{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947753"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947753","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της καψαϊκίνης στην απόδοση σε θερμό περιβάλλον","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η άσκηση σε θερμό περιβάλλον αποτελεί επιπλέον στρεσογόνο παράγοντα για τον οργανισμό. Η απόδοση του ανθρώπου σε δραστηριότητες αντοχής σε θερμό περιβάλλον σχετίζεται άμεσα με το θερμικό φορτίο που δέχεται και την ικανότητα του να ρυθμίζει τις αλλαγές στην θερμοκρασία του με σκοπό να διατηρήσει την ομοιόσταση του οργανισμού. Αρκετές έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει ένα ανώτατο όριο στην θερμοκρασία πυρήνα που μπορεί να ανεχθεί ο οργανισμός και όταν επιτευχθεί επέρχεται κόπωση και τερματισμός της άσκησης. Κατά συνέπεια όσο χαμηλότερα διατηρείται η θερμοκρασία πυρήνα τόσο παρατείνεται ο χρόνος άσκησης σε θερμό περιβάλλον και βελτιώνεται η απόδοση. Τα τελευταία χρόνια αναδεικνύεται η επίδραση της καψαϊκίνης στην θερμορυθμιστική λειτουργία του οργανισμού, η οποία ενεργοποιεί τους μηχανισμούς θερμικής απώλειας μειώνοντας το θερμικό φορτίο και την θερμοκρασία πυρήνα του οργανισμού. Ακόμη φαίνεται ότι η καψαϊκίνη έχει αναλγητικές ιδιότητες και σε έρευνες έχει δειχθεί ότι μειώνει την αντίληψη της κόπωσης κατά την μέγιστης έντασης άσκηση και βελτιώνει την απόδοση. Ωστόσο δεν υπάρχουν έρευνες που να εξετάζουν την επίδραση της καψαϊκίνης στην απόδοση σε παρατεταμένη προσπάθεια σε θερμό περιβάλλον. ΣΚΟΠΟΣ: Να εξεταστεί η επίδραση της εφαρμογής καψαϊκίνης στο δέρμα στην απόδοση σε παρατεταμένη άσκηση στο κυκλοεργόμετρο σε θερμό περιβάλλον και στην απόδοση σε μέγιστη άσκηση έως εξάντλησης σε θερμοουδέτερες συνθήκες και να διασαφηνίσει τυχόν εργογόνα επίδραση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Συμμετείχαν 12 αθλητές τριάθλου ηλικίας 38.5±3, μέτρια γυμνασμένοι με χρόνια αθλητική εμπειρία. Το πειραματικό πρωτόκολλο περιείχε 4 επισκέψεις στο εργαστήριο σε διαφορετικές ημέρες, 2 για την εξέταση της αερόβιας ικανότητας (VO2max), με (ΚΑ) και χωρίς (ΧΚΑ) εφαρμογή καψαϊκίνης στο δέρμα σε θερμοουδέτερες συνθήκες (22-24º C), και 2 επισκέψεις για την εξέταση της απόδοσης σε θερμό περιβάλλον (30º C), με τυχαία και αντισταθμισμένη σειρά. Για την άσκηση στο θερμό περιβάλλον πραγματοποιήθηκε άσκηση για 30 λεπτά με ένταση 5% κάτω από το αναπνευστικό κατώφλι και απευθείας δοκιμασία μέχρι εξάντλησης στο 120% PPO (Peak Power Output). Πριν και μετά από κάθε συνεδρεία πραγματοποιήθηκαν δυναμομετρήσεις άνω και κάτω άκρου. Κατά την διάρκεια των πειραμάτων καταγράφονταν συνεχώς οι αναπνευστικοί και καρδιαγγειακοί παράμετροι, η θερμική αίσθηση και η αντίληψη της κόπωσης, ενώ για το θερμό περιβάλλον καταγράφονταν συνεχώς και η θερμορυθμιστική απόκριση. Η στατιστική ανάλυση έγινε με διακύμανση διπλής κατεύθηνσης (two-way ANOVA) με επαναλαμβανομένες μετρήσεις, (Καψαϊκίνη X Χρόνος) σε τρείς περιπτώσεις (δοκιμασία μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου, παρατεταμένη άσκηση σε θερμό περιβάλλον και μέγιστη δυναμομέτρηση) και post-hoc ανάλυση με έλεγχο Bonferroni για την εξέταση τυχόν διαφορών μεταξύ των συνθηκών. Η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε στο 0.05. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην δοκιμασία της αερόβιας ικανότητας (VO2max) στην ΚΑ συνθήκη παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου (VO2max) (p<0,05) και του μέγιστου πνευμονικού αερισμού (VEmax) (p<0,05) σε σχέση με την ΧΚΑ συνθήκη. Ακόμη στην ΚΑ συνθήκη υπήρξε σημαντικά αυξημένη η θερμική αίσθηση (p<0,05) και η αντίληψη της κόπωσης (RPE) (p<0,05) στα πρώτα στάδια της άσκησης σε σχέση με την ΧΚΑ συνθήκη. Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά μεταξύ των συνθηκών στο PPO και στους καρδιαγγειακούς παράγοντες. Για την δοκιμασία στο θερμό περιβάλλον κατά την διάρκεια των 30 λεπτών παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση (p<0,05) της καρδιακής συχνότητας (HR), της πρόσληψης οξυγόνου (VO2) και της αντιλαμβανόμενης κόπωσης (RPE) και σημαντική πτώση (p<0,05) της συστολικής πίεσης (SP) και για τις δύο συνθήκες, ΚΑ και ΧΚΑ, χωρίς ωστόσο να υπάρχει διαφορά για τις παραπάνω παραμέτρους μεταξύ των συνθηκών. Σημαντικά αυξημένη (p<0,05) ήταν η θερμική αίσθηση στην ΚΑ συνθήκη σε σύγκριση με την ΧΚΑ συνθήκη. Τέλος δεν υπήρχε διαφορά στον χρόνο έως εξάντλησης μεταξύ των συνθηκών, ούτε στην θερμορυθμιστική απόκριση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η έρευνα δεν έδειξε εργογόνα επίδραση της καψαϊκίνης ούτε στην μέγιστη έντασης άσκηση στην δοκιμασία VO2max, ούτε στην απόδοση μέχρι εξάντλησης σε άσκηση σε θερμό περιβάλλον. Ακόμη η εφαρμογή της καψαϊκίνης δεν επέδρασε στην θερμορυθμιστική λειτουργία των αθλητών.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η άσκηση σε θερμό περιβάλλον αποτελεί επιπλέον στρεσογόνο παράγοντα για τον οργανισμό. Η απόδοση του ανθρώπου σε δραστηριότητες αντοχής σε θερμό περιβάλλον σχετίζεται άμεσα με το θερμικό φορτίο που δέχεται και την ικανότητα του να ρυθμίζει τις αλλαγές στην θερμοκρασία του με σκοπό να διατηρήσει την ομοιόσταση του οργανισμού. Αρκετές έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει ένα ανώτατο όριο στην θερμοκρασία πυρήνα που μπορεί να ανεχθεί ο οργανισμός και όταν επιτευχθεί επέρχεται κόπωση και τερματισμός της άσκησης. Κατά συνέπεια όσο χαμηλότερα διατηρείται η θερμοκρασία πυρήνα τόσο παρατείνεται ο χρόνος άσκησης σε θερμό περιβάλλον και βελτιώνεται η απόδοση. Τα τελευταία χρόνια αναδεικνύεται η επίδραση της καψαϊκίνης στην θερμορυθμιστική λειτουργία του οργανισμού, η οποία ενεργοποιεί τους μηχανισμούς θερμικής απώλειας μειώνοντας το θερμικό φορτίο και την θερμοκρασία πυρήνα του οργανισμού. Ακόμη φαίνεται ότι η καψαϊκίνη έχει αναλγητικές ιδιότητες και σε έρευνες έχει δειχθεί ότι μειώνει την αντίληψη της κόπωσης κατά την μέγιστης έντασης άσκηση και βελτιώνει την απόδοση. Ωστόσο δεν υπάρχουν έρευνες που να εξετάζουν την επίδραση της καψαϊκίνης στην απόδοση σε παρατεταμένη προσπάθεια σε θερμό περιβάλλον. ΣΚΟΠΟΣ: Να εξεταστεί η επίδραση της εφαρμογής καψαϊκίνης στο δέρμα στην απόδοση σε παρατεταμένη άσκηση στο κυκλοεργόμετρο σε θερμό περιβάλλον και στην απόδοση σε μέγιστη άσκηση έως εξάντλησης σε θερμοουδέτερες συνθήκες και να διασαφηνίσει τυχόν εργογόνα επίδραση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Συμμετείχαν 12 αθλητές τριάθλου ηλικίας 38.5±3, μέτρια γυμνασμένοι με χρόνια αθλητική εμπειρία. Το πειραματικό πρωτόκολλο περιείχε 4 επισκέψεις στο εργαστήριο σε διαφορετικές ημέρες, 2 για την εξέταση της αερόβιας ικανότητας (VO2max), με (ΚΑ) και χωρίς (ΧΚΑ) εφαρμογή καψαϊκίνης στο δέρμα σε θερμοουδέτερες συνθήκες (22-24º C), και 2 επισκέψεις για την εξέταση της απόδοσης σε θερμό περιβάλλον (30º C), με τυχαία και αντισταθμισμένη σειρά. Για την άσκηση στο θερμό περιβάλλον πραγματοποιήθηκε άσκηση για 30 λεπτά με ένταση 5% κάτω από το αναπνευστικό κατώφλι και απευθείας δοκιμασία μέχρι εξάντλησης στο 120% PPO (Peak Power Output). Πριν και μετά από κάθε συνεδρεία πραγματοποιήθηκαν δυναμομετρήσεις άνω και κάτω άκρου. Κατά την διάρκεια των πειραμάτων καταγράφονταν συνεχώς οι αναπνευστικοί και καρδιαγγειακοί παράμετροι, η θερμική αίσθηση και η αντίληψη της κόπωσης, ενώ για το θερμό περιβάλλον καταγράφονταν συνεχώς και η θερμορυθμιστική απόκριση. Η στατιστική ανάλυση έγινε με διακύμανση διπλής κατεύθηνσης (two-way ANOVA) με επαναλαμβανομένες μετρήσεις, (Καψαϊκίνη X Χρόνος) σε τρείς περιπτώσεις (δοκιμασία μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου, παρατεταμένη άσκηση σε θερμό περιβάλλον και μέγιστη δυναμομέτρηση) και post-hoc ανάλυση με έλεγχο Bonferroni για την εξέταση τυχόν διαφορών μεταξύ των συνθηκών. Η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε στο 0.05. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην δοκιμασία της αερόβιας ικανότητας (VO2max) στην ΚΑ συνθήκη παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου (VO2max) (p&lt;0,05) και του μέγιστου πνευμονικού αερισμού (VEmax) (p&lt;0,05) σε σχέση με την ΧΚΑ συνθήκη. Ακόμη στην ΚΑ συνθήκη υπήρξε σημαντικά αυξημένη η θερμική αίσθηση (p&lt;0,05) και η αντίληψη της κόπωσης (RPE) (p&lt;0,05) στα πρώτα στάδια της άσκησης σε σχέση με την ΧΚΑ συνθήκη. Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά μεταξύ των συνθηκών στο PPO και στους καρδιαγγειακούς παράγοντες. Για την δοκιμασία στο θερμό περιβάλλον κατά την διάρκεια των 30 λεπτών παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση (p&lt;0,05) της καρδιακής συχνότητας (HR), της πρόσληψης οξυγόνου (VO2) και της αντιλαμβανόμενης κόπωσης (RPE) και σημαντική πτώση (p&lt;0,05) της συστολικής πίεσης (SP) και για τις δύο συνθήκες, ΚΑ και ΧΚΑ, χωρίς ωστόσο να υπάρχει διαφορά για τις παραπάνω παραμέτρους μεταξύ των συνθηκών. Σημαντικά αυξημένη (p&lt;0,05) ήταν η θερμική αίσθηση στην ΚΑ συνθήκη σε σύγκριση με την ΧΚΑ συνθήκη. Τέλος δεν υπήρχε διαφορά στον χρόνο έως εξάντλησης μεταξύ των συνθηκών, ούτε στην θερμορυθμιστική απόκριση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η έρευνα δεν έδειξε εργογόνα επίδραση της καψαϊκίνης ούτε στην μέγιστη έντασης άσκηση στην δοκιμασία VO2max, ούτε στην απόδοση μέχρι εξάντλησης σε άσκηση σε θερμό περιβάλλον. Ακόμη η εφαρμογή της καψαϊκίνης δεν επέδρασε στην θερμορυθμιστική λειτουργία των αθλητών.","abstract_has_math":false,"creators":["Λουκάς Ιωάννης","Loukas Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947753"],"render_values":[{"text":"uoadl:2947753","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947753","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947753","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2947753","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λουκάς Ιωάννης","Loukas Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947753","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947753"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η άσκηση σε θερμό περιβάλλον αποτελεί επιπλέον στρεσογόνο παράγοντα για τον οργανισμό. Η απόδοση του ανθρώπου σε δραστηριότητες αντοχής σε θερμό περιβάλλον σχετίζεται άμεσα με το θερμικό φορτίο που δέχεται και την ικανότητα του να ρυθμίζει τις αλλαγές στην θερμοκρασία του με σκοπό να διατηρήσει την ομοιόσταση του οργανισμού. Αρκετές έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει ένα ανώτατο όριο στην θερμοκρασία πυρήνα που μπορεί να ανεχθεί ο οργανισμός και όταν επιτευχθεί επέρχεται κόπωση και τερματισμός της άσκησης. Κατά συνέπεια όσο χαμηλότερα διατηρείται η θερμοκρασία πυρήνα τόσο παρατείνεται ο χρόνος άσκησης σε θερμό περιβάλλον και βελτιώνεται η απόδοση. Τα τελευταία χρόνια αναδεικνύεται η επίδραση της καψαϊκίνης στην θερμορυθμιστική λειτουργία του οργανισμού, η οποία ενεργοποιεί τους μηχανισμούς θερμικής απώλειας μειώνοντας το θερμικό φορτίο και την θερμοκρασία πυρήνα του οργανισμού. Ακόμη φαίνεται ότι η καψαϊκίνη έχει αναλγητικές ιδιότητες και σε έρευνες έχει δειχθεί ότι μειώνει την αντίληψη της κόπωσης κατά την μέγιστης έντασης άσκηση και βελτιώνει την απόδοση. Ωστόσο δεν υπάρχουν έρευνες που να εξετάζουν την επίδραση της καψαϊκίνης στην απόδοση σε παρατεταμένη προσπάθεια σε θερμό περιβάλλον. ΣΚΟΠΟΣ: Να εξεταστεί η επίδραση της εφαρμογής καψαϊκίνης στο δέρμα στην απόδοση σε παρατεταμένη άσκηση στο κυκλοεργόμετρο σε θερμό περιβάλλον και στην απόδοση σε μέγιστη άσκηση έως εξάντλησης σε θερμοουδέτερες συνθήκες και να διασαφηνίσει τυχόν εργογόνα επίδραση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Συμμετείχαν 12 αθλητές τριάθλου ηλικίας 38.5±3, μέτρια γυμνασμένοι με χρόνια αθλητική εμπειρία. Το πειραματικό πρωτόκολλο περιείχε 4 επισκέψεις στο εργαστήριο σε διαφορετικές ημέρες, 2 για την εξέταση της αερόβιας ικανότητας (VO2max), με (ΚΑ) και χωρίς (ΧΚΑ) εφαρμογή καψαϊκίνης στο δέρμα σε θερμοουδέτερες συνθήκες (22-24º C), και 2 επισκέψεις για την εξέταση της απόδοσης σε θερμό περιβάλλον (30º C), με τυχαία και αντισταθμισμένη σειρά. Για την άσκηση στο θερμό περιβάλλον πραγματοποιήθηκε άσκηση για 30 λεπτά με ένταση 5% κάτω από το αναπνευστικό κατώφλι και απευθείας δοκιμασία μέχρι εξάντλησης στο 120% PPO (Peak Power Output). Πριν και μετά από κάθε συνεδρεία πραγματοποιήθηκαν δυναμομετρήσεις άνω και κάτω άκρου. Κατά την διάρκεια των πειραμάτων καταγράφονταν συνεχώς οι αναπνευστικοί και καρδιαγγειακοί παράμετροι, η θερμική αίσθηση και η αντίληψη της κόπωσης, ενώ για το θερμό περιβάλλον καταγράφονταν συνεχώς και η θερμορυθμιστική απόκριση. Η στατιστική ανάλυση έγινε με διακύμανση διπλής κατεύθηνσης (two-way ANOVA) με επαναλαμβανομένες μετρήσεις, (Καψαϊκίνη X Χρόνος) σε τρείς περιπτώσεις (δοκιμασία μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου, παρατεταμένη άσκηση σε θερμό περιβάλλον και μέγιστη δυναμομέτρηση) και post-hoc ανάλυση με έλεγχο Bonferroni για την εξέταση τυχόν διαφορών μεταξύ των συνθηκών. Η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε στο 0.05. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην δοκιμασία της αερόβιας ικανότητας (VO2max) στην ΚΑ συνθήκη παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου (VO2max) (p<0,05) και του μέγιστου πνευμονικού αερισμού (VEmax) (p<0,05) σε σχέση με την ΧΚΑ συνθήκη. Ακόμη στην ΚΑ συνθήκη υπήρξε σημαντικά αυξημένη η θερμική αίσθηση (p<0,05) και η αντίληψη της κόπωσης (RPE) (p<0,05) στα πρώτα στάδια της άσκησης σε σχέση με την ΧΚΑ συνθήκη. Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά μεταξύ των συνθηκών στο PPO και στους καρδιαγγειακούς παράγοντες. Για την δοκιμασία στο θερμό περιβάλλον κατά την διάρκεια των 30 λεπτών παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση (p<0,05) της καρδιακής συχνότητας (HR), της πρόσληψης οξυγόνου (VO2) και της αντιλαμβανόμενης κόπωσης (RPE) και σημαντική πτώση (p<0,05) της συστολικής πίεσης (SP) και για τις δύο συνθήκες, ΚΑ και ΧΚΑ, χωρίς ωστόσο να υπάρχει διαφορά για τις παραπάνω παραμέτρους μεταξύ των συνθηκών. Σημαντικά αυξημένη (p<0,05) ήταν η θερμική αίσθηση στην ΚΑ συνθήκη σε σύγκριση με την ΧΚΑ συνθήκη. Τέλος δεν υπήρχε διαφορά στον χρόνο έως εξάντλησης μεταξύ των συνθηκών, ούτε στην θερμορυθμιστική απόκριση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η έρευνα δεν έδειξε εργογόνα επίδραση της καψαϊκίνης ούτε στην μέγιστη έντασης άσκηση στην δοκιμασία VO2max, ούτε στην απόδοση μέχρι εξάντλησης σε άσκηση σε θερμό περιβάλλον. Ακόμη η εφαρμογή της καψαϊκίνης δεν επέδρασε στην θερμορυθμιστική λειτουργία των αθλητών.","Introduction: Exercise in the heat is a severe stressor for the body. Athletic performance in endurance activities in a hot enviroment is related to the thermal stress that the athlete receives and his ability to regulate his temperature in order to maintain homeostasis. Strong evidence shows that there is an upper limit of the core temperature than an athlete can reach and at that point fatigue occurs and exercise stops. According to this, if core temperature is remained at lower levels athletic performance is improved and exercise duration increases. Capsaicin, a substance of chilly peppers it is well known for its impact on thermoregulatory responses, the activation of heat loss mechanisms and the lowered thermal stress and core temperature. Moreover, capsaicin has analgetic effects and research shows that it reduces the rating of perceived exertion, improving maximal exercise performance. However, there is no data examining the effects of capsaicin on athletic performance in the heat. Purpose: To evaluate the effect of capsaicin application to the skin in endurance performance in the heat and in maximal exercise until exhaustion in thermoneutral enviroment. Methods: 12 endurance athletes, of age 38.5±3, participated in the study. Experimental design consisted of 4 visits in the laboratory in different days. In 2 visits the aerobic power (VO2max) with (CA) and without (NCA) application of capsaicin in thermoneutral enviroment (22-24°C) were assesed, and in 2 other visits the effect of capsaicin in endurance performance in the heat (30°C) was tested, in a randomized and counterbalanced order. Exercise in heat was performed for 30 minutes on a cycle ergometer at a constant power 5% less of the ventilatory threshold followed immediately by a test until exhaustion at 120% PPO (Peak Power Output). Before and after each experiment maximal voluntary contractions were performed. Throughout the experiments the cardiovascular, respiratory and thermoregulatory parameters were recorded. 2-Way ANOVA with repeated measures (Capsaicin X Time) was conducted. The level of significance was set at p<0.05. Results: At the VO2max test capsaicin (CA) increased significantly the maximal oxygen uptake (VO2max) (p<0,05) and maximal ventilation (VEmax) (p<0,05) compared with NCA condition. Moreover, in CA condition there was a significant increase in thermal sensation (p<0,05) and in Rating of Perceived Exertion (RPE) (p<0,05) compared with NCA condition. There was no difference in PPO and in any cardiovascular parameter. In the heat test during the 30 minutes trails there was a significant increase (p<0,05) in heart rate (HR), oxygen uptake (VO2), RPE, and a significant decrease (p<0,05) in systolic pressure for both groups, CA and NCA, without differences between the two conditions. Thermal sensation was increased (p<0,05) in CA condition compared to the NCA condition. There was no difference in time to exhaustion and in thermoregulatory response between the two conditions. Conclusions: Capsaicin application to the skin had no effect on neither maximal exercise performance in thermoneutral environment nor on endurance exercise in the heat. Capsaicin had also no effect on thermoregulatory responses."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της καψαϊκίνης στην απόδοση σε θερμό περιβάλλον"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λουκάς Ιωάννης","Loukas Ioannis"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η άσκηση σε θερμό περιβάλλον αποτελεί επιπλέον στρεσογόνο παράγοντα για τον οργανισμό. Η απόδοση του ανθρώπου σε δραστηριότητες αντοχής σε θερμό περιβάλλον σχετίζεται άμεσα με το θερμικό φορτίο που δέχεται και την ικανότητα του να ρυθμίζει τις αλλαγές στην θερμοκρασία του με σκοπό να διατηρήσει την ομοιόσταση του οργανισμού. Αρκετές έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει ένα ανώτατο όριο στην θερμοκρασία πυρήνα που μπορεί να ανεχθεί ο οργανισμός και όταν επιτευχθεί επέρχεται κόπωση και τερματισμός της άσκησης. Κατά συνέπεια όσο χαμηλότερα διατηρείται η θερμοκρασία πυρήνα τόσο παρατείνεται ο χρόνος άσκησης σε θερμό περιβάλλον και βελτιώνεται η απόδοση. Τα τελευταία χρόνια αναδεικνύεται η επίδραση της καψαϊκίνης στην θερμορυθμιστική λειτουργία του οργανισμού, η οποία ενεργοποιεί τους μηχανισμούς θερμικής απώλειας μειώνοντας το θερμικό φορτίο και την θερμοκρασία πυρήνα του οργανισμού. Ακόμη φαίνεται ότι η καψαϊκίνη έχει αναλγητικές ιδιότητες και σε έρευνες έχει δειχθεί ότι μειώνει την αντίληψη της κόπωσης κατά την μέγιστης έντασης άσκηση και βελτιώνει την απόδοση. Ωστόσο δεν υπάρχουν έρευνες που να εξετάζουν την επίδραση της καψαϊκίνης στην απόδοση σε παρατεταμένη προσπάθεια σε θερμό περιβάλλον. ΣΚΟΠΟΣ: Να εξεταστεί η επίδραση της εφαρμογής καψαϊκίνης στο δέρμα στην απόδοση σε παρατεταμένη άσκηση στο κυκλοεργόμετρο σε θερμό περιβάλλον και στην απόδοση σε μέγιστη άσκηση έως εξάντλησης σε θερμοουδέτερες συνθήκες και να διασαφηνίσει τυχόν εργογόνα επίδραση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Συμμετείχαν 12 αθλητές τριάθλου ηλικίας 38.5±3, μέτρια γυμνασμένοι με χρόνια αθλητική εμπειρία. Το πειραματικό πρωτόκολλο περιείχε 4 επισκέψεις στο εργαστήριο σε διαφορετικές ημέρες, 2 για την εξέταση της αερόβιας ικανότητας (VO2max), με (ΚΑ) και χωρίς (ΧΚΑ) εφαρμογή καψαϊκίνης στο δέρμα σε θερμοουδέτερες συνθήκες (22-24º C), και 2 επισκέψεις για την εξέταση της απόδοσης σε θερμό περιβάλλον (30º C), με τυχαία και αντισταθμισμένη σειρά. Για την άσκηση στο θερμό περιβάλλον πραγματοποιήθηκε άσκηση για 30 λεπτά με ένταση 5% κάτω από το αναπνευστικό κατώφλι και απευθείας δοκιμασία μέχρι εξάντλησης στο 120% PPO (Peak Power Output). Πριν και μετά από κάθε συνεδρεία πραγματοποιήθηκαν δυναμομετρήσεις άνω και κάτω άκρου. Κατά την διάρκεια των πειραμάτων καταγράφονταν συνεχώς οι αναπνευστικοί και καρδιαγγειακοί παράμετροι, η θερμική αίσθηση και η αντίληψη της κόπωσης, ενώ για το θερμό περιβάλλον καταγράφονταν συνεχώς και η θερμορυθμιστική απόκριση. Η στατιστική ανάλυση έγινε με διακύμανση διπλής κατεύθηνσης (two-way ANOVA) με επαναλαμβανομένες μετρήσεις, (Καψαϊκίνη X Χρόνος) σε τρείς περιπτώσεις (δοκιμασία μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου, παρατεταμένη άσκηση σε θερμό περιβάλλον και μέγιστη δυναμομέτρηση) και post-hoc ανάλυση με έλεγχο Bonferroni για την εξέταση τυχόν διαφορών μεταξύ των συνθηκών. Η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε στο 0.05. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην δοκιμασία της αερόβιας ικανότητας (VO2max) στην ΚΑ συνθήκη παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου (VO2max) (p<0,05) και του μέγιστου πνευμονικού αερισμού (VEmax) (p<0,05) σε σχέση με την ΧΚΑ συνθήκη. Ακόμη στην ΚΑ συνθήκη υπήρξε σημαντικά αυξημένη η θερμική αίσθηση (p<0,05) και η αντίληψη της κόπωσης (RPE) (p<0,05) στα πρώτα στάδια της άσκησης σε σχέση με την ΧΚΑ συνθήκη. Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά μεταξύ των συνθηκών στο PPO και στους καρδιαγγειακούς παράγοντες. Για την δοκιμασία στο θερμό περιβάλλον κατά την διάρκεια των 30 λεπτών παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση (p<0,05) της καρδιακής συχνότητας (HR), της πρόσληψης οξυγόνου (VO2) και της αντιλαμβανόμενης κόπωσης (RPE) και σημαντική πτώση (p<0,05) της συστολικής πίεσης (SP) και για τις δύο συνθήκες, ΚΑ και ΧΚΑ, χωρίς ωστόσο να υπάρχει διαφορά για τις παραπάνω παραμέτρους μεταξύ των συνθηκών. Σημαντικά αυξημένη (p<0,05) ήταν η θερμική αίσθηση στην ΚΑ συνθήκη σε σύγκριση με την ΧΚΑ συνθήκη. Τέλος δεν υπήρχε διαφορά στον χρόνο έως εξάντλησης μεταξύ των συνθηκών, ούτε στην θερμορυθμιστική απόκριση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η έρευνα δεν έδειξε εργογόνα επίδραση της καψαϊκίνης ούτε στην μέγιστη έντασης άσκηση στην δοκιμασία VO2max, ούτε στην απόδοση μέχρι εξάντλησης σε άσκηση σε θερμό περιβάλλον. Ακόμη η εφαρμογή της καψαϊκίνης δεν επέδρασε στην θερμορυθμιστική λειτουργία των αθλητών.","Introduction: Exercise in the heat is a severe stressor for the body. Athletic performance in endurance activities in a hot enviroment is related to the thermal stress that the athlete receives and his ability to regulate his temperature in order to maintain homeostasis. Strong evidence shows that there is an upper limit of the core temperature than an athlete can reach and at that point fatigue occurs and exercise stops. According to this, if core temperature is remained at lower levels athletic performance is improved and exercise duration increases. Capsaicin, a substance of chilly peppers it is well known for its impact on thermoregulatory responses, the activation of heat loss mechanisms and the lowered thermal stress and core temperature. Moreover, capsaicin has analgetic effects and research shows that it reduces the rating of perceived exertion, improving maximal exercise performance. However, there is no data examining the effects of capsaicin on athletic performance in the heat. Purpose: To evaluate the effect of capsaicin application to the skin in endurance performance in the heat and in maximal exercise until exhaustion in thermoneutral enviroment. Methods: 12 endurance athletes, of age 38.5±3, participated in the study. Experimental design consisted of 4 visits in the laboratory in different days. In 2 visits the aerobic power (VO2max) with (CA) and without (NCA) application of capsaicin in thermoneutral enviroment (22-24°C) were assesed, and in 2 other visits the effect of capsaicin in endurance performance in the heat (30°C) was tested, in a randomized and counterbalanced order. Exercise in heat was performed for 30 minutes on a cycle ergometer at a constant power 5% less of the ventilatory threshold followed immediately by a test until exhaustion at 120% PPO (Peak Power Output). Before and after each experiment maximal voluntary contractions were performed. Throughout the experiments the cardiovascular, respiratory and thermoregulatory parameters were recorded. 2-Way ANOVA with repeated measures (Capsaicin X Time) was conducted. The level of significance was set at p<0.05. Results: At the VO2max test capsaicin (CA) increased significantly the maximal oxygen uptake (VO2max) (p<0,05) and maximal ventilation (VEmax) (p<0,05) compared with NCA condition. Moreover, in CA condition there was a significant increase in thermal sensation (p<0,05) and in Rating of Perceived Exertion (RPE) (p<0,05) compared with NCA condition. There was no difference in PPO and in any cardiovascular parameter. In the heat test during the 30 minutes trails there was a significant increase (p<0,05) in heart rate (HR), oxygen uptake (VO2), RPE, and a significant decrease (p<0,05) in systolic pressure for both groups, CA and NCA, without differences between the two conditions. Thermal sensation was increased (p<0,05) in CA condition compared to the NCA condition. There was no difference in time to exhaustion and in thermoregulatory response between the two conditions. Conclusions: Capsaicin application to the skin had no effect on neither maximal exercise performance in thermoneutral environment nor on endurance exercise in the heat. Capsaicin had also no effect on thermoregulatory responses."],"dc:identifier":["uoadl:2947753","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947753"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η επίδραση της καψαϊκίνης στην απόδοση σε θερμό περιβάλλον"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z"}