{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947999"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2947999","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"John Lyly's Mytho-Politics: Redefining Gender and Social Hierarchy through Erotic Desire","abstract":"Αντλώντας το υλικό τους εκτεταμένα από την ελληνορωμαϊκή μυθολογία, οι κωμωδίες του John Lyly περιεργάζονται τον έρωτα και τις επιδράσεις αυτού στους χαρακτήρες των έργων του. Ως επαναλαμβανόμενο θέμα, ο έρωτας διαφοροποιείται τόσο ως προς τις εκφάνσεις του όσο και ως προς τις δραματικές αναπαραστάσεις του (αγάπη/πόθος). Ο κεντρικός του ρόλος στην πλοκή υπογραμμίζεται μέσω της συνεκτικής θεατρικής του ενσάρκωσης του από τον Cupid (Έρωτα), ο οποίος πρωταγωνιστεί σε αρκετά έργα του Lyly και αναδιπλώνει την εξελισσόμενη πολυμορφικότητά του κατά τη διάρκεια της θεατρική δράσης. Οι απεικονίσεις του ως παιδί, νέος και ενήλικας διαδέχονται η μία την άλλη σε τρεις κωμωδίες οι οποίες, σε συνάρτηση με την μερική κειμενολογική τους αλληλεπίδραση, επιτρέπουν την εξέτασή τους σαν τριλογία: Sappho and Phao (1584), Galatea (1592), and Love’s Metamorphosis (1601). Θέτοντας τον Cupid ως τον συνδετικό κρίκο μεταξύ τους, η εργασία αυτή ερευνά την αποσταθεροποίηση καθώς και τον επαναπροσδιορισμό της κοινωνικής και κυρίως της έμφυλης ιεραρχίας μέσα από τις αναπαραστάσεις του έρωτα, υπό την έννοια της ερωτικής επιθυμίας. Επειδή αποτελεί ανδρικό προνόμιο, η ερωτική επιθυμία προσδίδει αυτενέργεια στην αντικειμενοποιημένη γυναίκα με αποτέλεσμα να αποκτά πολιτική χροιά. Εξετάζοντας το Gender Trouble της Judith Butler για να εστιάσω σε ζητήματα τάξης και σεξουαλικότητας, υποστηρίζω ότι οι χαρακτήρες του Lyly επιτελούν τους πατριαρχικά οριοθετημένους έμφυλους ρόλους όχι για να συμμορφωθούν, αλλά για να εναντιωθούν στις κοινωνικοπολιτιστικές νόρμες που τους έχουν επιβληθεί ανάλογα με το γένος τους. Με παρόμοιο τρόπο, η δραματική αναπαράσταση του ομο-ερωτισμού και διαφόρων άλλων σεξουαλικών πρακτικών ως εναλλακτικές στην θεσμοθετημένη συζυγική μονογαμία συνιστά συνειδητή προσπάθεια του θεατρικού συγγραφέα να αψηφήσει την ετεροκανονικότητα και να επαναπροσδιορίσει την θηλυκότητα. Η σκηνοθέτηση τέτοιων θεμάτων, ακολούθως, θεατρικοποιεί την ερωτική επιθυμία διεγείροντάς την μέσω της όρασης, κάτι που ανοίγει τον δρόμο για την διερεύνηση της σχέσης μεταξύ επιθυμίας και απώλειας των αισθήσεων, ειδικότερα της όρασης. Το θεωρητικό έργο της Laura Mulvey και η έννοια του «ανδρικού βλέμματος» εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό, διευκολύνοντας την εξερεύνηση της εξουσιαστικής δύναμης που εμπλέκεται στην σεξουαλική διαπραγμάτευση ανάμεσα στο υποκείμενο και το αντικείμενο της ερωτικής επιθυμίας. Παρόλο που τέτοιες ιδέες εκφράζονται κατά το ήμισυ και καταλήγουν να αποσιωπώνται από την λογοκρισία της εποχής, ο ριζοσπαστισμός του Lyly αναδύεται πίσω από τις λέξεις και τις γραμμές των έργων του, καθιερώνοντάς τον ως πρωτο-φεμινιστή. Η εργασία αυτή αφενός παρακινεί την κριτική εκτίμηση του έργου του Lyly, που επισκιάζεται από αναγνωρισμένους θεατρικούς συγγραφείς της ίδιας περιόδου, αφετέρου θέτει την προοπτική αυτή ως έναν από τους στόχους της.","abstract_html":"Αντλώντας το υλικό τους εκτεταμένα από την ελληνορωμαϊκή μυθολογία, οι κωμωδίες του John Lyly περιεργάζονται τον έρωτα και τις επιδράσεις αυτού στους χαρακτήρες των έργων του. Ως επαναλαμβανόμενο θέμα, ο έρωτας διαφοροποιείται τόσο ως προς τις εκφάνσεις του όσο και ως προς τις δραματικές αναπαραστάσεις του (αγάπη/πόθος). Ο κεντρικός του ρόλος στην πλοκή υπογραμμίζεται μέσω της συνεκτικής θεατρικής του ενσάρκωσης του από τον Cupid (Έρωτα), ο οποίος πρωταγωνιστεί σε αρκετά έργα του Lyly και αναδιπλώνει την εξελισσόμενη πολυμορφικότητά του κατά τη διάρκεια της θεατρική δράσης. Οι απεικονίσεις του ως παιδί, νέος και ενήλικας διαδέχονται η μία την άλλη σε τρεις κωμωδίες οι οποίες, σε συνάρτηση με την μερική κειμενολογική τους αλληλεπίδραση, επιτρέπουν την εξέτασή τους σαν τριλογία: Sappho and Phao (1584), Galatea (1592), and Love’s Metamorphosis (1601). Θέτοντας τον Cupid ως τον συνδετικό κρίκο μεταξύ τους, η εργασία αυτή ερευνά την αποσταθεροποίηση καθώς και τον επαναπροσδιορισμό της κοινωνικής και κυρίως της έμφυλης ιεραρχίας μέσα από τις αναπαραστάσεις του έρωτα, υπό την έννοια της ερωτικής επιθυμίας. Επειδή αποτελεί ανδρικό προνόμιο, η ερωτική επιθυμία προσδίδει αυτενέργεια στην αντικειμενοποιημένη γυναίκα με αποτέλεσμα να αποκτά πολιτική χροιά. Εξετάζοντας το Gender Trouble της Judith Butler για να εστιάσω σε ζητήματα τάξης και σεξουαλικότητας, υποστηρίζω ότι οι χαρακτήρες του Lyly επιτελούν τους πατριαρχικά οριοθετημένους έμφυλους ρόλους όχι για να συμμορφωθούν, αλλά για να εναντιωθούν στις κοινωνικοπολιτιστικές νόρμες που τους έχουν επιβληθεί ανάλογα με το γένος τους. Με παρόμοιο τρόπο, η δραματική αναπαράσταση του ομο-ερωτισμού και διαφόρων άλλων σεξουαλικών πρακτικών ως εναλλακτικές στην θεσμοθετημένη συζυγική μονογαμία συνιστά συνειδητή προσπάθεια του θεατρικού συγγραφέα να αψηφήσει την ετεροκανονικότητα και να επαναπροσδιορίσει την θηλυκότητα. Η σκηνοθέτηση τέτοιων θεμάτων, ακολούθως, θεατρικοποιεί την ερωτική επιθυμία διεγείροντάς την μέσω της όρασης, κάτι που ανοίγει τον δρόμο για την διερεύνηση της σχέσης μεταξύ επιθυμίας και απώλειας των αισθήσεων, ειδικότερα της όρασης. Το θεωρητικό έργο της Laura Mulvey και η έννοια του «ανδρικού βλέμματος» εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό, διευκολύνοντας την εξερεύνηση της εξουσιαστικής δύναμης που εμπλέκεται στην σεξουαλική διαπραγμάτευση ανάμεσα στο υποκείμενο και το αντικείμενο της ερωτικής επιθυμίας. Παρόλο που τέτοιες ιδέες εκφράζονται κατά το ήμισυ και καταλήγουν να αποσιωπώνται από την λογοκρισία της εποχής, ο ριζοσπαστισμός του Lyly αναδύεται πίσω από τις λέξεις και τις γραμμές των έργων του, καθιερώνοντάς τον ως πρωτο-φεμινιστή. Η εργασία αυτή αφενός παρακινεί την κριτική εκτίμηση του έργου του Lyly, που επισκιάζεται από αναγνωρισμένους θεατρικούς συγγραφείς της ίδιας περιόδου, αφετέρου θέτει την προοπτική αυτή ως έναν από τους στόχους της.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιαπατόρη Αικατερίνη","Siapatori Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:15Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947999"],"render_values":[{"text":"uoadl:2947999","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947999","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947999","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2947999","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιαπατόρη Αικατερίνη","Siapatori Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2947999","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947999"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντλώντας το υλικό τους εκτεταμένα από την ελληνορωμαϊκή μυθολογία, οι κωμωδίες του John Lyly περιεργάζονται τον έρωτα και τις επιδράσεις αυτού στους χαρακτήρες των έργων του. Ως επαναλαμβανόμενο θέμα, ο έρωτας διαφοροποιείται τόσο ως προς τις εκφάνσεις του όσο και ως προς τις δραματικές αναπαραστάσεις του (αγάπη/πόθος). Ο κεντρικός του ρόλος στην πλοκή υπογραμμίζεται μέσω της συνεκτικής θεατρικής του ενσάρκωσης του από τον Cupid (Έρωτα), ο οποίος πρωταγωνιστεί σε αρκετά έργα του Lyly και αναδιπλώνει την εξελισσόμενη πολυμορφικότητά του κατά τη διάρκεια της θεατρική δράσης. Οι απεικονίσεις του ως παιδί, νέος και ενήλικας διαδέχονται η μία την άλλη σε τρεις κωμωδίες οι οποίες, σε συνάρτηση με την μερική κειμενολογική τους αλληλεπίδραση, επιτρέπουν την εξέτασή τους σαν τριλογία: Sappho and Phao (1584), Galatea (1592), and Love’s Metamorphosis (1601). Θέτοντας τον Cupid ως τον συνδετικό κρίκο μεταξύ τους, η εργασία αυτή ερευνά την αποσταθεροποίηση καθώς και τον επαναπροσδιορισμό της κοινωνικής και κυρίως της έμφυλης ιεραρχίας μέσα από τις αναπαραστάσεις του έρωτα, υπό την έννοια της ερωτικής επιθυμίας. Επειδή αποτελεί ανδρικό προνόμιο, η ερωτική επιθυμία προσδίδει αυτενέργεια στην αντικειμενοποιημένη γυναίκα με αποτέλεσμα να αποκτά πολιτική χροιά. Εξετάζοντας το Gender Trouble της Judith Butler για να εστιάσω σε ζητήματα τάξης και σεξουαλικότητας, υποστηρίζω ότι οι χαρακτήρες του Lyly επιτελούν τους πατριαρχικά οριοθετημένους έμφυλους ρόλους όχι για να συμμορφωθούν, αλλά για να εναντιωθούν στις κοινωνικοπολιτιστικές νόρμες που τους έχουν επιβληθεί ανάλογα με το γένος τους. Με παρόμοιο τρόπο, η δραματική αναπαράσταση του ομο-ερωτισμού και διαφόρων άλλων σεξουαλικών πρακτικών ως εναλλακτικές στην θεσμοθετημένη συζυγική μονογαμία συνιστά συνειδητή προσπάθεια του θεατρικού συγγραφέα να αψηφήσει την ετεροκανονικότητα και να επαναπροσδιορίσει την θηλυκότητα. Η σκηνοθέτηση τέτοιων θεμάτων, ακολούθως, θεατρικοποιεί την ερωτική επιθυμία διεγείροντάς την μέσω της όρασης, κάτι που ανοίγει τον δρόμο για την διερεύνηση της σχέσης μεταξύ επιθυμίας και απώλειας των αισθήσεων, ειδικότερα της όρασης. Το θεωρητικό έργο της Laura Mulvey και η έννοια του «ανδρικού βλέμματος» εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό, διευκολύνοντας την εξερεύνηση της εξουσιαστικής δύναμης που εμπλέκεται στην σεξουαλική διαπραγμάτευση ανάμεσα στο υποκείμενο και το αντικείμενο της ερωτικής επιθυμίας. Παρόλο που τέτοιες ιδέες εκφράζονται κατά το ήμισυ και καταλήγουν να αποσιωπώνται από την λογοκρισία της εποχής, ο ριζοσπαστισμός του Lyly αναδύεται πίσω από τις λέξεις και τις γραμμές των έργων του, καθιερώνοντάς τον ως πρωτο-φεμινιστή. Η εργασία αυτή αφενός παρακινεί την κριτική εκτίμηση του έργου του Lyly, που επισκιάζεται από αναγνωρισμένους θεατρικούς συγγραφείς της ίδιας περιόδου, αφετέρου θέτει την προοπτική αυτή ως έναν από τους στόχους της.","Drawing extensively on Graeco-Roman mythology, John Lyly’s comedies delve into love and its effects upon their characters. As a recurrent theme, love is diversified not only in its manifestations, but also in its dramatic representation (affection/lust). Its centrality to the plot is highlighted through its consistent theatrical embodiment by Cupid, who becomes the protagonist in several Lylian plays, and unfolds his evolving polymorphism through dramatic action. Cupid’s portrayals as child, adolescent, and grown-up are witnessed in a linear manner in three comedies which, along with their partial textual interaction, allow their collective examination as a trilogy: Sappho and Phao (1584), Galatea (1592), and Love’s Metamorphosis (1601). Viewing Cupid as the common thread binding the comedies together, I aim to explore the unsettlement as well as the redefinition of social and principally of gender hierarchy through their representations of love as erotic desire. Because it is perceived as a masculine privilege, desire ascribes agency to the objectified female when it is feminised, emerging thus as a politically inflected matter. In probing into issues of gender and sexuality in relation to patriarchally demarcated social roles, I use Judith Butler’s Gender Trouble to suggest that Lyly’s characters perform gender to oppose the (early modern) societal and cultural norms imposed upon their sexual identities, rather than follow and, hence, abide by them. Similarly, the dramatic representation of homoeroticism and of sexual practices as alternatives to institutionalised marital monogamy becomes a conscious effort on the dramatist’s part to destabilise heteronormativity, and reappraise femininity. The staging of such tropes, in turn, theatricalises desire by stimulating it through vision, which enables the investigation of the interrelationship between desire and sensory loss, especially blindness. Laura Mulvey’s theoretical framework and concept of the “male gaze” is conducive to this task, facilitating an examination of the power dynamics between subject and object of desire within the process of sexual negotiation. Although such ideas are articulated halfway and are ultimately silenced due to the censorship of his time, Lyly’s radicalism still lies between the lines of his plays, rendering him a proto-feminist. Therefore, this dissertation embraces as well as addresses the prospect of critically appreciating Lyly’s drama, which remains overshadowed by the dramatist’s canonical contemporaries."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["John Lyly's Mytho-Politics: Redefining Gender and Social Hierarchy through Erotic Desire"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιαπατόρη Αικατερίνη","Siapatori Aikaterini"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Αντλώντας το υλικό τους εκτεταμένα από την ελληνορωμαϊκή μυθολογία, οι κωμωδίες του John Lyly περιεργάζονται τον έρωτα και τις επιδράσεις αυτού στους χαρακτήρες των έργων του. Ως επαναλαμβανόμενο θέμα, ο έρωτας διαφοροποιείται τόσο ως προς τις εκφάνσεις του όσο και ως προς τις δραματικές αναπαραστάσεις του (αγάπη/πόθος). Ο κεντρικός του ρόλος στην πλοκή υπογραμμίζεται μέσω της συνεκτικής θεατρικής του ενσάρκωσης του από τον Cupid (Έρωτα), ο οποίος πρωταγωνιστεί σε αρκετά έργα του Lyly και αναδιπλώνει την εξελισσόμενη πολυμορφικότητά του κατά τη διάρκεια της θεατρική δράσης. Οι απεικονίσεις του ως παιδί, νέος και ενήλικας διαδέχονται η μία την άλλη σε τρεις κωμωδίες οι οποίες, σε συνάρτηση με την μερική κειμενολογική τους αλληλεπίδραση, επιτρέπουν την εξέτασή τους σαν τριλογία: Sappho and Phao (1584), Galatea (1592), and Love’s Metamorphosis (1601). Θέτοντας τον Cupid ως τον συνδετικό κρίκο μεταξύ τους, η εργασία αυτή ερευνά την αποσταθεροποίηση καθώς και τον επαναπροσδιορισμό της κοινωνικής και κυρίως της έμφυλης ιεραρχίας μέσα από τις αναπαραστάσεις του έρωτα, υπό την έννοια της ερωτικής επιθυμίας. Επειδή αποτελεί ανδρικό προνόμιο, η ερωτική επιθυμία προσδίδει αυτενέργεια στην αντικειμενοποιημένη γυναίκα με αποτέλεσμα να αποκτά πολιτική χροιά. Εξετάζοντας το Gender Trouble της Judith Butler για να εστιάσω σε ζητήματα τάξης και σεξουαλικότητας, υποστηρίζω ότι οι χαρακτήρες του Lyly επιτελούν τους πατριαρχικά οριοθετημένους έμφυλους ρόλους όχι για να συμμορφωθούν, αλλά για να εναντιωθούν στις κοινωνικοπολιτιστικές νόρμες που τους έχουν επιβληθεί ανάλογα με το γένος τους. Με παρόμοιο τρόπο, η δραματική αναπαράσταση του ομο-ερωτισμού και διαφόρων άλλων σεξουαλικών πρακτικών ως εναλλακτικές στην θεσμοθετημένη συζυγική μονογαμία συνιστά συνειδητή προσπάθεια του θεατρικού συγγραφέα να αψηφήσει την ετεροκανονικότητα και να επαναπροσδιορίσει την θηλυκότητα. Η σκηνοθέτηση τέτοιων θεμάτων, ακολούθως, θεατρικοποιεί την ερωτική επιθυμία διεγείροντάς την μέσω της όρασης, κάτι που ανοίγει τον δρόμο για την διερεύνηση της σχέσης μεταξύ επιθυμίας και απώλειας των αισθήσεων, ειδικότερα της όρασης. Το θεωρητικό έργο της Laura Mulvey και η έννοια του «ανδρικού βλέμματος» εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό, διευκολύνοντας την εξερεύνηση της εξουσιαστικής δύναμης που εμπλέκεται στην σεξουαλική διαπραγμάτευση ανάμεσα στο υποκείμενο και το αντικείμενο της ερωτικής επιθυμίας. Παρόλο που τέτοιες ιδέες εκφράζονται κατά το ήμισυ και καταλήγουν να αποσιωπώνται από την λογοκρισία της εποχής, ο ριζοσπαστισμός του Lyly αναδύεται πίσω από τις λέξεις και τις γραμμές των έργων του, καθιερώνοντάς τον ως πρωτο-φεμινιστή. Η εργασία αυτή αφενός παρακινεί την κριτική εκτίμηση του έργου του Lyly, που επισκιάζεται από αναγνωρισμένους θεατρικούς συγγραφείς της ίδιας περιόδου, αφετέρου θέτει την προοπτική αυτή ως έναν από τους στόχους της.","Drawing extensively on Graeco-Roman mythology, John Lyly’s comedies delve into love and its effects upon their characters. As a recurrent theme, love is diversified not only in its manifestations, but also in its dramatic representation (affection/lust). Its centrality to the plot is highlighted through its consistent theatrical embodiment by Cupid, who becomes the protagonist in several Lylian plays, and unfolds his evolving polymorphism through dramatic action. Cupid’s portrayals as child, adolescent, and grown-up are witnessed in a linear manner in three comedies which, along with their partial textual interaction, allow their collective examination as a trilogy: Sappho and Phao (1584), Galatea (1592), and Love’s Metamorphosis (1601). Viewing Cupid as the common thread binding the comedies together, I aim to explore the unsettlement as well as the redefinition of social and principally of gender hierarchy through their representations of love as erotic desire. Because it is perceived as a masculine privilege, desire ascribes agency to the objectified female when it is feminised, emerging thus as a politically inflected matter. In probing into issues of gender and sexuality in relation to patriarchally demarcated social roles, I use Judith Butler’s Gender Trouble to suggest that Lyly’s characters perform gender to oppose the (early modern) societal and cultural norms imposed upon their sexual identities, rather than follow and, hence, abide by them. Similarly, the dramatic representation of homoeroticism and of sexual practices as alternatives to institutionalised marital monogamy becomes a conscious effort on the dramatist’s part to destabilise heteronormativity, and reappraise femininity. The staging of such tropes, in turn, theatricalises desire by stimulating it through vision, which enables the investigation of the interrelationship between desire and sensory loss, especially blindness. Laura Mulvey’s theoretical framework and concept of the “male gaze” is conducive to this task, facilitating an examination of the power dynamics between subject and object of desire within the process of sexual negotiation. Although such ideas are articulated halfway and are ultimately silenced due to the censorship of his time, Lyly’s radicalism still lies between the lines of his plays, rendering him a proto-feminist. Therefore, this dissertation embraces as well as addresses the prospect of critically appreciating Lyly’s drama, which remains overshadowed by the dramatist’s canonical contemporaries."],"dc:identifier":["uoadl:2947999","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2947999"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["John Lyly's Mytho-Politics: Redefining Gender and Social Hierarchy through Erotic Desire"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:15Z"}