{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947606"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947606","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η προσωδία και η μουσικότητα στην ψυχοθεραπεία: ψυχοδυναμική και νευροβιολογική οπτική.","abstract":"Η ψυχαναλυτική διαδικασία χαρακτηρίζεται από μια λεκτική-ερμηνευτική πλευρά καθώς και από μια μη-λεκτική η αλλιώς εξωλεκτική πλευρά. Αυτή η μη-λεκτική πλευρά διαθέτει και κάποια χαρακτηριστικά μουσικότητας. Αυτά κάποιος τα παρατηρεί ίσως πιο εύκολα σε ένα εξωλεκτικό χαρακτηριστικό όπως είναι η προσωδία της φωνής του αναλυτή ή του αναλυόμενου. Η προσωδία είναι ο ρυθμός, ο τόνος και ο επιτονισμός της ομιλίας και μπορεί να αντικατοπτρίζει ποικίλα χαρακτηριστικά του ομιλητή όπως την συναισθηματική κατάσταση του και χρησιμοποιείται για να δοθεί με ποικίλους τρόπους το νόημα σε μια πρόταση. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί η μουσικότητα που παράγεται από τον αναλυτή ή τον αναλυόμενο να συνδέεται θεωρητικά με την δημιουργία ενός «ψυχικού συντονισμού» μεταξύ του ζεύγους αναλυτή-αναλυόμενου, ο οποίος προάγει την εγκατάσταση της θεραπευτική σχέσης. Μια υπόθεση είναι ότι όπως στο ζευγάρι μητέρας–βρέφους εμφανίζεται ένας προ-λεκτικός ψυχικός «συντονισμός», ίσως κάτι ανάλογο να αναπαράγεται και στην θεραπεία όπου ένα πρώιμο ψυχικό κομμάτι του αναλυόμενου συντονίζεται με ένα πρώιμο ψυχικό κομμάτι του αναλυτή (και αντίστοιχα) μέσω της «μουσικότητας» της θεραπευτικής σχέσης. Διερευνάται αν σε νευροβιολογικό επίπεδο οι κατοπτρικοί νευρώνες παίζουν κάποιο ρόλο στον συντονισμό αυτόν. Μέσω μιας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ψυχαναλυτικών και νευροβιολογικών ερευνών θα γίνει προσπάθεια να συνδεθούν νευροβιολογικές έννοιες με ψυχαναλυτικές προκειμένου να διερευνηθεί ο « ψυχικός συντονισμός» που προκύπτει από την μουσικότητα στην θεραπεία. Αναφέρεται επίσης κλινικό παράδειγμα στο οποίο διερευνάται αν μια τροποποίηση της στάσης του θεραπευτή είχε μια επίδραση σε ένα καλύτερο ψυχικό συντονισμό μεταξύ του θεραπευτή και του θεραπευόμενου. Προκύπτει επίσης το ερώτημα αν αυτή η εξωλεκτική μουσική επικοινωνία έχει μεγαλύτερη σημασία σε μη-νευρωσικές προσωπικότητες όπου ο λόγος δεν έχει μια ιδιαίτερα συμβολική διάσταση και άρα μέσω της μουσικότητας μπορεί να προαχθεί μια πιο ασφαλής επένδυση στην θεραπεία.","abstract_html":"Η ψυχαναλυτική διαδικασία χαρακτηρίζεται από μια λεκτική-ερμηνευτική πλευρά καθώς και από μια μη-λεκτική η αλλιώς εξωλεκτική πλευρά. Αυτή η μη-λεκτική πλευρά διαθέτει και κάποια χαρακτηριστικά μουσικότητας. Αυτά κάποιος τα παρατηρεί ίσως πιο εύκολα σε ένα εξωλεκτικό χαρακτηριστικό όπως είναι η προσωδία της φωνής του αναλυτή ή του αναλυόμενου. Η προσωδία είναι ο ρυθμός, ο τόνος και ο επιτονισμός της ομιλίας και μπορεί να αντικατοπτρίζει ποικίλα χαρακτηριστικά του ομιλητή όπως την συναισθηματική κατάσταση του και χρησιμοποιείται για να δοθεί με ποικίλους τρόπους το νόημα σε μια πρόταση. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί η μουσικότητα που παράγεται από τον αναλυτή ή τον αναλυόμενο να συνδέεται θεωρητικά με την δημιουργία ενός «ψυχικού συντονισμού» μεταξύ του ζεύγους αναλυτή-αναλυόμενου, ο οποίος προάγει την εγκατάσταση της θεραπευτική σχέσης. Μια υπόθεση είναι ότι όπως στο ζευγάρι μητέρας–βρέφους εμφανίζεται ένας προ-λεκτικός ψυχικός «συντονισμός», ίσως κάτι ανάλογο να αναπαράγεται και στην θεραπεία όπου ένα πρώιμο ψυχικό κομμάτι του αναλυόμενου συντονίζεται με ένα πρώιμο ψυχικό κομμάτι του αναλυτή (και αντίστοιχα) μέσω της «μουσικότητας» της θεραπευτικής σχέσης. Διερευνάται αν σε νευροβιολογικό επίπεδο οι κατοπτρικοί νευρώνες παίζουν κάποιο ρόλο στον συντονισμό αυτόν. Μέσω μιας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ψυχαναλυτικών και νευροβιολογικών ερευνών θα γίνει προσπάθεια να συνδεθούν νευροβιολογικές έννοιες με ψυχαναλυτικές προκειμένου να διερευνηθεί ο « ψυχικός συντονισμός» που προκύπτει από την μουσικότητα στην θεραπεία. Αναφέρεται επίσης κλινικό παράδειγμα στο οποίο διερευνάται αν μια τροποποίηση της στάσης του θεραπευτή είχε μια επίδραση σε ένα καλύτερο ψυχικό συντονισμό μεταξύ του θεραπευτή και του θεραπευόμενου. Προκύπτει επίσης το ερώτημα αν αυτή η εξωλεκτική μουσική επικοινωνία έχει μεγαλύτερη σημασία σε μη-νευρωσικές προσωπικότητες όπου ο λόγος δεν έχει μια ιδιαίτερα συμβολική διάσταση και άρα μέσω της μουσικότητας μπορεί να προαχθεί μια πιο ασφαλής επένδυση στην θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοπούλου Παναγιώτα-Έλλη","Papadopoulou Panagiota-Elli"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947606"],"render_values":[{"text":"uoadl:2947606","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947606","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947606","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2947606","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοπούλου Παναγιώτα-Έλλη","Papadopoulou Panagiota-Elli"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947606","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947606"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ψυχαναλυτική διαδικασία χαρακτηρίζεται από μια λεκτική-ερμηνευτική πλευρά καθώς και από μια μη-λεκτική η αλλιώς εξωλεκτική πλευρά. Αυτή η μη-λεκτική πλευρά διαθέτει και κάποια χαρακτηριστικά μουσικότητας. Αυτά κάποιος τα παρατηρεί ίσως πιο εύκολα σε ένα εξωλεκτικό χαρακτηριστικό όπως είναι η προσωδία της φωνής του αναλυτή ή του αναλυόμενου. Η προσωδία είναι ο ρυθμός, ο τόνος και ο επιτονισμός της ομιλίας και μπορεί να αντικατοπτρίζει ποικίλα χαρακτηριστικά του ομιλητή όπως την συναισθηματική κατάσταση του και χρησιμοποιείται για να δοθεί με ποικίλους τρόπους το νόημα σε μια πρόταση. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί η μουσικότητα που παράγεται από τον αναλυτή ή τον αναλυόμενο να συνδέεται θεωρητικά με την δημιουργία ενός «ψυχικού συντονισμού» μεταξύ του ζεύγους αναλυτή-αναλυόμενου, ο οποίος προάγει την εγκατάσταση της θεραπευτική σχέσης. Μια υπόθεση είναι ότι όπως στο ζευγάρι μητέρας–βρέφους εμφανίζεται ένας προ-λεκτικός ψυχικός «συντονισμός», ίσως κάτι ανάλογο να αναπαράγεται και στην θεραπεία όπου ένα πρώιμο ψυχικό κομμάτι του αναλυόμενου συντονίζεται με ένα πρώιμο ψυχικό κομμάτι του αναλυτή (και αντίστοιχα) μέσω της «μουσικότητας» της θεραπευτικής σχέσης. Διερευνάται αν σε νευροβιολογικό επίπεδο οι κατοπτρικοί νευρώνες παίζουν κάποιο ρόλο στον συντονισμό αυτόν. Μέσω μιας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ψυχαναλυτικών και νευροβιολογικών ερευνών θα γίνει προσπάθεια να συνδεθούν νευροβιολογικές έννοιες με ψυχαναλυτικές προκειμένου να διερευνηθεί ο « ψυχικός συντονισμός» που προκύπτει από την μουσικότητα στην θεραπεία. Αναφέρεται επίσης κλινικό παράδειγμα στο οποίο διερευνάται αν μια τροποποίηση της στάσης του θεραπευτή είχε μια επίδραση σε ένα καλύτερο ψυχικό συντονισμό μεταξύ του θεραπευτή και του θεραπευόμενου. Προκύπτει επίσης το ερώτημα αν αυτή η εξωλεκτική μουσική επικοινωνία έχει μεγαλύτερη σημασία σε μη-νευρωσικές προσωπικότητες όπου ο λόγος δεν έχει μια ιδιαίτερα συμβολική διάσταση και άρα μέσω της μουσικότητας μπορεί να προαχθεί μια πιο ασφαλής επένδυση στην θεραπεία.","The psychoanalytic process is characterized by a verbal-hermeneutic side, as well as a non-verbal side. This non-verbal side shows some characteristics, one of which is that of musicality. Musicality is something one can observe in the prosody of the voice of the analyst as well as of the patient. The prosody refers to the rhythm, pitch, intonation of the sound of the voice and it usually reflects many characteristics of the speaker such as the emotional state he/she is found and it also conveys the meaning in a sentence. The purpose of this essay is to explore the way the musicality produced by the analyst or the patient can be connected to a theoretic formulation of a “psychic coordination” among the analyst-patient pair and this can promote the establishment of a therapeutic relationship. A hypothesis could be that as in the mother-infant bond, there is a “co-ordination” in a psychic preverbal level, maybe something analogous to that could occur in therapy where a primal psychic part of the patient is co-ordinated with a primal psychic part of the analyst (and vice versa) through the “musicality” of their relationship. It will be explored if in a neurobiological level, mirror neurons play an important role for promoting this co-ordination. A connection of psychoanalytic meanings to neurobiological findings will be tried through a literature review of psychoanalytic as well as neurobiological essays concerning the musicality in therapy so as to investigate the “psychic coordination”. A clinical case will be mentioned in which a change in the attitude of the therapist could have an influence in a better psychic connection between the therapist and the patient. A question also emerges concerning this nonverbal musical communication and if it plays an important role in non-neurotic personalities where speech does not have a particular symbolic dimension and so through the musicality a more secure investment in therapy could be promoted."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η προσωδία και η μουσικότητα στην ψυχοθεραπεία: ψυχοδυναμική και νευροβιολογική οπτική."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοπούλου Παναγιώτα-Έλλη","Papadopoulou Panagiota-Elli"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η ψυχαναλυτική διαδικασία χαρακτηρίζεται από μια λεκτική-ερμηνευτική πλευρά καθώς και από μια μη-λεκτική η αλλιώς εξωλεκτική πλευρά. Αυτή η μη-λεκτική πλευρά διαθέτει και κάποια χαρακτηριστικά μουσικότητας. Αυτά κάποιος τα παρατηρεί ίσως πιο εύκολα σε ένα εξωλεκτικό χαρακτηριστικό όπως είναι η προσωδία της φωνής του αναλυτή ή του αναλυόμενου. Η προσωδία είναι ο ρυθμός, ο τόνος και ο επιτονισμός της ομιλίας και μπορεί να αντικατοπτρίζει ποικίλα χαρακτηριστικά του ομιλητή όπως την συναισθηματική κατάσταση του και χρησιμοποιείται για να δοθεί με ποικίλους τρόπους το νόημα σε μια πρόταση. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί η μουσικότητα που παράγεται από τον αναλυτή ή τον αναλυόμενο να συνδέεται θεωρητικά με την δημιουργία ενός «ψυχικού συντονισμού» μεταξύ του ζεύγους αναλυτή-αναλυόμενου, ο οποίος προάγει την εγκατάσταση της θεραπευτική σχέσης. Μια υπόθεση είναι ότι όπως στο ζευγάρι μητέρας–βρέφους εμφανίζεται ένας προ-λεκτικός ψυχικός «συντονισμός», ίσως κάτι ανάλογο να αναπαράγεται και στην θεραπεία όπου ένα πρώιμο ψυχικό κομμάτι του αναλυόμενου συντονίζεται με ένα πρώιμο ψυχικό κομμάτι του αναλυτή (και αντίστοιχα) μέσω της «μουσικότητας» της θεραπευτικής σχέσης. Διερευνάται αν σε νευροβιολογικό επίπεδο οι κατοπτρικοί νευρώνες παίζουν κάποιο ρόλο στον συντονισμό αυτόν. Μέσω μιας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ψυχαναλυτικών και νευροβιολογικών ερευνών θα γίνει προσπάθεια να συνδεθούν νευροβιολογικές έννοιες με ψυχαναλυτικές προκειμένου να διερευνηθεί ο « ψυχικός συντονισμός» που προκύπτει από την μουσικότητα στην θεραπεία. Αναφέρεται επίσης κλινικό παράδειγμα στο οποίο διερευνάται αν μια τροποποίηση της στάσης του θεραπευτή είχε μια επίδραση σε ένα καλύτερο ψυχικό συντονισμό μεταξύ του θεραπευτή και του θεραπευόμενου. Προκύπτει επίσης το ερώτημα αν αυτή η εξωλεκτική μουσική επικοινωνία έχει μεγαλύτερη σημασία σε μη-νευρωσικές προσωπικότητες όπου ο λόγος δεν έχει μια ιδιαίτερα συμβολική διάσταση και άρα μέσω της μουσικότητας μπορεί να προαχθεί μια πιο ασφαλής επένδυση στην θεραπεία.","The psychoanalytic process is characterized by a verbal-hermeneutic side, as well as a non-verbal side. This non-verbal side shows some characteristics, one of which is that of musicality. Musicality is something one can observe in the prosody of the voice of the analyst as well as of the patient. The prosody refers to the rhythm, pitch, intonation of the sound of the voice and it usually reflects many characteristics of the speaker such as the emotional state he/she is found and it also conveys the meaning in a sentence. The purpose of this essay is to explore the way the musicality produced by the analyst or the patient can be connected to a theoretic formulation of a “psychic coordination” among the analyst-patient pair and this can promote the establishment of a therapeutic relationship. A hypothesis could be that as in the mother-infant bond, there is a “co-ordination” in a psychic preverbal level, maybe something analogous to that could occur in therapy where a primal psychic part of the patient is co-ordinated with a primal psychic part of the analyst (and vice versa) through the “musicality” of their relationship. It will be explored if in a neurobiological level, mirror neurons play an important role for promoting this co-ordination. A connection of psychoanalytic meanings to neurobiological findings will be tried through a literature review of psychoanalytic as well as neurobiological essays concerning the musicality in therapy so as to investigate the “psychic coordination”. A clinical case will be mentioned in which a change in the attitude of the therapist could have an influence in a better psychic connection between the therapist and the patient. A question also emerges concerning this nonverbal musical communication and if it plays an important role in non-neurotic personalities where speech does not have a particular symbolic dimension and so through the musicality a more secure investment in therapy could be promoted."],"dc:identifier":["uoadl:2947606","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947606"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η προσωδία και η μουσικότητα στην ψυχοθεραπεία: ψυχοδυναμική και νευροβιολογική οπτική."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z"}