{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2955428"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2955428","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υδροδυναμικές διεργασίες και μορφολογικές αλλαγές κατά μήκος της παραλιακής ζώνης Πεταλίδι – Καλαμάτας του Βόρειου Μεσσηνιακού Κόλπου","abstract":"To αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του μορφολογικού, ιζηματολογικού και υδροδυναμικού καθεστώτος του παραλιακού μετώπου κατά μήκος της ακτής του βόρειου Μεσσηνιακού Κόλπου. Η μελέτη περιλαμβάνει μετρήσεις 19 θέσεις τοπογραφικών τομών και μάλιστα πριν και μετά από την εκδήλωση μιας θαλάσσιας καταιγίδας 12-19 Νοεμβρίου 2017 (Η= 3.4m και αντίστοιχη περιόδου Τ=10s). Η υπό-μελέτη ακτογραμμή της Μεσσήνης-Καλαμάτας, έχει συνολικό μήκος 21.3 χιλιομέτρων και γενική διεύθυνση ανάπτυξης Δ-Α, ενώ σημειώνονται ελάχιστες τιμές αστρονομικής παλίρροιας. Είναι εκτεθειμένη σε νότιους κυματισμούς ανεμογενούς προέλευσης, με επικρατέστερη διεύθυνση ΝΝΑ, ενώ το μέσο σημαντικό ύψος κύματος είναι 1.2m και το μέγιστο >3m. Επίσης σημαντικό γνώρισμα της περιοχής μελέτης, είναι η ύπαρξη εκβολών ποταμών και ρεμάτων (μερικοί είναι ο Πάμισος, Άρις, Νέδωντας, Μπούκα και Μουρτιά), στα στόμια των οποίων υπάρχουν παράκτια τεχνητά έργα (π.χ. μώλοι, βραχίονες). Τα παράκτια αυτά έργα συμβάλλουν στην διαμόρφωση της παράκτιας στερεομεταφοράς αλλά και στην εξέλιξη της ακτογραμμής. Τα ιζήματα του χερσαίου τμήματος της παραλίας είναι γενικά αμμώδη με εξαίρεση τις περιοχές του Δυτικού (μεικτό υλικό) και του ανατολικού (κροκάλες). Υποθαλάσσια τα ιζήματα κοκκομετρικά λεπταίνουν όσο απομακρύνονται από την ακτή, ενώ ένα σκληρό υπόβαθρο συναντάται στο ανατολικό του τμήμα (μεταξύ των βαθών 15 και 25μέτρων). Εκτάσεις με λιβάδια Ποσειδωνίας εντοπίζονται στο ανατολικότερο και δυτικότερο άκρο της περιοχής μελέτης, σε βάθη μεταξύ 5-18μ. Η εκτιμώμενη δυνητική στερεομεταφορά κυμαίνεται από 14.2*103 μ3/χρ έως 97.4* 103 μ3/χρ έχοντας διεύθυνση ανάλογη με την γωνία που σχηματίζουν οι κορυφές των προσερχόμενων κυμάτων με τις ισοβαθείς στην εγγύς-παράλια ζώνη. Επίσης, ποσοτικά το 75-87% της δυνητικής στερεομεταφοράς οφείλεται στους συνήθη υψηλότερους 1/10 προσερχόμενους κυματισμούς. Ο συνολικός ρυθμός μεταβολής της ακτογραμμής στο χρονικό διάστημα 1945 έως 2017 δεν είναι ομοιογενής. Το δυτικό τμήμα της εμφανίζει προέλαση με μέση τιμή 23.5μ που αντιστοιχεί σε μέσο ρυθμό μετατόπισης 0.8μ/χρ. Η μέγιστη προέλαση είναι 106m (με μέσο ρυθμό μετατόπισης 1.5m/χρόνο) και καταγράφεται στις εκβολές του Πάμισου, λόγω της παρουσίας κάθετου προβόλου. Αντίθετα, η περιοχή ανατολικά του λιμανιού της Καλαμάτας, παρουσιάζει σημαντική οπισθοχώρηση με μέσο ρυθμό -0.2μ/χρ, όπως άλλωστε προκύπτει και από την απουσία του λεπτόκοκκου ιζήματος σε ποσοστό αγγίζοντας το 98.2% (έναντι της πρόσχωσης). Τέλος, οι εκτιμώμενες μορφολογικές μεταβολές κατά μήκος της παράλιας ζώνης Μεσσήνη-Καλαμάτα, δεν είναι όμοιες. Η μεταβολή της έκτασης των 19 προφίλ κυμαίνεται από -13.3m2 (επιφάνεια μέγιστης ταπείνωσης εδάφους) έως +5.8m2 (επιφάνεια μέγιστης ανύψωσης εδάφους), με τις μεγαλύτερες τιμές αλλαγών να παρατηρούνται κεντρικά και δυτικά της βόρειας ακτής του Μεσσηνιακού κόλπου.","abstract_html":"To αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του μορφολογικού, ιζηματολογικού και υδροδυναμικού καθεστώτος του παραλιακού μετώπου κατά μήκος της ακτής του βόρειου Μεσσηνιακού Κόλπου. Η μελέτη περιλαμβάνει μετρήσεις 19 θέσεις τοπογραφικών τομών και μάλιστα πριν και μετά από την εκδήλωση μιας θαλάσσιας καταιγίδας 12-19 Νοεμβρίου 2017 (Η= 3.4m και αντίστοιχη περιόδου Τ=10s). Η υπό-μελέτη ακτογραμμή της Μεσσήνης-Καλαμάτας, έχει συνολικό μήκος 21.3 χιλιομέτρων και γενική διεύθυνση ανάπτυξης Δ-Α, ενώ σημειώνονται ελάχιστες τιμές αστρονομικής παλίρροιας. Είναι εκτεθειμένη σε νότιους κυματισμούς ανεμογενούς προέλευσης, με επικρατέστερη διεύθυνση ΝΝΑ, ενώ το μέσο σημαντικό ύψος κύματος είναι 1.2m και το μέγιστο &gt;3m. Επίσης σημαντικό γνώρισμα της περιοχής μελέτης, είναι η ύπαρξη εκβολών ποταμών και ρεμάτων (μερικοί είναι ο Πάμισος, Άρις, Νέδωντας, Μπούκα και Μουρτιά), στα στόμια των οποίων υπάρχουν παράκτια τεχνητά έργα (π.χ. μώλοι, βραχίονες). Τα παράκτια αυτά έργα συμβάλλουν στην διαμόρφωση της παράκτιας στερεομεταφοράς αλλά και στην εξέλιξη της ακτογραμμής. Τα ιζήματα του χερσαίου τμήματος της παραλίας είναι γενικά αμμώδη με εξαίρεση τις περιοχές του Δυτικού (μεικτό υλικό) και του ανατολικού (κροκάλες). Υποθαλάσσια τα ιζήματα κοκκομετρικά λεπταίνουν όσο απομακρύνονται από την ακτή, ενώ ένα σκληρό υπόβαθρο συναντάται στο ανατολικό του τμήμα (μεταξύ των βαθών 15 και 25μέτρων). Εκτάσεις με λιβάδια Ποσειδωνίας εντοπίζονται στο ανατολικότερο και δυτικότερο άκρο της περιοχής μελέτης, σε βάθη μεταξύ 5-18μ. Η εκτιμώμενη δυνητική στερεομεταφορά κυμαίνεται από 14.2*103 μ3/χρ έως 97.4* 103 μ3/χρ έχοντας διεύθυνση ανάλογη με την γωνία που σχηματίζουν οι κορυφές των προσερχόμενων κυμάτων με τις ισοβαθείς στην εγγύς-παράλια ζώνη. Επίσης, ποσοτικά το 75-87% της δυνητικής στερεομεταφοράς οφείλεται στους συνήθη υψηλότερους 1/10 προσερχόμενους κυματισμούς. Ο συνολικός ρυθμός μεταβολής της ακτογραμμής στο χρονικό διάστημα 1945 έως 2017 δεν είναι ομοιογενής. Το δυτικό τμήμα της εμφανίζει προέλαση με μέση τιμή 23.5μ που αντιστοιχεί σε μέσο ρυθμό μετατόπισης 0.8μ/χρ. Η μέγιστη προέλαση είναι 106m (με μέσο ρυθμό μετατόπισης 1.5m/χρόνο) και καταγράφεται στις εκβολές του Πάμισου, λόγω της παρουσίας κάθετου προβόλου. Αντίθετα, η περιοχή ανατολικά του λιμανιού της Καλαμάτας, παρουσιάζει σημαντική οπισθοχώρηση με μέσο ρυθμό -0.2μ/χρ, όπως άλλωστε προκύπτει και από την απουσία του λεπτόκοκκου ιζήματος σε ποσοστό αγγίζοντας το 98.2% (έναντι της πρόσχωσης). Τέλος, οι εκτιμώμενες μορφολογικές μεταβολές κατά μήκος της παράλιας ζώνης Μεσσήνη-Καλαμάτα, δεν είναι όμοιες. Η μεταβολή της έκτασης των 19 προφίλ κυμαίνεται από -13.3m2 (επιφάνεια μέγιστης ταπείνωσης εδάφους) έως +5.8m2 (επιφάνεια μέγιστης ανύψωσης εδάφους), με τις μεγαλύτερες τιμές αλλαγών να παρατηρούνται κεντρικά και δυτικά της βόρειας ακτής του Μεσσηνιακού κόλπου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κούμπου Σύλβια-Βασιλική","Koumpou Sylvia-Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:43:21Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2955428"],"render_values":[{"text":"uoadl:2955428","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955428","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955428","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2955428","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κούμπου Σύλβια-Βασιλική","Koumpou Sylvia-Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2955428","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955428"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["To αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του μορφολογικού, ιζηματολογικού και υδροδυναμικού καθεστώτος του παραλιακού μετώπου κατά μήκος της ακτής του βόρειου Μεσσηνιακού Κόλπου. Η μελέτη περιλαμβάνει μετρήσεις 19 θέσεις τοπογραφικών τομών και μάλιστα πριν και μετά από την εκδήλωση μιας θαλάσσιας καταιγίδας 12-19 Νοεμβρίου 2017 (Η= 3.4m και αντίστοιχη περιόδου Τ=10s). Η υπό-μελέτη ακτογραμμή της Μεσσήνης-Καλαμάτας, έχει συνολικό μήκος 21.3 χιλιομέτρων και γενική διεύθυνση ανάπτυξης Δ-Α, ενώ σημειώνονται ελάχιστες τιμές αστρονομικής παλίρροιας. Είναι εκτεθειμένη σε νότιους κυματισμούς ανεμογενούς προέλευσης, με επικρατέστερη διεύθυνση ΝΝΑ, ενώ το μέσο σημαντικό ύψος κύματος είναι 1.2m και το μέγιστο >3m. Επίσης σημαντικό γνώρισμα της περιοχής μελέτης, είναι η ύπαρξη εκβολών ποταμών και ρεμάτων (μερικοί είναι ο Πάμισος, Άρις, Νέδωντας, Μπούκα και Μουρτιά), στα στόμια των οποίων υπάρχουν παράκτια τεχνητά έργα (π.χ. μώλοι, βραχίονες). Τα παράκτια αυτά έργα συμβάλλουν στην διαμόρφωση της παράκτιας στερεομεταφοράς αλλά και στην εξέλιξη της ακτογραμμής. Τα ιζήματα του χερσαίου τμήματος της παραλίας είναι γενικά αμμώδη με εξαίρεση τις περιοχές του Δυτικού (μεικτό υλικό) και του ανατολικού (κροκάλες). Υποθαλάσσια τα ιζήματα κοκκομετρικά λεπταίνουν όσο απομακρύνονται από την ακτή, ενώ ένα σκληρό υπόβαθρο συναντάται στο ανατολικό του τμήμα (μεταξύ των βαθών 15 και 25μέτρων). Εκτάσεις με λιβάδια Ποσειδωνίας εντοπίζονται στο ανατολικότερο και δυτικότερο άκρο της περιοχής μελέτης, σε βάθη μεταξύ 5-18μ. Η εκτιμώμενη δυνητική στερεομεταφορά κυμαίνεται από 14.2*103 μ3/χρ έως 97.4* 103 μ3/χρ έχοντας διεύθυνση ανάλογη με την γωνία που σχηματίζουν οι κορυφές των προσερχόμενων κυμάτων με τις ισοβαθείς στην εγγύς-παράλια ζώνη. Επίσης, ποσοτικά το 75-87% της δυνητικής στερεομεταφοράς οφείλεται στους συνήθη υψηλότερους 1/10 προσερχόμενους κυματισμούς. Ο συνολικός ρυθμός μεταβολής της ακτογραμμής στο χρονικό διάστημα 1945 έως 2017 δεν είναι ομοιογενής. Το δυτικό τμήμα της εμφανίζει προέλαση με μέση τιμή 23.5μ που αντιστοιχεί σε μέσο ρυθμό μετατόπισης 0.8μ/χρ. Η μέγιστη προέλαση είναι 106m (με μέσο ρυθμό μετατόπισης 1.5m/χρόνο) και καταγράφεται στις εκβολές του Πάμισου, λόγω της παρουσίας κάθετου προβόλου. Αντίθετα, η περιοχή ανατολικά του λιμανιού της Καλαμάτας, παρουσιάζει σημαντική οπισθοχώρηση με μέσο ρυθμό -0.2μ/χρ, όπως άλλωστε προκύπτει και από την απουσία του λεπτόκοκκου ιζήματος σε ποσοστό αγγίζοντας το 98.2% (έναντι της πρόσχωσης). Τέλος, οι εκτιμώμενες μορφολογικές μεταβολές κατά μήκος της παράλιας ζώνης Μεσσήνη-Καλαμάτα, δεν είναι όμοιες. Η μεταβολή της έκτασης των 19 προφίλ κυμαίνεται από -13.3m2 (επιφάνεια μέγιστης ταπείνωσης εδάφους) έως +5.8m2 (επιφάνεια μέγιστης ανύψωσης εδάφους), με τις μεγαλύτερες τιμές αλλαγών να παρατηρούνται κεντρικά και δυτικά της βόρειας ακτής του Μεσσηνιακού κόλπου.","The subject of the present master thesis is the investigation of the morphological, sedimentological and hydrodynamic regime of the shoreface along the coast of the northern Messinian Gulf. The study includes 19 shore-normal profiles, prior and after a storm event, which occurred during the period 12-19 of November 2017 (H=3.4 m and corresponding period T=10s). The beach zone of Messini-Kalamata area is a West-East trending coastline with a length of approximately 21 km, experiencing minimal astronomical tides and being exposed to southerly wind-generated waves; the predominant wave direction is SSE direction, while the average significant wave height is 1.2 m and the maximum >3m. An important characteristic of the study area is the presence of river mouths of several streams (namely, Pamisos, Aris, Nedonas, Mpouka and Mourtia), which are also related to the presence of artificial coastal structures (i.e. jetties, groynes). These structures intervene to nearshore sediment movement and, therefore, to the shoreline evolution. The sediment of the backshore consist, generally, of sand with some exceptions in areas in the western part (mixed sediments), while gravelly sediment occupy its eastern part. In terms of distribution of seafloor sediments, the grain size becomes finer as distance increases from the shoreline, with a hard substrate occurring in the eastern section at a depth of 15 to 25 meters. Poseidonia meadows observed at water depths from 5-18m, at the eastern and western section of the study area. The estimated potential longshore sediment transport varies from 14.200 m3/year to 97.400 m3/yr with its direction dependent upon the angle between the crest-line of the incoming waves and the isobaths of the nearshore zone. Furthermore, quantitative estimations show that 75-87% of the potential sediment transport is due to the highest 1/10 of incoming waves. The overall rate of coastline change from 1945 to 2017 was not uniform. The western section displays considerable accretion with an average value of 23.5 m that correspond to an average rate of 0.8 m/year. The highest accretion was 106 m (with a rate of change of 1.5 m/year) measured in the Pamisos mouth area; it is attributed to the presence of groynes. Conversely, the area located east of the Kalamata port, displays considerable retreat, with an average rate of -0.2 m/yr, reaching a peak at 98.2%; this is evident also by the absence of fine -grained sediment. Lastly, the estimated storm-induced morphological changes of the Messini-Kalamata beach zone are not equally distributed, as well. The rate of change of the 19 profiles ranges from -13.3 m2 to +5.8 m2 per shoreline meter, with the largest alterations occurring at central and western sections of the northern Messinian Gulf."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υδροδυναμικές διεργασίες και μορφολογικές αλλαγές κατά μήκος της παραλιακής ζώνης Πεταλίδι – Καλαμάτας του Βόρειου Μεσσηνιακού Κόλπου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κούμπου Σύλβια-Βασιλική","Koumpou Sylvia-Vasiliki"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["To αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του μορφολογικού, ιζηματολογικού και υδροδυναμικού καθεστώτος του παραλιακού μετώπου κατά μήκος της ακτής του βόρειου Μεσσηνιακού Κόλπου. Η μελέτη περιλαμβάνει μετρήσεις 19 θέσεις τοπογραφικών τομών και μάλιστα πριν και μετά από την εκδήλωση μιας θαλάσσιας καταιγίδας 12-19 Νοεμβρίου 2017 (Η= 3.4m και αντίστοιχη περιόδου Τ=10s). Η υπό-μελέτη ακτογραμμή της Μεσσήνης-Καλαμάτας, έχει συνολικό μήκος 21.3 χιλιομέτρων και γενική διεύθυνση ανάπτυξης Δ-Α, ενώ σημειώνονται ελάχιστες τιμές αστρονομικής παλίρροιας. Είναι εκτεθειμένη σε νότιους κυματισμούς ανεμογενούς προέλευσης, με επικρατέστερη διεύθυνση ΝΝΑ, ενώ το μέσο σημαντικό ύψος κύματος είναι 1.2m και το μέγιστο >3m. Επίσης σημαντικό γνώρισμα της περιοχής μελέτης, είναι η ύπαρξη εκβολών ποταμών και ρεμάτων (μερικοί είναι ο Πάμισος, Άρις, Νέδωντας, Μπούκα και Μουρτιά), στα στόμια των οποίων υπάρχουν παράκτια τεχνητά έργα (π.χ. μώλοι, βραχίονες). Τα παράκτια αυτά έργα συμβάλλουν στην διαμόρφωση της παράκτιας στερεομεταφοράς αλλά και στην εξέλιξη της ακτογραμμής. Τα ιζήματα του χερσαίου τμήματος της παραλίας είναι γενικά αμμώδη με εξαίρεση τις περιοχές του Δυτικού (μεικτό υλικό) και του ανατολικού (κροκάλες). Υποθαλάσσια τα ιζήματα κοκκομετρικά λεπταίνουν όσο απομακρύνονται από την ακτή, ενώ ένα σκληρό υπόβαθρο συναντάται στο ανατολικό του τμήμα (μεταξύ των βαθών 15 και 25μέτρων). Εκτάσεις με λιβάδια Ποσειδωνίας εντοπίζονται στο ανατολικότερο και δυτικότερο άκρο της περιοχής μελέτης, σε βάθη μεταξύ 5-18μ. Η εκτιμώμενη δυνητική στερεομεταφορά κυμαίνεται από 14.2*103 μ3/χρ έως 97.4* 103 μ3/χρ έχοντας διεύθυνση ανάλογη με την γωνία που σχηματίζουν οι κορυφές των προσερχόμενων κυμάτων με τις ισοβαθείς στην εγγύς-παράλια ζώνη. Επίσης, ποσοτικά το 75-87% της δυνητικής στερεομεταφοράς οφείλεται στους συνήθη υψηλότερους 1/10 προσερχόμενους κυματισμούς. Ο συνολικός ρυθμός μεταβολής της ακτογραμμής στο χρονικό διάστημα 1945 έως 2017 δεν είναι ομοιογενής. Το δυτικό τμήμα της εμφανίζει προέλαση με μέση τιμή 23.5μ που αντιστοιχεί σε μέσο ρυθμό μετατόπισης 0.8μ/χρ. Η μέγιστη προέλαση είναι 106m (με μέσο ρυθμό μετατόπισης 1.5m/χρόνο) και καταγράφεται στις εκβολές του Πάμισου, λόγω της παρουσίας κάθετου προβόλου. Αντίθετα, η περιοχή ανατολικά του λιμανιού της Καλαμάτας, παρουσιάζει σημαντική οπισθοχώρηση με μέσο ρυθμό -0.2μ/χρ, όπως άλλωστε προκύπτει και από την απουσία του λεπτόκοκκου ιζήματος σε ποσοστό αγγίζοντας το 98.2% (έναντι της πρόσχωσης). Τέλος, οι εκτιμώμενες μορφολογικές μεταβολές κατά μήκος της παράλιας ζώνης Μεσσήνη-Καλαμάτα, δεν είναι όμοιες. Η μεταβολή της έκτασης των 19 προφίλ κυμαίνεται από -13.3m2 (επιφάνεια μέγιστης ταπείνωσης εδάφους) έως +5.8m2 (επιφάνεια μέγιστης ανύψωσης εδάφους), με τις μεγαλύτερες τιμές αλλαγών να παρατηρούνται κεντρικά και δυτικά της βόρειας ακτής του Μεσσηνιακού κόλπου.","The subject of the present master thesis is the investigation of the morphological, sedimentological and hydrodynamic regime of the shoreface along the coast of the northern Messinian Gulf. The study includes 19 shore-normal profiles, prior and after a storm event, which occurred during the period 12-19 of November 2017 (H=3.4 m and corresponding period T=10s). The beach zone of Messini-Kalamata area is a West-East trending coastline with a length of approximately 21 km, experiencing minimal astronomical tides and being exposed to southerly wind-generated waves; the predominant wave direction is SSE direction, while the average significant wave height is 1.2 m and the maximum >3m. An important characteristic of the study area is the presence of river mouths of several streams (namely, Pamisos, Aris, Nedonas, Mpouka and Mourtia), which are also related to the presence of artificial coastal structures (i.e. jetties, groynes). These structures intervene to nearshore sediment movement and, therefore, to the shoreline evolution. The sediment of the backshore consist, generally, of sand with some exceptions in areas in the western part (mixed sediments), while gravelly sediment occupy its eastern part. In terms of distribution of seafloor sediments, the grain size becomes finer as distance increases from the shoreline, with a hard substrate occurring in the eastern section at a depth of 15 to 25 meters. Poseidonia meadows observed at water depths from 5-18m, at the eastern and western section of the study area. The estimated potential longshore sediment transport varies from 14.200 m3/year to 97.400 m3/yr with its direction dependent upon the angle between the crest-line of the incoming waves and the isobaths of the nearshore zone. Furthermore, quantitative estimations show that 75-87% of the potential sediment transport is due to the highest 1/10 of incoming waves. The overall rate of coastline change from 1945 to 2017 was not uniform. The western section displays considerable accretion with an average value of 23.5 m that correspond to an average rate of 0.8 m/year. The highest accretion was 106 m (with a rate of change of 1.5 m/year) measured in the Pamisos mouth area; it is attributed to the presence of groynes. Conversely, the area located east of the Kalamata port, displays considerable retreat, with an average rate of -0.2 m/yr, reaching a peak at 98.2%; this is evident also by the absence of fine -grained sediment. Lastly, the estimated storm-induced morphological changes of the Messini-Kalamata beach zone are not equally distributed, as well. The rate of change of the 19 profiles ranges from -13.3 m2 to +5.8 m2 per shoreline meter, with the largest alterations occurring at central and western sections of the northern Messinian Gulf."],"dc:identifier":["uoadl:2955428","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2955428"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Υδροδυναμικές διεργασίες και μορφολογικές αλλαγές κατά μήκος της παραλιακής ζώνης Πεταλίδι – Καλαμάτας του Βόρειου Μεσσηνιακού Κόλπου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:43:21Z"}