{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947751"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947751","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"An overview of low back pain","abstract":"Στόχος αυτής της μελέτης είναι η κατανόηση του οσφυοϊερού άλγους, το οποίο αναμένεται να επηρεάσει περίπου το 80% του πληθυσμού κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του, έχοντας μεγάλο αντίκτυπο στις καθημερινές δραστηριότητες και την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Το οσφυοϊερό άλγος είναι ένα σύμπτωμα, και όχι μια ασθένεια, που συνήθως ακολουθεί μια αυτοπεριοριζόμενη πορεία. Παρ 'όλα αυτά, πολλοί ασθενείς που θα παρουσιάσουν ένα μονήρες επεισόδιο, θα έχουν σνήθως περαιτέρω υποτροπιάζοντα επεισόδια στο μέλλον. Οι παράγοντες κινδύνου που συνήθως εμπλέκονται με την ανάπτυξη χρόνιου οσφυοϊερού άλγους περιλαμβάνουν την ηλικία, την παχυσαρκία, το επάγγελμα και άλλους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες. Το οσφυοϊερό άλγος διαφοροποιείται ανάλογα με το αίτιο σε πόνο μηχανικής φύσεως, συνηθέστερος, ή φλεγμονώδους φύσεως, συσχετιζόμενο συνήθως με κάποια ρευματική νόσο. Η διάκριση γίνεται με τον προσδιορισμό συγκεκριμένων σημείων και συμπτωμάτων μέσω του ιατρικού ιστορικού και της κλινικής εξέτασης. Η χρήση τεχνικών απεικόνισης, με τη μαγνητική τομογραφία να αποτελεί συνήθως την εξέταση εκλογής, ενδείκνυται σε ασθενείς με μακρόχρονο πόνο ή με ανησυχητικά σημεία και συμπτωμάτα. Για τη διαχείριση του οσφυοϊερού άλγους, η σωστή εκπαίδευση, η τροποποίηση των καθημερινών δραστηριοτήτων, η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη, θεωρούνται σημαντικές. Η φαρμακευτική αγωγή και η φυσιοθεραπεία έχουν ως στόχο να ανακουφίσουν τον ασθενή και να τον βοηθήσουν να ανταπεξέλθει στην καθημερηνότητά του και στις υποχρεώσεις του. Οι επεμβατικές τεχνικές προορίζονται για ασθενείς μη ανταποκρινόμενους στη συντηρητική θεραπεία ή με σημαντική έκπτωση στην ποιότητα ζωής.","abstract_html":"Στόχος αυτής της μελέτης είναι η κατανόηση του οσφυοϊερού άλγους, το οποίο αναμένεται να επηρεάσει περίπου το 80% του πληθυσμού κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του, έχοντας μεγάλο αντίκτυπο στις καθημερινές δραστηριότητες και την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Το οσφυοϊερό άλγος είναι ένα σύμπτωμα, και όχι μια ασθένεια, που συνήθως ακολουθεί μια αυτοπεριοριζόμενη πορεία. Παρ &#x27;όλα αυτά, πολλοί ασθενείς που θα παρουσιάσουν ένα μονήρες επεισόδιο, θα έχουν σνήθως περαιτέρω υποτροπιάζοντα επεισόδια στο μέλλον. Οι παράγοντες κινδύνου που συνήθως εμπλέκονται με την ανάπτυξη χρόνιου οσφυοϊερού άλγους περιλαμβάνουν την ηλικία, την παχυσαρκία, το επάγγελμα και άλλους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες. Το οσφυοϊερό άλγος διαφοροποιείται ανάλογα με το αίτιο σε πόνο μηχανικής φύσεως, συνηθέστερος, ή φλεγμονώδους φύσεως, συσχετιζόμενο συνήθως με κάποια ρευματική νόσο. Η διάκριση γίνεται με τον προσδιορισμό συγκεκριμένων σημείων και συμπτωμάτων μέσω του ιατρικού ιστορικού και της κλινικής εξέτασης. Η χρήση τεχνικών απεικόνισης, με τη μαγνητική τομογραφία να αποτελεί συνήθως την εξέταση εκλογής, ενδείκνυται σε ασθενείς με μακρόχρονο πόνο ή με ανησυχητικά σημεία και συμπτωμάτα. Για τη διαχείριση του οσφυοϊερού άλγους, η σωστή εκπαίδευση, η τροποποίηση των καθημερινών δραστηριοτήτων, η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη, θεωρούνται σημαντικές. Η φαρμακευτική αγωγή και η φυσιοθεραπεία έχουν ως στόχο να ανακουφίσουν τον ασθενή και να τον βοηθήσουν να ανταπεξέλθει στην καθημερηνότητά του και στις υποχρεώσεις του. Οι επεμβατικές τεχνικές προορίζονται για ασθενείς μη ανταποκρινόμενους στη συντηρητική θεραπεία ή με σημαντική έκπτωση στην ποιότητα ζωής.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαβουράκης Μιχαήλ","Vavourakis Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947751"],"render_values":[{"text":"uoadl:2947751","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947751","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947751","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2947751","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαβουράκης Μιχαήλ","Vavourakis Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947751","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947751"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος αυτής της μελέτης είναι η κατανόηση του οσφυοϊερού άλγους, το οποίο αναμένεται να επηρεάσει περίπου το 80% του πληθυσμού κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του, έχοντας μεγάλο αντίκτυπο στις καθημερινές δραστηριότητες και την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Το οσφυοϊερό άλγος είναι ένα σύμπτωμα, και όχι μια ασθένεια, που συνήθως ακολουθεί μια αυτοπεριοριζόμενη πορεία. Παρ 'όλα αυτά, πολλοί ασθενείς που θα παρουσιάσουν ένα μονήρες επεισόδιο, θα έχουν σνήθως περαιτέρω υποτροπιάζοντα επεισόδια στο μέλλον. Οι παράγοντες κινδύνου που συνήθως εμπλέκονται με την ανάπτυξη χρόνιου οσφυοϊερού άλγους περιλαμβάνουν την ηλικία, την παχυσαρκία, το επάγγελμα και άλλους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες. Το οσφυοϊερό άλγος διαφοροποιείται ανάλογα με το αίτιο σε πόνο μηχανικής φύσεως, συνηθέστερος, ή φλεγμονώδους φύσεως, συσχετιζόμενο συνήθως με κάποια ρευματική νόσο. Η διάκριση γίνεται με τον προσδιορισμό συγκεκριμένων σημείων και συμπτωμάτων μέσω του ιατρικού ιστορικού και της κλινικής εξέτασης. Η χρήση τεχνικών απεικόνισης, με τη μαγνητική τομογραφία να αποτελεί συνήθως την εξέταση εκλογής, ενδείκνυται σε ασθενείς με μακρόχρονο πόνο ή με ανησυχητικά σημεία και συμπτωμάτα. Για τη διαχείριση του οσφυοϊερού άλγους, η σωστή εκπαίδευση, η τροποποίηση των καθημερινών δραστηριοτήτων, η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη, θεωρούνται σημαντικές. Η φαρμακευτική αγωγή και η φυσιοθεραπεία έχουν ως στόχο να ανακουφίσουν τον ασθενή και να τον βοηθήσουν να ανταπεξέλθει στην καθημερηνότητά του και στις υποχρεώσεις του. Οι επεμβατικές τεχνικές προορίζονται για ασθενείς μη ανταποκρινόμενους στη συντηρητική θεραπεία ή με σημαντική έκπτωση στην ποιότητα ζωής.","The aim of this study is to understand the very serious medical condition of low back pain, affecting approximately 80% of the population sometime in their lifetime, which can have a great impact on everyday activities of the affected individual, thus deteriorating the quality of human life. Low back pain is considered a symptom, rather than a disease, usually running a self-limited course. Despite that, many patients presenting with an episode of low back pain will go on having recurrent episodes. Risk factors usually implicated in the development of chronic low back pain include age, obesity, occupation and other psychosocial factors. The exact etiopathogenic mechanism behind the clinical presentation of low back pain is differentiated as being either mechanical, most commonly, or inflammatory, usually associated with a systemic rheumatic disease. To distinguish between these two entities, the presence of specific signs and symptoms should be identified through the medical history and clinical evaluation. The use of imaging techniques, with MRI being the study of choice, is indicated either in incapacitated patients with long-lasting low back pain or when serious signs and symptoms are identified. For the management of low back pain, proper education, daily activity modification, and, sometimes, cognitive-behavioral therapy and psychosocial support, are considered important. Active treatment with medication and physical therapy, although not always needed, is usually applied, aiming to relieve the patient from the pain and help him cope with his daily routine and responsibilities. More invasive treatment options are reserved for patients not responding to conservative treatment or with significant impairment in life quality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["An overview of low back pain"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαβουράκης Μιχαήλ","Vavourakis Michail"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Στόχος αυτής της μελέτης είναι η κατανόηση του οσφυοϊερού άλγους, το οποίο αναμένεται να επηρεάσει περίπου το 80% του πληθυσμού κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του, έχοντας μεγάλο αντίκτυπο στις καθημερινές δραστηριότητες και την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Το οσφυοϊερό άλγος είναι ένα σύμπτωμα, και όχι μια ασθένεια, που συνήθως ακολουθεί μια αυτοπεριοριζόμενη πορεία. Παρ 'όλα αυτά, πολλοί ασθενείς που θα παρουσιάσουν ένα μονήρες επεισόδιο, θα έχουν σνήθως περαιτέρω υποτροπιάζοντα επεισόδια στο μέλλον. Οι παράγοντες κινδύνου που συνήθως εμπλέκονται με την ανάπτυξη χρόνιου οσφυοϊερού άλγους περιλαμβάνουν την ηλικία, την παχυσαρκία, το επάγγελμα και άλλους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες. Το οσφυοϊερό άλγος διαφοροποιείται ανάλογα με το αίτιο σε πόνο μηχανικής φύσεως, συνηθέστερος, ή φλεγμονώδους φύσεως, συσχετιζόμενο συνήθως με κάποια ρευματική νόσο. Η διάκριση γίνεται με τον προσδιορισμό συγκεκριμένων σημείων και συμπτωμάτων μέσω του ιατρικού ιστορικού και της κλινικής εξέτασης. Η χρήση τεχνικών απεικόνισης, με τη μαγνητική τομογραφία να αποτελεί συνήθως την εξέταση εκλογής, ενδείκνυται σε ασθενείς με μακρόχρονο πόνο ή με ανησυχητικά σημεία και συμπτωμάτα. Για τη διαχείριση του οσφυοϊερού άλγους, η σωστή εκπαίδευση, η τροποποίηση των καθημερινών δραστηριοτήτων, η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη, θεωρούνται σημαντικές. Η φαρμακευτική αγωγή και η φυσιοθεραπεία έχουν ως στόχο να ανακουφίσουν τον ασθενή και να τον βοηθήσουν να ανταπεξέλθει στην καθημερηνότητά του και στις υποχρεώσεις του. Οι επεμβατικές τεχνικές προορίζονται για ασθενείς μη ανταποκρινόμενους στη συντηρητική θεραπεία ή με σημαντική έκπτωση στην ποιότητα ζωής.","The aim of this study is to understand the very serious medical condition of low back pain, affecting approximately 80% of the population sometime in their lifetime, which can have a great impact on everyday activities of the affected individual, thus deteriorating the quality of human life. Low back pain is considered a symptom, rather than a disease, usually running a self-limited course. Despite that, many patients presenting with an episode of low back pain will go on having recurrent episodes. Risk factors usually implicated in the development of chronic low back pain include age, obesity, occupation and other psychosocial factors. The exact etiopathogenic mechanism behind the clinical presentation of low back pain is differentiated as being either mechanical, most commonly, or inflammatory, usually associated with a systemic rheumatic disease. To distinguish between these two entities, the presence of specific signs and symptoms should be identified through the medical history and clinical evaluation. The use of imaging techniques, with MRI being the study of choice, is indicated either in incapacitated patients with long-lasting low back pain or when serious signs and symptoms are identified. For the management of low back pain, proper education, daily activity modification, and, sometimes, cognitive-behavioral therapy and psychosocial support, are considered important. Active treatment with medication and physical therapy, although not always needed, is usually applied, aiming to relieve the patient from the pain and help him cope with his daily routine and responsibilities. More invasive treatment options are reserved for patients not responding to conservative treatment or with significant impairment in life quality."],"dc:identifier":["uoadl:2947751","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947751"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["An overview of low back pain"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z"}