{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2948267"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2948267","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η κλινική σημασία της χορήγησης υγρών σε ασθενείς μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση αναπτύσσουν Οξεία Νεφρική Βλάβη (ΟΝΒ) αμέσως μετά την επέμβαση και κατά την παραμονή τους στη ΜΕΘ. Η παρούσα εργασία βασίστηκε στην υπόθεση ότι προεγχειρητικοί, διεγχειρητικοί και μετεγχειρητικοί παράγοντες σχετίζονται με την εμφάνιση ΟΝΒ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση και ότι η εμφάνιση ΟΝΒ επηρεάζει την πορεία των ασθενών. ΣΤΟΧΟΣ: Ο προσδιορισμός της επίδρασης της χορήγησης κρυσταλλοειδών διαλυμάτων με υψηλή συγκέντρωση σε Cl σε ασθενείς μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά την παραμονή τους στη ΜΕΘ. Συγκεκριμένα θα μελετηθεί η επίπτωση υπερχλωραιμικής μεταβολικής οξέωσης, οξείας νεφρικής βλάβης, η ανάγκη για υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας, η χορήγηση παραγώγων αίματος και η επιβίωση με σκοπό τη βελτιστοποίηση της στρατηγικής χορήγησης ενδοφλεβίων κρυσταλλοειδών διαλυμάτων. ΜΕΘΟΔΟΣ: Η παρούσα είναι προοπτική μελέτη παρατήρησης ενός κέντρου που περιλαμβάνει 210 (64 γυναίκες) συνεχόμενους ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν μέχρι την έξοδό τους από τη ΜΕΘ ή τον θάνατό τους. Καταγράφηκαν επίσης βασικά δημογραφικά στοιχεία, κλινικά περιεγχειρητικά χαρακτηριστικά και έκβαση ως προς τη διάρκεια μηχανικού αερισμού, χρόνο παραμονής στη ΜΕΘ, ανάγκη αιμοκάθαρσης, επαναδιασωλήνωση, αδυναμία λόγω ΜΕΘ, παραλήρημα και θνησιμότητα. Η νεφρική λειτουργία αξιολογήθηκε ενδελεχώς κατά την παραμονή στη ΜΕΘ και αύξηση της κρεατινίνης κατά 0.3mg/dl θεωρήθηκε ως ΟΝΒ σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση KDIGO. Μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση μεταβλητών πρόγνωσης ΟΝΒ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 55 ασθενείς (26.7%) ανέπτυξαν ΟΝΒ εντός 48 ωρών μετά την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ. Από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης που πραγματοποιήθηκε, υψηλό Euroscore II (OR:1.18; 95%CI:1.06-1.31, P=0.003), ιστορικό νεφροπάθειας (OR:2.35; 95%CI:1.05-5.25, P=0.04), και λευκά αιμοσφαίρια (OR:1.0; 95%CI:1.0-1.0, P=0.002) αναδείχθηκαν ως ανεξάρτητες μεταβλητές πρόγνωσης ΟΝΒ ανάμεσα σε μονοπαραγοντικές μεταβλητές πρόγνωσης που περιελάμβανε το μοντέλο πολυπαραγοντικής ανάλυσης όπως μέση αρτηριακή πίεση, διάρκεια γενικής αναισθησίας, καταστολή ΜΕΘ, διάρκεια εξωσωματικής κυκλοφορίας, τη χρήση αγγειοσυσπαστικών και ινότροπων και το ισοζύγιο υγρών κατά την 1η μέρα παραμονής στη ΜΕΘ. Η ομάδα ασθενών ΟΝΒ παρουσίασε μεγαλύτερη διάρκεια σε μηχανικό αερισμό [1113 (777 – 2195) έναντι 714 (511 – 1020) min, p=0.0001], σε παραμονή στη ΜΕΘ [70 (28 – 129) έναντι 26 (21 – 51) hours, p=0.0001], υψηλότερη συχνότητα αιμοκάθαρσης [7 έναντι 0 %, p=0.005], επαναδιασωλήνωσης [10.9 έναντι 1.3 %, p=0.005], μυϊκής αδυναμίας σχετιζόμενη με τη ΜΕΘ [16.4 έναντι 5.3 %, p=0.015], παραληρήματος [36.4 έναντι 23.8 %, p=0.001] και θνησιμότητας [3.6 έναντι 0.7 %, p=0.046]. Μετά από σύγκριση των ομάδων ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε φυσιολογικός ορός και ισότονα κρυσταλλοειδή διαλύματα, δεν προέκυψε σημαντική διαφορά ως προς την εμφάνιση οξείας νεφρικής βλάβης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι καρδιοχειρουργημένοι ασθενείς παρουσιάζουν συχνά ΟΝΒ και υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση μετά την επέμβαση. Το Euroscore II, το ιστορικό χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας και το πλήθος λευκών αιμοσφαιρίων αποτελούν ανεξάρτητες μεταβλητές πρόγνωσης ΟΝΒ. Η εμφάνιση ΟΝΒ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση συσχετίστηκε με αρνητική έκβαση. Δεν προέκυψε συσχέτιση μεταξύ του τύπου των κρυσταλλοειδών και της εμφάνισης ΟΝΒ.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση αναπτύσσουν Οξεία Νεφρική Βλάβη (ΟΝΒ) αμέσως μετά την επέμβαση και κατά την παραμονή τους στη ΜΕΘ. Η παρούσα εργασία βασίστηκε στην υπόθεση ότι προεγχειρητικοί, διεγχειρητικοί και μετεγχειρητικοί παράγοντες σχετίζονται με την εμφάνιση ΟΝΒ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση και ότι η εμφάνιση ΟΝΒ επηρεάζει την πορεία των ασθενών. ΣΤΟΧΟΣ: Ο προσδιορισμός της επίδρασης της χορήγησης κρυσταλλοειδών διαλυμάτων με υψηλή συγκέντρωση σε Cl σε ασθενείς μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά την παραμονή τους στη ΜΕΘ. Συγκεκριμένα θα μελετηθεί η επίπτωση υπερχλωραιμικής μεταβολικής οξέωσης, οξείας νεφρικής βλάβης, η ανάγκη για υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας, η χορήγηση παραγώγων αίματος και η επιβίωση με σκοπό τη βελτιστοποίηση της στρατηγικής χορήγησης ενδοφλεβίων κρυσταλλοειδών διαλυμάτων. ΜΕΘΟΔΟΣ: Η παρούσα είναι προοπτική μελέτη παρατήρησης ενός κέντρου που περιλαμβάνει 210 (64 γυναίκες) συνεχόμενους ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν μέχρι την έξοδό τους από τη ΜΕΘ ή τον θάνατό τους. Καταγράφηκαν επίσης βασικά δημογραφικά στοιχεία, κλινικά περιεγχειρητικά χαρακτηριστικά και έκβαση ως προς τη διάρκεια μηχανικού αερισμού, χρόνο παραμονής στη ΜΕΘ, ανάγκη αιμοκάθαρσης, επαναδιασωλήνωση, αδυναμία λόγω ΜΕΘ, παραλήρημα και θνησιμότητα. Η νεφρική λειτουργία αξιολογήθηκε ενδελεχώς κατά την παραμονή στη ΜΕΘ και αύξηση της κρεατινίνης κατά 0.3mg/dl θεωρήθηκε ως ΟΝΒ σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση KDIGO. Μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση μεταβλητών πρόγνωσης ΟΝΒ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 55 ασθενείς (26.7%) ανέπτυξαν ΟΝΒ εντός 48 ωρών μετά την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ. Από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης που πραγματοποιήθηκε, υψηλό Euroscore II (OR:1.18; 95%CI:1.06-1.31, P=0.003), ιστορικό νεφροπάθειας (OR:2.35; 95%CI:1.05-5.25, P=0.04), και λευκά αιμοσφαίρια (OR:1.0; 95%CI:1.0-1.0, P=0.002) αναδείχθηκαν ως ανεξάρτητες μεταβλητές πρόγνωσης ΟΝΒ ανάμεσα σε μονοπαραγοντικές μεταβλητές πρόγνωσης που περιελάμβανε το μοντέλο πολυπαραγοντικής ανάλυσης όπως μέση αρτηριακή πίεση, διάρκεια γενικής αναισθησίας, καταστολή ΜΕΘ, διάρκεια εξωσωματικής κυκλοφορίας, τη χρήση αγγειοσυσπαστικών και ινότροπων και το ισοζύγιο υγρών κατά την 1η μέρα παραμονής στη ΜΕΘ. Η ομάδα ασθενών ΟΝΒ παρουσίασε μεγαλύτερη διάρκεια σε μηχανικό αερισμό [1113 (777 – 2195) έναντι 714 (511 – 1020) min, p=0.0001], σε παραμονή στη ΜΕΘ [70 (28 – 129) έναντι 26 (21 – 51) hours, p=0.0001], υψηλότερη συχνότητα αιμοκάθαρσης [7 έναντι 0 %, p=0.005], επαναδιασωλήνωσης [10.9 έναντι 1.3 %, p=0.005], μυϊκής αδυναμίας σχετιζόμενη με τη ΜΕΘ [16.4 έναντι 5.3 %, p=0.015], παραληρήματος [36.4 έναντι 23.8 %, p=0.001] και θνησιμότητας [3.6 έναντι 0.7 %, p=0.046]. Μετά από σύγκριση των ομάδων ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε φυσιολογικός ορός και ισότονα κρυσταλλοειδή διαλύματα, δεν προέκυψε σημαντική διαφορά ως προς την εμφάνιση οξείας νεφρικής βλάβης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι καρδιοχειρουργημένοι ασθενείς παρουσιάζουν συχνά ΟΝΒ και υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση μετά την επέμβαση. Το Euroscore II, το ιστορικό χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας και το πλήθος λευκών αιμοσφαιρίων αποτελούν ανεξάρτητες μεταβλητές πρόγνωσης ΟΝΒ. Η εμφάνιση ΟΝΒ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση συσχετίστηκε με αρνητική έκβαση. Δεν προέκυψε συσχέτιση μεταξύ του τύπου των κρυσταλλοειδών και της εμφάνισης ΟΝΒ.","abstract_has_math":false,"creators":["Κιντή Χαραλαμπία","Kinti Charalampia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2948267"],"render_values":[{"text":"uoadl:2948267","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948267","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948267","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2948267","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κιντή Χαραλαμπία","Kinti Charalampia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2948267","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948267"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση αναπτύσσουν Οξεία Νεφρική Βλάβη (ΟΝΒ) αμέσως μετά την επέμβαση και κατά την παραμονή τους στη ΜΕΘ. Η παρούσα εργασία βασίστηκε στην υπόθεση ότι προεγχειρητικοί, διεγχειρητικοί και μετεγχειρητικοί παράγοντες σχετίζονται με την εμφάνιση ΟΝΒ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση και ότι η εμφάνιση ΟΝΒ επηρεάζει την πορεία των ασθενών. ΣΤΟΧΟΣ: Ο προσδιορισμός της επίδρασης της χορήγησης κρυσταλλοειδών διαλυμάτων με υψηλή συγκέντρωση σε Cl σε ασθενείς μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά την παραμονή τους στη ΜΕΘ. Συγκεκριμένα θα μελετηθεί η επίπτωση υπερχλωραιμικής μεταβολικής οξέωσης, οξείας νεφρικής βλάβης, η ανάγκη για υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας, η χορήγηση παραγώγων αίματος και η επιβίωση με σκοπό τη βελτιστοποίηση της στρατηγικής χορήγησης ενδοφλεβίων κρυσταλλοειδών διαλυμάτων. ΜΕΘΟΔΟΣ: Η παρούσα είναι προοπτική μελέτη παρατήρησης ενός κέντρου που περιλαμβάνει 210 (64 γυναίκες) συνεχόμενους ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν μέχρι την έξοδό τους από τη ΜΕΘ ή τον θάνατό τους. Καταγράφηκαν επίσης βασικά δημογραφικά στοιχεία, κλινικά περιεγχειρητικά χαρακτηριστικά και έκβαση ως προς τη διάρκεια μηχανικού αερισμού, χρόνο παραμονής στη ΜΕΘ, ανάγκη αιμοκάθαρσης, επαναδιασωλήνωση, αδυναμία λόγω ΜΕΘ, παραλήρημα και θνησιμότητα. Η νεφρική λειτουργία αξιολογήθηκε ενδελεχώς κατά την παραμονή στη ΜΕΘ και αύξηση της κρεατινίνης κατά 0.3mg/dl θεωρήθηκε ως ΟΝΒ σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση KDIGO. Μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση μεταβλητών πρόγνωσης ΟΝΒ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 55 ασθενείς (26.7%) ανέπτυξαν ΟΝΒ εντός 48 ωρών μετά την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ. Από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης που πραγματοποιήθηκε, υψηλό Euroscore II (OR:1.18; 95%CI:1.06-1.31, P=0.003), ιστορικό νεφροπάθειας (OR:2.35; 95%CI:1.05-5.25, P=0.04), και λευκά αιμοσφαίρια (OR:1.0; 95%CI:1.0-1.0, P=0.002) αναδείχθηκαν ως ανεξάρτητες μεταβλητές πρόγνωσης ΟΝΒ ανάμεσα σε μονοπαραγοντικές μεταβλητές πρόγνωσης που περιελάμβανε το μοντέλο πολυπαραγοντικής ανάλυσης όπως μέση αρτηριακή πίεση, διάρκεια γενικής αναισθησίας, καταστολή ΜΕΘ, διάρκεια εξωσωματικής κυκλοφορίας, τη χρήση αγγειοσυσπαστικών και ινότροπων και το ισοζύγιο υγρών κατά την 1η μέρα παραμονής στη ΜΕΘ. Η ομάδα ασθενών ΟΝΒ παρουσίασε μεγαλύτερη διάρκεια σε μηχανικό αερισμό [1113 (777 – 2195) έναντι 714 (511 – 1020) min, p=0.0001], σε παραμονή στη ΜΕΘ [70 (28 – 129) έναντι 26 (21 – 51) hours, p=0.0001], υψηλότερη συχνότητα αιμοκάθαρσης [7 έναντι 0 %, p=0.005], επαναδιασωλήνωσης [10.9 έναντι 1.3 %, p=0.005], μυϊκής αδυναμίας σχετιζόμενη με τη ΜΕΘ [16.4 έναντι 5.3 %, p=0.015], παραληρήματος [36.4 έναντι 23.8 %, p=0.001] και θνησιμότητας [3.6 έναντι 0.7 %, p=0.046]. Μετά από σύγκριση των ομάδων ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε φυσιολογικός ορός και ισότονα κρυσταλλοειδή διαλύματα, δεν προέκυψε σημαντική διαφορά ως προς την εμφάνιση οξείας νεφρικής βλάβης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι καρδιοχειρουργημένοι ασθενείς παρουσιάζουν συχνά ΟΝΒ και υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση μετά την επέμβαση. Το Euroscore II, το ιστορικό χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας και το πλήθος λευκών αιμοσφαιρίων αποτελούν ανεξάρτητες μεταβλητές πρόγνωσης ΟΝΒ. Η εμφάνιση ΟΝΒ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση συσχετίστηκε με αρνητική έκβαση. Δεν προέκυψε συσχέτιση μεταξύ του τύπου των κρυσταλλοειδών και της εμφάνισης ΟΝΒ.","BACKGROUND: Patients undergoing cardiac surgery develop acute kidney injury (AKI) immediately post-operation during ICU admission. We hypothesized that various pre-, intra-, and post-operative risk factors are involved in AKI presentation after cardiac surgery and AKI occurrence may affect outcome in these patients. AIM:To determine the impact of crystalloid fluids with high Cl concentration on patients after cardiosurgery. In particular the impact of hyperchloremic metabolic acidocis, AKI, the need for dialysis, blood products and survival, aiming for the optimization of the intravenous use of crystalloid fluids. METHODS:This was an observational single center, tertiary care setting study, which enrolled 210 (64 females) consecutive patients, admitted to ICU after cardiac surgery. Patients were followed-up until ICU discharge or death. Baseline demographics, clinical peri-operative characteristics and outcome in terms of mechanical ventilation duration, ICU length of stay, rate of dialysis, reintubation, ICU-acquired weakness, delirium and mortality were also recorded. Kidney function was assessed thoroughly during ICU stay and an increase in serum creatinine by 0.3mg/dl was considered as AKI, according to KDIGO classification. Univariate and multivariate logistic regression analysis was performed to assess predictor variables for AKI development. RESULTS:55 patients (26.7%) developed AKI within 48 hours after ICU admission. From the logistic regression analysis performed, high EuroScore II (OR:1.18; 95%CI:1.06-1.31, P=0.003), history of kidney disease (OR:2.35; 95%CI:1.05-5.25, P=0.04) and white blood cells (OR:1.0; 95%CI:1.0-1.0, P=0.002) emerged as independent predictors of AKI among univariate predictors such as mean arterial blood pressure, duration of general anesthesia, ICU sedation, cardiopulmonary bypass (CBP) time, the use of vasopressors and inotropes and the fluid balance at the 1st ICU day that included in the multivariate analysis model. AKI group had longer duration of mechanical ventilation [1113 (777 – 2195) vs 714 (511 – 1020) min, p=0.0001] and ICU length of stay [70 (28 – 129) vs 26 (21 – 51) hours, p=0.0001], higher rate of dialysis [7 vs 0 %, p=0.005], reintubation [10.9 vs 1.3 %, p=0.005], ICU-acquired weakness [16.4 vs 5.3 %, p=0.015], delirium [36.4 vs 23.8 %, p=0.001] and mortality [3.6 vs 0.7 %, p=0.046]. After a comparison between patient groups that used normal saline and patients that used balanced crystalloid fluids no significant difference was found regarding the occurrence of AKI. CONCLUSION: Patients undergoing cardiac surgery present frequently with AKI and hypechloremic metabolic acidosis after operation. EuroScore II, history of chronic kidney disease and white blood cell count are independent predictors of AKI development. The presence of AKI after cardiac surgery was associated with poor outcome. There was no significant association between type of crystalloids and AKI. After a comparison between patient groups that used normal saline and patients that used balanced crystalloid fluids no significant difference was found regarding the occurrence of AKI."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η κλινική σημασία της χορήγησης υγρών σε ασθενείς μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κιντή Χαραλαμπία","Kinti Charalampia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση αναπτύσσουν Οξεία Νεφρική Βλάβη (ΟΝΒ) αμέσως μετά την επέμβαση και κατά την παραμονή τους στη ΜΕΘ. Η παρούσα εργασία βασίστηκε στην υπόθεση ότι προεγχειρητικοί, διεγχειρητικοί και μετεγχειρητικοί παράγοντες σχετίζονται με την εμφάνιση ΟΝΒ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση και ότι η εμφάνιση ΟΝΒ επηρεάζει την πορεία των ασθενών. ΣΤΟΧΟΣ: Ο προσδιορισμός της επίδρασης της χορήγησης κρυσταλλοειδών διαλυμάτων με υψηλή συγκέντρωση σε Cl σε ασθενείς μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά την παραμονή τους στη ΜΕΘ. Συγκεκριμένα θα μελετηθεί η επίπτωση υπερχλωραιμικής μεταβολικής οξέωσης, οξείας νεφρικής βλάβης, η ανάγκη για υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας, η χορήγηση παραγώγων αίματος και η επιβίωση με σκοπό τη βελτιστοποίηση της στρατηγικής χορήγησης ενδοφλεβίων κρυσταλλοειδών διαλυμάτων. ΜΕΘΟΔΟΣ: Η παρούσα είναι προοπτική μελέτη παρατήρησης ενός κέντρου που περιλαμβάνει 210 (64 γυναίκες) συνεχόμενους ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν μέχρι την έξοδό τους από τη ΜΕΘ ή τον θάνατό τους. Καταγράφηκαν επίσης βασικά δημογραφικά στοιχεία, κλινικά περιεγχειρητικά χαρακτηριστικά και έκβαση ως προς τη διάρκεια μηχανικού αερισμού, χρόνο παραμονής στη ΜΕΘ, ανάγκη αιμοκάθαρσης, επαναδιασωλήνωση, αδυναμία λόγω ΜΕΘ, παραλήρημα και θνησιμότητα. Η νεφρική λειτουργία αξιολογήθηκε ενδελεχώς κατά την παραμονή στη ΜΕΘ και αύξηση της κρεατινίνης κατά 0.3mg/dl θεωρήθηκε ως ΟΝΒ σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση KDIGO. Μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση μεταβλητών πρόγνωσης ΟΝΒ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 55 ασθενείς (26.7%) ανέπτυξαν ΟΝΒ εντός 48 ωρών μετά την εισαγωγή τους στη ΜΕΘ. Από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης που πραγματοποιήθηκε, υψηλό Euroscore II (OR:1.18; 95%CI:1.06-1.31, P=0.003), ιστορικό νεφροπάθειας (OR:2.35; 95%CI:1.05-5.25, P=0.04), και λευκά αιμοσφαίρια (OR:1.0; 95%CI:1.0-1.0, P=0.002) αναδείχθηκαν ως ανεξάρτητες μεταβλητές πρόγνωσης ΟΝΒ ανάμεσα σε μονοπαραγοντικές μεταβλητές πρόγνωσης που περιελάμβανε το μοντέλο πολυπαραγοντικής ανάλυσης όπως μέση αρτηριακή πίεση, διάρκεια γενικής αναισθησίας, καταστολή ΜΕΘ, διάρκεια εξωσωματικής κυκλοφορίας, τη χρήση αγγειοσυσπαστικών και ινότροπων και το ισοζύγιο υγρών κατά την 1η μέρα παραμονής στη ΜΕΘ. Η ομάδα ασθενών ΟΝΒ παρουσίασε μεγαλύτερη διάρκεια σε μηχανικό αερισμό [1113 (777 – 2195) έναντι 714 (511 – 1020) min, p=0.0001], σε παραμονή στη ΜΕΘ [70 (28 – 129) έναντι 26 (21 – 51) hours, p=0.0001], υψηλότερη συχνότητα αιμοκάθαρσης [7 έναντι 0 %, p=0.005], επαναδιασωλήνωσης [10.9 έναντι 1.3 %, p=0.005], μυϊκής αδυναμίας σχετιζόμενη με τη ΜΕΘ [16.4 έναντι 5.3 %, p=0.015], παραληρήματος [36.4 έναντι 23.8 %, p=0.001] και θνησιμότητας [3.6 έναντι 0.7 %, p=0.046]. Μετά από σύγκριση των ομάδων ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε φυσιολογικός ορός και ισότονα κρυσταλλοειδή διαλύματα, δεν προέκυψε σημαντική διαφορά ως προς την εμφάνιση οξείας νεφρικής βλάβης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι καρδιοχειρουργημένοι ασθενείς παρουσιάζουν συχνά ΟΝΒ και υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση μετά την επέμβαση. Το Euroscore II, το ιστορικό χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας και το πλήθος λευκών αιμοσφαιρίων αποτελούν ανεξάρτητες μεταβλητές πρόγνωσης ΟΝΒ. Η εμφάνιση ΟΝΒ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση συσχετίστηκε με αρνητική έκβαση. Δεν προέκυψε συσχέτιση μεταξύ του τύπου των κρυσταλλοειδών και της εμφάνισης ΟΝΒ.","BACKGROUND: Patients undergoing cardiac surgery develop acute kidney injury (AKI) immediately post-operation during ICU admission. We hypothesized that various pre-, intra-, and post-operative risk factors are involved in AKI presentation after cardiac surgery and AKI occurrence may affect outcome in these patients. AIM:To determine the impact of crystalloid fluids with high Cl concentration on patients after cardiosurgery. In particular the impact of hyperchloremic metabolic acidocis, AKI, the need for dialysis, blood products and survival, aiming for the optimization of the intravenous use of crystalloid fluids. METHODS:This was an observational single center, tertiary care setting study, which enrolled 210 (64 females) consecutive patients, admitted to ICU after cardiac surgery. Patients were followed-up until ICU discharge or death. Baseline demographics, clinical peri-operative characteristics and outcome in terms of mechanical ventilation duration, ICU length of stay, rate of dialysis, reintubation, ICU-acquired weakness, delirium and mortality were also recorded. Kidney function was assessed thoroughly during ICU stay and an increase in serum creatinine by 0.3mg/dl was considered as AKI, according to KDIGO classification. Univariate and multivariate logistic regression analysis was performed to assess predictor variables for AKI development. RESULTS:55 patients (26.7%) developed AKI within 48 hours after ICU admission. From the logistic regression analysis performed, high EuroScore II (OR:1.18; 95%CI:1.06-1.31, P=0.003), history of kidney disease (OR:2.35; 95%CI:1.05-5.25, P=0.04) and white blood cells (OR:1.0; 95%CI:1.0-1.0, P=0.002) emerged as independent predictors of AKI among univariate predictors such as mean arterial blood pressure, duration of general anesthesia, ICU sedation, cardiopulmonary bypass (CBP) time, the use of vasopressors and inotropes and the fluid balance at the 1st ICU day that included in the multivariate analysis model. AKI group had longer duration of mechanical ventilation [1113 (777 – 2195) vs 714 (511 – 1020) min, p=0.0001] and ICU length of stay [70 (28 – 129) vs 26 (21 – 51) hours, p=0.0001], higher rate of dialysis [7 vs 0 %, p=0.005], reintubation [10.9 vs 1.3 %, p=0.005], ICU-acquired weakness [16.4 vs 5.3 %, p=0.015], delirium [36.4 vs 23.8 %, p=0.001] and mortality [3.6 vs 0.7 %, p=0.046]. After a comparison between patient groups that used normal saline and patients that used balanced crystalloid fluids no significant difference was found regarding the occurrence of AKI. CONCLUSION: Patients undergoing cardiac surgery present frequently with AKI and hypechloremic metabolic acidosis after operation. EuroScore II, history of chronic kidney disease and white blood cell count are independent predictors of AKI development. The presence of AKI after cardiac surgery was associated with poor outcome. There was no significant association between type of crystalloids and AKI. After a comparison between patient groups that used normal saline and patients that used balanced crystalloid fluids no significant difference was found regarding the occurrence of AKI."],"dc:identifier":["uoadl:2948267","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948267"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η κλινική σημασία της χορήγησης υγρών σε ασθενείς μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:17Z"}