objective evaluation, objective measur *, tinnitus, startle reflex, gap-prepulse inhibition, human) and sorting the articles, we came up with 25 articles about the subject that were studied, classified and systematized regarding to their methods in three general categories: 1. Startle reflex 2. Biomarkers detectable in blood 3. Electrophysiological methods, otoacoustic emissions, imaging and other methods. Results The research highlighted 5 articles which refer to the strartle reflex. The methods of recording it are compared (involuntary eye-blinking and posterior ear muscle). The suppression of the recognition of the gaps as a pre-stimulus but also the most intense startle reflex that occurs in people with tinnitus is reported. Psychoacoustic gap detection tests are presented, that refute the hypothesis of filling the gaps from the tinnitus (unique per frequency). The effect of background noise gradations (increase causes stronger repression) as well as the way gaps are presented (one-sided presentation is more appropriate) are also reported. Another 13 articles reffer to the the recording of acoustic evoked potentials and mainly cortical potentials (ALR). These indicate the suppression of ALR during the application of the gap prepulse standard as well as the lack of the synchronization of the waves depending on the compensation of the tinnitus. The acoustic change complex is typically reduced in response to high-frequency clear tone stimuli, the P300 shows increased latency and the N1 is increased in cases of tinnitus. The optimal interval between pre-stimulus and pulse were discussed, and the importance of age was stressed, as well as the protocol for maximum repetitions to obtain reliable conclusions. It also appears that the presence of tinnitus causes insufficient recording of the gaps. Tinnitus-related abnormalities were also reported in the Middle latency response as well as in the ABR. The induced magnetic fields showed ambiguous results. Inhibition of the otoacoustic emissions in the presence of white noise unilaterally were associated with tinnitus. Finally, studies were found that correlate tinnitus with high levels of brain neurotrophic factor as well as other cytokines (TNFα, IL6, etc.). Discussion The strartle reflex is the reaction to an unexpected stimulus and presents in humans as blinking or contraction of the posterior ear muscle. This reflex can be inhibited by some kind of pre-stimulus. Gap as a pre-stimulus is studied in the majority of the present review. The Gap-induced Inhibition of the Acoustic Startle (GPIAS) is a pattern of an inserted gap into noise that precedes the main stimulus causing the startle. The presence of tinnitus seems to create a deficit in the inhibition of this reflex which was initially attributed to the fact that tinnitus fills the gaps which however was knocked down and attributed to abnormalities at the level of the cortex. Changes are also observed in the auditory stimuli and especially the cortex. Regarding the latter, some findings have been associated with tinnitus (long latencies of P300, decrease in ACC, increase in N1 wave) Otoacoustic emissions and their association with the cochlear bundle also play an important role in the detection of tinnitus. Stress-related brain-derived neurotrophic factor as well as other cytokines could play the role of biomarkers for tinnitus. Conclusion The present review concluded that there is no commonly accepted and tested by multicenter studies method of measuring tinnitus. However, several new methods have emerged, which can be the basis for further studies on the subject in order to answer the research question."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μέθοδοι αντικειμενικής μέτρησης των εμβοών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηδάκης Ιωάννης","Chatzidakis Ioannis"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή Ως εμβοές ορίζεται η αντίληψη ήχου ενώ απουσιάζει εξωτερική πηγή ήχου. Ταξινομούνται ανάλογα με την προέλευσή τους σε υποκειμενικές και προερχόμενες από σωματική λειτουργία και έχουν ελάχιστη διάρκεια και συχνότητα 5 λεπτά και 2 φορές την εβδομάδα αντίστοιχα. Θέμα αυτής της εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση μεθόδων αντικειμενικής μέτρησης αυτού του ιδιαίτερα συχνού πλην όμως δυσδιάγνωστου συμπτώματος. Στη σημερινή κλινική πράξη εφαρμόζονται μόνο υποκειμενικές μέθοδοι μέτρησης εμβοών όπως τα σταθμισμένα ερωτηματολόγια καθώς και οι ψυχοακουστικές μετρήσεις (loudness matching, pitch matching, minimum masking level, residual inhibition). Αυτές οι μέθοδοι λόγω της φύσης τους αποτυγχάνουν συχνά να περιγράψουν την πραγματική διάσταση του φαινομένου των εμβοών. Διαφαίνεται λοιπόν η ανάγκη ανεύρεσης κάποιου αντικειμενικού τρόπου εκτίμησης των εμβοών. Μεθοδολογία Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας έχοντας ως βάση το MEDLINE (1971 – 2021). Κατόπιν αναζήτησης με συγκεκριμένους όρους κλειδιά (objective evaluation, objective measur*, tinnitus, startle reflex, gap-prepulse inhibition, human), διαλογή των άρθρων και απόρριψη των μη σχετικών, στην εργασία συμπεριελήφθησαν 25 άρθρα τα οποία μελετήθηκαν, ταξινομήθηκαν και συστηματοποιήθηκαν ως προς τις μεθόδους και το περιεχόμενό τους σε τρεις γενικές κατηγορίες: 1. Startle reflex 2. Βιοδείκτες ανιχνεύσιμοι στο αίμα 3. Ηλεκτροφυσιολογικές μέθοδοι, ωτοακουστικές εκπομπές, απεικονιστικές και λοιπές μέθοδοι. Αποτελέσματα Η ανασκόπηση ανέδειξε 5 άρθρα τα οποία αναφέρονται στο αντανακλαστικό του αιφνιδιασμού. Συγκρίνονται οι μέθοδοι καταγραφής του (ακούσιο βλεφάρισμα και οπίσθιος ωτιαίος μυς). Αναφέρθηκε η ανεπάρκεια της αναγνώρισης των κενών ως προ-ερέθισμα αλλά και το εντονότερο αντανακλαστικό αιφνιδιασμού που συμβαίνει στα άτομα με εμβοές. Παρουσιάστηκαν ψυχοακουστικές δοκιμασίες ανίχνευσης κενών που καταρρίπτουν την υπόθεση πλήρωσης των κενών από τις εμβοές με ειδικότητα ανά συχνότητα. Αναφέρθηκαν επίσης η επίδραση των διαβαθμίσεων του θορύβου παρασκηνίου (η αύξηση προκαλεί ισχυρότερη καταστολή) καθώς και του τρόπου παρουσίασης των κενών (η μονόπλευρη παρουσίαση είναι καταλληλότερη). Άλλα 13 άρθρα αφορούσαν την καταγραφή ακουστικών προκλητών δυναμικών και κυρίως των φλοιικών δυναμικών (ALR). Σε αυτά επισημάνθηκε η καταστολή του ALR κατά την εφαρμογή του προτύπου gap prepulse καθώς και η διαφορά στο συγχρονισμό των κυμάτων ανάλογα με την αντιρρόπηση των εμβοών. Το acoustic change complex χαρακτηριστικά παρουσιάζει μειωμένη καταγραφή ως απόκριση σε ερεθίσματα καθαρών τόνων υψηλής συχνότητας, Το P300 παρουσιάζει αυξημένους λανθάνοντες χρόνους και το Ν1 αύξηση του μεγέθους του στις εμβοές. Συζητήθηκαν το βέλτιστο διάστημα μεταξύ προ-ερεθίσματος και παλμού και αναφέρθηκε και ο ρόλος της ηλικίας καθώς και το πρωτόκολλο για τις μέγιστες επαναλήψεις για τη λήψη αξιόπιστων συμπερασμάτων. Διαφαίνεται επιπλέον ότι η παρουσία εμβοών προκαλεί ανεπαρκή καταγραφή των κενών. Επίσης αναφέρθηκαν ανωμαλίες σχετιζόμενες με εμβοές στα Middle latency response καθώς και στα ABR. Τα προκλητά μαγνητικά πεδία έδωσαν διφορούμενα αποτελέσματα. Καταστολές στις μετρήσεις ωτοακουστικών εκπομπών παρουσία λευκού θορύβου ετερόπλευρα συσχετίστηκαν με εμβοές. Τέλος βρέθηκαν μελέτες που συσχετίζουν τις εμβοές με υψηλά επίπεδα εγκεφαλικού νευροτροφικού παράγοντα καθώς και άλλων κυτταροκινών ( TNFa, IL6 κ.α.) Συζήτηση Το ακουστικό αντανακλαστικό του αιφνιδιασμού είναι η αντίδραση σε ένα μη αναμενόμενο ερέθισμα και καταγράφεται στους ανθρώπους ως βλεφάρισμα ή σύσπαση του οπισθίου ωτιαίου μυός. Το αντανακλαστικό αυτό μπορεί να υποστεί κάποια καταστολή από κάποιου είδους προ-ερέθισμα. Το κενό ως προ-ερέθισμα μελετάται στην πλειοψηφία της παρούσας ανασκόπησης. Το Gap-induced Inhibition of the Acoustic Startle (GPIAS) όπως αναφέρεται αποτελεί ένα πρότυπο εισαγωγής ενός κενού που παρεμβάλλεται εντός θορύβου το οποίο προηγείται του κυρίου ερεθίσματος που προκαλεί τον αιφνιδιασμό. Η παρουσία εμβοών φαίνεται να δημιουργεί ένα μειονέκτημα στην καταστολή αυτού του αντανακλαστικού η οποία στην αρχή αποδόθηκε στο ότι οι εμβοές γεμίζουν τα κενά το οποίο ωστόσο καταρρίφθηκε και αποδόθηκε σε ανωμαλίες στο επίπεδο του φλοιού. Μεταβολές παρατηρούνται και στα ακουστικά προκλητά δυναμικά και ιδιαιτέρως τα φλοιικά. Όσον αφορά τα τελευταία κάποια ευρήματα έχουν συνδεθεί με τις εμβοές (μεγάλοι λανθάνοντες χρόνοι του P300, μείωση του ACC, αύξηση του κύματος Ν1) Ο ωτοακουστικές εκπομπές και η συσχέτιση τους με το ελαιοκοχλιακό δεμάτιο παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην ανίχνευση των εμβοών. Οι σχετιζόμενοι με καταστάσεις stress εγκεφαλικός νευροτροφικός παράγοντας καθώς και άλλες κυτοκίνες θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο βιοδεικτών για τις εμβοές. Συμπεράσματα Η παρούσα ανασκόπηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κάποια κοινώς αποδεκτή και ελεγμένη από πολυκεντρικές μελέτες αντικειμενική μέθοδος μέτρησης εμβοών. Αναδείχθηκαν ωστόσο αρκετές μέθοδοι οι οποίες αποτελούν έρεισμα για περαιτέρω μελέτες πάνω στο αντικείμενο με σκοπό την απάντηση του ερευνητικού ερωτήματος.","Introduction Tinnitus is defined as the perception of sound while an external sound source is absent. It is classified according to its origin into subjective and derived from physical function and have a minimum duration and frequency of 5 minutes and 2 times a week respectively. The purpose of this work is a literature review of methods of objective measurement of this very common but not frequentlydiagnosed symptom. In the current clinical practice, only subjective methods of measuring tinnitus are applied, such as weighted questionnaires as well as psychoacoustic measurements (loudness matching, pitch matching, minimum masking level, residual inhibition). Due to their nature, these methods often fail to describe the true dimension of the tinnitus phenomenon. The need of an objective way of assessing tinnitus is therefore apparent. Methodology In the present work an attempt was made to systematically review the literature based on MEDLINE (1971 - 2021). After searching with specific key terms (objective evaluation, objective measur *, tinnitus, startle reflex, gap-prepulse inhibition, human) and sorting the articles, we came up with 25 articles about the subject that were studied, classified and systematized regarding to their methods in three general categories: 1. Startle reflex 2. Biomarkers detectable in blood 3. Electrophysiological methods, otoacoustic emissions, imaging and other methods. Results The research highlighted 5 articles which refer to the strartle reflex. The methods of recording it are compared (involuntary eye-blinking and posterior ear muscle). The suppression of the recognition of the gaps as a pre-stimulus but also the most intense startle reflex that occurs in people with tinnitus is reported. Psychoacoustic gap detection tests are presented, that refute the hypothesis of filling the gaps from the tinnitus (unique per frequency). The effect of background noise gradations (increase causes stronger repression) as well as the way gaps are presented (one-sided presentation is more appropriate) are also reported. Another 13 articles reffer to the the recording of acoustic evoked potentials and mainly cortical potentials (ALR). These indicate the suppression of ALR during the application of the gap prepulse standard as well as the lack of the synchronization of the waves depending on the compensation of the tinnitus. The acoustic change complex is typically reduced in response to high-frequency clear tone stimuli, the P300 shows increased latency and the N1 is increased in cases of tinnitus. The optimal interval between pre-stimulus and pulse were discussed, and the importance of age was stressed, as well as the protocol for maximum repetitions to obtain reliable conclusions. It also appears that the presence of tinnitus causes insufficient recording of the gaps. Tinnitus-related abnormalities were also reported in the Middle latency response as well as in the ABR. The induced magnetic fields showed ambiguous results. Inhibition of the otoacoustic emissions in the presence of white noise unilaterally were associated with tinnitus. Finally, studies were found that correlate tinnitus with high levels of brain neurotrophic factor as well as other cytokines (TNFα, IL6, etc.). Discussion The strartle reflex is the reaction to an unexpected stimulus and presents in humans as blinking or contraction of the posterior ear muscle. This reflex can be inhibited by some kind of pre-stimulus. Gap as a pre-stimulus is studied in the majority of the present review. The Gap-induced Inhibition of the Acoustic Startle (GPIAS) is a pattern of an inserted gap into noise that precedes the main stimulus causing the startle. The presence of tinnitus seems to create a deficit in the inhibition of this reflex which was initially attributed to the fact that tinnitus fills the gaps which however was knocked down and attributed to abnormalities at the level of the cortex. Changes are also observed in the auditory stimuli and especially the cortex. Regarding the latter, some findings have been associated with tinnitus (long latencies of P300, decrease in ACC, increase in N1 wave) Otoacoustic emissions and their association with the cochlear bundle also play an important role in the detection of tinnitus. Stress-related brain-derived neurotrophic factor as well as other cytokines could play the role of biomarkers for tinnitus. Conclusion The present review concluded that there is no commonly accepted and tested by multicenter studies method of measuring tinnitus. However, several new methods have emerged, which can be the basis for further studies on the subject in order to answer the research question."],"dc:identifier":["uoadl:2946829","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2946829"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μέθοδοι αντικειμενικής μέτρησης των εμβοών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:42:48Z"}