{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947627"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947627","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών σύγκρισης της αποτελεσματικότητας των επικαλυμμένων με πακλιταξέλη ενδοθαλάμων σε σχέση με τους συμβατικούς στην ενδαγγειακή αντιμετώπιση στενώσεων της αγγειακής πρόσβασης ασθενών υπό αιμοκάθαρση","abstract":"Βιβλιογραφική ανασκόπηση Η αιμοκάθαρση παραμένει ακόμη και σήμερα η μοναδική αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης ασθενών με χρόνια τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια και η ποιότητά της εξαρτάται άμεσα από την αξιοπιστία και την ακεραιότητα της αγγειακής πρόσβασης. Οι στενώσεις είναι ο πιο συχνός λόγος βλάβης της αγγειακής πρόσβασης και η επαναστένωση το κυριότερο μειονέκτημα της ενδαγγειακής αντιμετώπισης των βλαβών αυτών. Η χρήση μπαλονιών επικαλυμμένων με πακλιταξέλη (DCB) για την αγγειοπλαστική παρόμοιων βλαβών σε περιφερικά και στεφανιαία αγγεία δείχνει να μειώνει τον κίνδυνο επαναστένωσης. Μέθοδος Ο σκοπός της μετα-ανάλυσης είναι να εκτιμήσει την πρωτογενή βατότητα μετά από αγγειοπλαστική με DCB σε σχέση με CB στις αγγειακές προσπελάσεις ασθενών υπό αιμοκάθαρση. 17 μελέτες επιλέχτηκαν μετά από αναζήτηση σε διεθνείς βάσεις δεδομένων, όλα τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και το πρωταρχικό τελικό αποτέλεσμα της ανάλυσης ήταν η πρωτογενής βατότητα της βλάβης που αντιμετωπίστηκε στους 6 και στους 12 μήνες, καθώς και η εκτίμηση της θνητότητας μεταξύ των δύο ομάδων. Αποτελέσματα 1879 ασθενείς συμμετείχαν στις μελέτες της μετα-ανάλυσης, χωρισμένοι σε ομάδες των 941 και 938 ατόμων που αντιμετωπίστηκαν με DCB ή συμβατικό μπαλόνι αντιστοίχως. Τόσο στους 6 όσο και στους 1 2μήνες η πρωτογενής βατότητα της υπό εξέτασης βλάβης ήταν σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που χρησιμοποιήθηκαν DCBs, με Odds ratio [1.74; 95% CI (1.098 , 2.752); p = 0.018] και [1.55; 95% CI (1.021 , 2.354); p = 0.039] στους 6 και 12 μήνες αντίστοιχα . Αυτό το όφελος δεν αναπαράγεται στην υποομάδα των AVFs, πιθανά λόγω αυξημένης ετερογένειας και μικρού δείγματος μεταξύ των μελετών. Η θνητότητα στους 12 μήνες αν και αυξημένη στην ομάδα των DCBs δεν ελέγχεται στατιστικά σημαντική. Συμπεράσματα Παρόλο που τα αποτελέσματα πρωτογενούς βατότητας μεταξύ των μελετών διέφεραν αρκετά, σε αυτή τη μετα-ανάλυση καταδεικνύεται η στατιστικά σημαντική υπεροχή των DCBs για την αντιμετώπιση στενώσεων αγγειακής προσπέλασης στους 6 και στους 12 μήνες. Περισσότερες μελέτες με παρόμοια κριτήρια τόσο επιλογής ασθενών όσο και τεχνικών χρήσης των ενδοθαλάμων είναι αναγκαίες για να εδραιώσουν το αποτέλεσμα της μετα-ανάλυσης και να δείξουν το ρόλο των DCBs στις επιμέρους υποομάδες και την μακροχρόνια ασφάλεια τους.","abstract_html":"Βιβλιογραφική ανασκόπηση Η αιμοκάθαρση παραμένει ακόμη και σήμερα η μοναδική αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης ασθενών με χρόνια τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια και η ποιότητά της εξαρτάται άμεσα από την αξιοπιστία και την ακεραιότητα της αγγειακής πρόσβασης. Οι στενώσεις είναι ο πιο συχνός λόγος βλάβης της αγγειακής πρόσβασης και η επαναστένωση το κυριότερο μειονέκτημα της ενδαγγειακής αντιμετώπισης των βλαβών αυτών. Η χρήση μπαλονιών επικαλυμμένων με πακλιταξέλη (DCB) για την αγγειοπλαστική παρόμοιων βλαβών σε περιφερικά και στεφανιαία αγγεία δείχνει να μειώνει τον κίνδυνο επαναστένωσης. Μέθοδος Ο σκοπός της μετα-ανάλυσης είναι να εκτιμήσει την πρωτογενή βατότητα μετά από αγγειοπλαστική με DCB σε σχέση με CB στις αγγειακές προσπελάσεις ασθενών υπό αιμοκάθαρση. 17 μελέτες επιλέχτηκαν μετά από αναζήτηση σε διεθνείς βάσεις δεδομένων, όλα τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και το πρωταρχικό τελικό αποτέλεσμα της ανάλυσης ήταν η πρωτογενής βατότητα της βλάβης που αντιμετωπίστηκε στους 6 και στους 12 μήνες, καθώς και η εκτίμηση της θνητότητας μεταξύ των δύο ομάδων. Αποτελέσματα 1879 ασθενείς συμμετείχαν στις μελέτες της μετα-ανάλυσης, χωρισμένοι σε ομάδες των 941 και 938 ατόμων που αντιμετωπίστηκαν με DCB ή συμβατικό μπαλόνι αντιστοίχως. Τόσο στους 6 όσο και στους 1 2μήνες η πρωτογενής βατότητα της υπό εξέτασης βλάβης ήταν σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που χρησιμοποιήθηκαν DCBs, με Odds ratio [1.74; 95% CI (1.098 , 2.752); p = 0.018] και [1.55; 95% CI (1.021 , 2.354); p = 0.039] στους 6 και 12 μήνες αντίστοιχα . Αυτό το όφελος δεν αναπαράγεται στην υποομάδα των AVFs, πιθανά λόγω αυξημένης ετερογένειας και μικρού δείγματος μεταξύ των μελετών. Η θνητότητα στους 12 μήνες αν και αυξημένη στην ομάδα των DCBs δεν ελέγχεται στατιστικά σημαντική. Συμπεράσματα Παρόλο που τα αποτελέσματα πρωτογενούς βατότητας μεταξύ των μελετών διέφεραν αρκετά, σε αυτή τη μετα-ανάλυση καταδεικνύεται η στατιστικά σημαντική υπεροχή των DCBs για την αντιμετώπιση στενώσεων αγγειακής προσπέλασης στους 6 και στους 12 μήνες. Περισσότερες μελέτες με παρόμοια κριτήρια τόσο επιλογής ασθενών όσο και τεχνικών χρήσης των ενδοθαλάμων είναι αναγκαίες για να εδραιώσουν το αποτέλεσμα της μετα-ανάλυσης και να δείξουν το ρόλο των DCBs στις επιμέρους υποομάδες και την μακροχρόνια ασφάλεια τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσότσιος Μιχαήλ","Tsotsios Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947627"],"render_values":[{"text":"uoadl:2947627","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947627","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947627","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2947627","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσότσιος Μιχαήλ","Tsotsios Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947627","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947627"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Βιβλιογραφική ανασκόπηση Η αιμοκάθαρση παραμένει ακόμη και σήμερα η μοναδική αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης ασθενών με χρόνια τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια και η ποιότητά της εξαρτάται άμεσα από την αξιοπιστία και την ακεραιότητα της αγγειακής πρόσβασης. Οι στενώσεις είναι ο πιο συχνός λόγος βλάβης της αγγειακής πρόσβασης και η επαναστένωση το κυριότερο μειονέκτημα της ενδαγγειακής αντιμετώπισης των βλαβών αυτών. Η χρήση μπαλονιών επικαλυμμένων με πακλιταξέλη (DCB) για την αγγειοπλαστική παρόμοιων βλαβών σε περιφερικά και στεφανιαία αγγεία δείχνει να μειώνει τον κίνδυνο επαναστένωσης. Μέθοδος Ο σκοπός της μετα-ανάλυσης είναι να εκτιμήσει την πρωτογενή βατότητα μετά από αγγειοπλαστική με DCB σε σχέση με CB στις αγγειακές προσπελάσεις ασθενών υπό αιμοκάθαρση. 17 μελέτες επιλέχτηκαν μετά από αναζήτηση σε διεθνείς βάσεις δεδομένων, όλα τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και το πρωταρχικό τελικό αποτέλεσμα της ανάλυσης ήταν η πρωτογενής βατότητα της βλάβης που αντιμετωπίστηκε στους 6 και στους 12 μήνες, καθώς και η εκτίμηση της θνητότητας μεταξύ των δύο ομάδων. Αποτελέσματα 1879 ασθενείς συμμετείχαν στις μελέτες της μετα-ανάλυσης, χωρισμένοι σε ομάδες των 941 και 938 ατόμων που αντιμετωπίστηκαν με DCB ή συμβατικό μπαλόνι αντιστοίχως. Τόσο στους 6 όσο και στους 1 2μήνες η πρωτογενής βατότητα της υπό εξέτασης βλάβης ήταν σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που χρησιμοποιήθηκαν DCBs, με Odds ratio [1.74; 95% CI (1.098 , 2.752); p = 0.018] και [1.55; 95% CI (1.021 , 2.354); p = 0.039] στους 6 και 12 μήνες αντίστοιχα . Αυτό το όφελος δεν αναπαράγεται στην υποομάδα των AVFs, πιθανά λόγω αυξημένης ετερογένειας και μικρού δείγματος μεταξύ των μελετών. Η θνητότητα στους 12 μήνες αν και αυξημένη στην ομάδα των DCBs δεν ελέγχεται στατιστικά σημαντική. Συμπεράσματα Παρόλο που τα αποτελέσματα πρωτογενούς βατότητας μεταξύ των μελετών διέφεραν αρκετά, σε αυτή τη μετα-ανάλυση καταδεικνύεται η στατιστικά σημαντική υπεροχή των DCBs για την αντιμετώπιση στενώσεων αγγειακής προσπέλασης στους 6 και στους 12 μήνες. Περισσότερες μελέτες με παρόμοια κριτήρια τόσο επιλογής ασθενών όσο και τεχνικών χρήσης των ενδοθαλάμων είναι αναγκαίες για να εδραιώσουν το αποτέλεσμα της μετα-ανάλυσης και να δείξουν το ρόλο των DCBs στις επιμέρους υποομάδες και την μακροχρόνια ασφάλεια τους.","Background Hemodialysis remains the only life saving intervention for patients with chronic kidney failure and for this to be efficient and continuous a good working vascular access is necessary. Stenosis, de novo or recurrent is the most common factor of impairment of the vascular access and restenosis is a significant disadvantage of endovascular angioplasty for those lesions. Drug-coated balloon (DCB) angioplasty decreases restenosis in peripheral and coronary artery disease. Methods The aim of this meta-analysis is to access the primary patency outcomes following DCB angioplasty compared to common balloon angioplasty for hemodialysis vascular access. 17 studies were identified as eligible for this meta-analysis, all of them randomized control trials (RCTs) and the primary endpoints were the 6-month and 12-months target lesion patency and secondary to access the mortality in a 12 month period after the intervention. Results 1879 patients were analyzed from 17 RCTs from 2015 to today, randomized to 941 and 938 groups for treating with DCB or CB respectively. At 6 months and 12 months target lesion primary patency rates were significantly better for the DCB treated group Odds ratio [1.74; 95% CI (1.098 , 2.752); p = 0.018] and [1.55; 95% CI (1.021 , 2.354); p = 0.039] respectively. This benefic could not be repeated for the AVF-only subgroup, most likely due to high heterogeneity between the studies. The risk of death following intervention did differ between the two groups in a 12-month period, but not significantly. Conclusion Although wide variation in patency outcomes across studies was noted, this meta-analysis demonstrates significant benefit in patency when using DCBs for angioplasty of hemodialysis access stenosis at 6 and 12 months period. Further studies with common criteria of eligibility of patients and practice of using DCBs are warranted to clarify the values for different accesses and lesions and, furthermore, to access the risk of death following the use of those balloons."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών σύγκρισης της αποτελεσματικότητας των επικαλυμμένων με πακλιταξέλη ενδοθαλάμων σε σχέση με τους συμβατικούς στην ενδαγγειακή αντιμετώπιση στενώσεων της αγγειακής πρόσβασης ασθενών υπό αιμοκάθαρση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσότσιος Μιχαήλ","Tsotsios Michail"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Βιβλιογραφική ανασκόπηση Η αιμοκάθαρση παραμένει ακόμη και σήμερα η μοναδική αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης ασθενών με χρόνια τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια και η ποιότητά της εξαρτάται άμεσα από την αξιοπιστία και την ακεραιότητα της αγγειακής πρόσβασης. Οι στενώσεις είναι ο πιο συχνός λόγος βλάβης της αγγειακής πρόσβασης και η επαναστένωση το κυριότερο μειονέκτημα της ενδαγγειακής αντιμετώπισης των βλαβών αυτών. Η χρήση μπαλονιών επικαλυμμένων με πακλιταξέλη (DCB) για την αγγειοπλαστική παρόμοιων βλαβών σε περιφερικά και στεφανιαία αγγεία δείχνει να μειώνει τον κίνδυνο επαναστένωσης. Μέθοδος Ο σκοπός της μετα-ανάλυσης είναι να εκτιμήσει την πρωτογενή βατότητα μετά από αγγειοπλαστική με DCB σε σχέση με CB στις αγγειακές προσπελάσεις ασθενών υπό αιμοκάθαρση. 17 μελέτες επιλέχτηκαν μετά από αναζήτηση σε διεθνείς βάσεις δεδομένων, όλα τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και το πρωταρχικό τελικό αποτέλεσμα της ανάλυσης ήταν η πρωτογενής βατότητα της βλάβης που αντιμετωπίστηκε στους 6 και στους 12 μήνες, καθώς και η εκτίμηση της θνητότητας μεταξύ των δύο ομάδων. Αποτελέσματα 1879 ασθενείς συμμετείχαν στις μελέτες της μετα-ανάλυσης, χωρισμένοι σε ομάδες των 941 και 938 ατόμων που αντιμετωπίστηκαν με DCB ή συμβατικό μπαλόνι αντιστοίχως. Τόσο στους 6 όσο και στους 1 2μήνες η πρωτογενής βατότητα της υπό εξέτασης βλάβης ήταν σημαντικά αυξημένη στην ομάδα που χρησιμοποιήθηκαν DCBs, με Odds ratio [1.74; 95% CI (1.098 , 2.752); p = 0.018] και [1.55; 95% CI (1.021 , 2.354); p = 0.039] στους 6 και 12 μήνες αντίστοιχα . Αυτό το όφελος δεν αναπαράγεται στην υποομάδα των AVFs, πιθανά λόγω αυξημένης ετερογένειας και μικρού δείγματος μεταξύ των μελετών. Η θνητότητα στους 12 μήνες αν και αυξημένη στην ομάδα των DCBs δεν ελέγχεται στατιστικά σημαντική. Συμπεράσματα Παρόλο που τα αποτελέσματα πρωτογενούς βατότητας μεταξύ των μελετών διέφεραν αρκετά, σε αυτή τη μετα-ανάλυση καταδεικνύεται η στατιστικά σημαντική υπεροχή των DCBs για την αντιμετώπιση στενώσεων αγγειακής προσπέλασης στους 6 και στους 12 μήνες. Περισσότερες μελέτες με παρόμοια κριτήρια τόσο επιλογής ασθενών όσο και τεχνικών χρήσης των ενδοθαλάμων είναι αναγκαίες για να εδραιώσουν το αποτέλεσμα της μετα-ανάλυσης και να δείξουν το ρόλο των DCBs στις επιμέρους υποομάδες και την μακροχρόνια ασφάλεια τους.","Background Hemodialysis remains the only life saving intervention for patients with chronic kidney failure and for this to be efficient and continuous a good working vascular access is necessary. Stenosis, de novo or recurrent is the most common factor of impairment of the vascular access and restenosis is a significant disadvantage of endovascular angioplasty for those lesions. Drug-coated balloon (DCB) angioplasty decreases restenosis in peripheral and coronary artery disease. Methods The aim of this meta-analysis is to access the primary patency outcomes following DCB angioplasty compared to common balloon angioplasty for hemodialysis vascular access. 17 studies were identified as eligible for this meta-analysis, all of them randomized control trials (RCTs) and the primary endpoints were the 6-month and 12-months target lesion patency and secondary to access the mortality in a 12 month period after the intervention. Results 1879 patients were analyzed from 17 RCTs from 2015 to today, randomized to 941 and 938 groups for treating with DCB or CB respectively. At 6 months and 12 months target lesion primary patency rates were significantly better for the DCB treated group Odds ratio [1.74; 95% CI (1.098 , 2.752); p = 0.018] and [1.55; 95% CI (1.021 , 2.354); p = 0.039] respectively. This benefic could not be repeated for the AVF-only subgroup, most likely due to high heterogeneity between the studies. The risk of death following intervention did differ between the two groups in a 12-month period, but not significantly. Conclusion Although wide variation in patency outcomes across studies was noted, this meta-analysis demonstrates significant benefit in patency when using DCBs for angioplasty of hemodialysis access stenosis at 6 and 12 months period. Further studies with common criteria of eligibility of patients and practice of using DCBs are warranted to clarify the values for different accesses and lesions and, furthermore, to access the risk of death following the use of those balloons."],"dc:identifier":["uoadl:2947627","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947627"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών σύγκρισης της αποτελεσματικότητας των επικαλυμμένων με πακλιταξέλη ενδοθαλάμων σε σχέση με τους συμβατικούς στην ενδαγγειακή αντιμετώπιση στενώσεων της αγγειακής πρόσβασης ασθενών υπό αιμοκάθαρση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z"}