{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2949123"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2949123","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι ενδαγγειακές τεχνικές έναντι της χειρουργικής θεραπείας στην αντιμετώπιση της στένωσης του ισθμού αορτής","abstract":"Σκοπός Οι ενδαγγειακές τεχνικές και ειδικά η αγγειοπλαστική με μπαλόνι (ΒΑ), έχουν πλέον ευρεία εφαρμογή στη στένωση του ισθμού αορτής. Στόχος της παρούσας ανασκόπησης ήταν να συγκρίνει τις ενδαγγειακές τεχνικές με τη χειρουργική θεραπεία στην αντιμετώπιση αυτής της πάθησης ως προς τα πρώιμα και όψιμα αποτελέσματα. Μέθοδοι Έγινε συστηµατική ανασκόπηση του PubMed και του Google Scholar για άρθρα που συνέκριναν τις ενδαγγειακές με τις χειρουργικές τεχνικές στη στένωση ισθμού αορτής, καθώς και για άρθρα σχετικά με αγγειοπλαστική με μπαλόνι και τοποθέτηση ενδαγγειακών προθέσεων ξεχωριστά. Έγινε καταγραφή δημογραφικών στοιχείων των ασθενών, καθώς και πρώιμων και όψιμων αποτελεσμάτων από την εφαρμογή των τριών τεχνικών. Η ανασκόπηση έγινε βάσει του PRISMA guidelines. Aποτελέσματα Επιλέχθηκαν συνολικά 42 μελέτες. Οι 12 εξ’ αυτών ήταν συγκριτικές μεταξύ χειρουργικών και ενδαγγειακών τεχνικών, οι 14 αφορούσαν την εφαρμoγή ενδαγγειακών προθέσεων και οι υπόλοιπες 11 αγγειοπλαστική με μπαλόνι. Όλες οι τεχνικές επέδειξαν καλά αποτελέσματα ως προς την άμεση μείωση της διαφοράς πίεσης μεταξύ άνω και κάτω άκρων. Οι ενδαγγειακές τεχνικές είχαν χαμηλότερη νοσηρότητα. Το ποσοστό επιπλοκών κυμαινόταν από 0 έως 53% στο χειρουργικό γκρούπ, από 0 έως 22% στο ΒΑ γκρούπ και από 0 έως 33% στο stent γκρούπ. Ο κίνδυνος ανευρυσμάτων ήταν μεγαλύτερος στο ΒΑ γκρούπ και κυμάνθηκε από 0 έως 43,8%, ενώ στο χειρουργικό και στο stent γκρούπ έφτασε έως 25% και 12,5% αντίστοιχα. Οι ενδαγγειακές τεχνικές και κυρίως η αγγειοπλαστική με μπαλόνι, ενέχουν υψηλότερο κίνδυνο επανεπέμβασης λόγω επαναστένωσης. Σε νεογνά και παιδιά, οι ενδαγγειακές τεχνικές είχαν καλά αποτελέσματα σε επαναστένωση ισθμού αορτής. Συμπέρασμα Οι ενδαγγειακές τεχνικές έχουν άριστα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση αυτόχθονης στένωσης ή επαναστένωσης ισθμού αορτής στους εφήβους και ενήλικες, όχι όμως και στα νεογνά και τα παιδιά. Είναι αναγκαία η διεξαγωγή μελετών με μακροχρόνια παρακολούθηση ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά για στένωση ισθμού αορτής, έτσι ώστε να εξαχθούν πιο ασφαλή συμπεράσματα.","abstract_html":"Σκοπός Οι ενδαγγειακές τεχνικές και ειδικά η αγγειοπλαστική με μπαλόνι (ΒΑ), έχουν πλέον ευρεία εφαρμογή στη στένωση του ισθμού αορτής. Στόχος της παρούσας ανασκόπησης ήταν να συγκρίνει τις ενδαγγειακές τεχνικές με τη χειρουργική θεραπεία στην αντιμετώπιση αυτής της πάθησης ως προς τα πρώιμα και όψιμα αποτελέσματα. Μέθοδοι Έγινε συστηµατική ανασκόπηση του PubMed και του Google Scholar για άρθρα που συνέκριναν τις ενδαγγειακές με τις χειρουργικές τεχνικές στη στένωση ισθμού αορτής, καθώς και για άρθρα σχετικά με αγγειοπλαστική με μπαλόνι και τοποθέτηση ενδαγγειακών προθέσεων ξεχωριστά. Έγινε καταγραφή δημογραφικών στοιχείων των ασθενών, καθώς και πρώιμων και όψιμων αποτελεσμάτων από την εφαρμογή των τριών τεχνικών. Η ανασκόπηση έγινε βάσει του PRISMA guidelines. Aποτελέσματα Επιλέχθηκαν συνολικά 42 μελέτες. Οι 12 εξ’ αυτών ήταν συγκριτικές μεταξύ χειρουργικών και ενδαγγειακών τεχνικών, οι 14 αφορούσαν την εφαρμoγή ενδαγγειακών προθέσεων και οι υπόλοιπες 11 αγγειοπλαστική με μπαλόνι. Όλες οι τεχνικές επέδειξαν καλά αποτελέσματα ως προς την άμεση μείωση της διαφοράς πίεσης μεταξύ άνω και κάτω άκρων. Οι ενδαγγειακές τεχνικές είχαν χαμηλότερη νοσηρότητα. Το ποσοστό επιπλοκών κυμαινόταν από 0 έως 53% στο χειρουργικό γκρούπ, από 0 έως 22% στο ΒΑ γκρούπ και από 0 έως 33% στο stent γκρούπ. Ο κίνδυνος ανευρυσμάτων ήταν μεγαλύτερος στο ΒΑ γκρούπ και κυμάνθηκε από 0 έως 43,8%, ενώ στο χειρουργικό και στο stent γκρούπ έφτασε έως 25% και 12,5% αντίστοιχα. Οι ενδαγγειακές τεχνικές και κυρίως η αγγειοπλαστική με μπαλόνι, ενέχουν υψηλότερο κίνδυνο επανεπέμβασης λόγω επαναστένωσης. Σε νεογνά και παιδιά, οι ενδαγγειακές τεχνικές είχαν καλά αποτελέσματα σε επαναστένωση ισθμού αορτής. Συμπέρασμα Οι ενδαγγειακές τεχνικές έχουν άριστα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση αυτόχθονης στένωσης ή επαναστένωσης ισθμού αορτής στους εφήβους και ενήλικες, όχι όμως και στα νεογνά και τα παιδιά. Είναι αναγκαία η διεξαγωγή μελετών με μακροχρόνια παρακολούθηση ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά για στένωση ισθμού αορτής, έτσι ώστε να εξαχθούν πιο ασφαλή συμπεράσματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστόλου Δημήτριος","Apostolou Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2949123"],"render_values":[{"text":"uoadl:2949123","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2949123","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2949123","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2949123","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστόλου Δημήτριος","Apostolou Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2949123","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2949123"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός Οι ενδαγγειακές τεχνικές και ειδικά η αγγειοπλαστική με μπαλόνι (ΒΑ), έχουν πλέον ευρεία εφαρμογή στη στένωση του ισθμού αορτής. Στόχος της παρούσας ανασκόπησης ήταν να συγκρίνει τις ενδαγγειακές τεχνικές με τη χειρουργική θεραπεία στην αντιμετώπιση αυτής της πάθησης ως προς τα πρώιμα και όψιμα αποτελέσματα. Μέθοδοι Έγινε συστηµατική ανασκόπηση του PubMed και του Google Scholar για άρθρα που συνέκριναν τις ενδαγγειακές με τις χειρουργικές τεχνικές στη στένωση ισθμού αορτής, καθώς και για άρθρα σχετικά με αγγειοπλαστική με μπαλόνι και τοποθέτηση ενδαγγειακών προθέσεων ξεχωριστά. Έγινε καταγραφή δημογραφικών στοιχείων των ασθενών, καθώς και πρώιμων και όψιμων αποτελεσμάτων από την εφαρμογή των τριών τεχνικών. Η ανασκόπηση έγινε βάσει του PRISMA guidelines. Aποτελέσματα Επιλέχθηκαν συνολικά 42 μελέτες. Οι 12 εξ’ αυτών ήταν συγκριτικές μεταξύ χειρουργικών και ενδαγγειακών τεχνικών, οι 14 αφορούσαν την εφαρμoγή ενδαγγειακών προθέσεων και οι υπόλοιπες 11 αγγειοπλαστική με μπαλόνι. Όλες οι τεχνικές επέδειξαν καλά αποτελέσματα ως προς την άμεση μείωση της διαφοράς πίεσης μεταξύ άνω και κάτω άκρων. Οι ενδαγγειακές τεχνικές είχαν χαμηλότερη νοσηρότητα. Το ποσοστό επιπλοκών κυμαινόταν από 0 έως 53% στο χειρουργικό γκρούπ, από 0 έως 22% στο ΒΑ γκρούπ και από 0 έως 33% στο stent γκρούπ. Ο κίνδυνος ανευρυσμάτων ήταν μεγαλύτερος στο ΒΑ γκρούπ και κυμάνθηκε από 0 έως 43,8%, ενώ στο χειρουργικό και στο stent γκρούπ έφτασε έως 25% και 12,5% αντίστοιχα. Οι ενδαγγειακές τεχνικές και κυρίως η αγγειοπλαστική με μπαλόνι, ενέχουν υψηλότερο κίνδυνο επανεπέμβασης λόγω επαναστένωσης. Σε νεογνά και παιδιά, οι ενδαγγειακές τεχνικές είχαν καλά αποτελέσματα σε επαναστένωση ισθμού αορτής. Συμπέρασμα Οι ενδαγγειακές τεχνικές έχουν άριστα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση αυτόχθονης στένωσης ή επαναστένωσης ισθμού αορτής στους εφήβους και ενήλικες, όχι όμως και στα νεογνά και τα παιδιά. Είναι αναγκαία η διεξαγωγή μελετών με μακροχρόνια παρακολούθηση ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά για στένωση ισθμού αορτής, έτσι ώστε να εξαχθούν πιο ασφαλή συμπεράσματα.","Objective Nowadays, endovascular techniques, especially balloon angioplasty (BA), are widely used for the treatment of aortic coarctation. The aim of the present review was to compare endovascular techniques with surgical treatment of this disease in terms of immediate and late results. Methods The PubMed and Google Scholar databases were systematically searched for articles comparing endovascular techniques with surgical therapy of aortic coarctation, as well as articles regarding balloon angioplasty and stenting. Patient demographics were recorded, as well as early and late results from the use of the three techniques. The review was based on the PRISMA guidelines. Results A total of 42 studies were identified. 12 studies were comparative between surgical and endovascular techniques, 14 were related to the use of stenting and the remaining 11 to the balloon angioplasty. All the techniques revealed good immediate results in terms of the reduction of pressure gradient across the coarctation. Endovascular techniques had low morbidity. The complication rate ranged from 0 to 53% in the surgical group, from 0 to 22% in the BA group and from 0 to 33% in the stent group. The risk of aneurysms was higher in the BA group and ranged from 0 to 43.8%, while in the surgical and stent groups it reached up to 25% and 12.5%, respectively. Endovascular techniques, especially balloon angioplasty, represent a higher risk of reintervention due to restenosis. Endovascular techniques had good results in aortic recoarctation in infants and children. Conclusion Endovascular techniques have excellent results in the treatment of native aortic coarctation or recoarctation in adolescents and adults, but not in neonates and children. It is necessary to conduct long-term follow-up studies of patients treated endovascularly due to aortic coarctation in order to draw safe conclusions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι ενδαγγειακές τεχνικές έναντι της χειρουργικής θεραπείας στην αντιμετώπιση της στένωσης του ισθμού αορτής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστόλου Δημήτριος","Apostolou Dimitrios"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Σκοπός Οι ενδαγγειακές τεχνικές και ειδικά η αγγειοπλαστική με μπαλόνι (ΒΑ), έχουν πλέον ευρεία εφαρμογή στη στένωση του ισθμού αορτής. Στόχος της παρούσας ανασκόπησης ήταν να συγκρίνει τις ενδαγγειακές τεχνικές με τη χειρουργική θεραπεία στην αντιμετώπιση αυτής της πάθησης ως προς τα πρώιμα και όψιμα αποτελέσματα. Μέθοδοι Έγινε συστηµατική ανασκόπηση του PubMed και του Google Scholar για άρθρα που συνέκριναν τις ενδαγγειακές με τις χειρουργικές τεχνικές στη στένωση ισθμού αορτής, καθώς και για άρθρα σχετικά με αγγειοπλαστική με μπαλόνι και τοποθέτηση ενδαγγειακών προθέσεων ξεχωριστά. Έγινε καταγραφή δημογραφικών στοιχείων των ασθενών, καθώς και πρώιμων και όψιμων αποτελεσμάτων από την εφαρμογή των τριών τεχνικών. Η ανασκόπηση έγινε βάσει του PRISMA guidelines. Aποτελέσματα Επιλέχθηκαν συνολικά 42 μελέτες. Οι 12 εξ’ αυτών ήταν συγκριτικές μεταξύ χειρουργικών και ενδαγγειακών τεχνικών, οι 14 αφορούσαν την εφαρμoγή ενδαγγειακών προθέσεων και οι υπόλοιπες 11 αγγειοπλαστική με μπαλόνι. Όλες οι τεχνικές επέδειξαν καλά αποτελέσματα ως προς την άμεση μείωση της διαφοράς πίεσης μεταξύ άνω και κάτω άκρων. Οι ενδαγγειακές τεχνικές είχαν χαμηλότερη νοσηρότητα. Το ποσοστό επιπλοκών κυμαινόταν από 0 έως 53% στο χειρουργικό γκρούπ, από 0 έως 22% στο ΒΑ γκρούπ και από 0 έως 33% στο stent γκρούπ. Ο κίνδυνος ανευρυσμάτων ήταν μεγαλύτερος στο ΒΑ γκρούπ και κυμάνθηκε από 0 έως 43,8%, ενώ στο χειρουργικό και στο stent γκρούπ έφτασε έως 25% και 12,5% αντίστοιχα. Οι ενδαγγειακές τεχνικές και κυρίως η αγγειοπλαστική με μπαλόνι, ενέχουν υψηλότερο κίνδυνο επανεπέμβασης λόγω επαναστένωσης. Σε νεογνά και παιδιά, οι ενδαγγειακές τεχνικές είχαν καλά αποτελέσματα σε επαναστένωση ισθμού αορτής. Συμπέρασμα Οι ενδαγγειακές τεχνικές έχουν άριστα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση αυτόχθονης στένωσης ή επαναστένωσης ισθμού αορτής στους εφήβους και ενήλικες, όχι όμως και στα νεογνά και τα παιδιά. Είναι αναγκαία η διεξαγωγή μελετών με μακροχρόνια παρακολούθηση ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά για στένωση ισθμού αορτής, έτσι ώστε να εξαχθούν πιο ασφαλή συμπεράσματα.","Objective Nowadays, endovascular techniques, especially balloon angioplasty (BA), are widely used for the treatment of aortic coarctation. The aim of the present review was to compare endovascular techniques with surgical treatment of this disease in terms of immediate and late results. Methods The PubMed and Google Scholar databases were systematically searched for articles comparing endovascular techniques with surgical therapy of aortic coarctation, as well as articles regarding balloon angioplasty and stenting. Patient demographics were recorded, as well as early and late results from the use of the three techniques. The review was based on the PRISMA guidelines. Results A total of 42 studies were identified. 12 studies were comparative between surgical and endovascular techniques, 14 were related to the use of stenting and the remaining 11 to the balloon angioplasty. All the techniques revealed good immediate results in terms of the reduction of pressure gradient across the coarctation. Endovascular techniques had low morbidity. The complication rate ranged from 0 to 53% in the surgical group, from 0 to 22% in the BA group and from 0 to 33% in the stent group. The risk of aneurysms was higher in the BA group and ranged from 0 to 43.8%, while in the surgical and stent groups it reached up to 25% and 12.5%, respectively. Endovascular techniques, especially balloon angioplasty, represent a higher risk of reintervention due to restenosis. Endovascular techniques had good results in aortic recoarctation in infants and children. Conclusion Endovascular techniques have excellent results in the treatment of native aortic coarctation or recoarctation in adolescents and adults, but not in neonates and children. It is necessary to conduct long-term follow-up studies of patients treated endovascularly due to aortic coarctation in order to draw safe conclusions."],"dc:identifier":["uoadl:2949123","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2949123"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οι ενδαγγειακές τεχνικές έναντι της χειρουργικής θεραπείας στην αντιμετώπιση της στένωσης του ισθμού αορτής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:19Z"}