{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2949069"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2949069","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαταραχές της ινωδόλυσης σε ασθενείς που πάσχουν από μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (ΜΑΛΝΗ) αποτελεί τη συχνότερη αιτία χρόνιας ηπατικής νόσου στον ανεπτυγμένο κόσμο. Ο επιπολασμός της νόσου φτάνει στο 25% του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως. Οι πάσχοντες από ΜΑΛΝΗ παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά θνητότητας, η οποία συνδέεται κυρίως με καρδιαγγειακά αίτια. Ο αυξημένος καρδιαγγειακός κίνδυνος έχει συσχετιστεί, σε ένα βαθμό τουλάχιστον, με την παρουσία ενός προθρομβωτικού φαινοτύπου, παρ’ ότι τα αποτελέσματα της ανάλυσης της αιμόστασης σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ είναι αντικρουόμενα. Με τα παρόντα δεδομένα δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τη συμβολή της υπερπηκτικότητας στον αυξημένο θρομβωτικό κίνδυνο των ασθενών που πάσχουν από ΜΑΛΝΗ. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση των διαταραχών της ινωδόλυσης σε ασθενείς με μη-κιρρωτική ΜΑΛΝΗ. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Συμπεριλήφθηκαν 50 ασθενείς με υπερηχογραφικά διαπιστωμένη ΜΑΛΝΗ (άρρενες:48%, μέση ηλικία:56+/-12,2 έτη, μέσο BMI:28.2+/-3.9, FIB4: 70%<1.45, 30% 1.45-3.25). Εξαιρέθηκαν ασθενείς με κίρρωση, ιογενή/άλλη δευτεροπαθή ηπατίτιδα, ιστορικό κατάχρησης οινοπνεύματος, ιστορικό συγγενούς ή επίκτητης θρομβοφιλίας, ενεργό λοίμωξη, νεοπλασματική νόσο καθώς και νοσηλευόμενοι ασθενείς και έγκυες γυναίκες. Καταγράφηκαν τα επιδημιολογικά και βιομετρικά στοιχεία των ασθενών, δεδομένα σχετικά με την παρουσία παραγόντων μεταβολικού κινδύνου από το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, εργαστηριακές εξετάσεις (ηπατική βιοχημεία, τιμές αιμοπεταλίων) και έγινε υπολογισμός του σκορ Fibrosis-4 (FIB-4). Μετρήθηκαν κλασσικές παράμετροι της αιμόστασης (PT, APTT, INR, ινωδογόνο) και παράγοντες ινωδόλυσης (fXIII, D-dimers, PAI-1) καθώς και η φερριτίνη ορού. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Όλοι οι ασθενείς είχαν φυσιολογικές τιμές fXIII. Δεν παρατηρήθηκαν αυξημένες τιμές PAI-1. 11/50 ασθενείς παρουσίαζαν παθολογικές τιμές D-dimers. Διαπιστώθηκε συσχέτιση του δείκτη μάζας σώματος, των αιμοπεταλίων και του καπνίσματος με τα δ-διμερή σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0.05). Με χρήση πολυπαραγοντικής γραμμικής παλινδρόμησης καταγράφηκε η επίδραση του εκάστοτε παράγοντα κινδύνου (ή/και συνδυασμού αυτών) στην τιμή των δ-διμερών, χωρίς να είναι δυνατή η ανάδειξη στατιστικά σημαντικών αποτελεσμάτων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στους ασθενείς με ΜΑΛΝΗ έχει περιγραφεί μια διαταραχή ισορροπίας ανάμεσα σε προπηκτικούς και αντιπηκτικούς παράγοντες που μπορεί να οδηγήσει σε υπερπηκτικό φαινότυπο. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ και περιορισμένη ίνωση, το ινωδολυτικό σύστημα δεν φαίνεται να επηρεάζεται σημαντικά και συμβάλλει, αλλά σε μικρότερο βαθμό, στην εκδήλωση αυτού του φαινοτύπου.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (ΜΑΛΝΗ) αποτελεί τη συχνότερη αιτία χρόνιας ηπατικής νόσου στον ανεπτυγμένο κόσμο. Ο επιπολασμός της νόσου φτάνει στο 25% του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως. Οι πάσχοντες από ΜΑΛΝΗ παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά θνητότητας, η οποία συνδέεται κυρίως με καρδιαγγειακά αίτια. Ο αυξημένος καρδιαγγειακός κίνδυνος έχει συσχετιστεί, σε ένα βαθμό τουλάχιστον, με την παρουσία ενός προθρομβωτικού φαινοτύπου, παρ’ ότι τα αποτελέσματα της ανάλυσης της αιμόστασης σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ είναι αντικρουόμενα. Με τα παρόντα δεδομένα δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τη συμβολή της υπερπηκτικότητας στον αυξημένο θρομβωτικό κίνδυνο των ασθενών που πάσχουν από ΜΑΛΝΗ. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση των διαταραχών της ινωδόλυσης σε ασθενείς με μη-κιρρωτική ΜΑΛΝΗ. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Συμπεριλήφθηκαν 50 ασθενείς με υπερηχογραφικά διαπιστωμένη ΜΑΛΝΗ (άρρενες:48%, μέση ηλικία:56+/-12,2 έτη, μέσο BMI:28.2+/-3.9, FIB4: 70%&lt;1.45, 30% 1.45-3.25). Εξαιρέθηκαν ασθενείς με κίρρωση, ιογενή/άλλη δευτεροπαθή ηπατίτιδα, ιστορικό κατάχρησης οινοπνεύματος, ιστορικό συγγενούς ή επίκτητης θρομβοφιλίας, ενεργό λοίμωξη, νεοπλασματική νόσο καθώς και νοσηλευόμενοι ασθενείς και έγκυες γυναίκες. Καταγράφηκαν τα επιδημιολογικά και βιομετρικά στοιχεία των ασθενών, δεδομένα σχετικά με την παρουσία παραγόντων μεταβολικού κινδύνου από το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, εργαστηριακές εξετάσεις (ηπατική βιοχημεία, τιμές αιμοπεταλίων) και έγινε υπολογισμός του σκορ Fibrosis-4 (FIB-4). Μετρήθηκαν κλασσικές παράμετροι της αιμόστασης (PT, APTT, INR, ινωδογόνο) και παράγοντες ινωδόλυσης (fXIII, D-dimers, PAI-1) καθώς και η φερριτίνη ορού. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Όλοι οι ασθενείς είχαν φυσιολογικές τιμές fXIII. Δεν παρατηρήθηκαν αυξημένες τιμές PAI-1. 11/50 ασθενείς παρουσίαζαν παθολογικές τιμές D-dimers. Διαπιστώθηκε συσχέτιση του δείκτη μάζας σώματος, των αιμοπεταλίων και του καπνίσματος με τα δ-διμερή σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p&lt;0.05). Με χρήση πολυπαραγοντικής γραμμικής παλινδρόμησης καταγράφηκε η επίδραση του εκάστοτε παράγοντα κινδύνου (ή/και συνδυασμού αυτών) στην τιμή των δ-διμερών, χωρίς να είναι δυνατή η ανάδειξη στατιστικά σημαντικών αποτελεσμάτων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στους ασθενείς με ΜΑΛΝΗ έχει περιγραφεί μια διαταραχή ισορροπίας ανάμεσα σε προπηκτικούς και αντιπηκτικούς παράγοντες που μπορεί να οδηγήσει σε υπερπηκτικό φαινότυπο. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ και περιορισμένη ίνωση, το ινωδολυτικό σύστημα δεν φαίνεται να επηρεάζεται σημαντικά και συμβάλλει, αλλά σε μικρότερο βαθμό, στην εκδήλωση αυτού του φαινοτύπου.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπανουδάκη Αναστασία","Spanoudaki Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2949069"],"render_values":[{"text":"uoadl:2949069","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2949069","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2949069","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2949069","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπανουδάκη Αναστασία","Spanoudaki Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2949069","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2949069"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (ΜΑΛΝΗ) αποτελεί τη συχνότερη αιτία χρόνιας ηπατικής νόσου στον ανεπτυγμένο κόσμο. Ο επιπολασμός της νόσου φτάνει στο 25% του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως. Οι πάσχοντες από ΜΑΛΝΗ παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά θνητότητας, η οποία συνδέεται κυρίως με καρδιαγγειακά αίτια. Ο αυξημένος καρδιαγγειακός κίνδυνος έχει συσχετιστεί, σε ένα βαθμό τουλάχιστον, με την παρουσία ενός προθρομβωτικού φαινοτύπου, παρ’ ότι τα αποτελέσματα της ανάλυσης της αιμόστασης σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ είναι αντικρουόμενα. Με τα παρόντα δεδομένα δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τη συμβολή της υπερπηκτικότητας στον αυξημένο θρομβωτικό κίνδυνο των ασθενών που πάσχουν από ΜΑΛΝΗ. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση των διαταραχών της ινωδόλυσης σε ασθενείς με μη-κιρρωτική ΜΑΛΝΗ. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Συμπεριλήφθηκαν 50 ασθενείς με υπερηχογραφικά διαπιστωμένη ΜΑΛΝΗ (άρρενες:48%, μέση ηλικία:56+/-12,2 έτη, μέσο BMI:28.2+/-3.9, FIB4: 70%<1.45, 30% 1.45-3.25). Εξαιρέθηκαν ασθενείς με κίρρωση, ιογενή/άλλη δευτεροπαθή ηπατίτιδα, ιστορικό κατάχρησης οινοπνεύματος, ιστορικό συγγενούς ή επίκτητης θρομβοφιλίας, ενεργό λοίμωξη, νεοπλασματική νόσο καθώς και νοσηλευόμενοι ασθενείς και έγκυες γυναίκες. Καταγράφηκαν τα επιδημιολογικά και βιομετρικά στοιχεία των ασθενών, δεδομένα σχετικά με την παρουσία παραγόντων μεταβολικού κινδύνου από το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, εργαστηριακές εξετάσεις (ηπατική βιοχημεία, τιμές αιμοπεταλίων) και έγινε υπολογισμός του σκορ Fibrosis-4 (FIB-4). Μετρήθηκαν κλασσικές παράμετροι της αιμόστασης (PT, APTT, INR, ινωδογόνο) και παράγοντες ινωδόλυσης (fXIII, D-dimers, PAI-1) καθώς και η φερριτίνη ορού. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Όλοι οι ασθενείς είχαν φυσιολογικές τιμές fXIII. Δεν παρατηρήθηκαν αυξημένες τιμές PAI-1. 11/50 ασθενείς παρουσίαζαν παθολογικές τιμές D-dimers. Διαπιστώθηκε συσχέτιση του δείκτη μάζας σώματος, των αιμοπεταλίων και του καπνίσματος με τα δ-διμερή σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0.05). Με χρήση πολυπαραγοντικής γραμμικής παλινδρόμησης καταγράφηκε η επίδραση του εκάστοτε παράγοντα κινδύνου (ή/και συνδυασμού αυτών) στην τιμή των δ-διμερών, χωρίς να είναι δυνατή η ανάδειξη στατιστικά σημαντικών αποτελεσμάτων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στους ασθενείς με ΜΑΛΝΗ έχει περιγραφεί μια διαταραχή ισορροπίας ανάμεσα σε προπηκτικούς και αντιπηκτικούς παράγοντες που μπορεί να οδηγήσει σε υπερπηκτικό φαινότυπο. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ και περιορισμένη ίνωση, το ινωδολυτικό σύστημα δεν φαίνεται να επηρεάζεται σημαντικά και συμβάλλει, αλλά σε μικρότερο βαθμό, στην εκδήλωση αυτού του φαινοτύπου.","INTRODUCTION: The prevalence of non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) has risen and it is now the most common cause of liver disease in the developed world, reaching 25% of the global adult population. NAFLD patients exhibit high mortality rates, mainly due to cardiovascular causes. NAFLD is strongly associated with a prothrombotic tendency, which may, at least in part, contribute to the increased cardiovascular risk observed in these patients. Studies of the hemostatic profile of patients suffering from NAFLD have shown conflicting results. Taking current contemporary data into consideration, it remains unclear if hypercoagulability contributes to an increased thrombotic risk in patients suffering from NAFLD. AIM: The aim of the study was to investigate fibrinolysis disorders in patients suffering from non-cirrhotic NAFLD. MATERIALS AND METHODS: 50 patients suffering from ultrasound-diagnosed NAFLD were included in the study (male:48%, mean age:56+/-12,2 years, mean BMI:28.2+/-3.9, FIB4: 70%<1.45, 30% 1.45-3.25). Patients suffering from cirrhosis, viral/other secondary hepatitis, alcohol abuse history, history of familial/aquired thrombophilia, active infection or neoplasm, hospitalised patients and pregnant women, were excluded. Patients’ characteristics, including epidemiological and biometric data, the presence of metabolic syndrome risk factors and laboratory results (liver function tests, platelet values) were recorded. The Fibrosis-4 index (FIB-4) was calculated for all patients. Blood samples were drawn for laboratory testing, using conventional hemostasis assays (PT, APTT, INR, fibrinogen), fibrinolytic assays (fXIII, D-dimers, PAI-1) and ferritin measurement. RESULTS: Factor XIII levels were within reference range for all patients. No patient demonstrated high PAI-1 levels. D-dimers values were beyond normal values for 11/50 patients. A correlation between high D-dimers values, body mass index, platelet values and smoking was found to be statistically important (p<0.05). Using multivariate linear regression models, the effect of each risk factor (or combination of them) on the observed D-dimers value, was studied. Statistically important correlations were not observed. CONCLUSIONS: NAFLD patients suffer from a hemostatic imbalance between procoagulant and anticoagulant factors, which may be expressed as a prothrombotic phenotype. The results of the present study show that the fibrinolytic system of NAFLD patients without advanced fibrosis, does not seem to be seriously affected by the disease. In this patient category, fibrinolysis contributes in a limited way in the manifestation of the procoagulant phenotype."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαταραχές της ινωδόλυσης σε ασθενείς που πάσχουν από μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπανουδάκη Αναστασία","Spanoudaki Anastasia"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (ΜΑΛΝΗ) αποτελεί τη συχνότερη αιτία χρόνιας ηπατικής νόσου στον ανεπτυγμένο κόσμο. Ο επιπολασμός της νόσου φτάνει στο 25% του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως. Οι πάσχοντες από ΜΑΛΝΗ παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά θνητότητας, η οποία συνδέεται κυρίως με καρδιαγγειακά αίτια. Ο αυξημένος καρδιαγγειακός κίνδυνος έχει συσχετιστεί, σε ένα βαθμό τουλάχιστον, με την παρουσία ενός προθρομβωτικού φαινοτύπου, παρ’ ότι τα αποτελέσματα της ανάλυσης της αιμόστασης σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ είναι αντικρουόμενα. Με τα παρόντα δεδομένα δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τη συμβολή της υπερπηκτικότητας στον αυξημένο θρομβωτικό κίνδυνο των ασθενών που πάσχουν από ΜΑΛΝΗ. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση των διαταραχών της ινωδόλυσης σε ασθενείς με μη-κιρρωτική ΜΑΛΝΗ. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Συμπεριλήφθηκαν 50 ασθενείς με υπερηχογραφικά διαπιστωμένη ΜΑΛΝΗ (άρρενες:48%, μέση ηλικία:56+/-12,2 έτη, μέσο BMI:28.2+/-3.9, FIB4: 70%<1.45, 30% 1.45-3.25). Εξαιρέθηκαν ασθενείς με κίρρωση, ιογενή/άλλη δευτεροπαθή ηπατίτιδα, ιστορικό κατάχρησης οινοπνεύματος, ιστορικό συγγενούς ή επίκτητης θρομβοφιλίας, ενεργό λοίμωξη, νεοπλασματική νόσο καθώς και νοσηλευόμενοι ασθενείς και έγκυες γυναίκες. Καταγράφηκαν τα επιδημιολογικά και βιομετρικά στοιχεία των ασθενών, δεδομένα σχετικά με την παρουσία παραγόντων μεταβολικού κινδύνου από το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, εργαστηριακές εξετάσεις (ηπατική βιοχημεία, τιμές αιμοπεταλίων) και έγινε υπολογισμός του σκορ Fibrosis-4 (FIB-4). Μετρήθηκαν κλασσικές παράμετροι της αιμόστασης (PT, APTT, INR, ινωδογόνο) και παράγοντες ινωδόλυσης (fXIII, D-dimers, PAI-1) καθώς και η φερριτίνη ορού. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Όλοι οι ασθενείς είχαν φυσιολογικές τιμές fXIII. Δεν παρατηρήθηκαν αυξημένες τιμές PAI-1. 11/50 ασθενείς παρουσίαζαν παθολογικές τιμές D-dimers. Διαπιστώθηκε συσχέτιση του δείκτη μάζας σώματος, των αιμοπεταλίων και του καπνίσματος με τα δ-διμερή σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0.05). Με χρήση πολυπαραγοντικής γραμμικής παλινδρόμησης καταγράφηκε η επίδραση του εκάστοτε παράγοντα κινδύνου (ή/και συνδυασμού αυτών) στην τιμή των δ-διμερών, χωρίς να είναι δυνατή η ανάδειξη στατιστικά σημαντικών αποτελεσμάτων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στους ασθενείς με ΜΑΛΝΗ έχει περιγραφεί μια διαταραχή ισορροπίας ανάμεσα σε προπηκτικούς και αντιπηκτικούς παράγοντες που μπορεί να οδηγήσει σε υπερπηκτικό φαινότυπο. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ και περιορισμένη ίνωση, το ινωδολυτικό σύστημα δεν φαίνεται να επηρεάζεται σημαντικά και συμβάλλει, αλλά σε μικρότερο βαθμό, στην εκδήλωση αυτού του φαινοτύπου.","INTRODUCTION: The prevalence of non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) has risen and it is now the most common cause of liver disease in the developed world, reaching 25% of the global adult population. NAFLD patients exhibit high mortality rates, mainly due to cardiovascular causes. NAFLD is strongly associated with a prothrombotic tendency, which may, at least in part, contribute to the increased cardiovascular risk observed in these patients. Studies of the hemostatic profile of patients suffering from NAFLD have shown conflicting results. Taking current contemporary data into consideration, it remains unclear if hypercoagulability contributes to an increased thrombotic risk in patients suffering from NAFLD. AIM: The aim of the study was to investigate fibrinolysis disorders in patients suffering from non-cirrhotic NAFLD. MATERIALS AND METHODS: 50 patients suffering from ultrasound-diagnosed NAFLD were included in the study (male:48%, mean age:56+/-12,2 years, mean BMI:28.2+/-3.9, FIB4: 70%<1.45, 30% 1.45-3.25). Patients suffering from cirrhosis, viral/other secondary hepatitis, alcohol abuse history, history of familial/aquired thrombophilia, active infection or neoplasm, hospitalised patients and pregnant women, were excluded. Patients’ characteristics, including epidemiological and biometric data, the presence of metabolic syndrome risk factors and laboratory results (liver function tests, platelet values) were recorded. The Fibrosis-4 index (FIB-4) was calculated for all patients. Blood samples were drawn for laboratory testing, using conventional hemostasis assays (PT, APTT, INR, fibrinogen), fibrinolytic assays (fXIII, D-dimers, PAI-1) and ferritin measurement. RESULTS: Factor XIII levels were within reference range for all patients. No patient demonstrated high PAI-1 levels. D-dimers values were beyond normal values for 11/50 patients. A correlation between high D-dimers values, body mass index, platelet values and smoking was found to be statistically important (p<0.05). Using multivariate linear regression models, the effect of each risk factor (or combination of them) on the observed D-dimers value, was studied. Statistically important correlations were not observed. CONCLUSIONS: NAFLD patients suffer from a hemostatic imbalance between procoagulant and anticoagulant factors, which may be expressed as a prothrombotic phenotype. The results of the present study show that the fibrinolytic system of NAFLD patients without advanced fibrosis, does not seem to be seriously affected by the disease. In this patient category, fibrinolysis contributes in a limited way in the manifestation of the procoagulant phenotype."],"dc:identifier":["uoadl:2949069","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2949069"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαταραχές της ινωδόλυσης σε ασθενείς που πάσχουν από μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:19Z"}