{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947812"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947812","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Cardiac function alteration after thoracic endovascular aortic repair based on echocardiography: a systematic review and meta-analysis","abstract":"Υπόβαθρο: Η ενδαγγειακή αποκατάσταση της θωρακικής αορτής αναγνωρίζεται ευρέως ως μια εναλλακτική θεραπεία του ανοιχτού χειρουργείου σε ό,τι αφορά τις παθήσεις της θωρακικής αορτής. Υπάρχουν δεδομένα που υποδεικνύουν μια αύξηση στην αρτηριακή δυσκαμψία μετά την εμφύτευση του μοσχεύματος. Πράγματι, αυτό υποστηρίζεται από μια παρατηρούμενη αύξηση της Ταχύτητας Παλμικού Κύματος, καθώς και υπέρβαση των φυσιολογικών ορίων σε ορισμένους βιοδείκτες, όπως το NT-proBNP, το οποίο σηματοδοτεί μια δυνητική διάταση των καρδιακών κοιλοτήτων. Παρ’όλα αυτά, η επίδραση της δεδομένης αρτηριακής δυσκαμψίας μετά την ενδοαυλική αποκάτασταση στην καρδιακή λειτουργία δεν έχει επαρκώς μελετηθεί. Σκοπός: Να ανακαλύψουμε δυνητικές αλλαγές στην καρδιακή λειτουργία μετά την ενδοαυλική αποκατάσταση της θωρακικής αορτής βασιζόμενοι σε συγκεκριμένα υπερηχογραφικά κριτήρια ( Μάζα αριστερής κοιλίας, Δείκτης Μάζας αριστερής κοιλίας, Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας, Τελοδιαστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Τελοσυστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος, Πάχος Τοιχώματος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας). Πηγές Πληροφόρησης: Πραγματοποιήθηκε μια ενδελεχής βιβλιογραφική αναζήτηση στις βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων PUBMED και CENTRAL τον Μάρτιο του 2021. Χρησιμοποιήθηκαν ποικίλλοι όροι σε διάφορους συνδυασμούς, η βάση “MeSH”, καθώς και οι παραπομπές από συγκεκριμένα άρθρα. Δεν υπήρχαν γλωσσικοί ή χρονολογικοί περιορισμοί. Επιλογή Μελετών: Μη τυχαιοποιημένες μελέτες ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδοαυλική αποκατάσταση παθήσεων της θωρακικής αορτής [θωρακικό αορτικό ανεύρυσμα, διαχωρισμός αορτής (τύπου Α, τύπου Β, Non – A Non -B), Αμβλύ Τραύμα Θωρακικής Αορτής) και που εξετάστηκαν με υπέρηχο καρδιάς (συμπεριλαμβανομένων των προαναφερθέντων παραμέτρων). Αναφορές περιστατικού/περιστατικών, πειραματικές μελέτες, καθώς και ασθενείς με κοιλιακό ή παρανεφρικό αορτικό ανεύρυσμα αποκλείσθηκαν από τη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση μας. Εξαγωγή δεδομένων: Ανεξάρτητη εξαγωγή δεδομένων από δυο συγγραφείς χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα κριτήρια. Σύνθεση δεδομένων: 4 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια συμμετοχής αι συμπεριλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Το μοντέλο τυχαίων παραγόντων χρησιμοποίηθηκε λόγω ετερογένειας μεταξύ των μελετών. Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας την μέση τιμή των προαναφερθέντων παραμέτρων (Μάζα αριστερής κοιλίας, Δείκτης Μάζας αριστερής κοιλίας, Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας, Τελοδιαστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Τελοσυστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος, Πάχος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας) και υπολογίστηκε η τυπική απόκλιση πριν και μετά την επέμβαση για κάθε μια μελέτη και η συνδυασμένη τυπική διαφορά στις μέσες τιμές (ΣΤΔΜ), καθώς και τα 95% Διαστήματα Εμπιστοσύνης (ΔΕ). Η ετερογένεια μεταξύ των μελετών εξετάστηκε χρησιμοποιώντας το τεστ του Cochran Q (χ2) και το τεστ I2.Τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης ήταν μη στατιστικά σημαντικά για όλες τις παραμέτρους που εξετάστηκαν. Ωστόσο, παρατηρήθηκε μια οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά για τη Μάζα αριστερής κοιλίας. Πιο συγκεκριμένα, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για το Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ=-0,53, 95% ΔΕ=-1,8 έως 0,728, P=0,406, I2= 96%, P<0.000), το Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος (ΣΤΔΜ=-0,79, 95% ΔΕ=-3,25 έως 1,66, P=0,52, I2= 98%, P<0.0001), την Τελοδιαστολική Διάμετρο της αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ=-0,10, 95% ΔΕ=-0,48 έως 0,28, P=0,60, I2= 72%, P=0.0013), την Τελοσυστολική Διάμετρο της αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ= -0,66, 95%ΔΕ= -2,35 έως 1,02, P= 0,44, I2=97%, P<0.0001) και το Πάχος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ= -2,20, 95%ΔΕ= -5,89 to 1,47, P= 0,24, I2=99%, P<0.0001). Όσον αφορά την Μάζα της αριστερής κοιλίας, παρατηρήθηκε μια τάση για αύξηση αυτής μετεπεμβατικά (ΣΤΔΜ= 0,28, 95%ΔΕ= -0,03 έως 0,60, P= 0,08, I2=0%, P=0.335), χωρίς ωστόσο να ισχύει το ίδιο για τον Δείκτη Μάζας αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ = 0, 95%ΔΕ= -0,195 έως 0,195, P=1, I2=0%, P=1). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δεν έδειξαν κάποια τάση για μεταβολή της καρδιακής λειτουργίας μετά από ενδοαυλική αποκατάστασης παθήσεων της θωρακικής αορτής, βάσει των υπερηχογραφικών παραμέτρων που εξετάστηκαν. Σημειώθηκε μια οριακά στατιστικά σημαντική αύξηση της Μάζας αριστερής κοιλίας, χωρίς όμως να επηρεάζονται άλλοι δείκτες της γεωμετρίας της αριστερής κοιλίας. Παρά την τροποποίηση της αρτηριακής δυσκαμψίας, το κλάσμα εξώθησης και οι διαστάσεις της αριστερής κοιλίας δεν επηρεάστηκαν. Συνολικά, η επίδραση της ενδοαυλικής αποκάταστασης της αορτής στη φυσιολογία της καρδιάς φαίνεται να είναι αμελητέα.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Η ενδαγγειακή αποκατάσταση της θωρακικής αορτής αναγνωρίζεται ευρέως ως μια εναλλακτική θεραπεία του ανοιχτού χειρουργείου σε ό,τι αφορά τις παθήσεις της θωρακικής αορτής. Υπάρχουν δεδομένα που υποδεικνύουν μια αύξηση στην αρτηριακή δυσκαμψία μετά την εμφύτευση του μοσχεύματος. Πράγματι, αυτό υποστηρίζεται από μια παρατηρούμενη αύξηση της Ταχύτητας Παλμικού Κύματος, καθώς και υπέρβαση των φυσιολογικών ορίων σε ορισμένους βιοδείκτες, όπως το NT-proBNP, το οποίο σηματοδοτεί μια δυνητική διάταση των καρδιακών κοιλοτήτων. Παρ’όλα αυτά, η επίδραση της δεδομένης αρτηριακής δυσκαμψίας μετά την ενδοαυλική αποκάτασταση στην καρδιακή λειτουργία δεν έχει επαρκώς μελετηθεί. Σκοπός: Να ανακαλύψουμε δυνητικές αλλαγές στην καρδιακή λειτουργία μετά την ενδοαυλική αποκατάσταση της θωρακικής αορτής βασιζόμενοι σε συγκεκριμένα υπερηχογραφικά κριτήρια ( Μάζα αριστερής κοιλίας, Δείκτης Μάζας αριστερής κοιλίας, Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας, Τελοδιαστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Τελοσυστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος, Πάχος Τοιχώματος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας). Πηγές Πληροφόρησης: Πραγματοποιήθηκε μια ενδελεχής βιβλιογραφική αναζήτηση στις βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων PUBMED και CENTRAL τον Μάρτιο του 2021. Χρησιμοποιήθηκαν ποικίλλοι όροι σε διάφορους συνδυασμούς, η βάση “MeSH”, καθώς και οι παραπομπές από συγκεκριμένα άρθρα. Δεν υπήρχαν γλωσσικοί ή χρονολογικοί περιορισμοί. Επιλογή Μελετών: Μη τυχαιοποιημένες μελέτες ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδοαυλική αποκατάσταση παθήσεων της θωρακικής αορτής [θωρακικό αορτικό ανεύρυσμα, διαχωρισμός αορτής (τύπου Α, τύπου Β, Non – A Non -B), Αμβλύ Τραύμα Θωρακικής Αορτής) και που εξετάστηκαν με υπέρηχο καρδιάς (συμπεριλαμβανομένων των προαναφερθέντων παραμέτρων). Αναφορές περιστατικού/περιστατικών, πειραματικές μελέτες, καθώς και ασθενείς με κοιλιακό ή παρανεφρικό αορτικό ανεύρυσμα αποκλείσθηκαν από τη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση μας. Εξαγωγή δεδομένων: Ανεξάρτητη εξαγωγή δεδομένων από δυο συγγραφείς χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα κριτήρια. Σύνθεση δεδομένων: 4 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια συμμετοχής αι συμπεριλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Το μοντέλο τυχαίων παραγόντων χρησιμοποίηθηκε λόγω ετερογένειας μεταξύ των μελετών. Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας την μέση τιμή των προαναφερθέντων παραμέτρων (Μάζα αριστερής κοιλίας, Δείκτης Μάζας αριστερής κοιλίας, Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας, Τελοδιαστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Τελοσυστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος, Πάχος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας) και υπολογίστηκε η τυπική απόκλιση πριν και μετά την επέμβαση για κάθε μια μελέτη και η συνδυασμένη τυπική διαφορά στις μέσες τιμές (ΣΤΔΜ), καθώς και τα 95% Διαστήματα Εμπιστοσύνης (ΔΕ). Η ετερογένεια μεταξύ των μελετών εξετάστηκε χρησιμοποιώντας το τεστ του Cochran Q (χ2) και το τεστ I2.Τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης ήταν μη στατιστικά σημαντικά για όλες τις παραμέτρους που εξετάστηκαν. Ωστόσο, παρατηρήθηκε μια οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά για τη Μάζα αριστερής κοιλίας. Πιο συγκεκριμένα, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για το Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ=-0,53, 95% ΔΕ=-1,8 έως 0,728, P=0,406, I2= 96%, P&lt;0.000), το Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος (ΣΤΔΜ=-0,79, 95% ΔΕ=-3,25 έως 1,66, P=0,52, I2= 98%, P&lt;0.0001), την Τελοδιαστολική Διάμετρο της αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ=-0,10, 95% ΔΕ=-0,48 έως 0,28, P=0,60, I2= 72%, P=0.0013), την Τελοσυστολική Διάμετρο της αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ= -0,66, 95%ΔΕ= -2,35 έως 1,02, P= 0,44, I2=97%, P&lt;0.0001) και το Πάχος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ= -2,20, 95%ΔΕ= -5,89 to 1,47, P= 0,24, I2=99%, P&lt;0.0001). Όσον αφορά την Μάζα της αριστερής κοιλίας, παρατηρήθηκε μια τάση για αύξηση αυτής μετεπεμβατικά (ΣΤΔΜ= 0,28, 95%ΔΕ= -0,03 έως 0,60, P= 0,08, I2=0%, P=0.335), χωρίς ωστόσο να ισχύει το ίδιο για τον Δείκτη Μάζας αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ = 0, 95%ΔΕ= -0,195 έως 0,195, P=1, I2=0%, P=1). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δεν έδειξαν κάποια τάση για μεταβολή της καρδιακής λειτουργίας μετά από ενδοαυλική αποκατάστασης παθήσεων της θωρακικής αορτής, βάσει των υπερηχογραφικών παραμέτρων που εξετάστηκαν. Σημειώθηκε μια οριακά στατιστικά σημαντική αύξηση της Μάζας αριστερής κοιλίας, χωρίς όμως να επηρεάζονται άλλοι δείκτες της γεωμετρίας της αριστερής κοιλίας. Παρά την τροποποίηση της αρτηριακής δυσκαμψίας, το κλάσμα εξώθησης και οι διαστάσεις της αριστερής κοιλίας δεν επηρεάστηκαν. Συνολικά, η επίδραση της ενδοαυλικής αποκάταστασης της αορτής στη φυσιολογία της καρδιάς φαίνεται να είναι αμελητέα.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπακωνσταντίνου Κωνσταντίνος","Papakonstantinou Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947812"],"render_values":[{"text":"uoadl:2947812","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947812","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947812","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2947812","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπακωνσταντίνου Κωνσταντίνος","Papakonstantinou Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947812","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947812"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Η ενδαγγειακή αποκατάσταση της θωρακικής αορτής αναγνωρίζεται ευρέως ως μια εναλλακτική θεραπεία του ανοιχτού χειρουργείου σε ό,τι αφορά τις παθήσεις της θωρακικής αορτής. Υπάρχουν δεδομένα που υποδεικνύουν μια αύξηση στην αρτηριακή δυσκαμψία μετά την εμφύτευση του μοσχεύματος. Πράγματι, αυτό υποστηρίζεται από μια παρατηρούμενη αύξηση της Ταχύτητας Παλμικού Κύματος, καθώς και υπέρβαση των φυσιολογικών ορίων σε ορισμένους βιοδείκτες, όπως το NT-proBNP, το οποίο σηματοδοτεί μια δυνητική διάταση των καρδιακών κοιλοτήτων. Παρ’όλα αυτά, η επίδραση της δεδομένης αρτηριακής δυσκαμψίας μετά την ενδοαυλική αποκάτασταση στην καρδιακή λειτουργία δεν έχει επαρκώς μελετηθεί. Σκοπός: Να ανακαλύψουμε δυνητικές αλλαγές στην καρδιακή λειτουργία μετά την ενδοαυλική αποκατάσταση της θωρακικής αορτής βασιζόμενοι σε συγκεκριμένα υπερηχογραφικά κριτήρια ( Μάζα αριστερής κοιλίας, Δείκτης Μάζας αριστερής κοιλίας, Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας, Τελοδιαστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Τελοσυστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος, Πάχος Τοιχώματος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας). Πηγές Πληροφόρησης: Πραγματοποιήθηκε μια ενδελεχής βιβλιογραφική αναζήτηση στις βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων PUBMED και CENTRAL τον Μάρτιο του 2021. Χρησιμοποιήθηκαν ποικίλλοι όροι σε διάφορους συνδυασμούς, η βάση “MeSH”, καθώς και οι παραπομπές από συγκεκριμένα άρθρα. Δεν υπήρχαν γλωσσικοί ή χρονολογικοί περιορισμοί. Επιλογή Μελετών: Μη τυχαιοποιημένες μελέτες ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδοαυλική αποκατάσταση παθήσεων της θωρακικής αορτής [θωρακικό αορτικό ανεύρυσμα, διαχωρισμός αορτής (τύπου Α, τύπου Β, Non – A Non -B), Αμβλύ Τραύμα Θωρακικής Αορτής) και που εξετάστηκαν με υπέρηχο καρδιάς (συμπεριλαμβανομένων των προαναφερθέντων παραμέτρων). Αναφορές περιστατικού/περιστατικών, πειραματικές μελέτες, καθώς και ασθενείς με κοιλιακό ή παρανεφρικό αορτικό ανεύρυσμα αποκλείσθηκαν από τη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση μας. Εξαγωγή δεδομένων: Ανεξάρτητη εξαγωγή δεδομένων από δυο συγγραφείς χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα κριτήρια. Σύνθεση δεδομένων: 4 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια συμμετοχής αι συμπεριλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Το μοντέλο τυχαίων παραγόντων χρησιμοποίηθηκε λόγω ετερογένειας μεταξύ των μελετών. Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας την μέση τιμή των προαναφερθέντων παραμέτρων (Μάζα αριστερής κοιλίας, Δείκτης Μάζας αριστερής κοιλίας, Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας, Τελοδιαστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Τελοσυστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος, Πάχος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας) και υπολογίστηκε η τυπική απόκλιση πριν και μετά την επέμβαση για κάθε μια μελέτη και η συνδυασμένη τυπική διαφορά στις μέσες τιμές (ΣΤΔΜ), καθώς και τα 95% Διαστήματα Εμπιστοσύνης (ΔΕ). Η ετερογένεια μεταξύ των μελετών εξετάστηκε χρησιμοποιώντας το τεστ του Cochran Q (χ2) και το τεστ I2.Τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης ήταν μη στατιστικά σημαντικά για όλες τις παραμέτρους που εξετάστηκαν. Ωστόσο, παρατηρήθηκε μια οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά για τη Μάζα αριστερής κοιλίας. Πιο συγκεκριμένα, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για το Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ=-0,53, 95% ΔΕ=-1,8 έως 0,728, P=0,406, I2= 96%, P<0.000), το Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος (ΣΤΔΜ=-0,79, 95% ΔΕ=-3,25 έως 1,66, P=0,52, I2= 98%, P<0.0001), την Τελοδιαστολική Διάμετρο της αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ=-0,10, 95% ΔΕ=-0,48 έως 0,28, P=0,60, I2= 72%, P=0.0013), την Τελοσυστολική Διάμετρο της αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ= -0,66, 95%ΔΕ= -2,35 έως 1,02, P= 0,44, I2=97%, P<0.0001) και το Πάχος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ= -2,20, 95%ΔΕ= -5,89 to 1,47, P= 0,24, I2=99%, P<0.0001). Όσον αφορά την Μάζα της αριστερής κοιλίας, παρατηρήθηκε μια τάση για αύξηση αυτής μετεπεμβατικά (ΣΤΔΜ= 0,28, 95%ΔΕ= -0,03 έως 0,60, P= 0,08, I2=0%, P=0.335), χωρίς ωστόσο να ισχύει το ίδιο για τον Δείκτη Μάζας αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ = 0, 95%ΔΕ= -0,195 έως 0,195, P=1, I2=0%, P=1). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δεν έδειξαν κάποια τάση για μεταβολή της καρδιακής λειτουργίας μετά από ενδοαυλική αποκατάστασης παθήσεων της θωρακικής αορτής, βάσει των υπερηχογραφικών παραμέτρων που εξετάστηκαν. Σημειώθηκε μια οριακά στατιστικά σημαντική αύξηση της Μάζας αριστερής κοιλίας, χωρίς όμως να επηρεάζονται άλλοι δείκτες της γεωμετρίας της αριστερής κοιλίας. Παρά την τροποποίηση της αρτηριακής δυσκαμψίας, το κλάσμα εξώθησης και οι διαστάσεις της αριστερής κοιλίας δεν επηρεάστηκαν. Συνολικά, η επίδραση της ενδοαυλικής αποκάταστασης της αορτής στη φυσιολογία της καρδιάς φαίνεται να είναι αμελητέα.","Background: Thoracic Endovascular Aortic Repair (TEVAR) is widely recognized as an alternative treatment to open surgery when considering thoracic aortic diseases. Evidence suggests that there is an increase in arterial stiffness post-TEVAR, as documented by an augmentation in Pulse Wave Velocity and certain biochemical markers, such as NT-proBNP, which signifies potential cardiac chamber stretching. However, the effect of the documented stiffness post-TEVAR on cardiac function has not been extensively studied. Objective: To unveil potential alterations in cardiac function post-TEVAR based on certain Ultrasonographic markers [Left Ventricle Mass (LVM), Left Ventricle Mass Index (LVMI), Left Ventricle Ejection Fraction (LVEF), Left Ventricle End-Diastolic Diameter (LVEDD), Left Ventricle End-Systolic Diameter (LVESD), Interventricular Septal Thickness (IVST), Left Ventricle Posterior Wall Thickness (LVPWT)]. Data sources: A thorough literature search was applied using MEDLINE and CENTRAL bibliographic databases in March 2021. Free text terms, along with controlled vocabulary thesaurus (“MeSH” database) were used and reference lists of certain articles were evaluated for relevant information. No language or date restrictions were applied. Study Selection: Non-Randomised Studies of Interventions of TEVAR in specified diseases [Thoracic Aortic Aneurysm, Thoracic Aortic Dissection (Type A, Type B, Non – A Non -B), Blunt Τhoracic Aortic Injury], which examine cardiac function with ultrasonography encompassing the pre-specified parameters. Case reports, case studies and experimental studies were excluded. Patients with abdominal, or juxtarenal aortic aneurysms were also excluded. Data extraction: Independent extraction of articles by two authors using pre-specified criteria. Data synthesis: Four studies met the inclusion criteria and were included in the meta-analysis. Random- effects model was applied due to heterogeneity between the studies. Data were analyzed on mean values of LVM, LVMI, LVEF, LVEDD, LVESD, IVST, LVPWT and standard deviation (SD) pre- and post-TEVAR from each individual study and the pooled standardized difference in means and 95% confidence interval (CI) were calculated. The between-study heterogeneity was examined with the combination of the Cochran’s Q (χ2) test and the I2 statistic. The meta-analysis results were non-significant for all parameters examined. However, LV mass showed borderline significance. In particular, for LVEF, non-significant differences were found pre- and post-TEVAR (SMD=-0.53, 95% CI=-1.8 to 0.728, P=0.406, I2= 96%, P<0.0001). IVST results also were non-significant (SMD= -0.79, 95%CI= -3.25 to 1.66, P= 0.52, I2=98%, P<0.0001). Concerning LVEDD, no significant alteration was documented (SMD= -0.10, 95%CI= -0.48 to 0.28, P= 0.60, I2= 72%, P=0.0013). Regarding LVESD, no significant difference was found (SMD= -0.66, 95%CI= -2.35 to 1.02, P= 0.44, I2=97%, P<0.0001). LVPWT did not differ significantly post-TEVAR (SMD= -2.20, 95%CI= -5.89 to 1.47, P= 0.24, I2=99%, P<0.0001). Concerning LVM, a trend towards an increase was documented post-implantation (SMD= 0.28, 95%CI= -0.03 to 0.60, P= 0.08, I2=0%, P=0.335), but not for LVMI (SMD = 0, 95%CI= -0.195 to 0.195, P=1, I2=0%, P=1). Conclusion: The present study’s results did not show a trend towards cardiac function alteration after treatment with TEVAR, based on the echocardiographic parameters examined. A borderline significant increase in LV mass was documented, without other markers of LV geometry being affected. Despite the increase in arterial stiffness, LVEF and cardiac dimensions were not affected. Overall, the impact of TEVAR on heart physiology seems to be negligible."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Cardiac function alteration after thoracic endovascular aortic repair based on echocardiography: a systematic review and meta-analysis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπακωνσταντίνου Κωνσταντίνος","Papakonstantinou Konstantinos"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Η ενδαγγειακή αποκατάσταση της θωρακικής αορτής αναγνωρίζεται ευρέως ως μια εναλλακτική θεραπεία του ανοιχτού χειρουργείου σε ό,τι αφορά τις παθήσεις της θωρακικής αορτής. Υπάρχουν δεδομένα που υποδεικνύουν μια αύξηση στην αρτηριακή δυσκαμψία μετά την εμφύτευση του μοσχεύματος. Πράγματι, αυτό υποστηρίζεται από μια παρατηρούμενη αύξηση της Ταχύτητας Παλμικού Κύματος, καθώς και υπέρβαση των φυσιολογικών ορίων σε ορισμένους βιοδείκτες, όπως το NT-proBNP, το οποίο σηματοδοτεί μια δυνητική διάταση των καρδιακών κοιλοτήτων. Παρ’όλα αυτά, η επίδραση της δεδομένης αρτηριακής δυσκαμψίας μετά την ενδοαυλική αποκάτασταση στην καρδιακή λειτουργία δεν έχει επαρκώς μελετηθεί. Σκοπός: Να ανακαλύψουμε δυνητικές αλλαγές στην καρδιακή λειτουργία μετά την ενδοαυλική αποκατάσταση της θωρακικής αορτής βασιζόμενοι σε συγκεκριμένα υπερηχογραφικά κριτήρια ( Μάζα αριστερής κοιλίας, Δείκτης Μάζας αριστερής κοιλίας, Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας, Τελοδιαστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Τελοσυστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος, Πάχος Τοιχώματος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας). Πηγές Πληροφόρησης: Πραγματοποιήθηκε μια ενδελεχής βιβλιογραφική αναζήτηση στις βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων PUBMED και CENTRAL τον Μάρτιο του 2021. Χρησιμοποιήθηκαν ποικίλλοι όροι σε διάφορους συνδυασμούς, η βάση “MeSH”, καθώς και οι παραπομπές από συγκεκριμένα άρθρα. Δεν υπήρχαν γλωσσικοί ή χρονολογικοί περιορισμοί. Επιλογή Μελετών: Μη τυχαιοποιημένες μελέτες ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδοαυλική αποκατάσταση παθήσεων της θωρακικής αορτής [θωρακικό αορτικό ανεύρυσμα, διαχωρισμός αορτής (τύπου Α, τύπου Β, Non – A Non -B), Αμβλύ Τραύμα Θωρακικής Αορτής) και που εξετάστηκαν με υπέρηχο καρδιάς (συμπεριλαμβανομένων των προαναφερθέντων παραμέτρων). Αναφορές περιστατικού/περιστατικών, πειραματικές μελέτες, καθώς και ασθενείς με κοιλιακό ή παρανεφρικό αορτικό ανεύρυσμα αποκλείσθηκαν από τη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση μας. Εξαγωγή δεδομένων: Ανεξάρτητη εξαγωγή δεδομένων από δυο συγγραφείς χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα κριτήρια. Σύνθεση δεδομένων: 4 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια συμμετοχής αι συμπεριλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Το μοντέλο τυχαίων παραγόντων χρησιμοποίηθηκε λόγω ετερογένειας μεταξύ των μελετών. Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας την μέση τιμή των προαναφερθέντων παραμέτρων (Μάζα αριστερής κοιλίας, Δείκτης Μάζας αριστερής κοιλίας, Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας, Τελοδιαστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Τελοσυστολική Διάμετρος αριστερής κοιλίας, Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος, Πάχος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας) και υπολογίστηκε η τυπική απόκλιση πριν και μετά την επέμβαση για κάθε μια μελέτη και η συνδυασμένη τυπική διαφορά στις μέσες τιμές (ΣΤΔΜ), καθώς και τα 95% Διαστήματα Εμπιστοσύνης (ΔΕ). Η ετερογένεια μεταξύ των μελετών εξετάστηκε χρησιμοποιώντας το τεστ του Cochran Q (χ2) και το τεστ I2.Τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης ήταν μη στατιστικά σημαντικά για όλες τις παραμέτρους που εξετάστηκαν. Ωστόσο, παρατηρήθηκε μια οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά για τη Μάζα αριστερής κοιλίας. Πιο συγκεκριμένα, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για το Κλάσμα Εξώθησης αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ=-0,53, 95% ΔΕ=-1,8 έως 0,728, P=0,406, I2= 96%, P<0.000), το Πάχος Τοιχώματος Μεσοκοιλιακού Διαφράγματος (ΣΤΔΜ=-0,79, 95% ΔΕ=-3,25 έως 1,66, P=0,52, I2= 98%, P<0.0001), την Τελοδιαστολική Διάμετρο της αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ=-0,10, 95% ΔΕ=-0,48 έως 0,28, P=0,60, I2= 72%, P=0.0013), την Τελοσυστολική Διάμετρο της αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ= -0,66, 95%ΔΕ= -2,35 έως 1,02, P= 0,44, I2=97%, P<0.0001) και το Πάχος Οπισθίου Τοιχώματος αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ= -2,20, 95%ΔΕ= -5,89 to 1,47, P= 0,24, I2=99%, P<0.0001). Όσον αφορά την Μάζα της αριστερής κοιλίας, παρατηρήθηκε μια τάση για αύξηση αυτής μετεπεμβατικά (ΣΤΔΜ= 0,28, 95%ΔΕ= -0,03 έως 0,60, P= 0,08, I2=0%, P=0.335), χωρίς ωστόσο να ισχύει το ίδιο για τον Δείκτη Μάζας αριστερής κοιλίας (ΣΤΔΜ = 0, 95%ΔΕ= -0,195 έως 0,195, P=1, I2=0%, P=1). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δεν έδειξαν κάποια τάση για μεταβολή της καρδιακής λειτουργίας μετά από ενδοαυλική αποκατάστασης παθήσεων της θωρακικής αορτής, βάσει των υπερηχογραφικών παραμέτρων που εξετάστηκαν. Σημειώθηκε μια οριακά στατιστικά σημαντική αύξηση της Μάζας αριστερής κοιλίας, χωρίς όμως να επηρεάζονται άλλοι δείκτες της γεωμετρίας της αριστερής κοιλίας. Παρά την τροποποίηση της αρτηριακής δυσκαμψίας, το κλάσμα εξώθησης και οι διαστάσεις της αριστερής κοιλίας δεν επηρεάστηκαν. Συνολικά, η επίδραση της ενδοαυλικής αποκάταστασης της αορτής στη φυσιολογία της καρδιάς φαίνεται να είναι αμελητέα.","Background: Thoracic Endovascular Aortic Repair (TEVAR) is widely recognized as an alternative treatment to open surgery when considering thoracic aortic diseases. Evidence suggests that there is an increase in arterial stiffness post-TEVAR, as documented by an augmentation in Pulse Wave Velocity and certain biochemical markers, such as NT-proBNP, which signifies potential cardiac chamber stretching. However, the effect of the documented stiffness post-TEVAR on cardiac function has not been extensively studied. Objective: To unveil potential alterations in cardiac function post-TEVAR based on certain Ultrasonographic markers [Left Ventricle Mass (LVM), Left Ventricle Mass Index (LVMI), Left Ventricle Ejection Fraction (LVEF), Left Ventricle End-Diastolic Diameter (LVEDD), Left Ventricle End-Systolic Diameter (LVESD), Interventricular Septal Thickness (IVST), Left Ventricle Posterior Wall Thickness (LVPWT)]. Data sources: A thorough literature search was applied using MEDLINE and CENTRAL bibliographic databases in March 2021. Free text terms, along with controlled vocabulary thesaurus (“MeSH” database) were used and reference lists of certain articles were evaluated for relevant information. No language or date restrictions were applied. Study Selection: Non-Randomised Studies of Interventions of TEVAR in specified diseases [Thoracic Aortic Aneurysm, Thoracic Aortic Dissection (Type A, Type B, Non – A Non -B), Blunt Τhoracic Aortic Injury], which examine cardiac function with ultrasonography encompassing the pre-specified parameters. Case reports, case studies and experimental studies were excluded. Patients with abdominal, or juxtarenal aortic aneurysms were also excluded. Data extraction: Independent extraction of articles by two authors using pre-specified criteria. Data synthesis: Four studies met the inclusion criteria and were included in the meta-analysis. Random- effects model was applied due to heterogeneity between the studies. Data were analyzed on mean values of LVM, LVMI, LVEF, LVEDD, LVESD, IVST, LVPWT and standard deviation (SD) pre- and post-TEVAR from each individual study and the pooled standardized difference in means and 95% confidence interval (CI) were calculated. The between-study heterogeneity was examined with the combination of the Cochran’s Q (χ2) test and the I2 statistic. The meta-analysis results were non-significant for all parameters examined. However, LV mass showed borderline significance. In particular, for LVEF, non-significant differences were found pre- and post-TEVAR (SMD=-0.53, 95% CI=-1.8 to 0.728, P=0.406, I2= 96%, P<0.0001). IVST results also were non-significant (SMD= -0.79, 95%CI= -3.25 to 1.66, P= 0.52, I2=98%, P<0.0001). Concerning LVEDD, no significant alteration was documented (SMD= -0.10, 95%CI= -0.48 to 0.28, P= 0.60, I2= 72%, P=0.0013). Regarding LVESD, no significant difference was found (SMD= -0.66, 95%CI= -2.35 to 1.02, P= 0.44, I2=97%, P<0.0001). LVPWT did not differ significantly post-TEVAR (SMD= -2.20, 95%CI= -5.89 to 1.47, P= 0.24, I2=99%, P<0.0001). Concerning LVM, a trend towards an increase was documented post-implantation (SMD= 0.28, 95%CI= -0.03 to 0.60, P= 0.08, I2=0%, P=0.335), but not for LVMI (SMD = 0, 95%CI= -0.195 to 0.195, P=1, I2=0%, P=1). Conclusion: The present study’s results did not show a trend towards cardiac function alteration after treatment with TEVAR, based on the echocardiographic parameters examined. A borderline significant increase in LV mass was documented, without other markers of LV geometry being affected. Despite the increase in arterial stiffness, LVEF and cardiac dimensions were not affected. Overall, the impact of TEVAR on heart physiology seems to be negligible."],"dc:identifier":["uoadl:2947812","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947812"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Cardiac function alteration after thoracic endovascular aortic repair based on echocardiography: a systematic review and meta-analysis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:14Z"}