{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2948377"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2948377","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της σχέσης των επιπέδων ουρικού οξέος και της HbA1c σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου II","abstract":"Εισαγωγή: Ο ΣΔ II αποτελεί μια χρόνια μεταβολική οντότητα, με συνεχώς αυξανόμενη επίπτωση. Σήμερα, έχει παρατηρηθεί μία εκρηκτική αύξηση της γνώσης από την επιστημονική κοινότητα, σχετικά με σημαντικούς παράγοντες που φαίνεται να παίζουν ρόλο σε επίπεδο παθοφυσιολογίας της νόσου. Ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι εξετάζονται είναι η HbA1c και το ουρικό οξύ. Σκοπός: Διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ των επιπέδων ουρικού οξέος και HbA1c μεταξύ ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Μεθοδολογία: Στη μελέτη εντάχθηκαν 119 ασθενείς με ΣΔτ2. Στην παρούσα αναδρομική μελέτη συλλέχθηκαν δεδομένα από ασθενείς οι οποίοι πάσχουν χρόνια από διαβήτη προκειμένου να ελεγχθεί η μεταβολή του ουρικού οξέος συγκριτικά με την HbA1C με την πάροδο των ετών. Αποτελέσματα: Η ολική και η LDL χοληστερόλη μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά κατά τη λήξη. H διάμεση ολική χοληστερόλη είχε ελαττωθεί κατά 20mg/dl, από 171mg/dl σε 151mg/dl, και η μέση LDL χοληστερόλη κατά 14mg/dl, από 97mg/dl σε 83mg/dl. Στατιστικά σημαντική μείωση της HbA1c κατά το 3ο έτος σε σχέση με την έναρξη της μελέτης. Τα αρχικά επίπεδα ουρικού οξέος συσχετίστηκαν θετικά με το ΔΜΣ. Ο ΔΜΣ συσχετίστηκε επιπλέον θετικά με τις αρχικές τιμές HbA1c. Μέτρια θετική σχέση είχαν και τα επίπεδα τριγλυκεριδίων σε σχέση με τη HbA1c. Μέτρια αρνητική συσχέτιση εμφάνισαν τα επίπεδα HDL χοληστερόλης σε σχέση με τη HbA1c. Επιπρόσθετα, οι γυναίκες ασθενείς σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερες τιμές HbA1c κατά την έναρξη σε σχέση με τους άνδρες. Συμπεράσματα: Συνοψίζοντας, δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στο ουρικό οξύ και στη HbA1c σε ασθενείς με ΣΔτ2.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο ΣΔ II αποτελεί μια χρόνια μεταβολική οντότητα, με συνεχώς αυξανόμενη επίπτωση. Σήμερα, έχει παρατηρηθεί μία εκρηκτική αύξηση της γνώσης από την επιστημονική κοινότητα, σχετικά με σημαντικούς παράγοντες που φαίνεται να παίζουν ρόλο σε επίπεδο παθοφυσιολογίας της νόσου. Ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι εξετάζονται είναι η HbA1c και το ουρικό οξύ. Σκοπός: Διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ των επιπέδων ουρικού οξέος και HbA1c μεταξύ ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Μεθοδολογία: Στη μελέτη εντάχθηκαν 119 ασθενείς με ΣΔτ2. Στην παρούσα αναδρομική μελέτη συλλέχθηκαν δεδομένα από ασθενείς οι οποίοι πάσχουν χρόνια από διαβήτη προκειμένου να ελεγχθεί η μεταβολή του ουρικού οξέος συγκριτικά με την HbA1C με την πάροδο των ετών. Αποτελέσματα: Η ολική και η LDL χοληστερόλη μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά κατά τη λήξη. H διάμεση ολική χοληστερόλη είχε ελαττωθεί κατά 20mg/dl, από 171mg/dl σε 151mg/dl, και η μέση LDL χοληστερόλη κατά 14mg/dl, από 97mg/dl σε 83mg/dl. Στατιστικά σημαντική μείωση της HbA1c κατά το 3ο έτος σε σχέση με την έναρξη της μελέτης. Τα αρχικά επίπεδα ουρικού οξέος συσχετίστηκαν θετικά με το ΔΜΣ. Ο ΔΜΣ συσχετίστηκε επιπλέον θετικά με τις αρχικές τιμές HbA1c. Μέτρια θετική σχέση είχαν και τα επίπεδα τριγλυκεριδίων σε σχέση με τη HbA1c. Μέτρια αρνητική συσχέτιση εμφάνισαν τα επίπεδα HDL χοληστερόλης σε σχέση με τη HbA1c. Επιπρόσθετα, οι γυναίκες ασθενείς σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερες τιμές HbA1c κατά την έναρξη σε σχέση με τους άνδρες. Συμπεράσματα: Συνοψίζοντας, δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στο ουρικό οξύ και στη HbA1c σε ασθενείς με ΣΔτ2.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζησάββα Κοραλία","Hadjisavva Koralia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2948377"],"render_values":[{"text":"uoadl:2948377","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948377","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948377","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2948377","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζησάββα Κοραλία","Hadjisavva Koralia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2948377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948377"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο ΣΔ II αποτελεί μια χρόνια μεταβολική οντότητα, με συνεχώς αυξανόμενη επίπτωση. Σήμερα, έχει παρατηρηθεί μία εκρηκτική αύξηση της γνώσης από την επιστημονική κοινότητα, σχετικά με σημαντικούς παράγοντες που φαίνεται να παίζουν ρόλο σε επίπεδο παθοφυσιολογίας της νόσου. Ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι εξετάζονται είναι η HbA1c και το ουρικό οξύ. Σκοπός: Διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ των επιπέδων ουρικού οξέος και HbA1c μεταξύ ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Μεθοδολογία: Στη μελέτη εντάχθηκαν 119 ασθενείς με ΣΔτ2. Στην παρούσα αναδρομική μελέτη συλλέχθηκαν δεδομένα από ασθενείς οι οποίοι πάσχουν χρόνια από διαβήτη προκειμένου να ελεγχθεί η μεταβολή του ουρικού οξέος συγκριτικά με την HbA1C με την πάροδο των ετών. Αποτελέσματα: Η ολική και η LDL χοληστερόλη μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά κατά τη λήξη. H διάμεση ολική χοληστερόλη είχε ελαττωθεί κατά 20mg/dl, από 171mg/dl σε 151mg/dl, και η μέση LDL χοληστερόλη κατά 14mg/dl, από 97mg/dl σε 83mg/dl. Στατιστικά σημαντική μείωση της HbA1c κατά το 3ο έτος σε σχέση με την έναρξη της μελέτης. Τα αρχικά επίπεδα ουρικού οξέος συσχετίστηκαν θετικά με το ΔΜΣ. Ο ΔΜΣ συσχετίστηκε επιπλέον θετικά με τις αρχικές τιμές HbA1c. Μέτρια θετική σχέση είχαν και τα επίπεδα τριγλυκεριδίων σε σχέση με τη HbA1c. Μέτρια αρνητική συσχέτιση εμφάνισαν τα επίπεδα HDL χοληστερόλης σε σχέση με τη HbA1c. Επιπρόσθετα, οι γυναίκες ασθενείς σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερες τιμές HbA1c κατά την έναρξη σε σχέση με τους άνδρες. Συμπεράσματα: Συνοψίζοντας, δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στο ουρικό οξύ και στη HbA1c σε ασθενείς με ΣΔτ2.","Introduction: Type II diabetes is a metabolic disorder with an ever-increasing impact. Today, there has been an explosive increase in knowledge by the scientific community about important factors that seem to play a role in the pathophysiology of the disease. Among the factors under consideration are HbA1c and uric acid, a product of purine metabolism. Objectives: The relationship between uric acid and ΗbA1c levels between patients with type 2 diabetes was investigated. Methodology: The study included 119 patients with type 2 diabetes. Τhe present retrospective study, data were collected from patients with chronic diabetes to monitor uric acid changes compared to HbA1C over the years. Results: Total and LDL cholesterol decreased statistically significantly at the end of the study. More specifically, the median total cholesterol was reduced by 20mg / dl, from 171mg / dl to 151mg / dl, and the mean LDL cholesterol by 14mg / dl, from 97mg / dl to 83mg / dl. Statistically significant decrease in ΗbA1c in the 3rd year compared to the start of the study. Initial uric acid levels were positively correlated with BMI. BMI was also positively correlated with baseline HbA1c values. Triglyceride levels were also moderately positive for HbA1c. HDL cholesterol levels were moderately negative for HbA1c. In addition, female patients had statistically significantly higher glycosylated hemoglobin values at baseline than men. Conclusions: In summary, there is no statistically significant relationship between uric acid and HbA1c in patients with type 2 diabetes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της σχέσης των επιπέδων ουρικού οξέος και της HbA1c σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου II"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζησάββα Κοραλία","Hadjisavva Koralia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο ΣΔ II αποτελεί μια χρόνια μεταβολική οντότητα, με συνεχώς αυξανόμενη επίπτωση. Σήμερα, έχει παρατηρηθεί μία εκρηκτική αύξηση της γνώσης από την επιστημονική κοινότητα, σχετικά με σημαντικούς παράγοντες που φαίνεται να παίζουν ρόλο σε επίπεδο παθοφυσιολογίας της νόσου. Ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι εξετάζονται είναι η HbA1c και το ουρικό οξύ. Σκοπός: Διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ των επιπέδων ουρικού οξέος και HbA1c μεταξύ ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Μεθοδολογία: Στη μελέτη εντάχθηκαν 119 ασθενείς με ΣΔτ2. Στην παρούσα αναδρομική μελέτη συλλέχθηκαν δεδομένα από ασθενείς οι οποίοι πάσχουν χρόνια από διαβήτη προκειμένου να ελεγχθεί η μεταβολή του ουρικού οξέος συγκριτικά με την HbA1C με την πάροδο των ετών. Αποτελέσματα: Η ολική και η LDL χοληστερόλη μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά κατά τη λήξη. H διάμεση ολική χοληστερόλη είχε ελαττωθεί κατά 20mg/dl, από 171mg/dl σε 151mg/dl, και η μέση LDL χοληστερόλη κατά 14mg/dl, από 97mg/dl σε 83mg/dl. Στατιστικά σημαντική μείωση της HbA1c κατά το 3ο έτος σε σχέση με την έναρξη της μελέτης. Τα αρχικά επίπεδα ουρικού οξέος συσχετίστηκαν θετικά με το ΔΜΣ. Ο ΔΜΣ συσχετίστηκε επιπλέον θετικά με τις αρχικές τιμές HbA1c. Μέτρια θετική σχέση είχαν και τα επίπεδα τριγλυκεριδίων σε σχέση με τη HbA1c. Μέτρια αρνητική συσχέτιση εμφάνισαν τα επίπεδα HDL χοληστερόλης σε σχέση με τη HbA1c. Επιπρόσθετα, οι γυναίκες ασθενείς σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερες τιμές HbA1c κατά την έναρξη σε σχέση με τους άνδρες. Συμπεράσματα: Συνοψίζοντας, δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στο ουρικό οξύ και στη HbA1c σε ασθενείς με ΣΔτ2.","Introduction: Type II diabetes is a metabolic disorder with an ever-increasing impact. Today, there has been an explosive increase in knowledge by the scientific community about important factors that seem to play a role in the pathophysiology of the disease. Among the factors under consideration are HbA1c and uric acid, a product of purine metabolism. Objectives: The relationship between uric acid and ΗbA1c levels between patients with type 2 diabetes was investigated. Methodology: The study included 119 patients with type 2 diabetes. Τhe present retrospective study, data were collected from patients with chronic diabetes to monitor uric acid changes compared to HbA1C over the years. Results: Total and LDL cholesterol decreased statistically significantly at the end of the study. More specifically, the median total cholesterol was reduced by 20mg / dl, from 171mg / dl to 151mg / dl, and the mean LDL cholesterol by 14mg / dl, from 97mg / dl to 83mg / dl. Statistically significant decrease in ΗbA1c in the 3rd year compared to the start of the study. Initial uric acid levels were positively correlated with BMI. BMI was also positively correlated with baseline HbA1c values. Triglyceride levels were also moderately positive for HbA1c. HDL cholesterol levels were moderately negative for HbA1c. In addition, female patients had statistically significantly higher glycosylated hemoglobin values at baseline than men. Conclusions: In summary, there is no statistically significant relationship between uric acid and HbA1c in patients with type 2 diabetes."],"dc:identifier":["uoadl:2948377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2948377"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της σχέσης των επιπέδων ουρικού οξέος και της HbA1c σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου II"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:17Z"}