{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947790"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947790","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αξιολόγηση του στηθοσκοπίου και των ακροαστικών ευρημάτων ως μέσον προσέγγισης της διάγνωσης των νοσημάτων του αναπνευστικού συστήματος από τους επαγγελματίες υγείας","abstract":"Εισαγωγή : Το στηθοσκόπιο έχει θεωρηθεί από πολλούς ως ένα όργανο που χαρακτηρίζεται από μεγάλη διακύμανση στα ευρήματα ανάλογα με τον εξεταστή. Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα αποτελεί η έλλειψη κοινής ονοματολογίας και κατηγοριοποίησης των αναπνευστικών ήχων, αν και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει προσπάθεια από την επιστημονική κοινότητα εφαρμογής κοινής ορολογίας. Παρόλα αυτά, το στηθοσκόπιο και η ακρόαση δεν έχουν πάψει να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι κάθε κλινικής εξέτασης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για το αναπνευστικό σύστημα. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο την αξιολόγηση της εμπιστοσύνης των επαγγελματιών υγείας στα στηθακουστικά ευρήματα κατά τη διαγνωστική προσέγγιση του ασθενούς με αναπνευστική νόσο. Παράλληλα, και για λόγους σύγκρισης, μελετήθηκε η εμπιστοσύνη των επαγγελματιών υγείας στην ακτινογραφία θώρακα και τις πληροφορίες που λαμβάνονται μέσω του ιατρικού ιστορικού. Η αρχική υπόθεση ήταν ότι τα χρόνια εμπειρίας θα συσχετίζονται θετικά με την εμπιστοσύνη στο στηθοσκόπιο ως μέσο διάγνωσης. Υλικό: Το υλικό αποτελούν 225 επαγγελματίες υγείας οι οποίοι απάντησαν σε ηλεκτρονικά ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο (σε σύνολο 1000 στους οποίους εστάλη). Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο ανώνυμα. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη που βασίστηκε στις απαντήσεις ερωτηματολογίου που αποτελούνταν από ερωτήσεις κλειστού τύπου και αντιστοιχούσαν ουσιαστικά σε κλίμακες που είχαν αναπτυχθεί και χρησιμοποιηθεί ήδη από προηγούμενους ερευνητές. Στο ερωτηματολόγιο η κλίμακα που μετρούσε τις απόψεις των ιατρών σχετικά με τις θεραπευτικές τους προτιμήσεις αποτελούνταν από 5-βάθμια κλίμακα η οποία ξεκινούσε από το 1: διαφωνώ απολύτως έως το 5: συμφωνώ απολύτως. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τo SPSS 21.0 και ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p< 0,05 . Αποτελέσματα: Από την ανάλυση των δημογραφικών στοιχείων του δείγματος, το μεγαλύτερο ποσοστό των ιατρών (51,2%) δήλωσε πως εργάζεται σε πρωτοβάθμιο ιατρείο ενώ οι υπόλοιποι είτε εργάζονται στο νοσοκομείο (33,6%) είτε και στα δύο (15,2%). Το μεγαλύτερο ποσοστό από τους ερωτηθέντες (94,7% ) είναι παιδίατροι ενώ περισσότεροι από τους μισούς (52,3%) ασκούν την ιατρική λιγότερο από δέκα χρόνια. Το 85,8% των ερωτηθέντων έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στο στηθοσκόπιο συγκριτικά με το 70,7% και το 83,2 % που έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στις ακτινογραφία θώρακα και τις κλινικές πληροφορίες, αντίστοιχα. Το στηθοσκόπιο αποτελεί το διαγνωστικό μέσο που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ποσοστό εμπιστοσύνης αν και σε όλα τα ανωτέρω διαγνωστικά μέσα ο βαθμός εμπιστοσύνης είναι μεγαλύτερο του 70%. Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ βαθμού εμπιστοσύνης στο στηθοσκόπιο και της ειδικότητας, του χώρου που ασκείται αυτή καθώς και των χρόνων ιατρικής εμπειρίας. Αντίστοιχα δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ της εμπιστοσύνης στο ιατρικό ιστορικό και στις τρεις αυτές παραμέτρους. Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ βαθμού εμπιστοσύνης στην ακτινογραφία θώρακος και του χώρου που ασκείται η ειδικότητα ή των ετών άσκησης αυτής. Υπάρχει όμως θετική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού εμπιστοσύνης στην ακτινογραφία θώρακος και της ειδικότητας (rs= 0.148 p=0.031), με τους παιδιάτρους να έχουν τη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ακτινογραφία θώρακος από τους υπόλοιπους ιατρούς. Συμπεράσματα: Το στηθοσκόπιο είναι το διαγνωστικό μέσο στο οποίο οι επαγγελματίες υγείας έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από τους άλλους δύο τρόπους εξαγωγής ιατρικής απόφασης. Οι παιδίατροι φαίνεται ότι εμπιστεύονται την ακτινογραφία θώρακος περισσότερο συγκριτικά με τις λοιπές ειδικότητες. Τέλος, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα χρόνια εμπειρίας ενός ιατρού δεν επηρεάζουν το διαγνωστικό μέσο (ιστορικό, ακρόαση, ακτινογραφία) που χρησιμοποιεί για τη λήψη της ιατρικής απόφασης.","abstract_html":"Εισαγωγή : Το στηθοσκόπιο έχει θεωρηθεί από πολλούς ως ένα όργανο που χαρακτηρίζεται από μεγάλη διακύμανση στα ευρήματα ανάλογα με τον εξεταστή. Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα αποτελεί η έλλειψη κοινής ονοματολογίας και κατηγοριοποίησης των αναπνευστικών ήχων, αν και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει προσπάθεια από την επιστημονική κοινότητα εφαρμογής κοινής ορολογίας. Παρόλα αυτά, το στηθοσκόπιο και η ακρόαση δεν έχουν πάψει να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι κάθε κλινικής εξέτασης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για το αναπνευστικό σύστημα. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο την αξιολόγηση της εμπιστοσύνης των επαγγελματιών υγείας στα στηθακουστικά ευρήματα κατά τη διαγνωστική προσέγγιση του ασθενούς με αναπνευστική νόσο. Παράλληλα, και για λόγους σύγκρισης, μελετήθηκε η εμπιστοσύνη των επαγγελματιών υγείας στην ακτινογραφία θώρακα και τις πληροφορίες που λαμβάνονται μέσω του ιατρικού ιστορικού. Η αρχική υπόθεση ήταν ότι τα χρόνια εμπειρίας θα συσχετίζονται θετικά με την εμπιστοσύνη στο στηθοσκόπιο ως μέσο διάγνωσης. Υλικό: Το υλικό αποτελούν 225 επαγγελματίες υγείας οι οποίοι απάντησαν σε ηλεκτρονικά ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο (σε σύνολο 1000 στους οποίους εστάλη). Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο ανώνυμα. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη που βασίστηκε στις απαντήσεις ερωτηματολογίου που αποτελούνταν από ερωτήσεις κλειστού τύπου και αντιστοιχούσαν ουσιαστικά σε κλίμακες που είχαν αναπτυχθεί και χρησιμοποιηθεί ήδη από προηγούμενους ερευνητές. Στο ερωτηματολόγιο η κλίμακα που μετρούσε τις απόψεις των ιατρών σχετικά με τις θεραπευτικές τους προτιμήσεις αποτελούνταν από 5-βάθμια κλίμακα η οποία ξεκινούσε από το 1: διαφωνώ απολύτως έως το 5: συμφωνώ απολύτως. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τo SPSS 21.0 και ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p&lt; 0,05 . Αποτελέσματα: Από την ανάλυση των δημογραφικών στοιχείων του δείγματος, το μεγαλύτερο ποσοστό των ιατρών (51,2%) δήλωσε πως εργάζεται σε πρωτοβάθμιο ιατρείο ενώ οι υπόλοιποι είτε εργάζονται στο νοσοκομείο (33,6%) είτε και στα δύο (15,2%). Το μεγαλύτερο ποσοστό από τους ερωτηθέντες (94,7% ) είναι παιδίατροι ενώ περισσότεροι από τους μισούς (52,3%) ασκούν την ιατρική λιγότερο από δέκα χρόνια. Το 85,8% των ερωτηθέντων έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στο στηθοσκόπιο συγκριτικά με το 70,7% και το 83,2 % που έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στις ακτινογραφία θώρακα και τις κλινικές πληροφορίες, αντίστοιχα. Το στηθοσκόπιο αποτελεί το διαγνωστικό μέσο που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ποσοστό εμπιστοσύνης αν και σε όλα τα ανωτέρω διαγνωστικά μέσα ο βαθμός εμπιστοσύνης είναι μεγαλύτερο του 70%. Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ βαθμού εμπιστοσύνης στο στηθοσκόπιο και της ειδικότητας, του χώρου που ασκείται αυτή καθώς και των χρόνων ιατρικής εμπειρίας. Αντίστοιχα δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ της εμπιστοσύνης στο ιατρικό ιστορικό και στις τρεις αυτές παραμέτρους. Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ βαθμού εμπιστοσύνης στην ακτινογραφία θώρακος και του χώρου που ασκείται η ειδικότητα ή των ετών άσκησης αυτής. Υπάρχει όμως θετική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού εμπιστοσύνης στην ακτινογραφία θώρακος και της ειδικότητας (rs= 0.148 p=0.031), με τους παιδιάτρους να έχουν τη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ακτινογραφία θώρακος από τους υπόλοιπους ιατρούς. Συμπεράσματα: Το στηθοσκόπιο είναι το διαγνωστικό μέσο στο οποίο οι επαγγελματίες υγείας έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από τους άλλους δύο τρόπους εξαγωγής ιατρικής απόφασης. Οι παιδίατροι φαίνεται ότι εμπιστεύονται την ακτινογραφία θώρακος περισσότερο συγκριτικά με τις λοιπές ειδικότητες. Τέλος, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα χρόνια εμπειρίας ενός ιατρού δεν επηρεάζουν το διαγνωστικό μέσο (ιστορικό, ακρόαση, ακτινογραφία) που χρησιμοποιεί για τη λήψη της ιατρικής απόφασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντίοχος Διονύσιος","Antiochos Dionysios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947790"],"render_values":[{"text":"uoadl:2947790","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947790","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947790","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2947790","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντίοχος Διονύσιος","Antiochos Dionysios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947790","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947790"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή : Το στηθοσκόπιο έχει θεωρηθεί από πολλούς ως ένα όργανο που χαρακτηρίζεται από μεγάλη διακύμανση στα ευρήματα ανάλογα με τον εξεταστή. Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα αποτελεί η έλλειψη κοινής ονοματολογίας και κατηγοριοποίησης των αναπνευστικών ήχων, αν και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει προσπάθεια από την επιστημονική κοινότητα εφαρμογής κοινής ορολογίας. Παρόλα αυτά, το στηθοσκόπιο και η ακρόαση δεν έχουν πάψει να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι κάθε κλινικής εξέτασης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για το αναπνευστικό σύστημα. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο την αξιολόγηση της εμπιστοσύνης των επαγγελματιών υγείας στα στηθακουστικά ευρήματα κατά τη διαγνωστική προσέγγιση του ασθενούς με αναπνευστική νόσο. Παράλληλα, και για λόγους σύγκρισης, μελετήθηκε η εμπιστοσύνη των επαγγελματιών υγείας στην ακτινογραφία θώρακα και τις πληροφορίες που λαμβάνονται μέσω του ιατρικού ιστορικού. Η αρχική υπόθεση ήταν ότι τα χρόνια εμπειρίας θα συσχετίζονται θετικά με την εμπιστοσύνη στο στηθοσκόπιο ως μέσο διάγνωσης. Υλικό: Το υλικό αποτελούν 225 επαγγελματίες υγείας οι οποίοι απάντησαν σε ηλεκτρονικά ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο (σε σύνολο 1000 στους οποίους εστάλη). Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο ανώνυμα. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη που βασίστηκε στις απαντήσεις ερωτηματολογίου που αποτελούνταν από ερωτήσεις κλειστού τύπου και αντιστοιχούσαν ουσιαστικά σε κλίμακες που είχαν αναπτυχθεί και χρησιμοποιηθεί ήδη από προηγούμενους ερευνητές. Στο ερωτηματολόγιο η κλίμακα που μετρούσε τις απόψεις των ιατρών σχετικά με τις θεραπευτικές τους προτιμήσεις αποτελούνταν από 5-βάθμια κλίμακα η οποία ξεκινούσε από το 1: διαφωνώ απολύτως έως το 5: συμφωνώ απολύτως. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τo SPSS 21.0 και ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p< 0,05 . Αποτελέσματα: Από την ανάλυση των δημογραφικών στοιχείων του δείγματος, το μεγαλύτερο ποσοστό των ιατρών (51,2%) δήλωσε πως εργάζεται σε πρωτοβάθμιο ιατρείο ενώ οι υπόλοιποι είτε εργάζονται στο νοσοκομείο (33,6%) είτε και στα δύο (15,2%). Το μεγαλύτερο ποσοστό από τους ερωτηθέντες (94,7% ) είναι παιδίατροι ενώ περισσότεροι από τους μισούς (52,3%) ασκούν την ιατρική λιγότερο από δέκα χρόνια. Το 85,8% των ερωτηθέντων έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στο στηθοσκόπιο συγκριτικά με το 70,7% και το 83,2 % που έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στις ακτινογραφία θώρακα και τις κλινικές πληροφορίες, αντίστοιχα. Το στηθοσκόπιο αποτελεί το διαγνωστικό μέσο που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ποσοστό εμπιστοσύνης αν και σε όλα τα ανωτέρω διαγνωστικά μέσα ο βαθμός εμπιστοσύνης είναι μεγαλύτερο του 70%. Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ βαθμού εμπιστοσύνης στο στηθοσκόπιο και της ειδικότητας, του χώρου που ασκείται αυτή καθώς και των χρόνων ιατρικής εμπειρίας. Αντίστοιχα δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ της εμπιστοσύνης στο ιατρικό ιστορικό και στις τρεις αυτές παραμέτρους. Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ βαθμού εμπιστοσύνης στην ακτινογραφία θώρακος και του χώρου που ασκείται η ειδικότητα ή των ετών άσκησης αυτής. Υπάρχει όμως θετική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού εμπιστοσύνης στην ακτινογραφία θώρακος και της ειδικότητας (rs= 0.148 p=0.031), με τους παιδιάτρους να έχουν τη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ακτινογραφία θώρακος από τους υπόλοιπους ιατρούς. Συμπεράσματα: Το στηθοσκόπιο είναι το διαγνωστικό μέσο στο οποίο οι επαγγελματίες υγείας έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από τους άλλους δύο τρόπους εξαγωγής ιατρικής απόφασης. Οι παιδίατροι φαίνεται ότι εμπιστεύονται την ακτινογραφία θώρακος περισσότερο συγκριτικά με τις λοιπές ειδικότητες. Τέλος, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα χρόνια εμπειρίας ενός ιατρού δεν επηρεάζουν το διαγνωστικό μέσο (ιστορικό, ακρόαση, ακτινογραφία) που χρησιμοποιεί για τη λήψη της ιατρικής απόφασης.","Introduction: The stethoscope has been considered as an instrument that is characterized by great variation in findings depending on the examiner. An additional problem is the lack of common nomenclature and categorization of respiratory sounds, although in recent years there has been an effort by the scientific community to apply common terminology. However, stethoscope and auscultation are an integral part of any clinical examination, especially when it comes to the respiratory system. Aim: The present study aims to evaluate the confidence of health care professionals in auscultation findings during the diagnostic approach of the patient with respiratory disease. At the same time, and for comparison purposes, the confidence of healthcare professionals in chest x-ray and the information obtained through the medical history was studied. The initial assumption was that years of experience would be positively correlated with confidence in the stethoscope as a diagnostic tool. Material: The material consists of 225 health professionals who responded to an electronically designed questionnaire (out of a total of 1000 that was sent). Participants were asked to complete the questionnaire anonymously. Methods: This is a progressive study based on the answers to a questionnaire consisting of closed-ended questions that corresponded to scales that had already been developed and used by previous researchers. In the questionnaire, the scale that measured doctors' views on their therapeutic preferences consisted of a 5-point scale ranging from 1: strongly disagree to 5: strongly agree. Statistical analysis was performed with SPSS 21.0 and the level of statistical significance was set at p <0.05. Results: From the analysis of the demographic data of the sample, the largest percentage of doctors (51, 2%) stated that they work in a primary clinic while the rest either work in the hospital (33.6%) or in both (15.2%). The largest percentage of respondents (94.7%) are pediatricians, while more than half (52.3%) have been practicing medicine for less than ten years. 85.8% of the respondents have high confidence in the stethoscope compared to 70.7% and 83.2% who have high confidence in the radiograph and clinical information, respectively. The stethoscope is the diagnostic tool that gathers the highest percentage of confidence, although in all the above diagnostic means the degree of confidence is higher than 70%. No correlation was found between the degree of confidence in the stethoscope and the specialty, the place of medical work (primary care or hospital) and the years of medical experience. Accordingly, no correlation was proved between the confidence in medical history and those three factors. Moreover, there is no correlation between the degree of confidence in the chest x-ray and the place where the specialty is practiced, or the years of practice. However, there is a positive correlation between the degree of confidence in the chest x-ray and the specialty (rs =0.148 p =0.031), with pediatricians having the greatest confidence in chest x-ray findings. Conclusions: The stethoscope is the diagnostic tool in which health professionals have more confidence than the other two ways of making a medical decision. Pediatricians seem to trust chest x-ray more than other specialties. Finally, according to the results, years of medical experience do not affect the diagnostic tool (medical history, auscultation, x-ray) which is used for medical decision."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αξιολόγηση του στηθοσκοπίου και των ακροαστικών ευρημάτων ως μέσον προσέγγισης της διάγνωσης των νοσημάτων του αναπνευστικού συστήματος από τους επαγγελματίες υγείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντίοχος Διονύσιος","Antiochos Dionysios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή : Το στηθοσκόπιο έχει θεωρηθεί από πολλούς ως ένα όργανο που χαρακτηρίζεται από μεγάλη διακύμανση στα ευρήματα ανάλογα με τον εξεταστή. Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα αποτελεί η έλλειψη κοινής ονοματολογίας και κατηγοριοποίησης των αναπνευστικών ήχων, αν και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει προσπάθεια από την επιστημονική κοινότητα εφαρμογής κοινής ορολογίας. Παρόλα αυτά, το στηθοσκόπιο και η ακρόαση δεν έχουν πάψει να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι κάθε κλινικής εξέτασης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για το αναπνευστικό σύστημα. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο την αξιολόγηση της εμπιστοσύνης των επαγγελματιών υγείας στα στηθακουστικά ευρήματα κατά τη διαγνωστική προσέγγιση του ασθενούς με αναπνευστική νόσο. Παράλληλα, και για λόγους σύγκρισης, μελετήθηκε η εμπιστοσύνη των επαγγελματιών υγείας στην ακτινογραφία θώρακα και τις πληροφορίες που λαμβάνονται μέσω του ιατρικού ιστορικού. Η αρχική υπόθεση ήταν ότι τα χρόνια εμπειρίας θα συσχετίζονται θετικά με την εμπιστοσύνη στο στηθοσκόπιο ως μέσο διάγνωσης. Υλικό: Το υλικό αποτελούν 225 επαγγελματίες υγείας οι οποίοι απάντησαν σε ηλεκτρονικά ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο (σε σύνολο 1000 στους οποίους εστάλη). Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο ανώνυμα. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη που βασίστηκε στις απαντήσεις ερωτηματολογίου που αποτελούνταν από ερωτήσεις κλειστού τύπου και αντιστοιχούσαν ουσιαστικά σε κλίμακες που είχαν αναπτυχθεί και χρησιμοποιηθεί ήδη από προηγούμενους ερευνητές. Στο ερωτηματολόγιο η κλίμακα που μετρούσε τις απόψεις των ιατρών σχετικά με τις θεραπευτικές τους προτιμήσεις αποτελούνταν από 5-βάθμια κλίμακα η οποία ξεκινούσε από το 1: διαφωνώ απολύτως έως το 5: συμφωνώ απολύτως. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τo SPSS 21.0 και ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p< 0,05 . Αποτελέσματα: Από την ανάλυση των δημογραφικών στοιχείων του δείγματος, το μεγαλύτερο ποσοστό των ιατρών (51,2%) δήλωσε πως εργάζεται σε πρωτοβάθμιο ιατρείο ενώ οι υπόλοιποι είτε εργάζονται στο νοσοκομείο (33,6%) είτε και στα δύο (15,2%). Το μεγαλύτερο ποσοστό από τους ερωτηθέντες (94,7% ) είναι παιδίατροι ενώ περισσότεροι από τους μισούς (52,3%) ασκούν την ιατρική λιγότερο από δέκα χρόνια. Το 85,8% των ερωτηθέντων έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στο στηθοσκόπιο συγκριτικά με το 70,7% και το 83,2 % που έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στις ακτινογραφία θώρακα και τις κλινικές πληροφορίες, αντίστοιχα. Το στηθοσκόπιο αποτελεί το διαγνωστικό μέσο που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ποσοστό εμπιστοσύνης αν και σε όλα τα ανωτέρω διαγνωστικά μέσα ο βαθμός εμπιστοσύνης είναι μεγαλύτερο του 70%. Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ βαθμού εμπιστοσύνης στο στηθοσκόπιο και της ειδικότητας, του χώρου που ασκείται αυτή καθώς και των χρόνων ιατρικής εμπειρίας. Αντίστοιχα δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ της εμπιστοσύνης στο ιατρικό ιστορικό και στις τρεις αυτές παραμέτρους. Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ βαθμού εμπιστοσύνης στην ακτινογραφία θώρακος και του χώρου που ασκείται η ειδικότητα ή των ετών άσκησης αυτής. Υπάρχει όμως θετική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού εμπιστοσύνης στην ακτινογραφία θώρακος και της ειδικότητας (rs= 0.148 p=0.031), με τους παιδιάτρους να έχουν τη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ακτινογραφία θώρακος από τους υπόλοιπους ιατρούς. Συμπεράσματα: Το στηθοσκόπιο είναι το διαγνωστικό μέσο στο οποίο οι επαγγελματίες υγείας έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από τους άλλους δύο τρόπους εξαγωγής ιατρικής απόφασης. Οι παιδίατροι φαίνεται ότι εμπιστεύονται την ακτινογραφία θώρακος περισσότερο συγκριτικά με τις λοιπές ειδικότητες. Τέλος, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα χρόνια εμπειρίας ενός ιατρού δεν επηρεάζουν το διαγνωστικό μέσο (ιστορικό, ακρόαση, ακτινογραφία) που χρησιμοποιεί για τη λήψη της ιατρικής απόφασης.","Introduction: The stethoscope has been considered as an instrument that is characterized by great variation in findings depending on the examiner. An additional problem is the lack of common nomenclature and categorization of respiratory sounds, although in recent years there has been an effort by the scientific community to apply common terminology. However, stethoscope and auscultation are an integral part of any clinical examination, especially when it comes to the respiratory system. Aim: The present study aims to evaluate the confidence of health care professionals in auscultation findings during the diagnostic approach of the patient with respiratory disease. At the same time, and for comparison purposes, the confidence of healthcare professionals in chest x-ray and the information obtained through the medical history was studied. The initial assumption was that years of experience would be positively correlated with confidence in the stethoscope as a diagnostic tool. Material: The material consists of 225 health professionals who responded to an electronically designed questionnaire (out of a total of 1000 that was sent). Participants were asked to complete the questionnaire anonymously. Methods: This is a progressive study based on the answers to a questionnaire consisting of closed-ended questions that corresponded to scales that had already been developed and used by previous researchers. In the questionnaire, the scale that measured doctors' views on their therapeutic preferences consisted of a 5-point scale ranging from 1: strongly disagree to 5: strongly agree. Statistical analysis was performed with SPSS 21.0 and the level of statistical significance was set at p <0.05. Results: From the analysis of the demographic data of the sample, the largest percentage of doctors (51, 2%) stated that they work in a primary clinic while the rest either work in the hospital (33.6%) or in both (15.2%). The largest percentage of respondents (94.7%) are pediatricians, while more than half (52.3%) have been practicing medicine for less than ten years. 85.8% of the respondents have high confidence in the stethoscope compared to 70.7% and 83.2% who have high confidence in the radiograph and clinical information, respectively. The stethoscope is the diagnostic tool that gathers the highest percentage of confidence, although in all the above diagnostic means the degree of confidence is higher than 70%. No correlation was found between the degree of confidence in the stethoscope and the specialty, the place of medical work (primary care or hospital) and the years of medical experience. Accordingly, no correlation was proved between the confidence in medical history and those three factors. Moreover, there is no correlation between the degree of confidence in the chest x-ray and the place where the specialty is practiced, or the years of practice. However, there is a positive correlation between the degree of confidence in the chest x-ray and the specialty (rs =0.148 p =0.031), with pediatricians having the greatest confidence in chest x-ray findings. Conclusions: The stethoscope is the diagnostic tool in which health professionals have more confidence than the other two ways of making a medical decision. Pediatricians seem to trust chest x-ray more than other specialties. Finally, according to the results, years of medical experience do not affect the diagnostic tool (medical history, auscultation, x-ray) which is used for medical decision."],"dc:identifier":["uoadl:2947790","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947790"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η αξιολόγηση του στηθοσκοπίου και των ακροαστικών ευρημάτων ως μέσον προσέγγισης της διάγνωσης των νοσημάτων του αναπνευστικού συστήματος από τους επαγγελματίες υγείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z"}