{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2948191"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2948191","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φαρμακευτική θεραπεία της παχυσαρκίας","abstract":"Η κλιμάκωση του επιπολασμού της παχυσαρκίας σε διαστάσεις πανδημίας και οι συνοσηρότητές της, οδηγούν σε ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες για ασφαλή και αποτελεσματικά φάρμακα για την θεραπεία της. Πάνω από έναν αιώνα χρονολογούνται οι πρώτες επιστημονικές προσπάθειες για δημιουργία σκευασμάτων, προς αντιμετώπισή της. Ακολουθεί πλήθος βραχυπρόθεσμων θεραπειών με παρενέργειες που επισκιάζουν την αποτεσματικότητά τους (aminorex,fenfluramine). Φτάνοντας στο πρόσφατο παρελθόν, δύο σκευάσματα,η sibutramine και το rimonabant, μετά από ολιγοετή πορεία, αποσύρθηκαν λόγω μη επιβεβαιωμένης ασφάλειας, για να δώσουν την σκυτάλη στην ασφαλή ορλιστάτη, την μόνη με μακρόχρονη εμπειρία. Θα ακολουθήσουν νεότερα φάρμακα (λορκασερίνη, φεντερμίνη/ τοπιραμάτη, ναλτρεξόνη/βουπροπιόνη, λιραγλουτίδη), που θα στοχεύουν σε διακριτούς πληθυσμούς νευρώνων στον υποθάλαμο και στο στέλεχος. Πλήθος σεροτονινεργικών, ντοπαμινεργικών, ενδοκανναβινοειδών και οπιοειδών υποδοχέων, προσφέρουν νέους στόχους για την ρύθμιση της τροφικής συμπεριφοράς. Συνδυασμοί φαρμάκων, έχουν να καταδείξουν ανώτερη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια, σε σύγκριση με έναν μόνο παράγοντα, στοχεύοντας σε διαφορετικά νευροχημικά μονοπάτια. Αξιοσημείωτο είναι ότι, αποσαφηνίζεται ο ρόλος των ορμονών του γαστρεντερικού (GLP1,GIP,PYY,σεκρετίνη, οξυντομοντουλίνη και λοιπών), στη ρύθμιση της πρόσληψης τροφής, ανοίγοντας ένα καινούργιο, πολλά υποσχόμενο κεφάλαιο στη θεραπεία κατά της παχυσαρκίας. Το μέλλον της φαρμακευτικής θεραπείας της παχυσαρκίας, προμηνύεται πλούσιο και ενδιαφέρον. Η πυρετώδης έρευνα για την σύγχρονη αυτή πανδημία, δοκιμάζει μια ποικιλία νέων σκευασμάτων. Ίσως το κλειδί για έναν αποτελεσματικό, και ασφαλή παράγοντα, ν’απαιτεί πολυεπίπεδη αντιμετώπιση, έναν συνδυασμό δηλαδή νευροορμονικών, λιπολυτικών και θερμογενετικών παραγόντων, που θα στοχεύει στην ταυτόχρονη πρόκληση του κορεσμού, καταστολή της πείνας, αύξηση της λιπόλυσης, της θερμογένεσης και των ενεργειακών δαπανών.","abstract_html":"Η κλιμάκωση του επιπολασμού της παχυσαρκίας σε διαστάσεις πανδημίας και οι συνοσηρότητές της, οδηγούν σε ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες για ασφαλή και αποτελεσματικά φάρμακα για την θεραπεία της. Πάνω από έναν αιώνα χρονολογούνται οι πρώτες επιστημονικές προσπάθειες για δημιουργία σκευασμάτων, προς αντιμετώπισή της. Ακολουθεί πλήθος βραχυπρόθεσμων θεραπειών με παρενέργειες που επισκιάζουν την αποτεσματικότητά τους (aminorex,fenfluramine). Φτάνοντας στο πρόσφατο παρελθόν, δύο σκευάσματα,η sibutramine και το rimonabant, μετά από ολιγοετή πορεία, αποσύρθηκαν λόγω μη επιβεβαιωμένης ασφάλειας, για να δώσουν την σκυτάλη στην ασφαλή ορλιστάτη, την μόνη με μακρόχρονη εμπειρία. Θα ακολουθήσουν νεότερα φάρμακα (λορκασερίνη, φεντερμίνη/ τοπιραμάτη, ναλτρεξόνη/βουπροπιόνη, λιραγλουτίδη), που θα στοχεύουν σε διακριτούς πληθυσμούς νευρώνων στον υποθάλαμο και στο στέλεχος. Πλήθος σεροτονινεργικών, ντοπαμινεργικών, ενδοκανναβινοειδών και οπιοειδών υποδοχέων, προσφέρουν νέους στόχους για την ρύθμιση της τροφικής συμπεριφοράς. Συνδυασμοί φαρμάκων, έχουν να καταδείξουν ανώτερη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια, σε σύγκριση με έναν μόνο παράγοντα, στοχεύοντας σε διαφορετικά νευροχημικά μονοπάτια. Αξιοσημείωτο είναι ότι, αποσαφηνίζεται ο ρόλος των ορμονών του γαστρεντερικού (GLP1,GIP,PYY,σεκρετίνη, οξυντομοντουλίνη και λοιπών), στη ρύθμιση της πρόσληψης τροφής, ανοίγοντας ένα καινούργιο, πολλά υποσχόμενο κεφάλαιο στη θεραπεία κατά της παχυσαρκίας. Το μέλλον της φαρμακευτικής θεραπείας της παχυσαρκίας, προμηνύεται πλούσιο και ενδιαφέρον. Η πυρετώδης έρευνα για την σύγχρονη αυτή πανδημία, δοκιμάζει μια ποικιλία νέων σκευασμάτων. Ίσως το κλειδί για έναν αποτελεσματικό, και ασφαλή παράγοντα, ν’απαιτεί πολυεπίπεδη αντιμετώπιση, έναν συνδυασμό δηλαδή νευροορμονικών, λιπολυτικών και θερμογενετικών παραγόντων, που θα στοχεύει στην ταυτόχρονη πρόκληση του κορεσμού, καταστολή της πείνας, αύξηση της λιπόλυσης, της θερμογένεσης και των ενεργειακών δαπανών.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιάρου Μαρία","Liarou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2948191"],"render_values":[{"text":"uoadl:2948191","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948191","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948191","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2948191","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιάρου Μαρία","Liarou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2948191","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948191"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η κλιμάκωση του επιπολασμού της παχυσαρκίας σε διαστάσεις πανδημίας και οι συνοσηρότητές της, οδηγούν σε ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες για ασφαλή και αποτελεσματικά φάρμακα για την θεραπεία της. Πάνω από έναν αιώνα χρονολογούνται οι πρώτες επιστημονικές προσπάθειες για δημιουργία σκευασμάτων, προς αντιμετώπισή της. Ακολουθεί πλήθος βραχυπρόθεσμων θεραπειών με παρενέργειες που επισκιάζουν την αποτεσματικότητά τους (aminorex,fenfluramine). Φτάνοντας στο πρόσφατο παρελθόν, δύο σκευάσματα,η sibutramine και το rimonabant, μετά από ολιγοετή πορεία, αποσύρθηκαν λόγω μη επιβεβαιωμένης ασφάλειας, για να δώσουν την σκυτάλη στην ασφαλή ορλιστάτη, την μόνη με μακρόχρονη εμπειρία. Θα ακολουθήσουν νεότερα φάρμακα (λορκασερίνη, φεντερμίνη/ τοπιραμάτη, ναλτρεξόνη/βουπροπιόνη, λιραγλουτίδη), που θα στοχεύουν σε διακριτούς πληθυσμούς νευρώνων στον υποθάλαμο και στο στέλεχος. Πλήθος σεροτονινεργικών, ντοπαμινεργικών, ενδοκανναβινοειδών και οπιοειδών υποδοχέων, προσφέρουν νέους στόχους για την ρύθμιση της τροφικής συμπεριφοράς. Συνδυασμοί φαρμάκων, έχουν να καταδείξουν ανώτερη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια, σε σύγκριση με έναν μόνο παράγοντα, στοχεύοντας σε διαφορετικά νευροχημικά μονοπάτια. Αξιοσημείωτο είναι ότι, αποσαφηνίζεται ο ρόλος των ορμονών του γαστρεντερικού (GLP1,GIP,PYY,σεκρετίνη, οξυντομοντουλίνη και λοιπών), στη ρύθμιση της πρόσληψης τροφής, ανοίγοντας ένα καινούργιο, πολλά υποσχόμενο κεφάλαιο στη θεραπεία κατά της παχυσαρκίας. Το μέλλον της φαρμακευτικής θεραπείας της παχυσαρκίας, προμηνύεται πλούσιο και ενδιαφέρον. Η πυρετώδης έρευνα για την σύγχρονη αυτή πανδημία, δοκιμάζει μια ποικιλία νέων σκευασμάτων. Ίσως το κλειδί για έναν αποτελεσματικό, και ασφαλή παράγοντα, ν’απαιτεί πολυεπίπεδη αντιμετώπιση, έναν συνδυασμό δηλαδή νευροορμονικών, λιπολυτικών και θερμογενετικών παραγόντων, που θα στοχεύει στην ταυτόχρονη πρόκληση του κορεσμού, καταστολή της πείνας, αύξηση της λιπόλυσης, της θερμογένεσης και των ενεργειακών δαπανών.","The escalation of the prevalence of obesity to pandemic proportions and its comorbidities, lead to unmet medical needs for safe and effective drugs to treat it. The first scientific attempts to create preparations to deal with it, date back more than a century. This is followed by number of short-term treatments, with side effects overshadowing their effectiveness (aminorex,fenfluramine). Reaching the recent past, two formulations, sibutramine and rimonabant, after a short period of time, were withdrawn due to unconfirmed safety, to give the baton to the safe orlistat, the only one with long experience. Newer drugs will follow (lorcaserin, fentermine/topiramate, naltrexone / bupropion, liraglutide), which will target distinct populations of neurons in the hypothalamus and brainstem. A number of serotonergic, dopaminergic, endocannabinoid and opioid receptors offer new targets in the regulation of eating behavior. Combinations of drugs have demonstrated superior efficacy and safety, compared to a single agent, targeting different neurochemical pathways. It is noteworthy, that the role of gastrointestinal hormones (GLP1, GIP, PYY, secretin, oxyntomodulin, e.t.c.), in regulating food intake is clarified, opening a new, promising chapter in the treatment of obesity. The future of drug treatment of obesity is predicted rich and interesting. Feverish research on this modern pandemic, is testing a variety of new formulations. Perhaps the key to an effective and safe agent requires a multilevel treatment, a combination of neurohormonal, lipolytic and thermogenetic agents, aimed at simultaneously inducing satiety, suppressing hunger, increasing lipolysis, thermogenesis and energy costs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φαρμακευτική θεραπεία της παχυσαρκίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιάρου Μαρία","Liarou Maria"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η κλιμάκωση του επιπολασμού της παχυσαρκίας σε διαστάσεις πανδημίας και οι συνοσηρότητές της, οδηγούν σε ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες για ασφαλή και αποτελεσματικά φάρμακα για την θεραπεία της. Πάνω από έναν αιώνα χρονολογούνται οι πρώτες επιστημονικές προσπάθειες για δημιουργία σκευασμάτων, προς αντιμετώπισή της. Ακολουθεί πλήθος βραχυπρόθεσμων θεραπειών με παρενέργειες που επισκιάζουν την αποτεσματικότητά τους (aminorex,fenfluramine). Φτάνοντας στο πρόσφατο παρελθόν, δύο σκευάσματα,η sibutramine και το rimonabant, μετά από ολιγοετή πορεία, αποσύρθηκαν λόγω μη επιβεβαιωμένης ασφάλειας, για να δώσουν την σκυτάλη στην ασφαλή ορλιστάτη, την μόνη με μακρόχρονη εμπειρία. Θα ακολουθήσουν νεότερα φάρμακα (λορκασερίνη, φεντερμίνη/ τοπιραμάτη, ναλτρεξόνη/βουπροπιόνη, λιραγλουτίδη), που θα στοχεύουν σε διακριτούς πληθυσμούς νευρώνων στον υποθάλαμο και στο στέλεχος. Πλήθος σεροτονινεργικών, ντοπαμινεργικών, ενδοκανναβινοειδών και οπιοειδών υποδοχέων, προσφέρουν νέους στόχους για την ρύθμιση της τροφικής συμπεριφοράς. Συνδυασμοί φαρμάκων, έχουν να καταδείξουν ανώτερη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια, σε σύγκριση με έναν μόνο παράγοντα, στοχεύοντας σε διαφορετικά νευροχημικά μονοπάτια. Αξιοσημείωτο είναι ότι, αποσαφηνίζεται ο ρόλος των ορμονών του γαστρεντερικού (GLP1,GIP,PYY,σεκρετίνη, οξυντομοντουλίνη και λοιπών), στη ρύθμιση της πρόσληψης τροφής, ανοίγοντας ένα καινούργιο, πολλά υποσχόμενο κεφάλαιο στη θεραπεία κατά της παχυσαρκίας. Το μέλλον της φαρμακευτικής θεραπείας της παχυσαρκίας, προμηνύεται πλούσιο και ενδιαφέρον. Η πυρετώδης έρευνα για την σύγχρονη αυτή πανδημία, δοκιμάζει μια ποικιλία νέων σκευασμάτων. Ίσως το κλειδί για έναν αποτελεσματικό, και ασφαλή παράγοντα, ν’απαιτεί πολυεπίπεδη αντιμετώπιση, έναν συνδυασμό δηλαδή νευροορμονικών, λιπολυτικών και θερμογενετικών παραγόντων, που θα στοχεύει στην ταυτόχρονη πρόκληση του κορεσμού, καταστολή της πείνας, αύξηση της λιπόλυσης, της θερμογένεσης και των ενεργειακών δαπανών.","The escalation of the prevalence of obesity to pandemic proportions and its comorbidities, lead to unmet medical needs for safe and effective drugs to treat it. The first scientific attempts to create preparations to deal with it, date back more than a century. This is followed by number of short-term treatments, with side effects overshadowing their effectiveness (aminorex,fenfluramine). Reaching the recent past, two formulations, sibutramine and rimonabant, after a short period of time, were withdrawn due to unconfirmed safety, to give the baton to the safe orlistat, the only one with long experience. Newer drugs will follow (lorcaserin, fentermine/topiramate, naltrexone / bupropion, liraglutide), which will target distinct populations of neurons in the hypothalamus and brainstem. A number of serotonergic, dopaminergic, endocannabinoid and opioid receptors offer new targets in the regulation of eating behavior. Combinations of drugs have demonstrated superior efficacy and safety, compared to a single agent, targeting different neurochemical pathways. It is noteworthy, that the role of gastrointestinal hormones (GLP1, GIP, PYY, secretin, oxyntomodulin, e.t.c.), in regulating food intake is clarified, opening a new, promising chapter in the treatment of obesity. The future of drug treatment of obesity is predicted rich and interesting. Feverish research on this modern pandemic, is testing a variety of new formulations. Perhaps the key to an effective and safe agent requires a multilevel treatment, a combination of neurohormonal, lipolytic and thermogenetic agents, aimed at simultaneously inducing satiety, suppressing hunger, increasing lipolysis, thermogenesis and energy costs."],"dc:identifier":["uoadl:2948191","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948191"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Φαρμακευτική θεραπεία της παχυσαρκίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:17Z"}