{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2955266"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2955266","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση των βίαιων συμπεριφορών προς τους επαγγελματίες υγείας των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών","abstract":"Εισαγωγή: Η βία και η επιθετικότητα προς το υγειονομικό προσωπικό των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών είναι διαδεδομένη τόσο στην ελληνική όσο και στη διεθνή κοινότητα, με τα ποσοστά των επιθέσεων προς τους επαγγελματίες υγείας ολοένα να αυξάνονται. Η αποτελεσματική διαχείριση της βίαιης συμπεριφοράς περιλαμβάνει την έγκαιρη αναγνώριση των σημείων που προ-οικονομούν την επιθετική στάση του ατόμου. Σκοπός: Η παρούσα εργασία αποτελεί μία προσπάθεια διερεύνησης της διαχείρισης των βίαιων συμπεριφορών προς τους επαγγελματίες υγείας των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών. Υλικό/Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μία συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση της εγχώριας και διεθνούς βιβλιογραφίας, μελετώντας τις βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane Library. Στις μελέτες που επιλέχθηκαν, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν το δείγμα του πληθυσμού να αποτελείται από ενήλικες, οι οποίοι να μην είναι ασθενείς με ψυχιατρικά νοσήματα, και ο χώρος εμφάνισης του βίαιου επεισοδίου να είναι το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών Γενικών Νοσοκομείων. Αποτελέσματα: Από το σύνολο των 11 μελετών που χρησιμοποιήθηκαν στην εργασία, 7 μελέτες σύγκριναν την αποτελεσματική δράση των βενζοδιαζεπινών με τα αντιψυχωτικά και 4 μελέτες ασχολήθηκαν με τη χρήση της κεταμίνης ως κατασταλτικό παράγοντα της οξείας διέγερσης. Αποδείχθηκε ότι η χρήση της μιδαζολάμης, παρόλο που έχει άμεση ανταπόκριση στην καταστολή του ασθενούς, παρουσιάζει αρκετές επιπλοκές, ενώ απαιτεί και συχνές επαναληπτικές δόσεις για την διατήρηση του αποτελέσματος. Από την άλλη, η δροπεριδόλη, παρ’ όλο που έχει χρόνο απόκρισης στην καταστολή εντός των πρώτων 10 λεπτών, και οι επιπλοκές που προκαλεί είναι μειωμένου κινδύνου, η εμφάνιση παράτασης του διαστήματος QT στο καρδιογράφημα, που εμφανίζεται στους ασθενείς που την έχουν λάβει, προκαλεί ανησυχία σχετικά με την εκτεταμένη χρήση της. Αντίθετα, η χορήγηση κεταμίνης είτε IM είτε IV, φάνηκε πως έχει άμεση ανταπόκριση στην καταστολή εντός των πρώτων 5 λεπτών, με παροδικές και αναστρέψιμες επιπλοκές (αύξηση αρτηριακής πίεσης, έμετος). Συμπεράσματα: Η βία και η επιθετικότητα έναντι του υγειονομικού προσωπικού είναι ένα φαινόμενο που καθορίζεται από πολλούς παράγοντες. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της οξείας διέγερσης προκύπτει στις περιπτώσεις όπου η λεκτική αποκλιμάκωση είναι ανεπιτυχής. Παρόλη την υπεροχή της χορήγησης της δροπεδιρόλης στην αντιμετώπιση της βίαιης συμπεριφοράς, προκύπτει πως η κεταμίνη είναι ένας αποτελεσματικός φαρμακευτικός παράγοντας που χρήζει σίγουρα περαιτέρω διερεύνησης. Λέξεις κλειδιά: βίαιος ασθενής, επιθετικότητα, οξεία διέγερση, Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, διαχείριση βίαιης συμπεριφοράς, υγειονομικό προσωπικό","abstract_html":"Εισαγωγή: Η βία και η επιθετικότητα προς το υγειονομικό προσωπικό των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών είναι διαδεδομένη τόσο στην ελληνική όσο και στη διεθνή κοινότητα, με τα ποσοστά των επιθέσεων προς τους επαγγελματίες υγείας ολοένα να αυξάνονται. Η αποτελεσματική διαχείριση της βίαιης συμπεριφοράς περιλαμβάνει την έγκαιρη αναγνώριση των σημείων που προ-οικονομούν την επιθετική στάση του ατόμου. Σκοπός: Η παρούσα εργασία αποτελεί μία προσπάθεια διερεύνησης της διαχείρισης των βίαιων συμπεριφορών προς τους επαγγελματίες υγείας των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών. Υλικό/Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μία συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση της εγχώριας και διεθνούς βιβλιογραφίας, μελετώντας τις βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane Library. Στις μελέτες που επιλέχθηκαν, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν το δείγμα του πληθυσμού να αποτελείται από ενήλικες, οι οποίοι να μην είναι ασθενείς με ψυχιατρικά νοσήματα, και ο χώρος εμφάνισης του βίαιου επεισοδίου να είναι το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών Γενικών Νοσοκομείων. Αποτελέσματα: Από το σύνολο των 11 μελετών που χρησιμοποιήθηκαν στην εργασία, 7 μελέτες σύγκριναν την αποτελεσματική δράση των βενζοδιαζεπινών με τα αντιψυχωτικά και 4 μελέτες ασχολήθηκαν με τη χρήση της κεταμίνης ως κατασταλτικό παράγοντα της οξείας διέγερσης. Αποδείχθηκε ότι η χρήση της μιδαζολάμης, παρόλο που έχει άμεση ανταπόκριση στην καταστολή του ασθενούς, παρουσιάζει αρκετές επιπλοκές, ενώ απαιτεί και συχνές επαναληπτικές δόσεις για την διατήρηση του αποτελέσματος. Από την άλλη, η δροπεριδόλη, παρ’ όλο που έχει χρόνο απόκρισης στην καταστολή εντός των πρώτων 10 λεπτών, και οι επιπλοκές που προκαλεί είναι μειωμένου κινδύνου, η εμφάνιση παράτασης του διαστήματος QT στο καρδιογράφημα, που εμφανίζεται στους ασθενείς που την έχουν λάβει, προκαλεί ανησυχία σχετικά με την εκτεταμένη χρήση της. Αντίθετα, η χορήγηση κεταμίνης είτε IM είτε IV, φάνηκε πως έχει άμεση ανταπόκριση στην καταστολή εντός των πρώτων 5 λεπτών, με παροδικές και αναστρέψιμες επιπλοκές (αύξηση αρτηριακής πίεσης, έμετος). Συμπεράσματα: Η βία και η επιθετικότητα έναντι του υγειονομικού προσωπικού είναι ένα φαινόμενο που καθορίζεται από πολλούς παράγοντες. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της οξείας διέγερσης προκύπτει στις περιπτώσεις όπου η λεκτική αποκλιμάκωση είναι ανεπιτυχής. Παρόλη την υπεροχή της χορήγησης της δροπεδιρόλης στην αντιμετώπιση της βίαιης συμπεριφοράς, προκύπτει πως η κεταμίνη είναι ένας αποτελεσματικός φαρμακευτικός παράγοντας που χρήζει σίγουρα περαιτέρω διερεύνησης. Λέξεις κλειδιά: βίαιος ασθενής, επιθετικότητα, οξεία διέγερση, Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, διαχείριση βίαιης συμπεριφοράς, υγειονομικό προσωπικό","abstract_has_math":false,"creators":["Νουβάκη Χρυσούλα","Nouvaki Chrysoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2955266"],"render_values":[{"text":"uoadl:2955266","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955266","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955266","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2955266","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νουβάκη Χρυσούλα","Nouvaki Chrysoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2955266","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955266"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η βία και η επιθετικότητα προς το υγειονομικό προσωπικό των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών είναι διαδεδομένη τόσο στην ελληνική όσο και στη διεθνή κοινότητα, με τα ποσοστά των επιθέσεων προς τους επαγγελματίες υγείας ολοένα να αυξάνονται. Η αποτελεσματική διαχείριση της βίαιης συμπεριφοράς περιλαμβάνει την έγκαιρη αναγνώριση των σημείων που προ-οικονομούν την επιθετική στάση του ατόμου. Σκοπός: Η παρούσα εργασία αποτελεί μία προσπάθεια διερεύνησης της διαχείρισης των βίαιων συμπεριφορών προς τους επαγγελματίες υγείας των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών. Υλικό/Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μία συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση της εγχώριας και διεθνούς βιβλιογραφίας, μελετώντας τις βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane Library. Στις μελέτες που επιλέχθηκαν, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν το δείγμα του πληθυσμού να αποτελείται από ενήλικες, οι οποίοι να μην είναι ασθενείς με ψυχιατρικά νοσήματα, και ο χώρος εμφάνισης του βίαιου επεισοδίου να είναι το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών Γενικών Νοσοκομείων. Αποτελέσματα: Από το σύνολο των 11 μελετών που χρησιμοποιήθηκαν στην εργασία, 7 μελέτες σύγκριναν την αποτελεσματική δράση των βενζοδιαζεπινών με τα αντιψυχωτικά και 4 μελέτες ασχολήθηκαν με τη χρήση της κεταμίνης ως κατασταλτικό παράγοντα της οξείας διέγερσης. Αποδείχθηκε ότι η χρήση της μιδαζολάμης, παρόλο που έχει άμεση ανταπόκριση στην καταστολή του ασθενούς, παρουσιάζει αρκετές επιπλοκές, ενώ απαιτεί και συχνές επαναληπτικές δόσεις για την διατήρηση του αποτελέσματος. Από την άλλη, η δροπεριδόλη, παρ’ όλο που έχει χρόνο απόκρισης στην καταστολή εντός των πρώτων 10 λεπτών, και οι επιπλοκές που προκαλεί είναι μειωμένου κινδύνου, η εμφάνιση παράτασης του διαστήματος QT στο καρδιογράφημα, που εμφανίζεται στους ασθενείς που την έχουν λάβει, προκαλεί ανησυχία σχετικά με την εκτεταμένη χρήση της. Αντίθετα, η χορήγηση κεταμίνης είτε IM είτε IV, φάνηκε πως έχει άμεση ανταπόκριση στην καταστολή εντός των πρώτων 5 λεπτών, με παροδικές και αναστρέψιμες επιπλοκές (αύξηση αρτηριακής πίεσης, έμετος). Συμπεράσματα: Η βία και η επιθετικότητα έναντι του υγειονομικού προσωπικού είναι ένα φαινόμενο που καθορίζεται από πολλούς παράγοντες. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της οξείας διέγερσης προκύπτει στις περιπτώσεις όπου η λεκτική αποκλιμάκωση είναι ανεπιτυχής. Παρόλη την υπεροχή της χορήγησης της δροπεδιρόλης στην αντιμετώπιση της βίαιης συμπεριφοράς, προκύπτει πως η κεταμίνη είναι ένας αποτελεσματικός φαρμακευτικός παράγοντας που χρήζει σίγουρα περαιτέρω διερεύνησης. Λέξεις κλειδιά: βίαιος ασθενής, επιθετικότητα, οξεία διέγερση, Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, διαχείριση βίαιης συμπεριφοράς, υγειονομικό προσωπικό","Introduction: Physical abuse and aggressive attitude towards the medical staff of Emergency Department is common within the Greek as well as international community with the percentages of aggression actions towards health professionals becoming ever-increasing. Effective management of abusive behavior involves well-timed identification of the signs that foreshadow the individual’s aggressive attitude. Aim: The present study suggests an attempt for investigation of handling of abusive behaviors towards medical staff of Emergency Department. Material / Method: A systematic, bibliographical review of domestic and foreign bibliography was conducted, studying the databases PubMed and Cochrane Library. In the selected studies, essential requirement was the population’s control group consisting of adults who would not suffer from psychiatric illnesses and the place of occurrence of the abusive incident would be the Emergency Department of General Hospitals. Results: From the total of 11 studies that were used for the review, 7 studies compared the effective action of benzodiazepines to antipsychotics. In 4 studies, the use of ketamine referred as a sedative factor of acute agitation. It was proven that the use of midazolam, despite its immediate response to the patient sedation, develops several complications, whereas, it also requires repetitive doses for the maintenance of the output. On the other hand, droperidol, despite showing response time to sedation within the first 10 minutes and the complications it causes are of reduced risk, the appearance of the QT prolongation on the cardiogram, which occurs in patients who have received it, raises concerns about its extensive use. Contrarily, the administration of ketamine either IM or IV, seemed to have immediate response to sedation within the first 5 minutes, with transient and reversive complications (increased blood pressure, vomiting). Conclusions: Physical abuse and aggressive attitude against the health personnel, constitutes a phenomenon which is determined by several factors. The pharmacological treatment of acute agitation occurs in cases, in which verbal de-escalation is unsuccessful. Despite the dominance of droperidol administration in handling of abusive behavior, it arises that ketamine is an effective pharmaceutical factor that needs further investigation. Keywords: violent patient, aggression, acute agitation, Emergency Department, violent behavior management, medical staff"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση των βίαιων συμπεριφορών προς τους επαγγελματίες υγείας των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νουβάκη Χρυσούλα","Nouvaki Chrysoula"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η βία και η επιθετικότητα προς το υγειονομικό προσωπικό των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών είναι διαδεδομένη τόσο στην ελληνική όσο και στη διεθνή κοινότητα, με τα ποσοστά των επιθέσεων προς τους επαγγελματίες υγείας ολοένα να αυξάνονται. Η αποτελεσματική διαχείριση της βίαιης συμπεριφοράς περιλαμβάνει την έγκαιρη αναγνώριση των σημείων που προ-οικονομούν την επιθετική στάση του ατόμου. Σκοπός: Η παρούσα εργασία αποτελεί μία προσπάθεια διερεύνησης της διαχείρισης των βίαιων συμπεριφορών προς τους επαγγελματίες υγείας των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών. Υλικό/Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μία συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση της εγχώριας και διεθνούς βιβλιογραφίας, μελετώντας τις βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane Library. Στις μελέτες που επιλέχθηκαν, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν το δείγμα του πληθυσμού να αποτελείται από ενήλικες, οι οποίοι να μην είναι ασθενείς με ψυχιατρικά νοσήματα, και ο χώρος εμφάνισης του βίαιου επεισοδίου να είναι το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών Γενικών Νοσοκομείων. Αποτελέσματα: Από το σύνολο των 11 μελετών που χρησιμοποιήθηκαν στην εργασία, 7 μελέτες σύγκριναν την αποτελεσματική δράση των βενζοδιαζεπινών με τα αντιψυχωτικά και 4 μελέτες ασχολήθηκαν με τη χρήση της κεταμίνης ως κατασταλτικό παράγοντα της οξείας διέγερσης. Αποδείχθηκε ότι η χρήση της μιδαζολάμης, παρόλο που έχει άμεση ανταπόκριση στην καταστολή του ασθενούς, παρουσιάζει αρκετές επιπλοκές, ενώ απαιτεί και συχνές επαναληπτικές δόσεις για την διατήρηση του αποτελέσματος. Από την άλλη, η δροπεριδόλη, παρ’ όλο που έχει χρόνο απόκρισης στην καταστολή εντός των πρώτων 10 λεπτών, και οι επιπλοκές που προκαλεί είναι μειωμένου κινδύνου, η εμφάνιση παράτασης του διαστήματος QT στο καρδιογράφημα, που εμφανίζεται στους ασθενείς που την έχουν λάβει, προκαλεί ανησυχία σχετικά με την εκτεταμένη χρήση της. Αντίθετα, η χορήγηση κεταμίνης είτε IM είτε IV, φάνηκε πως έχει άμεση ανταπόκριση στην καταστολή εντός των πρώτων 5 λεπτών, με παροδικές και αναστρέψιμες επιπλοκές (αύξηση αρτηριακής πίεσης, έμετος). Συμπεράσματα: Η βία και η επιθετικότητα έναντι του υγειονομικού προσωπικού είναι ένα φαινόμενο που καθορίζεται από πολλούς παράγοντες. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της οξείας διέγερσης προκύπτει στις περιπτώσεις όπου η λεκτική αποκλιμάκωση είναι ανεπιτυχής. Παρόλη την υπεροχή της χορήγησης της δροπεδιρόλης στην αντιμετώπιση της βίαιης συμπεριφοράς, προκύπτει πως η κεταμίνη είναι ένας αποτελεσματικός φαρμακευτικός παράγοντας που χρήζει σίγουρα περαιτέρω διερεύνησης. Λέξεις κλειδιά: βίαιος ασθενής, επιθετικότητα, οξεία διέγερση, Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, διαχείριση βίαιης συμπεριφοράς, υγειονομικό προσωπικό","Introduction: Physical abuse and aggressive attitude towards the medical staff of Emergency Department is common within the Greek as well as international community with the percentages of aggression actions towards health professionals becoming ever-increasing. Effective management of abusive behavior involves well-timed identification of the signs that foreshadow the individual’s aggressive attitude. Aim: The present study suggests an attempt for investigation of handling of abusive behaviors towards medical staff of Emergency Department. Material / Method: A systematic, bibliographical review of domestic and foreign bibliography was conducted, studying the databases PubMed and Cochrane Library. In the selected studies, essential requirement was the population’s control group consisting of adults who would not suffer from psychiatric illnesses and the place of occurrence of the abusive incident would be the Emergency Department of General Hospitals. Results: From the total of 11 studies that were used for the review, 7 studies compared the effective action of benzodiazepines to antipsychotics. In 4 studies, the use of ketamine referred as a sedative factor of acute agitation. It was proven that the use of midazolam, despite its immediate response to the patient sedation, develops several complications, whereas, it also requires repetitive doses for the maintenance of the output. On the other hand, droperidol, despite showing response time to sedation within the first 10 minutes and the complications it causes are of reduced risk, the appearance of the QT prolongation on the cardiogram, which occurs in patients who have received it, raises concerns about its extensive use. Contrarily, the administration of ketamine either IM or IV, seemed to have immediate response to sedation within the first 5 minutes, with transient and reversive complications (increased blood pressure, vomiting). Conclusions: Physical abuse and aggressive attitude against the health personnel, constitutes a phenomenon which is determined by several factors. The pharmacological treatment of acute agitation occurs in cases, in which verbal de-escalation is unsuccessful. Despite the dominance of droperidol administration in handling of abusive behavior, it arises that ketamine is an effective pharmaceutical factor that needs further investigation. Keywords: violent patient, aggression, acute agitation, Emergency Department, violent behavior management, medical staff"],"dc:identifier":["uoadl:2955266","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955266"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαχείριση των βίαιων συμπεριφορών προς τους επαγγελματίες υγείας των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:21Z"}