{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2950825"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2950825","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στρατηγικές ανάπτυξης εταιρειών αερογραμμών","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε για τους σκοπούς του Διιδρυματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών σπουδών Στρατηγική Διοίκηση και Ανταγωνιστικότητα του Οικονομικού τμήματος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και αποσκοπεί στη μελέτη και την εισαγωγή νέων στρατηγικών ανάπτυξης που μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα από τις αεροπορικές εταιρείες γνωστές και ως εταιρείες αερογραμμών. Η εισαγωγή στον όρο τις Πολιτικής Αεροπορίας πραγματοποιήθηκε στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, ενώ από τότε η δημιουργία τόσο ενός διεθνούς οργανισμού πολιτικής αεροπορίας όσο και κρατικών οργανισμών εδραίωσε τις έννοιες της αξιοπλοΐας, της αεροπορικής και της εναέριας ασφάλειας, ενώ παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά τους. Ταυτόχρονα παρατίθεται ο οργανισμός της διεθνούς ένωσης αερομεταφορών σε συνδυασμό με την εξελικτική πορεία που ακολούθησαν οι αερομεταφορές στην πάροδο του χρόνου ως τις αρχές του 21ου αιώνα. Η βιομηχανία των αερομεταφορών χαρακτηρίζει το συνολικό πλαίσιο των επιχειρήσεων που αναπτύσσονται και δρουν γύρω από το χώρο της αεροπορίας, ενώ χαρακτηρίζεται σχεδόν εξολοκλήρου ως μία βιομηχανία παροχής υπηρεσιών. Ταυτόχρονα, μέσω μεγαλύτερης εστίασης σε αυτή ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με περαιτέρω μεγέθη που απαρτίζουν την αεροπορική βιομηχανία σαν επιχείρηση όπως το κεφάλαιο, η εργασία, τα έσοδα και οι δαπάνες, ο προγραμματισμός του εναέριου στόλου, η διαμόρφωση των εναέριων θέσεων, ο συντελεστής πληρότητας νεκρού σημείου, αλλά και ο προγραμματισμός των πτήσεων και ο τρόπος τιμολόγησης. Έπειτα εισάγονται έννοιες που αφορούν την τυπολογία των αεροπορικών εταιριών και παρατίθενται στοιχεία για την οικονομικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε στις τελευταίες μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Στη συνέχεια, αναλύονται οι βασικότερες στρατηγικές των αεροπορικών εταιρειών που εστιάζουν σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των λειτουργικών τους εξόδων. Αναλυτικότερα, διακρίνονται σε στρατηγικές μείωσης εξόδων καυσίμου των αεροσκαφών μέσω της κατάλληλης επιλογής τύπου, πτητικών διαδικασιών και εξυπηρέτησης αεροσκαφών, σε στρατηγικές μείωσης κόστους επισκευών και σε άλλου είδους κατευθύνσεις μείωσης του λειτουργικού κόστους. Ακολουθεί μία οικονομοτεχνική προσομοίωση μίας υποθετικής εταιρείας αερογραμμών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και έδρα δράσης όπου και υπεισέρχονται μεγέθη κι έννοιες από τα προηγούμενα κεφάλαια και στην οποία εφαρμόζονται οι προαναφερθείσες στρατηγικές. Τέλος, ακολουθεί η πειραματική μελέτη της υποθετικής εταιρείας αερογραμμών και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα προέκυψαν υπό τη μορφή διαγραμμάτων μαζί με τα συμπεράσματα.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε για τους σκοπούς του Διιδρυματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών σπουδών Στρατηγική Διοίκηση και Ανταγωνιστικότητα του Οικονομικού τμήματος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και αποσκοπεί στη μελέτη και την εισαγωγή νέων στρατηγικών ανάπτυξης που μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα από τις αεροπορικές εταιρείες γνωστές και ως εταιρείες αερογραμμών. Η εισαγωγή στον όρο τις Πολιτικής Αεροπορίας πραγματοποιήθηκε στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, ενώ από τότε η δημιουργία τόσο ενός διεθνούς οργανισμού πολιτικής αεροπορίας όσο και κρατικών οργανισμών εδραίωσε τις έννοιες της αξιοπλοΐας, της αεροπορικής και της εναέριας ασφάλειας, ενώ παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά τους. Ταυτόχρονα παρατίθεται ο οργανισμός της διεθνούς ένωσης αερομεταφορών σε συνδυασμό με την εξελικτική πορεία που ακολούθησαν οι αερομεταφορές στην πάροδο του χρόνου ως τις αρχές του 21ου αιώνα. Η βιομηχανία των αερομεταφορών χαρακτηρίζει το συνολικό πλαίσιο των επιχειρήσεων που αναπτύσσονται και δρουν γύρω από το χώρο της αεροπορίας, ενώ χαρακτηρίζεται σχεδόν εξολοκλήρου ως μία βιομηχανία παροχής υπηρεσιών. Ταυτόχρονα, μέσω μεγαλύτερης εστίασης σε αυτή ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με περαιτέρω μεγέθη που απαρτίζουν την αεροπορική βιομηχανία σαν επιχείρηση όπως το κεφάλαιο, η εργασία, τα έσοδα και οι δαπάνες, ο προγραμματισμός του εναέριου στόλου, η διαμόρφωση των εναέριων θέσεων, ο συντελεστής πληρότητας νεκρού σημείου, αλλά και ο προγραμματισμός των πτήσεων και ο τρόπος τιμολόγησης. Έπειτα εισάγονται έννοιες που αφορούν την τυπολογία των αεροπορικών εταιριών και παρατίθενται στοιχεία για την οικονομικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε στις τελευταίες μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Στη συνέχεια, αναλύονται οι βασικότερες στρατηγικές των αεροπορικών εταιρειών που εστιάζουν σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των λειτουργικών τους εξόδων. Αναλυτικότερα, διακρίνονται σε στρατηγικές μείωσης εξόδων καυσίμου των αεροσκαφών μέσω της κατάλληλης επιλογής τύπου, πτητικών διαδικασιών και εξυπηρέτησης αεροσκαφών, σε στρατηγικές μείωσης κόστους επισκευών και σε άλλου είδους κατευθύνσεις μείωσης του λειτουργικού κόστους. Ακολουθεί μία οικονομοτεχνική προσομοίωση μίας υποθετικής εταιρείας αερογραμμών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και έδρα δράσης όπου και υπεισέρχονται μεγέθη κι έννοιες από τα προηγούμενα κεφάλαια και στην οποία εφαρμόζονται οι προαναφερθείσες στρατηγικές. Τέλος, ακολουθεί η πειραματική μελέτη της υποθετικής εταιρείας αερογραμμών και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα προέκυψαν υπό τη μορφή διαγραμμάτων μαζί με τα συμπεράσματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημόπουλος Παναγιώτης","Dimopoulos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:19Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2950825"],"render_values":[{"text":"uoadl:2950825","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2950825","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2950825","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2950825","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημόπουλος Παναγιώτης","Dimopoulos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2950825","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2950825"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε για τους σκοπούς του Διιδρυματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών σπουδών Στρατηγική Διοίκηση και Ανταγωνιστικότητα του Οικονομικού τμήματος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και αποσκοπεί στη μελέτη και την εισαγωγή νέων στρατηγικών ανάπτυξης που μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα από τις αεροπορικές εταιρείες γνωστές και ως εταιρείες αερογραμμών. Η εισαγωγή στον όρο τις Πολιτικής Αεροπορίας πραγματοποιήθηκε στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, ενώ από τότε η δημιουργία τόσο ενός διεθνούς οργανισμού πολιτικής αεροπορίας όσο και κρατικών οργανισμών εδραίωσε τις έννοιες της αξιοπλοΐας, της αεροπορικής και της εναέριας ασφάλειας, ενώ παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά τους. Ταυτόχρονα παρατίθεται ο οργανισμός της διεθνούς ένωσης αερομεταφορών σε συνδυασμό με την εξελικτική πορεία που ακολούθησαν οι αερομεταφορές στην πάροδο του χρόνου ως τις αρχές του 21ου αιώνα. Η βιομηχανία των αερομεταφορών χαρακτηρίζει το συνολικό πλαίσιο των επιχειρήσεων που αναπτύσσονται και δρουν γύρω από το χώρο της αεροπορίας, ενώ χαρακτηρίζεται σχεδόν εξολοκλήρου ως μία βιομηχανία παροχής υπηρεσιών. Ταυτόχρονα, μέσω μεγαλύτερης εστίασης σε αυτή ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με περαιτέρω μεγέθη που απαρτίζουν την αεροπορική βιομηχανία σαν επιχείρηση όπως το κεφάλαιο, η εργασία, τα έσοδα και οι δαπάνες, ο προγραμματισμός του εναέριου στόλου, η διαμόρφωση των εναέριων θέσεων, ο συντελεστής πληρότητας νεκρού σημείου, αλλά και ο προγραμματισμός των πτήσεων και ο τρόπος τιμολόγησης. Έπειτα εισάγονται έννοιες που αφορούν την τυπολογία των αεροπορικών εταιριών και παρατίθενται στοιχεία για την οικονομικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε στις τελευταίες μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Στη συνέχεια, αναλύονται οι βασικότερες στρατηγικές των αεροπορικών εταιρειών που εστιάζουν σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των λειτουργικών τους εξόδων. Αναλυτικότερα, διακρίνονται σε στρατηγικές μείωσης εξόδων καυσίμου των αεροσκαφών μέσω της κατάλληλης επιλογής τύπου, πτητικών διαδικασιών και εξυπηρέτησης αεροσκαφών, σε στρατηγικές μείωσης κόστους επισκευών και σε άλλου είδους κατευθύνσεις μείωσης του λειτουργικού κόστους. Ακολουθεί μία οικονομοτεχνική προσομοίωση μίας υποθετικής εταιρείας αερογραμμών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και έδρα δράσης όπου και υπεισέρχονται μεγέθη κι έννοιες από τα προηγούμενα κεφάλαια και στην οποία εφαρμόζονται οι προαναφερθείσες στρατηγικές. Τέλος, ακολουθεί η πειραματική μελέτη της υποθετικής εταιρείας αερογραμμών και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα προέκυψαν υπό τη μορφή διαγραμμάτων μαζί με τα συμπεράσματα.","This thesis has been prepared for the purpose of the Postgraduate Diploma Program Strategic Management and Competitiveness of the National and Kapodistriakon University of Athens, Department of Economics and aims to study and introduce new development strategies that can be used by airline companies and operators. The term civil aviation was introduced in the early decades of the 20th century, and since then the creation of both an international civil aviation organization and state-owned organizations has consolidated the notions of airworthiness, aviation and air safety of which their characteristics are presented. At the same time, the organization of the International Air Transport Association is listed along with the evolution of air transport over the course of time until the beginning of the 21st century. The aviation industry characterizes the overall context of businesses developing and operating around the aviation industry, while being characterized almost entirely as a service providing industry. Furthermore, through a larger focus on this thesis, the reader comes into contact with further dimensions that make up the aviation industry as a business such as capital, labor, income and expenditure, air fleet planning, airline configuration, occupancy factor deadline, but also flight planning and pricing. Next, concepts related to the typology of the airlines are introduced and data on the financial framework developed after 11th of September 2001 are presented. Next, the main strategies of airlines are analyzed by focusing on minimizing their operating costs as much as possible. More specifically, they are distinguished into aircraft fuel cost reduction strategies through appropriate aircraft type selection, aircraft operations and aircraft service, repair cost reduction strategies and other types of operating cost reduction directions. Following is an econometric simulation of a hypothetical airline company with specific characteristics and seat of action where both sizes and concepts come from the previous chapters and to which the aforementioned strategies are applied. Finally, the experimental study of the hypothetical airline company is followed and the results are presented in the form of charts along with the conclusions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στρατηγικές ανάπτυξης εταιρειών αερογραμμών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημόπουλος Παναγιώτης","Dimopoulos Panagiotis"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε για τους σκοπούς του Διιδρυματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών σπουδών Στρατηγική Διοίκηση και Ανταγωνιστικότητα του Οικονομικού τμήματος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και αποσκοπεί στη μελέτη και την εισαγωγή νέων στρατηγικών ανάπτυξης που μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα από τις αεροπορικές εταιρείες γνωστές και ως εταιρείες αερογραμμών. Η εισαγωγή στον όρο τις Πολιτικής Αεροπορίας πραγματοποιήθηκε στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, ενώ από τότε η δημιουργία τόσο ενός διεθνούς οργανισμού πολιτικής αεροπορίας όσο και κρατικών οργανισμών εδραίωσε τις έννοιες της αξιοπλοΐας, της αεροπορικής και της εναέριας ασφάλειας, ενώ παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά τους. Ταυτόχρονα παρατίθεται ο οργανισμός της διεθνούς ένωσης αερομεταφορών σε συνδυασμό με την εξελικτική πορεία που ακολούθησαν οι αερομεταφορές στην πάροδο του χρόνου ως τις αρχές του 21ου αιώνα. Η βιομηχανία των αερομεταφορών χαρακτηρίζει το συνολικό πλαίσιο των επιχειρήσεων που αναπτύσσονται και δρουν γύρω από το χώρο της αεροπορίας, ενώ χαρακτηρίζεται σχεδόν εξολοκλήρου ως μία βιομηχανία παροχής υπηρεσιών. Ταυτόχρονα, μέσω μεγαλύτερης εστίασης σε αυτή ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με περαιτέρω μεγέθη που απαρτίζουν την αεροπορική βιομηχανία σαν επιχείρηση όπως το κεφάλαιο, η εργασία, τα έσοδα και οι δαπάνες, ο προγραμματισμός του εναέριου στόλου, η διαμόρφωση των εναέριων θέσεων, ο συντελεστής πληρότητας νεκρού σημείου, αλλά και ο προγραμματισμός των πτήσεων και ο τρόπος τιμολόγησης. Έπειτα εισάγονται έννοιες που αφορούν την τυπολογία των αεροπορικών εταιριών και παρατίθενται στοιχεία για την οικονομικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε στις τελευταίες μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Στη συνέχεια, αναλύονται οι βασικότερες στρατηγικές των αεροπορικών εταιρειών που εστιάζουν σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των λειτουργικών τους εξόδων. Αναλυτικότερα, διακρίνονται σε στρατηγικές μείωσης εξόδων καυσίμου των αεροσκαφών μέσω της κατάλληλης επιλογής τύπου, πτητικών διαδικασιών και εξυπηρέτησης αεροσκαφών, σε στρατηγικές μείωσης κόστους επισκευών και σε άλλου είδους κατευθύνσεις μείωσης του λειτουργικού κόστους. Ακολουθεί μία οικονομοτεχνική προσομοίωση μίας υποθετικής εταιρείας αερογραμμών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και έδρα δράσης όπου και υπεισέρχονται μεγέθη κι έννοιες από τα προηγούμενα κεφάλαια και στην οποία εφαρμόζονται οι προαναφερθείσες στρατηγικές. Τέλος, ακολουθεί η πειραματική μελέτη της υποθετικής εταιρείας αερογραμμών και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα προέκυψαν υπό τη μορφή διαγραμμάτων μαζί με τα συμπεράσματα.","This thesis has been prepared for the purpose of the Postgraduate Diploma Program Strategic Management and Competitiveness of the National and Kapodistriakon University of Athens, Department of Economics and aims to study and introduce new development strategies that can be used by airline companies and operators. The term civil aviation was introduced in the early decades of the 20th century, and since then the creation of both an international civil aviation organization and state-owned organizations has consolidated the notions of airworthiness, aviation and air safety of which their characteristics are presented. At the same time, the organization of the International Air Transport Association is listed along with the evolution of air transport over the course of time until the beginning of the 21st century. The aviation industry characterizes the overall context of businesses developing and operating around the aviation industry, while being characterized almost entirely as a service providing industry. Furthermore, through a larger focus on this thesis, the reader comes into contact with further dimensions that make up the aviation industry as a business such as capital, labor, income and expenditure, air fleet planning, airline configuration, occupancy factor deadline, but also flight planning and pricing. Next, concepts related to the typology of the airlines are introduced and data on the financial framework developed after 11th of September 2001 are presented. Next, the main strategies of airlines are analyzed by focusing on minimizing their operating costs as much as possible. More specifically, they are distinguished into aircraft fuel cost reduction strategies through appropriate aircraft type selection, aircraft operations and aircraft service, repair cost reduction strategies and other types of operating cost reduction directions. Following is an econometric simulation of a hypothetical airline company with specific characteristics and seat of action where both sizes and concepts come from the previous chapters and to which the aforementioned strategies are applied. Finally, the experimental study of the hypothetical airline company is followed and the results are presented in the form of charts along with the conclusions."],"dc:identifier":["uoadl:2950825","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2950825"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Στρατηγικές ανάπτυξης εταιρειών αερογραμμών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:19Z"}