{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2948177"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2948177","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εγκυμοσύνη και άσκηση","abstract":"Εισαγωγή: Η σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να μειώσει το υπερβολικό κέρδος βάρους κατά την κύηση, να ενισχύσει την ψυχολογική ευημερία και μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο για ανάπτυξη σακχαρώδη διαβήτη κύησης. Παρά τα πολλά οφέλη για την υγεία, μελέτες υποδηλώνουν ότι οι συστάσεις των ειδικών για σωματική άσκηση σπάνια πληρούνται στον γενικό πληθυσμό ή μεταξύ των εγκύων γυναικών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προκειμένου να διερευνηθεί η επίδραση της άσκησης στις έγκυες γυναίκες, στην έκβαση της κύησης και των νεογνών. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε μέσω της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων Pubmed και οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι εξής: pregnant, pregnancy, exercise, physical activity, active, low back pain, back pain, gestational weight gain, gestational diabetes, maternal diabetes, weight retention, birth weight, aerobic exercise, blood glucose level, outcome, depression. Μεταξύ των λέξεων κλειδιών χρησιμοποιήθηκε η λέξη OR και AND ανά περίπτωση. Οι μελέτες έπρεπε να ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα, να έχουν δημοσιευτεί την τελευταία πενταετία, να είναι πρωτογενείς έρευνες και να έχουν διεξαχθεί σε ανθρώπους. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 20 μελέτες. Το σύνολο των μελετών έδειξε ότι οι εγκυμονούσες που ακολούθησαν ένα πρόγραμμα γυμναστικής είχαν μειωμένα επίπεδα επιλόχειας κατάθλιψης σε σχέση με τις εγκυμονούσες που δεν ήταν δραστήριες. Η διάρκεια του τοκετού βρέθηκε να είναι μικρότερη στην ομάδα παρέμβασης έναντι της ομάδας ελέγχου. Ενώ η άσκηση φαίνεται να μειώνει τα ποσοστά του προκλητού τοκετού, η άσκηση στο νερό είναι πιο αποτελεσματική και οι εγκυμονούσες που ασκήθηκαν στο νερό είχαν σημαντικά στατιστικά μικρότερο ποσοστό προκλητού τοκετού σε σχέση με τις υπόλοιπες. Η τακτική σωματική δραστηριότητα και η αεροβική άσκηση είχαν ως αποτέλεσμα μειωμένα ποσοστά ΣΔ κύησης. Ευεργετική στο κέρδος βάρους των έγκυων γυναικών φάνηκε να έχει η αεροβική άσκηση διάρκειας 50-55 λεπτά ανά συνεδρία, με συχνότητα 3 φορές ανά εβδομάδα μέχρι το τέλος της κύησης. Η αεροβική άσκηση στο νερό σύμφωνα με τις οδηγίες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων δεν επηρεάζει το ποσοστό των γυναικών που γενούν με καισαρική τομή. Οι περισσότερες μελέτες έδειξαν ότι η άσκηση δρα ευεργετικά στο βάρος γέννησης των νεογνών, αφού οι εγκυμονούσες οι οποίες ασκούνται γενούν νεογνά με μικρότερο βάρος γέννησης. Όλες οι παρεμβάσεις, όμως, είχαν θετικό αποτέλεσμα στον πόνο στη μέση την τελευταία εβδομάδα της κύησης. Συμπεράσματα: Οι ασκήσεις για να είναι αποτελεσματικές πρέπει να είναι συνολικής διάρκειας 50-60 λεπτών, συχνότητας 3 φορές ανά εβδομάδα και να υπάρχει πλήρη συμμόρφωση από τις εγκυμονούσες. Προτείνεται η άσκηση καθόλη τη διάρκεια της κύησης σε όλες τις γυναίκες προκειμένου να βελτιωθεί η έκβαση των μητέρων και των νεογνών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να μειώσει το υπερβολικό κέρδος βάρους κατά την κύηση, να ενισχύσει την ψυχολογική ευημερία και μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο για ανάπτυξη σακχαρώδη διαβήτη κύησης. Παρά τα πολλά οφέλη για την υγεία, μελέτες υποδηλώνουν ότι οι συστάσεις των ειδικών για σωματική άσκηση σπάνια πληρούνται στον γενικό πληθυσμό ή μεταξύ των εγκύων γυναικών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προκειμένου να διερευνηθεί η επίδραση της άσκησης στις έγκυες γυναίκες, στην έκβαση της κύησης και των νεογνών. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε μέσω της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων Pubmed και οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι εξής: pregnant, pregnancy, exercise, physical activity, active, low back pain, back pain, gestational weight gain, gestational diabetes, maternal diabetes, weight retention, birth weight, aerobic exercise, blood glucose level, outcome, depression. Μεταξύ των λέξεων κλειδιών χρησιμοποιήθηκε η λέξη OR και AND ανά περίπτωση. Οι μελέτες έπρεπε να ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα, να έχουν δημοσιευτεί την τελευταία πενταετία, να είναι πρωτογενείς έρευνες και να έχουν διεξαχθεί σε ανθρώπους. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 20 μελέτες. Το σύνολο των μελετών έδειξε ότι οι εγκυμονούσες που ακολούθησαν ένα πρόγραμμα γυμναστικής είχαν μειωμένα επίπεδα επιλόχειας κατάθλιψης σε σχέση με τις εγκυμονούσες που δεν ήταν δραστήριες. Η διάρκεια του τοκετού βρέθηκε να είναι μικρότερη στην ομάδα παρέμβασης έναντι της ομάδας ελέγχου. Ενώ η άσκηση φαίνεται να μειώνει τα ποσοστά του προκλητού τοκετού, η άσκηση στο νερό είναι πιο αποτελεσματική και οι εγκυμονούσες που ασκήθηκαν στο νερό είχαν σημαντικά στατιστικά μικρότερο ποσοστό προκλητού τοκετού σε σχέση με τις υπόλοιπες. Η τακτική σωματική δραστηριότητα και η αεροβική άσκηση είχαν ως αποτέλεσμα μειωμένα ποσοστά ΣΔ κύησης. Ευεργετική στο κέρδος βάρους των έγκυων γυναικών φάνηκε να έχει η αεροβική άσκηση διάρκειας 50-55 λεπτά ανά συνεδρία, με συχνότητα 3 φορές ανά εβδομάδα μέχρι το τέλος της κύησης. Η αεροβική άσκηση στο νερό σύμφωνα με τις οδηγίες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων δεν επηρεάζει το ποσοστό των γυναικών που γενούν με καισαρική τομή. Οι περισσότερες μελέτες έδειξαν ότι η άσκηση δρα ευεργετικά στο βάρος γέννησης των νεογνών, αφού οι εγκυμονούσες οι οποίες ασκούνται γενούν νεογνά με μικρότερο βάρος γέννησης. Όλες οι παρεμβάσεις, όμως, είχαν θετικό αποτέλεσμα στον πόνο στη μέση την τελευταία εβδομάδα της κύησης. Συμπεράσματα: Οι ασκήσεις για να είναι αποτελεσματικές πρέπει να είναι συνολικής διάρκειας 50-60 λεπτών, συχνότητας 3 φορές ανά εβδομάδα και να υπάρχει πλήρη συμμόρφωση από τις εγκυμονούσες. Προτείνεται η άσκηση καθόλη τη διάρκεια της κύησης σε όλες τις γυναίκες προκειμένου να βελτιωθεί η έκβαση των μητέρων και των νεογνών.","abstract_has_math":false,"creators":["Διονυσοπούλου Μαρία","Dionysopoulou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2948177"],"render_values":[{"text":"uoadl:2948177","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948177","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948177","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2948177","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διονυσοπούλου Μαρία","Dionysopoulou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2948177","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948177"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να μειώσει το υπερβολικό κέρδος βάρους κατά την κύηση, να ενισχύσει την ψυχολογική ευημερία και μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο για ανάπτυξη σακχαρώδη διαβήτη κύησης. Παρά τα πολλά οφέλη για την υγεία, μελέτες υποδηλώνουν ότι οι συστάσεις των ειδικών για σωματική άσκηση σπάνια πληρούνται στον γενικό πληθυσμό ή μεταξύ των εγκύων γυναικών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προκειμένου να διερευνηθεί η επίδραση της άσκησης στις έγκυες γυναίκες, στην έκβαση της κύησης και των νεογνών. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε μέσω της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων Pubmed και οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι εξής: pregnant, pregnancy, exercise, physical activity, active, low back pain, back pain, gestational weight gain, gestational diabetes, maternal diabetes, weight retention, birth weight, aerobic exercise, blood glucose level, outcome, depression. Μεταξύ των λέξεων κλειδιών χρησιμοποιήθηκε η λέξη OR και AND ανά περίπτωση. Οι μελέτες έπρεπε να ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα, να έχουν δημοσιευτεί την τελευταία πενταετία, να είναι πρωτογενείς έρευνες και να έχουν διεξαχθεί σε ανθρώπους. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 20 μελέτες. Το σύνολο των μελετών έδειξε ότι οι εγκυμονούσες που ακολούθησαν ένα πρόγραμμα γυμναστικής είχαν μειωμένα επίπεδα επιλόχειας κατάθλιψης σε σχέση με τις εγκυμονούσες που δεν ήταν δραστήριες. Η διάρκεια του τοκετού βρέθηκε να είναι μικρότερη στην ομάδα παρέμβασης έναντι της ομάδας ελέγχου. Ενώ η άσκηση φαίνεται να μειώνει τα ποσοστά του προκλητού τοκετού, η άσκηση στο νερό είναι πιο αποτελεσματική και οι εγκυμονούσες που ασκήθηκαν στο νερό είχαν σημαντικά στατιστικά μικρότερο ποσοστό προκλητού τοκετού σε σχέση με τις υπόλοιπες. Η τακτική σωματική δραστηριότητα και η αεροβική άσκηση είχαν ως αποτέλεσμα μειωμένα ποσοστά ΣΔ κύησης. Ευεργετική στο κέρδος βάρους των έγκυων γυναικών φάνηκε να έχει η αεροβική άσκηση διάρκειας 50-55 λεπτά ανά συνεδρία, με συχνότητα 3 φορές ανά εβδομάδα μέχρι το τέλος της κύησης. Η αεροβική άσκηση στο νερό σύμφωνα με τις οδηγίες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων δεν επηρεάζει το ποσοστό των γυναικών που γενούν με καισαρική τομή. Οι περισσότερες μελέτες έδειξαν ότι η άσκηση δρα ευεργετικά στο βάρος γέννησης των νεογνών, αφού οι εγκυμονούσες οι οποίες ασκούνται γενούν νεογνά με μικρότερο βάρος γέννησης. Όλες οι παρεμβάσεις, όμως, είχαν θετικό αποτέλεσμα στον πόνο στη μέση την τελευταία εβδομάδα της κύησης. Συμπεράσματα: Οι ασκήσεις για να είναι αποτελεσματικές πρέπει να είναι συνολικής διάρκειας 50-60 λεπτών, συχνότητας 3 φορές ανά εβδομάδα και να υπάρχει πλήρη συμμόρφωση από τις εγκυμονούσες. Προτείνεται η άσκηση καθόλη τη διάρκεια της κύησης σε όλες τις γυναίκες προκειμένου να βελτιωθεί η έκβαση των μητέρων και των νεογνών.","Introduction: Exercise during pregnancy can reduce excessive weight gain during pregnancy, enhance psychological well-being and can also reduce the risk of developing gestational diabetes. Despite the many health benefits, studies suggest that the recommendations of exercise specialists are rarely met in the general population or among pregnant women. Aim: The aim of this study was to review the literature in order to investigate the effect of exercise on pregnant women, pregnancy outcome and newborns. Methodology: This is a systematic review of the literature. The bibliography was searched through the online Pubmed database and the keywords used were: pregnant, pregnancy, exercise, physical activity, active, low back pain, back pain, gestational weight gain, gestational diabetes, maternal diabetes, weight retention, birth weight, aerobic exercise, blood glucose level, outcome, depression. The word OR and AND were used between the keywords. The studies had to be written in English, published over the last five years, be original research, and be conducted in humans. Results: A total of 20 studies were included. All of the studies showed that pregnant women who followed an exercise program had lower levels of postpartum depression compared to pregnant women who were not active. The duration of labor was found to be shorter in the intervention group than in the control group. While exercise seems to reduce the rates of induced labor, water exercise is more effective and pregnant women who exercised in water had a statistically significantly lower rate of induced labor than the rest. Regular physical activity and aerobic exercise resulted in reduced rates of SD. Aerobic exercise lasting 50-55 minutes per session, with a frequency of 3 times a week until the end of pregnancy, seemed to be beneficial for weight gain in pregnant women. Water aerobic exercise as directed by the American College of Obstetricians and Gynecologists does not affect the percentage of women who give birth by caesarean section. Most studies have shown that exercise has a beneficial effect on the birth weight of newborns, since pregnant women who exercise give birth to newborns with a lower birth weight. All interventions, however, had a positive effect on low back pain in the last week of pregnancy. Conclusions: In order for the exercises to be effective, they must be of a total duration of 50-60 minutes, with a frequency of 3 times a week and there must be full compliance by the pregnant women. Exercise throughout pregnancy is recommended for all women in order to improve the outcome of mothers and newborns."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εγκυμοσύνη και άσκηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διονυσοπούλου Μαρία","Dionysopoulou Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να μειώσει το υπερβολικό κέρδος βάρους κατά την κύηση, να ενισχύσει την ψυχολογική ευημερία και μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο για ανάπτυξη σακχαρώδη διαβήτη κύησης. Παρά τα πολλά οφέλη για την υγεία, μελέτες υποδηλώνουν ότι οι συστάσεις των ειδικών για σωματική άσκηση σπάνια πληρούνται στον γενικό πληθυσμό ή μεταξύ των εγκύων γυναικών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προκειμένου να διερευνηθεί η επίδραση της άσκησης στις έγκυες γυναίκες, στην έκβαση της κύησης και των νεογνών. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε μέσω της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων Pubmed και οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι εξής: pregnant, pregnancy, exercise, physical activity, active, low back pain, back pain, gestational weight gain, gestational diabetes, maternal diabetes, weight retention, birth weight, aerobic exercise, blood glucose level, outcome, depression. Μεταξύ των λέξεων κλειδιών χρησιμοποιήθηκε η λέξη OR και AND ανά περίπτωση. Οι μελέτες έπρεπε να ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα, να έχουν δημοσιευτεί την τελευταία πενταετία, να είναι πρωτογενείς έρευνες και να έχουν διεξαχθεί σε ανθρώπους. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 20 μελέτες. Το σύνολο των μελετών έδειξε ότι οι εγκυμονούσες που ακολούθησαν ένα πρόγραμμα γυμναστικής είχαν μειωμένα επίπεδα επιλόχειας κατάθλιψης σε σχέση με τις εγκυμονούσες που δεν ήταν δραστήριες. Η διάρκεια του τοκετού βρέθηκε να είναι μικρότερη στην ομάδα παρέμβασης έναντι της ομάδας ελέγχου. Ενώ η άσκηση φαίνεται να μειώνει τα ποσοστά του προκλητού τοκετού, η άσκηση στο νερό είναι πιο αποτελεσματική και οι εγκυμονούσες που ασκήθηκαν στο νερό είχαν σημαντικά στατιστικά μικρότερο ποσοστό προκλητού τοκετού σε σχέση με τις υπόλοιπες. Η τακτική σωματική δραστηριότητα και η αεροβική άσκηση είχαν ως αποτέλεσμα μειωμένα ποσοστά ΣΔ κύησης. Ευεργετική στο κέρδος βάρους των έγκυων γυναικών φάνηκε να έχει η αεροβική άσκηση διάρκειας 50-55 λεπτά ανά συνεδρία, με συχνότητα 3 φορές ανά εβδομάδα μέχρι το τέλος της κύησης. Η αεροβική άσκηση στο νερό σύμφωνα με τις οδηγίες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων δεν επηρεάζει το ποσοστό των γυναικών που γενούν με καισαρική τομή. Οι περισσότερες μελέτες έδειξαν ότι η άσκηση δρα ευεργετικά στο βάρος γέννησης των νεογνών, αφού οι εγκυμονούσες οι οποίες ασκούνται γενούν νεογνά με μικρότερο βάρος γέννησης. Όλες οι παρεμβάσεις, όμως, είχαν θετικό αποτέλεσμα στον πόνο στη μέση την τελευταία εβδομάδα της κύησης. Συμπεράσματα: Οι ασκήσεις για να είναι αποτελεσματικές πρέπει να είναι συνολικής διάρκειας 50-60 λεπτών, συχνότητας 3 φορές ανά εβδομάδα και να υπάρχει πλήρη συμμόρφωση από τις εγκυμονούσες. Προτείνεται η άσκηση καθόλη τη διάρκεια της κύησης σε όλες τις γυναίκες προκειμένου να βελτιωθεί η έκβαση των μητέρων και των νεογνών.","Introduction: Exercise during pregnancy can reduce excessive weight gain during pregnancy, enhance psychological well-being and can also reduce the risk of developing gestational diabetes. Despite the many health benefits, studies suggest that the recommendations of exercise specialists are rarely met in the general population or among pregnant women. Aim: The aim of this study was to review the literature in order to investigate the effect of exercise on pregnant women, pregnancy outcome and newborns. Methodology: This is a systematic review of the literature. The bibliography was searched through the online Pubmed database and the keywords used were: pregnant, pregnancy, exercise, physical activity, active, low back pain, back pain, gestational weight gain, gestational diabetes, maternal diabetes, weight retention, birth weight, aerobic exercise, blood glucose level, outcome, depression. The word OR and AND were used between the keywords. The studies had to be written in English, published over the last five years, be original research, and be conducted in humans. Results: A total of 20 studies were included. All of the studies showed that pregnant women who followed an exercise program had lower levels of postpartum depression compared to pregnant women who were not active. The duration of labor was found to be shorter in the intervention group than in the control group. While exercise seems to reduce the rates of induced labor, water exercise is more effective and pregnant women who exercised in water had a statistically significantly lower rate of induced labor than the rest. Regular physical activity and aerobic exercise resulted in reduced rates of SD. Aerobic exercise lasting 50-55 minutes per session, with a frequency of 3 times a week until the end of pregnancy, seemed to be beneficial for weight gain in pregnant women. Water aerobic exercise as directed by the American College of Obstetricians and Gynecologists does not affect the percentage of women who give birth by caesarean section. Most studies have shown that exercise has a beneficial effect on the birth weight of newborns, since pregnant women who exercise give birth to newborns with a lower birth weight. All interventions, however, had a positive effect on low back pain in the last week of pregnancy. Conclusions: In order for the exercises to be effective, they must be of a total duration of 50-60 minutes, with a frequency of 3 times a week and there must be full compliance by the pregnant women. Exercise throughout pregnancy is recommended for all women in order to improve the outcome of mothers and newborns."],"dc:identifier":["uoadl:2948177","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948177"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εγκυμοσύνη και άσκηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:15Z"}